Um, zei ik dat ergens?
Ik ben echt niet die serie gaan kijken omdat een van mijn favoriete schrijfsters die serie ook kijkt...het is een dagboek entry van december...en ik keek die serie lang daarvoor al.

Maakt mij niet uit of slimme of domme mensen naar die serie kijken, of je nu een iq van 150, 120 of 100 hebt.... Maar ik ken aardig wat mensen die -vinden- dat zo'n soap alleen voor domme en/of oppervlakkige mensen is, en dat zgn. intelligente mensen niet naar deze serie kijken omdat-ie zo oppervlakkig en neppig is en zich daar te goed voor voelen.

Nee oké, dan is dat misverstand uit de weg geruimt.

hallo ,

the o.c is gewoon een top programma ,het vult men zaterdag en zondag morgen ik volg elke aflevering zit nu aan aflevering 18 van seizoen 2 , ik hoop dat seizoen 3 even goed is maar dat denk ik wel , supr goeie muziek trouwens , de soundtrack is goed en alle liveconcerten in het programma zijn ook goed , kgeef het programma een 10/10

Heb net weer seizoen 1 afgerond (nee het is niet toevallig dat dat op 27-1 is) en ben nu de muziek aan het...uhm..verschaffen, en dan stuit je echt op nummers die je gewoon kippenvel geven omdat ze je doen denken aan geweldige OC-momenten. Enkele voorbeelden: Phantom Planet - California (welke OC fan krijgt er nou genoeg van dit nummer?), Mazzy Star - Into Dust (Ryan brengt een dronken Marissa naar een bed), Joseph Arthur - Honey And The Moon (Sandy neemt Ryan terug naar Chino), Jeff Buckley - Hallelujah (Marissa gaat naar Ryan om een nacht te spenderen maar Ryan wijst haar af, tevens het laatste nummer dat je hoort in seizoen 1 waarin Seth wegvaart, Ryan met Theresa meegaat, Marissa opgesloten zit in de villa, en Kirsten huilt), South - Paint The Silence (Marissa en Ryan's eerste zoen in het reuzenrad), Patrick Park - Something Pretty (Seth gaat op de koffietafel staan en verklaard zijn liefde voor Summer), Jem - Maybe I'm Amazed (Ryan en Marissa dansen voor de laatste keer voordat hij terug naar Chino gaat).... en dat zijn er maar enkele van de vele ontzettend goede nummers uit het eerste seizoen die de afspeellijst in mijn iTunes sieren. Geweldige muziek gewoon, geweldige serie. Top entertainment en een mijlpaal in de tv-geschiedenis.

The OC is eigenlijk de enige soap die ik ooit heb kunnen waarderen. Waarom? Omdat er inderdaad weer een heleboel cliche momenten in voor komen en inderdaad weer een heleboel bruingebakken rijkeluiskinders met weinig anders te doen dan flirten en relaties onderhouden of de grond in boren. Maar daarnaast ook nog wat meer diepgang te vinden is. Dit komt mede doordat de serie zichzelf niet altijd even serieus neemt. De personage Seth speelt hier een vitale rol in aangezien hij, als de zgn. 'nerd', de dramatische gebeurtenissen weet te relativeren met droge grapjes.
Seth Cohen is dan ook een van de redenen dat ik deze serie wekelijks keek indertijd. Zijn personage sprak me erg aan en doet dat nog steeds wel. Zijn muzieksmaak is in feite de mijne geworden. Zoveel bands heb ik ontdekt dankzij de verzamel CD's die volgens mij zeker niet onverdienstelijk zijn geweest voor de populariteit van moderne indie muziek. Bands als The Killers, Rooney, Death Cab, Interpol en zelfs Sufjan Stevens hoorde ik allen voor het eerst op dit programma.
Wat ik verder nog zo boeiend vond aan deze show waren de sterke dialogen, en natuurlijk het vrouwelijk schoon dat rond dwarrelde. Jammer genoeg was Amerika het niet eens met de dood van Marissa (ik wel overigens, ik vond dr een beetje irritant worden) wat vervolgens de doodsteek van de serie werd. Wel jammer, want het was een hele gedurfde zet om zo'n belangrijk personage uit de serie te schrijven. Hoe dan ook, de kijkcijfers gierden omlaag en waar ik heb zitten genieten van het veel frissere seizoen 4 heeft een groot deel van de fans de buis uitgezet waarna de enige soap die ik ooit goed gevonden heb gecancelled werd. Jammer!