menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / Top 10 nummers van 2019

zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
Nog net geen 3 weken in het nieuwe jaar maar nu al een lijstje heerlijke nummers / singles.

Voorlopig zijn dit ze, terwijl er nog zeker 4 albums beluisterd moeten worden die afgelopen vrijdag uitkwamen.

1. bis - Sound of a Heartbreak (nieuw album aangekondigd) YouTube
2. Sharon Van Etten - No One's Easy to Love (albumtrack) YouTube (live version)
3. Joe Jackson - Fool (albumtrack)
4. Chaka Khan - Hello Happiness YouTube
5. Johnnyswim - Bridges YouTube
6. Pavo Pavo - Mystery Hour YouTube (official video)
7. Lily & Madeleine - Can't Help the Way I Feel YouTube
8. The Cranberries - All Over Now Official Audio - YouTube
9. Amanda Palmer - Drowning In The Sound (Demo) - YouTube
10. Garbage - Destroying Angels (nieuwe album aangekondigd) YouTube - vinyl playback

avatar van E-Clect-Eddy
Een maandje verder en niet enorm veel verandert... wel wat nieuwe ontdekkingen.

1. bis - Sound of a Heartbreak (nieuw album is uit) YouTube
2. Sharon Van Etten - No One's Easy to Love / Hands (albumtracks) YouTube (live version)
3. Beck - Tarantula - YouTube - audio cover
4. The Specials - We Sell Hope - YouTube - audio
5. Pavo Pavo - Mystery Hour YouTube (official video)

6. Cherry Glazerr - Stupid Fish / Juicy Socks / Daddi (albumtrack / singles) - YouTube - audio
7. Joe Jackson - Fool / Dave (albumtracks) - Dave - Official Performance Video - YouTube
8. Chaka Khan - Hello Happiness YouTube
9. Johnnyswim - Bridges YouTube
10. Lily & Madeleine - Can't Help the Way I Feel YouTube

11. The Cranberries - All Over Now Official Audio - YouTube
12. Amanda Palmer - Drowning In The Sound / Voicemail for Jill (Demo) - YouTube
13. Halo Maud - Dépression au-dessus du jardin - official audio - YouTube Serge Gainsburgh cover
14. Pet Shop Boys — The forgotten child - lyric video - YouTube
15. Jessica Pratt - This Time Around - Official Video - YouTube
16. Y La Bamba — Mujeres - YouTube - audio
17. Garbage - Destroying Angels (nieuwe album aangekondigd) YouTube - vinyl playback

avatar van -SprayIt-
10 tracks uit 2019 waar ik momenteel van geniet:

1. Underworld - Appleshine Continuum
1. Underworld - Threat of Rain
1. Underworld - Appleshine [Film Edit]
2. Yola - Faraway Look
3. Little Simz - 101 FM
4. Strand of Oaks - Visions
5. Andrew Bird - Sisyphus
6. Jessica Pratt - This Time Around
7. Efdemin - A Land Unknown
8. The Cinematic Orchestra - To Believe
9, Fennesz - We Trigger the Sun
10. The Comet Is Coming - Summon the Fire

avatar van E-Clect-Eddy
Alweer mei en rond de 1400 nummers van 2019 beluisterd.

1. Cherry Glazerr - Stupid Fish / Juicy Socks / Daddi (albumtrack / singles)
2. bis - Sound of a Heartbreak Indie Rock
3. Sharon Van Etten - No One's Easy to Love / Hands (albumtracks)
4. The Specials - We Sell Hope / Blam Blam Fever
5. Perry Farrell - Pirate Punk Politician
6. Rev Rev Rev - Clutching The Blade
7. Joe Jackson - Fool / Dave / Alchemy (albumtracks)
8. Lily & Madeleine - Can't Help the Way I Feel
9. Y La Bamba - Mujeres / Cuatro Crazy Alternative Latin Roots Folk
10. The Chemical Brothers - Got To Keep On

11. Lucy Rose - Conversation / Treat Me Like a Woman
12. Pavo Pavo - Mystery Hour / Statue Is a Man Inside
13. Camp Claude - Now That You're Gone Franse Indie Rock
14. The Cranberries - All Over Now
15. Chaka Khan - Hello Happiness
16. Broken Social Scene - Can't Find My Heart
17. Johnnyswim - Bridges
18. Beck - Tarantula (cover)
19. Halo Maud - Dépression au-dessus du jardin (Serge Gainsburgh cover)
20. The Faint - Quench the Flame
21. Pet Shop Boys - The forgotten child
22. FEWS - Quiet
23. Chromatics - Time Rider
24. Weyes Blood - Andromeda
25. Laure Briard - Marin solitaire

Jessica Pratt - This Time Around
Amanda Palmer - Drowning In The Sound / Voicemail for Jill

avatar van Arno
1. Billie Eilish - bad guy
2. Sharon Van Etten - Comeback Kid
3. FEWS - More Than Ever
4. Billie Eilish - bury a friend
5. Jade Bird - Uh Huh
6. Tristan - Olso
7. Kelsey Lu - Poor Fake
8. FEWS - Paradiso
9. Jade Bird - I Get No Joy
10. Sharon Van Etten - No One's Easy to Love

avatar van karbloos
1.Lucy in blue - In Flight
2.Big Big train - Voyager
3.Mostly Autumn - White Rainbow
4.Soen - Lotus
5.RPWL - Light of the world
6.Bjorn Riis - Icarus
7.Lonely Robot - Ancient ascendant
8.Stray Cats - Cat fight (over a dog like me)
9.The Waterboys - In my time on earth
10.Zuffanti - In/Out

