Ik ben niet zo materialistisch. Daarbij woon ik op een 4 x 4 kamer, met alleen maar mijn boeken, wat rotzooi en mijn gitaren. Geen plek voor muziekinstallaties en geluidsdragers.

Alhoewel ik nu zie dat ik een grote collectie lp's heb. Maar ik leen er ook veel uit, die ik nooit terugzie. Anderen draaien ze immers wel.

Edit: toch meer dan 200 lp's staan.

Nieuwste vraag:
Welk genre muziek, waar je ooit helemaal gek van was, kan je echt niet meer boeien? En welk genre muziek vond je echt nooit interessant, en nu juist wel?

- Ozric: Ik merk dat helemaal klaar ben met progrock, stoner, drum&bass en metal. Ik neig nu veel meer naar pop, AOR, ambient/trance en andere 'light'-muziek.
- itchy: lievige indie zoals Belle & Sebastian
- Dungeon: Grunge heb ik niets meer mee. Heel af en toe een plaatje van Pearl Jam en dat is het wel. En voor ongeveer 92 had ik niets met HipHop muziek.
- Broem: ben een hele tijd verslaafd geweest aan zoete R&B late 80's en begin 90's (Luther Vandross - Freddie Jackson - Anita Baker - Peabo Bryson enz) Kijk er nu met schaamrood op de kaken aan terug. Folk en singer songwriter albums gloriëren momenteel
- herman: Pearl Jam, Nirvana, Metallica, Alice in Chains, Soundgarden, etc. luister ik alleen nog maar omdat het jeugdsentiment is. Postrock vond ik vroeger heel gaaf, maar nu geloof ik dat ook wel. Ben soul, funk en bossa wel interessanter gaan vinden.
- buizen: Alle genres of artiesten/bands waar ik ooit stevig mijn hart aan heb verpand en geweldig van hun muziek/concerten heb genoten die draag ik eigenlijk nog steeds een warm hart toe. En menig genre is nog ongekend populair hier op de draaitafel, na al die jaren.
Daarentegen zijn er ook nieuw ontdekte gebieden, denk aan de (Nederlandstalige) kleinkunst of aan bepaalde progrock, of vooral rockbands uit de jaren '70.
Door een ingeslagen weg in mijn puberteit en ontwikkelingen nadien zijn er een aantal bands die ik heb 'overgeslagen' en nu wil gaan (her)ontdekken: Jehtro Tull. Blue Oyster Cult, Gratefull Dead, King Crimson, Uria Heep. Om zomaar wat namen te noemen.
- mjuman: ben even klaar met de (rock)gitaar. I.t.t. vroeger - toen ik een (tijdelijke) folkaversie had opgelopen - doe ik echter nu niet alles weg; ik weet inmiddels dat er ná de eerste jeugd een tweede en ook een derde komt. Prog, metal en grunge is nooit mijn ding geweest, maar ben nu behept met een heftige electronic-addictie; jazz en klassiek worden nu tijdelijk minder gedraaid, maar da's heel relatief
- Chevy: een jaar of tien terug hield ik nog erg van het Nederlandse lied, eigenlijk is daar alleen Jan Smit nog van over. Destijds ook zijn zus (Monique), Nick & Simon, Gerard Joling, Hazes etc. In vergelijking met vroeger denk ik dat ik t.o.v. hiphop de grootste omslag meegemaakt heb.
- buizen-aanvulling: met de muziekstijlen reggae en blues heb ik een haat-liefde verhouding, Draai het wel eens jaren niet en zo ineens is daar dan een periode..
Jazz (Miles Davis) blijf ik regelmatig draaien. Hardcore house idem dito.
Denk dat ik eigenlijk nog het minst heb met de vluchtige en vergankelijke popmuziek. De eendagsvliegen en de teloorgang van de roem. Met het eurovisiesongfestival heb ik ook niets, het theater is leuk maar muzikaal is het tenhemelschreiend.
- Hendrik68: The New Wave uit de jaren 80. Kan me niet meer voorstellen dat ooit leuk te hebben gevonden. Hip-hop is een ander verhaal. Vond ik altijd heel boeiend in mijn jeugd, maar ik ben het contact kwijtgeraakt, al heb ik het een paar jaar terug nog even weer geprobeerd. Tevergeefs. Maar voor It takes a nation of millions etc. mag je me nog steeds wakker maken.
- Ynoskire: Ik heb echt 0 zin meer om post-rock releases te luisteren. Hiphop volg ik tegenwoordig dan wel weer redelijk veel terwijl ik dat vroeger muziek voor debielen vond.
- trebremmit: Post-Metal en Post-Rock vond ik vroeger erg tof, nu komt het me echt de keel uit, geen enkel genre zit zo vol cliches. Jazz kan ik tegenwoordig wel waarderen, daar heb ik lange tijd niks aan gevonden. Alhoewel lang niet alle jazz me kan boeien, de meeste klassiekers in dat genre heb ik niks mee.

Da's een nobele karaktertrek



Aha - eigenlijk gewoon praktisch dus!



Wel sociaal - maar op dat punt, heb ik m'n leergeld betaald! Hoogstens dvd of cd uitlenen en dan vastleggen in een leenschrift.

Merk trouwens wel dat discussie tav BEZIT aan het verschuiven is - met autobezit als duidelijkst voorbeeld.

Een prachtige 24 bit 192 kHz of DSD opname kan overigens een mooi bezit zijn. Die H3 komt bij streamen echt wel om de hoek kijken Mjuman Zeker weten.

Jawel, maar dan gaat het over het apparaat zelf. Pure H3 is dit album Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987) op vinyl hebben, origineel op 4AD, vervolgens om het vinyl te ontzien de cd draaien (evt als digitaal bestaand via een NAIM vanaf een NAS). Het wordt echt H3 optima forma als je dan ook nog de lp van MOFI-editie van dat album hebt

De laatste Jack White is een H3 -dingetje is het niet. Vinyl met bonusmateriaal, overal waar je zoekt.

Percies. Beter dan een doelpunt. En een doelpunt voelt weer beter dan een orgasme.

Nieuwste vraag:
Welk genre muziek, waar je ooit helemaal gek van was, kan je echt niet meer boeien? En welk genre muziek vond je echt nooit interessant, en nu juist wel?

- Ozric: Ik merk dat helemaal klaar ben met progrock, stoner, drum&bass en metal. Ik neig nu veel meer naar pop, AOR, ambient/trance en andere 'light'-muziek.
- itchy: lievige indie zoals Belle & Sebastian
- Dungeon: Grunge heb ik niets meer mee. Heel af en toe een plaatje van Pearl Jam en dat is het wel. En voor ongeveer 92 had ik niets met HipHop muziek.
- Broem: ben een hele tijd verslaafd geweest aan zoete R&B late 80's en begin 90's (Luther Vandross - Freddie Jackson - Anita Baker - Peabo Bryson enz) Kijk er nu met schaamrood op de kaken aan terug. Folk en singer songwriter albums gloriëren momenteel
- herman: Pearl Jam, Nirvana, Metallica, Alice in Chains, Soundgarden, etc. luister ik alleen nog maar omdat het jeugdsentiment is. Postrock vond ik vroeger heel gaaf, maar nu geloof ik dat ook wel. Ben soul, funk en bossa wel interessanter gaan vinden.
- buizen: Alle genres of artiesten/bands waar ik ooit stevig mijn hart aan heb verpand en geweldig van hun muziek/concerten heb genoten die draag ik eigenlijk nog steeds een warm hart toe. En menig genre is nog ongekend populair hier op de draaitafel, na al die jaren.
Daarentegen zijn er ook nieuw ontdekte gebieden, denk aan de (Nederlandstalige) kleinkunst of aan bepaalde progrock, of vooral rockbands uit de jaren '70.
Door een ingeslagen weg in mijn puberteit en ontwikkelingen nadien zijn er een aantal bands die ik heb 'overgeslagen' en nu wil gaan (her)ontdekken: Jehtro Tull. Blue Oyster Cult, Gratefull Dead, King Crimson, Uria Heep. Om zomaar wat namen te noemen.
- mjuman: ben even klaar met de (rock)gitaar. I.t.t. vroeger - toen ik een (tijdelijke) folkaversie had opgelopen - doe ik echter nu niet alles weg; ik weet inmiddels dat er ná de eerste jeugd een tweede en ook een derde komt. Prog, metal en grunge is nooit mijn ding geweest, maar ben nu behept met een heftige electronic-addictie; jazz en klassiek worden nu tijdelijk minder gedraaid, maar da's heel relatief
- Chevy: een jaar of tien terug hield ik nog erg van het Nederlandse lied, eigenlijk is daar alleen Jan Smit nog van over. Destijds ook zijn zus (Monique), Nick & Simon, Gerard Joling, Hazes etc. In vergelijking met vroeger denk ik dat ik t.o.v. hiphop de grootste omslag meegemaakt heb.
- buizen-aanvulling: met de muziekstijlen reggae en blues heb ik een haat-liefde verhouding, Draai het wel eens jaren niet en zo ineens is daar dan een periode..
Jazz (Miles Davis) blijf ik regelmatig draaien. Hardcore house idem dito.
Denk dat ik eigenlijk nog het minst heb met de vluchtige en vergankelijke popmuziek. De eendagsvliegen en de teloorgang van de roem. Met het eurovisiesongfestival heb ik ook niets, het theater is leuk maar muzikaal is het tenhemelschreiend.
- Hendrik68: The New Wave uit de jaren 80. Kan me niet meer voorstellen dat ooit leuk te hebben gevonden. Hip-hop is een ander verhaal. Vond ik altijd heel boeiend in mijn jeugd, maar ik ben het contact kwijtgeraakt, al heb ik het een paar jaar terug nog even weer geprobeerd. Tevergeefs. Maar voor It takes a nation of millions etc. mag je me nog steeds wakker maken.
- Ynoskire: Ik heb echt 0 zin meer om post-rock releases te luisteren. Hiphop volg ik tegenwoordig dan wel weer redelijk veel terwijl ik dat vroeger muziek voor debielen vond.
- trebremmit: Post-Metal en Post-Rock vond ik vroeger erg tof, nu komt het me echt de keel uit, geen enkel genre zit zo vol cliches. Jazz kan ik tegenwoordig wel waarderen, daar heb ik lange tijd niks aan gevonden. Alhoewel lang niet alle jazz me kan boeien, de meeste klassiekers in dat genre heb ik niks mee.
- sheep67: Draaide vroeger regelmatig zware jongens-muziek zoals o.a. Deep Purple, Led Zeppelin, Van Halen en AC/DC. Absoluut geen interesse meer in. Tegenwoordig draai ik (heel) vaak trance/electro-house//dubstep en varianten daarop. Overdreven zoveel benamingen kom ik tegen maar vind het heerlijke muziek. Zou daar vroeger gek van worden. Met de intrede van de house muziek werd ik al stiknerveus. Maar een Carl Cox-DJset van een uurtje of 2 gaat er nu wel in.

Nieuwste vraag:
Welk genre muziek, waar je ooit helemaal gek van was, kan je echt niet meer boeien? En welk genre muziek vond je echt nooit interessant, en nu juist wel?

