Maar ben je nou Statler of Waldorf?

FOMO = Fear Of Missing Out. In hoeverre lijd jij op muzikaal vlak aan FOMO?

- EttaJamesBrown: geenszins, ik weet niet wat ik mis.
- Jordi: om een grote meneer te quoten: zalig zijn de onwetenden. aerobag x
- ZAP!: op dat vlak heb ik mijzelf eenzijdig genezen verklaard, een terugval hier en daar uitgezonderd.
- Mssr Renard: interessante vraag, en ik heb mij daar enorm schuldig aan gemaakt. Als een bezetene alle nieuwe platen luisteren en beoordelen, en uiteindelijk eigenlijk niet meer weten wat je nou ook alweer allemaal hebt beluisterd. Hele discografiën in een halve dag doornemen en beoordelen. Ik heb het allemaal gedaan. Nu niet meer, geloof ik (denk ik). Al merk ik wel dat er een aantal 2020-platen zijn die ik nu in rap tempo aan het verslinden ben. Ik word er maar onrustig van.
- itchy: tot op zekere hoogte last van. Ik maak me ook schuldig aan het oppervlakkig beluisteren van discografiën. Als ik dat doe heb ik het gevoel nieuwe muziek te missen. En andersom natuurlijk. En als ik alleen maar digitaal aan het luisteren ben vind ik weer dat ik platen uit de fysieke collectie moet draaien. De "krenten uit de pap", de platen die ik blijf luisteren, stammen meerstal niet uit het digitale tijdperk. Het is onrustiger, hak op de tak, maar dat is op zich niet erg. Ik lig er in elk geval niet wakker van.
- Casartelli: nee, want ik heb me er al lang bij neergelegd dat er maar 24 uur in een dag gaan en dat het minutieus bijhouden van alle snoepjes van de week niet samengaat met het koesteren van de opgebouwde collectie. Voorts hoeft er qua thuisbeluistering nagenoeg niks meer gemist te worden tegenwoordig en qua livemuziek in tijden van corona helaas ook niet.
- dix: Ja, ik ben fomofiel.
- herman: Als twintiger had ik daar nog wel last van, maar nu niet meer. Het helpt als je een tijdje noodgedwongen heel veel moet missen (door bv. een kleine beurs), dan merk je wel dat het allemaal niet zoveel uitmaakt en koester je de zaken die je wel mee krijgt. Hele discografieën luisteren heb ik sowieso nooit gedaan, op een enkele artiest na en sommige genres laat ik ook compleet links liggen, waar ik vroeger nog wel eens aan cherrypicking wilde doen.

FOMO = Fear Of Missing Out. In hoeverre lijd jij op muzikaal vlak aan FOMO?

- EttaJamesBrown: geenszins, ik weet niet wat ik mis.
- Jordi: om een grote meneer te quoten: zalig zijn de onwetenden. aerobag x
- ZAP!: op dat vlak heb ik mijzelf eenzijdig genezen verklaard, een terugval hier en daar uitgezonderd.
- Mssr Renard: interessante vraag, en ik heb mij daar enorm schuldig aan gemaakt. Als een bezetene alle nieuwe platen luisteren en beoordelen, en uiteindelijk eigenlijk niet meer weten wat je nou ook alweer allemaal hebt beluisterd. Hele discografiën in een halve dag doornemen en beoordelen. Ik heb het allemaal gedaan. Nu niet meer, geloof ik (denk ik). Al merk ik wel dat er een aantal 2020-platen zijn die ik nu in rap tempo aan het verslinden ben. Ik word er maar onrustig van.
- itchy: tot op zekere hoogte last van. Ik maak me ook schuldig aan het oppervlakkig beluisteren van discografiën. Als ik dat doe heb ik het gevoel nieuwe muziek te missen. En andersom natuurlijk. En als ik alleen maar digitaal aan het luisteren ben vind ik weer dat ik platen uit de fysieke collectie moet draaien. De "krenten uit de pap", de platen die ik blijf luisteren, stammen meerstal niet uit het digitale tijdperk. Het is onrustiger, hak op de tak, maar dat is op zich niet erg. Ik lig er in elk geval niet wakker van.
- Casartelli: nee, want ik heb me er al lang bij neergelegd dat er maar 24 uur in een dag gaan en dat het minutieus bijhouden van alle snoepjes van de week niet samengaat met het koesteren van de opgebouwde collectie. Voorts hoeft er qua thuisbeluistering nagenoeg niks meer gemist te worden tegenwoordig en qua livemuziek in tijden van corona helaas ook niet.
- dix: Ja, ik ben fomofiel.
- herman: Als twintiger had ik daar nog wel last van, maar nu niet meer. Het helpt als je een tijdje noodgedwongen heel veel moet missen (door bv. een kleine beurs), dan merk je wel dat het allemaal niet zoveel uitmaakt en koester je de zaken die je wel mee krijgt. Hele discografieën luisteren heb ik sowieso nooit gedaan, op een enkele artiest na en sommige genres laat ik ook compleet links liggen, waar ik vroeger nog wel eens aan cherrypicking wilde doen.
- ohfomo Ik denk dat de meeste lieden die op sociale media zitten hier tegen aanlopen, ikzelf merk het ook aan mijn doen en laten. Het begint met een gezonde dosis nieuwsgierigheid en voor je het weet wordt erin meegezogen, of het nu gaat om muziek, twitter, podcasts, series, koopjes of nieuws om corona (ik zeg maar wat) Allereerst is er een enorm toegankelijk aanbod via een paar klikken op een scherm, dan heb je sites die zo zijn ingericht dat je blijft hangen om te zien wat anderen ergens van vinden en om zelf een mening te poneren, maar de volgende stap is dat je er niet meer zonder kunt dat je er afhankelijk van wordt. Het gevoel iets te missen. Er wordt zodoende al of niet met opzet een blijvende honger gecreëerd. De Silicon Valleys varen er wel bij.
- Kronos: Geen last van. Ik had muzikaal gezien wel graag een tweede leven gehad waarin ik veel meer tijd in klassieke muziek zou kunnen steken.

FOMO = Fear Of Missing Out. In hoeverre lijd jij op muzikaal vlak aan FOMO?

