Op alle zelf geschreven/verzonnen schrijfsels geldt automatisch auteursrecht voor de schrijver.
Volgens jouw logica heeft bv. Blogspot copyright op alle schrijfsels die op hun website worden geplaatst en dat lijkt me toch sterk. Of bij uitbreiding zouden bepaalde hosting-bedrijven copyright hebben op ieder bestand dat op hun servers staat.

De informatie over auteursrecht die ik op internet heb gevonden, bevestigt wat je zegt.
Ik denk dat ik fout zat. Weer wat geleerd.

Ondanks het feit dat het auteursrecht bij de auteur behoort, is het misschien toch af te raden om alhier een meesterwerk te openbaren. Het zou gemakkelijk gejat kunnen worden. En de vraag is dan of je kunt bewijzen dat jij het hebt geschreven.

Ooit heb ik besloten niet teveel tijd te besteden aan de vraag of andere mensen, d.w.z. toevallige voorbijgangers, kunnen schrijven. Bovendien heb ik geen enkele belangstelling voor hiphop. In ieder geval heb ik in jouw recente gedichten nog geen groot schrijver kunnen ontdekken.

Een MBO-diploma is natuurlijk geen excuus. Als je vindt dat je door het volgen van dit onderwijs een taalachterstand hebt opgelopen, doe er dan wat aan.
En ik begrijp ook niet waarom je je meteen aangevallen voelt, wanneer ik je op een foutje in een titel wijs. Hou je niet van opbouwende kritiek?

Rob is een self-made man natuurlijk.

Ik begrijp nog steeds niet waarom jij niet begrijpt dat je mijn berichten met een knipoog moet zien. Bovendien begrijp ik niet waarom jij van een muis een olifant tracht te maken. Je hebt in mijn gedicht, zoals je aangeeft, een taalfout ontdekt. Dus ik kan dan niet schrijven? Iedereen die een taalfout maakt kan niet schrijven? Verder zet ik nu een punt achter deze niet al te leuke discussie: .

Misverstanden...misverstanden. Als je een taalfout maakt, dan betekent dat niet per se dat je niet kunt schrijven. Het is wel een beetje slordig.

Maar een gedicht eindigen met "wat een stank", terwijl niet duidelijk is wat er stinkt. Dat is een goed voorbeeld van slecht schrijven.

Je hebt gelijk. Misschien moeten we er een punt achter deze discussie zetten.

Mijn gedichten stinken.

Vleugels van 1000 vlinders

De vleugels van 1000 vlinders
Ze zijn beeldschoon en fragiel
Ze geven mij boodschappen
Die varen langs de oevers van mijn ziel

De blauwe ogen van verlangen
Ze kijken mijn verleden aan
Ze spreken geluidloos
En zwijgen als een orkaan

Jouw tranen vervullen mijn bezweringen
Ze zeilen over mijn hart
De draaikolk leidt een lange weg in
Naar het rijk van hoop en smart

De silhouetten van mijn onbedachtzaamheid
Ze staan aan de kust van mijn geluk
Mijn koninkrijk is een oase
Ik zie de gevallen ridders als ik buk

'91 was een goed jaar, maar dat terzijde. Getallen als duizend, die makkelijk uit te schrijven zijn, altijd geheel uitschrijven. "Vleugels van duizend vlinders" dus.

Afijn, het gedicht zelf. "zwijgen als een orkaan", dat is een mooie antithese, die ook weer samen lijkt te hangen met het spreekwoord 'stitle in de storm". Je bent goed op weg, niet alles is even sterk, maar je hebt er zeker mooie regels en beelden in zitten. Vooral de "uitsmijter" aan het einde is geslaagd.

dank je wel, goede recensie

je komt over alsof je er verstand van hebt, doe je hier wat mee of studeer je iets met raakvlakken?
mijn gedichten zijn voornamelijk gestoeld op intuitie namelijk.