- Ozric: Ik merk dat helemaal klaar ben met progrock, stoner, drum&bass en metal. Ik neig nu veel meer naar pop, AOR, ambient/trance en andere 'light'-muziek.
- itchy: lievige indie zoals Belle & Sebastian
- Dungeon: Grunge heb ik niets meer mee. Heel af en toe een plaatje van Pearl Jam en dat is het wel. En voor ongeveer 92 had ik niets met HipHop muziek.
- Broem: ben een hele tijd verslaafd geweest aan zoete R&B late 80's en begin 90's (Luther Vandross - Freddie Jackson - Anita Baker - Peabo Bryson enz) Kijk er nu met schaamrood op de kaken aan terug. Folk en singer songwriter albums gloriëren momenteel
- herman: Pearl Jam, Nirvana, Metallica, Alice in Chains, Soundgarden, etc. luister ik alleen nog maar omdat het jeugdsentiment is. Postrock vond ik vroeger heel gaaf, maar nu geloof ik dat ook wel. Ben soul, funk en bossa wel interessanter gaan vinden.
- buizen: Alle genres of artiesten/bands waar ik ooit stevig mijn hart aan heb verpand en geweldig van hun muziek/concerten heb genoten die draag ik eigenlijk nog steeds een warm hart toe. En menig genre is nog ongekend populair hier op de draaitafel, na al die jaren.
Daarentegen zijn er ook nieuw ontdekte gebieden, denk aan de (Nederlandstalige) kleinkunst of aan bepaalde progrock, of vooral rockbands uit de jaren '70.
Door een ingeslagen weg in mijn puberteit en ontwikkelingen nadien zijn er een aantal bands die ik heb 'overgeslagen' en nu wil gaan (her)ontdekken: Jehtro Tull. Blue Oyster Cult, Gratefull Dead, King Crimson, Uria Heep. Om zomaar wat namen te noemen.
- mjuman: ben even klaar met de (rock)gitaar. I.t.t. vroeger - toen ik een (tijdelijke) folkaversie had opgelopen - doe ik echter nu niet alles weg; ik weet inmiddels dat er ná de eerste jeugd een tweede en ook een derde komt. Prog, metal en grunge is nooit mijn ding geweest, maar ben nu behept met een heftige electronic-addictie; jazz en klassiek worden nu tijdelijk minder gedraaid, maar da's heel relatief
- Chevy: een jaar of tien terug hield ik nog erg van het Nederlandse lied, eigenlijk is daar alleen Jan Smit nog van over. Destijds ook zijn zus (Monique), Nick & Simon, Gerard Joling, Hazes etc. In vergelijking met vroeger denk ik dat ik t.o.v. hiphop de grootste omslag meegemaakt heb.
- buizen-aanvulling: met de muziekstijlen reggae en blues heb ik een haat-liefde verhouding, Draai het wel eens jaren niet en zo ineens is daar dan een periode..
Jazz (Miles Davis) blijf ik regelmatig draaien. Hardcore house idem dito.
Denk dat ik eigenlijk nog het minst heb met de vluchtige en vergankelijke popmuziek. De eendagsvliegen en de teloorgang van de roem. Met het eurovisiesongfestival heb ik ook niets, het theater is leuk maar muzikaal is het tenhemelschreiend.
- Hendrik68: The New Wave uit de jaren 80. Kan me niet meer voorstellen dat ooit leuk te hebben gevonden. Hip-hop is een ander verhaal. Vond ik altijd heel boeiend in mijn jeugd, maar ik ben het contact kwijtgeraakt, al heb ik het een paar jaar terug nog even weer geprobeerd. Tevergeefs. Maar voor It takes a nation of millions etc. mag je me nog steeds wakker maken.
- Ynoskire: Ik heb echt 0 zin meer om post-rock releases te luisteren. Hiphop volg ik tegenwoordig dan wel weer redelijk veel terwijl ik dat vroeger muziek voor debielen vond.
- trebremmit: Post-Metal en Post-Rock vond ik vroeger erg tof, nu komt het me echt de keel uit, geen enkel genre zit zo vol cliches. Jazz kan ik tegenwoordig wel waarderen, daar heb ik lange tijd niks aan gevonden. Alhoewel lang niet alle jazz me kan boeien, de meeste klassiekers in dat genre heb ik niks mee.
- sheep67: Draaide vroeger regelmatig zware jongens-muziek zoals o.a. Deep Purple, Led Zeppelin, Van Halen en AC/DC. Absoluut geen interesse meer in. Tegenwoordig draai ik (heel) vaak trance/electro-house//dubstep en varianten daarop. Overdreven zoveel benamingen kom ik tegen maar vind het heerlijke muziek. Zou daar vroeger gek van worden. Met de intrede van de house muziek werd ik al stiknerveus. Maar een Carl Cox-DJset van een uurtje of 2 gaat er nu wel in.
- DjFrankie: Veel popmuziek uit de jaten 80, destijds leuk, nu helemaal niet meer denk Stock, Aitken & Waterman. en aanverwante artikelen

Nieuwste vraag:
Welk genre muziek, waar je ooit helemaal gek van was, kan je echt niet meer boeien? En welk genre muziek vond je echt nooit interessant, en nu juist wel?

- Ozric: Ik merk dat helemaal klaar ben met progrock, stoner, drum&bass en metal. Ik neig nu veel meer naar pop, AOR, ambient/trance en andere 'light'-muziek.
- itchy: lievige indie zoals Belle & Sebastian
- Dungeon: Grunge heb ik niets meer mee. Heel af en toe een plaatje van Pearl Jam en dat is het wel. En voor ongeveer 92 had ik niets met HipHop muziek.
- Broem: ben een hele tijd verslaafd geweest aan zoete R&B late 80's en begin 90's (Luther Vandross - Freddie Jackson - Anita Baker - Peabo Bryson enz) Kijk er nu met schaamrood op de kaken aan terug. Folk en singer songwriter albums gloriëren momenteel
- herman: Pearl Jam, Nirvana, Metallica, Alice in Chains, Soundgarden, etc. luister ik alleen nog maar omdat het jeugdsentiment is. Postrock vond ik vroeger heel gaaf, maar nu geloof ik dat ook wel. Ben soul, funk en bossa wel interessanter gaan vinden.
- buizen: Alle genres of artiesten/bands waar ik ooit stevig mijn hart aan heb verpand en geweldig van hun muziek/concerten heb genoten die draag ik eigenlijk nog steeds een warm hart toe. En menig genre is nog ongekend populair hier op de draaitafel, na al die jaren.
Daarentegen zijn er ook nieuw ontdekte gebieden, denk aan de (Nederlandstalige) kleinkunst of aan bepaalde progrock, of vooral rockbands uit de jaren '70.
Door een ingeslagen weg in mijn puberteit en ontwikkelingen nadien zijn er een aantal bands die ik heb 'overgeslagen' en nu wil gaan (her)ontdekken: Jehtro Tull. Blue Oyster Cult, Gratefull Dead, King Crimson, Uria Heep. Om zomaar wat namen te noemen.
- mjuman: ben even klaar met de (rock)gitaar. I.t.t. vroeger - toen ik een (tijdelijke) folkaversie had opgelopen - doe ik echter nu niet alles weg; ik weet inmiddels dat er ná de eerste jeugd een tweede en ook een derde komt. Prog, metal en grunge is nooit mijn ding geweest, maar ben nu behept met een heftige electronic-addictie; jazz en klassiek worden nu tijdelijk minder gedraaid, maar da's heel relatief
- Chevy: een jaar of tien terug hield ik nog erg van het Nederlandse lied, eigenlijk is daar alleen Jan Smit nog van over. Destijds ook zijn zus (Monique), Nick & Simon, Gerard Joling, Hazes etc. In vergelijking met vroeger denk ik dat ik t.o.v. hiphop de grootste omslag meegemaakt heb.
- buizen-aanvulling: met de muziekstijlen reggae en blues heb ik een haat-liefde verhouding, Draai het wel eens jaren niet en zo ineens is daar dan een periode..
Jazz (Miles Davis) blijf ik regelmatig draaien. Hardcore house idem dito.
Denk dat ik eigenlijk nog het minst heb met de vluchtige en vergankelijke popmuziek. De eendagsvliegen en de teloorgang van de roem. Met het eurovisiesongfestival heb ik ook niets, het theater is leuk maar muzikaal is het tenhemelschreiend.
- Hendrik68: The New Wave uit de jaren 80. Kan me niet meer voorstellen dat ooit leuk te hebben gevonden. Hip-hop is een ander verhaal. Vond ik altijd heel boeiend in mijn jeugd, maar ik ben het contact kwijtgeraakt, al heb ik het een paar jaar terug nog even weer geprobeerd. Tevergeefs. Maar voor It takes a nation of millions etc. mag je me nog steeds wakker maken.
- Ynoskire: Ik heb echt 0 zin meer om post-rock releases te luisteren. Hiphop volg ik tegenwoordig dan wel weer redelijk veel terwijl ik dat vroeger muziek voor debielen vond.
- trebremmit: Post-Metal en Post-Rock vond ik vroeger erg tof, nu komt het me echt de keel uit, geen enkel genre zit zo vol cliches. Jazz kan ik tegenwoordig wel waarderen, daar heb ik lange tijd niks aan gevonden. Alhoewel lang niet alle jazz me kan boeien, de meeste klassiekers in dat genre heb ik niks mee.
- sheep67: Draaide vroeger regelmatig zware jongens-muziek zoals o.a. Deep Purple, Led Zeppelin, Van Halen en AC/DC. Absoluut geen interesse meer in. Tegenwoordig draai ik (heel) vaak trance/electro-house//dubstep en varianten daarop. Overdreven zoveel benamingen kom ik tegen maar vind het heerlijke muziek. Zou daar vroeger gek van worden. Met de intrede van de house muziek werd ik al stiknerveus. Maar een Carl Cox-DJset van een uurtje of 2 gaat er nu wel in.
- DjFrankie: Veel popmuziek uit de jaten 80, destijds leuk, nu helemaal niet meer denk Stock, Aitken & Waterman. en aanverwante artikelen
- sxesven: leuke vraag! Erg relevant voor mij atm, in a sense, want ik heb pas m'n 5*-lijst eens opnieuw doorgespit en een hoop vaste waarden een halve ster omlaag gehaald. Dingen die ik een aantal jaar geleden nog echt volledig aanbad en ook echt onophoudelijk draaide (Iron & Wine, Fiona Apple) hebben gewoon niet meer de impact van toen. Iets andere kwestie natuurlijk, maar ik vroeg me af - 'moet' ik om een soort historische reden die platen op 5* houden? Besloten van nee, uiteraard, maar tot op heden had ik zoiets nog niet aangedurfd. Is best lastig, vond ik. Natuurlijk vond ik Iron & Wine en Fiona Apple natuurlijk nu niet direct slecht, maar zo goed als vroeger ook niet meer. Genres die ik verder vroeger echt tof vond en nu niet meer? Metal, grotendeels, al zijn er dingen die ik nog wel graag hoor. Veel metal is voor mij echter totaal niet weggelegd, en de meeste platen die op hoge cijfers mogen rekenen van de metalheads hier liggen me niet zo. Post-rock is ook wel een schoolvoorbeeld, zoals velen al eerder noemden. Toen spannend, nu saai. Omgekeerd vind ik lastiger; mijn smaak breidt zich nog steeds uit, maar er zijn niet heel veel dingen die ik vroeger dan eigenlijk kut vond (mocht ik ook nog eens een liefde voor reggae en blues ontwikkelen dan zal ik daar op moeten terugkomen, maar het ziet er niet naar uit). De grootste ontwikkeling is voor mij wel de waardering van 'gewoon' popmuziek geweest, al is dat voornamelijk nog steeds Aziatische popmuziek natuurlijk. Evengoed heb ik jaren uitsluitend door de meest extreme uithoeken van de muziek gezworven, maar nu zit ik hier toch maar weer gewoon Girls' Generation te luisteren...

Leuk antwoord, leuke stroom van gedachten.

Ik denk er hetzelfde over. Ik ben de laatste tijd platen weer aan het de-waarderen, omdat ik ze gewoon niet meer zo aangenaam vind, al eerst. Lyrisch was ik over veel progressieve rock, en met name neo-prog. Maar het raakt me totaal niet meer. Al dat gedoe.

Ik zit ontzettend met mijn neus in de pop/aor/lite-rock muziek. Ik merk dat het allemaal zo rete-goed in elkaar zit, en het luistert gewoon een stuk lekkerder weg, dan dat "moeilijke gedoe".

Zelfde geldt voor veel jazz en jazzrock-fusion. Ik heb het allemaal graag wat lichter tegenwoordig.

Nieuwste vraag:
Welk genre muziek, waar je ooit helemaal gek van was, kan je echt niet meer boeien? En welk genre muziek vond je echt nooit interessant, en nu juist wel?