- EttaJamesBrown: geenszins, ik weet niet wat ik mis.
- Jordi: om een grote meneer te quoten: zalig zijn de onwetenden. aerobag x
- ZAP!: op dat vlak heb ik mijzelf eenzijdig genezen verklaard, een terugval hier en daar uitgezonderd.
- Mssr Renard: interessante vraag, en ik heb mij daar enorm schuldig aan gemaakt. Als een bezetene alle nieuwe platen luisteren en beoordelen, en uiteindelijk eigenlijk niet meer weten wat je nou ook alweer allemaal hebt beluisterd. Hele discografiën in een halve dag doornemen en beoordelen. Ik heb het allemaal gedaan. Nu niet meer, geloof ik (denk ik). Al merk ik wel dat er een aantal 2020-platen zijn die ik nu in rap tempo aan het verslinden ben. Ik word er maar onrustig van.
- itchy: tot op zekere hoogte last van. Ik maak me ook schuldig aan het oppervlakkig beluisteren van discografiën. Als ik dat doe heb ik het gevoel nieuwe muziek te missen. En andersom natuurlijk. En als ik alleen maar digitaal aan het luisteren ben vind ik weer dat ik platen uit de fysieke collectie moet draaien. De "krenten uit de pap", de platen die ik blijf luisteren, stammen meerstal niet uit het digitale tijdperk. Het is onrustiger, hak op de tak, maar dat is op zich niet erg. Ik lig er in elk geval niet wakker van.
- Casartelli: nee, want ik heb me er al lang bij neergelegd dat er maar 24 uur in een dag gaan en dat het minutieus bijhouden van alle snoepjes van de week niet samengaat met het koesteren van de opgebouwde collectie. Voorts hoeft er qua thuisbeluistering nagenoeg niks meer gemist te worden tegenwoordig en qua livemuziek in tijden van corona helaas ook niet.
- dix: Ja, ik ben fomofiel.
- herman: Als twintiger had ik daar nog wel last van, maar nu niet meer. Het helpt als je een tijdje noodgedwongen heel veel moet missen (door bv. een kleine beurs), dan merk je wel dat het allemaal niet zoveel uitmaakt en koester je de zaken die je wel mee krijgt. Hele discografieën luisteren heb ik sowieso nooit gedaan, op een enkele artiest na en sommige genres laat ik ook compleet links liggen, waar ik vroeger nog wel eens aan cherrypicking wilde doen.
- ohfomo Ik denk dat de meeste lieden die op sociale media zitten hier tegen aanlopen, ikzelf merk het ook aan mijn doen en laten. Het begint met een gezonde dosis nieuwsgierigheid en voor je het weet wordt erin meegezogen, of het nu gaat om muziek, twitter, podcasts, series, koopjes of nieuws om corona (ik zeg maar wat) Allereerst is er een enorm toegankelijk aanbod via een paar klikken op een scherm, dan heb je sites die zo zijn ingericht dat je blijft hangen om te zien wat anderen ergens van vinden en om zelf een mening te poneren, maar de volgende stap is dat je er niet meer zonder kunt dat je er afhankelijk van wordt. Het gevoel iets te missen. Er wordt zodoende al of niet met opzet een blijvende honger gecreëerd. De Silicon Valleys varen er wel bij.
- Kronos: Geen last van. Ik had muzikaal gezien wel graag een tweede leven gehad waarin ik veel meer tijd in klassieke muziek zou kunnen steken.
- Mausie: ik heb daar wel last van. Moet mijzelf af en toe weer een halt toeroepen. Periodes van extreem veel nieuwsgierigheid wisselen zich af met erg streng selecteren.

FOMO = Fear Of Missing Out. In hoeverre lijd jij op muzikaal vlak aan FOMO?

- EttaJamesBrown: geenszins, ik weet niet wat ik mis.
- Jordi: om een grote meneer te quoten: zalig zijn de onwetenden. aerobag x
- ZAP!: op dat vlak heb ik mijzelf eenzijdig genezen verklaard, een terugval hier en daar uitgezonderd.
- Mssr Renard: interessante vraag, en ik heb mij daar enorm schuldig aan gemaakt. Als een bezetene alle nieuwe platen luisteren en beoordelen, en uiteindelijk eigenlijk niet meer weten wat je nou ook alweer allemaal hebt beluisterd. Hele discografiën in een halve dag doornemen en beoordelen. Ik heb het allemaal gedaan. Nu niet meer, geloof ik (denk ik). Al merk ik wel dat er een aantal 2020-platen zijn die ik nu in rap tempo aan het verslinden ben. Ik word er maar onrustig van.
- itchy: tot op zekere hoogte last van. Ik maak me ook schuldig aan het oppervlakkig beluisteren van discografiën. Als ik dat doe heb ik het gevoel nieuwe muziek te missen. En andersom natuurlijk. En als ik alleen maar digitaal aan het luisteren ben vind ik weer dat ik platen uit de fysieke collectie moet draaien. De "krenten uit de pap", de platen die ik blijf luisteren, stammen meerstal niet uit het digitale tijdperk. Het is onrustiger, hak op de tak, maar dat is op zich niet erg. Ik lig er in elk geval niet wakker van.
- Casartelli: nee, want ik heb me er al lang bij neergelegd dat er maar 24 uur in een dag gaan en dat het minutieus bijhouden van alle snoepjes van de week niet samengaat met het koesteren van de opgebouwde collectie. Voorts hoeft er qua thuisbeluistering nagenoeg niks meer gemist te worden tegenwoordig en qua livemuziek in tijden van corona helaas ook niet.
- dix: Ja, ik ben fomofiel.
- herman: Als twintiger had ik daar nog wel last van, maar nu niet meer. Het helpt als je een tijdje noodgedwongen heel veel moet missen (door bv. een kleine beurs), dan merk je wel dat het allemaal niet zoveel uitmaakt en koester je de zaken die je wel mee krijgt. Hele discografieën luisteren heb ik sowieso nooit gedaan, op een enkele artiest na en sommige genres laat ik ook compleet links liggen, waar ik vroeger nog wel eens aan cherrypicking wilde doen.
- ohfomo Ik denk dat de meeste lieden die op sociale media zitten hier tegen aanlopen, ikzelf merk het ook aan mijn doen en laten. Het begint met een gezonde dosis nieuwsgierigheid en voor je het weet wordt erin meegezogen, of het nu gaat om muziek, twitter, podcasts, series, koopjes of nieuws om corona (ik zeg maar wat) Allereerst is er een enorm toegankelijk aanbod via een paar klikken op een scherm, dan heb je sites die zo zijn ingericht dat je blijft hangen om te zien wat anderen ergens van vinden en om zelf een mening te poneren, maar de volgende stap is dat je er niet meer zonder kunt dat je er afhankelijk van wordt. Het gevoel iets te missen. Er wordt zodoende al of niet met opzet een blijvende honger gecreëerd. De Silicon Valleys varen er wel bij.
- Kronos: Geen last van. Ik had muzikaal gezien wel graag een tweede leven gehad waarin ik veel meer tijd in klassieke muziek zou kunnen steken.
- Mausie: ik heb daar wel last van. Moet mijzelf af en toe weer een halt toeroepen. Periodes van extreem veel nieuwsgierigheid wisselen zich af met erg streng selecteren.
- aerobag: Mijn ergste geval is retrospectieve FOMO. Dat je op een festival was waar een van je - blijkt later - favoriete bands stond, maar je toen nog niet op de hoogte was van hun bestaan. Bonuspunten: De band valt uit elkaar en zal ook nooit meer optreden

FOMO = Fear Of Missing Out. In hoeverre lijd jij op muzikaal vlak aan FOMO?

