Om te scrobbelen

ik denk bijvoorbeeld als je in een dip zit dan zet je muziek op die je het meest dierbaar is en ik ben er van overtuigd dat het helpt.
bij je lievelings muziek kun je ook lekker weg dromen,even de alledaagse ellende om je heen te vergeten.

Ditto Ik vind het wel een moeilijke vraag hoor, niet echt te beantwoorden. ik ben met muziek opgegroeid, misschien dat ik daardoor de microbe te pakken heb gekregen? Muziek krijgt me rustig, ik wordt er vrolijk van,... alle mogelijke emoties liggen in muziek besloten imo.

Meestal luister ik muziek om te genieten, het liefst totdat ik er kippenvel van krijg. Maar het 'indruk maken op vrienden' is voor mij toch ook een groot onderdeel van het muziek luisteren. Niet zozeer dat ik zelf indruk wil maken op mijn vrienden, ik wil altijd zorgen dat de muziek een indruk achterlaat. Ik heb de afgelopen jaren mijn vrienden in aanraking gebracht met een flinke berg voor hun onbekende muziek. Vaak zijn ze in het begin sceptisch maar ondertussen ben ik wel de vaste 'dj' geworden. Wat als bijkomend voordeel geeft dat ik altijd kan kiezen wat er gedraaid wordt. En wat is er nou mooier om met meerdere mensen te genieten van muziek die jij hebt ontdekt?

Als smeermiddel om de dingen die ik doe soepeler gedaan te krijgen. Ik luister zelden naar muziek terwijl ik niets doe. Dan heb ik liever stilte/natuurlijke geluiden.

Bij mij is het juist het omgekeerde, heerlijk, ik en mijn koptelefoon tot diep in de nacht met een goed glas Chabli naar muziek luisteren

Omdat ik het prachtig vind.

Ach, waarom ook niet.

Gewoon omdat ik veel muziek mooi/goed vind, het geeft je een bepaald gevoel, of versterkt een gevoel, of doet het juist omslaan. En ik vind het knap dat muziek dat teweeg kan brengen. En het mooie is dat het voor iedereen weer anders kan zijn/binnenkomen. Waar de een intens van kan genieten, daar kan de ander van over zijn nek gaan. Het is mooi om met een stem/instrumenten iets te maken waar een ander van kan genieten, kunst eigenlijk.......en ja, zelfs simpele muziek is kunst. Voor mij wel, want ik krijg net plingpling uit een gitaar.
Natuurlijk zou je zonder muziek kunnen, maar ik zou het niet willen. Verder heb ik een brede smaak, dus het is maar net waar ik zin in heb zeg maar als ik muziek wil horen. En grappig is dan dat je een middag muziek gaat draaien en je begint met een bepaalde cd/genre en aan het eind helemaal ergens anders zit, heerlijk.

Anderen imponeren met muziek vind ik onzin, ik koop/luister muziek voor mezelf, leuk als anderen het ook leuk vinden mochten ze het toevallig horen, maar verder houd ik me daar niet mee bezig. Met vrienden deel ik dat we van hardrock/metal houden, maar daar zit ook zoveel aan genres in dat je onmogelijk alles leuk kunt vinden. Veel bands vinden we allen leuk, maar op andere punten verschillen we weer behoorlijk. Die andere 4 maten vinden Green day geweldig, maar daar heb ik dus helemaal niks mee bv. Je geeft elkaar wel eens een tip natuurlijk. Sowieso waaier ik naar alle hoeken en gaten uit zo ongeveer, ook buiten de metal, want ik beperk me zeker niet tot alleen dat, daar is teveel andere lekkere muziek voor op de wereld.

Om heel kort te zijn: Muziek doet iets met je wat niks of niemand anders met je kan doen.
Dit 'iets' ligt grotendeels aan je gemoedstoestand en emotionele bagage op dat moment.
En dat is voor elk nummer ooit anders, wat de redenen om muziek te luisteren eindeloos maakt.

Dat niks of niemand anders hetzelfde effect kan bereiken ben ik het niet mee eens. Andere kunstvormen of momenten waarop je heel gelukkig bent bijvoorbeeld.

