Weinig toe te voegen aan de stukjes hier. Vermakelijk voorprogramma en een erg sterk optreden. Kippenvel bij Good Morning Captain. Paar biertjes achteraf waren ook erg gezellig (iets te gezellig eigenlijk, maar we zijn gelukkig nog thuis gekomen).

En natuurlijk ook leuk om weer wat mensen te ontmoeten.

Eerbiedige luisteraars in Slintology-kerk

Maandag kwam eenmalig de Nederlandse tak van de Slintology-kerk bij elkaar. Een paar honderd adepten van de uitvinders van de post-rock die in 1991 de zeer invloedrijke plaat Spiderland hebben gemaakt. In het Amsterdamse Paradiso vond de muzikale kerkdienst plaats en vlak voor het begin van het optreden daalde een eerbiedige stilte neer over het gehoor van Slint.

Deze nog steeds jonge jongens gaven een bijzonder concert. Ze speelden hun album integraal en deden dat alsof het een klassiek concert betrof. Geen enkel contact met het publiek, alle aandacht voor de muziek en ruim de tijd tussen de nummers door om instrumenten te stemmen en klaar te zetten. En steeds als Slint aan een volgend nummer begon, sisten mensen uit het publiek om stilte. Zodra het stil was, zette Slint dan weer het volgende prijsnummer van de beroemde plaat in.

De vorm van het concert paste prima bij de stijl van de muziek. In mijn eerdere recensie van Spiderland gaf ik al aan dat de ingewikkelde structuur van de muziek gelijkenis vertoont met klassieke muziek. Daardoor gaat het primair om de concentratie op de muziek en is de presentatie ervan veel minder belangrijk. De muziek suggereert ook ruimte voor improvisatie, maar Slint koos ervoor de plaat minutieus, noot voor noot na te spelen.

Hoewel je vooraf precies kon weten welk gitaarsalvo of drumritme zou volgen, was het een spannend concert. De muziek is dermate gevarieerd, complex, emotioneel, beladen, donker, zwaar en krachtig dat er geen moment verveling optreedt. Slint pakte me binnen mum van tijd in en sleepte me veertig, vijftig minuten lang mee om me na nummer zes, Good morning, Captain, met een harde klap weer op de grond neer te zetten.

Wat de hoogtepunten op de plaat zijn, vond ik ook tijdens dit concert de sterkste nummers. Washer werd in een intieme set gespeeld, waarbij de zang meer ruimte kreeg en de gitaarbegeleiding heel subtiel werd gehouden. Good morning, Captain is een emotionele trip van heftige drums en gitaren, uitmondend in een hartverscheurende zang. Een tranentrekker in de smaakvolle zin van het woord.

Na de zes Spiderland-nummers had het concert net zo goed afgelopen kunnen zijn. Toch werden nog enkele nummers hierna gespeeld van de EP’s die de band ook nog hebben gemaakt. Ook dit waren krachtige nummers, maar dit concert was toch vooral bedoeld om nog eenmaal die ene prachtige plaat te spelen. In stijl sloot de band het concert af door stomweg na het laatste nummer van het podium af te lopen. De lichten floepten aan, een CD’tje werd ingezet en zonder enige toegift was het ineens voorbij.

Reünie-concerten kunnen natuurlijk verschrikkelijk treurig zijn, als het oude mannen zijn die geen schim meer zijn van vroegere muziekhelden. Slint was al een extreem jonge band toen ze die ene invloedrijk plaat maakten. Dat ze zestien jaar later die plaat, die in al die jaren steeds meer de juiste credits heeft gekregen, nogmaals komen spelen, heeft niets treurigs. Hooguit is het triest dat Slint niet al in 1991 de credits kreeg. Want dan had de band blijven bestaan en hadden ze zonder twijfel nog heel veel prachtplaten afgescheiden.

Mooi geschreven stuk.


Voor de mensen die Kings Approach live @ Paradiso willen hebben...

PM!

Ha beetje laat, maar beter laat dan nooit


Ik vond Slint echt super. Vooral Nosferatu man en Good morning, captain waren subliem.....maar tja dat zijn nu ook eenmaal mijn fave nummers....dus niet geheel neutraal in deze..

Sietse, nogmaals bedankt voor het vrijhouden van een stoeltje voor oma. Sorry dat Itchy en ik opeens weg waren maar dat krijg je als je een lift krijgt van een brave huisvader, die willen opeens plotsklaps weer snel terug naar moeder de vrouw enzo

Kijk eens wat Geer nou weer heeft

Slint
Paradiso, Amsterdam
The Netherlands
May 21, 2007

Kwaliteit: V2 VBR

Tracks:

(break) 02:33
01 Breadcrumb trail 06:20
(break) 00:37
02 Nosferatu man 05:28
(break) 01:55
03 Don, aman 06:42
(break) 02:11
04 Washer 09:02
(break) 00:58
05 For dinner... 05:13
(break) 01:03
06 Good morning captain 07:53
(break) 01:06
07 Glenn 07:03
(break) 00:33
08 Rohda 03:47
(break) 01:09
09 King's approach 10:06

Running time (compleet) 73:39
Running time (zonder breaks) 61:34

Het gebruikelijke slsk of pee em

nice. wat is je soulseeeeeeeeeeek.?

KampF: Stel je eens voor.... Een nieuw slint album

Zeg nou eerlijk: zitten we daar op te wachten? ik vrees dat zoiets de glans van Spiderland toch wel een beetje zou aantasten...

het is goed zo.

Dat denk ik ook. Spiderland is een fenomenaal album, het perfecte laatste album om als artiest afgeleverd te hebben.

Als het maar niet zo gaat als met de Stooges bijv..

Kings Approach was goed. Maar beter dan Spiderland kan niet. Dat sfeertje kunnen ze nooit meer oproepen. Nieuwe nummers zijn best, maar het zal Spiderland niet evenaren. Misschien een re-issue van Spiderland met bonus cd, dat is wel goed