- Ozric: Ik merk dat helemaal klaar ben met progrock, stoner, drum&bass en metal. Ik neig nu veel meer naar pop, AOR, ambient/trance en andere 'light'-muziek.
- itchy: lievige indie zoals Belle & Sebastian
- Dungeon: Grunge heb ik niets meer mee. Heel af en toe een plaatje van Pearl Jam en dat is het wel. En voor ongeveer 92 had ik niets met HipHop muziek.
- Broem: ben een hele tijd verslaafd geweest aan zoete R&B late 80's en begin 90's (Luther Vandross - Freddie Jackson - Anita Baker - Peabo Bryson enz) Kijk er nu met schaamrood op de kaken aan terug. Folk en singer songwriter albums gloriëren momenteel
- herman: Pearl Jam, Nirvana, Metallica, Alice in Chains, Soundgarden, etc. luister ik alleen nog maar omdat het jeugdsentiment is. Postrock vond ik vroeger heel gaaf, maar nu geloof ik dat ook wel. Ben soul, funk en bossa wel interessanter gaan vinden.
- buizen: Alle genres of artiesten/bands waar ik ooit stevig mijn hart aan heb verpand en geweldig van hun muziek/concerten heb genoten die draag ik eigenlijk nog steeds een warm hart toe. En menig genre is nog ongekend populair hier op de draaitafel, na al die jaren.
Daarentegen zijn er ook nieuw ontdekte gebieden, denk aan de (Nederlandstalige) kleinkunst of aan bepaalde progrock, of vooral rockbands uit de jaren '70.
Door een ingeslagen weg in mijn puberteit en ontwikkelingen nadien zijn er een aantal bands die ik heb 'overgeslagen' en nu wil gaan (her)ontdekken: Jehtro Tull. Blue Oyster Cult, Gratefull Dead, King Crimson, Uria Heep. Om zomaar wat namen te noemen.
- mjuman: ben even klaar met de (rock)gitaar. I.t.t. vroeger - toen ik een (tijdelijke) folkaversie had opgelopen - doe ik echter nu niet alles weg; ik weet inmiddels dat er ná de eerste jeugd een tweede en ook een derde komt. Prog, metal en grunge is nooit mijn ding geweest, maar ben nu behept met een heftige electronic-addictie; jazz en klassiek worden nu tijdelijk minder gedraaid, maar da's heel relatief
- Chevy: een jaar of tien terug hield ik nog erg van het Nederlandse lied, eigenlijk is daar alleen Jan Smit nog van over. Destijds ook zijn zus (Monique), Nick & Simon, Gerard Joling, Hazes etc. In vergelijking met vroeger denk ik dat ik t.o.v. hiphop de grootste omslag meegemaakt heb.
- buizen-aanvulling: met de muziekstijlen reggae en blues heb ik een haat-liefde verhouding, Draai het wel eens jaren niet en zo ineens is daar dan een periode..
Jazz (Miles Davis) blijf ik regelmatig draaien. Hardcore house idem dito.
Denk dat ik eigenlijk nog het minst heb met de vluchtige en vergankelijke popmuziek. De eendagsvliegen en de teloorgang van de roem. Met het eurovisiesongfestival heb ik ook niets, het theater is leuk maar muzikaal is het tenhemelschreiend.
- Hendrik68: The New Wave uit de jaren 80. Kan me niet meer voorstellen dat ooit leuk te hebben gevonden. Hip-hop is een ander verhaal. Vond ik altijd heel boeiend in mijn jeugd, maar ik ben het contact kwijtgeraakt, al heb ik het een paar jaar terug nog even weer geprobeerd. Tevergeefs. Maar voor It takes a nation of millions etc. mag je me nog steeds wakker maken.
- Ynoskire: Ik heb echt 0 zin meer om post-rock releases te luisteren. Hiphop volg ik tegenwoordig dan wel weer redelijk veel terwijl ik dat vroeger muziek voor debielen vond.
- trebremmit: Post-Metal en Post-Rock vond ik vroeger erg tof, nu komt het me echt de keel uit, geen enkel genre zit zo vol cliches. Jazz kan ik tegenwoordig wel waarderen, daar heb ik lange tijd niks aan gevonden. Alhoewel lang niet alle jazz me kan boeien, de meeste klassiekers in dat genre heb ik niks mee.
- sheep67: Draaide vroeger regelmatig zware jongens-muziek zoals o.a. Deep Purple, Led Zeppelin, Van Halen en AC/DC. Absoluut geen interesse meer in. Tegenwoordig draai ik (heel) vaak trance/electro-house//dubstep en varianten daarop. Overdreven zoveel benamingen kom ik tegen maar vind het heerlijke muziek. Zou daar vroeger gek van worden. Met de intrede van de house muziek werd ik al stiknerveus. Maar een Carl Cox-DJset van een uurtje of 2 gaat er nu wel in.
- DjFrankie: Veel popmuziek uit de jaten 80, destijds leuk, nu helemaal niet meer denk Stock, Aitken & Waterman. en aanverwante artikelen
- sxesven: leuke vraag! Erg relevant voor mij atm, in a sense, want ik heb pas m'n 5*-lijst eens opnieuw doorgespit en een hoop vaste waarden een halve ster omlaag gehaald. Dingen die ik een aantal jaar geleden nog echt volledig aanbad en ook echt onophoudelijk draaide (Iron & Wine, Fiona Apple) hebben gewoon niet meer de impact van toen. Iets andere kwestie natuurlijk, maar ik vroeg me af - 'moet' ik om een soort historische reden die platen op 5* houden? Besloten van nee, uiteraard, maar tot op heden had ik zoiets nog niet aangedurfd. Is best lastig, vond ik. Natuurlijk vond ik Iron & Wine en Fiona Apple natuurlijk nu niet direct slecht, maar zo goed als vroeger ook niet meer. Genres die ik verder vroeger echt tof vond en nu niet meer? Metal, grotendeels, al zijn er dingen die ik nog wel graag hoor. Veel metal is voor mij echter totaal niet weggelegd, en de meeste platen die op hoge cijfers mogen rekenen van de metalheads hier liggen me niet zo. Post-rock is ook wel een schoolvoorbeeld, zoals velen al eerder noemden. Toen spannend, nu saai. Omgekeerd vind ik lastiger; mijn smaak breidt zich nog steeds uit, maar er zijn niet heel veel dingen die ik vroeger dan eigenlijk kut vond (mocht ik ook nog eens een liefde voor reggae en blues ontwikkelen dan zal ik daar op moeten terugkomen, maar het ziet er niet naar uit). De grootste ontwikkeling is voor mij wel de waardering van 'gewoon' popmuziek geweest, al is dat voornamelijk nog steeds Aziatische popmuziek natuurlijk. Evengoed heb ik jaren uitsluitend door de meest extreme uithoeken van de muziek gezworven, maar nu zit ik hier toch maar weer gewoon Girls' Generation te luisteren...
Sandokan: In mijn tienerjaren zat ik vrij diep in de metal, nu metal, punk, hardcore, wat nu emorock heet etc., live kan ik dat soort muziek op zich nog wel binnen houden, maar als ik het nu hoor denk ik toch als snel, stel je toch niet zo aan, stelletje mafkezen. Verder heb ik van een hoop dingen wel de lol leren inzien, maar dat ik zo'n jazzcat zou worden als ik nu ben, had ik tien jaar geleden niet kunnen zien aankomen.

Nieuwste vraag:
Welk genre muziek, waar je ooit helemaal gek van was, kan je echt niet meer boeien? En welk genre muziek vond je echt nooit interessant, en nu juist wel?

- Ozric: Ik merk dat helemaal klaar ben met progrock, stoner, drum&bass en metal. Ik neig nu veel meer naar pop, AOR, ambient/trance en andere 'light'-muziek.
- itchy: lievige indie zoals Belle & Sebastian
- Dungeon: Grunge heb ik niets meer mee. Heel af en toe een plaatje van Pearl Jam en dat is het wel. En voor ongeveer 92 had ik niets met HipHop muziek.
- Broem: ben een hele tijd verslaafd geweest aan zoete R&B late 80's en begin 90's (Luther Vandross - Freddie Jackson - Anita Baker - Peabo Bryson enz) Kijk er nu met schaamrood op de kaken aan terug. Folk en singer songwriter albums gloriëren momenteel
- herman: Pearl Jam, Nirvana, Metallica, Alice in Chains, Soundgarden, etc. luister ik alleen nog maar omdat het jeugdsentiment is. Postrock vond ik vroeger heel gaaf, maar nu geloof ik dat ook wel. Ben soul, funk en bossa wel interessanter gaan vinden.
- buizen: Alle genres of artiesten/bands waar ik ooit stevig mijn hart aan heb verpand en geweldig van hun muziek/concerten heb genoten die draag ik eigenlijk nog steeds een warm hart toe. En menig genre is nog ongekend populair hier op de draaitafel, na al die jaren.
Daarentegen zijn er ook nieuw ontdekte gebieden, denk aan de (Nederlandstalige) kleinkunst of aan bepaalde progrock, of vooral rockbands uit de jaren '70.
Door een ingeslagen weg in mijn puberteit en ontwikkelingen nadien zijn er een aantal bands die ik heb 'overgeslagen' en nu wil gaan (her)ontdekken: Jehtro Tull. Blue Oyster Cult, Gratefull Dead, King Crimson, Uria Heep. Om zomaar wat namen te noemen.
- mjuman: ben even klaar met de (rock)gitaar. I.t.t. vroeger - toen ik een (tijdelijke) folkaversie had opgelopen - doe ik echter nu niet alles weg; ik weet inmiddels dat er ná de eerste jeugd een tweede en ook een derde komt. Prog, metal en grunge is nooit mijn ding geweest, maar ben nu behept met een heftige electronic-addictie; jazz en klassiek worden nu tijdelijk minder gedraaid, maar da's heel relatief
- Chevy: een jaar of tien terug hield ik nog erg van het Nederlandse lied, eigenlijk is daar alleen Jan Smit nog van over. Destijds ook zijn zus (Monique), Nick & Simon, Gerard Joling, Hazes etc. In vergelijking met vroeger denk ik dat ik t.o.v. hiphop de grootste omslag meegemaakt heb.
- buizen-aanvulling: met de muziekstijlen reggae en blues heb ik een haat-liefde verhouding, Draai het wel eens jaren niet en zo ineens is daar dan een periode..
Jazz (Miles Davis) blijf ik regelmatig draaien. Hardcore house idem dito.
Denk dat ik eigenlijk nog het minst heb met de vluchtige en vergankelijke popmuziek. De eendagsvliegen en de teloorgang van de roem. Met het eurovisiesongfestival heb ik ook niets, het theater is leuk maar muzikaal is het tenhemelschreiend.
- Hendrik68: The New Wave uit de jaren 80. Kan me niet meer voorstellen dat ooit leuk te hebben gevonden. Hip-hop is een ander verhaal. Vond ik altijd heel boeiend in mijn jeugd, maar ik ben het contact kwijtgeraakt, al heb ik het een paar jaar terug nog even weer geprobeerd. Tevergeefs. Maar voor It takes a nation of millions etc. mag je me nog steeds wakker maken.
- Ynoskire: Ik heb echt 0 zin meer om post-rock releases te luisteren. Hiphop volg ik tegenwoordig dan wel weer redelijk veel terwijl ik dat vroeger muziek voor debielen vond.
- trebremmit: Post-Metal en Post-Rock vond ik vroeger erg tof, nu komt het me echt de keel uit, geen enkel genre zit zo vol cliches. Jazz kan ik tegenwoordig wel waarderen, daar heb ik lange tijd niks aan gevonden. Alhoewel lang niet alle jazz me kan boeien, de meeste klassiekers in dat genre heb ik niks mee.
- sheep67: Draaide vroeger regelmatig zware jongens-muziek zoals o.a. Deep Purple, Led Zeppelin, Van Halen en AC/DC. Absoluut geen interesse meer in. Tegenwoordig draai ik (heel) vaak trance/electro-house//dubstep en varianten daarop. Overdreven zoveel benamingen kom ik tegen maar vind het heerlijke muziek. Zou daar vroeger gek van worden. Met de intrede van de house muziek werd ik al stiknerveus. Maar een Carl Cox-DJset van een uurtje of 2 gaat er nu wel in.
- DjFrankie: Veel popmuziek uit de jaten 80, destijds leuk, nu helemaal niet meer denk Stock, Aitken & Waterman. en aanverwante artikelen
- sxesven: leuke vraag! Erg relevant voor mij atm, in a sense, want ik heb pas m'n 5*-lijst eens opnieuw doorgespit en een hoop vaste waarden een halve ster omlaag gehaald. Dingen die ik een aantal jaar geleden nog echt volledig aanbad en ook echt onophoudelijk draaide (Iron & Wine, Fiona Apple) hebben gewoon niet meer de impact van toen. Iets andere kwestie natuurlijk, maar ik vroeg me af - 'moet' ik om een soort historische reden die platen op 5* houden? Besloten van nee, uiteraard, maar tot op heden had ik zoiets nog niet aangedurfd. Is best lastig, vond ik. Natuurlijk vond ik Iron & Wine en Fiona Apple natuurlijk nu niet direct slecht, maar zo goed als vroeger ook niet meer. Genres die ik verder vroeger echt tof vond en nu niet meer? Metal, grotendeels, al zijn er dingen die ik nog wel graag hoor. Veel metal is voor mij echter totaal niet weggelegd, en de meeste platen die op hoge cijfers mogen rekenen van de metalheads hier liggen me niet zo. Post-rock is ook wel een schoolvoorbeeld, zoals velen al eerder noemden. Toen spannend, nu saai. Omgekeerd vind ik lastiger; mijn smaak breidt zich nog steeds uit, maar er zijn niet heel veel dingen die ik vroeger dan eigenlijk kut vond (mocht ik ook nog eens een liefde voor reggae en blues ontwikkelen dan zal ik daar op moeten terugkomen, maar het ziet er niet naar uit). De grootste ontwikkeling is voor mij wel de waardering van 'gewoon' popmuziek geweest, al is dat voornamelijk nog steeds Aziatische popmuziek natuurlijk. Evengoed heb ik jaren uitsluitend door de meest extreme uithoeken van de muziek gezworven, maar nu zit ik hier toch maar weer gewoon Girls' Generation te luisteren...
Sandokan: In mijn tienerjaren zat ik vrij diep in de metal, nu metal, punk, hardcore, wat nu emorock heet etc., live kan ik dat soort muziek op zich nog wel binnen houden, maar als ik het nu hoor denk ik toch als snel, stel je toch niet zo aan, stelletje mafkezen. Verder heb ik van een hoop dingen wel de lol leren inzien, maar dat ik zo'n jazzcat zou worden als ik nu ben, had ik tien jaar geleden niet kunnen zien aankomen
Lukas: Ooit dacht ik dat progrock het voor mij ging worden, maar tegen veel vormen daarvan heb ik toch een lichte aversie ontwikkeld. Met hiphop had ik nooit meer dan enkele hitjes die ik leuk vond, maar dat heb ik de laatste jaren behoorlijk uitgebouwd. Verder denk ik dat Sandokan-veld jazzkikker bedoelt in plaats van jazzcat. Hij snapt wat ik bedoel...

