Welke (nu nog levende) artiest zingt welk lied naast de kist op je uitvaart? Geld en andere aardse zaken spelen uiteraard geen rol.

- Teunnis: Voornamelijk omdat de artiest dan bij de uitvaart is: Regina Spektor met Hero & Bartender (in de versie waar de nummers in elkaar overvloeien).
- Edgar18: Als ik morgen doodga zijn er vier liedjes die ik graag op mijn begrafenis gedraaid zou willen hebben. Van de vier bijbehorende uitvoerenden leeft er nog maar één dus dan is de keuze eenvoudig. Radiohead met Videotape.
-angelin: Godspeed You! Black Emperor speelt Asunder, Sweet and Other Distress
- bennerd: Dat mag Nas zijn die One Time 4 Your Mind komt spelen. Of Z-Ro, weet alleen nog niet welk nummer.
- deric raven: Andre Manuel mag voor een paar kratjes Grolsch beugelflesjes wel Kraaien komen spelen.
- Svendra: Nu Mieke Telkamp zelf is heengegaan zou ik het niet meer weten.
- dix: Laat Tom Waits maar 'You'll have To Wait Till Yesterday Is Here' zingen. Mooi en toepasselijk.
- Don Cappuccino: Van mij mag Sigur Rós het magistrale Svefn-G-Englar komen spelen.

Welke (nu nog levende) artiest zingt welk lied naast de kist op je uitvaart? Geld en andere aardse zaken spelen uiteraard geen rol.

- Teunnis: Voornamelijk omdat de artiest dan bij de uitvaart is: Regina Spektor met Hero & Bartender (in de versie waar de nummers in elkaar overvloeien).
- Edgar18: Als ik morgen doodga zijn er vier liedjes die ik graag op mijn begrafenis gedraaid zou willen hebben. Van de vier bijbehorende uitvoerenden leeft er nog maar één dus dan is de keuze eenvoudig. Radiohead met Videotape.
-angelin: Godspeed You! Black Emperor speelt Asunder, Sweet and Other Distress
- bennerd: Dat mag Nas zijn die One Time 4 Your Mind komt spelen. Of Z-Ro, weet alleen nog niet welk nummer.
- deric raven: Andre Manuel mag voor een paar kratjes Grolsch beugelflesjes wel Kraaien komen spelen.
- Svendra: Nu Mieke Telkamp zelf is heengegaan zou ik het niet meer weten.
- dix: Laat Tom Waits maar 'You'll have To Wait Till Yesterday Is Here' zingen. Mooi en toepasselijk.
- Don Cappuccino: Van mij mag Sigur Rós het magistrale Svefn-G-Englar komen spelen.
- Gretz: Sigur Rós - Untitled #3 (Samskeyti)

Welke (nu nog levende) artiest zingt welk lied naast de kist op je uitvaart? Geld en andere aardse zaken spelen uiteraard geen rol.

- Teunnis: Voornamelijk omdat de artiest dan bij de uitvaart is: Regina Spektor met Hero & Bartender (in de versie waar de nummers in elkaar overvloeien).
- Edgar18: Als ik morgen doodga zijn er vier liedjes die ik graag op mijn begrafenis gedraaid zou willen hebben. Van de vier bijbehorende uitvoerenden leeft er nog maar één dus dan is de keuze eenvoudig. Radiohead met Videotape.
-angelin: Godspeed You! Black Emperor speelt Asunder, Sweet and Other Distress
- bennerd: Dat mag Nas zijn die One Time 4 Your Mind komt spelen. Of Z-Ro, weet alleen nog niet welk nummer.
- deric raven: Andre Manuel mag voor een paar kratjes Grolsch beugelflesjes wel Kraaien komen spelen.
- Svendra: Nu Mieke Telkamp zelf is heengegaan zou ik het niet meer weten.
- dix: Laat Tom Waits maar 'You'll have To Wait Till Yesterday Is Here' zingen. Mooi en toepasselijk.
- Don Cappuccino: Van mij mag Sigur Rós het magistrale Svefn-G-Englar komen spelen.
- Gretz: Sigur Rós - Untitled #3 (Samskeyti)
- Justus18: Nick Cave - Papa Won't Leave You, Henry

Welke (nu nog levende) artiest zingt welk lied naast de kist op je uitvaart? Geld en andere aardse zaken spelen uiteraard geen rol.

- Teunnis: Voornamelijk omdat de artiest dan bij de uitvaart is: Regina Spektor met Hero & Bartender (in de versie waar de nummers in elkaar overvloeien).
- Edgar18: Als ik morgen doodga zijn er vier liedjes die ik graag op mijn begrafenis gedraaid zou willen hebben. Van de vier bijbehorende uitvoerenden leeft er nog maar één dus dan is de keuze eenvoudig. Radiohead met Videotape.
-angelin: Godspeed You! Black Emperor speelt Asunder, Sweet and Other Distress
- bennerd: Dat mag Nas zijn die One Time 4 Your Mind komt spelen. Of Z-Ro, weet alleen nog niet welk nummer.
- deric raven: Andre Manuel mag voor een paar kratjes Grolsch beugelflesjes wel Kraaien komen spelen.
- Svendra: Nu Mieke Telkamp zelf is heengegaan zou ik het niet meer weten.
- dix: Laat Tom Waits maar 'You'll have To Wait Till Yesterday Is Here' zingen. Mooi en toepasselijk.
- Don Cappuccino: Van mij mag Sigur Rós het magistrale Svefn-G-Englar komen spelen.
- Gretz: Sigur Rós - Untitled #3 (Samskeyti)
- Justus18: Nick Cave - Papa Won't Leave You, Henry
- perrospicados: Elvis natuurlijk

Welke (nu nog levende) artiest zingt welk lied naast de kist op je uitvaart? Geld en andere aardse zaken spelen uiteraard geen rol.

- Teunnis: Voornamelijk omdat de artiest dan bij de uitvaart is: Regina Spektor met Hero & Bartender (in de versie waar de nummers in elkaar overvloeien).
- Edgar18: Als ik morgen doodga zijn er vier liedjes die ik graag op mijn begrafenis gedraaid zou willen hebben. Van de vier bijbehorende uitvoerenden leeft er nog maar één dus dan is de keuze eenvoudig. Radiohead met Videotape.
-angelin: Godspeed You! Black Emperor speelt Asunder, Sweet and Other Distress
- bennerd: Dat mag Nas zijn die One Time 4 Your Mind komt spelen. Of Z-Ro, weet alleen nog niet welk nummer.
- deric raven: Andre Manuel mag voor een paar kratjes Grolsch beugelflesjes wel Kraaien komen spelen.
- Svendra: Nu Mieke Telkamp zelf is heengegaan zou ik het niet meer weten.
- dix: Laat Tom Waits maar 'You'll have To Wait Till Yesterday Is Here' zingen. Mooi en toepasselijk.
- Don Cappuccino: Van mij mag Sigur Rós het magistrale Svefn-G-Englar komen spelen.
- Gretz: Sigur Rós - Untitled #3 (Samskeyti)
- Justus18: Nick Cave - Papa Won't Leave You, Henry
- perrospicados: Elvis natuurlijk
- Kronos: Het maakt mij niet uit. Ik ben dan toch dood. Als ik een of andere artiest wil horen zingen kan ik daar beter voor nu mijn geld aan uitgeven.

Welke (nu nog levende) artiest zingt welk lied naast de kist op je uitvaart? Geld en andere aardse zaken spelen uiteraard geen rol.

- Teunnis: Voornamelijk omdat de artiest dan bij de uitvaart is: Regina Spektor met Hero & Bartender (in de versie waar de nummers in elkaar overvloeien).
- Edgar18: Als ik morgen doodga zijn er vier liedjes die ik graag op mijn begrafenis gedraaid zou willen hebben. Van de vier bijbehorende uitvoerenden leeft er nog maar één dus dan is de keuze eenvoudig. Radiohead met Videotape.
-angelin: Godspeed You! Black Emperor speelt Asunder, Sweet and Other Distress
- bennerd: Dat mag Nas zijn die One Time 4 Your Mind komt spelen. Of Z-Ro, weet alleen nog niet welk nummer.
- deric raven: Andre Manuel mag voor een paar kratjes Grolsch beugelflesjes wel Kraaien komen spelen.
- Svendra: Nu Mieke Telkamp zelf is heengegaan zou ik het niet meer weten.
- dix: Laat Tom Waits maar 'You'll have To Wait Till Yesterday Is Here' zingen. Mooi en toepasselijk.
- Don Cappuccino: Van mij mag Sigur Rós het magistrale Svefn-G-Englar komen spelen.
- Gretz: Sigur Rós - Untitled #3 (Samskeyti)
- Justus18: Nick Cave - Papa Won't Leave You, Henry
- perrospicados: Elvis natuurlijk
- Kronos: Het maakt mij niet uit. Ik ben dan toch dood. Als ik een of andere artiest wil horen zingen kan ik daar beter voor nu mijn geld aan uitgeven.
- Hendrik68: Drive-By Truckers - Grand Canyon

Welke (nu nog levende) artiest zingt welk lied naast de kist op je uitvaart? Geld en andere aardse zaken spelen uiteraard geen rol.

- Teunnis: Voornamelijk omdat de artiest dan bij de uitvaart is: Regina Spektor met Hero & Bartender (in de versie waar de nummers in elkaar overvloeien).
- Edgar18: Als ik morgen doodga zijn er vier liedjes die ik graag op mijn begrafenis gedraaid zou willen hebben. Van de vier bijbehorende uitvoerenden leeft er nog maar één dus dan is de keuze eenvoudig. Radiohead met Videotape.
-angelin: Godspeed You! Black Emperor speelt Asunder, Sweet and Other Distress
- bennerd: Dat mag Nas zijn die One Time 4 Your Mind komt spelen. Of Z-Ro, weet alleen nog niet welk nummer.
- deric raven: Andre Manuel mag voor een paar kratjes Grolsch beugelflesjes wel Kraaien komen spelen.
- Svendra: Nu Mieke Telkamp zelf is heengegaan zou ik het niet meer weten.
- dix: Laat Tom Waits maar 'You'll have To Wait Till Yesterday Is Here' zingen. Mooi en toepasselijk.
- Don Cappuccino: Van mij mag Sigur Rós het magistrale Svefn-G-Englar komen spelen.
- Gretz: Sigur Rós - Untitled #3 (Samskeyti)
- Justus18: Nick Cave - Papa Won't Leave You, Henry
- perrospicados: Elvis natuurlijk
- Kronos: Het maakt mij niet uit. Ik ben dan toch dood. Als ik een of andere artiest wil horen zingen kan ik daar beter voor nu mijn geld aan uitgeven.
- Hendrik68: Drive-By Truckers - Grand Canyon
- Buizen: Ooit speelde bij de begrafenis van jochie uit straat die op 14jarige leeftijd aan K overleed een buurman op gitaar Dire Straits. Ook Brothers In Arms werd gedraaid. Hij was gek van Dire Straits. Zal het nooit vergeten. Hoop dat zonder ruzie m'n familie en vrienden aanwezig zijn. Heb illusie noch wens dat een bekende artiest iets speelt dan. Wat een vraag. Vraag om de vraag.

Excuus, had er geen moment rekening mee gehouden dat dit gevoelig kon liggen. Geen kwade intenties in elk geval. Over een uurtje een nieuwe vraag zou ik zeggen .

Welke (nu nog levende) artiest zingt welk lied naast de kist op je uitvaart? Geld en andere aardse zaken spelen uiteraard geen rol.

