Wat vind je er zo stom aan, panjoe? Misschien moet je er gewoon eens een proberen. Omdat je een artiest goed vindt, wordt z'n leven nog niet interessant natuurlijk, maar er zijn aardig wat mensen wiens leven ik best wel boeiend vind om over te lezen. Heb je het ook met biografieën van niet-artiesten, maar bijvoorbeeld politici, wetenschappers, of wat dan ook?

Wat is je favoriete biografie over een muzikant?

- deric raven: Unforgettable fire: The story of U2 by Eamon Dunphy (1987).
- sheep67: Jim Morrison: Dark Star by Dylan Jones (1990)
- itchy: Patti Smith - Just Kids. Oké, het is autobiografisch en beslaat slechts één periode uit haar leven, maar het is by far het beste muziekleeswerk dat ik ken.
- Kronos: Beethoven (Gottmer Componistenreeks)
- Arrie: ik heb er niet heel veel gelezen, maar ik vind die van Sylvie Simmons over Leonard Cohen en die van Philip Norman over John Lennon erg boeiend. Die van Wendy Leigh over David Bowie kan ik daarentegen niet aanraden, tenzij je alles over zijn seksleven wil weten.
- panjoe: Ik vind de biografie een stom format. Ik heb er dan ook nog nooit één gelezen en zal dat ook niet snel doen.
- Sammael: Here Comes Everybody: The Story of the Pogues, maar dat is dan ook de enige die ik gelezen heb.

Wat is je favoriete biografie over een muzikant?

- deric raven: Unforgettable fire: The story of U2 by Eamon Dunphy (1987).
- sheep67: Jim Morrison: Dark Star by Dylan Jones (1990)
- itchy: Patti Smith - Just Kids. Oké, het is autobiografisch en beslaat slechts één periode uit haar leven, maar het is by far het beste muziekleeswerk dat ik ken.
- Kronos: Beethoven (Gottmer Componistenreeks)
- Arrie: ik heb er niet heel veel gelezen, maar ik vind die van Sylvie Simmons over Leonard Cohen en die van Philip Norman over John Lennon erg boeiend. Die van Wendy Leigh over David Bowie kan ik daarentegen niet aanraden, tenzij je alles over zijn seksleven wil weten.
- panjoe: Ik vind de biografie een stom format. Ik heb er dan ook nog nooit één gelezen en zal dat ook niet snel doen.
- Sammael: Here Comes Everybody: The Story of the Pogues, maar dat is dan ook de enige die ik gelezen heb.
- "Space is the Place: The Lives and Times of Sun Ra" (John Szwed) of "Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley / Careless Love: The Unmaking of Elvis Presley" (Peter Guralnick)

Wat is je favoriete biografie over een muzikant?

- deric raven: Unforgettable fire: The story of U2 by Eamon Dunphy (1987).
- sheep67: Jim Morrison: Dark Star by Dylan Jones (1990)
- itchy: Patti Smith - Just Kids. Oké, het is autobiografisch en beslaat slechts één periode uit haar leven, maar het is by far het beste muziekleeswerk dat ik ken.
- Kronos: Beethoven (Gottmer Componistenreeks)
- Arrie: ik heb er niet heel veel gelezen, maar ik vind die van Sylvie Simmons over Leonard Cohen en die van Philip Norman over John Lennon erg boeiend. Die van Wendy Leigh over David Bowie kan ik daarentegen niet aanraden, tenzij je alles over zijn seksleven wil weten.
- panjoe: Ik vind de biografie een stom format. Ik heb er dan ook nog nooit één gelezen en zal dat ook niet snel doen.
- Sammael: Here Comes Everybody: The Story of the Pogues, maar dat is dan ook de enige die ik gelezen heb.
- "Space is the Place: The Lives and Times of Sun Ra" (John Szwed) of "Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley / Careless Love: The Unmaking of Elvis Presley" (Peter Guralnick)
- Dungeon: Khujo Goodie's Straight Out the A

Wat is je favoriete biografie over een muzikant?

- deric raven: Unforgettable fire: The story of U2 by Eamon Dunphy (1987).
- sheep67: Jim Morrison: Dark Star by Dylan Jones (1990)
- itchy: Patti Smith - Just Kids. Oké, het is autobiografisch en beslaat slechts één periode uit haar leven, maar het is by far het beste muziekleeswerk dat ik ken.
- Kronos: Beethoven (Gottmer Componistenreeks)
- Arrie: ik heb er niet heel veel gelezen, maar ik vind die van Sylvie Simmons over Leonard Cohen en die van Philip Norman over John Lennon erg boeiend. Die van Wendy Leigh over David Bowie kan ik daarentegen niet aanraden, tenzij je alles over zijn seksleven wil weten.
- panjoe: Ik vind de biografie een stom format. Ik heb er dan ook nog nooit één gelezen en zal dat ook niet snel doen.
- Sammael: Here Comes Everybody: The Story of the Pogues, maar dat is dan ook de enige die ik gelezen heb.
- "Space is the Place: The Lives and Times of Sun Ra" (John Szwed) of "Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley / Careless Love: The Unmaking of Elvis Presley" (Peter Guralnick)
- Dungeon: Khujo Goodie's Straight Out the A
- Don Cappuccino: Waging Heavy Peace van Neil Young, ook omdat hij door Young zelf geschreven is. Misschien niet de beste schrijver technisch gezien, maar interessante verhalen en het leest heel lekker.

Wat is je favoriete biografie over een muzikant?

