McGuire?

MacGyver is een serie over geheim agent MacGyver die met zo weinig mogelijk middelen alles voor elkaar weet te krijgen. Is trouwens wel wat ouder dan Pokémon en Johnny Bravo.

MacGyver, de man die met een paperclip en een rolletje tape een kerncentrale weet te fabriceren.

MacGyver, geweldig. Die is nog een tijdje mijn held geweest!

MacGyverisms

Leuke cartoons! Vooral die met die twee dinosaurussen

Niet zozeer grappig, maar wel iets waar ik versteld van stond:

Dit zijn schilderijen (olie op canvas).









En meer...

Wat staat er aan de bovenkant van een pak melk in Nederland?

Hier openen

Wat staat er aan de bovenkant van een pak melk in België?

Thuis openen

Klopt, sommige mensen vinden daar lol in. Die met de knikkers vind ik nog wel gaaf gedaan met dat licht.

Bizar knap geschilderd

Geen kunst, wel een kunstje. Erg knap hoor, maar maak dan gewoon foto's.

Ja, dat dus.

Ik ben niet dik, ik ben een zebra!

... iedereen weet toch dat het net vérticale strepen zijn die afslanken...

Oeff, dat is een stelling... Ik ga geen discussie beginnen over wat kunst is, maar dat het extreem realistisch is doet niks af aan de kunstwaarde (dat zou toch wat zijn, als kunst alleen kunst is als het niet realistisch is) - sterker nog, het extreem realistische karakter van de schilderijen lijkt me al een boodschap op zich.

Dan zou zoveel geen kunst zijn... landschappen e.d. ook niet meer, stillevens, etc.

Damn, hoe heeft het zover kunnen komen, Assurancetourix? Zelfs met een stofwisselingsziekte krijg je zo'n pens niet voor elkaar.

Je zal het maar hebben...

Ik zie het wel als zodanig, dit heeft dezelfde doelstellingen als de meeste kunst. Het is echter niet mijn favoriete soort ervan. Voor mij moet kunst tot de verbeelding spreken en daar slaagt het te weinig in.

Als je verbeelding klein is, is dat licht voorspelbaar. Van het realisme zijn allerlei spin-offs ontstaan: surrealisme (Dali), maar ook magisch realisme (Pyke Koch en uiteraard Carel Willink) en ook fotografisch realisme is een vorm van realisme - bij galerie Jas in Utrecht hing regelmatig werk van een Duitse schilder dat me echt af deed stappen.

"Moet" is een zelfopgelegde dwang, zet je denkraam open en laat dingen op je inwerken. Ik zou die afbeeldingen van Panjoe juist graag zien in da real world, juist vanwege de impact. Beetje vreemd om er zo snel aan de hand van zo'n eenvoudige afbeelding al een kant-en-klare mening over te debiteren. Een cd moet je toch ook beluisteren?

Opvallend dat je over mijn opmerking valt, terwijl GrafGantz een drie keer zo ongenuanceerdere opmerking maakte dan ik en ik juist daar op in ging. Dat 'moet' is meer overdrachtelijk bedoelt en is mijn definitie van kunst, dat was de discussie.

Ik ben trouwens totaal geen kunstliefhebber en een afbeelding op mijn pc moet wel heel veel indruk op me maken wil ik naar een museum gaan. Ik kan wel genieten van mooi artwork, maar dat is uiteraard vaak niet uit een verband gerukt en is er niet in meer ontwikkelde vorm te krijgen.

Deze afbeeldingen op zichzelf spreken me niet tot de verbeelding, dat kan toch?

Stillevens zijn saai en niet te eten, doe mij maar een Pizza!

Prima nageschilderd, maar esthetische waarde? Wat mij betreft niet. Doe mij maar een mooie Cézanne; misschien technisch niet perfect, maar niet zo steriel en emotieloos. Die hyperrealistische dingen zijn wel een beetje de progrock van de schilderkunst.