- Teunnis: Voornamelijk omdat de artiest dan bij de uitvaart is: Regina Spektor met Hero & Bartender (in de versie waar de nummers in elkaar overvloeien).
- Edgar18: Als ik morgen doodga zijn er vier liedjes die ik graag op mijn begrafenis gedraaid zou willen hebben. Van de vier bijbehorende uitvoerenden leeft er nog maar één dus dan is de keuze eenvoudig. Radiohead met Videotape.
-angelin: Godspeed You! Black Emperor speelt Asunder, Sweet and Other Distress
- bennerd: Dat mag Nas zijn die One Time 4 Your Mind komt spelen. Of Z-Ro, weet alleen nog niet welk nummer.
- deric raven: Andre Manuel mag voor een paar kratjes Grolsch beugelflesjes wel Kraaien komen spelen.
- Svendra: Nu Mieke Telkamp zelf is heengegaan zou ik het niet meer weten.
- dix: Laat Tom Waits maar 'You'll have To Wait Till Yesterday Is Here' zingen. Mooi en toepasselijk.
- Don Cappuccino: Van mij mag Sigur Rós het magistrale Svefn-G-Englar komen spelen.
- Gretz: Sigur Rós - Untitled #3 (Samskeyti)
- Justus18: Nick Cave - Papa Won't Leave You, Henry
- perrospicados: Elvis natuurlijk
- Kronos: Het maakt mij niet uit. Ik ben dan toch dood. Als ik een of andere artiest wil horen zingen kan ik daar beter voor nu mijn geld aan uitgeven.
- Hendrik68: Drive-By Truckers - Grand Canyon
- Buizen: Ooit speelde bij de begrafenis van jochie uit straat die op 14jarige leeftijd aan K overleed een buurman op gitaar Dire Straits. Ook Brothers In Arms werd gedraaid. Hij was gek van Dire Straits. Zal het nooit vergeten. Hoop dat zonder ruzie m'n familie en vrienden aanwezig zijn. Heb illusie noch wens dat een bekende artiest iets speelt dan. Wat een vraag. Vraag om de vraag.
- itchy: Cat Power tokkelt Metal Heart als de fik d'r in gaat en Slint speelt Washer bij het uitstrooien van de as.

Welke (nu nog levende) artiest zingt welk lied naast de kist op je uitvaart? Geld en andere aardse zaken spelen uiteraard geen rol.

- Teunnis: Voornamelijk omdat de artiest dan bij de uitvaart is: Regina Spektor met Hero & Bartender (in de versie waar de nummers in elkaar overvloeien).
- Edgar18: Als ik morgen doodga zijn er vier liedjes die ik graag op mijn begrafenis gedraaid zou willen hebben. Van de vier bijbehorende uitvoerenden leeft er nog maar één dus dan is de keuze eenvoudig. Radiohead met Videotape.
-angelin: Godspeed You! Black Emperor speelt Asunder, Sweet and Other Distress
- bennerd: Dat mag Nas zijn die One Time 4 Your Mind komt spelen. Of Z-Ro, weet alleen nog niet welk nummer.
- deric raven: Andre Manuel mag voor een paar kratjes Grolsch beugelflesjes wel Kraaien komen spelen.
- Svendra: Nu Mieke Telkamp zelf is heengegaan zou ik het niet meer weten.
- dix: Laat Tom Waits maar 'You'll have To Wait Till Yesterday Is Here' zingen. Mooi en toepasselijk.
- Don Cappuccino: Van mij mag Sigur Rós het magistrale Svefn-G-Englar komen spelen.
- Gretz: Sigur Rós - Untitled #3 (Samskeyti)
- Justus18: Nick Cave - Papa Won't Leave You, Henry
- perrospicados: Elvis natuurlijk
- Kronos: Het maakt mij niet uit. Ik ben dan toch dood. Als ik een of andere artiest wil horen zingen kan ik daar beter voor nu mijn geld aan uitgeven.
- Hendrik68: Drive-By Truckers - Grand Canyon
- Buizen: Ooit speelde bij de begrafenis van jochie uit straat die op 14jarige leeftijd aan K overleed een buurman op gitaar Dire Straits. Ook Brothers In Arms werd gedraaid. Hij was gek van Dire Straits. Zal het nooit vergeten. Hoop dat zonder ruzie m'n familie en vrienden aanwezig zijn. Heb illusie noch wens dat een bekende artiest iets speelt dan. Wat een vraag. Vraag om de vraag.
- itchy: Cat Power tokkelt Metal Heart als de fik d'r in gaat en Slint speelt Washer bij het uitstrooien van de as.
- Wouter: Van Morrison, Astral Weeks.

Welke (nu nog levende) artiest zingt welk lied naast de kist op je uitvaart? Geld en andere aardse zaken spelen uiteraard geen rol.

- Teunnis: Voornamelijk omdat de artiest dan bij de uitvaart is: Regina Spektor met Hero & Bartender (in de versie waar de nummers in elkaar overvloeien).
- Edgar18: Als ik morgen doodga zijn er vier liedjes die ik graag op mijn begrafenis gedraaid zou willen hebben. Van de vier bijbehorende uitvoerenden leeft er nog maar één dus dan is de keuze eenvoudig. Radiohead met Videotape.
-angelin: Godspeed You! Black Emperor speelt Asunder, Sweet and Other Distress
- bennerd: Dat mag Nas zijn die One Time 4 Your Mind komt spelen. Of Z-Ro, weet alleen nog niet welk nummer.
- deric raven: Andre Manuel mag voor een paar kratjes Grolsch beugelflesjes wel Kraaien komen spelen.
- Svendra: Nu Mieke Telkamp zelf is heengegaan zou ik het niet meer weten.
- dix: Laat Tom Waits maar 'You'll have To Wait Till Yesterday Is Here' zingen. Mooi en toepasselijk.
- Don Cappuccino: Van mij mag Sigur Rós het magistrale Svefn-G-Englar komen spelen.
- Gretz: Sigur Rós - Untitled #3 (Samskeyti)
- Justus18: Nick Cave - Papa Won't Leave You, Henry
- perrospicados: Elvis natuurlijk
- Kronos: Het maakt mij niet uit. Ik ben dan toch dood. Als ik een of andere artiest wil horen zingen kan ik daar beter voor nu mijn geld aan uitgeven.
- Hendrik68: Drive-By Truckers - Grand Canyon
- Buizen: Ooit speelde bij de begrafenis van jochie uit straat die op 14jarige leeftijd aan K overleed een buurman op gitaar Dire Straits. Ook Brothers In Arms werd gedraaid. Hij was gek van Dire Straits. Zal het nooit vergeten. Hoop dat zonder ruzie m'n familie en vrienden aanwezig zijn. Heb illusie noch wens dat een bekende artiest iets speelt dan. Wat een vraag. Vraag om de vraag.
- itchy: Cat Power tokkelt Metal Heart als de fik d'r in gaat en Slint speelt Washer bij het uitstrooien van de as.
- Wouter: Van Morrison, Astral Weeks.
- Rogyros: Twee nummers wil ik graag op mijn begrafenis ten gehore laten brengen: High Hopes in de versie die Gilmour op Live in Gdansk speelde en The End van Pearl Jam op Backspacer. Omdat High Hopes wat bombastisch is, en The End intiemer, kies ik voor Eddie Vedder samen met Stone Gossard op gitaar. De eindzin van dit emotionele nummer is treffend: 'I am here, but not much longer.'

Welke (nu nog levende) artiest zingt welk lied naast de kist op je uitvaart? Geld en andere aardse zaken spelen uiteraard geen rol.

- Teunnis: Voornamelijk omdat de artiest dan bij de uitvaart is: Regina Spektor met Hero & Bartender (in de versie waar de nummers in elkaar overvloeien).
- Edgar18: Als ik morgen doodga zijn er vier liedjes die ik graag op mijn begrafenis gedraaid zou willen hebben. Van de vier bijbehorende uitvoerenden leeft er nog maar één dus dan is de keuze eenvoudig. Radiohead met Videotape.
-angelin: Godspeed You! Black Emperor speelt Asunder, Sweet and Other Distress
- bennerd: Dat mag Nas zijn die One Time 4 Your Mind komt spelen. Of Z-Ro, weet alleen nog niet welk nummer.
- deric raven: Andre Manuel mag voor een paar kratjes Grolsch beugelflesjes wel Kraaien komen spelen.
- Svendra: Nu Mieke Telkamp zelf is heengegaan zou ik het niet meer weten.
- dix: Laat Tom Waits maar 'You'll have To Wait Till Yesterday Is Here' zingen. Mooi en toepasselijk.
- Don Cappuccino: Van mij mag Sigur Rós het magistrale Svefn-G-Englar komen spelen.
- Gretz: Sigur Rós - Untitled #3 (Samskeyti)
- Justus18: Nick Cave - Papa Won't Leave You, Henry
- perrospicados: Elvis natuurlijk
- Kronos: Het maakt mij niet uit. Ik ben dan toch dood. Als ik een of andere artiest wil horen zingen kan ik daar beter voor nu mijn geld aan uitgeven.
- Hendrik68: Drive-By Truckers - Grand Canyon
- Buizen: Ooit speelde bij de begrafenis van jochie uit straat die op 14jarige leeftijd aan K overleed een buurman op gitaar Dire Straits. Ook Brothers In Arms werd gedraaid. Hij was gek van Dire Straits. Zal het nooit vergeten. Hoop dat zonder ruzie m'n familie en vrienden aanwezig zijn. Heb illusie noch wens dat een bekende artiest iets speelt dan. Wat een vraag. Vraag om de vraag.
- itchy: Cat Power tokkelt Metal Heart als de fik d'r in gaat en Slint speelt Washer bij het uitstrooien van de as.
- Wouter: Van Morrison, Astral Weeks.
- Rogyros: Twee nummers wil ik graag op mijn begrafenis ten gehore laten brengen: High Hopes in de versie die Gilmour op Live in Gdansk speelde en The End van Pearl Jam op Backspacer. Omdat High Hopes wat bombastisch is, en The End intiemer, kies ik voor Eddie Vedder samen met Stone Gossard op gitaar. De eindzin van dit emotionele nummer is treffend: 'I am here, but not much longer.'
- herman: dEUS - Nothing Really Ends. Of iets volslagen onbekends, zodat mijn nabestaanden dit nummer nog wel aan kunnen horen straks.

Welke (nu nog levende) artiest zingt welk lied naast de kist op je uitvaart? Geld en andere aardse zaken spelen uiteraard geen rol.

- Teunnis: Voornamelijk omdat de artiest dan bij de uitvaart is: Regina Spektor met Hero & Bartender (in de versie waar de nummers in elkaar overvloeien).
- Edgar18: Als ik morgen doodga zijn er vier liedjes die ik graag op mijn begrafenis gedraaid zou willen hebben. Van de vier bijbehorende uitvoerenden leeft er nog maar één dus dan is de keuze eenvoudig. Radiohead met Videotape.
-angelin: Godspeed You! Black Emperor speelt Asunder, Sweet and Other Distress
- bennerd: Dat mag Nas zijn die One Time 4 Your Mind komt spelen. Of Z-Ro, weet alleen nog niet welk nummer.
- deric raven: Andre Manuel mag voor een paar kratjes Grolsch beugelflesjes wel Kraaien komen spelen.
- Svendra: Nu Mieke Telkamp zelf is heengegaan zou ik het niet meer weten.
- dix: Laat Tom Waits maar 'You'll have To Wait Till Yesterday Is Here' zingen. Mooi en toepasselijk.
- Don Cappuccino: Van mij mag Sigur Rós het magistrale Svefn-G-Englar komen spelen.
- Gretz: Sigur Rós - Untitled #3 (Samskeyti)
- Justus18: Nick Cave - Papa Won't Leave You, Henry
- perrospicados: Elvis natuurlijk
- Kronos: Het maakt mij niet uit. Ik ben dan toch dood. Als ik een of andere artiest wil horen zingen kan ik daar beter voor nu mijn geld aan uitgeven.
- Hendrik68: Drive-By Truckers - Grand Canyon
- Buizen: Ooit speelde bij de begrafenis van jochie uit straat die op 14jarige leeftijd aan K overleed een buurman op gitaar Dire Straits. Ook Brothers In Arms werd gedraaid. Hij was gek van Dire Straits. Zal het nooit vergeten. Hoop dat zonder ruzie m'n familie en vrienden aanwezig zijn. Heb illusie noch wens dat een bekende artiest iets speelt dan. Wat een vraag. Vraag om de vraag.
- itchy: Cat Power tokkelt Metal Heart als de fik d'r in gaat en Slint speelt Washer bij het uitstrooien van de as.
- Wouter: Van Morrison, Astral Weeks.
- Rogyros: Twee nummers wil ik graag op mijn begrafenis ten gehore laten brengen: High Hopes in de versie die Gilmour op Live in Gdansk speelde en The End van Pearl Jam op Backspacer. Omdat High Hopes wat bombastisch is, en The End intiemer, kies ik voor Eddie Vedder samen met Stone Gossard op gitaar. De eindzin van dit emotionele nummer is treffend: 'I am here, but not much longer.'
- herman: dEUS - Nothing Really Ends. Of iets volslagen onbekends, zodat mijn nabestaanden dit nummer nog wel aan kunnen horen straks.
- HugovdBos: Eenmalige wederopstanding van Jim Morrison om uiteraard met The Doors het epische The End ten gehore te brengen, daarna mag hij weer rustig gaan slapen. Andere opties van nog wel levende artiesten: Pink Floyd - Shine On You Crazy Diamond / Green Carnation - Light of Day, Day of Darkness / Neil Young - Change Your Mind / Riverside – Second Life Syndrome. Heb nog een waslijst, ze mogen ongeveer een dag rond mijn kist doorbrengen.