avatar van hoi123
1. Fennesz - We Trigger the Sun
2. Big Thief - UFOF
3. Black Country, New Road - Athen’s, France
4. Little Simz - Pressure
5. Squid - Houseplants
6. black midi - Crow’s Perch
7. Shlohmo - Rock Music
8. Jessica Pratt - This Time Around
9. Vampire Weekend - Unbearably White
10. The Comet Is Coming feat. Kate Tempest - Blood of the Past

avatar van wvv89
1. Austin Meade - Colorblind
2. Kylie Rae Harris - Don't Let the Walls Fall Yet
3. Bear's Den - Laurel Wreath
4. Charlie Marie - Countryside
5. Tylor & the Train Robbers - Pave Your Way
6. Vampire Weekend - This Life
7. Charles Wesley Godwin - Hardwood Floors
8. Danny Burns - Human Heart
9. Flatland Cavalry - Back to Me
10. Mercy John - Let It Go Easy

avatar van hoi123
1. Black Country, New Road - Sunglasses
2. Fennesz - We Trigger the Sun
3. Girl Band - Shoulderblades
4. Big Thief - Orange
5. Tropical Fuck Storm - Paradise
6. Jai Paul - Str8 Outta Mumbai
7. black midi - bmbmbm
8. Quelle Chris - Straight Shot
9. Squid - Houseplants
10. Weyes Blood - Movies

11. Little Simz - Pressure
12. Kate Tempest - Firesmoke
13. KOKOKO! - Azo Toke
14. Thom Yorke - Twist
15. Billly Woods & Kenny Segal - Checkpoints
16. Jessica Pratt - This Time Around
17. Vampire Weekend - Unbearably White
18. Angèle - Balance ton Quoi
19. FKA twigs - Cellophane
20. Caterina Barbieri - Fantas

Dominik Eulberg - Funffleck-Widderchen
The Comet Is Coming - Birth Of Creation
The Comet Is Coming - Blood Of The Past
The Comet Is Coming - Summon The Fire
Big Brave - Holding Pattern
Rammstein - Deutschland
Rammstein - Auslander
Rammstein - Diamant
Black Midi - Ducter

avatar van nedbed
1. Zwangere Guy - Gorik Pt. 1
2. Tyler, the Creator - NEW MAGIC WAND
3. BROCKHAMPTON - No Halo
4. JPEGMAFIA - Free the Frail
5. Tyler, the Creator - IGOR'S THEME
6. Little Simz - Pressure
7. Quelle Chris - Obamacare
8. clipping. - Blood of the Fang
9. Danny Brown - Savage Nomad
10. Freddie Gibbs & Madlib - Crime Pays

avatar van 123poetertjes
Allemaal voor het eerst gereleast in 2019 en allemaal dit jaar live gehoord:

1. Naaaaaaaaz - TAPED
2. The Comet Is Coming - Summon The Fire
3. Vampire Weekend - Harmony Hall
4. Underworld - Border Country
5. girl in red - watch you sleep.
6. ROSALÍA - Aute Cuture
7. Jade Bird - Does Anybody Know
8. Lauran Hibberd - Shark Week
9. Eefje de Visser - Bitterzoet
10. Kate Tempest - People's Faces
11. BROCKHAMPTON - BOY BYE
12. Charlotte Carpenter - Follow You Down
13. Tshegue - M'Benga Bila
14. Julia Jacklin - Pressure to Party
15. Balthazar - Never Gonna Let You Down Again

En iets van Zwangere maar ik weet bij god niet meer welke ie wel en niet als een mafklapper op ons afvuurde. jordidj1 help

avatar van Arno
De mooiste 25.

1. Billie Eilish - bad guy
2. Sharon Van Etten - Comeback Kid
3. Fews - More Than Ever
4. Fontaines D.C. - Too Real
5. Little Simz - Venom
6. Eefje de Visser - Bitterzoet
7. Lana del Rey - Venice Bitch
8. The Murder Capital - Don't Clinge to Life
9. Kelsey Lu - Poor Fake
10. FKA Twigs - Sad Day
11. Fontaines D.C. - Hurricane Laughter
12. Billie Eilish - bury a friend
13. Tool - 7empest
14. Fontaines D.C. - Sha Sha Sha
15. Vampire Weekend - Harmony Hall
16. Scalping - Satan II
17. Tristan - Olso
18. Jade Bird - Uh Huh
19. Fews - Paradiso
20. Blanck Mass - Death Drop
21. Vampire Weekend - Sympathy
22. Brutus - Cemetery
23. Caterina Barbieri - Fantas
24. Charlotte Adigéry - Paténipat
25. Marina - Handmade Heaven

avatar van Snoeperd
11 van mijn favorieten!

Fontaines D.C. - Boys in the Better Land
Vampire Weekend - Big Blue
Danny Brown - Dirty Laundry
Big Thief - U.F.O.F.
Lana Del Rey - Fuck It I Love You
Freddie Gibbs & Madlib - Crime Pays
Floating Points - LesAlpx
Wild Dark - Shadow
Kokoko! - Malembe
Bjarki - Cereal Rudestorm
Zwangere Guy - Beter Leven

avatar van hoi123
Einde van het jaar betekent ongevraagde jaarlijstjes! In de komende dagen mijn top-30 nummers van het afgelopen jaar, die ik voor een aanzienlijk deel te danken heb aan de geweldige smaak van de mensen in het Song van het Jaar-topic en een klein beetje aan de mijne.

30. Tyler, the Creator – GONE GONE / THANK YOU

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=pVInBRkoKgY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.