Maar dit kan natuurlijk per persoon verschillen. Er wordt wel eens gezegd dat muziek indringender is, omdat je van bijv. een schilderij kunt wegkijken. Muziek moet je zelf afzetten. Aan de andere kant kun je 't ook omdraaien: muziek op de achtergrond zonder echt te luisteren, terwijl het ongebruikelijk is dat je met de blik op eindeloos naar een schilderij tuurt.

Heeft kunst jouw op een zodanige manier kunnen helpen als muziek dat heeft kunnen doen?

Mijn in ieder geval wel, ik zie het scherpe verschil in beleving tussen muziek en bijvoorbeeld literatuur of film niet..

Muziek hoef je meestal niet te zien (uitzondering concerten en speciale bands zoals Efterklang) en een schilderij kan je niet horen - niet dat je daarmee meteen moet voelen, want dan komt er een Feldwebel op je af.

Frappant overigens wel die schreeuwende kleuren bij expressionistische schilderijen. Ik combineer heel vaak (boek lezen en muziek luisteren) en dat gaat prima; soms geeft - een goede afstemming - vaak een extra dimensie. Alleen als je Nieuwe Buren van Saskia Noort zou lezen, heb je een probleem - daar wordt een aantal keren U2 genoemd.

Frappant blijft wel dat ik - uitgezonderd opera's - een relatieve afkeer heb van muziek-dvd's: het beeld is dan zo dwingend dat je niet erbij kunt lezen.

Goede kunst (waartoe muziek ook kan behoren) en muziek zijn beiden in staat om affectieve werkingen te bewerkstelligen. Verschil met emoties is dat het affect onbepaald is. Je weet nog niet wat het is, maar je voelt de lichamelijke uitwerking al.

Verder heeft kunst mij meerdere malen tot denken aangezet of nieuwe invalshoeken gegeven.

Een simpel of cliché popliedje kan zoiets niet bij mij, maar dat vind ik ook geen kunst met een K.

Exact hetzelfde hier, en mocht ik het toch voor elkaar krijgen om erbij te lezen vraag ik me vervolgens weer af waarom ik een dvd op heb staan en niet gewoon een cd. Ik vind het sowieso een vreemd gevoel om onderuitgezakt op de bank te kijken naar een live optreden, maar wellicht sta ik hier alleen in.

ter ontspanning en om na te denken over het leven

Omdat ik t mooi vind

Omdat het mooi is, maar het is ook verslavend.

Ik heb ieder uur van de dag actieve muziek nodig om me terug goed te voelen. Ik weet niet of dat problematisch is. Ik heb dat echt constant nodig, of ik voel me slecht. Ik stop mijn activiteit gewoon om muziek te luisteren. Echt constant omdat ik dat nodig heb. Ik bekijk tv-shows met muziek, ik game met muziek (of pauzeer zelfs mijn games gewoon om te kunnen opgaan in de muziek).

Het is alsof ik één word met de muziek.

Ik ben trouwens op zoek naar muziekgenres die ik NIET mooi vindt. Want van klassiek tot rap, van metal tot drum&bass. Van house tot rock. En van jazz tot soul. En van reggae tot country. Ik vind ze gewoon allemaal zo mooi. Het is gewoon enorm vervelend. Ik vind teveel mooi... . Het enige dat ik niet mooi vind, is stilte. Ik ben ook zo gevoelig voor die trance-invloeden... . Alsof mijn hersenen niet zonder kunnen.

Al eens Gamelan geprobeerd? Na een bepaald aantal minuten begint dat toch wat te veel te worden. Of 12-tonale muziek of iemand als Karl-Heinz Stockhausen?