Nieuwe vraag:

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

- Kramer: Eén van mijn lievelingsartiesten, The Smiths, heb ik jaren geleden hier leren kennen. Ik gok zo rond 2010. Ik had toen nog een ander account - ja ja - en als ik het me goed herinner kwam in een knockoutspelletje Panic voorbij. Dat vond ik heel vet, maar toen klikte ik door op YouTube en ontdekte ik This Carming Man, met dat filmpje met al die bloemen... Dat heb ik die dag denk ik wel duuzend keer geluisterd. Een paar weken later kocht ik hun debuutalbum en was ik definitief verkocht.

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

- Kramer: Eén van mijn lievelingsartiesten, The Smiths, heb ik jaren geleden hier leren kennen. Ik gok zo rond 2010. Ik had toen nog een ander account - ja ja - en als ik het me goed herinner kwam in een knockoutspelletje Panic voorbij. Dat vond ik heel vet, maar toen klikte ik door op YouTube en ontdekte ik This Carming Man, met dat filmpje met al die bloemen... Dat heb ik die dag denk ik wel duuzend keer geluisterd. Een paar weken later kocht ik hun debuutalbum en was ik definitief verkocht.
- HugovdBos: Als klein jochie was het eens in de zoveel tijd smullen geblazen als mijn vader pannenkoeken ging bakken. Het was niet alleen smullen van het eten, maar toch zeker ook van de muziek die tijdens het bakken van de deegschijven opstond. Begin jaren negentig waren het vooral Harvest Moon (1992) en Sleeps With Angels (1994) die de kamer vulde met hun klanken. Het ene album bedroevend mooi en rustig (Harvest Moon) en het andere album grauw en stevig (Sleeps With Angels). Ik ontdekte de veelzijdigheid van de Canadese muzikant Neil Young. Uiteraard begreep ik op 4-jarige leeftijd nog weinig van wat Shakey allemaal duidelijk probeerde te maken met zijn muziek. Ik hoorde zoals veel jonge kinderen nou net even iets anders dan Neil eigenlijk zong (zoals pruimenvlaai -> Prime of life ) Door de jaren heen leerde ik al zijn albums kennen en werd mij steeds meer duidelijk wat een hoeveelheid muziek de beste man heeft gemaakt. Niets uit zijn immense oeuvre is mij hedendaags nog onbekend, maar mijn fascinatie voor zijn muziek is altijd gebleven.

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

- Kramer: Eén van mijn lievelingsartiesten, The Smiths, heb ik jaren geleden hier leren kennen. Ik gok zo rond 2010. Ik had toen nog een ander account - ja ja - en als ik het me goed herinner kwam in een knockoutspelletje Panic voorbij. Dat vond ik heel vet, maar toen klikte ik door op YouTube en ontdekte ik This Carming Man, met dat filmpje met al die bloemen... Dat heb ik die dag denk ik wel duuzend keer geluisterd. Een paar weken later kocht ik hun debuutalbum en was ik definitief verkocht.
- HugovdBos: Als klein jochie was het eens in de zoveel tijd smullen geblazen als mijn vader pannenkoeken ging bakken. Het was niet alleen smullen van het eten, maar toch zeker ook van de muziek die tijdens het bakken van de deegschijven opstond. Begin jaren negentig waren het vooral Harvest Moon (1992) en Sleeps With Angels (1994) die de kamer vulde met hun klanken. Het ene album bedroevend mooi en rustig (Harvest Moon) en het andere album grauw en stevig (Sleeps With Angels). Ik ontdekte de veelzijdigheid van de Canadese muzikant Neil Young. Uiteraard begreep ik op 4-jarige leeftijd nog weinig van wat Shakey allemaal duidelijk probeerde te maken met zijn muziek. Ik hoorde zoals veel jonge kinderen nou net even iets anders dan Neil eigenlijk zong (zoals pruimenvlaai -> Prime of life ) Door de jaren heen leerde ik al zijn albums kennen en werd mij steeds meer duidelijk wat een hoeveelheid muziek de beste man heeft gemaakt. Niets uit zijn immense oeuvre is mij hedendaags nog onbekend, maar mijn fascinatie voor zijn muziek is altijd gebleven.
-dix: "Eat yourself fitter" bij John Peel op de radio, mijn introductie to The Fall .... irritant en intrigerend.

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

- Kramer: Eén van mijn lievelingsartiesten, The Smiths, heb ik jaren geleden hier leren kennen. Ik gok zo rond 2010. Ik had toen nog een ander account - ja ja - en als ik het me goed herinner kwam in een knockoutspelletje Panic voorbij. Dat vond ik heel vet, maar toen klikte ik door op YouTube en ontdekte ik This Carming Man, met dat filmpje met al die bloemen... Dat heb ik die dag denk ik wel duuzend keer geluisterd. Een paar weken later kocht ik hun debuutalbum en was ik definitief verkocht.
- HugovdBos: Als klein jochie was het eens in de zoveel tijd smullen geblazen als mijn vader pannenkoeken ging bakken. Het was niet alleen smullen van het eten, maar toch zeker ook van de muziek die tijdens het bakken van de deegschijven opstond. Begin jaren negentig waren het vooral Harvest Moon (1992) en Sleeps With Angels (1994) die de kamer vulde met hun klanken. Het ene album bedroevend mooi en rustig (Harvest Moon) en het andere album grauw en stevig (Sleeps With Angels). Ik ontdekte de veelzijdigheid van de Canadese muzikant Neil Young. Uiteraard begreep ik op 4-jarige leeftijd nog weinig van wat Shakey allemaal duidelijk probeerde te maken met zijn muziek. Ik hoorde zoals veel jonge kinderen nou net even iets anders dan Neil eigenlijk zong (zoals pruimenvlaai -> Prime of life ?) Door de jaren heen leerde ik al zijn albums kennen en werd mij steeds meer duidelijk wat een hoeveelheid muziek de beste man heeft gemaakt. Niets uit zijn immense oeuvre is mij hedendaags nog onbekend, maar mijn fascinatie voor zijn muziek is altijd gebleven.
-dix: "Eat yourself fitter" bij John Peel op de radio, mijn introductie to The Fall .... irritant en intrigerend.
- ArthurDZ: van mijn favoriete soloartiest Bruce Springsteen weet ik het eigenlijk niet meer, omdat die in eerste instantie maar een beetje indruk maakte. Van mijn favoriete band The Smiths weet ik het wel nog heel goed: op de gok There Is A Light That Never Goes Out geluisterd omdat die in een NME-lijst met beste britpop anthems redelijk bovenaan stond. Resultaat: compleet gevloerd worden, het plan om de hele lijst te beluisteren meteen ter grave dragen, en nooit meer achterom kijken. Ik weet nog alle details van die dag: de datum, wat ik die dag zoal gedaan heb, tot welke kleren ik aanhad toe. Sindsdien nog heel veel goede muziek leren kennen (gelukkig), maar zoiets heb ik nooit meer meegemaakt.

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

- Kramer: Eén van mijn lievelingsartiesten, The Smiths, heb ik jaren geleden hier leren kennen. Ik gok zo rond 2010. Ik had toen nog een ander account - ja ja - en als ik het me goed herinner kwam in een knockoutspelletje Panic voorbij. Dat vond ik heel vet, maar toen klikte ik door op YouTube en ontdekte ik This Carming Man, met dat filmpje met al die bloemen... Dat heb ik die dag denk ik wel duuzend keer geluisterd. Een paar weken later kocht ik hun debuutalbum en was ik definitief verkocht.
- HugovdBos: Als klein jochie was het eens in de zoveel tijd smullen geblazen als mijn vader pannenkoeken ging bakken. Het was niet alleen smullen van het eten, maar toch zeker ook van de muziek die tijdens het bakken van de deegschijven opstond. Begin jaren negentig waren het vooral Harvest Moon (1992) en Sleeps With Angels (1994) die de kamer vulde met hun klanken. Het ene album bedroevend mooi en rustig (Harvest Moon) en het andere album grauw en stevig (Sleeps With Angels). Ik ontdekte de veelzijdigheid van de Canadese muzikant Neil Young. Uiteraard begreep ik op 4-jarige leeftijd nog weinig van wat Shakey allemaal duidelijk probeerde te maken met zijn muziek. Ik hoorde zoals veel jonge kinderen nou net even iets anders dan Neil eigenlijk zong (zoals pruimenvlaai -> Prime of life ?) Door de jaren heen leerde ik al zijn albums kennen en werd mij steeds meer duidelijk wat een hoeveelheid muziek de beste man heeft gemaakt. Niets uit zijn immense oeuvre is mij hedendaags nog onbekend, maar mijn fascinatie voor zijn muziek is altijd gebleven.
-dix: "Eat yourself fitter" bij John Peel op de radio, mijn introductie to The Fall .... irritant en intrigerend.
- ArthurDZ: van mijn favoriete soloartiest Bruce Springsteen weet ik het eigenlijk niet meer, omdat die in eerste instantie maar een beetje indruk maakte. Van mijn favoriete band The Smiths weet ik het wel nog heel goed: op de gok There Is A Light That Never Goes Out geluisterd omdat die in een NME-lijst met beste britpop anthems redelijk bovenaan stond. Resultaat: compleet gevloerd worden, het plan om de hele lijst te beluisteren meteen ter grave dragen, en nooit meer achterom kijken. Ik weet nog alle details van die dag: de datum, wat ik die dag zoal gedaan heb, tot welke kleren ik aanhad toe. Sindsdien nog heel veel goede muziek leren kennen (gelukkig), maar zoiets heb ik nooit meer meegemaakt.
- Kronos: Nee, want ik heb niet echt één favoriete artiest.

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

- Kramer: Eén van mijn lievelingsartiesten, The Smiths, heb ik jaren geleden hier leren kennen. Ik gok zo rond 2010. Ik had toen nog een ander account - ja ja - en als ik het me goed herinner kwam in een knockoutspelletje Panic voorbij. Dat vond ik heel vet, maar toen klikte ik door op YouTube en ontdekte ik This Carming Man, met dat filmpje met al die bloemen... Dat heb ik die dag denk ik wel duuzend keer geluisterd. Een paar weken later kocht ik hun debuutalbum en was ik definitief verkocht.
- HugovdBos: Als klein jochie was het eens in de zoveel tijd smullen geblazen als mijn vader pannenkoeken ging bakken. Het was niet alleen smullen van het eten, maar toch zeker ook van de muziek die tijdens het bakken van de deegschijven opstond. Begin jaren negentig waren het vooral Harvest Moon (1992) en Sleeps With Angels (1994) die de kamer vulde met hun klanken. Het ene album bedroevend mooi en rustig (Harvest Moon) en het andere album grauw en stevig (Sleeps With Angels). Ik ontdekte de veelzijdigheid van de Canadese muzikant Neil Young. Uiteraard begreep ik op 4-jarige leeftijd nog weinig van wat Shakey allemaal duidelijk probeerde te maken met zijn muziek. Ik hoorde zoals veel jonge kinderen nou net even iets anders dan Neil eigenlijk zong (zoals pruimenvlaai -> Prime of life ?) Door de jaren heen leerde ik al zijn albums kennen en werd mij steeds meer duidelijk wat een hoeveelheid muziek de beste man heeft gemaakt. Niets uit zijn immense oeuvre is mij hedendaags nog onbekend, maar mijn fascinatie voor zijn muziek is altijd gebleven.
-dix: "Eat yourself fitter" bij John Peel op de radio, mijn introductie to The Fall .... irritant en intrigerend.
- ArthurDZ: van mijn favoriete soloartiest Bruce Springsteen weet ik het eigenlijk niet meer, omdat die in eerste instantie maar een beetje indruk maakte. Van mijn favoriete band The Smiths weet ik het wel nog heel goed: op de gok There Is A Light That Never Goes Out geluisterd omdat die in een NME-lijst met beste britpop anthems redelijk bovenaan stond. Resultaat: compleet gevloerd worden, het plan om de hele lijst te beluisteren meteen ter grave dragen, en nooit meer achterom kijken. Ik weet nog alle details van die dag: de datum, wat ik die dag zoal gedaan heb, tot welke kleren ik aanhad toe. Sindsdien nog heel veel goede muziek leren kennen (gelukkig), maar zoiets heb ik nooit meer meegemaakt.
- Kronos: Nee, want ik heb niet echt één favoriete artiest.
- Cosmic Kid: Van mijn favoriete artiest (The Boss) weet ik nog steeds precies waar en redelijk precies wanneer en hoe het kwartje viel. Zoals zovelen was Dancing in the dark mijn eerste kennismaking alleen daarbij is het kwartje niet gevallen (en eigenlijk nog niet echt). Ook de hits daarna vond ik aardig alleen niet meer dan dat. Mijn ouders hadden de livebox "Live 1975-1985" en die draaide ik best vaak , die vond ik ook al beter dan het werk wat ik kende. Het zal eind jaren 80/begin jaren 90 geweest zijn dat ik met een koptelefoon op naar "Tenth avenue freeze out" luisterde. Plaats van deze gebeurtenis: het bankstel in de woonkamer van mijn ouders, ik zal 17 of 18 zijn geweest .Pats.......het was alsof Cupido een pijl afschoot en me vol trof. Het enthousiasme, de zeggingskracht, de overtuiging waarmee gezongen werd en dan vooral de zinnen "when the change was made uptown and the big man joined the band" gevolgd door The Big Man's "And kid you better get the picture" zorgden voor kippenvel en letterlijk tranen in de ogen. Niet alleen alsof ik voor het eerst dit nummer hoorde maar alsof ik voor de allereerste keer muziek hoorde. 10th avenue freeze out is eigenlijk niet zo bijzonder alleen dát nummer in dié versie op dát moment heeft letterlijk mijn leven veranderd op een manier waarvan ik niet voor mogelijk hield dat muziek dat kon doen met een mens. Ook heeft het geleid tot een muzikale relatie met The Boss die tot op de dag van vandaag duurt.
Edit: ik heb de vraag niet goed gelezen en dus niet goed beantwoord, ik ga mijn liefdesverklaring echter niet skippen. De allereerste keer was dus in 1985 "Dancing in the dark" via Countdown. Ik vond er niet veel aan. Ik snapte niet waarom dit zo'n grote hit was, waarom de videoclip zo vaak gedraaid werd en ook de latere hype rondom The Boss vond ik best irritant en niet heel bijzonder. Vooral het gebruik van de synthesizers vond ik storend. In de loop der tijd ben ik ten aanzien van die periode en nummers milder geworden hoewel sommige live opnames uit 1985 echt niet om aan te horen zijn vanwege het overdadige gebruik van die synthesizers.