Na meer dan een halfjaar moet de definitieve klik met Tylers nieuwe album, dat op veel muziekfora wordt onthaald als hét album van 2019, nog komen voor mij. Wel kan ik erkennen dat het schrijven van kleurrijke en volledig eigen melodieën, een kunst die Tyler op Wolf al beheerste (IFHY iemand?), op verschillende plekken op dit album wordt geperfectioneerd. GONE GONE / THANK YOU is daar het summum van: dat refreintje heeft precies de goede verhouding weemoed en uitbundigheid, en de achteloze manier waarop het “Gone” over de drums wordt gedrapeerd als die zijn gevallen zijn genoeg voor een geluksriling of twee. Gooi daarbij een stuk of drie interessante twists binnen het nummer, en je hebt voor mij het hoogtepunt van Igor.

29. Shlohmo – Rock Music

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=aGycmdH-4cQ

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.

Op Dark Red leerde ik Shlohmo kennen als een producent die het schurende niet mijdt. Op zijn laatste worp zijn veel van die ruige kantjes een beetje geërodeerd, maar op Rock Music laat hij horen dat hij nog zeker genoeg in zijn mars heeft. Vanaf het moment dat de naargeestige synth in de eerste minuut invalt, bouwt hij vakkundig op naar een heerlijk ontsporende climax doorspekt van zwarte gitaren die rinkelend met elkaar in de strijd gaan, waarna hij langzaam afbouwt zónder de interesse te laten verslappen (best een kunst op zich). Ik kan niet zeggen dat het bijbehorende album me tomeloos enthousiast heeft gemaakt, maar Rock Music is van zodanige klasse dat ik zeker nog vertrouwen heb in wat Shlohmo hierna gaat doen.

28. Caroline Polachek – So Hot You’re Hurting My Feelings

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=sn3cHUtNZKo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Eén van de veranderingen in mijn muzieksmaak in 2019 is dat mijn voormalige onwillekeurige maar toch pretentieuze afkeer richting goede pop aanzienlijk is afgenomen – althans, dat mag ik hopen. Hoe wil je het ook anders, met een muziekjaar waarin Billie Eilish, Lana del Rey, en nu dus ook Caroline Polachek zulke fantastische nummers hebben uitgebracht. So Hot You’re Hurting My Feelings combineert een perfect weemoedig dansvloersfeertje met een onweerstaanbare 80’s-productie en één van de meest catchy refreintjes van het jaar. De eigenzinnige articulatie van mevrouw Polachek, dit jaar eindelijk doorgebroken als gerenommeerd artieste, is de kers op de taart van dit nummer met de pijnlijk herkenbare titel.

27. Balthazar – I’m Never Gonna Let You Down Again

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=zvJJ8G9oBrE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Zo lang als dat Balthazar albums uitbrengt, zal ik ze beluisteren om de meeste nummers erop te vergeten, maar de paar onvergetelijke pareltjes er wel uit te pikken. Net zoals Bunker op Thin Walls, Oldest of Sisters op Rats en Blood Like Wine op hun debuut heeft I’m Never Gonna Let You Down Again nét dat beetje extra wat Balthazar verheft van een prima indiebandje tot buitencategorie wat betreft gevoel voor melodie. Weinig is uitdagend aan de gladde falsetto-achtergrondzang, en het simpele gitaarsolootje dat zich ermee vermengt; ook de manier waarop Devoldere achteloos zijn reeks beloftes over de zachte synths zingt is niet bepaald controversieel. Maar waarom de fuck zou je dat willen als het zo lekker klinkt? De beste muziek denkbaar die je in iedere omgeving kan opzetten, dit.

26. Jessica Pratt – This Time Around

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=FDi6C8AeTVI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Het album Quiet Signs is een massage waarbij je al aan het begin in slaap valt. De nummers zijn nauwelijks van elkaar te onderscheiden, maar wel zodanig warm en rustgevend dat dat nou ook weer niet echt uitmaakt. This Time Around is daar een ongelooflijk prettige uitzondering op. Het is de climax van de massage (Hebben massages climaxen? Misschien had ik een betere metafoor kunnen kiezen), waarin de combinatie van de eigenaardige stem van Pratt en de minimale gitaarbegeleiding Twin Peaks-achtige hoogtes van gloedvolle, subtiel afstandelijke magie bereiken. “I don't wanna try no longer/Your songbird singing the darkest hour of the night” – het spijt me, mevrouw Pratt, maar uw muziek is zo verstild en kalmerend dat u precies dat voor me bent.

25. Angèle – Balance ton Quoi

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=Hi7Rx3En7-k

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Eén van de meest catchy refreintjes van het jaar zei ik? Laat ik mezelf dan maar meteen herhalen: Balance ton Quoi heeft dat. Ik heb dit jaar dagen gehad dat mijn huisgenoot en ik dit nummer zonder overdrijven een uur op repeat hebben gehad, meezingend en alleen verhinderd door onze gebrekkige kennis van de Franse taal. In deze feministische middelvinger tegen de micro-agressies en intimidatie die vrouwen in de muziekindustrie tegenkomen zegt de Waalse Angèle fuck you met een nog nooit eerder vertoonde ironische liefheid. Ongelooflijk charmant, al besef ik dat dit bijvoeglijk naamwoord precies datgene is waar ze tegen ageert.

24. Lana Del Rey - Norman Fucking Rockwell

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=wPt0dGg4BKA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Naast de welbekende openingszin van het eerste nummer op Lana Del Rey’s waanzinnig goed ontvangen album dit jaar, wil ik graag nog even het volgende citeren: ”You’re just a man, it’s just what you do”. Niet de meest poëtische vondst op überhaupt dit nummer, ik weet het, maar het illustreert wel die onweerstaanbare charme die Lana kan tentoonspreiden. Het is de melancholische charme van sixtiesfilms die ik niet eens gezien heb, waarin mijmerende vrouwen zich laten verleiden door de mannelijke ongeleide projectielen. Een tikkeltje verouderd misschien, maar nostalgisch lijkt me een beter woord om het te omschrijven, en dat is ook precies het trompetje dat het nummer uitgeleide doet. Het ruikt naar grandeur, naar Hollywoodverdriet, en het is onweerstaanbaar.

