Battles, Shugo Tokumaru, AiH en Dan Deacon.

Misschien dit jaar toch maar weer eens gaan.

Vind het nog steeds jammer dat ik naast de kaarten heb gegrepen... nu ga ik naar BIRD om wat gratis acts te zien... toch Patrick Watson en Django Django

ik twijfel of ik een ticket zal kopen..
Ik vind dat de namen een beetje tegen vallen..
3 acts die ik wel graag wil zien spelen potnondeju op het zelfde moment.... Daughter, John Grant en Matthew E White...

Daarnaast vind ik het programma van de zaterdag maar mager.

Nog meer mensen die naar Motel Mozaique gaan? Ik vond de eerste line-up na de eerste paar namen wel sterk genoeg om er een paar tientjes aan uit te geven. Maar, ik ben wel erg benieuwd wat er nog bij gaat komen.

Ik zie net dat The Last Shadow Puppets de dag voor Mozaique in Paradiso spelen. Zouden zij een optie zijn voor het festival of is dat een te grote/dure naam?

The Last Shadow Puppets zou een stunt zijn maar ik denk inderdaad niet dat zij haalbaar zijn met het huidige budget. Als je ziet dat The Last Shadow Puppets overal minimaal €42 voor een kaartje vragen dan zullen ze voor een festival ook wel een hoge vraagprijs hebben.
Vorig jaar lukte het MM wel om Purity Ring te halen die 2 dagen daarvoor nog in de Melkweg hadden gespeeld, maar voor een optreden van hen betaalde je maar €16,50.

Ik overweeg dit jaar wel weer te gaan. Absoluut een van de leukste festival in Nederland. Ik wacht nog een paar namen af voordat ik een ticket aanschaf.

Lijkt me niet realistisch nee. Zou het festival ook wel in een paar minuten uitverkopen puur op die naam alleen.

Dat betwijfel ik dan wel weer. The Last Shadow Puppets is een flinke naam maar wordt hier op MuMe misschien ook wel iets groter ingeschat dan ze echt zijn. Desalniettemin ben ik het met jullie eens dat het niet waarschijnlijk is dat ze het festival aan doen maar het zou een mooi stuntje van de organisatie zijn als het ze lukt de heren over te halen een nachtje langer in Nederland te blijven.

En Gretz, denk je dat je vriendinnetje Eefje kandidaat is? Die vind ik wel goed bij het festival passen.

Past inderdaad prima op het festival. Zie het nog wel gebeuren. Voorjaarstour is dan net afgelopen, dus ruimte is er wel.

Dit zijn de headliners voor het Motel Mozaique festival van dit jaar: Devendra Banhart (gecanceld) The Slow Show, Thundercat en Grandaddy.

Ik had eerder nog nooit een ticket gekocht voor het festival, maar nu Devendra Banhart naar Rotterdam komt had ik direct mijn ticket gekocht. Jammer genoeg is Banhart zijn EU tour gecanceld, dus komt hij helaas niet naar het festival. Vorig jaar was de headliner, DIIV ook al geannuleerd.

Twee eerdere edities kwam ik alleen voor de 3 voor 12 sessies. Nu hou ik mijn ticket voor de zaterdag maar in mijn zak. Gelukkig vindt ik het wel een gezellig festival en is The Slow Show ook wel een erg goede band om live te zien.

Lars Muziek. Je vergeet Tindersticks... die openen het festival

... en Lisa Hannigan... en Weyes Blood .... Haley Bonar! .... Klangstof.

Meer dan genoeg fijne acts daar...

Inderdaad, de dag voordat het festival begint speelt Tindersticks!

Verder zijn het zeker fijne acts, maar mijn ticket had ik doelgericht gekocht voor Devendra Banhart.

Maar zoals ik al eerder had vermeld is het een gezellig festival en kijk ik nu erg uit naar The Slow Show, maar bijvoorbeeld ook naar Ryley Walker!

zaterdag lijkt de beste dag om te gaan

Vraag is hoeveel overlap vind er plaats, morgen komt er een eerste timetable (onder voorbehoud)

Owh, mooi nieuws! Ik ben heel benieuwd. Ik vind de line-up dit jaar grandioos voor zo'n relatief klein festival. Tussen de namen hierboven mis ik bijvoorbeeld nog Thundercat. Wat een heerlijke boeking is dat. Ook vorig jaar was het al fijn maar dit jaar gaat daar nog overheen.

Wat vinden jullie van de Motel Mozaique line-up voor dit jaar. Vandaag is deze aangevuld met negen nieuwe namen. Zelf zie ik er weinig bekends tussen staan en kan het mij tot nu toe niet echt interesseren.