De synthesizer is evenwel hét instrument der instrumenten.

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

- Kramer: Eén van mijn lievelingsartiesten, The Smiths, heb ik jaren geleden hier leren kennen. Ik gok zo rond 2010. Ik had toen nog een ander account - ja ja - en als ik het me goed herinner kwam in een knockoutspelletje Panic voorbij. Dat vond ik heel vet, maar toen klikte ik door op YouTube en ontdekte ik This Carming Man, met dat filmpje met al die bloemen... Dat heb ik die dag denk ik wel duuzend keer geluisterd. Een paar weken later kocht ik hun debuutalbum en was ik definitief verkocht.
- HugovdBos: Als klein jochie was het eens in de zoveel tijd smullen geblazen als mijn vader pannenkoeken ging bakken. Het was niet alleen smullen van het eten, maar toch zeker ook van de muziek die tijdens het bakken van de deegschijven opstond. Begin jaren negentig waren het vooral Harvest Moon (1992) en Sleeps With Angels (1994) die de kamer vulde met hun klanken. Het ene album bedroevend mooi en rustig (Harvest Moon) en het andere album grauw en stevig (Sleeps With Angels). Ik ontdekte de veelzijdigheid van de Canadese muzikant Neil Young. Uiteraard begreep ik op 4-jarige leeftijd nog weinig van wat Shakey allemaal duidelijk probeerde te maken met zijn muziek. Ik hoorde zoals veel jonge kinderen nou net even iets anders dan Neil eigenlijk zong (zoals pruimenvlaai -> Prime of life ?) Door de jaren heen leerde ik al zijn albums kennen en werd mij steeds meer duidelijk wat een hoeveelheid muziek de beste man heeft gemaakt. Niets uit zijn immense oeuvre is mij hedendaags nog onbekend, maar mijn fascinatie voor zijn muziek is altijd gebleven.
-dix: "Eat yourself fitter" bij John Peel op de radio, mijn introductie to The Fall .... irritant en intrigerend.
- ArthurDZ: van mijn favoriete soloartiest Bruce Springsteen weet ik het eigenlijk niet meer, omdat die in eerste instantie maar een beetje indruk maakte. Van mijn favoriete band The Smiths weet ik het wel nog heel goed: op de gok There Is A Light That Never Goes Out geluisterd omdat die in een NME-lijst met beste britpop anthems redelijk bovenaan stond. Resultaat: compleet gevloerd worden, het plan om de hele lijst te beluisteren meteen ter grave dragen, en nooit meer achterom kijken. Ik weet nog alle details van die dag: de datum, wat ik die dag zoal gedaan heb, tot welke kleren ik aanhad toe. Sindsdien nog heel veel goede muziek leren kennen (gelukkig), maar zoiets heb ik nooit meer meegemaakt.
- Kronos: Nee, want ik heb niet echt één favoriete artiest.
- Cosmic Kid: Van mijn favoriete artiest (The Boss) weet ik nog steeds precies waar en redelijk precies wanneer en hoe het kwartje viel. Zoals zovelen was Dancing in the dark mijn eerste kennismaking alleen daarbij is het kwartje niet gevallen (en eigenlijk nog niet echt). Ook de hits daarna vond ik aardig alleen niet meer dan dat. Mijn ouders hadden de livebox "Live 1975-1985" en die draaide ik best vaak , die vond ik ook al beter dan het werk wat ik kende. Het zal eind jaren 80/begin jaren 90 geweest zijn dat ik met een koptelefoon op naar "Tenth avenue freeze out" luisterde. Plaats van deze gebeurtenis: het bankstel in de woonkamer van mijn ouders, ik zal 17 of 18 zijn geweest .Pats.......het was alsof Cupido een pijl afschoot en me vol trof. Het enthousiasme, de zeggingskracht, de overtuiging waarmee gezongen werd en dan vooral de zinnen "when the change was made uptown and the big man joined the band" gevolgd door The Big Man's "And kid you better get the picture" zorgden voor kippenvel en letterlijk tranen in de ogen. Niet alleen alsof ik voor het eerst dit nummer hoorde maar alsof ik voor de allereerste keer muziek hoorde. 10th avenue freeze out is eigenlijk niet zo bijzonder alleen dát nummer in dié versie op dát moment heeft letterlijk mijn leven veranderd op een manier waarvan ik niet voor mogelijk hield dat muziek dat kon doen met een mens. Ook heeft het geleid tot een muzikale relatie met The Boss die tot op de dag van vandaag duurt.
Edit: ik heb de vraag niet goed gelezen en dus niet goed beantwoord, ik ga mijn liefdesverklaring echter niet skippen. De allereerste keer was dus in 1985 "Dancing in the dark" via Countdown. Ik vond er niet veel aan. Ik snapte niet waarom dit zo'n grote hit was, waarom de videoclip zo vaak gedraaid werd en ook de latere hype rondom The Boss vond ik best irritant en niet heel bijzonder. Vooral het gebruik van de synthesizers vond ik storend. In de loop der tijd ben ik ten aanzien van die periode en nummers milder geworden hoewel sommige live opnames uit 1985 echt niet om aan te horen zijn vanwege het overdadige gebruik van die synthesizers.
- Teunnis: Zappa is er met de paplepel ingegoten. Regina Spektor leerde ik kennen dankzij een KPN-reclame. Toen had STER een fijne website waar van alle reclames de liedjes te vinden waren. Veel ontdekt daardoor (o.a. ook The Postal Service).

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

- Kramer: Eén van mijn lievelingsartiesten, The Smiths, heb ik jaren geleden hier leren kennen. Ik gok zo rond 2010. Ik had toen nog een ander account - ja ja - en als ik het me goed herinner kwam in een knockoutspelletje Panic voorbij. Dat vond ik heel vet, maar toen klikte ik door op YouTube en ontdekte ik This Carming Man, met dat filmpje met al die bloemen... Dat heb ik die dag denk ik wel duuzend keer geluisterd. Een paar weken later kocht ik hun debuutalbum en was ik definitief verkocht.
- HugovdBos: Als klein jochie was het eens in de zoveel tijd smullen geblazen als mijn vader pannenkoeken ging bakken. Het was niet alleen smullen van het eten, maar toch zeker ook van de muziek die tijdens het bakken van de deegschijven opstond. Begin jaren negentig waren het vooral Harvest Moon (1992) en Sleeps With Angels (1994) die de kamer vulde met hun klanken. Het ene album bedroevend mooi en rustig (Harvest Moon) en het andere album grauw en stevig (Sleeps With Angels). Ik ontdekte de veelzijdigheid van de Canadese muzikant Neil Young. Uiteraard begreep ik op 4-jarige leeftijd nog weinig van wat Shakey allemaal duidelijk probeerde te maken met zijn muziek. Ik hoorde zoals veel jonge kinderen nou net even iets anders dan Neil eigenlijk zong (zoals pruimenvlaai -> Prime of life ?) Door de jaren heen leerde ik al zijn albums kennen en werd mij steeds meer duidelijk wat een hoeveelheid muziek de beste man heeft gemaakt. Niets uit zijn immense oeuvre is mij hedendaags nog onbekend, maar mijn fascinatie voor zijn muziek is altijd gebleven.
-dix: "Eat yourself fitter" bij John Peel op de radio, mijn introductie to The Fall .... irritant en intrigerend.
- ArthurDZ: van mijn favoriete soloartiest Bruce Springsteen weet ik het eigenlijk niet meer, omdat die in eerste instantie maar een beetje indruk maakte. Van mijn favoriete band The Smiths weet ik het wel nog heel goed: op de gok There Is A Light That Never Goes Out geluisterd omdat die in een NME-lijst met beste britpop anthems redelijk bovenaan stond. Resultaat: compleet gevloerd worden, het plan om de hele lijst te beluisteren meteen ter grave dragen, en nooit meer achterom kijken. Ik weet nog alle details van die dag: de datum, wat ik die dag zoal gedaan heb, tot welke kleren ik aanhad toe. Sindsdien nog heel veel goede muziek leren kennen (gelukkig), maar zoiets heb ik nooit meer meegemaakt.
- Kronos: Nee, want ik heb niet echt één favoriete artiest.
- Cosmic Kid: Van mijn favoriete artiest (The Boss) weet ik nog steeds precies waar en redelijk precies wanneer en hoe het kwartje viel. Zoals zovelen was Dancing in the dark mijn eerste kennismaking alleen daarbij is het kwartje niet gevallen (en eigenlijk nog niet echt). Ook de hits daarna vond ik aardig alleen niet meer dan dat. Mijn ouders hadden de livebox "Live 1975-1985" en die draaide ik best vaak , die vond ik ook al beter dan het werk wat ik kende. Het zal eind jaren 80/begin jaren 90 geweest zijn dat ik met een koptelefoon op naar "Tenth avenue freeze out" luisterde. Plaats van deze gebeurtenis: het bankstel in de woonkamer van mijn ouders, ik zal 17 of 18 zijn geweest .Pats.......het was alsof Cupido een pijl afschoot en me vol trof. Het enthousiasme, de zeggingskracht, de overtuiging waarmee gezongen werd en dan vooral de zinnen "when the change was made uptown and the big man joined the band" gevolgd door The Big Man's "And kid you better get the picture" zorgden voor kippenvel en letterlijk tranen in de ogen. Niet alleen alsof ik voor het eerst dit nummer hoorde maar alsof ik voor de allereerste keer muziek hoorde. 10th avenue freeze out is eigenlijk niet zo bijzonder alleen dát nummer in dié versie op dát moment heeft letterlijk mijn leven veranderd op een manier waarvan ik niet voor mogelijk hield dat muziek dat kon doen met een mens. Ook heeft het geleid tot een muzikale relatie met The Boss die tot op de dag van vandaag duurt.
Edit: ik heb de vraag niet goed gelezen en dus niet goed beantwoord, ik ga mijn liefdesverklaring echter niet skippen. De allereerste keer was dus in 1985 "Dancing in the dark" via Countdown. Ik vond er niet veel aan. Ik snapte niet waarom dit zo'n grote hit was, waarom de videoclip zo vaak gedraaid werd en ook de latere hype rondom The Boss vond ik best irritant en niet heel bijzonder. Vooral het gebruik van de synthesizers vond ik storend. In de loop der tijd ben ik ten aanzien van die periode en nummers milder geworden hoewel sommige live opnames uit 1985 echt niet om aan te horen zijn vanwege het overdadige gebruik van die synthesizers.
- Teunnis: Zappa is er met de paplepel ingegoten. Regina Spektor leerde ik kennen dankzij een KPN-reclame. Toen had STER een fijne website waar van alle reclames de liedjes te vinden waren. Veel ontdekt daardoor (o.a. ook The Postal Service).
- Sunderland: het was in de So What! in Gouda na hun concert. Ik zei, hallo ik ben Peter, zij zei, hello, ik ben Sian, nice to meet you. we hebben wat gechitchat en zij sloeg achterover van verbazing toen zij hoorde dat ik he-le-maal uit Amsterdam naar Gouda was gekomen om hen te zien optreden. En ik kon niet beloven dat ik de volgende dag ook op de kaasmarkt zou zijn, want ik moest weer naar huis. Uiteindelijk heb ik het hele oeuvre van Eaux gekocht bij haar en afscheid genomen.