Mod dat nou? Svp terminologie zuiver houden - "kikker" was het scheldwoord (van vetkuiven), (vandaar >>> geuzennaam) voor de soul-liefhebbers in de 60s en 70s (soulkikkers). "Cat" is een aanduiding die Davis ook frequent gebruikte voor jazzo's. http://www.thecatrotterdam.nl/

Ja, dat moet. Ik citeer een legendarische MuMe-post die Sandokan ook kent.

De vraag die je moet stellen is natuurlijk: welke van de twee is het beste scrabblewoord?

De metavraag luidt dan: wat vind je van woordgrappen die (incrowd) voorkennis vereisen? Mijn accountant heeft het antwoord

Nieuwste vraag:
Welk genre muziek, waar je ooit helemaal gek van was, kan je echt niet meer boeien? En welk genre muziek vond je echt nooit interessant, en nu juist wel?

- Ozric: Ik merk dat helemaal klaar ben met progrock, stoner, drum&bass en metal. Ik neig nu veel meer naar pop, AOR, ambient/trance en andere 'light'-muziek.
- itchy: lievige indie zoals Belle & Sebastian
- Dungeon: Grunge heb ik niets meer mee. Heel af en toe een plaatje van Pearl Jam en dat is het wel. En voor ongeveer 92 had ik niets met HipHop muziek.
- Broem: ben een hele tijd verslaafd geweest aan zoete R&B late 80's en begin 90's (Luther Vandross - Freddie Jackson - Anita Baker - Peabo Bryson enz) Kijk er nu met schaamrood op de kaken aan terug. Folk en singer songwriter albums gloriëren momenteel
- herman: Pearl Jam, Nirvana, Metallica, Alice in Chains, Soundgarden, etc. luister ik alleen nog maar omdat het jeugdsentiment is. Postrock vond ik vroeger heel gaaf, maar nu geloof ik dat ook wel. Ben soul, funk en bossa wel interessanter gaan vinden.
- buizen: Alle genres of artiesten/bands waar ik ooit stevig mijn hart aan heb verpand en geweldig van hun muziek/concerten heb genoten die draag ik eigenlijk nog steeds een warm hart toe. En menig genre is nog ongekend populair hier op de draaitafel, na al die jaren.
Daarentegen zijn er ook nieuw ontdekte gebieden, denk aan de (Nederlandstalige) kleinkunst of aan bepaalde progrock, of vooral rockbands uit de jaren '70.
Door een ingeslagen weg in mijn puberteit en ontwikkelingen nadien zijn er een aantal bands die ik heb 'overgeslagen' en nu wil gaan (her)ontdekken: Jehtro Tull. Blue Oyster Cult, Gratefull Dead, King Crimson, Uria Heep. Om zomaar wat namen te noemen.
- mjuman: ben even klaar met de (rock)gitaar. I.t.t. vroeger - toen ik een (tijdelijke) folkaversie had opgelopen - doe ik echter nu niet alles weg; ik weet inmiddels dat er ná de eerste jeugd een tweede en ook een derde komt. Prog, metal en grunge is nooit mijn ding geweest, maar ben nu behept met een heftige electronic-addictie; jazz en klassiek worden nu tijdelijk minder gedraaid, maar da's heel relatief
- Chevy: een jaar of tien terug hield ik nog erg van het Nederlandse lied, eigenlijk is daar alleen Jan Smit nog van over. Destijds ook zijn zus (Monique), Nick & Simon, Gerard Joling, Hazes etc. In vergelijking met vroeger denk ik dat ik t.o.v. hiphop de grootste omslag meegemaakt heb.
- buizen-aanvulling: met de muziekstijlen reggae en blues heb ik een haat-liefde verhouding, Draai het wel eens jaren niet en zo ineens is daar dan een periode..
Jazz (Miles Davis) blijf ik regelmatig draaien. Hardcore house idem dito.
Denk dat ik eigenlijk nog het minst heb met de vluchtige en vergankelijke popmuziek. De eendagsvliegen en de teloorgang van de roem. Met het eurovisiesongfestival heb ik ook niets, het theater is leuk maar muzikaal is het tenhemelschreiend.
- Hendrik68: The New Wave uit de jaren 80. Kan me niet meer voorstellen dat ooit leuk te hebben gevonden. Hip-hop is een ander verhaal. Vond ik altijd heel boeiend in mijn jeugd, maar ik ben het contact kwijtgeraakt, al heb ik het een paar jaar terug nog even weer geprobeerd. Tevergeefs. Maar voor It takes a nation of millions etc. mag je me nog steeds wakker maken.
- Ynoskire: Ik heb echt 0 zin meer om post-rock releases te luisteren. Hiphop volg ik tegenwoordig dan wel weer redelijk veel terwijl ik dat vroeger muziek voor debielen vond.
- trebremmit: Post-Metal en Post-Rock vond ik vroeger erg tof, nu komt het me echt de keel uit, geen enkel genre zit zo vol cliches. Jazz kan ik tegenwoordig wel waarderen, daar heb ik lange tijd niks aan gevonden. Alhoewel lang niet alle jazz me kan boeien, de meeste klassiekers in dat genre heb ik niks mee.
- sheep67: Draaide vroeger regelmatig zware jongens-muziek zoals o.a. Deep Purple, Led Zeppelin, Van Halen en AC/DC. Absoluut geen interesse meer in. Tegenwoordig draai ik (heel) vaak trance/electro-house//dubstep en varianten daarop. Overdreven zoveel benamingen kom ik tegen maar vind het heerlijke muziek. Zou daar vroeger gek van worden. Met de intrede van de house muziek werd ik al stiknerveus. Maar een Carl Cox-DJset van een uurtje of 2 gaat er nu wel in.
- DjFrankie: Veel popmuziek uit de jaten 80, destijds leuk, nu helemaal niet meer denk Stock, Aitken & Waterman. en aanverwante artikelen
- sxesven: leuke vraag! Erg relevant voor mij atm, in a sense, want ik heb pas m'n 5*-lijst eens opnieuw doorgespit en een hoop vaste waarden een halve ster omlaag gehaald. Dingen die ik een aantal jaar geleden nog echt volledig aanbad en ook echt onophoudelijk draaide (Iron & Wine, Fiona Apple) hebben gewoon niet meer de impact van toen. Iets andere kwestie natuurlijk, maar ik vroeg me af - 'moet' ik om een soort historische reden die platen op 5* houden? Besloten van nee, uiteraard, maar tot op heden had ik zoiets nog niet aangedurfd. Is best lastig, vond ik. Natuurlijk vond ik Iron & Wine en Fiona Apple natuurlijk nu niet direct slecht, maar zo goed als vroeger ook niet meer. Genres die ik verder vroeger echt tof vond en nu niet meer? Metal, grotendeels, al zijn er dingen die ik nog wel graag hoor. Veel metal is voor mij echter totaal niet weggelegd, en de meeste platen die op hoge cijfers mogen rekenen van de metalheads hier liggen me niet zo. Post-rock is ook wel een schoolvoorbeeld, zoals velen al eerder noemden. Toen spannend, nu saai. Omgekeerd vind ik lastiger; mijn smaak breidt zich nog steeds uit, maar er zijn niet heel veel dingen die ik vroeger dan eigenlijk kut vond (mocht ik ook nog eens een liefde voor reggae en blues ontwikkelen dan zal ik daar op moeten terugkomen, maar het ziet er niet naar uit). De grootste ontwikkeling is voor mij wel de waardering van 'gewoon' popmuziek geweest, al is dat voornamelijk nog steeds Aziatische popmuziek natuurlijk. Evengoed heb ik jaren uitsluitend door de meest extreme uithoeken van de muziek gezworven, maar nu zit ik hier toch maar weer gewoon Girls' Generation te luisteren...
Sandokan: In mijn tienerjaren zat ik vrij diep in de metal, nu metal, punk, hardcore, wat nu emorock heet etc., live kan ik dat soort muziek op zich nog wel binnen houden, maar als ik het nu hoor denk ik toch als snel, stel je toch niet zo aan, stelletje mafkezen. Verder heb ik van een hoop dingen wel de lol leren inzien, maar dat ik zo'n jazzcat zou worden als ik nu ben, had ik tien jaar geleden niet kunnen zien aankomen
Lukas: Ooit dacht ik dat progrock het voor mij ging worden, maar tegen veel vormen daarvan heb ik toch een lichte aversie ontwikkeld. Met hiphop had ik nooit meer dan enkele hitjes die ik leuk vond, maar dat heb ik de laatste jaren behoorlijk uitgebouwd. Verder denk ik dat Sandokan-veld jazzkikker bedoelt in plaats van jazzcat. Hij snapt wat ik bedoel...
- Sunderland: ik heb niet meer zo veel met punkrock en garagerock en ben me juist meer gaan verdiepen in folk en aanverwanten. Het grootste winstpunt van de laatste jaren is is dat ik niet meer in genres denk. Alles wat maar melodie en ritme heeft is prima en zodoende heb ik dan ook een heus hiphopalbum in de kast staan.

Nieuwste vraag:
Welk genre muziek, waar je ooit helemaal gek van was, kan je echt niet meer boeien? En welk genre muziek vond je echt nooit interessant, en nu juist wel?

