Het was zeer zeker de moeite waard
Grappige band om te observeren trouwens, met Jim White die constant zat te klooien met allerlei tambourijnen en drumstokjes, Warren Ellis die zich lekker extravert tekeer ging en Mick Jones die itt tot zijn collega's, gedurende het hele optreden zo onvertoorbaar als een standbeeld op zijn gitaar stond te tokkelen.
En die chemie tussen band en publiek was inderdaad aanstekelijk, maar die grap van Josh, het "vierde" bandlid die ook voor D3 opende, over die eend en de kruidenier vond ik zelf nog het leukste interactie-moment
Muzikale hoogtepunten waren voor mij
The Zither Player, The Restless Waves, het al eerder genoemde
Authentic Celestial Music en
Sue's Last Ride. Jammer alleen dat ze
Red en
Dirty Equation niet wilden spelen, maar zelfs die kleine teleurstelling kon voor mij de pret niet drukken.
Ik meende je nog te herkennen, Herman, als een sjagrokende, ietwat studentikoos ogende jongen die iets schuin voor me die aan de uiterste puntje van de rechtkant van het podium ophield, maar aangezien je net schreef dat je je gedurende het hele concert aan de andere kant van het podium bevond, denk ik dat ik me een ongemakkelijk moment heb bespaard door die persoon niet aan te spreken.
Overigens heb ik zelf ook nog even met Warren Ellis staan wauwelen ("Filthy Four minus One")