- deric raven: Unforgettable fire: The story of U2 by Eamon Dunphy (1987).
- sheep67: Jim Morrison: Dark Star by Dylan Jones (1990)
- itchy: Patti Smith - Just Kids. Oké, het is autobiografisch en beslaat slechts één periode uit haar leven, maar het is by far het beste muziekleeswerk dat ik ken.
- Kronos: Beethoven (Gottmer Componistenreeks)
- Arrie: ik heb er niet heel veel gelezen, maar ik vind die van Sylvie Simmons over Leonard Cohen en die van Philip Norman over John Lennon erg boeiend. Die van Wendy Leigh over David Bowie kan ik daarentegen niet aanraden, tenzij je alles over zijn seksleven wil weten.
- panjoe: Ik vind de biografie een stom format. Ik heb er dan ook nog nooit één gelezen en zal dat ook niet snel doen.
- Sammael: Here Comes Everybody: The Story of the Pogues, maar dat is dan ook de enige die ik gelezen heb.
- "Space is the Place: The Lives and Times of Sun Ra" (John Szwed) of "Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley / Careless Love: The Unmaking of Elvis Presley" (Peter Guralnick)
- Dungeon: Khujo Goodie's Straight Out the A
- Don Cappuccino: Waging Heavy Peace van Neil Young, ook omdat hij door Young zelf geschreven is. Misschien niet de beste schrijver technisch gezien, maar interessante verhalen en het leest heel lekker.
- pjh1967: Keith Richards / Life

Die heb ik laatst uit de bieb meegenomen. Tegelijk de meest smeuïge en stompzinnige bio die ik ooit heb gelezen.

Wat is je favoriete biografie over een muzikant?

- deric raven: Unforgettable fire: The story of U2 by Eamon Dunphy (1987).
- sheep67: Jim Morrison: Dark Star by Dylan Jones (1990)
- itchy: Patti Smith - Just Kids. Oké, het is autobiografisch en beslaat slechts één periode uit haar leven, maar het is by far het beste muziekleeswerk dat ik ken.
- Kronos: Beethoven (Gottmer Componistenreeks)
- Arrie: ik heb er niet heel veel gelezen, maar ik vind die van Sylvie Simmons over Leonard Cohen en die van Philip Norman over John Lennon erg boeiend. Die van Wendy Leigh over David Bowie kan ik daarentegen niet aanraden, tenzij je alles over zijn seksleven wil weten.
- panjoe: Ik vind de biografie een stom format. Ik heb er dan ook nog nooit één gelezen en zal dat ook niet snel doen.
- Sammael: Here Comes Everybody: The Story of the Pogues, maar dat is dan ook de enige die ik gelezen heb.
- "Space is the Place: The Lives and Times of Sun Ra" (John Szwed) of "Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley / Careless Love: The Unmaking of Elvis Presley" (Peter Guralnick)
- Dungeon: Khujo Goodie's Straight Out the A
- Don Cappuccino: Waging Heavy Peace van Neil Young, ook omdat hij door Young zelf geschreven is. Misschien niet de beste schrijver technisch gezien, maar interessante verhalen en het leest heel lekker.
- pjh1967: Keith Richards / Life
- ArthurDZ: Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met muziekbiografieën. Langs de ene kant wil ik best meer te weten komen over bepaalde artiesten, hun verleden en wat hen drijft en zo, maar in de praktijk lees ik ze slechts zelden uit. Ik haak af wanneer het teveel uitdraait op een demythologisering, maar een eenzijdig ophemelend portret laat ik ook snel liggen. Erg vervelend is ook wanneer een bepaalde periode in het leven van de bewuste artiest tot in de puntjes wordt beschreven, terwijl de latere jaren in één hoofdstukje worden samengepropt. Te weinig aandacht aan de achtergrond en betekenis van liedjes vind ik ergerlijk, maar het speculeren mag ook niet te veel uit de hand lopen. Te vergezocht is ook niet goed. Om maar te zwijgen van bio's die te diep in het seksleven van de artiest in kwestie duiken. Met dit alles in het achterhoofd vind ik Down The Highway, de biografie van Howard Sounes over Bob Dylan, wel de beste die ik ooit gelezen heb. Maar in de praktijk heb ik toch liever een roman dan een biografie. Zo, dat is eruit

Wat is je favoriete biografie over een muzikant?

- deric raven: Unforgettable fire: The story of U2 by Eamon Dunphy (1987).
- sheep67: Jim Morrison: Dark Star by Dylan Jones (1990)
- itchy: Patti Smith - Just Kids. Oké, het is autobiografisch en beslaat slechts één periode uit haar leven, maar het is by far het beste muziekleeswerk dat ik ken.
- Kronos: Beethoven (Gottmer Componistenreeks)
- Arrie: ik heb er niet heel veel gelezen, maar ik vind die van Sylvie Simmons over Leonard Cohen en die van Philip Norman over John Lennon erg boeiend. Die van Wendy Leigh over David Bowie kan ik daarentegen niet aanraden, tenzij je alles over zijn seksleven wil weten.
- panjoe: Ik vind de biografie een stom format. Ik heb er dan ook nog nooit één gelezen en zal dat ook niet snel doen.
- Sammael: Here Comes Everybody: The Story of the Pogues, maar dat is dan ook de enige die ik gelezen heb.
- "Space is the Place: The Lives and Times of Sun Ra" (John Szwed) of "Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley / Careless Love: The Unmaking of Elvis Presley" (Peter Guralnick)
- Dungeon: Khujo Goodie's Straight Out the A
- Don Cappuccino: Waging Heavy Peace van Neil Young, ook omdat hij door Young zelf geschreven is. Misschien niet de beste schrijver technisch gezien, maar interessante verhalen en het leest heel lekker.
- pjh1967: Keith Richards / Life
- ArthurDZ: Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met muziekbiografieën. Langs de ene kant wil ik best meer te weten komen over bepaalde artiesten, hun verleden en wat hen drijft en zo, maar in de praktijk lees ik ze slechts zelden uit. Ik haak af wanneer het teveel uitdraait op een demythologisering, maar een eenzijdig ophemelend portret laat ik ook snel liggen. Erg vervelend is ook wanneer een bepaalde periode in het leven van de bewuste artiest tot in de puntjes wordt beschreven, terwijl de latere jaren in één hoofdstukje worden samengepropt. Te weinig aandacht aan de achtergrond en betekenis van liedjes vind ik ergerlijk, maar het speculeren mag ook niet te veel uit de hand lopen. Te vergezocht is ook niet goed. Om maar te zwijgen van bio's die te diep in het seksleven van de artiest in kwestie duiken. Met dit alles in het achterhoofd vind ik Down The Highway, de biografie van Howard Sounes over Bob Dylan, wel de beste die ik ooit gelezen heb. Maar in de praktijk heb ik toch liever een roman dan een biografie. Zo, dat is eruit
- Stalin: De Bieflap Bio van drummer John French is, ondanks meer dan 800 pagina's, zeer de moeite waard. Mooi om te lezen dat er in het ogenschijnlijk sociaal en culturele vacuum van de desolate woestenij van de Mojave zo'n rijke muziekcultuur mogelijk was.