- EttaJamesBrown: geenszins, ik weet niet wat ik mis.
- Jordi: om een grote meneer te quoten: zalig zijn de onwetenden. aerobag x
- ZAP!: op dat vlak heb ik mijzelf eenzijdig genezen verklaard, een terugval hier en daar uitgezonderd.
- Mssr Renard: interessante vraag, en ik heb mij daar enorm schuldig aan gemaakt. Als een bezetene alle nieuwe platen luisteren en beoordelen, en uiteindelijk eigenlijk niet meer weten wat je nou ook alweer allemaal hebt beluisterd. Hele discografiën in een halve dag doornemen en beoordelen. Ik heb het allemaal gedaan. Nu niet meer, geloof ik (denk ik). Al merk ik wel dat er een aantal 2020-platen zijn die ik nu in rap tempo aan het verslinden ben. Ik word er maar onrustig van.
- itchy: tot op zekere hoogte last van. Ik maak me ook schuldig aan het oppervlakkig beluisteren van discografiën. Als ik dat doe heb ik het gevoel nieuwe muziek te missen. En andersom natuurlijk. En als ik alleen maar digitaal aan het luisteren ben vind ik weer dat ik platen uit de fysieke collectie moet draaien. De "krenten uit de pap", de platen die ik blijf luisteren, stammen meerstal niet uit het digitale tijdperk. Het is onrustiger, hak op de tak, maar dat is op zich niet erg. Ik lig er in elk geval niet wakker van.
- Casartelli: nee, want ik heb me er al lang bij neergelegd dat er maar 24 uur in een dag gaan en dat het minutieus bijhouden van alle snoepjes van de week niet samengaat met het koesteren van de opgebouwde collectie. Voorts hoeft er qua thuisbeluistering nagenoeg niks meer gemist te worden tegenwoordig en qua livemuziek in tijden van corona helaas ook niet.
- dix: Ja, ik ben fomofiel.
- herman: Als twintiger had ik daar nog wel last van, maar nu niet meer. Het helpt als je een tijdje noodgedwongen heel veel moet missen (door bv. een kleine beurs), dan merk je wel dat het allemaal niet zoveel uitmaakt en koester je de zaken die je wel mee krijgt. Hele discografieën luisteren heb ik sowieso nooit gedaan, op een enkele artiest na en sommige genres laat ik ook compleet links liggen, waar ik vroeger nog wel eens aan cherrypicking wilde doen.
- ohfomo Ik denk dat de meeste lieden die op sociale media zitten hier tegen aanlopen, ikzelf merk het ook aan mijn doen en laten. Het begint met een gezonde dosis nieuwsgierigheid en voor je het weet wordt erin meegezogen, of het nu gaat om muziek, twitter, podcasts, series, koopjes of nieuws om corona (ik zeg maar wat) Allereerst is er een enorm toegankelijk aanbod via een paar klikken op een scherm, dan heb je sites die zo zijn ingericht dat je blijft hangen om te zien wat anderen ergens van vinden en om zelf een mening te poneren, maar de volgende stap is dat je er niet meer zonder kunt dat je er afhankelijk van wordt. Het gevoel iets te missen. Er wordt zodoende al of niet met opzet een blijvende honger gecreëerd. De Silicon Valleys varen er wel bij.
- Kronos: Geen last van. Ik had muzikaal gezien wel graag een tweede leven gehad waarin ik veel meer tijd in klassieke muziek zou kunnen steken.
- Mausie: ik heb daar wel last van. Moet mijzelf af en toe weer een halt toeroepen. Periodes van extreem veel nieuwsgierigheid wisselen zich af met erg streng selecteren.
- aerobag: Mijn ergste geval is retrospectieve FOMO. Dat je op een festival was waar een van je - blijkt later - favoriete bands stond, maar je toen nog niet op de hoogte was van hun bestaan. Bonuspunten: De band valt uit elkaar en zal ook nooit meer optreden
- madmadder: niet erg veel last van bij muziek, met boeken heb ik het wel

Eindelijk weer eens iemand die mij helpt herinneren dat ik het enige optreden van The Smiths in NL heb gemist.

FOMO = Fear Of Missing Out. In hoeverre lijd jij op muzikaal vlak aan FOMO?

- EttaJamesBrown: geenszins, ik weet niet wat ik mis.
- Jordi: om een grote meneer te quoten: zalig zijn de onwetenden. aerobag x
- ZAP!: op dat vlak heb ik mijzelf eenzijdig genezen verklaard, een terugval hier en daar uitgezonderd.
- Mssr Renard: interessante vraag, en ik heb mij daar enorm schuldig aan gemaakt. Als een bezetene alle nieuwe platen luisteren en beoordelen, en uiteindelijk eigenlijk niet meer weten wat je nou ook alweer allemaal hebt beluisterd. Hele discografiën in een halve dag doornemen en beoordelen. Ik heb het allemaal gedaan. Nu niet meer, geloof ik (denk ik). Al merk ik wel dat er een aantal 2020-platen zijn die ik nu in rap tempo aan het verslinden ben. Ik word er maar onrustig van.
- itchy: tot op zekere hoogte last van. Ik maak me ook schuldig aan het oppervlakkig beluisteren van discografiën. Als ik dat doe heb ik het gevoel nieuwe muziek te missen. En andersom natuurlijk. En als ik alleen maar digitaal aan het luisteren ben vind ik weer dat ik platen uit de fysieke collectie moet draaien. De "krenten uit de pap", de platen die ik blijf luisteren, stammen meerstal niet uit het digitale tijdperk. Het is onrustiger, hak op de tak, maar dat is op zich niet erg. Ik lig er in elk geval niet wakker van.
- Casartelli: nee, want ik heb me er al lang bij neergelegd dat er maar 24 uur in een dag gaan en dat het minutieus bijhouden van alle snoepjes van de week niet samengaat met het koesteren van de opgebouwde collectie. Voorts hoeft er qua thuisbeluistering nagenoeg niks meer gemist te worden tegenwoordig en qua livemuziek in tijden van corona helaas ook niet.
- dix: Ja, ik ben fomofiel.
- herman: Als twintiger had ik daar nog wel last van, maar nu niet meer. Het helpt als je een tijdje noodgedwongen heel veel moet missen (door bv. een kleine beurs), dan merk je wel dat het allemaal niet zoveel uitmaakt en koester je de zaken die je wel mee krijgt. Hele discografieën luisteren heb ik sowieso nooit gedaan, op een enkele artiest na en sommige genres laat ik ook compleet links liggen, waar ik vroeger nog wel eens aan cherrypicking wilde doen.
- ohfomo Ik denk dat de meeste lieden die op sociale media zitten hier tegen aanlopen, ikzelf merk het ook aan mijn doen en laten. Het begint met een gezonde dosis nieuwsgierigheid en voor je het weet wordt erin meegezogen, of het nu gaat om muziek, twitter, podcasts, series, koopjes of nieuws om corona (ik zeg maar wat) Allereerst is er een enorm toegankelijk aanbod via een paar klikken op een scherm, dan heb je sites die zo zijn ingericht dat je blijft hangen om te zien wat anderen ergens van vinden en om zelf een mening te poneren, maar de volgende stap is dat je er niet meer zonder kunt dat je er afhankelijk van wordt. Het gevoel iets te missen. Er wordt zodoende al of niet met opzet een blijvende honger gecreëerd. De Silicon Valleys varen er wel bij.
- Kronos: Geen last van. Ik had muzikaal gezien wel graag een tweede leven gehad waarin ik veel meer tijd in klassieke muziek zou kunnen steken.
- Mausie: ik heb daar wel last van. Moet mijzelf af en toe weer een halt toeroepen. Periodes van extreem veel nieuwsgierigheid wisselen zich af met erg streng selecteren.
- aerobag: Mijn ergste geval is retrospectieve FOMO. Dat je op een festival was waar een van je - blijkt later - favoriete bands stond, maar je toen nog niet op de hoogte was van hun bestaan. Bonuspunten: De band valt uit elkaar en zal ook nooit meer optreden
- madmadder: niet erg veel last van bij muziek, met boeken heb ik het wel
- mjuman: slechts in geringe mate; wat niet weet, wat niet deert Erger ist als je een concert hebt moeten missen waar je graag heen was gegaan, maar je was niet op de hoogte, of (erger) je had kaarten, maar moest afhaken (zowel Bob Marley in A'dam, 76; als David Bowie in Goarshausen - Loreley, '96)

