En dit is wel een heel makkelijk inkoppertje, maar toch, omdat ie zo herkenbaar is:

.

Te waar Gisteravond nog, toch Squirtle ingemaakt

Die laatste

En ook naar die eerste van Gallow

Kwam er ook al eentje tegen in de strekking van die laatste ja, erg leuk.

Rampardos? Heb ik iets gemist of zo?

Rampardos is blijkbaar van na mijn tijd

Nu ben ik het ook even kwijt, moet ik zeggen.

Geniaal!

Rampardos, ja, #409, ook een beetje na mijn tijd. De originele 151 blijven de shit. Insert Gyarados en hij is duidelijk.

Ik moet zeggen dat ik Gold en Silver nog wel de beste delen vond, maar dat waren ook de eerste delen waar ik kennis mee maakte.

Ik weet nog goed dat ik Pokemon Red voor mijn verjaardag kreeg, wat was ik blij! En ik weet het ook nog goed toen Gold en Silver zouden uitkomen, wat was dat spannend! Heb zowel Red als Gold ontzettend veel gespeeld.

Vroegah kreeg je Dinky Toys of Lion Cars om mee te spelen en daar was je heel blij mee, zo blij dat ik een paar van die Daf-modellen nog heb op zolder.

Gamen - na Leisure Suit Larry in the land of the Lounge Lizzards en met name het legendarische Myst wat moet je dan met Poke Ma Hone.

Om muziektermen te spreken na Joy Division, Cure, Smiths en Dead Can Dance in the 80's - mjuman is OW'er - is Interpol, Editors en what have you more, maar slap spul.

Een vergelijking Pokémon/Myst is dan ook wel erg scheef, hè.

Dit spel heb ik vroeger op de eerste PC van mijn ouders behoorlijk kapot gespeeld.
Alles was in zwart-wit (oude IBM processor, die nog met van die grote buigbare floppy's werkte !) en ik weet nog dat ik elke keer als ik het spel spelen wou, eerst een serie vragen goed moest beantwoorden om te bewijzen dat ik wel oud genoeg was...

Was ik natuurlijk niet (zal denk ik zo'n 10 jaar oud geweest zijn...), dus een kwestie van elke keer pen en papier bij de hand en aantekeningen maken van de antwoorden.
Na verloop van tijd wist je vanzelf de goede antwoorden, al zeiden de meeste dingen mij op die leeftijd niets, aangezien het allemaal betrekking had op Amerikaanse geschiedenis.

Hoe dan ook, ik zal in elk geval nooit vergeten wie Spiro Agnew was.

En dan zijn er nog steeds mensen die beweren dat je niets leert van computerspelletjes

By the way, iemand bekend met het spel Catch The Sperm 2 ?

Ik verzin het echt niet, kijk maar:




Voor nog meer oude PC spellen, check volgende link:
Old PC Games - homepage - old-pc-games.com

Lesiure Suit Larry dan?

Myst één van de eerste uiterst fraaie mulit-media games; volgens mij draaide het op Mac én PC.

't schijnt dat bejaarden die regelmatig gamen een betere hand-oog coördinatie hebben en het geheugen beter in stand houden.

Oja - en de Nintendo DS geheugentrainer, uiteraard!

Klopt, heb het ook nog weleens op de Mac gespeeld.

Heb even bij wikipedia gekeken wat die Pokemons nu zijn, maar begrijp er nog altijd niet veel van.

"Tajiri ging in zijn jeugd graag op zoek naar insecten in het nabijgelegen gebied van zijn huis, een hobby die hij later gebruikte bij het bedenken van Pokémon. Dit gebeurde doordat hij kinderen zag lopen met de zogenoemde Gameboy. Dit gaf hem het idee van insecten, die over een draad van het ene Gameboy systeem naar het andere zouden kruipen."

Maar CD was sowieso niet zo van de computerspelllen (nooit verder gekomen dan pacman en een of ander - naar de maatstaven van nu - zeer primitief voetbalspel waar ik ook nog eens heel slecht in was; verloor zo goed als altijd).