- Ozric: Ik merk dat helemaal klaar ben met progrock, stoner, drum&bass en metal. Ik neig nu veel meer naar pop, AOR, ambient/trance en andere 'light'-muziek.
- itchy: lievige indie zoals Belle & Sebastian
- Dungeon: Grunge heb ik niets meer mee. Heel af en toe een plaatje van Pearl Jam en dat is het wel. En voor ongeveer 92 had ik niets met HipHop muziek.
- Broem: ben een hele tijd verslaafd geweest aan zoete R&B late 80's en begin 90's (Luther Vandross - Freddie Jackson - Anita Baker - Peabo Bryson enz) Kijk er nu met schaamrood op de kaken aan terug. Folk en singer songwriter albums gloriëren momenteel
- herman: Pearl Jam, Nirvana, Metallica, Alice in Chains, Soundgarden, etc. luister ik alleen nog maar omdat het jeugdsentiment is. Postrock vond ik vroeger heel gaaf, maar nu geloof ik dat ook wel. Ben soul, funk en bossa wel interessanter gaan vinden.
- buizen: Alle genres of artiesten/bands waar ik ooit stevig mijn hart aan heb verpand en geweldig van hun muziek/concerten heb genoten die draag ik eigenlijk nog steeds een warm hart toe. En menig genre is nog ongekend populair hier op de draaitafel, na al die jaren.
Daarentegen zijn er ook nieuw ontdekte gebieden, denk aan de (Nederlandstalige) kleinkunst of aan bepaalde progrock, of vooral rockbands uit de jaren '70.
Door een ingeslagen weg in mijn puberteit en ontwikkelingen nadien zijn er een aantal bands die ik heb 'overgeslagen' en nu wil gaan (her)ontdekken: Jehtro Tull. Blue Oyster Cult, Gratefull Dead, King Crimson, Uria Heep. Om zomaar wat namen te noemen.
- mjuman: ben even klaar met de (rock)gitaar. I.t.t. vroeger - toen ik een (tijdelijke) folkaversie had opgelopen - doe ik echter nu niet alles weg; ik weet inmiddels dat er ná de eerste jeugd een tweede en ook een derde komt. Prog, metal en grunge is nooit mijn ding geweest, maar ben nu behept met een heftige electronic-addictie; jazz en klassiek worden nu tijdelijk minder gedraaid, maar da's heel relatief
- Chevy: een jaar of tien terug hield ik nog erg van het Nederlandse lied, eigenlijk is daar alleen Jan Smit nog van over. Destijds ook zijn zus (Monique), Nick & Simon, Gerard Joling, Hazes etc. In vergelijking met vroeger denk ik dat ik t.o.v. hiphop de grootste omslag meegemaakt heb.
- buizen-aanvulling: met de muziekstijlen reggae en blues heb ik een haat-liefde verhouding, Draai het wel eens jaren niet en zo ineens is daar dan een periode..
Jazz (Miles Davis) blijf ik regelmatig draaien. Hardcore house idem dito.
Denk dat ik eigenlijk nog het minst heb met de vluchtige en vergankelijke popmuziek. De eendagsvliegen en de teloorgang van de roem. Met het eurovisiesongfestival heb ik ook niets, het theater is leuk maar muzikaal is het tenhemelschreiend.
- Hendrik68: The New Wave uit de jaren 80. Kan me niet meer voorstellen dat ooit leuk te hebben gevonden. Hip-hop is een ander verhaal. Vond ik altijd heel boeiend in mijn jeugd, maar ik ben het contact kwijtgeraakt, al heb ik het een paar jaar terug nog even weer geprobeerd. Tevergeefs. Maar voor It takes a nation of millions etc. mag je me nog steeds wakker maken.
- Ynoskire: Ik heb echt 0 zin meer om post-rock releases te luisteren. Hiphop volg ik tegenwoordig dan wel weer redelijk veel terwijl ik dat vroeger muziek voor debielen vond.
- trebremmit: Post-Metal en Post-Rock vond ik vroeger erg tof, nu komt het me echt de keel uit, geen enkel genre zit zo vol cliches. Jazz kan ik tegenwoordig wel waarderen, daar heb ik lange tijd niks aan gevonden. Alhoewel lang niet alle jazz me kan boeien, de meeste klassiekers in dat genre heb ik niks mee.
- sheep67: Draaide vroeger regelmatig zware jongens-muziek zoals o.a. Deep Purple, Led Zeppelin, Van Halen en AC/DC. Absoluut geen interesse meer in. Tegenwoordig draai ik (heel) vaak trance/electro-house//dubstep en varianten daarop. Overdreven zoveel benamingen kom ik tegen maar vind het heerlijke muziek. Zou daar vroeger gek van worden. Met de intrede van de house muziek werd ik al stiknerveus. Maar een Carl Cox-DJset van een uurtje of 2 gaat er nu wel in.
- DjFrankie: Veel popmuziek uit de jaten 80, destijds leuk, nu helemaal niet meer denk Stock, Aitken & Waterman. en aanverwante artikelen
- sxesven: leuke vraag! Erg relevant voor mij atm, in a sense, want ik heb pas m'n 5*-lijst eens opnieuw doorgespit en een hoop vaste waarden een halve ster omlaag gehaald. Dingen die ik een aantal jaar geleden nog echt volledig aanbad en ook echt onophoudelijk draaide (Iron & Wine, Fiona Apple) hebben gewoon niet meer de impact van toen. Iets andere kwestie natuurlijk, maar ik vroeg me af - 'moet' ik om een soort historische reden die platen op 5* houden? Besloten van nee, uiteraard, maar tot op heden had ik zoiets nog niet aangedurfd. Is best lastig, vond ik. Natuurlijk vond ik Iron & Wine en Fiona Apple natuurlijk nu niet direct slecht, maar zo goed als vroeger ook niet meer. Genres die ik verder vroeger echt tof vond en nu niet meer? Metal, grotendeels, al zijn er dingen die ik nog wel graag hoor. Veel metal is voor mij echter totaal niet weggelegd, en de meeste platen die op hoge cijfers mogen rekenen van de metalheads hier liggen me niet zo. Post-rock is ook wel een schoolvoorbeeld, zoals velen al eerder noemden. Toen spannend, nu saai. Omgekeerd vind ik lastiger; mijn smaak breidt zich nog steeds uit, maar er zijn niet heel veel dingen die ik vroeger dan eigenlijk kut vond (mocht ik ook nog eens een liefde voor reggae en blues ontwikkelen dan zal ik daar op moeten terugkomen, maar het ziet er niet naar uit). De grootste ontwikkeling is voor mij wel de waardering van 'gewoon' popmuziek geweest, al is dat voornamelijk nog steeds Aziatische popmuziek natuurlijk. Evengoed heb ik jaren uitsluitend door de meest extreme uithoeken van de muziek gezworven, maar nu zit ik hier toch maar weer gewoon Girls' Generation te luisteren...
Sandokan: In mijn tienerjaren zat ik vrij diep in de metal, nu metal, punk, hardcore, wat nu emorock heet etc., live kan ik dat soort muziek op zich nog wel binnen houden, maar als ik het nu hoor denk ik toch als snel, stel je toch niet zo aan, stelletje mafkezen. Verder heb ik van een hoop dingen wel de lol leren inzien, maar dat ik zo'n jazzcat zou worden als ik nu ben, had ik tien jaar geleden niet kunnen zien aankomen
Lukas: Ooit dacht ik dat progrock het voor mij ging worden, maar tegen veel vormen daarvan heb ik toch een lichte aversie ontwikkeld. Met hiphop had ik nooit meer dan enkele hitjes die ik leuk vond, maar dat heb ik de laatste jaren behoorlijk uitgebouwd. Verder denk ik dat Sandokan-veld jazzkikker bedoelt in plaats van jazzcat. Hij snapt wat ik bedoel...
- Sunderland: ik heb niet meer zo veel met punkrock en garagerock en ben me juist meer gaan verdiepen in folk en aanverwanten. Het grootste winstpunt van de laatste jaren is is dat ik niet meer in genres denk. Alles wat maar melodie en ritme heeft is prima en zodoende heb ik dan ook een heus hiphopalbum in de kast staan.
- Cygnus: Progrock, dat was het ooit helemaal. Dacht ik. En de liefde voor postrock is ook wel tanende.

Nieuwste vraag:
Welk genre muziek, waar je ooit helemaal gek van was, kan je echt niet meer boeien? En welk genre muziek vond je echt nooit interessant, en nu juist wel?

- Ozric: Ik merk dat helemaal klaar ben met progrock, stoner, drum&bass en metal. Ik neig nu veel meer naar pop, AOR, ambient/trance en andere 'light'-muziek.
- itchy: lievige indie zoals Belle & Sebastian
- Dungeon: Grunge heb ik niets meer mee. Heel af en toe een plaatje van Pearl Jam en dat is het wel. En voor ongeveer 92 had ik niets met HipHop muziek.
- Broem: ben een hele tijd verslaafd geweest aan zoete R&B late 80's en begin 90's (Luther Vandross - Freddie Jackson - Anita Baker - Peabo Bryson enz) Kijk er nu met schaamrood op de kaken aan terug. Folk en singer songwriter albums gloriëren momenteel
- herman: Pearl Jam, Nirvana, Metallica, Alice in Chains, Soundgarden, etc. luister ik alleen nog maar omdat het jeugdsentiment is. Postrock vond ik vroeger heel gaaf, maar nu geloof ik dat ook wel. Ben soul, funk en bossa wel interessanter gaan vinden.
- buizen: Alle genres of artiesten/bands waar ik ooit stevig mijn hart aan heb verpand en geweldig van hun muziek/concerten heb genoten die draag ik eigenlijk nog steeds een warm hart toe. En menig genre is nog ongekend populair hier op de draaitafel, na al die jaren.
Daarentegen zijn er ook nieuw ontdekte gebieden, denk aan de (Nederlandstalige) kleinkunst of aan bepaalde progrock, of vooral rockbands uit de jaren '70.
Door een ingeslagen weg in mijn puberteit en ontwikkelingen nadien zijn er een aantal bands die ik heb 'overgeslagen' en nu wil gaan (her)ontdekken: Jehtro Tull. Blue Oyster Cult, Gratefull Dead, King Crimson, Uria Heep. Om zomaar wat namen te noemen.
- mjuman: ben even klaar met de (rock)gitaar. I.t.t. vroeger - toen ik een (tijdelijke) folkaversie had opgelopen - doe ik echter nu niet alles weg; ik weet inmiddels dat er ná de eerste jeugd een tweede en ook een derde komt. Prog, metal en grunge is nooit mijn ding geweest, maar ben nu behept met een heftige electronic-addictie; jazz en klassiek worden nu tijdelijk minder gedraaid, maar da's heel relatief
- Chevy: een jaar of tien terug hield ik nog erg van het Nederlandse lied, eigenlijk is daar alleen Jan Smit nog van over. Destijds ook zijn zus (Monique), Nick & Simon, Gerard Joling, Hazes etc. In vergelijking met vroeger denk ik dat ik t.o.v. hiphop de grootste omslag meegemaakt heb.
- buizen-aanvulling: met de muziekstijlen reggae en blues heb ik een haat-liefde verhouding, Draai het wel eens jaren niet en zo ineens is daar dan een periode..
Jazz (Miles Davis) blijf ik regelmatig draaien. Hardcore house idem dito.
Denk dat ik eigenlijk nog het minst heb met de vluchtige en vergankelijke popmuziek. De eendagsvliegen en de teloorgang van de roem. Met het eurovisiesongfestival heb ik ook niets, het theater is leuk maar muzikaal is het tenhemelschreiend.
- Hendrik68: The New Wave uit de jaren 80. Kan me niet meer voorstellen dat ooit leuk te hebben gevonden. Hip-hop is een ander verhaal. Vond ik altijd heel boeiend in mijn jeugd, maar ik ben het contact kwijtgeraakt, al heb ik het een paar jaar terug nog even weer geprobeerd. Tevergeefs. Maar voor It takes a nation of millions etc. mag je me nog steeds wakker maken.
- Ynoskire: Ik heb echt 0 zin meer om post-rock releases te luisteren. Hiphop volg ik tegenwoordig dan wel weer redelijk veel terwijl ik dat vroeger muziek voor debielen vond.
- trebremmit: Post-Metal en Post-Rock vond ik vroeger erg tof, nu komt het me echt de keel uit, geen enkel genre zit zo vol cliches. Jazz kan ik tegenwoordig wel waarderen, daar heb ik lange tijd niks aan gevonden. Alhoewel lang niet alle jazz me kan boeien, de meeste klassiekers in dat genre heb ik niks mee.
- sheep67: Draaide vroeger regelmatig zware jongens-muziek zoals o.a. Deep Purple, Led Zeppelin, Van Halen en AC/DC. Absoluut geen interesse meer in. Tegenwoordig draai ik (heel) vaak trance/electro-house//dubstep en varianten daarop. Overdreven zoveel benamingen kom ik tegen maar vind het heerlijke muziek. Zou daar vroeger gek van worden. Met de intrede van de house muziek werd ik al stiknerveus. Maar een Carl Cox-DJset van een uurtje of 2 gaat er nu wel in.
- DjFrankie: Veel popmuziek uit de jaten 80, destijds leuk, nu helemaal niet meer denk Stock, Aitken & Waterman. en aanverwante artikelen
- sxesven: leuke vraag! Erg relevant voor mij atm, in a sense, want ik heb pas m'n 5*-lijst eens opnieuw doorgespit en een hoop vaste waarden een halve ster omlaag gehaald. Dingen die ik een aantal jaar geleden nog echt volledig aanbad en ook echt onophoudelijk draaide (Iron & Wine, Fiona Apple) hebben gewoon niet meer de impact van toen. Iets andere kwestie natuurlijk, maar ik vroeg me af - 'moet' ik om een soort historische reden die platen op 5* houden? Besloten van nee, uiteraard, maar tot op heden had ik zoiets nog niet aangedurfd. Is best lastig, vond ik. Natuurlijk vond ik Iron & Wine en Fiona Apple natuurlijk nu niet direct slecht, maar zo goed als vroeger ook niet meer. Genres die ik verder vroeger echt tof vond en nu niet meer? Metal, grotendeels, al zijn er dingen die ik nog wel graag hoor. Veel metal is voor mij echter totaal niet weggelegd, en de meeste platen die op hoge cijfers mogen rekenen van de metalheads hier liggen me niet zo. Post-rock is ook wel een schoolvoorbeeld, zoals velen al eerder noemden. Toen spannend, nu saai. Omgekeerd vind ik lastiger; mijn smaak breidt zich nog steeds uit, maar er zijn niet heel veel dingen die ik vroeger dan eigenlijk kut vond (mocht ik ook nog eens een liefde voor reggae en blues ontwikkelen dan zal ik daar op moeten terugkomen, maar het ziet er niet naar uit). De grootste ontwikkeling is voor mij wel de waardering van 'gewoon' popmuziek geweest, al is dat voornamelijk nog steeds Aziatische popmuziek natuurlijk. Evengoed heb ik jaren uitsluitend door de meest extreme uithoeken van de muziek gezworven, maar nu zit ik hier toch maar weer gewoon Girls' Generation te luisteren...
Sandokan: In mijn tienerjaren zat ik vrij diep in de metal, nu metal, punk, hardcore, wat nu emorock heet etc., live kan ik dat soort muziek op zich nog wel binnen houden, maar als ik het nu hoor denk ik toch als snel, stel je toch niet zo aan, stelletje mafkezen. Verder heb ik van een hoop dingen wel de lol leren inzien, maar dat ik zo'n jazzcat zou worden als ik nu ben, had ik tien jaar geleden niet kunnen zien aankomen
Lukas: Ooit dacht ik dat progrock het voor mij ging worden, maar tegen veel vormen daarvan heb ik toch een lichte aversie ontwikkeld. Met hiphop had ik nooit meer dan enkele hitjes die ik leuk vond, maar dat heb ik de laatste jaren behoorlijk uitgebouwd. Verder denk ik dat Sandokan-veld jazzkikker bedoelt in plaats van jazzcat. Hij snapt wat ik bedoel...
- Sunderland: ik heb niet meer zo veel met punkrock en garagerock en ben me juist meer gaan verdiepen in folk en aanverwanten. Het grootste winstpunt van de laatste jaren is is dat ik niet meer in genres denk. Alles wat maar melodie en ritme heeft is prima en zodoende heb ik dan ook een heus hiphopalbum in de kast staan.
- Cygnus: Progrock, dat was het ooit helemaal. Dacht ik. En de liefde voor postrock is ook wel tanende.
- Toon1: Geen interesse meer in post-rock of de meeste moderne indie rock (ruime term though). Daarentegen wel een liefde voor country gekregen. Een mens wordt ouder.