Wat is je favoriete biografie over een muzikant?

- deric raven: Unforgettable fire: The story of U2 by Eamon Dunphy (1987).
- sheep67: Jim Morrison: Dark Star by Dylan Jones (1990)
- itchy: Patti Smith - Just Kids. Oké, het is autobiografisch en beslaat slechts één periode uit haar leven, maar het is by far het beste muziekleeswerk dat ik ken.
- Kronos: Beethoven (Gottmer Componistenreeks)
- Arrie: ik heb er niet heel veel gelezen, maar ik vind die van Sylvie Simmons over Leonard Cohen en die van Philip Norman over John Lennon erg boeiend. Die van Wendy Leigh over David Bowie kan ik daarentegen niet aanraden, tenzij je alles over zijn seksleven wil weten.
- panjoe: Ik vind de biografie een stom format. Ik heb er dan ook nog nooit één gelezen en zal dat ook niet snel doen.
- Sammael: Here Comes Everybody: The Story of the Pogues, maar dat is dan ook de enige die ik gelezen heb.
- "Space is the Place: The Lives and Times of Sun Ra" (John Szwed) of "Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley / Careless Love: The Unmaking of Elvis Presley" (Peter Guralnick)
- Dungeon: Khujo Goodie's Straight Out the A
- Don Cappuccino: Waging Heavy Peace van Neil Young, ook omdat hij door Young zelf geschreven is. Misschien niet de beste schrijver technisch gezien, maar interessante verhalen en het leest heel lekker.
- pjh1967: Keith Richards / Life
- ArthurDZ: Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met muziekbiografieën. Langs de ene kant wil ik best meer te weten komen over bepaalde artiesten, hun verleden en wat hen drijft en zo, maar in de praktijk lees ik ze slechts zelden uit. Ik haak af wanneer het teveel uitdraait op een demythologisering, maar een eenzijdig ophemelend portret laat ik ook snel liggen. Erg vervelend is ook wanneer een bepaalde periode in het leven van de bewuste artiest tot in de puntjes wordt beschreven, terwijl de latere jaren in één hoofdstukje worden samengepropt. Te weinig aandacht aan de achtergrond en betekenis van liedjes vind ik ergerlijk, maar het speculeren mag ook niet te veel uit de hand lopen. Te vergezocht is ook niet goed. Om maar te zwijgen van bio's die te diep in het seksleven van de artiest in kwestie duiken. Met dit alles in het achterhoofd vind ik Down The Highway, de biografie van Howard Sounes over Bob Dylan, wel de beste die ik ooit gelezen heb. Maar in de praktijk heb ik toch liever een roman dan een biografie. Zo, dat is eruit

- Stalin: De Bieflap Bio van drummer John French is, ondanks meer dan 800 pagina's, zeer de moeite waard. Mooi om te lezen dat er in het ogenschijnlijk sociaal en culturele vacuum van de desolate woestenij van de Mojave zo'n rijke muziekcultuur mogelijk was.
- Assurancetourix: Zappa de Biografie van Barry Miles (ook goed te doen)

Het is wat mij betreft een beetje hetzelfde als geschiedenisboeken: de pretentie te vertellen wat er echt gebeurd is neemt voor mij de kracht van het verhaal weg. Bovendien vind ik dat de persoon achter de muziek compleet los zou moeten staan van de muziek zelf.

Wat is je favoriete biografie over een muzikant?

- deric raven: Unforgettable fire: The story of U2 by Eamon Dunphy (1987).
- sheep67: Jim Morrison: Dark Star by Dylan Jones (1990)
- itchy: Patti Smith - Just Kids. Oké, het is autobiografisch en beslaat slechts één periode uit haar leven, maar het is by far het beste muziekleeswerk dat ik ken.
- Kronos: Beethoven (Gottmer Componistenreeks)
- Arrie: ik heb er niet heel veel gelezen, maar ik vind die van Sylvie Simmons over Leonard Cohen en die van Philip Norman over John Lennon erg boeiend. Die van Wendy Leigh over David Bowie kan ik daarentegen niet aanraden, tenzij je alles over zijn seksleven wil weten.
- panjoe: Ik vind de biografie een stom format. Ik heb er dan ook nog nooit één gelezen en zal dat ook niet snel doen.
- Sammael: Here Comes Everybody: The Story of the Pogues, maar dat is dan ook de enige die ik gelezen heb.
- "Space is the Place: The Lives and Times of Sun Ra" (John Szwed) of "Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley / Careless Love: The Unmaking of Elvis Presley" (Peter Guralnick)
- Dungeon: Khujo Goodie's Straight Out the A
- Don Cappuccino: Waging Heavy Peace van Neil Young, ook omdat hij door Young zelf geschreven is. Misschien niet de beste schrijver technisch gezien, maar interessante verhalen en het leest heel lekker.
- pjh1967: Keith Richards / Life
- ArthurDZ: Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met muziekbiografieën. Langs de ene kant wil ik best meer te weten komen over bepaalde artiesten, hun verleden en wat hen drijft en zo, maar in de praktijk lees ik ze slechts zelden uit. Ik haak af wanneer het teveel uitdraait op een demythologisering, maar een eenzijdig ophemelend portret laat ik ook snel liggen. Erg vervelend is ook wanneer een bepaalde periode in het leven van de bewuste artiest tot in de puntjes wordt beschreven, terwijl de latere jaren in één hoofdstukje worden samengepropt. Te weinig aandacht aan de achtergrond en betekenis van liedjes vind ik ergerlijk, maar het speculeren mag ook niet te veel uit de hand lopen. Te vergezocht is ook niet goed. Om maar te zwijgen van bio's die te diep in het seksleven van de artiest in kwestie duiken. Met dit alles in het achterhoofd vind ik Down The Highway, de biografie van Howard Sounes over Bob Dylan, wel de beste die ik ooit gelezen heb. Maar in de praktijk heb ik toch liever een roman dan een biografie. Zo, dat is eruit