De vraag van de topictitel is behoorlijk basic. Ik ben van jongs af aan een luisteraar. TV heeft me altijd minder kunnen boeien, vooral vanwege het beslagleggen op je totale beleving. Bij een lange film val ik in slaap, gaat mijn been prikken of dwalen mijn gedachten zodanig af dat ik meestal de plot mis. Graag doe ik er wat bij. Luisteren heeft dat totalitaire niet. Ik luister heel graag naar hoorspelen. Ik heb een flinke verzameling hoorspelen vanaf 1936 tot nu waarbij ik tenminste nog de ruimte krijg zelf de beelden erbij te fantaseren. Dat is geweldig. Ik behoud mijn vrijheid als denkend wezen. Zo is het ook met muziek. Daar besteed ik 1 tot 2 uurtjes per dag aan. Ik zie er beelden bij. Niet die van clip en YouTube, maar in mijn hoofd. Zo maak ik er een beeld bij. En zelf speel ik er luchtgitaartje bij.
Muziek kan ik missen. Ik ben niet verslaafd, ben behoolijk selectief ook. Wordt het herrie, dan gaat het uit. Nadeel is wel, dat ik vooral teruggrijp op wat ik ken. Beelden van vroeger erbij. Nieuwe platen hebben daardoor flink wat inslijttijd nodig. Pas na een half jaartje draaien kan ik het plaatsen. Daardoor loop ik ook altijd achter. Muziek is prachtig. Soms is stilte beter. Dat ligt niet aan de muziek, maar aan mij. Vanuit de leegte komt er ruimte in je hoofd. Dag en nacht muziek luisteren, daar moet ik niet aan denken. Hersteltijd, heet dat in de sport. En in die tijd groei je het best.

Beiden zijn stevige aanraders, vooral Stockhausen's "Kontakte".

Horizontaal, soms een pafke, koptelefoon, oogjes dicht en wie weet waar we terecht komen.
Ik luister vooral om de wereld te stoppen, mijn eigen "mind movies" te maken of astraal te reizen.

Met de juiste plaat word de binnenkant van mijn hoofd ruimer dan het universum!

Ik vind ze beiden aanraders, maar niet voor het ongeoefend oor

Genomineerd voor de Banff Rockie Awards.
Sami Yaffa legt zijn Liefde voor muziek (van over de hele wereld) uit.

Momenteel vooral om door een zeer donkere periode in mijn leven te komen. Ik weet serieus niet hoe ik het zonder muziek, en zonder het jagen op nieuwe lp's zou redden.

Het is inderdaad fijn om in dergelijke periodes je aandacht op iets anders dan de dagelijkse beslommeringen te kunnen richten - zowel als bezigheidstherapie als, in het geval van muziek, als emotionele zelfzorg. Lekker luisteren is in elk geval een stuk gezonder dan veel andere vormen van zelfmedicatie die in mijn hoofd opkomen. Zonder verder de details van je duisternis te kennen nog een tip: beweeg! Ook je lichaam heeft aandacht nodig. Veel sterkte komende tijd, Gert1980!

Dank voor je reactie Kramer, wordt gewaardeerd!!

Ik kan heel slecht tegen stilte dat om te beginnen. Muziek is er om mijn emoties de goede kant op te duwen, dat is overigens niet de primaire reden. Ik hield als klein kind al enorm van muziek en al sinds ik 5 jaartjes oud was zette ik de radio harder als mijn favoriete tracks langskwamen... Op de lagere school had had ik weinig vriendjes en luisterde ik veel radio... Dit was het ultieme vervangingsmiddel leek het toen. Toen ik naar de middelbare ging werd het veel fanatieker... Ik 'specialiseerde' me in een genre waarop ik me wilde toeleggen (Hip Hop was toen de stroming voor de koele kids, dus dat was het). Ik was al snel verliefd op het genre, maar ook andere muziekstromingen zijn altijd aanwezig geweest en gebleven. Tegenwoordig stuur ik mijn emoties dus de goede kant op als ik of te hyper ben, depressieve gevoelens/verdrietig, of om mijn goede humeur te versterken. Ik ben verslaafd aan muziek of iig geluid. Stilte kan ik alleen verdragen in bed, vroeger had ik overigens altijd snachts de radio aan of de TV op een muziekzender... Het is vooral het voorzien in de behoefte van mijn emoties reguleren, de verslaving die het is geworden om CDs te kopen (en daarna te spelen) of gewoon om te ontspannen en meebrullen. Niet echt een duidelijk verhaal heb ik het idee, echter voor mezelf is het dat wel, dus laat ik het hierbij!

Omdak het prachtig vind......?