Pokemons zijn een soort wezens, vaak gebaseerd op dieren, die allemaal eigenschappen hebben en allemaal soorten "aanvallen" kunnen gebruiken. In dat spel kan je ze vangen en trainen, zodat ze sterker worden en ook betere soorten "aanvallen" kunnen leren. Je kunt ze trainen door ze tegen andere Pokemons te laten vechten.

En wat betreft die zin die je niet snapt: je kan twee Gameboys aan elkaar linken met een kabel en dan Pokemons met elkaar ruilen.

Dit doelt op één element van de games, namelijk het feit dat er tussen verschillende Gameboys met behulp van een kabeltje geruild kan worden. Slim genoeg, het blijft commercie, zorgde Nintendo ervoor dat in elke van de bij elkaar behorende zustergames (Red en Blue, bijvoorbeeld) enkele Pokémon ontbraken. Wilde je dus een complete set ('gotta catch 'em all!') dan moest je bij een vriendje met de andere kleur game aankloppen om daarmee Pokémon te ruilen. Maar goed, dat is slechts één aspect van de game, en de game is niet minder speelbaar als je níet alle Pokémon verzamelt.

Wat Arrie zegt dus.

Enneh, Pokémon is ook meervoud, hè.

Het verhaal van Stalin is letterlijk zo op mij van toepassing, haha...

Alleen ben ik wel vergeten hoe Spiro Agnew zat verwerkt in die game?

Alles op deze pagina:

Misschien tijd voor een nostalgie topic?

Ook niet zozeer, vrees ik. Zowel Myst als de Leisure Larry serie zijn (grotendeels, overigens, de eerste LL games waren text-based) point & click adventure games; in statische schermen rondklikken om items te verzamelen om die dan weer te gebruiken om verder in het spel te geraken.

De Pokémon-games (althans, die van de kleuren; er zijn ook anderen, zoals Snap!, Stadium en wat abominabel slechte dungeon-games) zijn feitelijk RPG's - role playing games. Je baant je een weg over een map met een constant uitbreidend team aan Pokémon, die je traint door ze tegen andere Pokémon te laten vechten; zo spaar je experience points en worden je Pokémon steeds sterker. De main quest is dan om zogeheten gym leaders te verslaan, die een doorgaans sterker arsenaal Pokémon ter hun beschikking hebben. Vergelijk het met games als Final Fantasy, Chrono Trigger en massa's andere RPG's; games waarin het erom draait je karakter door middel van (voornamelijk) gevechten uit te breiden, te versterken, etcetera. In Pokémon is het een beetje een doel op zich, in veel andere RPG's is er daarnaast meestal een gigantische plot met veel intrige; in die hoedanigheid zijn het vaak een soort interactieve films van een uurtje of 40 speeltijd.

Spiro Agnew was het antwoord op 1 van de vragen die je moest beantwoorden om het spel te mogen spelen.

Aangezien je moest kunnen bewijzen dat je oud genoeg was

Komt een man in een kroeg, gaat zitten en bestelt twee bier.
Zet de barkeeper bij twee krukken een glas neer.
Man zegt: "ze zijn alletwee voor mij".
Barkeeper: "ik heb ook halve liters".
Man zegt: "het eerste glas is voor mij en het tweede is voor mijn tweelingbroer in Australië - op deze manier drinken we vitueel samen; hij doet het net zo"
Barkeeper vindt dat een mooi gebaar.
Gedurende een aantal weken frequenteert de man de kroeg en bestelt altijd twee bier ineens.

Totdat... hij op een bepaald moment binnenkomt, gaat zitten en maar één biertje bestelt.

De barman kijkt hem aan en vraagt met enige gene:

"Er zijn toch geen nare dingen gebeurd in de familie?"

Waarop de man zegt: nee hoor, ik ben gestopt met drinken!

Kippenvel hoor...