- Stalin: De Bieflap Bio van drummer John French is, ondanks meer dan 800 pagina's, zeer de moeite waard. Mooi om te lezen dat er in het ogenschijnlijk sociaal en culturele vacuum van de desolate woestenij van de Mojave zo'n rijke muziekcultuur mogelijk was.
- Assurancetourix: Zappa de Biografie van Barry Miles (ook goed te doen)
- Ozric: als historicus ben ik groot liefhebber van biografiën, als muzikant haal ik veel inspiratie uit de lijdensweg van sommige artiesten. Sommige biografiën zijn pure opschepperij, sommige zijn gewoon saai. Maar het gevecht van sommige tegen drugs, alcohol etc. werkt erg inspirerend. Dus: Gregg Allman - My Cross to Bear. Veel andere biografiën heb ik echt weggelegd. Niet iedereen is een goede schrijver en opschepperij heb ik niks mee. Maar het gevecht van Allman tegen drugs, alcohol en zijn recovery etc. prachtig... (ben overigens nog bezig met die bio's van Freddy Mercury en Billy Idol)

Nou erg oneens, ik bedoel als ik het debuut van The Velvet Underground pak, maakt het voor mij toch wel iets uit of ik de achtergrond van Lou Reed en John Cale (muziekopleiding) en het Warhol (Factory) verhaal ken.
Tja bij Closer van Joy Division

Wat is je favoriete biografie over een muzikant?

- deric raven: Unforgettable fire: The story of U2 by Eamon Dunphy (1987).
- sheep67: Jim Morrison: Dark Star by Dylan Jones (1990)
- itchy: Patti Smith - Just Kids. Oké, het is autobiografisch en beslaat slechts één periode uit haar leven, maar het is by far het beste muziekleeswerk dat ik ken.
- Kronos: Beethoven (Gottmer Componistenreeks)
- Arrie: ik heb er niet heel veel gelezen, maar ik vind die van Sylvie Simmons over Leonard Cohen en die van Philip Norman over John Lennon erg boeiend. Die van Wendy Leigh over David Bowie kan ik daarentegen niet aanraden, tenzij je alles over zijn seksleven wil weten.
- panjoe: Ik vind de biografie een stom format. Ik heb er dan ook nog nooit één gelezen en zal dat ook niet snel doen.
- Sammael: Here Comes Everybody: The Story of the Pogues, maar dat is dan ook de enige die ik gelezen heb.
- "Space is the Place: The Lives and Times of Sun Ra" (John Szwed) of "Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley / Careless Love: The Unmaking of Elvis Presley" (Peter Guralnick)
- Dungeon: Khujo Goodie's Straight Out the A
- Don Cappuccino: Waging Heavy Peace van Neil Young, ook omdat hij door Young zelf geschreven is. Misschien niet de beste schrijver technisch gezien, maar interessante verhalen en het leest heel lekker.
- pjh1967: Keith Richards / Life
- ArthurDZ: Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met muziekbiografieën. Langs de ene kant wil ik best meer te weten komen over bepaalde artiesten, hun verleden en wat hen drijft en zo, maar in de praktijk lees ik ze slechts zelden uit. Ik haak af wanneer het teveel uitdraait op een demythologisering, maar een eenzijdig ophemelend portret laat ik ook snel liggen. Erg vervelend is ook wanneer een bepaalde periode in het leven van de bewuste artiest tot in de puntjes wordt beschreven, terwijl de latere jaren in één hoofdstukje worden samengepropt. Te weinig aandacht aan de achtergrond en betekenis van liedjes vind ik ergerlijk, maar het speculeren mag ook niet te veel uit de hand lopen. Te vergezocht is ook niet goed. Om maar te zwijgen van bio's die te diep in het seksleven van de artiest in kwestie duiken. Met dit alles in het achterhoofd vind ik Down The Highway, de biografie van Howard Sounes over Bob Dylan, wel de beste die ik ooit gelezen heb. Maar in de praktijk heb ik toch liever een roman dan een biografie. Zo, dat is eruit.
- Stalin: De Bieflap Bio van drummer John French is, ondanks meer dan 800 pagina's, zeer de moeite waard. Mooi om te lezen dat er in het ogenschijnlijk sociaal en culturele vacuum van de desolate woestenij van de Mojave zo'n rijke muziekcultuur mogelijk was.
- Assurancetourix: Zappa de Biografie van Barry Miles (ook goed te doen)
- Ozric: als historicus ben ik groot liefhebber van biografiën, als muzikant haal ik veel inspiratie uit de lijdensweg van sommige artiesten. Sommige biografiën zijn pure opschepperij, sommige zijn gewoon saai. Maar het gevecht van sommige tegen drugs, alcohol etc. werkt erg inspirerend. Dus: Gregg Allman - My Cross to Bear. Veel andere biografiën heb ik echt weggelegd. Niet iedereen is een goede schrijver en opschepperij heb ik niks mee. Maar het gevecht van Allman tegen drugs, alcohol en zijn recovery etc. prachtig... (ben overigens nog bezig met die bio's van Freddy Mercury en Billy Idol).
~Slowgaze: favoriete biografie überhaupt: Graham Robb - Rimbaud: A Biography. Favoriete autobiografie: Patti Smith - Just Kids. Jim Morrison: Life, Death, Legend van Stephen Davis heb ik trouwens ook graag gelezen, en dat terwijl ik niet eens bijzonder veel met The Doors heb.

