Volgens mij speelt Patrick Wolf tegenwoordig met complete band. Vind ik wel jammer eigenlijk.

klopt, zou wel eens minder kunnen zijn. anderzijds: twee jaar terug heb ik 'm al gezien met alleen een drummer en om nu net zo'n concert weer te zien, hoeft ook weer niet. beetje verandering mag best

Ik ben gisteren naar MoMo geweest en het was weer hartstikke leuk. Omdat dat klote-Nighttown niet meer in het programma zat, waren er geen problemen om ergens binnen te komen. Genoten van de electrorock van het Noorse 120 days in Off Corso. Daarna naar de Schouwburg om de rockband Pop Levi te zien. Excentrieke zanger met een funky kantje.
Tot slot Patrick Wolf in de grote zaal van de Schouwburg. Een totaal ander optreden dan twee jaar geleden, maar wel goed passend bij de nieuwste plaat. Met een violist, een bassist, een drummer en een electronicaman benaderde de livesetting heel behoorlijk het orkestrale en bombastische van de plaat.
Prima weer om daarna nog even naar Off Corse te slenteren om eventjes mee te dansen op de muziek van DJ Tom Barman. Na een bordje "paella" in de Schouwburg was het weer mooi geweest. Volgend jaar weer!

Vrijdag:

A Silver Mt. Zion

In de Schouwburg speelde A Silver Mt. Zion, 5 nummers. Ze hielden het midden tussen een strijkkwartet en een rockband, maar wat ongelooflijk hypnotiserend, en muzikaal erg verassend. Wachten op de steeds aanzwellende climax, die soms leek te komen en dan niet kwam, of anders totaal niet leek te komen en toch ineens snoeihard aanwelde.
Heeft de zanger het publiek ooit aangekeken, nee, hij heeft slechts gezegd hoe de nummers heten, en vol ironie vertelde hij dat het de 118e show van de band was. De man met de baard en zijn Orchestra en Tra-La-La Band wisten me echter een uur lang te boeien, en da is knap.

!!!

Vervolgens na dit portie redelijk zware muziek gingen wij naar Off_Corso, waar !!! speelde.

De band fonkte als een malle, het shirt van de zanger was na één nummer compleet bezweet, hij deed dansjes waar je u tegen zegt en behalve dat hij zijn handdoek het publiek ingooide weigerde hij de handdoek in de ring te gooien.
Er was nog een zanger, met een minder bezweet shirt. Ze hadden absurde conversaties op het podium over gevangenissen, maar de interactie was ongehoord. Een voor een begonnen ze in het publiek te dansen. Verdomd, wat was het heet, en stilstaan was onmogelijk. Hééé, kantoorklerk voor me, dansen man, je baas ziet je écht niet. Wat een bravoure en enthousiasme, !!! was het tweede hoogtepunt!

Zita Swoon

We zaten rustig op het balkon in de grote zaal van de Schouwburg, Zita Swoon bracht degelijke nummers ten gehore, met kekke dansjes van de twee achtergrondzangeressen. Stef Kamiel Carlens begeleide zichzelf op de gitaar, en zong degelijk zijn liedjes met een positieve rol voor de zangeressen en de man op de "Hammond XXL".

Echter toen veranderde er iets, SK Karlens legde zijn gitaar weg, de zangeressen gooiden hun microfoonstandaards weg en de band begon de liedjes met steeds meer swing te presenteren. Weg uit dat balkon was onze reactie, hup dansen als een malle.
Ook Stef Kamiel begon meer en meer los te gaan, de zangeressen deden hun dansjes nog wilder, de man op de Hammond fonkte en improviseerde er op los. Het publiek begon ook steeds uitbundiger te worden, toen de laatste twee liedjes weer echt rustig waren.
Echter Zita Swoon kwam terug voor een toegift waarvan één weer swingde en de ander eerder een liedje voor het slapengaan was, wel heel mooi echter.

Drie optredens, alledrie goed! De vrijdag was geslaagd.

