Ik vroeg me al vaak af waarom ik nu muziek beluister. Vroeger zou ik ( tsja rond m'n 15 a 18 ) hebben gezegd dat het misschien was om in te zijn, om mee te kunnen praten over het nieuwste bandje.
Dit is wel veranderd de laatste jaren waarin ik ben opgeschoven naar een karakter van muziek die me rust geeft.
Dit is nu hét belangrijkste waarom ik muziek beluister.
Na een dag in deze wereld 's avonds of 's middags me kunnen te laten gaan in rustgevende muziek is bijna onontkoombaar geworden in de loop der jaren.

Ik vroeg me af hoe het voor jullie mede-mumers is waarom je nou exact muziek beluistert.

Vult het jouw tekortkoming aan gevoelens op?
Is het een mate van uitpakken naar vrienden toe?
Is het puur esthetisch?
Door een teveel aan gevoelens het proberen te kanaliseren dmv muziek?
Ach ik noem maar wat.

Ik hoop dat jullie het kunnen invullen voor jezelf.
Dank alvast.

Voor mij is het een manier om in een stemming te geraken. Om even de realiteit te ontvluchten en in een ander wereldje (of andere plaats) te komen.
Dat ik luister om mijn gevoelens (of tekortkoming ervan) te proberen kanaliseren kan wel kloppen denk ik.

Ben er verslaafd aan; Kan niet zonder!

Omdat ik meer van muziek houd dan van stilte.
Omdat het gedachten oproept of juist weghoudt.
Omdat ik er van kan genieten.

Het 'uitpakken' aan vrienden is voor mij nooit belangrijk geweest, was op de basisschool al de enige/eerste die actief met muziek bezig was.

Wel een interessant topic, vraag me dat soort dingen ook wel eens af. Dit is ook wel een boeiend aanverwant topic: Overigen >> Algemeen >> Stilte

Precies wat jazzscene zei

Ik hou erg van stilte, maar muziek is voor mij een deel van mijn leven. Muziek is ontspanning, muziek is een stemming, muziek helpt me tijdens slecht weer vrolijk door te fietsen, muziek is als een film, muziek is vermaak, muziek is ontdekking.
Muziek is een verzamel hobby, muziek (verkopen) is een lange tijd mijn werk geweeest en eigenlijk kan ik niet zonder muziek. en dan het liefst elke dag iets nieuws.

Je kan je natuurlijk ook afvragen, waarom je eens niet naar muziek luistert. D'r zijn mensen die heel blij zijn met Suzuki, of Kruder & Dorfmeister, die draaien ook muziek bij intieme, actieve menselijke contacten a deux. Waarom zou ik muziek draaien toelichten? Ik licht toch ook niet toe waarom ik naar het kabinetje ga - voor mij is dat een essentiële, primaire levensbehoefte!

Waarom ik muziek luister? Voor mij is die vraag niet moeilijk te beantwoorden. Vroeger in het ouderlijk huis werd veel muziek gemaakt en naar muziek geluisterd. Dus het is eigenlijk met de paplepel tot me gekomen zou je kunnen zeggen. Daarnaast heb ik op school leuk muziekles gehad, waardoor ik er nog meer door gegrepen werd.

Door de jaren heen heb ik ook andere zaken die de media biedt geprobeerd. Tv-kijken een filmpje pakken of naar het theater voor een voorstelling van het één of ander en noem maar op. Op de lange termijn ontdekte ik dat deze zaken me gestolen konden worden. Muziek is mijn ding om op te ontspannen, me te verbazen en mijn eigen films in het hoofd te maken. Daar kunnen andere media niet tegenop.

Daarnaast ben ik er over gaan lezen en dan gaat er een hele wereld open, waardoor ik er nog meer werd door gegrepen. Wat ik las wilde ik ook staven of ik dan kon horen. Zit er echt een triangel verstopt in dat nummer, of is het waar dat de muziek van J.S. Bach eigenlijk te moeilijk is om te spelen. Gevolg een verslaving die al jaren een boventoon in mijn leven vormt. Iets waarvan ik maar hoop dat ik er maar niet afkom van die verslaving. Een leven zonder muziek bestaat voor mij niet.

Zodra ik uit mijn bed ben met een duffe kop, zoek ik eerst de stereo op om muziek te hebben, daarna komt het anderen aan bod. Muziek is een manier van leven die even stopt, omdat een mens ook slaap nodig heeft, want anders....

Kortom: muziek is voor mij echt alles. Helaas is dat liedje van John Milles wat stuk gedraaid met de jaren, maar beschrijft voor mij het best waarom ik na muziek luister, meer nog dan naar de mensen waar ik dagelijks mee te maken heb. Daarom ook ik muziek.