23. Celer - In the Middle of the Moving Field

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=AZymCTnAAbk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Over grandeur gesproken. Ik ben dit jaar in het oeuvre van Will Long gedoken, en ik zou liegen als ik niet zou toegeven dat de ambientstukken die hij maakt niet wat ontoegankelijk voor me zijn. Maar nummers zoals deze geven me zo’n ongelooflijke drive om zijn muziek meer te ontdekken: de monumentale traagheid waarmee dit stuk zich voortbeweegt geeft een speciaal soort larger-than-life gevoel aan me mee dat maar heel weinig nummers kunnen. Zoals je van het genre kan verwachten zit er weinig tot geen progressie in de muziek, maar de treurnis én hoop die het met zich meedraagt zorgen ervoor dat deze massieve brok emotie wat mij betreft nog dubbel zo lang had kunnen duren.

22. Caterina Barbieri - Fantas

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=7VQAEAysPeA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Waarschijnlijk mijn minst geluisterde nummer in deze top-30. Dat heeft weinig te maken met de toegankelijkheid ervan - al vanaf het moment dat Masimo deze nomineerde in het Song van het Jaar 2019-topic was ik overtuigd. Het is eerder dat Fantas zo indringend is dat het met maar weinig stemmingen compatible is. Deze elektronica-mammoet, volgens Barbieri een verkenning van de relatie tot geluid en ruimte, is er zo eentje die wel het ontstaan van de aarde lijkt uit te beelden. De synthstralen beamen constant het oneindige in, verzwakken om vervolgens weer te versterken en vertragen om vervolgens weer te versnellen. Een vrij gigantisch nummer dus, als dat op enige manier logisch klinkt, en vrij overdonderend als je in de bui bent om overdonderd te worden.

21. billy woods and Kenny Segal - Checkpoints

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=mA96nYMaE3Y

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Een crossover tussen hiphop en rock zo sterk als deze ben ik al sinds Never Better van P.O.S. niet tegengekomen. Producer Kenny Segal heeft een klassieke achtergrond, en dat hoor je terug in de heerlijke variëteit in de instrumentatie, van het onheilspelllende gitaarloopje dat het nummer inluidt en de verzengende synth tot de machtige drumpartjjen in de climax. Veel rappers zouden ondersneeuwen in dit geweld, maar de haperende flow van billy woods, die precies op de goede momenten de agressieknop omhoog draait, is een perfecte match. Zenuwslopende hiphop.

avatar van aerobag
Wij kunnen elkaar muzikaal vaak erg goed de hand schudden hoi123. Leuk om de stukjes erbij ook te lezen!

Ik ga binnenkort ook eens puzzelen voor een top 25 (of zoiets), maar ik kan al verklappen dat bijna al deze 10 ook kanshebbers zijn. Vooral Carolina Polachek, Billy Woods/Kenny Segal, Pratt, Barbieri en Slohmo zijn voor mij grote kanshebbers. Celer moet ik nog eens even goed voor gaan zitten.

Veel rappers zouden ondersneeuwen in dit geweld, maar de haperende flow van billy woods, die precies op de goede momenten de agressieknop omhoog draait, is een perfecte match.

Dit ben ik helemaal met je eens, die dynamiek van Woods en Segal is ongelofelijk en die flow kopt precies de hele feeling van het album in.

Wat ik ook met je eens ben, dat het een goed jaar geweest is voor pop muziek. Niet alleen bubbelt de art pop scene gestaag door met zeer geslaagde albums van Polachek en Weyes Blood, ook de echte mainstream pop (wel raar om het zo te noemen, aangezien pop voor populair staat, afijn je snapt waarschijnlijk wat ik bedoel) hebben met Billie Eilish, Lizzo en Lana Del Rey ook een paar kwalitatief sterke tracks afgeleverd
Moet ik als sidenote wel even zeggen dat ik niet zo veel heb met de hele PC music school, met o.a. Hannah Diamonds en Charlie XcX, maar ik ben wel benieuwd hoe dat zich door ontwikkeld komende jaren, aangezien deze movement (ook dankzij SOPHIE vorig jaar) behoorlijk wat momentum oppakt

avatar van TornadoEF5
1. FKA Twigs - Sad Day
2. Grimes & i_o - Violence
3. Grimes - 4AM
4. Tame Impala - Borderline
5. Hatchie - Obsessed
6. FKA Twigs - Cellophane
7. Grimes - So Heavy I Fell Through The Earth
8. Hatchie - Stay With Me
9. Lana Del Rey - Doin' Time
10. Taylor Swift - Lover

avatar van Lambchop
Absolute nummer 1. William prince - the spark

avatar van hoi123
20. BROCKHAMPTON - NO HALO

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=5PHqk_7kIWk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Ik zat gisteren op de fiets. Toen bedacht ik me dat BROCKHAMPTON waarschijnlijk voor tieners nu is wat Gorillaz voor mijn generatie was. Vervolgens luisterde ik NO HALO, met zijn zalvende gitaarsample, melancholische toon die aan Justin Timberlake in zijn vroege jaren doet denken (compliment), en prachtige bijdrage van Deb Never. Toen was ik best blij voor de generatie na mij.