Grappig en opvallend dat arrogante en zelfingenomen genres als progrock en postrock zoveel afvallen.

En dat mensen toch meer neigen naar meer intieme en persoonlijke genres.

Tja, dan blijft een band als Queen of bijv. een Marillion, met haar arrogante en zelfingenomen fans hier idd behoorlijk buiten schot... Zijn toch blijkbaar trouwe fans.

Nieuwste vraag:
Welk genre muziek, waar je ooit helemaal gek van was, kan je echt niet meer boeien? En welk genre muziek vond je echt nooit interessant, en nu juist wel?

- Ozric: Ik merk dat helemaal klaar ben met progrock, stoner, drum&bass en metal. Ik neig nu veel meer naar pop, AOR, ambient/trance en andere 'light'-muziek.
- itchy: lievige indie zoals Belle & Sebastian
- Dungeon: Grunge heb ik niets meer mee. Heel af en toe een plaatje van Pearl Jam en dat is het wel. En voor ongeveer 92 had ik niets met HipHop muziek.
- Broem: ben een hele tijd verslaafd geweest aan zoete R&B late 80's en begin 90's (Luther Vandross - Freddie Jackson - Anita Baker - Peabo Bryson enz) Kijk er nu met schaamrood op de kaken aan terug. Folk en singer songwriter albums gloriëren momenteel
- herman: Pearl Jam, Nirvana, Metallica, Alice in Chains, Soundgarden, etc. luister ik alleen nog maar omdat het jeugdsentiment is. Postrock vond ik vroeger heel gaaf, maar nu geloof ik dat ook wel. Ben soul, funk en bossa wel interessanter gaan vinden.
- buizen: Alle genres of artiesten/bands waar ik ooit stevig mijn hart aan heb verpand en geweldig van hun muziek/concerten heb genoten die draag ik eigenlijk nog steeds een warm hart toe. En menig genre is nog ongekend populair hier op de draaitafel, na al die jaren.
Daarentegen zijn er ook nieuw ontdekte gebieden, denk aan de (Nederlandstalige) kleinkunst of aan bepaalde progrock, of vooral rockbands uit de jaren '70.
Door een ingeslagen weg in mijn puberteit en ontwikkelingen nadien zijn er een aantal bands die ik heb 'overgeslagen' en nu wil gaan (her)ontdekken: Jehtro Tull. Blue Oyster Cult, Gratefull Dead, King Crimson, Uria Heep. Om zomaar wat namen te noemen.
- mjuman: ben even klaar met de (rock)gitaar. I.t.t. vroeger - toen ik een (tijdelijke) folkaversie had opgelopen - doe ik echter nu niet alles weg; ik weet inmiddels dat er ná de eerste jeugd een tweede en ook een derde komt. Prog, metal en grunge is nooit mijn ding geweest, maar ben nu behept met een heftige electronic-addictie; jazz en klassiek worden nu tijdelijk minder gedraaid, maar da's heel relatief
- Chevy: een jaar of tien terug hield ik nog erg van het Nederlandse lied, eigenlijk is daar alleen Jan Smit nog van over. Destijds ook zijn zus (Monique), Nick & Simon, Gerard Joling, Hazes etc. In vergelijking met vroeger denk ik dat ik t.o.v. hiphop de grootste omslag meegemaakt heb.
- buizen-aanvulling: met de muziekstijlen reggae en blues heb ik een haat-liefde verhouding, Draai het wel eens jaren niet en zo ineens is daar dan een periode..
Jazz (Miles Davis) blijf ik regelmatig draaien. Hardcore house idem dito.
Denk dat ik eigenlijk nog het minst heb met de vluchtige en vergankelijke popmuziek. De eendagsvliegen en de teloorgang van de roem. Met het eurovisiesongfestival heb ik ook niets, het theater is leuk maar muzikaal is het tenhemelschreiend.
- Hendrik68: The New Wave uit de jaren 80. Kan me niet meer voorstellen dat ooit leuk te hebben gevonden. Hip-hop is een ander verhaal. Vond ik altijd heel boeiend in mijn jeugd, maar ik ben het contact kwijtgeraakt, al heb ik het een paar jaar terug nog even weer geprobeerd. Tevergeefs. Maar voor It takes a nation of millions etc. mag je me nog steeds wakker maken.
- Ynoskire: Ik heb echt 0 zin meer om post-rock releases te luisteren. Hiphop volg ik tegenwoordig dan wel weer redelijk veel terwijl ik dat vroeger muziek voor debielen vond.
- trebremmit: Post-Metal en Post-Rock vond ik vroeger erg tof, nu komt het me echt de keel uit, geen enkel genre zit zo vol cliches. Jazz kan ik tegenwoordig wel waarderen, daar heb ik lange tijd niks aan gevonden. Alhoewel lang niet alle jazz me kan boeien, de meeste klassiekers in dat genre heb ik niks mee.
- sheep67: Draaide vroeger regelmatig zware jongens-muziek zoals o.a. Deep Purple, Led Zeppelin, Van Halen en AC/DC. Absoluut geen interesse meer in. Tegenwoordig draai ik (heel) vaak trance/electro-house//dubstep en varianten daarop. Overdreven zoveel benamingen kom ik tegen maar vind het heerlijke muziek. Zou daar vroeger gek van worden. Met de intrede van de house muziek werd ik al stiknerveus. Maar een Carl Cox-DJset van een uurtje of 2 gaat er nu wel in.
- DjFrankie: Veel popmuziek uit de jaten 80, destijds leuk, nu helemaal niet meer denk Stock, Aitken & Waterman. en aanverwante artikelen
- sxesven: leuke vraag! Erg relevant voor mij atm, in a sense, want ik heb pas m'n 5*-lijst eens opnieuw doorgespit en een hoop vaste waarden een halve ster omlaag gehaald. Dingen die ik een aantal jaar geleden nog echt volledig aanbad en ook echt onophoudelijk draaide (Iron & Wine, Fiona Apple) hebben gewoon niet meer de impact van toen. Iets andere kwestie natuurlijk, maar ik vroeg me af - 'moet' ik om een soort historische reden die platen op 5* houden? Besloten van nee, uiteraard, maar tot op heden had ik zoiets nog niet aangedurfd. Is best lastig, vond ik. Natuurlijk vond ik Iron & Wine en Fiona Apple natuurlijk nu niet direct slecht, maar zo goed als vroeger ook niet meer. Genres die ik verder vroeger echt tof vond en nu niet meer? Metal, grotendeels, al zijn er dingen die ik nog wel graag hoor. Veel metal is voor mij echter totaal niet weggelegd, en de meeste platen die op hoge cijfers mogen rekenen van de metalheads hier liggen me niet zo. Post-rock is ook wel een schoolvoorbeeld, zoals velen al eerder noemden. Toen spannend, nu saai. Omgekeerd vind ik lastiger; mijn smaak breidt zich nog steeds uit, maar er zijn niet heel veel dingen die ik vroeger dan eigenlijk kut vond (mocht ik ook nog eens een liefde voor reggae en blues ontwikkelen dan zal ik daar op moeten terugkomen, maar het ziet er niet naar uit). De grootste ontwikkeling is voor mij wel de waardering van 'gewoon' popmuziek geweest, al is dat voornamelijk nog steeds Aziatische popmuziek natuurlijk. Evengoed heb ik jaren uitsluitend door de meest extreme uithoeken van de muziek gezworven, maar nu zit ik hier toch maar weer gewoon Girls' Generation te luisteren...
Sandokan: In mijn tienerjaren zat ik vrij diep in de metal, nu metal, punk, hardcore, wat nu emorock heet etc., live kan ik dat soort muziek op zich nog wel binnen houden, maar als ik het nu hoor denk ik toch als snel, stel je toch niet zo aan, stelletje mafkezen. Verder heb ik van een hoop dingen wel de lol leren inzien, maar dat ik zo'n jazzcat zou worden als ik nu ben, had ik tien jaar geleden niet kunnen zien aankomen
Lukas: Ooit dacht ik dat progrock het voor mij ging worden, maar tegen veel vormen daarvan heb ik toch een lichte aversie ontwikkeld. Met hiphop had ik nooit meer dan enkele hitjes die ik leuk vond, maar dat heb ik de laatste jaren behoorlijk uitgebouwd. Verder denk ik dat Sandokan-veld jazzkikker bedoelt in plaats van jazzcat. Hij snapt wat ik bedoel...
- Sunderland: ik heb niet meer zo veel met punkrock en garagerock en ben me juist meer gaan verdiepen in folk en aanverwanten. Het grootste winstpunt van de laatste jaren is is dat ik niet meer in genres denk. Alles wat maar melodie en ritme heeft is prima en zodoende heb ik dan ook een heus hiphopalbum in de kast staan.
- Cygnus: Progrock, dat was het ooit helemaal. Dacht ik. En de liefde voor postrock is ook wel tanende.
- Toon1: Geen interesse meer in post-rock of de meeste moderne indie rock (ruime term though). Daarentegen wel een liefde voor country gekregen. Een mens wordt ouder.
- Lukk0: Prog-rock heeft voor mij wel enigszins afgedaan. Bands als Dream Theater en Porcupine Tree zal ik niet snel meer aanzetten. Pink Floyd blijft dan nog een beetje overeind, maar daar houdt het wel op. Ik luister momenteel veel jazz, electronica en techno/house, en dat had ik vijf jaar geleden zeker niet verwacht.

Marillion noem ik geen progrock, gewoon sfeervolle pop, en Queen? Tja, dat is de ultieme pop.

Nieuwste vraag:
Welk genre muziek, waar je ooit helemaal gek van was, kan je echt niet meer boeien? En welk genre muziek vond je echt nooit interessant, en nu juist wel?