FOMO = Fear Of Missing Out. In hoeverre lijd jij op muzikaal vlak aan FOMO?

- EttaJamesBrown: geenszins, ik weet niet wat ik mis.
- Jordi: om een grote meneer te quoten: zalig zijn de onwetenden. aerobag x
- ZAP!: op dat vlak heb ik mijzelf eenzijdig genezen verklaard, een terugval hier en daar uitgezonderd.
- Mssr Renard: interessante vraag, en ik heb mij daar enorm schuldig aan gemaakt. Als een bezetene alle nieuwe platen luisteren en beoordelen, en uiteindelijk eigenlijk niet meer weten wat je nou ook alweer allemaal hebt beluisterd. Hele discografiën in een halve dag doornemen en beoordelen. Ik heb het allemaal gedaan. Nu niet meer, geloof ik (denk ik). Al merk ik wel dat er een aantal 2020-platen zijn die ik nu in rap tempo aan het verslinden ben. Ik word er maar onrustig van.
- itchy: tot op zekere hoogte last van. Ik maak me ook schuldig aan het oppervlakkig beluisteren van discografiën. Als ik dat doe heb ik het gevoel nieuwe muziek te missen. En andersom natuurlijk. En als ik alleen maar digitaal aan het luisteren ben vind ik weer dat ik platen uit de fysieke collectie moet draaien. De "krenten uit de pap", de platen die ik blijf luisteren, stammen meerstal niet uit het digitale tijdperk. Het is onrustiger, hak op de tak, maar dat is op zich niet erg. Ik lig er in elk geval niet wakker van.
- Casartelli: nee, want ik heb me er al lang bij neergelegd dat er maar 24 uur in een dag gaan en dat het minutieus bijhouden van alle snoepjes van de week niet samengaat met het koesteren van de opgebouwde collectie. Voorts hoeft er qua thuisbeluistering nagenoeg niks meer gemist te worden tegenwoordig en qua livemuziek in tijden van corona helaas ook niet.
- dix: Ja, ik ben fomofiel.
- herman: Als twintiger had ik daar nog wel last van, maar nu niet meer. Het helpt als je een tijdje noodgedwongen heel veel moet missen (door bv. een kleine beurs), dan merk je wel dat het allemaal niet zoveel uitmaakt en koester je de zaken die je wel mee krijgt. Hele discografieën luisteren heb ik sowieso nooit gedaan, op een enkele artiest na en sommige genres laat ik ook compleet links liggen, waar ik vroeger nog wel eens aan cherrypicking wilde doen.
- ohfomo Ik denk dat de meeste lieden die op sociale media zitten hier tegen aanlopen, ikzelf merk het ook aan mijn doen en laten. Het begint met een gezonde dosis nieuwsgierigheid en voor je het weet wordt erin meegezogen, of het nu gaat om muziek, twitter, podcasts, series, koopjes of nieuws om corona (ik zeg maar wat) Allereerst is er een enorm toegankelijk aanbod via een paar klikken op een scherm, dan heb je sites die zo zijn ingericht dat je blijft hangen om te zien wat anderen ergens van vinden en om zelf een mening te poneren, maar de volgende stap is dat je er niet meer zonder kunt dat je er afhankelijk van wordt. Het gevoel iets te missen. Er wordt zodoende al of niet met opzet een blijvende honger gecreëerd. De Silicon Valleys varen er wel bij.
- Kronos: Geen last van. Ik had muzikaal gezien wel graag een tweede leven gehad waarin ik veel meer tijd in klassieke muziek zou kunnen steken.
- Mausie: ik heb daar wel last van. Moet mijzelf af en toe weer een halt toeroepen. Periodes van extreem veel nieuwsgierigheid wisselen zich af met erg streng selecteren.
- aerobag: Mijn ergste geval is retrospectieve FOMO. Dat je op een festival was waar een van je - blijkt later - favoriete bands stond, maar je toen nog niet op de hoogte was van hun bestaan. Bonuspunten: De band valt uit elkaar en zal ook nooit meer optreden
- madmadder: niet erg veel last van bij muziek, met boeken heb ik het wel
- mjuman: slechts in geringe mate; wat niet weet, wat niet deert Erger ist als je een concert hebt moeten missen waar je graag heen was gegaan, maar je was niet op de hoogte, of (erger) je had kaarten, maar moest afhaken (zowel Bob Marley in A'dam, 76; als David Bowie in Goarshausen - Loreley, '96)
-Thudd: Soms FOMO wanneer ik op Spoiltify geabonneerd was, maar op tijd weg met Spoiltify!!!

FOMO = Fear Of Missing Out. In hoeverre lijd jij op muzikaal vlak aan FOMO?