19. KOKOKO! - Azo Toke

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=Dh7C0Sxc8Jg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Ik zat deze zomer met wat vrienden in Hongarije toen ik het me in mijn hoofd had gehaald dat ik spieren wilde kweken. Uiteraard heb ik het dagelijks opdrukken en dat hele gebeuren niet lang volgehouden, maar ik weet zeker dat ik het niet verder dan dag één had gehaald als ik Azo Toke niet had gehad. De woeste overtuiging in de stem van zanger Makara Bianko, die als een bezetene mantra’s schreeuwt, in combinatie met de zware percussie zorgt voor een opzwependheid die maar door weinigen kan worden gehaald. Ik krijg er bijna weer zin van om op te drukken.

18. Kate Tempest - Firesmoke

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=pwMtfS0Tqr8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


The Book of Traps and Lessons is waarschijnlijk mijn grootste teleurstelling van het afgelopen jaar: in plaats van de begeesterde verhalenverteller horen we op dit album een ongeloofwaardige tv-prediker die holle kreet na holle kreet naar de luisteraar werpt. Maar er is één lichtpuntje. Firesmoke is persoonlijker dan Tempest ooit is geweest, en volkomen pretentieloos. De beat voelt als een warme omhelzing, waardoor de al gruwelijk oprechte manier waarop Kate de liefde voor haar vriendin omschrijft nog meer aankomt. De lichte verwondering waarmee ze “Now here comes this fire” rapt is één van de hoogtepunten van haar carrière.

17. Vampire Weekend - Unbearably White

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=bkBjoY7eyvU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Ook Vampire Weekend heeft met hun nieuwe album voor mij de verwachtingen niet helemaal kunnen waarmaken dit jaar. Begrijpelijk, op zich - als je zo’n megalang album uitbrengt als Father of the Bride kan je ook niet raar opkijken dat er wat missers opstaan. Unbearably White is daar absoluut geen van: door het ingetogen geluid krijgt het vermogen van Ezra Koenig om sprankelende melodieën te schrijven die zich permanent in je hoofd nestelen alle ruimte. Een subtiel popliedje van de hoogste klasse, waarbij de details (de touch van violen, de ingetogen samenzang aan het einde) de kwaliteit van het nummer onderstrepen.

16. yeule - Pixel Affection

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=Arfse3z5YzQ

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Heeft iemand dit al elektronische shoegaze genoemd? Anders doe ik het graag. De ontlading die ik voel op het moment waarop yeule’s zang na het intro wordt bedolven door een golf van analoge synths doet erg denken aan My Bloody Valentine, en hetzelfde geldt voor de lieflijke zanglijnen. Qua sfeer is dit wel uniek: deze Singaporese mevrouw creëert een totaal eigen wereldje van digitale romantiek die zo warm en uitnodigend klinkt dat hij lastig te verlaten is.
Ik houd van deze melancholische gameboy.

15. Little Simz - Pressure

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=y-EhFqGoADY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Met haar doorbraakalbum dit jaar heeft Little Simz bewezen niet één van de meest begaafde vrouwelijke rappers te zijn, maar überhaupt tot de top van de game te behoren wat betreft rapskills. Op Pressure, haar persoonlijke favoriet van dit album (goede smaak heeft ze), is dit continu te horen. De beheerste woede spat ervanaf terwijl ze op dit nummer de onrechtvaardigheden van deze tijd aankaart. Bij zo’n boodschap hoort dat ze goed oppast dat haar muziek niet te comfortabel wordt, en de plotselinge distorted achtergrondstem die om de hoek komt kinken laat zien dat ze hier goed aan heeft gedacht. Tegelijkertijd wordt er buitengewoon veel aandacht besteed aan het liedjeselement van het nummer: de trieste manier waarop Little Dragon het nummer uitgeleide doet is kippenvelmateriaal. Op alle fronten raak.

14. Mount Eerie with Julie Doiron - Love Without Possession

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=nhKoeYiGTWs

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


”What would be the use in becoming a symbol of walking desolation?” ”Love, a small word unable to hold, while we stretch at its meaning.” “What’s this new version of love that intrudes into the peace I thought I had?” Al sinds muziek wordt gemaakt is liefde hetgene waar het om draait. Je zou bijna denken dat na zo’n enkele tienduizenden jaren de rek er wel een beetje uit is, maar dan verliest Phil Elverum zijn vrouw. Sinds dit hem is overkomen, heeft hij ons meegenomen in zijn rouwproces, en laten zien dat er toch een reden is dat liefde het universeel toebezongen object is. De liefde die Elverum bezingt is zo doordringend en teder tegelijk, de verwondering over hoe zijn rouw nieuwe vormen aanneemt is zo voelbaar, en de samenzang met Doiron simpelweg te perfect om te beschrijven. Hoe voyeuristisch het ook heeft gevoeld om mee te reizen met Elverum sinds dit hem is overkomen, ik kan niet anders dan dankbaar zijn dat we mee mochten.

13. Squid - Houseplants

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=F7y2fbY23Dg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Natuurlijk verdient Squid al een notering in ieder eindejaarslijstje om de pure misère waarmee zanger en drummer Ollie Judge de titel uitschreeuwt. Andere redenen: de geniale overgang tussen staccato punk in het couplet en bedwelmende freejazz-achtige taferelen in het refrein, de fantastische uiteenzetting van de zeitgeist (en toekomst) van mijn generatie, en de furieuze, compleet geflipte climax, waarin Judge in steekwoorden zijn woede over onze tijd uitschreeuwt over polyritmisch gitaargefreak, om vervolgens compleet onverwachts en stoïcijns te eindigen. Houseplants.