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

- Kramer: Eén van mijn lievelingsartiesten, The Smiths, heb ik jaren geleden hier leren kennen. Ik gok zo rond 2010. Ik had toen nog een ander account - ja ja - en als ik het me goed herinner kwam in een knockoutspelletje Panic voorbij. Dat vond ik heel vet, maar toen klikte ik door op YouTube en ontdekte ik This Carming Man, met dat filmpje met al die bloemen... Dat heb ik die dag denk ik wel duuzend keer geluisterd. Een paar weken later kocht ik hun debuutalbum en was ik definitief verkocht.
- HugovdBos: Als klein jochie was het eens in de zoveel tijd smullen geblazen als mijn vader pannenkoeken ging bakken. Het was niet alleen smullen van het eten, maar toch zeker ook van de muziek die tijdens het bakken van de deegschijven opstond. Begin jaren negentig waren het vooral Harvest Moon (1992) en Sleeps With Angels (1994) die de kamer vulde met hun klanken. Het ene album bedroevend mooi en rustig (Harvest Moon) en het andere album grauw en stevig (Sleeps With Angels). Ik ontdekte de veelzijdigheid van de Canadese muzikant Neil Young. Uiteraard begreep ik op 4-jarige leeftijd nog weinig van wat Shakey allemaal duidelijk probeerde te maken met zijn muziek. Ik hoorde zoals veel jonge kinderen nou net even iets anders dan Neil eigenlijk zong (zoals pruimenvlaai -> Prime of life ?) Door de jaren heen leerde ik al zijn albums kennen en werd mij steeds meer duidelijk wat een hoeveelheid muziek de beste man heeft gemaakt. Niets uit zijn immense oeuvre is mij hedendaags nog onbekend, maar mijn fascinatie voor zijn muziek is altijd gebleven.
-dix: "Eat yourself fitter" bij John Peel op de radio, mijn introductie to The Fall .... irritant en intrigerend.
- ArthurDZ: van mijn favoriete soloartiest Bruce Springsteen weet ik het eigenlijk niet meer, omdat die in eerste instantie maar een beetje indruk maakte. Van mijn favoriete band The Smiths weet ik het wel nog heel goed: op de gok There Is A Light That Never Goes Out geluisterd omdat die in een NME-lijst met beste britpop anthems redelijk bovenaan stond. Resultaat: compleet gevloerd worden, het plan om de hele lijst te beluisteren meteen ter grave dragen, en nooit meer achterom kijken. Ik weet nog alle details van die dag: de datum, wat ik die dag zoal gedaan heb, tot welke kleren ik aanhad toe. Sindsdien nog heel veel goede muziek leren kennen (gelukkig), maar zoiets heb ik nooit meer meegemaakt.
- Kronos: Nee, want ik heb niet echt één favoriete artiest.
- Cosmic Kid: Van mijn favoriete artiest (The Boss) weet ik nog steeds precies waar en redelijk precies wanneer en hoe het kwartje viel. Zoals zovelen was Dancing in the dark mijn eerste kennismaking alleen daarbij is het kwartje niet gevallen (en eigenlijk nog niet echt). Ook de hits daarna vond ik aardig alleen niet meer dan dat. Mijn ouders hadden de livebox "Live 1975-1985" en die draaide ik best vaak , die vond ik ook al beter dan het werk wat ik kende. Het zal eind jaren 80/begin jaren 90 geweest zijn dat ik met een koptelefoon op naar "Tenth avenue freeze out" luisterde. Plaats van deze gebeurtenis: het bankstel in de woonkamer van mijn ouders, ik zal 17 of 18 zijn geweest .Pats.......het was alsof Cupido een pijl afschoot en me vol trof. Het enthousiasme, de zeggingskracht, de overtuiging waarmee gezongen werd en dan vooral de zinnen "when the change was made uptown and the big man joined the band" gevolgd door The Big Man's "And kid you better get the picture" zorgden voor kippenvel en letterlijk tranen in de ogen. Niet alleen alsof ik voor het eerst dit nummer hoorde maar alsof ik voor de allereerste keer muziek hoorde. 10th avenue freeze out is eigenlijk niet zo bijzonder alleen dát nummer in dié versie op dát moment heeft letterlijk mijn leven veranderd op een manier waarvan ik niet voor mogelijk hield dat muziek dat kon doen met een mens. Ook heeft het geleid tot een muzikale relatie met The Boss die tot op de dag van vandaag duurt.
Edit: ik heb de vraag niet goed gelezen en dus niet goed beantwoord, ik ga mijn liefdesverklaring echter niet skippen. De allereerste keer was dus in 1985 "Dancing in the dark" via Countdown. Ik vond er niet veel aan. Ik snapte niet waarom dit zo'n grote hit was, waarom de videoclip zo vaak gedraaid werd en ook de latere hype rondom The Boss vond ik best irritant en niet heel bijzonder. Vooral het gebruik van de synthesizers vond ik storend. In de loop der tijd ben ik ten aanzien van die periode en nummers milder geworden hoewel sommige live opnames uit 1985 echt niet om aan te horen zijn vanwege het overdadige gebruik van die synthesizers.
- Teunnis: Zappa is er met de paplepel ingegoten. Regina Spektor leerde ik kennen dankzij een KPN-reclame. Toen had STER een fijne website waar van alle reclames de liedjes te vinden waren. Veel ontdekt daardoor (o.a. ook The Postal Service).
- Sunderland: het was in de So What! in Gouda na hun concert. Ik zei, hallo ik ben Peter, zij zei, hello, ik ben Sian, nice to meet you. we hebben wat gechitchat en zij sloeg achterover van verbazing toen zij hoorde dat ik he-le-maal uit Amsterdam naar Gouda was gekomen om hen te zien optreden. En ik kon niet beloven dat ik de volgende dag ook op de kaasmarkt zou zijn, want ik moest weer naar huis. Uiteindelijk heb ik het hele oeuvre van Eaux gekocht bij haar en afscheid genomen. Met andere favoriete artiesten heb ik nooit kennisgemaakt.

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

- Kramer: Eén van mijn lievelingsartiesten, The Smiths, heb ik jaren geleden hier leren kennen. Ik gok zo rond 2010. Ik had toen nog een ander account - ja ja - en als ik het me goed herinner kwam in een knockoutspelletje Panic voorbij. Dat vond ik heel vet, maar toen klikte ik door op YouTube en ontdekte ik This Carming Man, met dat filmpje met al die bloemen... Dat heb ik die dag denk ik wel duuzend keer geluisterd. Een paar weken later kocht ik hun debuutalbum en was ik definitief verkocht.
- HugovdBos: Als klein jochie was het eens in de zoveel tijd smullen geblazen als mijn vader pannenkoeken ging bakken. Het was niet alleen smullen van het eten, maar toch zeker ook van de muziek die tijdens het bakken van de deegschijven opstond. Begin jaren negentig waren het vooral Harvest Moon (1992) en Sleeps With Angels (1994) die de kamer vulde met hun klanken. Het ene album bedroevend mooi en rustig (Harvest Moon) en het andere album grauw en stevig (Sleeps With Angels). Ik ontdekte de veelzijdigheid van de Canadese muzikant Neil Young. Uiteraard begreep ik op 4-jarige leeftijd nog weinig van wat Shakey allemaal duidelijk probeerde te maken met zijn muziek. Ik hoorde zoals veel jonge kinderen nou net even iets anders dan Neil eigenlijk zong (zoals pruimenvlaai -> Prime of life ?) Door de jaren heen leerde ik al zijn albums kennen en werd mij steeds meer duidelijk wat een hoeveelheid muziek de beste man heeft gemaakt. Niets uit zijn immense oeuvre is mij hedendaags nog onbekend, maar mijn fascinatie voor zijn muziek is altijd gebleven.
-dix: "Eat yourself fitter" bij John Peel op de radio, mijn introductie to The Fall .... irritant en intrigerend.
- ArthurDZ: van mijn favoriete soloartiest Bruce Springsteen weet ik het eigenlijk niet meer, omdat die in eerste instantie maar een beetje indruk maakte. Van mijn favoriete band The Smiths weet ik het wel nog heel goed: op de gok There Is A Light That Never Goes Out geluisterd omdat die in een NME-lijst met beste britpop anthems redelijk bovenaan stond. Resultaat: compleet gevloerd worden, het plan om de hele lijst te beluisteren meteen ter grave dragen, en nooit meer achterom kijken. Ik weet nog alle details van die dag: de datum, wat ik die dag zoal gedaan heb, tot welke kleren ik aanhad toe. Sindsdien nog heel veel goede muziek leren kennen (gelukkig), maar zoiets heb ik nooit meer meegemaakt.
- Kronos: Nee, want ik heb niet echt één favoriete artiest.
- Cosmic Kid: Van mijn favoriete artiest (The Boss) weet ik nog steeds precies waar en redelijk precies wanneer en hoe het kwartje viel. Zoals zovelen was Dancing in the dark mijn eerste kennismaking alleen daarbij is het kwartje niet gevallen (en eigenlijk nog niet echt). Ook de hits daarna vond ik aardig alleen niet meer dan dat. Mijn ouders hadden de livebox "Live 1975-1985" en die draaide ik best vaak , die vond ik ook al beter dan het werk wat ik kende. Het zal eind jaren 80/begin jaren 90 geweest zijn dat ik met een koptelefoon op naar "Tenth avenue freeze out" luisterde. Plaats van deze gebeurtenis: het bankstel in de woonkamer van mijn ouders, ik zal 17 of 18 zijn geweest .Pats.......het was alsof Cupido een pijl afschoot en me vol trof. Het enthousiasme, de zeggingskracht, de overtuiging waarmee gezongen werd en dan vooral de zinnen "when the change was made uptown and the big man joined the band" gevolgd door The Big Man's "And kid you better get the picture" zorgden voor kippenvel en letterlijk tranen in de ogen. Niet alleen alsof ik voor het eerst dit nummer hoorde maar alsof ik voor de allereerste keer muziek hoorde. 10th avenue freeze out is eigenlijk niet zo bijzonder alleen dát nummer in dié versie op dát moment heeft letterlijk mijn leven veranderd op een manier waarvan ik niet voor mogelijk hield dat muziek dat kon doen met een mens. Ook heeft het geleid tot een muzikale relatie met The Boss die tot op de dag van vandaag duurt.
Edit: ik heb de vraag niet goed gelezen en dus niet goed beantwoord, ik ga mijn liefdesverklaring echter niet skippen. De allereerste keer was dus in 1985 "Dancing in the dark" via Countdown. Ik vond er niet veel aan. Ik snapte niet waarom dit zo'n grote hit was, waarom de videoclip zo vaak gedraaid werd en ook de latere hype rondom The Boss vond ik best irritant en niet heel bijzonder. Vooral het gebruik van de synthesizers vond ik storend. In de loop der tijd ben ik ten aanzien van die periode en nummers milder geworden hoewel sommige live opnames uit 1985 echt niet om aan te horen zijn vanwege het overdadige gebruik van die synthesizers.
- Teunnis: Zappa is er met de paplepel ingegoten. Regina Spektor leerde ik kennen dankzij een KPN-reclame. Toen had STER een fijne website waar van alle reclames de liedjes te vinden waren. Veel ontdekt daardoor (o.a. ook The Postal Service).
- Sunderland: het was in de So What! in Gouda na hun concert. Ik zei, hallo ik ben Peter, zij zei, hello, ik ben Sian, nice to meet you. we hebben wat gechitchat en zij sloeg achterover van verbazing toen zij hoorde dat ik he-le-maal uit Amsterdam naar Gouda was gekomen om hen te zien optreden. En ik kon niet beloven dat ik de volgende dag ook op de kaasmarkt zou zijn, want ik moest weer naar huis. Uiteindelijk heb ik het hele oeuvre van Eaux gekocht bij haar en afscheid genomen. Met andere favoriete artiesten heb ik nooit kennisgemaakt.
- Rogyros: Van Pink Floyd kan ik me het niet herinneren. Dark Side heb ik waarschijnlijk voor het eerst gehoord toen ik een of twee weken/maanden oud was en in de loop van de jaren stond het album vaak in de rotatielijst van mijn vader. Ik weet nog wel dat ik als klein kind helemaal idolaat was van die plaat vanwege die vliegtuig die neerstortte en die klokken die daarna afgingen. Vond ik prachtig! Dat album is echt in mijn DNA gaan zitten. Het is altijd in mijn systeem geweest en het gaat er nooit meer uit.
Van mijn andere favoriete artiest, Pearl Jam, weet ik het wel heel erg goed. Ik zag op MTV de clip van Alive. Ik vond het een rotnummer. Woho, I'm still alive. Ja, ik ook. Lekker belangrijk... Mijn eerste gekochte album van Pearl Jam was ook Vs. Toen viel het kwartje wel en kwam Ten ook in mijn collectie. En met Alive kwam het ook helemaal goed. Vind het zeker niet hun beste nummer, maar wel een erg goed nummer.