Gedichten zijn over het algemeen ook gestoeld op intuïtie en gevoel. Daar moet je talent in hebben. Het ambachtelijke kan iedereen leren.

ben ik het mee eens hoor. alleen zie ik slowgaze veel in de auctoriale vorm(om het zo maar even te zeggen) praten dus in die zin heb ik het idee alsof hij er allemaal ongeschreven regels op naslaat.

het is natuurlijk wel zo dat intuitie cruciaal is bij het schrijven van een goed gedicht maar met kennis over ritme en metrum, stijlfiguren, rijm etc. kun je een gedicht wel degelijk naar een hoger niveau tillen.

O, het was ook niets ten nadele van Slowgaze, hoor. Hij geeft nuttige tips, zie ik.

Student Nederlands, heb ook redelijk wat aan poëzie-analyse gehad op de middelbare en ik schrijf zelf ook.

Rotterdam at night

Schetsend licht, gebroken in duizenden stukken
Dooie duiven, slechts aderlatingen
In een eeuwig rijzend gesticht
Een woord dat zich als mes verweerd
In dit flakkerend elektraland


Lichtenvoorde at day

Duizelende donkerheid, hier waar het licht niet komt.
Wankele woorden, worden slechts verworpen
Door degene,die verder kijken.
Het kleine boerengat
Waar ik ondanks alles van hou.

Nijmegen someday

Kleine student,verwonderd over alles
Meters boeken, nooit ingelezen
Een bier in ene hand, mijn leven
In de andere. Het leven
Dat eindelijk begint.


Boordevaart any day

Rustend,door midden gebroken.
Rug is weggedraaid door het snellende leven.
Een raam om verder te kijken.
Boeken die ik al eeuwen heb gelezen.
Dode duiven worden toekomstboden.
het graf is al gereserveerd.

Sint-Michielsgestel in the mornin'

People ballin',
24/7.
Leven in da ghetto.
Samen.
Maar toch eenzaam.
Ballin'.
Thuglife fo' shizzle.
Een duif.
Stoplicht op rood.
En op groen.
Straight ballin'.

Sint-Michielsgestel @ night

Donker.

Dat meteen ontkrachten wat je in de vorige lijn zegt, lijk je wel vaker te doen, Rob.
Misschien een vorm van schizofrenie ?

Mooie "parodie" trouwens

Een gedicht zonder het woord 'eenzaam' is gewoon geen goed gedicht.

inderdaad een geniale parodie

Overigens zijn jouw gedichten (zonde als die niet gelezen worden) zeer aardig. Vind Rotterdam en Boordevaart (met dank aan de overleden duiven, mogen zijn rusten in vrede) het mooist.

My fathers land
My mothers tongue
Misleading me
So shamelessly
For many years
I misbelieved
The hatred
Is the path for me

Tony Kakko(of eigenlijk Nik van Ekmann maar Tony Kakko schrijft alles) van Sonata Arctica op "The power of one" van het album "Silence"

Of deze zin van het nummer "White pearl, black oceans" op het album "Reckoning night"(aardig plaatje trouwens)

Love can be like poetry of demons
Or maybe god loves complex irony

Machteloos
Ik ben machteloos
Bezit niets, mag niets, kan niets
Ik ben heerser over niets
Ik heers
Dus ik ben machtig

het doet mij niet zoveel.
woordkeus vind ik niet al te spannend en de tegenstelling vind ik niet subtiel gebracht maar goed, een ander kan het misschien recht in de ziel snijden.

Het idee is op een manier leuk, maar doordat de zinnen zo kort zijn komt de boodschap niet zo krachtig over, voor mij dan.

Ik word wel gewoon vrachtwagenchauffeur later.

Oeh, da's een mooie, rico!

Dank, kort maar krachtig en ik had er nog een feelgood-gevoel in gestopt.

In de stilte van de winterpracht
gezocht, verloren en gesmacht
horende een stille jammerklacht
in seconden alles verloren
in dagen alles bekoren
elk geluid en kleur smoren
gesmoord door een wit tapijt.

Ik hou niet van gedichten die rijmen. Laatste regel is wel aardig.

Hier mijn gedichtje, geschreven voor de kids:

Kikker

Kwaak.
Kwaak kwaak.
De vijver.
De grote vijver.
De grote, ronde vijver.
De grote, ronde, heldere vijver.
De grote, ronde, heldere, haast blauwe vijver.
De grote, ronde, heldere, haast blauwe maar toch groene vijver.
Een reiger.
Weg kikker.