12. FKA twigs - Cellophane

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=YkLjqFpBh84

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Volgens mij is het buiten de commentsecties van Youtube niet echt muzikale etiquette om bepaalde secondes aan te wijzen waarin een nummer echt excelleert, maar ja: op 1:50 heeft FKA twigs echt precies het muzikale equivalent gecreëerd van de holle maag die je voelt als je plots in de achtbaan naar beneden gaat, of slecht nieuws krijgt. Dat is relevant om aan te kaarten omdat het zo ontzettend goed aansluit op de rauwe emoties van het nummer, een klaagzang over haar stukgelopen relatie. Werkelijk alles in het nummer staat in de dienst van deze verstilde rouw, zoals de ongelooflijk aangrijpende snikken in de stem van Barnett en de instrumentatie die precies stilvalt rond de centrale stukken in de tekst. FKA twigs laat hier zien dat ze muziek van een bewonderenswaardige emotionele klasse kan schrijven en uitvoeren.

11. Weyes Blood - Movies

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=RFtRq6t3jOo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Wat was ik voor een idioot dat ik dit nummer de eerste keer dat ik het hoorde afdeed als generiek elektronisch singer-songwriter-materiaal? Movies is een monument van een nummer, en dat zeg ik niet omdat ik mijn liefde voor dit nummer nu voor dit stukje onder woorden moet brengen - nee, iedere keer dat ik Movies luister denk ik “wat een monument van een nummer”. De aanzwellende arpeggio’s die Mering begeleiden naar de climax grijpen je bij de lurven, en laten je langzaam opstijgen om bij het “I love movies” tot ongelooflijke hoogtes te komen, en dan zijn we godverdomme nog maar op de helft. Wat volgt is een ommezwaai (wat kan Mering toch ook belachelijk goed onverwachte akkoorden na elkaar plaatsen, he) die het nummer al helemaal de atmosfeer uit begeleidt. Mo-nu-ment.

avatar van Bartjeking
Ben niet bepaald een blogger, maar jaarlijks maak ik een top 100 albums. Is eigenlijk niet te doen en doet geen recht aan heel veel platen, maar goed...ik doe het toch: OORFIJN!: Album top 100 2019 - oorfijn.blogspot.com

Top 10 is als volgt:

1- Purple Mountains - Purple Mountains
2- Christone "Kingfish" Ingram - Kingfish
3- Allison Moorer - Blood
4- Nick Cave & The Bad Seeds - Ghosteen
5- Bruce Springsteen - Western Stars
6- Josh Gray - Songs of the Highway
7- Robert Ellis - Texas Piano Man
8- The Raconteurs - Help Us Stranger
9- Ryan Bingham - American Love Song
10- Josh Ritter - Fever Breaks


avatar van Mausie
Bartjeking schreef:
1- Purple Mountains - Purple Mountains


Mooie nummer 1! Alleen staat het in het verkeerde topic

avatar van Bartjeking
Excuus, ik zie het nu inderdaad. Kan het niet meer verwijderen helaas.

avatar van aerobag
Hoe goed zijn Movies en Cellophane? Beeldschoon. En squid een van de meest belovende bandjes die de kop op stak in 2019

avatar van hoi123
10. black midi - bmbmbm

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=ga8K_diGviw

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Jeetje, wat was ik ongelooflijk enthousiast toen ik dit voor het eerst hoorde. Mijn voorliefde voor atonale noiserock met zorgvuldig opgebouwde geluidsmuren wordt maar zelden bevredigd, dus ik kon wel dansen van geluk toen ik voor het eerst die machtige riff hoorde die de climax inluidt. Nu nog steeds wel hoor: hoewel het cartooneske gewauwel van Geordie Greep in albumcontext wel eens kan gaan vervelen, is zijn zang hier één van de belangrijkste factors in het neerzetten van de maniakale, onvoorspelbare sfeer, de woeste energie die het nummer voortstuwt. Nog toffer misschien is het drumwerk van Morgan Simpson, nu al één van de beste drummers van deze generatie, wat zelfs in een ritmisch vrij simpel nummer als dit naar voren komt. De kleine drumlicks waarmee hij het nummer uitgeleide doet zijn om je vingers af te likken. "SHE MOVES WITH A PUUUUUUURPOSE!"

9. Mavi - Moonfire

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=CHsmANhLB6o

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Omdat hij in haast iedere tot nu toe geschreven recensie is vergeleken met Earl Sweatshirt, doe ik het nu ook nog even. Als Earl op zijn best is (Grief, Shattered Dreams, Peanut) heeft zijn muziek een soort bedwelmdheid die zijn depressieve teksten echt laat schitteren. Moonfire bezit precies diezelfde kwaliteit: de pianosample die hem begeleidt komt hortend en stotend op gang, en zijn lines zijn op het eerste gezicht slordig rondom deze sample geschetst. Door deze losheid, die me op het moment van schrijven eigenlijk doet denken aan een hiphopinterpretatie van Will Oldham, om maar eens met een andere vergelijking te komen, komt de emotionele kracht van de intelligente, introspectieve teksten maximaal naar buiten. En welke stem is een betere manier om deze energie over te brengen dan die van Mavi, in zijn overslaande schorheid?

8. A Winged Victory for the Sullen - Our Lord Debussy

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=IwkJL68xw94

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


De meest recente toevoeging in deze lijst, wederom vanwege het Song van het Jaar-topic. Hoewel ik A Winged Victory for the Sullen al een tijdje ken, is hun muziek nooit echt blijven plakken. Voor mij struikelde hun muziek namelijk net wat te vaak over de lijn die aangrijpende neoklassiek scheidt van sentimentele kitsch (zie ook: Einaudi, en soms ook Ólafur Arnalds). Waarschijnlijk vanwege de stap weg van de postrock zijn ze echter helemaal back in the game: het pianomotief dat de ruggengraat van van het nummer vormt is om te janken zo mooi, en het meer ingetogen geluid dat ze hier vertonen biedt de ambientelementen in hun muziek de kans om een meer centrale rol op zich te nemen. Echt prachtige, verstilde muziek, die zowel zwaar geluk als zware melancholie in me naar boven kan roepen.