Wat is je favoriete biografie over een muzikant?

- deric raven: Unforgettable fire: The story of U2 by Eamon Dunphy (1987).
- sheep67: Jim Morrison: Dark Star by Dylan Jones (1990)
- itchy: Patti Smith - Just Kids. Oké, het is autobiografisch en beslaat slechts één periode uit haar leven, maar het is by far het beste muziekleeswerk dat ik ken.
- Kronos: Beethoven (Gottmer Componistenreeks)
- Arrie: ik heb er niet heel veel gelezen, maar ik vind die van Sylvie Simmons over Leonard Cohen en die van Philip Norman over John Lennon erg boeiend. Die van Wendy Leigh over David Bowie kan ik daarentegen niet aanraden, tenzij je alles over zijn seksleven wil weten.
- panjoe: Ik vind de biografie een stom format. Ik heb er dan ook nog nooit één gelezen en zal dat ook niet snel doen.
- Sammael: Here Comes Everybody: The Story of the Pogues, maar dat is dan ook de enige die ik gelezen heb.
- "Space is the Place: The Lives and Times of Sun Ra" (John Szwed) of "Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley / Careless Love: The Unmaking of Elvis Presley" (Peter Guralnick)
- Dungeon: Khujo Goodie's Straight Out the A
- Don Cappuccino: Waging Heavy Peace van Neil Young, ook omdat hij door Young zelf geschreven is. Misschien niet de beste schrijver technisch gezien, maar interessante verhalen en het leest heel lekker.
- pjh1967: Keith Richards / Life
- ArthurDZ: Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met muziekbiografieën. Langs de ene kant wil ik best meer te weten komen over bepaalde artiesten, hun verleden en wat hen drijft en zo, maar in de praktijk lees ik ze slechts zelden uit. Ik haak af wanneer het teveel uitdraait op een demythologisering, maar een eenzijdig ophemelend portret laat ik ook snel liggen. Erg vervelend is ook wanneer een bepaalde periode in het leven van de bewuste artiest tot in de puntjes wordt beschreven, terwijl de latere jaren in één hoofdstukje worden samengepropt. Te weinig aandacht aan de achtergrond en betekenis van liedjes vind ik ergerlijk, maar het speculeren mag ook niet te veel uit de hand lopen. Te vergezocht is ook niet goed. Om maar te zwijgen van bio's die te diep in het seksleven van de artiest in kwestie duiken. Met dit alles in het achterhoofd vind ik Down The Highway, de biografie van Howard Sounes over Bob Dylan, wel de beste die ik ooit gelezen heb. Maar in de praktijk heb ik toch liever een roman dan een biografie. Zo, dat is eruit.
- Stalin: De Bieflap Bio van drummer John French is, ondanks meer dan 800 pagina's, zeer de moeite waard. Mooi om te lezen dat er in het ogenschijnlijk sociaal en culturele vacuum van de desolate woestenij van de Mojave zo'n rijke muziekcultuur mogelijk was.
- Assurancetourix: Zappa de Biografie van Barry Miles (ook goed te doen)
- Ozric: als historicus ben ik groot liefhebber van biografiën, als muzikant haal ik veel inspiratie uit de lijdensweg van sommige artiesten. Sommige biografiën zijn pure opschepperij, sommige zijn gewoon saai. Maar het gevecht van sommige tegen drugs, alcohol etc. werkt erg inspirerend. Dus: Gregg Allman - My Cross to Bear. Veel andere biografiën heb ik echt weggelegd. Niet iedereen is een goede schrijver en opschepperij heb ik niks mee. Maar het gevecht van Allman tegen drugs, alcohol en zijn recovery etc. prachtig... (ben overigens nog bezig met die bio's van Freddy Mercury en Billy Idol).
~Slowgaze: favoriete biografie überhaupt: Graham Robb - Rimbaud: A Biography. Favoriete autobiografie: Patti Smith - Just Kids. Jim Morrison: Life, Death, Legend van Stephen Davis heb ik trouwens ook graag gelezen, en dat terwijl ik niet eens bijzonder veel met The Doors heb.
- J.J. Wever: Nick Tosches - Hellfire : The Jerry Lee Lewis Story

Bij het Bevrijdingsfestival in Den Haag, moest de koper van een drankje, een extra muntje betalen voor de beker. Wat er op neer komt, dat een drankje twee muntjes (5 euro) kost. Elke ingeleverde beker, leverde dan wel weer een drankje op. Een goed idee, of geen goed idee? Wat zijn jullie bevindingen?

Bij het Bevrijdingsfestival in Den Haag, moest de koper van een drankje, een extra muntje betalen voor de beker. Wat er op neer komt, dat een drankje twee muntjes (5 euro) kost. Elke ingeleverde beker, leverde dan wel weer een drankje op. Een goed idee, of geen goed idee? Wat zijn jullie bevindingen?
- itchy: geen idee, want ik was er niet bij en heb niet gezien wat het eindresultaat was. Je zou het de gemeentereiniging eens moeten vragen.

Bij het Bevrijdingsfestival in Den Haag, moest de koper van een drankje, een extra muntje betalen voor de beker. Wat er op neer komt, dat een drankje twee muntjes (5 euro) kost. Elke ingeleverde beker, leverde dan wel weer een drankje op. Een goed idee, of geen goed idee? Wat zijn jullie bevindingen?
- itchy: geen idee, want ik was er niet bij en heb niet gezien wat het eindresultaat was. Je zou het de gemeentereiniging eens moeten vragen.
- panjoe: Klinkt als een prima initiatief. Beter dan helemaal geen enkele preventieve maatregelen tegen vervuiling, in ieder geval.