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

- Kramer: Eén van mijn lievelingsartiesten, The Smiths, heb ik jaren geleden hier leren kennen. Ik gok zo rond 2010. Ik had toen nog een ander account - ja ja - en als ik het me goed herinner kwam in een knockoutspelletje Panic voorbij. Dat vond ik heel vet, maar toen klikte ik door op YouTube en ontdekte ik This Carming Man, met dat filmpje met al die bloemen... Dat heb ik die dag denk ik wel duuzend keer geluisterd. Een paar weken later kocht ik hun debuutalbum en was ik definitief verkocht.
- HugovdBos: Als klein jochie was het eens in de zoveel tijd smullen geblazen als mijn vader pannenkoeken ging bakken. Het was niet alleen smullen van het eten, maar toch zeker ook van de muziek die tijdens het bakken van de deegschijven opstond. Begin jaren negentig waren het vooral Harvest Moon (1992) en Sleeps With Angels (1994) die de kamer vulde met hun klanken. Het ene album bedroevend mooi en rustig (Harvest Moon) en het andere album grauw en stevig (Sleeps With Angels). Ik ontdekte de veelzijdigheid van de Canadese muzikant Neil Young. Uiteraard begreep ik op 4-jarige leeftijd nog weinig van wat Shakey allemaal duidelijk probeerde te maken met zijn muziek. Ik hoorde zoals veel jonge kinderen nou net even iets anders dan Neil eigenlijk zong (zoals pruimenvlaai -> Prime of life ?) Door de jaren heen leerde ik al zijn albums kennen en werd mij steeds meer duidelijk wat een hoeveelheid muziek de beste man heeft gemaakt. Niets uit zijn immense oeuvre is mij hedendaags nog onbekend, maar mijn fascinatie voor zijn muziek is altijd gebleven.
-dix: "Eat yourself fitter" bij John Peel op de radio, mijn introductie to The Fall .... irritant en intrigerend.
- ArthurDZ: van mijn favoriete soloartiest Bruce Springsteen weet ik het eigenlijk niet meer, omdat die in eerste instantie maar een beetje indruk maakte. Van mijn favoriete band The Smiths weet ik het wel nog heel goed: op de gok There Is A Light That Never Goes Out geluisterd omdat die in een NME-lijst met beste britpop anthems redelijk bovenaan stond. Resultaat: compleet gevloerd worden, het plan om de hele lijst te beluisteren meteen ter grave dragen, en nooit meer achterom kijken. Ik weet nog alle details van die dag: de datum, wat ik die dag zoal gedaan heb, tot welke kleren ik aanhad toe. Sindsdien nog heel veel goede muziek leren kennen (gelukkig), maar zoiets heb ik nooit meer meegemaakt.
- Kronos: Nee, want ik heb niet echt één favoriete artiest.
- Cosmic Kid: Van mijn favoriete artiest (The Boss) weet ik nog steeds precies waar en redelijk precies wanneer en hoe het kwartje viel. Zoals zovelen was Dancing in the dark mijn eerste kennismaking alleen daarbij is het kwartje niet gevallen (en eigenlijk nog niet echt). Ook de hits daarna vond ik aardig alleen niet meer dan dat. Mijn ouders hadden de livebox "Live 1975-1985" en die draaide ik best vaak , die vond ik ook al beter dan het werk wat ik kende. Het zal eind jaren 80/begin jaren 90 geweest zijn dat ik met een koptelefoon op naar "Tenth avenue freeze out" luisterde. Plaats van deze gebeurtenis: het bankstel in de woonkamer van mijn ouders, ik zal 17 of 18 zijn geweest .Pats.......het was alsof Cupido een pijl afschoot en me vol trof. Het enthousiasme, de zeggingskracht, de overtuiging waarmee gezongen werd en dan vooral de zinnen "when the change was made uptown and the big man joined the band" gevolgd door The Big Man's "And kid you better get the picture" zorgden voor kippenvel en letterlijk tranen in de ogen. Niet alleen alsof ik voor het eerst dit nummer hoorde maar alsof ik voor de allereerste keer muziek hoorde. 10th avenue freeze out is eigenlijk niet zo bijzonder alleen dát nummer in dié versie op dát moment heeft letterlijk mijn leven veranderd op een manier waarvan ik niet voor mogelijk hield dat muziek dat kon doen met een mens. Ook heeft het geleid tot een muzikale relatie met The Boss die tot op de dag van vandaag duurt.
Edit: ik heb de vraag niet goed gelezen en dus niet goed beantwoord, ik ga mijn liefdesverklaring echter niet skippen. De allereerste keer was dus in 1985 "Dancing in the dark" via Countdown. Ik vond er niet veel aan. Ik snapte niet waarom dit zo'n grote hit was, waarom de videoclip zo vaak gedraaid werd en ook de latere hype rondom The Boss vond ik best irritant en niet heel bijzonder. Vooral het gebruik van de synthesizers vond ik storend. In de loop der tijd ben ik ten aanzien van die periode en nummers milder geworden hoewel sommige live opnames uit 1985 echt niet om aan te horen zijn vanwege het overdadige gebruik van die synthesizers.
- Teunnis: Zappa is er met de paplepel ingegoten. Regina Spektor leerde ik kennen dankzij een KPN-reclame. Toen had STER een fijne website waar van alle reclames de liedjes te vinden waren. Veel ontdekt daardoor (o.a. ook The Postal Service).
- Sunderland: het was in de So What! in Gouda na hun concert. Ik zei, hallo ik ben Peter, zij zei, hello, ik ben Sian, nice to meet you. we hebben wat gechitchat en zij sloeg achterover van verbazing toen zij hoorde dat ik he-le-maal uit Amsterdam naar Gouda was gekomen om hen te zien optreden. En ik kon niet beloven dat ik de volgende dag ook op de kaasmarkt zou zijn, want ik moest weer naar huis. Uiteindelijk heb ik het hele oeuvre van Eaux gekocht bij haar en afscheid genomen. Met andere favoriete artiesten heb ik nooit kennisgemaakt.
- Rogyros: Van Pink Floyd kan ik me het niet herinneren. Dark Side heb ik waarschijnlijk voor het eerst gehoord toen ik een of twee weken/maanden oud was en in de loop van de jaren stond het album vaak in de rotatielijst van mijn vader. Ik weet nog wel dat ik als klein kind helemaal idolaat was van die plaat vanwege die vliegtuig die neerstortte en die klokken die daarna afgingen. Vond ik prachtig! Dat album is echt in mijn DNA gaan zitten. Het is altijd in mijn systeem geweest en het gaat er nooit meer uit.
Van mijn andere favoriete artiest, Pearl Jam, weet ik het wel heel erg goed. Ik zag op MTV de clip van Alive. Ik vond het een rotnummer. Woho, I'm still alive. ? Ja, ik ook. Lekker belangrijk... Mijn eerste gekochte album van Pearl Jam was ook Vs. Toen viel het kwartje wel en kwam Ten ook in mijn collectie. En met Alive kwam het ook helemaal goed. Vind het zeker niet hun beste nummer, maar wel een erg goed nummer.
Buizen: Zo ontzettend veel herinneringen aan zoveel eerste keren. Heb geen één of twee favoriete artiesten.
De temperatuur van de dag en de geuren weet ik zelfs nog. De eerste keer Evil Has No Boundaries van Slayer op elpee. En al vlot in die periode toen de eerste concerten van Slayer... man man!! on-ge-loof-lijk. Later veel bier gedronken met Jeff Hanneman (R.I.P.) en met Tom Araya gedold.
Overeenkomst: altijd kick ass live bands. Veel gitaren en drums.
Laatste wapenfeit: ontdekking Nashville Pussy, dmv concert. Godsamme dat ik die band niet veel eerder heb ontdekt!!
Kate Bush is er altijd geweest in m'n leven, bij haar weet ik niet eens waarom. Iedereen om me heen had ook elpees van Kate Bush, ze waren er allen gek op.