Zaterdag

Allereerst stond de film "24 Hour Party People" op het programma, en wat sessies, waarbij die van Bunny Rabbit eruit sprong. De ene 'zangeres' Bunny had eerst liefkozend haar knuffelkonijn in haar armen geklemd, echter de beat ontspoorde helemaal, en Bunny smeet haar konijn enkele malen op de grond. Ze wisten er een feestje van te maken, zo om 3 uur 's middags in een snikhete TENT. Ook Camera Obscura was erg relax, mede door het feit dat ze ABBA coverden, wat verschrikkelijk leuk was.

Frida Hyvonnen

Als een engel zat ze daar, achter haar kolossale vleugelpiano, ik verbaasde me dat ze zelf geen vleugels had. Wát een stem, en daarbij wát een teksten, en wát een prachtig piano spel. Ze betoverde de propvolle zaal, en bleek erg spontaan, getuige de verhaaltjes die ze vertelde. Ook was ze zichtbaar verrast door de hoge opkomst.
Wat vooral opviel is dat haar liedjes nergens eentonig werden, of saai. Ze bleef boeien en dat was toch vooral te wijten aan haar erg goede pianospel en haar sympathiek persoonlijkheid.

Bloody Honkies

Een gewonere rockband bestaat eigenlijk niet, de zanger had lang haar en een ontbloot bovenlijf, en schreeuwde de longen uit zijn lijf. In het karig gevulde Rotown knikte iedereen rustig mee, terwijl het bovenlijf van de zanger nat zag van het zweet.

Jamie T

Een schooier, met een toepasselijk petje stond hij samen met zijn basgitaar in off_corso. Een zaal die er veel te groot voor was, wat moest hij doen?
De liedjes werden snel eentonig, het publiek wilde wel, maar kon niet dansen. Jamie T wist niet wat hij aanmoest met zo'n grote zaal, en speelde dan ook maar een half uur in plaats van drie kwartier.
Was dit een fout van de programmeurs? In elk geval kwam Jamie T niet goed tot z'n recht in off_corso.

Na Jamie T wilde ik nog wel een keer Bunny Rabbit zien, maar het was gigantisch druk voor Lantaren Venster, er was geen doorkomen aan, dus besloten wij gewoon maar in de schouwburg te wachten.

Patrick Wolf

Wat een vreemde knaap was het, zijn gerafelde blouse, zijn korte broek en zijn excentrieke performance.
Echter de band, die bestond uit contrabas, 'elektronica', drums en viool speelde strak. De liedjes misten hun uitwerking niet, zeker door de soms snoeiharde elektronica die door de Schouwburg galmden.

Vooraan stonden slechts de modieuste hipsters uit Rotterdam en omstreken, een publiek dat je ook bij Patrick Wolf zou verwachten. Een ballad er doorheen hoefde niet persé maar overall was het gewoon een verschrikkelijk goede show van Patrick Wolf


En zo bleek mijn eerste keer Motel Mozaique zeer geslaagd!

10-13 april 2008
Ik ben aanwezig!

En dan komt Phosphorescent geloof ik ook nog.

Ik ga zoals altijd voor de volle meuk. Geen idee trouwens of de kaartverkoop al gestart is, behalve dan via de website zelf.

Ziet er zéér slecht uit tot nu toe het programma.

Bekend gemaakt: Holy Fuck ( ) en M83.

Volgens Last.FM: The Helio Sequence.

En The Gutter Twins niet te vergeten

Woe!! Ik denk dat ik mijn dagkaart voor de vrijdag net op tijd heb gekocht, want zojuist werd als 'secret headliner' voor die dag het tamelijk onbekende bandje dEUS bekendgemaakt. Ik meen dat ze uit België komen.

Mijn programma voor die dag zit al vrij vol met Low, Phosphorescent, The Helio Sequence en Holy Fuck, maar ik hoop echt dat ik dEUS er ook nog tussen weet te frommelen.

Low start en eindigt precies tegelijk met Holy Fuck.

Nee, het is nog veel erger. Low start en eindigt precies tegelijk met Guillemots.

vrijdag mooie dag. Ook met Alela Diane en Phosphorescent. Maar wel tegelijk

Even kijken of er nog kaarten zijn....

Zijn er nog mensen van plan te gaan dit jaar?



website

Klinkt veelbelovend. Ben erg benieuwd naar A place to bury strangers live.

Dat schijnt voornamelijk erg hard te zijn.