Bij het Bevrijdingsfestival in Den Haag, moest de koper van een drankje, een extra muntje betalen voor de beker. Wat er op neer komt, dat een drankje twee muntjes (5 euro) kost. Elke ingeleverde beker, leverde dan wel weer een drankje op. Een goed idee, of geen goed idee? Wat zijn jullie bevindingen?
- itchy: geen idee, want ik was er niet bij en heb niet gezien wat het eindresultaat was. Je zou het de gemeentereiniging eens moeten vragen.
- panjoe: Klinkt als een prima initiatief. Beter dan helemaal geen enkele preventieve maatregelen tegen vervuiling, in ieder geval.
- jspr_g: Dat wordt op Boomtown tijdens de Gentse Feesten ook al enkele jaren gedaan. Op zich een goed initiatief, maar zeer vervelend dat je op die manier altijd een bonnetje overhoudt. En dat bonnetje bijhouden tot de volgende editie is niet echt iets dat mij lukt.

Bij het Bevrijdingsfestival in Den Haag, moest de koper van een drankje, een extra muntje betalen voor de beker. Wat er op neer komt, dat een drankje twee muntjes (5 euro) kost. Elke ingeleverde beker, leverde dan wel weer een drankje op. Een goed idee, of geen goed idee? Wat zijn jullie bevindingen?

- itchy: geen idee, want ik was er niet bij en heb niet gezien wat het eindresultaat was. Je zou het de gemeentereiniging eens moeten vragen.
- panjoe: Klinkt als een prima initiatief. Beter dan helemaal geen enkele preventieve maatregelen tegen vervuiling, in ieder geval.
- jspr_g: Dat wordt op Boomtown tijdens de Gentse Feesten ook al enkele jaren gedaan. Op zich een goed initiatief, maar zeer vervelend dat je op die manier altijd een bonnetje overhoudt. En dat bonnetje bijhouden tot de volgende editie is niet echt iets dat mij lukt.
- Ozric: ik heb hetzelfde gevoel als JSPR_G. Je blijft dus altijd met een bonnetje over zitten. Dat bonnetje zou je voor contant geld moeten kunnen inwisselen. Iets wat me overigens altijd al dwars zat.

Bij het Bevrijdingsfestival in Den Haag, moest de koper van een drankje, een extra muntje betalen voor de beker. Wat er op neer komt, dat een drankje twee muntjes (5 euro) kost. Elke ingeleverde beker, leverde dan wel weer een drankje op. Een goed idee, of geen goed idee? Wat zijn jullie bevindingen?

- itchy: geen idee, want ik was er niet bij en heb niet gezien wat het eindresultaat was. Je zou het de gemeentereiniging eens moeten vragen.
- panjoe: Klinkt als een prima initiatief. Beter dan helemaal geen enkele preventieve maatregelen tegen vervuiling, in ieder geval.
- jspr_g: Dat wordt op Boomtown tijdens de Gentse Feesten ook al enkele jaren gedaan. Op zich een goed initiatief, maar zeer vervelend dat je op die manier altijd een bonnetje overhoudt. En dat bonnetje bijhouden tot de volgende editie is niet echt iets dat mij lukt.
- Ozric: ik heb hetzelfde gevoel als JSPR_G. Je blijft dus altijd met een bonnetje over zitten. Dat bonnetje zou je voor contant geld moeten kunnen inwisselen. Iets wat me overigens altijd al dwars zat.
- Svendra: Ik ben een voorstander van centrale drinkbakken. Geen gedoe met bekers en heel gezellig.

Bij het Bevrijdingsfestival in Den Haag, moest de koper van een drankje, een extra muntje betalen voor de beker. Wat er op neer komt, dat een drankje twee muntjes (5 euro) kost. Elke ingeleverde beker, leverde dan wel weer een drankje op. Een goed idee, of geen goed idee? Wat zijn jullie bevindingen?

- itchy: geen idee, want ik was er niet bij en heb niet gezien wat het eindresultaat was. Je zou het de gemeentereiniging eens moeten vragen.
- panjoe: Klinkt als een prima initiatief. Beter dan helemaal geen enkele preventieve maatregelen tegen vervuiling, in ieder geval.
- jspr_g: Dat wordt op Boomtown tijdens de Gentse Feesten ook al enkele jaren gedaan. Op zich een goed initiatief, maar zeer vervelend dat je op die manier altijd een bonnetje overhoudt. En dat bonnetje bijhouden tot de volgende editie is niet echt iets dat mij lukt.
- Ozric: ik heb hetzelfde gevoel als JSPR_G. Je blijft dus altijd met een bonnetje over zitten. Dat bonnetje zou je voor contant geld moeten kunnen inwisselen. Iets wat me overigens altijd al dwars zat.
- Svendra: Ik ben een voorstander van centrale drinkbakken. Geen gedoe met bekers en heel gezellig.
- Brunniepoo: gezien de teringzooi in Haarlem na een dagje bevrijdingspop lijkt het me geen gek idee. Daar kon je overigens volgens mij na afloop resterende muntjes omruilen voor geld.

Bij het Bevrijdingsfestival in Den Haag, moest de koper van een drankje, een extra muntje betalen voor de beker. Wat er op neer komt, dat een drankje twee muntjes (5 euro) kost. Elke ingeleverde beker, leverde dan wel weer een drankje op. Een goed idee, of geen goed idee? Wat zijn jullie bevindingen?