You know what they say (01.53): You never forget your first

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

- Kramer: Eén van mijn lievelingsartiesten, The Smiths, heb ik jaren geleden hier leren kennen. Ik gok zo rond 2010. Ik had toen nog een ander account - ja ja - en als ik het me goed herinner kwam in een knockoutspelletje Panic voorbij. Dat vond ik heel vet, maar toen klikte ik door op YouTube en ontdekte ik This Carming Man, met dat filmpje met al die bloemen... Dat heb ik die dag denk ik wel duuzend keer geluisterd. Een paar weken later kocht ik hun debuutalbum en was ik definitief verkocht.
- HugovdBos: Als klein jochie was het eens in de zoveel tijd smullen geblazen als mijn vader pannenkoeken ging bakken. Het was niet alleen smullen van het eten, maar toch zeker ook van de muziek die tijdens het bakken van de deegschijven opstond. Begin jaren negentig waren het vooral Harvest Moon (1992) en Sleeps With Angels (1994) die de kamer vulde met hun klanken. Het ene album bedroevend mooi en rustig (Harvest Moon) en het andere album grauw en stevig (Sleeps With Angels). Ik ontdekte de veelzijdigheid van de Canadese muzikant Neil Young. Uiteraard begreep ik op 4-jarige leeftijd nog weinig van wat Shakey allemaal duidelijk probeerde te maken met zijn muziek. Ik hoorde zoals veel jonge kinderen nou net even iets anders dan Neil eigenlijk zong (zoals pruimenvlaai -> Prime of life ?) Door de jaren heen leerde ik al zijn albums kennen en werd mij steeds meer duidelijk wat een hoeveelheid muziek de beste man heeft gemaakt. Niets uit zijn immense oeuvre is mij hedendaags nog onbekend, maar mijn fascinatie voor zijn muziek is altijd gebleven.
-dix: "Eat yourself fitter" bij John Peel op de radio, mijn introductie to The Fall .... irritant en intrigerend.
- ArthurDZ: van mijn favoriete soloartiest Bruce Springsteen weet ik het eigenlijk niet meer, omdat die in eerste instantie maar een beetje indruk maakte. Van mijn favoriete band The Smiths weet ik het wel nog heel goed: op de gok There Is A Light That Never Goes Out geluisterd omdat die in een NME-lijst met beste britpop anthems redelijk bovenaan stond. Resultaat: compleet gevloerd worden, het plan om de hele lijst te beluisteren meteen ter grave dragen, en nooit meer achterom kijken. Ik weet nog alle details van die dag: de datum, wat ik die dag zoal gedaan heb, tot welke kleren ik aanhad toe. Sindsdien nog heel veel goede muziek leren kennen (gelukkig), maar zoiets heb ik nooit meer meegemaakt.
- Kronos: Nee, want ik heb niet echt één favoriete artiest.
- Cosmic Kid: Van mijn favoriete artiest (The Boss) weet ik nog steeds precies waar en redelijk precies wanneer en hoe het kwartje viel. Zoals zovelen was Dancing in the dark mijn eerste kennismaking alleen daarbij is het kwartje niet gevallen (en eigenlijk nog niet echt). Ook de hits daarna vond ik aardig alleen niet meer dan dat. Mijn ouders hadden de livebox "Live 1975-1985" en die draaide ik best vaak , die vond ik ook al beter dan het werk wat ik kende. Het zal eind jaren 80/begin jaren 90 geweest zijn dat ik met een koptelefoon op naar "Tenth avenue freeze out" luisterde. Plaats van deze gebeurtenis: het bankstel in de woonkamer van mijn ouders, ik zal 17 of 18 zijn geweest .Pats.......het was alsof Cupido een pijl afschoot en me vol trof. Het enthousiasme, de zeggingskracht, de overtuiging waarmee gezongen werd en dan vooral de zinnen "when the change was made uptown and the big man joined the band" gevolgd door The Big Man's "And kid you better get the picture" zorgden voor kippenvel en letterlijk tranen in de ogen. Niet alleen alsof ik voor het eerst dit nummer hoorde maar alsof ik voor de allereerste keer muziek hoorde. 10th avenue freeze out is eigenlijk niet zo bijzonder alleen dát nummer in dié versie op dát moment heeft letterlijk mijn leven veranderd op een manier waarvan ik niet voor mogelijk hield dat muziek dat kon doen met een mens. Ook heeft het geleid tot een muzikale relatie met The Boss die tot op de dag van vandaag duurt.
Edit: ik heb de vraag niet goed gelezen en dus niet goed beantwoord, ik ga mijn liefdesverklaring echter niet skippen. De allereerste keer was dus in 1985 "Dancing in the dark" via Countdown. Ik vond er niet veel aan. Ik snapte niet waarom dit zo'n grote hit was, waarom de videoclip zo vaak gedraaid werd en ook de latere hype rondom The Boss vond ik best irritant en niet heel bijzonder. Vooral het gebruik van de synthesizers vond ik storend. In de loop der tijd ben ik ten aanzien van die periode en nummers milder geworden hoewel sommige live opnames uit 1985 echt niet om aan te horen zijn vanwege het overdadige gebruik van die synthesizers.
- Teunnis: Zappa is er met de paplepel ingegoten. Regina Spektor leerde ik kennen dankzij een KPN-reclame. Toen had STER een fijne website waar van alle reclames de liedjes te vinden waren. Veel ontdekt daardoor (o.a. ook The Postal Service).
- Sunderland: het was in de So What! in Gouda na hun concert. Ik zei, hallo ik ben Peter, zij zei, hello, ik ben Sian, nice to meet you. we hebben wat gechitchat en zij sloeg achterover van verbazing toen zij hoorde dat ik he-le-maal uit Amsterdam naar Gouda was gekomen om hen te zien optreden. En ik kon niet beloven dat ik de volgende dag ook op de kaasmarkt zou zijn, want ik moest weer naar huis. Uiteindelijk heb ik het hele oeuvre van Eaux gekocht bij haar en afscheid genomen. Met andere favoriete artiesten heb ik nooit kennisgemaakt.
- Rogyros: Van Pink Floyd kan ik me het niet herinneren. Dark Side heb ik waarschijnlijk voor het eerst gehoord toen ik een of twee weken/maanden oud was en in de loop van de jaren stond het album vaak in de rotatielijst van mijn vader. Ik weet nog wel dat ik als klein kind helemaal idolaat was van die plaat vanwege die vliegtuig die neerstortte en die klokken die daarna afgingen. Vond ik prachtig! Dat album is echt in mijn DNA gaan zitten. Het is altijd in mijn systeem geweest en het gaat er nooit meer uit.
Van mijn andere favoriete artiest, Pearl Jam, weet ik het wel heel erg goed. Ik zag op MTV de clip van Alive. Ik vond het een rotnummer. Woho, I'm still alive. ? Ja, ik ook. Lekker belangrijk... Mijn eerste gekochte album van Pearl Jam was ook Vs. Toen viel het kwartje wel en kwam Ten ook in mijn collectie. En met Alive kwam het ook helemaal goed. Vind het zeker niet hun beste nummer, maar wel een erg goed nummer.
- Buizen: Zo ontzettend veel herinneringen aan zoveel eerste keren. Heb geen één of twee favoriete artiesten.
De temperatuur van de dag en de geuren weet ik zelfs nog. De eerste keer Evil Has No Boundaries van Slayer op elpee. En al vlot in die periode toen de eerste concerten van Slayer... man man!! on-ge-loof-lijk. Later veel bier gedronken met Jeff Hanneman (R.I.P.) en met Tom Araya gedold.
Overeenkomst: altijd kick ass live bands. Veel gitaren en drums.
Laatste wapenfeit: ontdekking Nashville Pussy, dmv concert. Godsamme dat ik die band niet veel eerder heb ontdekt!!
Kate Bush is er altijd geweest in m'n leven, bij haar weet ik niet eens waarom. Iedereen om me heen had ook elpees van Kate Bush, ze waren er allen gek op.
- Justus18: De fonotheek in het dorp had allerlei muziek waar ik als 14/15-jarige nog nooit van gehoord had. En waar ik wel bekend mee was, was of slecht of uitgeleend. One Size Fits All van Frank Zappa & the Mothers of Invention sprong er qua hoes uit. Die heb ik toen maar mee naar huis genomen. Het album vond ik goed genoeg om meerdere platen van de artiest te beluisteren. Al vrij snel werd Zappa mijn favoriete artiest en op latere leeftijd werd One Size Fits All zelfs mijn favoriete album. 40 jaar nadat ik het album voor het eerst gehoord heb, is dat nog steeds mijn favoriet.

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

- Kramer: Eén van mijn lievelingsartiesten, The Smiths, heb ik jaren geleden hier leren kennen. Ik gok zo rond 2010. Ik had toen nog een ander account - ja ja - en als ik het me goed herinner kwam in een knockoutspelletje Panic voorbij. Dat vond ik heel vet, maar toen klikte ik door op YouTube en ontdekte ik This Carming Man, met dat filmpje met al die bloemen... Dat heb ik die dag denk ik wel duuzend keer geluisterd. Een paar weken later kocht ik hun debuutalbum en was ik definitief verkocht.
- HugovdBos: Als klein jochie was het eens in de zoveel tijd smullen geblazen als mijn vader pannenkoeken ging bakken. Het was niet alleen smullen van het eten, maar toch zeker ook van de muziek die tijdens het bakken van de deegschijven opstond. Begin jaren negentig waren het vooral Harvest Moon (1992) en Sleeps With Angels (1994) die de kamer vulde met hun klanken. Het ene album bedroevend mooi en rustig (Harvest Moon) en het andere album grauw en stevig (Sleeps With Angels). Ik ontdekte de veelzijdigheid van de Canadese muzikant Neil Young. Uiteraard begreep ik op 4-jarige leeftijd nog weinig van wat Shakey allemaal duidelijk probeerde te maken met zijn muziek. Ik hoorde zoals veel jonge kinderen nou net even iets anders dan Neil eigenlijk zong (zoals pruimenvlaai -> Prime of life ?) Door de jaren heen leerde ik al zijn albums kennen en werd mij steeds meer duidelijk wat een hoeveelheid muziek de beste man heeft gemaakt. Niets uit zijn immense oeuvre is mij hedendaags nog onbekend, maar mijn fascinatie voor zijn muziek is altijd gebleven.
-dix: "Eat yourself fitter" bij John Peel op de radio, mijn introductie to The Fall .... irritant en intrigerend.
- ArthurDZ: van mijn favoriete soloartiest Bruce Springsteen weet ik het eigenlijk niet meer, omdat die in eerste instantie maar een beetje indruk maakte. Van mijn favoriete band The Smiths weet ik het wel nog heel goed: op de gok There Is A Light That Never Goes Out geluisterd omdat die in een NME-lijst met beste britpop anthems redelijk bovenaan stond. Resultaat: compleet gevloerd worden, het plan om de hele lijst te beluisteren meteen ter grave dragen, en nooit meer achterom kijken. Ik weet nog alle details van die dag: de datum, wat ik die dag zoal gedaan heb, tot welke kleren ik aanhad toe. Sindsdien nog heel veel goede muziek leren kennen (gelukkig), maar zoiets heb ik nooit meer meegemaakt.
- Kronos: Nee, want ik heb niet echt één favoriete artiest.
- Cosmic Kid: Van mijn favoriete artiest (The Boss) weet ik nog steeds precies waar en redelijk precies wanneer en hoe het kwartje viel. Zoals zovelen was Dancing in the dark mijn eerste kennismaking alleen daarbij is het kwartje niet gevallen (en eigenlijk nog niet echt). Ook de hits daarna vond ik aardig alleen niet meer dan dat. Mijn ouders hadden de livebox "Live 1975-1985" en die draaide ik best vaak , die vond ik ook al beter dan het werk wat ik kende. Het zal eind jaren 80/begin jaren 90 geweest zijn dat ik met een koptelefoon op naar "Tenth avenue freeze out" luisterde. Plaats van deze gebeurtenis: het bankstel in de woonkamer van mijn ouders, ik zal 17 of 18 zijn geweest .Pats.......het was alsof Cupido een pijl afschoot en me vol trof. Het enthousiasme, de zeggingskracht, de overtuiging waarmee gezongen werd en dan vooral de zinnen "when the change was made uptown and the big man joined the band" gevolgd door The Big Man's "And kid you better get the picture" zorgden voor kippenvel en letterlijk tranen in de ogen. Niet alleen alsof ik voor het eerst dit nummer hoorde maar alsof ik voor de allereerste keer muziek hoorde. 10th avenue freeze out is eigenlijk niet zo bijzonder alleen dát nummer in dié versie op dát moment heeft letterlijk mijn leven veranderd op een manier waarvan ik niet voor mogelijk hield dat muziek dat kon doen met een mens. Ook heeft het geleid tot een muzikale relatie met The Boss die tot op de dag van vandaag duurt.
Edit: ik heb de vraag niet goed gelezen en dus niet goed beantwoord, ik ga mijn liefdesverklaring echter niet skippen. De allereerste keer was dus in 1985 "Dancing in the dark" via Countdown. Ik vond er niet veel aan. Ik snapte niet waarom dit zo'n grote hit was, waarom de videoclip zo vaak gedraaid werd en ook de latere hype rondom The Boss vond ik best irritant en niet heel bijzonder. Vooral het gebruik van de synthesizers vond ik storend. In de loop der tijd ben ik ten aanzien van die periode en nummers milder geworden hoewel sommige live opnames uit 1985 echt niet om aan te horen zijn vanwege het overdadige gebruik van die synthesizers.
- Teunnis: Zappa is er met de paplepel ingegoten. Regina Spektor leerde ik kennen dankzij een KPN-reclame. Toen had STER een fijne website waar van alle reclames de liedjes te vinden waren. Veel ontdekt daardoor (o.a. ook The Postal Service).
- Sunderland: het was in de So What! in Gouda na hun concert. Ik zei, hallo ik ben Peter, zij zei, hello, ik ben Sian, nice to meet you. we hebben wat gechitchat en zij sloeg achterover van verbazing toen zij hoorde dat ik he-le-maal uit Amsterdam naar Gouda was gekomen om hen te zien optreden. En ik kon niet beloven dat ik de volgende dag ook op de kaasmarkt zou zijn, want ik moest weer naar huis. Uiteindelijk heb ik het hele oeuvre van Eaux gekocht bij haar en afscheid genomen. Met andere favoriete artiesten heb ik nooit kennisgemaakt.
- Rogyros: Van Pink Floyd kan ik me het niet herinneren. Dark Side heb ik waarschijnlijk voor het eerst gehoord toen ik een of twee weken/maanden oud was en in de loop van de jaren stond het album vaak in de rotatielijst van mijn vader. Ik weet nog wel dat ik als klein kind helemaal idolaat was van die plaat vanwege die vliegtuig die neerstortte en die klokken die daarna afgingen. Vond ik prachtig! Dat album is echt in mijn DNA gaan zitten. Het is altijd in mijn systeem geweest en het gaat er nooit meer uit.
Van mijn andere favoriete artiest, Pearl Jam, weet ik het wel heel erg goed. Ik zag op MTV de clip van Alive. Ik vond het een rotnummer. Woho, I'm still alive. ? Ja, ik ook. Lekker belangrijk... Mijn eerste gekochte album van Pearl Jam was ook Vs. Toen viel het kwartje wel en kwam Ten ook in mijn collectie. En met Alive kwam het ook helemaal goed. Vind het zeker niet hun beste nummer, maar wel een erg goed nummer.
- Buizen: Zo ontzettend veel herinneringen aan zoveel eerste keren. Heb geen één of twee favoriete artiesten.
De temperatuur van de dag en de geuren weet ik zelfs nog. De eerste keer Evil Has No Boundaries van Slayer op elpee. En al vlot in die periode toen de eerste concerten van Slayer... man man!! on-ge-loof-lijk. Later veel bier gedronken met Jeff Hanneman (R.I.P.) en met Tom Araya gedold.
Overeenkomst: altijd kick ass live bands. Veel gitaren en drums.
Laatste wapenfeit: ontdekking Nashville Pussy, dmv concert. Godsamme dat ik die band niet veel eerder heb ontdekt!!
Kate Bush is er altijd geweest in m'n leven, bij haar weet ik niet eens waarom. Iedereen om me heen had ook elpees van Kate Bush, ze waren er allen gek op.
- Justus18: De fonotheek in het dorp had allerlei muziek waar ik als 14/15-jarige nog nooit van gehoord had. En waar ik wel bekend mee was, was of slecht of uitgeleend. One Size Fits All van Frank Zappa & the Mothers of Invention sprong er qua hoes uit. Die heb ik toen maar mee naar huis genomen. Het album vond ik goed genoeg om meerdere platen van de artiest te beluisteren. Al vrij snel werd Zappa mijn favoriete artiest en op latere leeftijd werd One Size Fits All zelfs mijn favoriete album. 40 jaar nadat ik het album voor het eerst gehoord heb, is dat nog steeds mijn favoriet.
~Slowgaze: Er waren eerst de tv-reclames over een Greatest Hits van ene Leonard Cohen, met een fragment van 'So Long Marianne'. Ik dacht dat hij behoorlijk foute muziek maakte (laten we wel zijn, die achtergrondkoortjes zijn niet het hoogtepunt van het nummer). Later toch die Greatest Hits gedraaid - m'n ouders hadden een exemplaar -, volgens mij nadat ik had gelezen dat Nick Cave fan was. Rond die tijd, m'n 15e, 16e, denk ik, interesseerde ik me nogal voor Cave, vandaar.