- EttaJamesBrown: geenszins, ik weet niet wat ik mis.
- Jordi: om een grote meneer te quoten: zalig zijn de onwetenden. aerobag x
- ZAP!: op dat vlak heb ik mijzelf eenzijdig genezen verklaard, een terugval hier en daar uitgezonderd.
- Mssr Renard: interessante vraag, en ik heb mij daar enorm schuldig aan gemaakt. Als een bezetene alle nieuwe platen luisteren en beoordelen, en uiteindelijk eigenlijk niet meer weten wat je nou ook alweer allemaal hebt beluisterd. Hele discografiën in een halve dag doornemen en beoordelen. Ik heb het allemaal gedaan. Nu niet meer, geloof ik (denk ik). Al merk ik wel dat er een aantal 2020-platen zijn die ik nu in rap tempo aan het verslinden ben. Ik word er maar onrustig van.
- itchy: tot op zekere hoogte last van. Ik maak me ook schuldig aan het oppervlakkig beluisteren van discografiën. Als ik dat doe heb ik het gevoel nieuwe muziek te missen. En andersom natuurlijk. En als ik alleen maar digitaal aan het luisteren ben vind ik weer dat ik platen uit de fysieke collectie moet draaien. De "krenten uit de pap", de platen die ik blijf luisteren, stammen meerstal niet uit het digitale tijdperk. Het is onrustiger, hak op de tak, maar dat is op zich niet erg. Ik lig er in elk geval niet wakker van.
- Casartelli: nee, want ik heb me er al lang bij neergelegd dat er maar 24 uur in een dag gaan en dat het minutieus bijhouden van alle snoepjes van de week niet samengaat met het koesteren van de opgebouwde collectie. Voorts hoeft er qua thuisbeluistering nagenoeg niks meer gemist te worden tegenwoordig en qua livemuziek in tijden van corona helaas ook niet.
- dix: Ja, ik ben fomofiel.
- herman: Als twintiger had ik daar nog wel last van, maar nu niet meer. Het helpt als je een tijdje noodgedwongen heel veel moet missen (door bv. een kleine beurs), dan merk je wel dat het allemaal niet zoveel uitmaakt en koester je de zaken die je wel mee krijgt. Hele discografieën luisteren heb ik sowieso nooit gedaan, op een enkele artiest na en sommige genres laat ik ook compleet links liggen, waar ik vroeger nog wel eens aan cherrypicking wilde doen.
- ohfomo Ik denk dat de meeste lieden die op sociale media zitten hier tegen aanlopen, ikzelf merk het ook aan mijn doen en laten. Het begint met een gezonde dosis nieuwsgierigheid en voor je het weet wordt erin meegezogen, of het nu gaat om muziek, twitter, podcasts, series, koopjes of nieuws om corona (ik zeg maar wat) Allereerst is er een enorm toegankelijk aanbod via een paar klikken op een scherm, dan heb je sites die zo zijn ingericht dat je blijft hangen om te zien wat anderen ergens van vinden en om zelf een mening te poneren, maar de volgende stap is dat je er niet meer zonder kunt dat je er afhankelijk van wordt. Het gevoel iets te missen. Er wordt zodoende al of niet met opzet een blijvende honger gecreëerd. De Silicon Valleys varen er wel bij.
- Kronos: Geen last van. Ik had muzikaal gezien wel graag een tweede leven gehad waarin ik veel meer tijd in klassieke muziek zou kunnen steken.
- Mausie: ik heb daar wel last van. Moet mijzelf af en toe weer een halt toeroepen. Periodes van extreem veel nieuwsgierigheid wisselen zich af met erg streng selecteren.
- aerobag: Mijn ergste geval is retrospectieve FOMO. Dat je op een festival was waar een van je - blijkt later - favoriete bands stond, maar je toen nog niet op de hoogte was van hun bestaan. Bonuspunten: De band valt uit elkaar en zal ook nooit meer optreden
- madmadder: niet erg veel last van bij muziek, met boeken heb ik het wel
- mjuman: slechts in geringe mate; wat niet weet, wat niet deert Erger ist als je een concert hebt moeten missen waar je graag heen was gegaan, maar je was niet op de hoogte, of (erger) je had kaarten, maar moest afhaken (zowel Bob Marley in A'dam, 76; als David Bowie in Goarshausen - Loreley, '96)
-Thudd: Soms FOMO wanneer ik op Spoiltify geabonneerd was, maar op tijd weg met Spoiltify!!!
-spoon: niet meer, ik zwier nu wat door muziekland en vind het wel prima.

FOMO = Fear Of Missing Out. In hoeverre lijd jij op muzikaal vlak aan FOMO?

- EttaJamesBrown: geenszins, ik weet niet wat ik mis.
- Jordi: om een grote meneer te quoten: zalig zijn de onwetenden. aerobag x
- ZAP!: op dat vlak heb ik mijzelf eenzijdig genezen verklaard, een terugval hier en daar uitgezonderd.
- Mssr Renard: interessante vraag, en ik heb mij daar enorm schuldig aan gemaakt. Als een bezetene alle nieuwe platen luisteren en beoordelen, en uiteindelijk eigenlijk niet meer weten wat je nou ook alweer allemaal hebt beluisterd. Hele discografiën in een halve dag doornemen en beoordelen. Ik heb het allemaal gedaan. Nu niet meer, geloof ik (denk ik). Al merk ik wel dat er een aantal 2020-platen zijn die ik nu in rap tempo aan het verslinden ben. Ik word er maar onrustig van.
- itchy: tot op zekere hoogte last van. Ik maak me ook schuldig aan het oppervlakkig beluisteren van discografiën. Als ik dat doe heb ik het gevoel nieuwe muziek te missen. En andersom natuurlijk. En als ik alleen maar digitaal aan het luisteren ben vind ik weer dat ik platen uit de fysieke collectie moet draaien. De "krenten uit de pap", de platen die ik blijf luisteren, stammen meerstal niet uit het digitale tijdperk. Het is onrustiger, hak op de tak, maar dat is op zich niet erg. Ik lig er in elk geval niet wakker van.
- Casartelli: nee, want ik heb me er al lang bij neergelegd dat er maar 24 uur in een dag gaan en dat het minutieus bijhouden van alle snoepjes van de week niet samengaat met het koesteren van de opgebouwde collectie. Voorts hoeft er qua thuisbeluistering nagenoeg niks meer gemist te worden tegenwoordig en qua livemuziek in tijden van corona helaas ook niet.
- dix: Ja, ik ben fomofiel.
- herman: Als twintiger had ik daar nog wel last van, maar nu niet meer. Het helpt als je een tijdje noodgedwongen heel veel moet missen (door bv. een kleine beurs), dan merk je wel dat het allemaal niet zoveel uitmaakt en koester je de zaken die je wel mee krijgt. Hele discografieën luisteren heb ik sowieso nooit gedaan, op een enkele artiest na en sommige genres laat ik ook compleet links liggen, waar ik vroeger nog wel eens aan cherrypicking wilde doen.
- ohfomo Ik denk dat de meeste lieden die op sociale media zitten hier tegen aanlopen, ikzelf merk het ook aan mijn doen en laten. Het begint met een gezonde dosis nieuwsgierigheid en voor je het weet wordt erin meegezogen, of het nu gaat om muziek, twitter, podcasts, series, koopjes of nieuws om corona (ik zeg maar wat) Allereerst is er een enorm toegankelijk aanbod via een paar klikken op een scherm, dan heb je sites die zo zijn ingericht dat je blijft hangen om te zien wat anderen ergens van vinden en om zelf een mening te poneren, maar de volgende stap is dat je er niet meer zonder kunt dat je er afhankelijk van wordt. Het gevoel iets te missen. Er wordt zodoende al of niet met opzet een blijvende honger gecreëerd. De Silicon Valleys varen er wel bij.
- Kronos: Geen last van. Ik had muzikaal gezien wel graag een tweede leven gehad waarin ik veel meer tijd in klassieke muziek zou kunnen steken.
- Mausie: ik heb daar wel last van. Moet mijzelf af en toe weer een halt toeroepen. Periodes van extreem veel nieuwsgierigheid wisselen zich af met erg streng selecteren.
- aerobag: Mijn ergste geval is retrospectieve FOMO. Dat je op een festival was waar een van je - blijkt later - favoriete bands stond, maar je toen nog niet op de hoogte was van hun bestaan. Bonuspunten: De band valt uit elkaar en zal ook nooit meer optreden
- madmadder: niet erg veel last van bij muziek, met boeken heb ik het wel
- mjuman: slechts in geringe mate; wat niet weet, wat niet deert Erger ist als je een concert hebt moeten missen waar je graag heen was gegaan, maar je was niet op de hoogte, of (erger) je had kaarten, maar moest afhaken (zowel Bob Marley in A'dam, 76; als David Bowie in Goarshausen - Loreley, '96)
-Thudd: Soms FOMO wanneer ik op Spoiltify geabonneerd was, maar op tijd weg met Spoiltify!!!
-spoon: niet meer, ik zwier nu wat door muziekland en vind het wel prima.
- heartofsoul: geen last van fomo bij het muziekbeluisteren... Het is nu eenmaal totaal onmogelijk om alle
beschikbare muziek een serieuze kans te geven. Daarbij moet worden opgemerkt dat nieuwe muziek
niet per definitie interessanter is dan muziek uit het verleden. Ik verwijl bovendien graag in het verleden
en verdiep mij de laatste tijd bijvoorbeeld in Anton Bruckner, en het trachten te doorgronden van zijn
symfonieën schenkt mij een diepe bevrediging. Het najagen van en het dwangmatig luisteren naar de
nieuwste albums zou mij naar alle waarschijnlijkheid juist niet bevredigen.