Daarom, ben benieuwd of het inderdaad de hardste band op aarde is zoals ik wel eens heb gelezen.

Ik heb kaartjes voor het hele gebeuren, zoals eigenlijk elk jaar. En ik verwacht eigenlijk vooral herrie bij HEALTH, al ben ik ook van plan om A Place to Bury Strangers te zien/horen.

Heerlijk weekend gehad, maar in verband met verhuizing vorige week en de aanverwante taken (zoals oud huurhuis in de juiste staat opleveren) afgelopen weekend was het ook heel erg vol.

Maar toch een gaatje weten te vinden om op vrijdag naar de bouwput te fietsen (een bouwput die ik vanwege proffesionele redenen vrij goed ken en nee ik ben niet verantwoordelijk voor verdubbeling van het budsget ;-D) om The new wine te bekijken. Het bandje paste niet in het reguliere schema dus dit was een leuke manier om het bandje te leren kennen. En wat beloofd werd, werd nagekomen, dansbare pop met electro invloeden, 20 minuten zonder onnodig gepraat maakte het een prima optreden, volgens mij was dat later op de avond in Rotown een groot feest.

Vervolgens wat Orkatertoneel gezien van The Sadists in Lantaren, leuke sketches waarin in de zuidelijke staten van Amerika op de hak werd genomen, met veel muziek (man wat zijn die mensen van Orkater toch altijd zo muzikaal).

Toen was het tijd om op deze zwoele avond bier naar binnen te gooien op een terras en aangezien Rotown om de hoek lag en Handsome furs daar speelde zijn we daar heengegaan, waar het gezellig druk was op straat. Maar uiteraard kwam ik voor de muziek en daar waar het album bij sommige nummers wat saai aan kan doen is dit live niet het geval. Heerlijk opzwepende rock met wederom electro invloeden (gelukkig heb ik mijn passie voor electro sinds kort echt ontdekt dus ik kan er wel mee uit de voeten).

Omdat het optreden "gewoon" 3 kwartier duurde kon ik ook nog even de Watt in voor Johann Johannson, prachtige muziek natuurlijk, maar wat ik al vreesde werd waarheid, de zaal is te groot en het publiek stond daar alleen voor het bier, want er werd enorm hard door de muziek heen geluld, jammer.

Toen echt naar totaal wat anders; Dent May en his magnificent ukulele. Een jonge Bill Gates op zijn ukulele en zijn Eugene Hutz lookalike (inclusief foute snor) mattie op sambaballen en tamboerijn die jaren 50 muziek maken, hoe suf kan het zijn? Maar schijn bedriegt, want de nummers waren gewoon goed, met veel enthousiasme gebracht, maar voor mij lastig te beoordelen, omdat het een beetje camp aandoet, maar goed voor een leuk optreden.

En toen naar wat de knaller van de avond zou moeten worden; The whitest boy alive en na 10 seconden, 3 noten en "can you keep a secret" wist ik het al; dit gaat een hele goede avond worden. En dat werd het ook, de Watt knalde uit zijn voegen en stilstaan was geen optie. En wat was het goed. Als ze in deze samenstelling doorgaan voorzie ik toch een hele grote toekomst voor deze band, want het is nu al afsluiterwaardig voor een groot festival als je het mij vraagt.

En toen was het opeens zaterdagmorgen, waar ik eigenlijk eerst weer de bouwput had ingepland (voor Johann uiteraard) liep het iets anders, ik moest nog zoveel andere zaken regelen dat ik besloot dat eerst maar te doen en dan 's middags nog even te gaan kijken op de bouwput (maar dat is er uiteraard nooit van gekomen ). Na het eten snel naar de Rotown voor iets waar ik heel nieuwsgierig naar was; Madensuyu. Maar het begon er al mee dat de gitarist op het podium ging zitten, waardoor niemand hem nog zag, behalve de eerste 3 rijen, verder vond ik het ook gewoon niet zo strak, vooral de drums vond ik erg rammelen. De muziek is geweldig en als ze het strak weten te krijgen dan sta ik volgende keer vooraan, maar eigenlijk was dit de enige tegenvaller van het weekend.