Gemakkelijke vraag voor mij. Ik beluister muziek omdat ik van muziek hou.

Maar ik kan nu ook best zonder muziek. Dat was vroeger wel anders.

Een hele lastige vraag toch wel. Als door Mjuman wel omschreven is het zo´n wezenlijk onderdeel van je leven dat het beantwoorden van de vraag je doet denken hoe het leven zonder muziek zou zijn. Ik stel me dan een sterk verstrakte en droevere wereld voor. Als in sommige science fiction films waarin de perfecte maatschappij wordt geschetst: ze zijn niet toevallig vaak zonder muziek, en als er muziek is, is dat zeer overheidsgecontroleerd.

Muziek geeft sfeer, voldoening, eigenwaarde en zin aan het leven op een manier die voor mij niet door iets anders vervangen kan worden. Daarom is het ook een sterke kracht en kan het structuren doorbreken. Het is ook een van de laatste bastions waar het geld niet het laatste woord heeft: Weliswaar is er steeds meer business waar te nemen in de muziek, maar de muziek wordt er niet beter van. Wedstrijden in muziek worden niet gewonnen door er meer geld of management in te stoppen en de beste muziek komt vaak van mensen die nooit een opleiding daartoe hebben gevolgd.

Muziek prikkelt de hersenen op een andere wijze dan de ratio. Als natuur. Als liefde. Muziek geeft vrijheid waar niemand last van heeft.

Daarbij is muziek iets wat je deelt. Van artiest naar liefhebber, maar ook tussen liefhebbers onderling. Ik heb veel muziek die ik niet zou hebben als het alleen voor mezelf zou zijn. Ik heb het dan niet alleen over mijn DJ-hobby, maar vooral over dat je smaak wordt beïnvloed. Dat is geen zwakte; dat is cultuur.

Omdat ik het graag doe, zoals iedere hobby.

Soms om me af te reageren, soms om even weg te dommelen, soms voor het amusement. Maar stilte vind ik ook af en toe erg prettig. Bij mij staat dan ook lang niet altijd muziek op.

Muziek is mijn leven, punt.

Muziek geeft me energie. De radio aanzetten is het eerste wat ik doe op een dag en uitzetten het laatste. Alleen tijdens het werk heb ik voldoende dynamiek om me heen om geen muziek nodig te hebben.

Radio aanzetten; daar wordt ik energieloos en depri van

Niet als je de juiste zender op zet

Dat is de vraag die The Oath zich stelt, of het mogelijk is een andere zender op te zetten dan de vaak voorgeprogrammeerde 6 - 8 (Radio 1 -4, Q-Musick, Flink FM)?

Helemaal mee eens. Het is daarnaast ook gewoon een hobby voor mij.

Muziek is gewoon een deel van mijn leven. Zonder muziek zou ik niet kunnen leven.

Ik luister naar muziek omdat ik anders toch niet weet hoe ik mijn tijd zou vullen. En zo werd het mijn hobby

Laat ik voor op stellen dat ik zou kunnen leven zonder muziek, maar dat het leven toch minder kleurrijk zou zijn. De redenen waarom ik muziek luister zijn eindeloos: het is een hobby, het is een invulling van vrije tijd, het is voor een deel profileren, het is geen zin hebben in de gesprekken van andere mensen in de trein (veeel te persoonlijk op de vroege ochtend!), het is om me een beetje kleur te geven op een saaie dag van studeren, het is om te kletsen met vrienden, als je weet wie je bent weet je ook wie er bij je passen. Het is omdat het toch geweldig is om overdonderd te worden door geluiden.

Je bedoelt internet-radio? Zo niet, dan is het bij mij KinK FM wat de klok slaat.
Online is het KinK ClassX of StuBru. Zenders met een eigen karakter die voorgekauwde muziek grotendeels weren.

Maar 9 uit 10 keer luister ik liever naar m'n cd's. Daarin zit een wereld verscholen die alleen m'n vriendin en ik begrijpen en die ons wellicht ook begrijpt. Elk album is een film die niet bestaat en die je zelf regisseert.

Kink is idd de enige zender die ik heb voorgeprogrammeerd. Die draaien zo'n beetje de inhoud van mijn platenkast.

Muziek hoort vind ik bij het leven. Zonder muziek, geen leven.
Ik ben er zelf mee opgegroeid.

In muziek kun je zo'n beetje alles kwijt.
Als ik naar muziek luister dan kan ik er zeer van genieten maar let ik ook op detail, dynamiek en hoe het in elkaar steekt.
Daarin schieten over het algemeen een hoop mensen tekort is mijn mening. Dat zal op een forum hier met muziekliefhebbers dan nog wel meevallen.

Je hebt zo je voorkeuren, ik probeer wel meer genres te beluisteren.