FOMO = Fear Of Missing Out. In hoeverre lijd jij op muzikaal vlak aan FOMO?

- EttaJamesBrown: geenszins, ik weet niet wat ik mis.
- Jordi: om een grote meneer te quoten: zalig zijn de onwetenden. aerobag x
- ZAP!: op dat vlak heb ik mijzelf eenzijdig genezen verklaard, een terugval hier en daar uitgezonderd.
- Mssr Renard: interessante vraag, en ik heb mij daar enorm schuldig aan gemaakt. Als een bezetene alle nieuwe platen luisteren en beoordelen, en uiteindelijk eigenlijk niet meer weten wat je nou ook alweer allemaal hebt beluisterd. Hele discografiën in een halve dag doornemen en beoordelen. Ik heb het allemaal gedaan. Nu niet meer, geloof ik (denk ik). Al merk ik wel dat er een aantal 2020-platen zijn die ik nu in rap tempo aan het verslinden ben. Ik word er maar onrustig van.
- itchy: tot op zekere hoogte last van. Ik maak me ook schuldig aan het oppervlakkig beluisteren van discografiën. Als ik dat doe heb ik het gevoel nieuwe muziek te missen. En andersom natuurlijk. En als ik alleen maar digitaal aan het luisteren ben vind ik weer dat ik platen uit de fysieke collectie moet draaien. De "krenten uit de pap", de platen die ik blijf luisteren, stammen meerstal niet uit het digitale tijdperk. Het is onrustiger, hak op de tak, maar dat is op zich niet erg. Ik lig er in elk geval niet wakker van.
- Casartelli: nee, want ik heb me er al lang bij neergelegd dat er maar 24 uur in een dag gaan en dat het minutieus bijhouden van alle snoepjes van de week niet samengaat met het koesteren van de opgebouwde collectie. Voorts hoeft er qua thuisbeluistering nagenoeg niks meer gemist te worden tegenwoordig en qua livemuziek in tijden van corona helaas ook niet.
- dix: Ja, ik ben fomofiel.
- herman: Als twintiger had ik daar nog wel last van, maar nu niet meer. Het helpt als je een tijdje noodgedwongen heel veel moet missen (door bv. een kleine beurs), dan merk je wel dat het allemaal niet zoveel uitmaakt en koester je de zaken die je wel mee krijgt. Hele discografieën luisteren heb ik sowieso nooit gedaan, op een enkele artiest na en sommige genres laat ik ook compleet links liggen, waar ik vroeger nog wel eens aan cherrypicking wilde doen.
- ohfomo Ik denk dat de meeste lieden die op sociale media zitten hier tegen aanlopen, ikzelf merk het ook aan mijn doen en laten. Het begint met een gezonde dosis nieuwsgierigheid en voor je het weet wordt erin meegezogen, of het nu gaat om muziek, twitter, podcasts, series, koopjes of nieuws om corona (ik zeg maar wat) Allereerst is er een enorm toegankelijk aanbod via een paar klikken op een scherm, dan heb je sites die zo zijn ingericht dat je blijft hangen om te zien wat anderen ergens van vinden en om zelf een mening te poneren, maar de volgende stap is dat je er niet meer zonder kunt dat je er afhankelijk van wordt. Het gevoel iets te missen. Er wordt zodoende al of niet met opzet een blijvende honger gecreëerd. De Silicon Valleys varen er wel bij.
- Kronos: Geen last van. Ik had muzikaal gezien wel graag een tweede leven gehad waarin ik veel meer tijd in klassieke muziek zou kunnen steken.
- Mausie: ik heb daar wel last van. Moet mijzelf af en toe weer een halt toeroepen. Periodes van extreem veel nieuwsgierigheid wisselen zich af met erg streng selecteren.
- aerobag: Mijn ergste geval is retrospectieve FOMO. Dat je op een festival was waar een van je - blijkt later - favoriete bands stond, maar je toen nog niet op de hoogte was van hun bestaan. Bonuspunten: De band valt uit elkaar en zal ook nooit meer optreden
- madmadder: niet erg veel last van bij muziek, met boeken heb ik het wel
- mjuman: slechts in geringe mate; wat niet weet, wat niet deert Erger ist als je een concert hebt moeten missen waar je graag heen was gegaan, maar je was niet op de hoogte, of (erger) je had kaarten, maar moest afhaken (zowel Bob Marley in A'dam, 76; als David Bowie in Goarshausen - Loreley, '96)
-Thudd: Soms FOMO wanneer ik op Spoiltify geabonneerd was, maar op tijd weg met Spoiltify!!!
-spoon: niet meer, ik zwier nu wat door muziekland en vind het wel prima.
- heartofsoul: geen last van fomo bij het muziekbeluisteren... Het is nu eenmaal totaal onmogelijk om alle
beschikbare muziek een serieuze kans te geven. Daarbij moet worden opgemerkt dat nieuwe muziek
niet per definitie interessanter is dan muziek uit het verleden. Ik verwijl bovendien graag in het verleden
en verdiep mij de laatste tijd bijvoorbeeld in Anton Bruckner, en het trachten te doorgronden van zijn
symfonieën schenkt mij een diepe bevrediging. Het najagen van en het dwangmatig luisteren naar de
nieuwste albums zou mij naar alle waarschijnlijkheid juist niet bevredigen.
- Rufus: Zeker enkele jaren erg onrustig geweest, kreeg de een na de andere CD vol met
mp3 muziek. Heb deze er doorheen gedraaid eigenlijk zonder echt te luisteren.
Daar ben ik mee gestopt, koop nu sinds ik op mume zit weer gewoon mijn cd wekelijks
en kan er nu rustig naar luisteren.