Het optreden van Kele Okereke viel flink tegen zeg. Duffe bedoeling, mensen erdoorheen praten waar hij ook iets van zei. Nummers van Bloc Party akoestisch uiteraard als enig lichtpuntje.

Daarna Everything Everything ook teleurstellend. Kwam meer door het geluid. Al met al geen geweldige editie.

Wij hebben het gisteren rustig aan gedaan, drie optredens slecht.

Nakhane was schitterend en overweldigend, live kon het me meer overtuigen dan op plaat. Lekker bombastisch en Nakhane is een goede entertainer. Qua songmateriaal is het niet allemaal even sterk maar het werd wel dusdanig goed gebracht dat ik drie kwartier lang genoten heb.

Great News is een jong bandje uit Noorwegen en speelde gisteren in Worm. Lekkere rammel pop/rock met hier en daar wat catchy riffs en hooks. Niks nieuws onder de zon maar ik vond het wel even lekker drie kwartiertjes op de instrumenten rammen.

Johan is weer terug en gaf gisteren (een van) hun eerste show(s) sinds de reünie. De eerste helft was nog wel oké met onder andere Tumble and Fall, How Does It Feel en Pergola. Van het nieuwe album was de nieuwe single About Time wel aardig. Naarmate het concert vorderde werd het minder en minder. Ik miste behoorlijk de bezieling bij de band en ook kwalitatief hield het niet over. Zeker niet een van Nederlands beste (live) bands en ook frontman Jacob de Greeuw is zeker niet de beste zanger. De liedjeskeuze in de tweede helft begreep ik niet. Veel nieuw werk en wat onbekender ouder werk. Oceans stond op de setlist maar werd overgeslagen en Day is Done was zelfs helemaal nergens te bekennen. Maar vooral de zielloze vertoning stond me tegen, dat hadden Oceans en Day is Done ook niet kunnen redden.

Ik heb het ook rustig gehouden met slechts twee optredens. Nakhane was natuurlijk een must see. Na vier jaar weer live zien en wat is ie gegroeid.

Vooraf sprak ik hem nog en na afloop ook (inclusief later op de avond lange heen en weer berichten). Hij was zelf ook nogal enthousiast over de ontvangst. Wat me dus ook opviel was het publiek dat zo gedisciplineerd was: uitbundig op de juiste momenten (staande ovatie na afloop) en muisstil bij de rustige nummers.

Ik kan het verder niet meer objectief beoordelen omdat ik hem beter heb leren kennen de afgelopen jaren en ik een fanboy ben. Wel merkte ik dat ie nu populair aan het worden is. Geen niveau REVERE zeg maar. Hij werd al meer geleefd (zijn manager bepaalde, wat logisch is ook). Veel interviews en promo en hij bouwt zijn carrière goed op. Nu festivals (volgend weekend ga ik hem weer zien in Brussel) en hopelijk later eigen shows. Harry Hamelink was in elk geval al enthousiast getuige zijn bericht op Facebook. Dat zegt ook wel wat.

Wat een contrast met Kele. Ik vond het prima te doen, Nakhane ook maar die had het meer over zijn booty Kele werd op een gegeven moment boos en vroeg of de kletsers weg wilden gaan omdat hij zich zo niet kon concentreren. Dubbele gevoelens daarbij. Terecht dat hij zoiets zegt, maar ik wist ook gelijk waarom ik dit soort festivals niet leuk vind. Het geloop van concert naar concert is sowieso al rumoerig en niet mijn ding. Mensen komen en gaan.
En eerlijk is eerlijk: het was ook wel wat saai. Nu zat ik wel met het concert van Nakhane nog vers in mijn hoofd dus dat hielp ook niet best.

Voor mij is 1 ding duidelijk: dit soort festivals zijn niet aan mij besteed. Ik ben meer van de cluboptredens

Ook dag twee zijn we lekker relaxed ingegaan. Het was mooi weer dus ik heb een aantal keer de terrassen en het bier verkozen boven de muziek. O.a. AmenRa en Charlotte Day Wilson laten schieten omdat we zo lekker in de zon zaten.

Wat ik wel zag was de sessie van Natalie Prass in de oude bioscoop Kryterion in het Groothadelsgebouw. Een bijzonder en intiem optreden op een schitterende locatie. Natalie Prass is een innemende verschijning met een bijzondere maar wel loepzuivere stem.

Na een aantal andere MoMo activiteiten was onze volgende stop Worm waar Nabihah Iqbal haar electropop speelde. Pitchfork loopt weg met haar debuutalbum en dat maakte mij nieuwsgierig. De muziek heeft ook zeker potentie maar echt helemaal kwam het er niet uit gisteravond. De zang was moeilijk te verstaan en de zaal ging ook niet helemaal mee. Ik vond Nabihah wel een leuk innemend meisje en dat is ook iets waard.