Kun je je het moment nog herinneren dat je kennismaakte met je favoriete artiest? Waar en wanneer was dat en wat vond je er in eerste instantie van?

- Kramer: Eén van mijn lievelingsartiesten, The Smiths, heb ik jaren geleden hier leren kennen. Ik gok zo rond 2010. Ik had toen nog een ander account - ja ja - en als ik het me goed herinner kwam in een knockoutspelletje Panic voorbij. Dat vond ik heel vet, maar toen klikte ik door op YouTube en ontdekte ik This Carming Man, met dat filmpje met al die bloemen... Dat heb ik die dag denk ik wel duuzend keer geluisterd. Een paar weken later kocht ik hun debuutalbum en was ik definitief verkocht.
- HugovdBos: Als klein jochie was het eens in de zoveel tijd smullen geblazen als mijn vader pannenkoeken ging bakken. Het was niet alleen smullen van het eten, maar toch zeker ook van de muziek die tijdens het bakken van de deegschijven opstond. Begin jaren negentig waren het vooral Harvest Moon (1992) en Sleeps With Angels (1994) die de kamer vulde met hun klanken. Het ene album bedroevend mooi en rustig (Harvest Moon) en het andere album grauw en stevig (Sleeps With Angels). Ik ontdekte de veelzijdigheid van de Canadese muzikant Neil Young. Uiteraard begreep ik op 4-jarige leeftijd nog weinig van wat Shakey allemaal duidelijk probeerde te maken met zijn muziek. Ik hoorde zoals veel jonge kinderen nou net even iets anders dan Neil eigenlijk zong (zoals pruimenvlaai -> Prime of life ?) Door de jaren heen leerde ik al zijn albums kennen en werd mij steeds meer duidelijk wat een hoeveelheid muziek de beste man heeft gemaakt. Niets uit zijn immense oeuvre is mij hedendaags nog onbekend, maar mijn fascinatie voor zijn muziek is altijd gebleven.
-dix: "Eat yourself fitter" bij John Peel op de radio, mijn introductie to The Fall .... irritant en intrigerend.
- ArthurDZ: van mijn favoriete soloartiest Bruce Springsteen weet ik het eigenlijk niet meer, omdat die in eerste instantie maar een beetje indruk maakte. Van mijn favoriete band The Smiths weet ik het wel nog heel goed: op de gok There Is A Light That Never Goes Out geluisterd omdat die in een NME-lijst met beste britpop anthems redelijk bovenaan stond. Resultaat: compleet gevloerd worden, het plan om de hele lijst te beluisteren meteen ter grave dragen, en nooit meer achterom kijken. Ik weet nog alle details van die dag: de datum, wat ik die dag zoal gedaan heb, tot welke kleren ik aanhad toe. Sindsdien nog heel veel goede muziek leren kennen (gelukkig), maar zoiets heb ik nooit meer meegemaakt.
- Kronos: Nee, want ik heb niet echt één favoriete artiest.
- Cosmic Kid: Van mijn favoriete artiest (The Boss) weet ik nog steeds precies waar en redelijk precies wanneer en hoe het kwartje viel. Zoals zovelen was Dancing in the dark mijn eerste kennismaking alleen daarbij is het kwartje niet gevallen (en eigenlijk nog niet echt). Ook de hits daarna vond ik aardig alleen niet meer dan dat. Mijn ouders hadden de livebox "Live 1975-1985" en die draaide ik best vaak , die vond ik ook al beter dan het werk wat ik kende. Het zal eind jaren 80/begin jaren 90 geweest zijn dat ik met een koptelefoon op naar "Tenth avenue freeze out" luisterde. Plaats van deze gebeurtenis: het bankstel in de woonkamer van mijn ouders, ik zal 17 of 18 zijn geweest .Pats.......het was alsof Cupido een pijl afschoot en me vol trof. Het enthousiasme, de zeggingskracht, de overtuiging waarmee gezongen werd en dan vooral de zinnen "when the change was made uptown and the big man joined the band" gevolgd door The Big Man's "And kid you better get the picture" zorgden voor kippenvel en letterlijk tranen in de ogen. Niet alleen alsof ik voor het eerst dit nummer hoorde maar alsof ik voor de allereerste keer muziek hoorde. 10th avenue freeze out is eigenlijk niet zo bijzonder alleen dát nummer in dié versie op dát moment heeft letterlijk mijn leven veranderd op een manier waarvan ik niet voor mogelijk hield dat muziek dat kon doen met een mens. Ook heeft het geleid tot een muzikale relatie met The Boss die tot op de dag van vandaag duurt.
Edit: ik heb de vraag niet goed gelezen en dus niet goed beantwoord, ik ga mijn liefdesverklaring echter niet skippen. De allereerste keer was dus in 1985 "Dancing in the dark" via Countdown. Ik vond er niet veel aan. Ik snapte niet waarom dit zo'n grote hit was, waarom de videoclip zo vaak gedraaid werd en ook de latere hype rondom The Boss vond ik best irritant en niet heel bijzonder. Vooral het gebruik van de synthesizers vond ik storend. In de loop der tijd ben ik ten aanzien van die periode en nummers milder geworden hoewel sommige live opnames uit 1985 echt niet om aan te horen zijn vanwege het overdadige gebruik van die synthesizers.
- Teunnis: Zappa is er met de paplepel ingegoten. Regina Spektor leerde ik kennen dankzij een KPN-reclame. Toen had STER een fijne website waar van alle reclames de liedjes te vinden waren. Veel ontdekt daardoor (o.a. ook The Postal Service).
- Sunderland: het was in de So What! in Gouda na hun concert. Ik zei, hallo ik ben Peter, zij zei, hello, ik ben Sian, nice to meet you. we hebben wat gechitchat en zij sloeg achterover van verbazing toen zij hoorde dat ik he-le-maal uit Amsterdam naar Gouda was gekomen om hen te zien optreden. En ik kon niet beloven dat ik de volgende dag ook op de kaasmarkt zou zijn, want ik moest weer naar huis. Uiteindelijk heb ik het hele oeuvre van Eaux gekocht bij haar en afscheid genomen. Met andere favoriete artiesten heb ik nooit kennisgemaakt.
- Rogyros: Van Pink Floyd kan ik me het niet herinneren. Dark Side heb ik waarschijnlijk voor het eerst gehoord toen ik een of twee weken/maanden oud was en in de loop van de jaren stond het album vaak in de rotatielijst van mijn vader. Ik weet nog wel dat ik als klein kind helemaal idolaat was van die plaat vanwege die vliegtuig die neerstortte en die klokken die daarna afgingen. Vond ik prachtig! Dat album is echt in mijn DNA gaan zitten. Het is altijd in mijn systeem geweest en het gaat er nooit meer uit.
Van mijn andere favoriete artiest, Pearl Jam, weet ik het wel heel erg goed. Ik zag op MTV de clip van Alive. Ik vond het een rotnummer. Woho, I'm still alive. ? Ja, ik ook. Lekker belangrijk... Mijn eerste gekochte album van Pearl Jam was ook Vs. Toen viel het kwartje wel en kwam Ten ook in mijn collectie. En met Alive kwam het ook helemaal goed. Vind het zeker niet hun beste nummer, maar wel een erg goed nummer.
- Buizen: Zo ontzettend veel herinneringen aan zoveel eerste keren. Heb geen één of twee favoriete artiesten.
De temperatuur van de dag en de geuren weet ik zelfs nog. De eerste keer Evil Has No Boundaries van Slayer op elpee. En al vlot in die periode toen de eerste concerten van Slayer... man man!! on-ge-loof-lijk. Later veel bier gedronken met Jeff Hanneman (R.I.P.) en met Tom Araya gedold.
Overeenkomst: altijd kick ass live bands. Veel gitaren en drums.
Laatste wapenfeit: ontdekking Nashville Pussy, dmv concert. Godsamme dat ik die band niet veel eerder heb ontdekt!!
Kate Bush is er altijd geweest in m'n leven, bij haar weet ik niet eens waarom. Iedereen om me heen had ook elpees van Kate Bush, ze waren er allen gek op.
- Justus18: De fonotheek in het dorp had allerlei muziek waar ik als 14/15-jarige nog nooit van gehoord had. En waar ik wel bekend mee was, was of slecht of uitgeleend. One Size Fits All van Frank Zappa & the Mothers of Invention sprong er qua hoes uit. Die heb ik toen maar mee naar huis genomen. Het album vond ik goed genoeg om meerdere platen van de artiest te beluisteren. Al vrij snel werd Zappa mijn favoriete artiest en op latere leeftijd werd One Size Fits All zelfs mijn favoriete album. 40 jaar nadat ik het album voor het eerst gehoord heb, is dat nog steeds mijn favoriet.
~Slowgaze: Er waren eerst de tv-reclames over een Greatest Hits van ene Leonard Cohen, met een fragment van 'So Long Marianne'. Ik dacht dat hij behoorlijk foute muziek maakte (laten we wel zijn, die achtergrondkoortjes zijn niet het hoogtepunt van het nummer). Later toch die Greatest Hits gedraaid - m'n ouders hadden een exemplaar -, volgens mij nadat ik had gelezen dat Nick Cave fan was. Rond die tijd, m'n 15e, 16e, denk ik, interesseerde ik me nogal voor Cave, vandaar.
- stoepkrijt: Ergens in januari 2010, op mijn slaapkamer, achter mijn pc, luisterde ik voor het eerst een liedje van Muse. Ik was toen 18 en ver uitgekeken op de Top 40. In de Tipparade kwam ik Undisclosed Desires tegen en omdat Muse de favoriete band van mijn beste vriend was besloot ik dit liedje eens te downloaden. Met Limewire, zo ging dat toen nog. Het maakte in eerste instantie weinig indruk. Toch besloten we niet lang daarna concertkaartjes voor Muse te kopen. Ergens in de tussentijd ben ik blijkbaar toch van de band gaan houden, maar wat de trigger is geweest kan ik me niet meer herinneren.

Die website kan ik me ook nog wel herinneren. In die tijd heb ik ook heel wat leuke liedjes ontdekt via reclames. Onder andere Such Great Heights van The Postal Service, Heartbeats van José Gonzalez en Paper Aeroplane van Angus and Julia Stone.