- itchy: geen idee, want ik was er niet bij en heb niet gezien wat het eindresultaat was. Je zou het de gemeentereiniging eens moeten vragen.
- panjoe: Klinkt als een prima initiatief. Beter dan helemaal geen enkele preventieve maatregelen tegen vervuiling, in ieder geval.
- jspr_g: Dat wordt op Boomtown tijdens de Gentse Feesten ook al enkele jaren gedaan. Op zich een goed initiatief, maar zeer vervelend dat je op die manier altijd een bonnetje overhoudt. En dat bonnetje bijhouden tot de volgende editie is niet echt iets dat mij lukt.
- Ozric: ik heb hetzelfde gevoel als JSPR_G. Je blijft dus altijd met een bonnetje over zitten. Dat bonnetje zou je voor contant geld moeten kunnen inwisselen. Iets wat me overigens altijd al dwars zat.
- Svendra: Ik ben een voorstander van centrale drinkbakken. Geen gedoe met bekers en heel gezellig.
- Brunniepoo: gezien de teringzooi in Haarlem na een dagje bevrijdingspop lijkt het me geen gek idee. Daar kon je overigens volgens mij na afloop resterende muntjes omruilen voor geld
- Casartelli: lijkt me prima. Je betaalt inderdaad wel 1x extra, maar reëel gemaakte kosten moeten ergens betaald worden - alternatieven zijn toegangsgeld of duurdere drankjes per keer

Bij het Bevrijdingsfestival in Den Haag, moest de koper van een drankje, een extra muntje betalen voor de beker. Wat er op neer komt, dat een drankje twee muntjes (5 euro) kost. Elke ingeleverde beker, leverde dan wel weer een drankje op. Een goed idee, of geen goed idee? Wat zijn jullie bevindingen?

- itchy: geen idee, want ik was er niet bij en heb niet gezien wat het eindresultaat was. Je zou het de gemeentereiniging eens moeten vragen.
- panjoe: Klinkt als een prima initiatief. Beter dan helemaal geen enkele preventieve maatregelen tegen vervuiling, in ieder geval.
- jspr_g: Dat wordt op Boomtown tijdens de Gentse Feesten ook al enkele jaren gedaan. Op zich een goed initiatief, maar zeer vervelend dat je op die manier altijd een bonnetje overhoudt. En dat bonnetje bijhouden tot de volgende editie is niet echt iets dat mij lukt.
- Ozric: ik heb hetzelfde gevoel als JSPR_G. Je blijft dus altijd met een bonnetje over zitten. Dat bonnetje zou je voor contant geld moeten kunnen inwisselen. Iets wat me overigens altijd al dwars zat.
- Svendra: Ik ben een voorstander van centrale drinkbakken. Geen gedoe met bekers en heel gezellig.
- Brunniepoo: gezien de teringzooi in Haarlem na een dagje bevrijdingspop lijkt het me geen gek idee. Daar kon je overigens volgens mij na afloop resterende muntjes omruilen voor geld
- Casartelli: lijkt me prima. Je betaalt inderdaad wel 1x extra, maar reëel gemaakte kosten moeten ergens betaald worden - alternatieven zijn toegangsgeld of duurdere drankjes per keer
- dix drinkt niet uit plastic bekertjes

Bij het Bevrijdingsfestival in Den Haag, moest de koper van een drankje, een extra muntje betalen voor de beker. Wat er op neer komt, dat een drankje twee muntjes (5 euro) kost. Elke ingeleverde beker, leverde dan wel weer een drankje op. Een goed idee, of geen goed idee? Wat zijn jullie bevindingen?

- itchy: geen idee, want ik was er niet bij en heb niet gezien wat het eindresultaat was. Je zou het de gemeentereiniging eens moeten vragen.
- panjoe: Klinkt als een prima initiatief. Beter dan helemaal geen enkele preventieve maatregelen tegen vervuiling, in ieder geval.
- jspr_g: Dat wordt op Boomtown tijdens de Gentse Feesten ook al enkele jaren gedaan. Op zich een goed initiatief, maar zeer vervelend dat je op die manier altijd een bonnetje overhoudt. En dat bonnetje bijhouden tot de volgende editie is niet echt iets dat mij lukt.
- Ozric: ik heb hetzelfde gevoel als JSPR_G. Je blijft dus altijd met een bonnetje over zitten. Dat bonnetje zou je voor contant geld moeten kunnen inwisselen. Iets wat me overigens altijd al dwars zat.
- Svendra: Ik ben een voorstander van centrale drinkbakken. Geen gedoe met bekers en heel gezellig.
- Brunniepoo: gezien de teringzooi in Haarlem na een dagje bevrijdingspop lijkt het me geen gek idee. Daar kon je overigens volgens mij na afloop resterende muntjes omruilen voor geld
- Casartelli: lijkt me prima. Je betaalt inderdaad wel 1x extra, maar reëel gemaakte kosten moeten ergens betaald worden - alternatieven zijn toegangsgeld of duurdere drankjes per keer
- dix drinkt niet uit plastic bekertjes
- tuktak: bier voor 2 muntjes ipv 1 muntje is nooit een goed idee.