7. Fennesz - We Trigger the Sun

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=g0D2nnzoF0k

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


We gaan door met de ambient, maar dan wel in een heel andere hoek. Waar Our Lord Debussy het type verstilde, kleine ambient is dat vooral heel menselijk klinkt, valt We Trigger the Sun meer in de categorie majesteuze oergeluiden die klinken alsof ze het ontstaan van de aarde hebben begeleid. Drie minuten lang vuurt Fennesz drones met de omvang van tsunamigolven op ons af, waarna het nummer openbreekt met een gitaarlijn die uit de hemel gezonden lijkt te zijn. Ook rondom deze gitaarlijn wordt vervolgens een geluidsmuur van jewelste opgebouwd, die schuimend kapotslaat, waarna die machtige drones nog voor een laatste keer herrijzen om de luisteraar overdonderend achter te laten. We Trigger the Sun is het type nummer waarvan je gaat vermoeden dat de componist ervan één of andere kosmische gave heeft om onze planeet, of sterrenstelsel, in klanken samen te vatten.

6. Quelle Chris - Straight Shot

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=fOCJTBE1poY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


We komen nu langzaamaan bij de regionen aan waarin nummers ook wel eens in mijn all-time toplijsten zou kunnen verschijnen. Straight Shot heeft deze verdienste vanwege meerdere factoren, maar de belangrijkste die ik wil noemen is de meesterlijke opbouw in iedere zin van het woord. In de eerste minuut bloeit het nummer op van een minimaal pianoloopje tot een tegelijkertijd weelderig en triest soulrefrein. Ook de afbouw wordt vakkundig gedaan: van een muzikaal intermezzo (altijd een groot pluspunt voor mij binnen de hiphop) naar nog één keer dit sprankelende refrein naar een gedicht over meesterlijk jazzy pianospel. Wat daar tussenkomt is nog verrukkelijker, en nog aangrijpender. Op een album dat bol staat van de maatschappelijke analyses met betrekking tot de Amerikaanse vuurwapenverslaving, valt Straight Shot op door het feit dat hier de teksten juist uit innerlijke overpeinzingen bestaan. De berustende manier waarop deze worden gebracht door Quelle Chris en Cavalier, die een goddelijke bijdrage levert, kan niet anders beschreven worden dan met de superlatieven van kalmerend en soulvol.

5. Tropical Fuck Storm - Paradise

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=21bEUXmM2OM

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Net zoals Mavi een voorbeeld van hoe buiten de lijntjes kleuren de emotionele intensiteit van je nummer kan versterken, hier vooral uitgedrukt in de gitaren. Deze zwalken losjes rondom de al vrij losse zanglijnen van Andrew Liddard (fijnste zanger van 2019, u hoorde het als eerst van mij), en versterken daarmee de onvoorspelbare en ongebonden woede die het nummer in je gezicht smijt. De climax van Paradise is werkelijk verzengend in al zijn elementen - de furieuze samenzang, de kolkende gitaren, de gewelddadige afslagen in de melodie, het atonale gefreak op het eind, ze komen samen in iets wat beschreven als "vuistslag in je gezicht" nog een understatement zou zijn. Ik zou bijna willen dat ik een even woedende break-up als degene bezongen in dit nummer zou mogen meemaken.

4. Jai Paul - Str8 Outta Mumbai

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://vimeo.com/85144629

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


We zijn er mensen, het meest glorieuze muziekmoment van 2019: de Bollywoodsample die na de bridge in Str8 Outta Mumbai invalt is qua timing en energie zó perfect dat het een verspilling van woorden is om me er nog verder aan te wijden. Blijft over de rest van het nummer, en dat is een compleet verrukkelijk lo-fi popliedje met een kwijlend lekker refrein en een unieke productie. Op zijn in 2013 voortijdig geleakte album heeft Jai Paul een gevoel voor melodie laten zien dat hem meteen had moeten lanceren als één van de groten binnen de Britse popmuziek. Helaas heeft het niet zo mogen zijn (zelfs de re-release dit jaar heeft niet tot de cultverering geleid die ik zou verwachten naar aanleiding van de kwaliteit ervan), maar in mijn fantasiewereld is Jai Paul de maker van dé megahit van het jaar.

3. Big Thief - Orange

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=RKQcLtQ-xHc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Adrianne Lenker is door een Youtube-aanbeveling eind vorig jaar op mijn radar gekomen, vlak voordat haar band Big Thief met hun twee uitgebrachte albums één van de meest populaire rockbands van het jaar zou worden. Misschien is het doordat ik eerst een band heb opgebouwd met haar solowerk, maar ik vind het materiaal van Big Thief ook vaak het sterkst als Lenker en haar gitaar centraal staan. Neem Orange, op het eerste gehoor een ongelooflijk simpel liedje (en op latere gehoren eigenlijk ook), maar melodieus zo verschrikkelijk sterk dat de toevoeging van verdere instrumenten blasfemie zou zijn. Juist omdat het nummer zo kaal is aangekleed, schittert de hunkering in de stem van Lenker, een meester in het overbrengen van emoties. Hierdoor kent Orange ondanks zijn ingetogen geluid een soort uitbundigheid van de hoogste klasse, bijvoorbeeld op de momenten dat Lenker de coupletten inluidt. De hyper-intieme tekst, een soort close-up van haar geliefde ("Fragile means that I can hear her flesh/Crying little rivers in her forearm") versterkt deze uitbundigheid vervolgens in zulke mate dat ik het tot de allerbeste liedjes van dit jaar kan scharen.