Ik denk dat je veel kunt met muziek m.b.t. emoties.

Waarom? Waarom?!

Waarom niet?!

Hell yeah!

waarom? omdat ik het goed vind... ik ben er verslaafd aan, kan het niet zonder..

Als je mij vraagt waarom ik naar muziek luister kom ik waarschijnlijk met alle mogelijke clichés aanzetten: gewoon omdat ik ervan houd, om in een totaal andere wereld te komen, om meegesleept te worden op de mooiste reizen langs de meest bijzondere emoties maar ook puur esthetisch prachtige momenten. Eigenlijk gewoon bijna alles wat hiervoor door de anderen is gezegd, misschien alleen dat "indruk maken op anderen" niet, sterker nog, ik durf vaak bijna niet uit te komen voor mijn muzieksmaak, bang voor afwijzing ofzo, want ik schaam me eigenlijk helemaal niet voor de muziek die ik luister.

Muziek is voor mij een driedubbele hobby. Ik luister eigenlijk niet zo vaak naar muziek, maar wel intens; als ik muziek luister, zijn het bijna altijd gehele albums. Verder maak ik veel muziek, ik druk me erin uit, schrijf en componeer nummers, zing lekker door de kamer heen of ik ga heerlijk improviseren op de piano. En tot slot wil ik alles weten van muziek, steeds nieuwe dingen ontdekken, zowel in muziek die je al kent als juist geheel nieuwe muziek ontdekken. Deze geweldige site liet me nog veel bewuster omgaan met muziek dan ik mezelf al begon aan te leren sinds een jaar of 3 geleden en brengt allemaal geweldige muziek naar me toe die ik anders nooit had gevonden.

Ik kan gewoon enorm genieten van muziek.
Het is waarschijnlijk een manier van vluchten voor de realiteit, maar ik kan echt in een volledig andere wereld terechtkomen met muziek, terwijl de muziek, hoewel vluchtig, toch echt bestaat.

Muziek is één van de argumenten in het leven die erop wijzen dat magie nog steeds blijft bestaan als je volwassen wordt. Soms raak je betoverd, soms een beetje, soms totaal niet, maar als het gebeurt, is het één van de mooiste dingen die je kan overkomen

Sorry als dit quasi-filosofisch overkomt overigens, maar muziek in woorden vatten is niet echt makkelijk...

Parachtig stukje man, prachtig.
Muziek is toch vooral een katalysator van wat ons allen omringt.

Mocht je een buitenaards wezen willen zeggen wat ons mensen bindt zoude ik hem wat muziek laten horen van allerlei strekking om in een versneld tempo te laten zien wie we zijn.

O dank je wel!

Ik zit soms ook wel eens te fantaseren over wat voor muziek ik iemand uit de middeleeuwen ofzo uit onze tijd zou laten horen... (op de gedachte gebracht door de film Kruistocht in Spijkerbroek waar iemand dat deed en daar het meisje van de oudere tijd de stuipen op het lijf jaagde door een schrikeffect, heel slim)

Zelf zit ik nu in de categorie 15t/m18 jaar en ik ben er vrijwel zeker van dat de reden dat ik muziek niets heeft te maken met de mensen om mij heen. Als je namen als Lloyd Cole, Joanna Newsom of The Replacements voor mijn beste vrienden zou leggen, zouden ze niet de link met mij maken, simpelweg omdat ik er niet veel met hen over praat. Muziek is voor mij echt iets van mijzelf. De enige momenten dat muziek iets collectiefs voor mij is, is tijdens een concert.

"Waarom dan wel?" Dat is een vraag die mezelf vaak stel. Soms denk ik dat het te maken heeft met factoren als 'identifcatie' en 'nostalgie'. Ik kan zo gelukkig worden als er iets in een tekst voorkomt dat lijkt terug te slaan op mijn leven, het gevoel dat iemand het iig wel begrijpt. Bij bijvoorbeeld de muziek van Joanna Newsom of Nick Drake is het vooral de sfeer die het doet. Ik ga dan verlangen naar een andere tijd of een andere plek (het is heel raar, maar als ik bijvoorbeeld 'Ys' hoor heb ik gewoon behoefte aan een boswandeling ).

Op mijn 7de begon ik met het luisteren van de top 40 en op mijn 8ste begon ik met het ondekken van muziek via napster (en later Kazaa). Ik vraag heel vaak af: Waarom deed ik dat? Waarom ging ik niet voetballen of zo . Ik heb nooit begrepen waar die passie vandaan kwam op zo'n jongen leeftijd. Ik vond denk ik de Top 40 iets magisch vond hebben, zo'n lijst met 40 nummers . Het maakte waarschijnlijk wel indruk op mij;).