Eindelijk een van mijn favoriete acts van de laatste jaren live aan het werk gezien, in de vernieuwde zaal van de Melkweg. En het viel me niet tegen.

Laat ik beginnen met het voorprogramma: Planning To Rock genaamd. Dat viel me toch vies tegen. Het was mijns inziens een bar slechte imitatie van Roisin Murphy/Moloko. De muziek an sich was wel o.k., en ook de visuals op de achtergrond waren aardig. Maar het was jammer dat die dame er voor stond te kwelen. Nee, heel snel vergeten dit...

Dan het hoofdprogramma. Ze begonnen enigszins aan de late kant (22.45 uur dacht ik). Maar dat stoorde me niet echt, de muziek voor- en tussen de optredens in was uitstekend, dus ik vermaakte me prima. Het was ook lekker vol in de Melkweg, de sfeer zat er goed in. Opener 'Us vs Them' hakte er meteen goed in. Het geluid was in het begin af en toe wat chaotisch, maar dat werd gelukkig al snel bijgesteld (de zang van James Murphy kwam niet boven de instrumenten uit). Al snel volgden de hits 'Daft Punk is Playing at My House' en 'North American Scum' en hiermee kreeg LCD Soundsystem de zaal goed mee. Er werd voornamelijk werk van de nieuwe plaat 'Sound of Silver' gespeeld, en dat beviel me uitstekend, want dat is voor mij nu al de plaat van het jaar. Toch waren het de oude nummers die zaal plat kregen: 'Movement' en 'Yeah' dus, dat blijven toch ijzersterke nummers, ook live. De toegift bestond uit 3 nummers, waarvan ik er eentje niet helemaal kon thuisbrengen (een cover?). Met 'New York I Love You' werd er afgesloten. Een mooi nummer waarin Murphy op een Lou Reed-achtige manier zijn stad New York eert.

Een prima avond dus, en zeker een aanrader voor wie ze nog eens wil gaan zien.

De setlist (klopt misschien niet helemaal, maar goed):

- Us vs. Them
- Daft Punk is Playing at My House
- Time to Get Away
- North American Scum
- All My Friends
- Get Innocuous
- Tribulations
- Watch the Tapes
- Movement
- Yeah

-----------------

- Someone Great
- New York I Love You

Het leek heel erg op Love Buzz (zelfde gitaarriff en tekst) van Shocking Blue. Maar dan toch weer net even anders.

Kan me verder goed vinden in je recensie. Planningtorock vond ik ook vreselijk. Het idee was wel aardig, maar die zangeres was inderdaad vrij vervelend.

Ik vond Planning to Rock best leuk....in ieder geval erg orgineel. Het zou me niets verbazen dat haar "core Busines" geen muziek is, maar beeldend kunstenaar. En zo heb ik er ook vooral naar gekeken.

En over LCD Soundsystem kan ik kort zijn.... het is definitief niet mijn ding, en het geluid deed me in het begin pijn aan mijn oren. Ben gevlucht naar het balkon, en kon daar mooi een lesje bediening van de belichting volgen. Halverwege was er nog een rood windows kruis.... toen konden de mannen niet zoveel meer.

Planningtorock had ik al een keer gezien, dus ik wist dat ik daar niet veel van hoefde te verwachten. Ergens achteraan een biertje staan drinken zodat we het gekrijs van haar niet zo goed hoorden..

Het optreden van LCD Soundsystem vond ik daarentegen erg goed. Ik stond ergens vooraan in het midden en daar zat de sfeer er goed in. Er werd lekker gesprongen en af en toe werd er ook flink gebeukt. Een nummer als North American Scum was dan ook een hele beleving . Ondanks dat de zang niet altijd even goed te horen was, vond ik All My Friends erg mooi klinken. Get Innocuous vond ik dan weer een tegenvaller, maar dat werd gelukkig weer goedgemaakt door het geweldige Yeah. Afsluiter New York vond ik verassend goed. Op het album vind ik het één van de minste, maar bij dit concert was het de perfecte afsluiter. Al met al dik tevreden over LCD Soundsystem .

De afterparty daarna met James Murphy vond ik dan weer wat minder. Wel leuk dat je gewoon met de bandleden even een praatje kon maken . Dat Chinese meisje is trouwens wel erg klein.. en Planningtorock had nog steeds dat rare witte vest aan

Die cover was volgens mij het nummer No Love Lost van Joy Division

Ah!

Ik stond delen van het concert trouwens wel erg bij je in de buurt dan.