- Ozric: Ik merk dat helemaal klaar ben met progrock, stoner, drum&bass en metal. Ik neig nu veel meer naar pop, AOR, ambient/trance en andere 'light'-muziek.
- itchy: lievige indie zoals Belle & Sebastian
- Dungeon: Grunge heb ik niets meer mee. Heel af en toe een plaatje van Pearl Jam en dat is het wel. En voor ongeveer 92 had ik niets met HipHop muziek.
- Broem: ben een hele tijd verslaafd geweest aan zoete R&B late 80's en begin 90's (Luther Vandross - Freddie Jackson - Anita Baker - Peabo Bryson enz) Kijk er nu met schaamrood op de kaken aan terug. Folk en singer songwriter albums gloriëren momenteel
- herman: Pearl Jam, Nirvana, Metallica, Alice in Chains, Soundgarden, etc. luister ik alleen nog maar omdat het jeugdsentiment is. Postrock vond ik vroeger heel gaaf, maar nu geloof ik dat ook wel. Ben soul, funk en bossa wel interessanter gaan vinden.
- buizen: Alle genres of artiesten/bands waar ik ooit stevig mijn hart aan heb verpand en geweldig van hun muziek/concerten heb genoten die draag ik eigenlijk nog steeds een warm hart toe. En menig genre is nog ongekend populair hier op de draaitafel, na al die jaren.
Daarentegen zijn er ook nieuw ontdekte gebieden, denk aan de (Nederlandstalige) kleinkunst of aan bepaalde progrock, of vooral rockbands uit de jaren '70.
Door een ingeslagen weg in mijn puberteit en ontwikkelingen nadien zijn er een aantal bands die ik heb 'overgeslagen' en nu wil gaan (her)ontdekken: Jehtro Tull. Blue Oyster Cult, Gratefull Dead, King Crimson, Uria Heep. Om zomaar wat namen te noemen.
- mjuman: ben even klaar met de (rock)gitaar. I.t.t. vroeger - toen ik een (tijdelijke) folkaversie had opgelopen - doe ik echter nu niet alles weg; ik weet inmiddels dat er ná de eerste jeugd een tweede en ook een derde komt. Prog, metal en grunge is nooit mijn ding geweest, maar ben nu behept met een heftige electronic-addictie; jazz en klassiek worden nu tijdelijk minder gedraaid, maar da's heel relatief
- Chevy: een jaar of tien terug hield ik nog erg van het Nederlandse lied, eigenlijk is daar alleen Jan Smit nog van over. Destijds ook zijn zus (Monique), Nick & Simon, Gerard Joling, Hazes etc. In vergelijking met vroeger denk ik dat ik t.o.v. hiphop de grootste omslag meegemaakt heb.
- buizen-aanvulling: met de muziekstijlen reggae en blues heb ik een haat-liefde verhouding, Draai het wel eens jaren niet en zo ineens is daar dan een periode..
Jazz (Miles Davis) blijf ik regelmatig draaien. Hardcore house idem dito.
Denk dat ik eigenlijk nog het minst heb met de vluchtige en vergankelijke popmuziek. De eendagsvliegen en de teloorgang van de roem. Met het eurovisiesongfestival heb ik ook niets, het theater is leuk maar muzikaal is het tenhemelschreiend.
- Hendrik68: The New Wave uit de jaren 80. Kan me niet meer voorstellen dat ooit leuk te hebben gevonden. Hip-hop is een ander verhaal. Vond ik altijd heel boeiend in mijn jeugd, maar ik ben het contact kwijtgeraakt, al heb ik het een paar jaar terug nog even weer geprobeerd. Tevergeefs. Maar voor It takes a nation of millions etc. mag je me nog steeds wakker maken.
- Ynoskire: Ik heb echt 0 zin meer om post-rock releases te luisteren. Hiphop volg ik tegenwoordig dan wel weer redelijk veel terwijl ik dat vroeger muziek voor debielen vond.
- trebremmit: Post-Metal en Post-Rock vond ik vroeger erg tof, nu komt het me echt de keel uit, geen enkel genre zit zo vol cliches. Jazz kan ik tegenwoordig wel waarderen, daar heb ik lange tijd niks aan gevonden. Alhoewel lang niet alle jazz me kan boeien, de meeste klassiekers in dat genre heb ik niks mee.
- sheep67: Draaide vroeger regelmatig zware jongens-muziek zoals o.a. Deep Purple, Led Zeppelin, Van Halen en AC/DC. Absoluut geen interesse meer in. Tegenwoordig draai ik (heel) vaak trance/electro-house//dubstep en varianten daarop. Overdreven zoveel benamingen kom ik tegen maar vind het heerlijke muziek. Zou daar vroeger gek van worden. Met de intrede van de house muziek werd ik al stiknerveus. Maar een Carl Cox-DJset van een uurtje of 2 gaat er nu wel in.
- DjFrankie: Veel popmuziek uit de jaten 80, destijds leuk, nu helemaal niet meer denk Stock, Aitken & Waterman. en aanverwante artikelen
- sxesven: leuke vraag! Erg relevant voor mij atm, in a sense, want ik heb pas m'n 5*-lijst eens opnieuw doorgespit en een hoop vaste waarden een halve ster omlaag gehaald. Dingen die ik een aantal jaar geleden nog echt volledig aanbad en ook echt onophoudelijk draaide (Iron & Wine, Fiona Apple) hebben gewoon niet meer de impact van toen. Iets andere kwestie natuurlijk, maar ik vroeg me af - 'moet' ik om een soort historische reden die platen op 5* houden? Besloten van nee, uiteraard, maar tot op heden had ik zoiets nog niet aangedurfd. Is best lastig, vond ik. Natuurlijk vond ik Iron & Wine en Fiona Apple natuurlijk nu niet direct slecht, maar zo goed als vroeger ook niet meer. Genres die ik verder vroeger echt tof vond en nu niet meer? Metal, grotendeels, al zijn er dingen die ik nog wel graag hoor. Veel metal is voor mij echter totaal niet weggelegd, en de meeste platen die op hoge cijfers mogen rekenen van de metalheads hier liggen me niet zo. Post-rock is ook wel een schoolvoorbeeld, zoals velen al eerder noemden. Toen spannend, nu saai. Omgekeerd vind ik lastiger; mijn smaak breidt zich nog steeds uit, maar er zijn niet heel veel dingen die ik vroeger dan eigenlijk kut vond (mocht ik ook nog eens een liefde voor reggae en blues ontwikkelen dan zal ik daar op moeten terugkomen, maar het ziet er niet naar uit). De grootste ontwikkeling is voor mij wel de waardering van 'gewoon' popmuziek geweest, al is dat voornamelijk nog steeds Aziatische popmuziek natuurlijk. Evengoed heb ik jaren uitsluitend door de meest extreme uithoeken van de muziek gezworven, maar nu zit ik hier toch maar weer gewoon Girls' Generation te luisteren...
Sandokan: In mijn tienerjaren zat ik vrij diep in de metal, nu metal, punk, hardcore, wat nu emorock heet etc., live kan ik dat soort muziek op zich nog wel binnen houden, maar als ik het nu hoor denk ik toch als snel, stel je toch niet zo aan, stelletje mafkezen. Verder heb ik van een hoop dingen wel de lol leren inzien, maar dat ik zo'n jazzcat zou worden als ik nu ben, had ik tien jaar geleden niet kunnen zien aankomen
Lukas: Ooit dacht ik dat progrock het voor mij ging worden, maar tegen veel vormen daarvan heb ik toch een lichte aversie ontwikkeld. Met hiphop had ik nooit meer dan enkele hitjes die ik leuk vond, maar dat heb ik de laatste jaren behoorlijk uitgebouwd. Verder denk ik dat Sandokan-veld jazzkikker bedoelt in plaats van jazzcat. Hij snapt wat ik bedoel...
- Sunderland: ik heb niet meer zo veel met punkrock en garagerock en ben me juist meer gaan verdiepen in folk en aanverwanten. Het grootste winstpunt van de laatste jaren is is dat ik niet meer in genres denk. Alles wat maar melodie en ritme heeft is prima en zodoende heb ik dan ook een heus hiphopalbum in de kast staan.
- Cygnus: Progrock, dat was het ooit helemaal. Dacht ik. En de liefde voor postrock is ook wel tanende.
- Toon1: Geen interesse meer in post-rock of de meeste moderne indie rock (ruime term though). Daarentegen wel een liefde voor country gekregen. Een mens wordt ouder.
- Lukk0: Prog-rock heeft voor mij wel enigszins afgedaan. Bands als Dream Theater en Porcupine Tree zal ik niet snel meer aanzetten. Pink Floyd blijft dan nog een beetje overeind, maar daar houdt het wel op. Ik luister momenteel veel jazz, electronica en techno/house, en dat had ik vijf jaar geleden zeker niet verwacht.
- Cured: (logge) 70's (hard)rock als Deep Purple, Led Zeppelin en ook Pink Floyd. van eerdere datum weinig/geen grunge meer. Luister nu meer naar 'alternative' stromingen in diverse genres.

Een nieuwe:
Wat is het eerste nummer dat je hoorde van je favoriete artiest, waarmee wist dat nummer je te vangen en wat vind je er nu van?

Nieuwste vraag:
Welk genre muziek, waar je ooit helemaal gek van was, kan je echt niet meer boeien? En welk genre muziek vond je echt nooit interessant, en nu juist wel?

- Ozric: Ik merk dat helemaal klaar ben met progrock, stoner, drum&bass en metal. Ik neig nu veel meer naar pop, AOR, ambient/trance en andere 'light'-muziek.
- itchy: lievige indie zoals Belle & Sebastian
- Dungeon: Grunge heb ik niets meer mee. Heel af en toe een plaatje van Pearl Jam en dat is het wel. En voor ongeveer 92 had ik niets met HipHop muziek.
- Broem: ben een hele tijd verslaafd geweest aan zoete R&B late 80's en begin 90's (Luther Vandross - Freddie Jackson - Anita Baker - Peabo Bryson enz) Kijk er nu met schaamrood op de kaken aan terug. Folk en singer songwriter albums gloriëren momenteel
- herman: Pearl Jam, Nirvana, Metallica, Alice in Chains, Soundgarden, etc. luister ik alleen nog maar omdat het jeugdsentiment is. Postrock vond ik vroeger heel gaaf, maar nu geloof ik dat ook wel. Ben soul, funk en bossa wel interessanter gaan vinden.
- buizen: Alle genres of artiesten/bands waar ik ooit stevig mijn hart aan heb verpand en geweldig van hun muziek/concerten heb genoten die draag ik eigenlijk nog steeds een warm hart toe. En menig genre is nog ongekend populair hier op de draaitafel, na al die jaren.
Daarentegen zijn er ook nieuw ontdekte gebieden, denk aan de (Nederlandstalige) kleinkunst of aan bepaalde progrock, of vooral rockbands uit de jaren '70.
Door een ingeslagen weg in mijn puberteit en ontwikkelingen nadien zijn er een aantal bands die ik heb 'overgeslagen' en nu wil gaan (her)ontdekken: Jehtro Tull. Blue Oyster Cult, Gratefull Dead, King Crimson, Uria Heep. Om zomaar wat namen te noemen.
- mjuman: ben even klaar met de (rock)gitaar. I.t.t. vroeger - toen ik een (tijdelijke) folkaversie had opgelopen - doe ik echter nu niet alles weg; ik weet inmiddels dat er ná de eerste jeugd een tweede en ook een derde komt. Prog, metal en grunge is nooit mijn ding geweest, maar ben nu behept met een heftige electronic-addictie; jazz en klassiek worden nu tijdelijk minder gedraaid, maar da's heel relatief
- Chevy: een jaar of tien terug hield ik nog erg van het Nederlandse lied, eigenlijk is daar alleen Jan Smit nog van over. Destijds ook zijn zus (Monique), Nick & Simon, Gerard Joling, Hazes etc. In vergelijking met vroeger denk ik dat ik t.o.v. hiphop de grootste omslag meegemaakt heb.
- buizen-aanvulling: met de muziekstijlen reggae en blues heb ik een haat-liefde verhouding, Draai het wel eens jaren niet en zo ineens is daar dan een periode..
Jazz (Miles Davis) blijf ik regelmatig draaien. Hardcore house idem dito.
Denk dat ik eigenlijk nog het minst heb met de vluchtige en vergankelijke popmuziek. De eendagsvliegen en de teloorgang van de roem. Met het eurovisiesongfestival heb ik ook niets, het theater is leuk maar muzikaal is het tenhemelschreiend.
- Hendrik68: The New Wave uit de jaren 80. Kan me niet meer voorstellen dat ooit leuk te hebben gevonden. Hip-hop is een ander verhaal. Vond ik altijd heel boeiend in mijn jeugd, maar ik ben het contact kwijtgeraakt, al heb ik het een paar jaar terug nog even weer geprobeerd. Tevergeefs. Maar voor It takes a nation of millions etc. mag je me nog steeds wakker maken.
- Ynoskire: Ik heb echt 0 zin meer om post-rock releases te luisteren. Hiphop volg ik tegenwoordig dan wel weer redelijk veel terwijl ik dat vroeger muziek voor debielen vond.
- trebremmit: Post-Metal en Post-Rock vond ik vroeger erg tof, nu komt het me echt de keel uit, geen enkel genre zit zo vol cliches. Jazz kan ik tegenwoordig wel waarderen, daar heb ik lange tijd niks aan gevonden. Alhoewel lang niet alle jazz me kan boeien, de meeste klassiekers in dat genre heb ik niks mee.
- sheep67: Draaide vroeger regelmatig zware jongens-muziek zoals o.a. Deep Purple, Led Zeppelin, Van Halen en AC/DC. Absoluut geen interesse meer in. Tegenwoordig draai ik (heel) vaak trance/electro-house//dubstep en varianten daarop. Overdreven zoveel benamingen kom ik tegen maar vind het heerlijke muziek. Zou daar vroeger gek van worden. Met de intrede van de house muziek werd ik al stiknerveus. Maar een Carl Cox-DJset van een uurtje of 2 gaat er nu wel in.
- DjFrankie: Veel popmuziek uit de jaten 80, destijds leuk, nu helemaal niet meer denk Stock, Aitken & Waterman. en aanverwante artikelen
- sxesven: leuke vraag! Erg relevant voor mij atm, in a sense, want ik heb pas m'n 5*-lijst eens opnieuw doorgespit en een hoop vaste waarden een halve ster omlaag gehaald. Dingen die ik een aantal jaar geleden nog echt volledig aanbad en ook echt onophoudelijk draaide (Iron & Wine, Fiona Apple) hebben gewoon niet meer de impact van toen. Iets andere kwestie natuurlijk, maar ik vroeg me af - 'moet' ik om een soort historische reden die platen op 5* houden? Besloten van nee, uiteraard, maar tot op heden had ik zoiets nog niet aangedurfd. Is best lastig, vond ik. Natuurlijk vond ik Iron & Wine en Fiona Apple natuurlijk nu niet direct slecht, maar zo goed als vroeger ook niet meer. Genres die ik verder vroeger echt tof vond en nu niet meer? Metal, grotendeels, al zijn er dingen die ik nog wel graag hoor. Veel metal is voor mij echter totaal niet weggelegd, en de meeste platen die op hoge cijfers mogen rekenen van de metalheads hier liggen me niet zo. Post-rock is ook wel een schoolvoorbeeld, zoals velen al eerder noemden. Toen spannend, nu saai. Omgekeerd vind ik lastiger; mijn smaak breidt zich nog steeds uit, maar er zijn niet heel veel dingen die ik vroeger dan eigenlijk kut vond (mocht ik ook nog eens een liefde voor reggae en blues ontwikkelen dan zal ik daar op moeten terugkomen, maar het ziet er niet naar uit). De grootste ontwikkeling is voor mij wel de waardering van 'gewoon' popmuziek geweest, al is dat voornamelijk nog steeds Aziatische popmuziek natuurlijk. Evengoed heb ik jaren uitsluitend door de meest extreme uithoeken van de muziek gezworven, maar nu zit ik hier toch maar weer gewoon Girls' Generation te luisteren...
Sandokan: In mijn tienerjaren zat ik vrij diep in de metal, nu metal, punk, hardcore, wat nu emorock heet etc., live kan ik dat soort muziek op zich nog wel binnen houden, maar als ik het nu hoor denk ik toch als snel, stel je toch niet zo aan, stelletje mafkezen. Verder heb ik van een hoop dingen wel de lol leren inzien, maar dat ik zo'n jazzcat zou worden als ik nu ben, had ik tien jaar geleden niet kunnen zien aankomen
Lukas: Ooit dacht ik dat progrock het voor mij ging worden, maar tegen veel vormen daarvan heb ik toch een lichte aversie ontwikkeld. Met hiphop had ik nooit meer dan enkele hitjes die ik leuk vond, maar dat heb ik de laatste jaren behoorlijk uitgebouwd. Verder denk ik dat Sandokan-veld jazzkikker bedoelt in plaats van jazzcat. Hij snapt wat ik bedoel...
- Sunderland: ik heb niet meer zo veel met punkrock en garagerock en ben me juist meer gaan verdiepen in folk en aanverwanten. Het grootste winstpunt van de laatste jaren is is dat ik niet meer in genres denk. Alles wat maar melodie en ritme heeft is prima en zodoende heb ik dan ook een heus hiphopalbum in de kast staan.
- Cygnus: Progrock, dat was het ooit helemaal. Dacht ik. En de liefde voor postrock is ook wel tanende.
- Toon1: Geen interesse meer in post-rock of de meeste moderne indie rock (ruime term though). Daarentegen wel een liefde voor country gekregen. Een mens wordt ouder.
- Lukk0: Prog-rock heeft voor mij wel enigszins afgedaan. Bands als Dream Theater en Porcupine Tree zal ik niet snel meer aanzetten. Pink Floyd blijft dan nog een beetje overeind, maar daar houdt het wel op. Ik luister momenteel veel jazz, electronica en techno/house, en dat had ik vijf jaar geleden zeker niet verwacht.
- Cured: (logge) 70's (hard)rock als Deep Purple, Led Zeppelin en ook Pink Floyd. van eerdere datum weinig/geen grunge meer. Luister nu meer naar 'alternative' stromingen in diverse genres.
~Slowgaze: met indiepop en -rock ben ik, op een aantal uitzonderingen na, wel klaar. Dat begin ik ook gewoon een erg vervelende scene te vinden. Daarentegen is hiphop, dat ik rond de tijd dat ik veel indie luisterde vooral een genre voor mij was waarin ik veel losse tracks zeker waardeerde, maar geen hele albums luisterde, een heel belangrijk genre voor me geworden. Andere genres, zoals jazz en roots, fluctueren nogal in m'n interesse, soms luister ik er veel naar, soms weinig, maar die genres blijf ik wel waarderen.