FOJI = Fear Of Joining In. Wat heeft op de één of andere manier wel jouw interesse, maar tot nu ben je er nog steeds niet aan begonnen (en misschien gaat dat ook wel nooit gebeuren)?

FOJI = Fear Of Joining In. Wat heeft op de één of andere manier wel jouw interesse, maar tot nu ben je er nog steeds niet aan begonnen (en misschien gaat dat ook wel nooit gebeuren)?

- Mssr Renard - Beeldbellen. Het moet van mijn werk, maar weet het altijd zo te spelen en te draaien dat ik de dans ontspring.

FOJI = Fear Of Joining In. Wat heeft op de één of andere manier wel jouw interesse, maar tot nu ben je er nog steeds niet aan begonnen (en misschien gaat dat ook wel nooit gebeuren)?

- Mssr Renard - Beeldbellen. Het moet van mijn werk, maar weet het altijd zo te spelen en te draaien dat ik de dans ontspring.
- Casartelli: de interesse moet verder niet overschat worden, maar ik zeg altijd dat als ik niks beters meer te doen weet, dat ik dan wel wil leren deltavliegen (of parapenten, of iets dergelijks)

Dan ben ik toch benieuwd wat je tegenhoudt, Michiel? Ik ben er juist ontzettend blij mee. Zo zie ik mijn collega's tenminste nog. Ik zit in een nieuw team, dat we vijf maanden geleden hebben opgezet. Ik kende maar twee personen in het echt, dus beeldbellen komt voor mij het dichtst bij 'real life'.

Helder. Mijn meeste gesprekken zijn overigens één-op-één. Bij mij zien ze overigens - ik heb een klein werkkamertje gefabriceerd - alleen maar een groene muur met daarbij een poster (kaart van Europa).

Dat wat het bij jou oproept, heb ik juist niet. Ik ben erg van het face to face contact. Dus dit bevalt me het best als we niet op kantoor kunnen zijn.

Ik bespreek dit liever over PM, want het is een persoonlijk iets, waarom ik niet zo goed met mensen ben.

FOJI = Fear Of Joining In. Wat heeft op de één of andere manier wel jouw interesse, maar tot nu ben je er nog steeds niet aan begonnen (en misschien gaat dat ook wel nooit gebeuren)?

- Mssr Renard - Beeldbellen. Het moet van mijn werk, maar weet het altijd zo te spelen en te draaien dat ik de dans ontspring.
- Casartelli: de interesse moet verder niet overschat worden, maar ik zeg altijd dat als ik niks beters meer te doen weet, dat ik dan wel wil leren deltavliegen (of parapenten, of iets dergelijks)
- spoon: De vrouw van mijn baas

FOJI = Fear Of Joining In. Wat heeft op de één of andere manier wel jouw interesse, maar tot nu ben je er nog steeds niet aan begonnen (en misschien gaat dat ook wel nooit gebeuren)?

- Mssr Renard - Beeldbellen. Het moet van mijn werk, maar weet het altijd zo te spelen en te draaien dat ik de dans ontspring.
- Casartelli: de interesse moet verder niet overschat worden, maar ik zeg altijd dat als ik niks beters meer te doen weet, dat ik dan wel wil leren deltavliegen (of parapenten, of iets dergelijks)
- spoon: De vrouw van mijn baas
- Venceremos: de VVD

FOJI = Fear Of Joining In. Wat heeft op de één of andere manier wel jouw interesse, maar tot nu ben je er nog steeds niet aan begonnen (en misschien gaat dat ook wel nooit gebeuren)?

- Mssr Renard - Beeldbellen. Het moet van mijn werk, maar weet het altijd zo te spelen en te draaien dat ik de dans ontspring.
- Casartelli: de interesse moet verder niet overschat worden, maar ik zeg altijd dat als ik niks beters meer te doen weet, dat ik dan wel wil leren deltavliegen (of parapenten, of iets dergelijks)
- spoon: De vrouw van mijn baas
- Venceremos: de VVD
~Slowgaze: de communistische heilstaat.

FOJI = Fear Of Joining In. Wat heeft op de één of andere manier wel jouw interesse, maar tot nu ben je er nog steeds niet aan begonnen (en misschien gaat dat ook wel nooit gebeuren)?

- Mssr Renard - Beeldbellen. Het moet van mijn werk, maar weet het altijd zo te spelen en te draaien dat ik de dans ontspring.
- Casartelli: de interesse moet verder niet overschat worden, maar ik zeg altijd dat als ik niks beters meer te doen weet, dat ik dan wel wil leren deltavliegen (of parapenten, of iets dergelijks)
- spoon: De vrouw van mijn baas
- Venceremos: de VVD
~Slowgaze: de communistische heilstaat.
- OWW: geweldsdelicten

FOJI = Fear Of Joining In. Wat heeft op de één of andere manier wel jouw interesse, maar tot nu ben je er nog steeds niet aan begonnen (en misschien gaat dat ook wel nooit gebeuren)?

- Mssr Renard - Beeldbellen. Het moet van mijn werk, maar weet het altijd zo te spelen en te draaien dat ik de dans ontspring.
- Casartelli: de interesse moet verder niet overschat worden, maar ik zeg altijd dat als ik niks beters meer te doen weet, dat ik dan wel wil leren deltavliegen (of parapenten, of iets dergelijks)
- spoon: De vrouw van mijn baas
- Venceremos: de VVD
~Slowgaze: de communistische heilstaat.
- OWW: geweldsdelicten
- dix: Poëzie

FOJI = Fear Of Joining In. Wat heeft op de één of andere manier wel jouw interesse, maar tot nu ben je er nog steeds niet aan begonnen (en misschien gaat dat ook wel nooit gebeuren)?