Bij het Bevrijdingsfestival in Den Haag, moest de koper van een drankje, een extra muntje betalen voor de beker. Wat er op neer komt, dat een drankje twee muntjes (5 euro) kost. Elke ingeleverde beker, leverde dan wel weer een drankje op. Een goed idee, of geen goed idee? Wat zijn jullie bevindingen?
- itchy: geen idee, want ik was er niet bij en heb niet gezien wat het eindresultaat was. Je zou het de gemeentereiniging eens moeten vragen.
- panjoe: Klinkt als een prima initiatief. Beter dan helemaal geen enkele preventieve maatregelen tegen vervuiling, in ieder geval.
- jspr_g: Dat wordt op Boomtown tijdens de Gentse Feesten ook al enkele jaren gedaan. Op zich een goed initiatief, maar zeer vervelend dat je op die manier altijd een bonnetje overhoudt. En dat bonnetje bijhouden tot de volgende editie is niet echt iets dat mij lukt.
- Ozric: ik heb hetzelfde gevoel als JSPR_G. Je blijft dus altijd met een bonnetje over zitten. Dat bonnetje zou je voor contant geld moeten kunnen inwisselen. Iets wat me overigens altijd al dwars zat.
- Svendra: Ik ben een voorstander van centrale drinkbakken. Geen gedoe met bekers en heel gezellig.
- Brunniepoo: gezien de teringzooi in Haarlem na een dagje bevrijdingspop lijkt het me geen gek idee. Daar kon je overigens volgens mij na afloop resterende muntjes omruilen voor geld
- Casartelli: lijkt me prima. Je betaalt inderdaad wel 1x extra, maar reëel gemaakte kosten moeten ergens betaald worden - alternatieven zijn toegangsgeld of duurdere drankjes per keer
- dix drinkt niet uit plastic bekertjes
- tuktak: bier voor 2 muntjes ipv 1 muntje is nooit een goed idee.
- OWW: Uitstekend idee. Op Duitse (metal)festivals gebeurt dit al jaren en jaren en dat scheelt een enorme hoop vervuiling en dus saneringskosten en dus een prijsverhoging voor het ticket het jaar erop. Gelukkig begint men in Nederland ook wakker te worden op dit gebied. Uiteraard moet het natuurlijk wel zo zijn dat je je laatste beker gewoon weer kunt inleveren voor geld. Vreemd dat dat in Den Haag blijkbaar niet zo was?

Bij het Bevrijdingsfestival in Den Haag, moest de koper van een drankje, een extra muntje betalen voor de beker. Wat er op neer komt, dat een drankje twee muntjes (5 euro) kost. Elke ingeleverde beker, leverde dan wel weer een drankje op. Een goed idee, of geen goed idee? Wat zijn jullie bevindingen?
- itchy: geen idee, want ik was er niet bij en heb niet gezien wat het eindresultaat was. Je zou het de gemeentereiniging eens moeten vragen.
- panjoe: Klinkt als een prima initiatief. Beter dan helemaal geen enkele preventieve maatregelen tegen vervuiling, in ieder geval.
- jspr_g: Dat wordt op Boomtown tijdens de Gentse Feesten ook al enkele jaren gedaan. Op zich een goed initiatief, maar zeer vervelend dat je op die manier altijd een bonnetje overhoudt. En dat bonnetje bijhouden tot de volgende editie is niet echt iets dat mij lukt.
- Ozric: ik heb hetzelfde gevoel als JSPR_G. Je blijft dus altijd met een bonnetje over zitten. Dat bonnetje zou je voor contant geld moeten kunnen inwisselen. Iets wat me overigens altijd al dwars zat.
- Svendra: Ik ben een voorstander van centrale drinkbakken. Geen gedoe met bekers en heel gezellig.
- Brunniepoo: gezien de teringzooi in Haarlem na een dagje bevrijdingspop lijkt het me geen gek idee. Daar kon je overigens volgens mij na afloop resterende muntjes omruilen voor geld
- Casartelli: lijkt me prima. Je betaalt inderdaad wel 1x extra, maar reëel gemaakte kosten moeten ergens betaald worden - alternatieven zijn toegangsgeld of duurdere drankjes per keer
- dix drinkt niet uit plastic bekertjes
- tuktak: bier voor 2 muntjes ipv 1 muntje is nooit een goed idee.
- OWW: Uitstekend idee. Op Duitse (metal)festivals gebeurt dit al jaren en jaren en dat scheelt een enorme hoop vervuiling en dus saneringskosten en dus een prijsverhoging voor het ticket het jaar erop. Gelukkig begint men in Nederland ook wakker te worden op dit gebied. Uiteraard moet het natuurlijk wel zo zijn dat je je laatste beker gewoon weer kunt inleveren voor geld. Vreemd dat dat in Den Haag blijkbaar niet zo was?
- Sietse: dit doen ze al jaren bij andere festivals dus het lijkt te werken tegen de vervuiling. Ik ben iig voor. Ik weet niet of deze vraag uit een soort verbazing voortkomt, maar als dat zo is...onder welke steen heb je de afgelopen 10 jaar geleefd? Btw. vaak kun je na afloop beker weer inleveren en krijg je doekoe terug.

Onweerwolf, in Den Haag weet ik niet maar ik had het alleszins over Boomtown in Gent. Daar krijg je enkel een jeton terug als je de beker terugbrengt.
Zo staat het op de site:

Dat is de enige reden waarom ik geen voorstander ben van het systeem.

Bizarre conclusie. Ik werk bij een organisatie die zowat alle festivals in- en om Den Haag organiseren. Vind het nogal lelijk om te zeggen dat ik onder een steen leef. Maar goed.
Nee, ik kon de beker niet inleveren, en ja, ik heb een stapel van 10 gegeven aan een stelletje, dat mij lief leek.

Verder vind ik het een superplan, en hoop dat ze dat overal invoeren. Ik zal het ook zeker opperen bij ons bestuur (alhoewel we ook een podium hadden op Bevrijdingsfestival). Misschien ben ik teveel bezig met organisatie, en backstage werken, dat ik me ervan bewust van was.

Hoe dan ook: een goed plan. Zeggen dat iemand onder een steen leeft: niet aardig.
Geld teruggeven voor die laatste beker aan het eind van de dag: ook goed idee.

Nota bene: ik was niet de enige die verbaasd was. Schijnbaar moest het echt iedereen uitgelegd worden. FB stond ook vol met reacties hierop. Daarom de vraag van mij.
Schijnbaar loopt Den Haag achter, op jullie prachtige, mooie festivals. Ach, we hebben ook nog als enige een circus met dieren.

ik ga niet veel naar buitenfestivals, maar degene waar ik de afgelopen jaren (en dan praat ik echt over 10 jaar) nog wel eens kom hebben ze dit systeem dus gewoon. Misschien komt het omdat ik nooit in Den Haag op een buitenfestival ben geweest, maar ik ken het uit Amsterdam, Tilburg en Utrecht.