Dat zijn drie nieuwe ...

Nieuwste vraag:
Welk genre muziek, waar je ooit helemaal gek van was, kan je echt niet meer boeien? En welk genre muziek vond je echt nooit interessant, en nu juist wel?

- Ozric: Ik merk dat helemaal klaar ben met progrock, stoner, drum&bass en metal. Ik neig nu veel meer naar pop, AOR, ambient/trance en andere 'light'-muziek.
- itchy: lievige indie zoals Belle & Sebastian
- Dungeon: Grunge heb ik niets meer mee. Heel af en toe een plaatje van Pearl Jam en dat is het wel. En voor ongeveer 92 had ik niets met HipHop muziek.
- Broem: ben een hele tijd verslaafd geweest aan zoete R&B late 80's en begin 90's (Luther Vandross - Freddie Jackson - Anita Baker - Peabo Bryson enz) Kijk er nu met schaamrood op de kaken aan terug. Folk en singer songwriter albums gloriëren momenteel
- herman: Pearl Jam, Nirvana, Metallica, Alice in Chains, Soundgarden, etc. luister ik alleen nog maar omdat het jeugdsentiment is. Postrock vond ik vroeger heel gaaf, maar nu geloof ik dat ook wel. Ben soul, funk en bossa wel interessanter gaan vinden.
- buizen: Alle genres of artiesten/bands waar ik ooit stevig mijn hart aan heb verpand en geweldig van hun muziek/concerten heb genoten die draag ik eigenlijk nog steeds een warm hart toe. En menig genre is nog ongekend populair hier op de draaitafel, na al die jaren.
Daarentegen zijn er ook nieuw ontdekte gebieden, denk aan de (Nederlandstalige) kleinkunst of aan bepaalde progrock, of vooral rockbands uit de jaren '70.
Door een ingeslagen weg in mijn puberteit en ontwikkelingen nadien zijn er een aantal bands die ik heb 'overgeslagen' en nu wil gaan (her)ontdekken: Jehtro Tull. Blue Oyster Cult, Gratefull Dead, King Crimson, Uria Heep. Om zomaar wat namen te noemen.
- mjuman: ben even klaar met de (rock)gitaar. I.t.t. vroeger - toen ik een (tijdelijke) folkaversie had opgelopen - doe ik echter nu niet alles weg; ik weet inmiddels dat er ná de eerste jeugd een tweede en ook een derde komt. Prog, metal en grunge is nooit mijn ding geweest, maar ben nu behept met een heftige electronic-addictie; jazz en klassiek worden nu tijdelijk minder gedraaid, maar da's heel relatief
- Chevy: een jaar of tien terug hield ik nog erg van het Nederlandse lied, eigenlijk is daar alleen Jan Smit nog van over. Destijds ook zijn zus (Monique), Nick & Simon, Gerard Joling, Hazes etc. In vergelijking met vroeger denk ik dat ik t.o.v. hiphop de grootste omslag meegemaakt heb.
- buizen-aanvulling: met de muziekstijlen reggae en blues heb ik een haat-liefde verhouding, Draai het wel eens jaren niet en zo ineens is daar dan een periode..
Jazz (Miles Davis) blijf ik regelmatig draaien. Hardcore house idem dito.
Denk dat ik eigenlijk nog het minst heb met de vluchtige en vergankelijke popmuziek. De eendagsvliegen en de teloorgang van de roem. Met het eurovisiesongfestival heb ik ook niets, het theater is leuk maar muzikaal is het tenhemelschreiend.
- Hendrik68: The New Wave uit de jaren 80. Kan me niet meer voorstellen dat ooit leuk te hebben gevonden. Hip-hop is een ander verhaal. Vond ik altijd heel boeiend in mijn jeugd, maar ik ben het contact kwijtgeraakt, al heb ik het een paar jaar terug nog even weer geprobeerd. Tevergeefs. Maar voor It takes a nation of millions etc. mag je me nog steeds wakker maken.
- Ynoskire: Ik heb echt 0 zin meer om post-rock releases te luisteren. Hiphop volg ik tegenwoordig dan wel weer redelijk veel terwijl ik dat vroeger muziek voor debielen vond.
- trebremmit: Post-Metal en Post-Rock vond ik vroeger erg tof, nu komt het me echt de keel uit, geen enkel genre zit zo vol cliches. Jazz kan ik tegenwoordig wel waarderen, daar heb ik lange tijd niks aan gevonden. Alhoewel lang niet alle jazz me kan boeien, de meeste klassiekers in dat genre heb ik niks mee.
- sheep67: Draaide vroeger regelmatig zware jongens-muziek zoals o.a. Deep Purple, Led Zeppelin, Van Halen en AC/DC. Absoluut geen interesse meer in. Tegenwoordig draai ik (heel) vaak trance/electro-house//dubstep en varianten daarop. Overdreven zoveel benamingen kom ik tegen maar vind het heerlijke muziek. Zou daar vroeger gek van worden. Met de intrede van de house muziek werd ik al stiknerveus. Maar een Carl Cox-DJset van een uurtje of 2 gaat er nu wel in.
- DjFrankie: Veel popmuziek uit de jaten 80, destijds leuk, nu helemaal niet meer denk Stock, Aitken & Waterman. en aanverwante artikelen
- sxesven: leuke vraag! Erg relevant voor mij atm, in a sense, want ik heb pas m'n 5*-lijst eens opnieuw doorgespit en een hoop vaste waarden een halve ster omlaag gehaald. Dingen die ik een aantal jaar geleden nog echt volledig aanbad en ook echt onophoudelijk draaide (Iron & Wine, Fiona Apple) hebben gewoon niet meer de impact van toen. Iets andere kwestie natuurlijk, maar ik vroeg me af - 'moet' ik om een soort historische reden die platen op 5* houden? Besloten van nee, uiteraard, maar tot op heden had ik zoiets nog niet aangedurfd. Is best lastig, vond ik. Natuurlijk vond ik Iron & Wine en Fiona Apple natuurlijk nu niet direct slecht, maar zo goed als vroeger ook niet meer. Genres die ik verder vroeger echt tof vond en nu niet meer? Metal, grotendeels, al zijn er dingen die ik nog wel graag hoor. Veel metal is voor mij echter totaal niet weggelegd, en de meeste platen die op hoge cijfers mogen rekenen van de metalheads hier liggen me niet zo. Post-rock is ook wel een schoolvoorbeeld, zoals velen al eerder noemden. Toen spannend, nu saai. Omgekeerd vind ik lastiger; mijn smaak breidt zich nog steeds uit, maar er zijn niet heel veel dingen die ik vroeger dan eigenlijk kut vond (mocht ik ook nog eens een liefde voor reggae en blues ontwikkelen dan zal ik daar op moeten terugkomen, maar het ziet er niet naar uit). De grootste ontwikkeling is voor mij wel de waardering van 'gewoon' popmuziek geweest, al is dat voornamelijk nog steeds Aziatische popmuziek natuurlijk. Evengoed heb ik jaren uitsluitend door de meest extreme uithoeken van de muziek gezworven, maar nu zit ik hier toch maar weer gewoon Girls' Generation te luisteren...
Sandokan: In mijn tienerjaren zat ik vrij diep in de metal, nu metal, punk, hardcore, wat nu emorock heet etc., live kan ik dat soort muziek op zich nog wel binnen houden, maar als ik het nu hoor denk ik toch als snel, stel je toch niet zo aan, stelletje mafkezen. Verder heb ik van een hoop dingen wel de lol leren inzien, maar dat ik zo'n jazzcat zou worden als ik nu ben, had ik tien jaar geleden niet kunnen zien aankomen
Lukas: Ooit dacht ik dat progrock het voor mij ging worden, maar tegen veel vormen daarvan heb ik toch een lichte aversie ontwikkeld. Met hiphop had ik nooit meer dan enkele hitjes die ik leuk vond, maar dat heb ik de laatste jaren behoorlijk uitgebouwd. Verder denk ik dat Sandokan-veld jazzkikker bedoelt in plaats van jazzcat. Hij snapt wat ik bedoel...
- Sunderland: ik heb niet meer zo veel met punkrock en garagerock en ben me juist meer gaan verdiepen in folk en aanverwanten. Het grootste winstpunt van de laatste jaren is is dat ik niet meer in genres denk. Alles wat maar melodie en ritme heeft is prima en zodoende heb ik dan ook een heus hiphopalbum in de kast staan.
- Cygnus: Progrock, dat was het ooit helemaal. Dacht ik. En de liefde voor postrock is ook wel tanende.
- Toon1: Geen interesse meer in post-rock of de meeste moderne indie rock (ruime term though). Daarentegen wel een liefde voor country gekregen. Een mens wordt ouder.
- Lukk0: Prog-rock heeft voor mij wel enigszins afgedaan. Bands als Dream Theater en Porcupine Tree zal ik niet snel meer aanzetten. Pink Floyd blijft dan nog een beetje overeind, maar daar houdt het wel op. Ik luister momenteel veel jazz, electronica en techno/house, en dat had ik vijf jaar geleden zeker niet verwacht.
- Cured: (logge) 70's (hard)rock als Deep Purple, Led Zeppelin en ook Pink Floyd. van eerdere datum weinig/geen grunge meer. Luister nu meer naar 'alternative' stromingen in diverse genres.
~Slowgaze: met indiepop en -rock ben ik, op een aantal uitzonderingen na, wel klaar. Dat begin ik ook gewoon een erg vervelende scene te vinden. Daarentegen is hiphop, dat ik rond de tijd dat ik veel indie luisterde vooral een genre voor mij was waarin ik veel losse tracks zeker waardeerde, maar geen hele albums luisterde, een heel belangrijk genre voor me geworden. Andere genres, zoals jazz en roots, fluctueren nogal in m'n interesse, soms luister ik er veel naar, soms weinig, maar die genres blijf ik wel waarderen.
- Sietse: Niet meer leuk: IDM en Post Rock. Beide totaal uitgeput en vrijwel niets dat er nieuw uitkomt is nog interessant. Nu wel leuk: Black Metal.

Zit jij in een retrocurve of zo? Was dan met jodelmuziek of joiken aangekomen - dat had ik charmant gevonden.

En dat gedis van post-rock - ik lees trouwens steeds 'borstrock' - begrijp ik niet zo goed. Ten eerste is het genre - containerbegrip immers - heel breed en ten tweede vinden veel van de yomumebros of de mumepubros de weg naar andere muziek via postrock.

Bovendien vind ik het iets heel simpels hebben om je eigen jeugdmuziekjaren te bekritiseren - niemand wordt met een voortreffelijke smaak geboren - die ontwikkel je, al duurt het bij sommigen wel heel lang