Overtuigd door de akoestische set van Natalie Prass in de middag besloten we haar 's avonds met bandbezetting te bekijken. Persoonlijk vond ik dit meerwaarde hebben maar mijn vriendin vond de akoestische setting juist beter passen bij haar muziek. Natalie was wederom spot-on en vooral het speelplezier was duidelijk zichtbaar. Niet al het songmateriaal is even sterk maar zeker de wat vollere nummers kan ik echt waarderen.

Waar het speelplezier er juist niet vanaf spatte was bij Tamino. In België lopen ze weg met het beste ventje maar ik begrijp nog niet helemaal waarom. Toegegeven, hij heeft een bijzondere stem en zingt en speelt loepzuiver. Het geluid is krachtig en de begeleiding (drums, piano/synth) valt niet uit de toon. En toch, potver wat was het bij vlagen saai. Ieder nummer lijkt op elkaar en na een liedje of twee drie heb ik het dan wel gehoord. Je kunt goed horen dat Jeff Buckley zijn grote voorbeeld is maar er zit nog wel een wereld van verschil tussen beide. Of het nou songwriting, performance of gitaarspel is, overal liep Jeff tien stappen voor op Tamino. Nu is hij nog jong en kan hij nog flink groeien maar voorlopig viel het mij nogal tegen. Enkel de laatste twee nummers overtuigde hij me. Het een na laatste nummer liet opeens een veel voller geluid horen dan de rest van de set (pluspunt!) en zijn laatste nummer - hit Habibi - bracht hij zeer krachtig.

Ik had nog wel even doorgewild maar vriendin lief vond het wel goed geweest dus ben ik toch maar meegegaan. Songhoy Blues heb ik al eens gezien en een paar uur wachten op Weval was me teveel van het goede.

Edgar18 was het nieuwe album van Natalie Prass al te koop?

Nee, maar ze vertelde dat het op 1 juni uitkomt. Ze speelde wel al veel materiaal ervan.

Dit jaar gaat het er dan toch echt van komen. Samen met o.a. Charlotte Adigéry, Destroyer, Arlo Parks, Lankum, Greentea Peng, Squid, YĪN YĪN, Black Country, New Road en Nadia Reid. Ik vind dat Motel Mozaique er (weer) in geslaagd is veel interessante acts te boeken die op de rand van hun (grote) doorbraak staan.

Vorig jaar wegens omstandigheden een editie moeten missen, maar deze keer ben ik er gelukkig weer het hele weekend bij.

Volgens mij nog redelijk onbekend dit festival, maar ook dit jaar weten ze echt weer wat pareltjes te boeken. Een avontuurlijke line up met uitschieters in alle richtingen. 21 tot 23 april in Rotterdam, wat mij betreft tof dat ze o.a. Jean-Michel Blais, SHERELLE, Meskerem Mees en Sylvie Kreusch hebben weten te regelen. Ook nog de nodige toffe rockbandjes en hiphop acts, benieuwd of er nog meer mensen gaan?

Absoluut!

Ik kijk erg uit naar caroline die gaan cureren. Zullen ook drie dagen op rij spelen. Het programma is weer fraai, maar het hoge niveau van de vorige (afgelaste) editie wordt w.m.b. niet gehaald.

Ichiko Aoba x Black Country New Road collab op de zaterdag, letterlijk mijn droom haha.

Oh echt? Optreden van Ichiko zie ik toch liever zonder BCNR denk ik. Maar ach, ik laat me graag verrassen.

Ik heb voor het eerst ook een ticket gekocht, voor de zaterdag. Big Thief wil ik graag zien, verder moet ik me maar eens goed in het programma verdiepen.

Hier nog iemand tips of zin in een meet-up?

Ja hoor.

Ik ga beide dagen, heb speciaal voor Big Thief een passe-partout genomen. Verder ben ik wel benieuwd naar Hania Rani, Poolse pianiste, die voor Big Thief in de Schouwburg speelt.

Ik ben er ook bij, sowieso bij Ichiko Aoba (solo), BCNR, Big Thief en Hania Rani. Ga ook wel bij de BCNRxIchiko mashup kijken, maar geen idee wat ik daar precies van moet verwachten.

En wellicht bij Kampire vrijdagnacht, als ik de energie heb.

Ja, ik ben ook weer present. Af en aan vermoedelijk, want ik heb ook best wat andere verplichtingen komend weekend.

Ik vraag me ook af of de twee muziekstijlen goed samengaan hoor, vond het gewoon grappig dat twee van mijn favoriete acts van het moment een podium gaan delen. Ik zit in het buitenland, dus zal hier wel lezen hoe het zal zijn gegaan! Vorige week Ichiko live gezien in Parijs en dat was in ieder geval prachtig.