- Mssr Renard - Beeldbellen. Het moet van mijn werk, maar weet het altijd zo te spelen en te draaien dat ik de dans ontspring.
- Casartelli: de interesse moet verder niet overschat worden, maar ik zeg altijd dat als ik niks beters meer te doen weet, dat ik dan wel wil leren deltavliegen (of parapenten, of iets dergelijks)
- spoon: De vrouw van mijn baas
- Venceremos: de VVD
~Slowgaze: de communistische heilstaat.
- OWW: geweldsdelicten
- dix: Poëzie
- ZAP!: de communistische heilstaat, geweldsdelicten en poëzie. Neen, grapje; het échte leven.

FOJI = Fear Of Joining In. Wat heeft op de één of andere manier wel jouw interesse, maar tot nu ben je er nog steeds niet aan begonnen (en misschien gaat dat ook wel nooit gebeuren)?

- Mssr Renard - Beeldbellen. Het moet van mijn werk, maar weet het altijd zo te spelen en te draaien dat ik de dans ontspring.
- Casartelli: de interesse moet verder niet overschat worden, maar ik zeg altijd dat als ik niks beters meer te doen weet, dat ik dan wel wil leren deltavliegen (of parapenten, of iets dergelijks)
- spoon: De vrouw van mijn baas
- Venceremos: de VVD
~Slowgaze: de communistische heilstaat.
- OWW: geweldsdelicten
- dix: Poëzie
- ZAP!: de communistische heilstaat, geweldsdelicten en poëzie. Neen, grapje; het échte leven.
- Brunniepoo: dat heb ik heel lang gehad met leren programmeren, maar daar ben ik nu eindelijk mee begonnen. Daarna dus een groot zwart gat ofzo.

FOJI = Fear Of Joining In. Wat heeft op de één of andere manier wel jouw interesse, maar tot nu ben je er nog steeds niet aan begonnen (en misschien gaat dat ook wel nooit gebeuren)?

- Mssr Renard - Beeldbellen. Het moet van mijn werk, maar weet het altijd zo te spelen en te draaien dat ik de dans ontspring.
- Casartelli: de interesse moet verder niet overschat worden, maar ik zeg altijd dat als ik niks beters meer te doen weet, dat ik dan wel wil leren deltavliegen (of parapenten, of iets dergelijks)
- spoon: De vrouw van mijn baas
- Venceremos: de VVD
~Slowgaze: de communistische heilstaat.
- OWW: geweldsdelicten
- dix: Poëzie
- ZAP!: de communistische heilstaat, geweldsdelicten en poëzie. Neen, grapje; het échte leven.
- Brunniepoo: dat heb ik heel lang gehad met leren programmeren, maar daar ben ik nu eindelijk mee begonnen. Daarna dus een groot zwart gat ofzo.
-Thudd: vervelende klussen, de zgn k*tklussen.

FOJI = Fear Of Joining In. Wat heeft op de één of andere manier wel jouw interesse, maar tot nu ben je er nog steeds niet aan begonnen (en misschien gaat dat ook wel nooit gebeuren)?

- Mssr Renard - Beeldbellen. Het moet van mijn werk, maar weet het altijd zo te spelen en te draaien dat ik de dans ontspring.
- Casartelli: de interesse moet verder niet overschat worden, maar ik zeg altijd dat als ik niks beters meer te doen weet, dat ik dan wel wil leren deltavliegen (of parapenten, of iets dergelijks)
- spoon: De vrouw van mijn baas
- Venceremos: de VVD
~Slowgaze: de communistische heilstaat.
- OWW: geweldsdelicten
- dix: Poëzie
- ZAP!: de communistische heilstaat, geweldsdelicten en poëzie. Neen, grapje; het échte leven.
- Brunniepoo: dat heb ik heel lang gehad met leren programmeren, maar daar ben ik nu eindelijk mee begonnen. Daarna dus een groot zwart gat ofzo.
-Thudd: vervelende klussen, de zgn k*tklussen.
-Etta: m’n eigen boekje in de kiosk

FOJI = Fear Of Joining In. Wat heeft op de één of andere manier wel jouw interesse, maar tot nu ben je er nog steeds niet aan begonnen (en misschien gaat dat ook wel nooit gebeuren)?

- Mssr Renard - Beeldbellen. Het moet van mijn werk, maar weet het altijd zo te spelen en te draaien dat ik de dans ontspring.
- Casartelli: de interesse moet verder niet overschat worden, maar ik zeg altijd dat als ik niks beters meer te doen weet, dat ik dan wel wil leren deltavliegen (of parapenten, of iets dergelijks)
- spoon: De vrouw van mijn baas
- Venceremos: de VVD
~Slowgaze: de communistische heilstaat.
- OWW: geweldsdelicten
- dix: Poëzie
- ZAP!: de communistische heilstaat, geweldsdelicten en poëzie. Neen, grapje; het échte leven.
- Brunniepoo: dat heb ik heel lang gehad met leren programmeren, maar daar ben ik nu eindelijk mee begonnen. Daarna dus een groot zwart gat ofzo.
-Thudd: vervelende klussen, de zgn k*tklussen.
-Etta: m’n eigen boekje in de kiosk
- Dardan: een bankoverval plegen, al is dat nu met die mondkapjes misschien wel het beste moment - en op een minder drastisch niveau: een muziekinstrument leren spelen.

FOJI = Fear Of Joining In. Wat heeft op de één of andere manier wel jouw interesse, maar tot nu ben je er nog steeds niet aan begonnen (en misschien gaat dat ook wel nooit gebeuren)?

- Mssr Renard - Beeldbellen. Het moet van mijn werk, maar weet het altijd zo te spelen en te draaien dat ik de dans ontspring.
- Casartelli: de interesse moet verder niet overschat worden, maar ik zeg altijd dat als ik niks beters meer te doen weet, dat ik dan wel wil leren deltavliegen (of parapenten, of iets dergelijks)
- spoon: De vrouw van mijn baas
- Venceremos: de VVD
~Slowgaze: de communistische heilstaat.
- OWW: geweldsdelicten
- dix: Poëzie
- ZAP!: de communistische heilstaat, geweldsdelicten en poëzie. Neen, grapje; het échte leven.
- Brunniepoo: dat heb ik heel lang gehad met leren programmeren, maar daar ben ik nu eindelijk mee begonnen. Daarna dus een groot zwart gat ofzo.
-Thudd: vervelende klussen, de zgn k*tklussen.
-Etta: m’n eigen boekje in de kiosk
- Dardan: een bankoverval plegen, al is dat nu met die mondkapjes misschien wel het beste moment - en op een minder drastisch niveau: een muziekinstrument leren spelen.
- Rudi S: stoppen met werken.