Doordat ik na een half uur uit Rotown ben vertrokken had ik wel tijd om Woods te zien "hell yeah, it's a weekend one" is een beschrijving van een album, dus dat beloofde veel goeds. Zo wicked was het niet, wel goed, met ditmaal wel strakke drums, zodat de gitarist op sommige nummers helemaal los kon gaan. Minpuntje was het gebrek aan interactie met het publiek, maar het optreden was gewoon prima.

En toen kwam de andere band die bij mij torenhoge verwachtingen hadden gekweekt; Hjaltalin. Aangezien alles uit Ijsland met Sigur ros wordt vergeleken, maak ik ook maar een vergelijking; die is er niet. Redelijk toegangelijke pop met een vleugje folk, maar zo goed gespeeld, zoveel speelvreugde en door toevoeging van de viool en fagot toch een heel eigen geluid. Ik word heel blij van dit soort bands en op Roskilde ga ik ze denk ik nog een keer zien. En gelukkig geen spijt gekregen van het feit dat ik A Certain ratio moest laten lopen.

Tot slot had ik nog een dilemma, wordt het Loney, dear, die een fantastisch album uitheeft en die ik op Lowlands 2007 een uitstekende show vond geven of ging ik toch voor Marching band, die ik nog niet gezien had. Het werd toch Marching band, die begonnen in een volle zaal en eindigde met zo'n 100 mensen. Dit lag niet aan de kwaliteit van het optreden, want dat was gewoon prima, echter was het ook niet heel bijzonder. Gewoon een leuke band waar je prima op kan bewegen, maar volgens mij is dit 's middags in het zonnetje met een biertje net zo leuk.

Tot slot toch nog even het gekkenhuis dat Watt heet ingelopen om een uurtje 2 many Dj's mee te pakken. En dat is an sich prima, want ze kunnen best draaien, alleen ik meen toch dat ik ze jaren geleden het zo bekende mixen van nummers deden en de laatste keren dat ik ze heb gezien deden ze dat niet meer. En dat vind ik jammer, want dat was erg leuk, en nu zijn het gewoon dj's en daarmee overbodig ;-D.

Mooi progrmma voor motel mozaique, met Band of Horses toch wel als persoonlijke favoriet. check it! 9 en 10 april.

Programma voor komende editie begint er al erg leuk uit te zien, met op zaterdag Belle & Sebastian Tickets zijn gekocht!

Vrijdag 8 april
Agnes Obel
Darkstar
José Gonzàlez performing with The Gothenburg String Theory
Josh T. Pearson
Lykke Li

Zaterdag 9 april
Belle & Sebastian
Dum Dum Girls
Grant Hart
The Coral
The Bees
Josh Ritter & The Royal City Band
Villagers

Is allemaal op fietsafstand dus Graf zal vast present zijn zoals elk jaar

Die Villagers zie je ook overal weer terug, zeg. Maar wellicht dat ik dit jaar ook wel ga, ziet er goed uit.

Leuk, geef maar een gil voor een meet-up ofzo

Ik heb een kaartje binnen voor beide avonden, wie gaat er nog meer?
Enkel de zaterdag is overigens al uitverkocht, al zijn er nog wel passe-partouts voor beide avonden beschikbaar...

Dat verbaast me nou niks, aangezien Belle & Sebastian hun voorlopig enige optreden in Nederland op MM geven. Ik weet niet hoeveel dagkaarten er beschikbaar waren, maar de laatste keer dat B&S naar Nederland kwam hadden ze Paradiso ook rap uitverkocht.

Geen idee hoe ze dat daar plannen bij MoMo maar er zijn opeens weer verse zaterdagkaarten beschikbaar.

Misschien hebben ze wat passe-partouts gesplitst omdat de zaterdag zo snel uitverkocht raakte?

Er zijn weer wat nieuwe namen bekend gemaakt:
Architecture in Helsinki (ben benieuwd hoe die live klinken!)
Battles
Dan Deacon
No Age
No Age VS The Bear (No Age speelt life de soundtrack bij de film)
Pien Feith
Project Wildeman (muziektheater)
Shugo Tokumaru
Wu Lyf

Wat mij betreft niet heel veel boeiends, in ieder geval geen band waar ik speciaal voor zou gaan. Maar het eerste deel van het programma is al zo sterk, dat dat ook niet meer nodig was