2. Girl Band - Shoulderblades

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=xdnA7qQCF0k

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Ik denk dat ik mijn liefde voor Girl Band op deze site niet bepaald onder stoelen of banken heb geschoven (daarbuiten overigens ook niet - ik val mijn vrienden eindeloos lastig met hun muziek in de hoop eindelijk iemand te vinden die met me mee naar een concert wil). Desalniettemin zal ik even doen alsof ik hun muziek voor het eerst beschrijf. Girl Band maakt al een tijd muziek die klinkt als een zinderende paniekaanval, die verwarde en angstige dissociatie ademt (mede door de unieke teksten), en die een zanger heeft die met zijn geschreeuw en gewauwel een soort oerreflex in mij kan oproepen, waardoor ik even oncomfortabel ben als fucking stomgeslagen en enthousiast dat muziek dit allemaal in mij kan oproepen. Op Shoulderblades hebben deze mannen deze kunst verheven tot een hogere vorm: hoewel het nummer zich qua emotionele intensiteit nog kan meten met een paar van hun andere nummers, zoals Paul en Lawman, hebben ze de kunst van dosering hier geperfectioneerd. Dat uit zich bijvoorbeeld in dat de climax van het nummer zich in het pulserende middenstuk bevindt, of misschien zelfs in het stuk na het eerste refrein qua noise, maar in ieder geval niet in het einde, een gedempt outro. De onheilspellendheid daarintegen bouwt zich op: op het moment dat Kiely de naam van Ed Mordake nog één keertje in valse falsetto herhaalt over de schurende gitaren is echt billenknijpend naar. Op The Talkies heeft Girl Band laten zien dat ze náást het hebben van een compleet uniek geluid, wat erg zeldzaam is voor een gitaarband in 2019, dit geluid ook nog eens kunnen vervormen en manipuleren, en Shoulderblades is daar het schijnende bewijs van. Over dertig jaar zien we deze band als één van de meest belangrijke bands van deze generatie, en dat geloof ik echt.

En kijk de clip.

1. Black Country, New Road - Sunglasses

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=UAZhzi9cpkc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Black Country, New Road is één van de andere bands die de gitaarmuziek in de komende tien jaar gaan vernieuwen, en dat kan ik al zeggen op basis van twee uitgebrachte nummers. Dachten we dat na het veertiende Arcade Fire-aftreksel de combinatie klassieke instrumenten en rockmuziek wel weer een beetje uitgespeeld was, komt deze band hier even aan met een negen minuten durend angstig epos dat bol staat van elementen uit deze zeitgeist. De eerste reden waarom dit wat mij betreft het nummer van het jaar is, is de vlijmscherpe tekst, die wegleest als een roman: een reeks cynische observaties van hoe de relatie van Isaac, toevallig ook de naam van de zanger van de band, geïnfiltreerd wordt door het klasseprobleem van de Britse maatschappij. Als het nummer compleet is omgeslagen (en daar kom ik zo nog op terug), slaat de tekst om in een omschrijving van hoe het titelkarakter zichzelf deze positie aan de bovenkant van de sociale hiërarchie probeert aan te meten, om te eindigen met een aantal furieuze sneren naar de Britse bovenklasse ("I'm more than adequate/Leave my daddy's job out of this/Leave your Sertraline in the cabinet/And fuck me like you mean it this time, Isaac"). Wat mij betreft een rij ongelooflijk relevante observaties en uithalen in een jaar waarin de kwestie van klasse weer een grotere rol is gaan spelen in de politiek.

Een misantropische tekst als deze kan alleen maar vergezeld worden door een misantropische uitvoering, en godverdomme, ja, dat is het ook hoor. De verontwaardigde woede waarin de hierboven geciteerde tekst wordt uitgevoerd door de desbetreffende Isaac getuigd van een grenzeloze donkerheid, en zo ook de mix van angst en cynisme (ja, dat kan) in zijn stem in het chaotische middenstuk. Maar goed, dit zou allemaal niet mogelijk gemaakt zijn zonder de grandioze compositie, en daar hadden we het dus nog niet over gehad. Die is, eh, ja, grandioos. Het nummer is opgesplitst in een vrij rustig beginstuk en een tweede deel waar alle remmen losgaan; als een Berlijnse muur scheidt het middenstuk deze twee gedeeltes, in een kakofonische, vertragende minuut die spat van de dissonantie. Die minuut zou al een van de tofste stukjes muziek zijn van de afgelopen paar jaar, als we niet daarna een nóg genialere tweede helft op ons aan het wachten waren. Hoe de hele band langzaam alarmbelletje na alarmbelletje toevoegt, om bij het tweede "Leave Kanye out of this!"-gedeelte echt hélemaal uit zijn dak te gaan - ik kan niet uitdrukken hoe ongelooflijk vet ik dit vind. Sunglasses is mijn nummer van het jaar, en staat nu al vrij hoog in mijn lijst van favoriete nummers aller tijden.

De complete afspeellijst, voor mensen die hem terug willen luisteren: 2019 on Spotify - open.spotify.com

avatar van Edgar18
Schitterende nummer één, ook voor mij top vijf van het jaar.

avatar van Wrathchild1
Ik zou het echt niet weten. Ik ken helemaal niks van 2019 ....ik volg het al jaren nauwelijks meer of kom er niet aan toe. Er zal best wat leuks tussen zitten , maar ik moet keuzes maken.

Ik zal nu even hoi zijn top 10 doornemen en horen of ik er een klik mee heb .....

Edit : niet echt . Zal te maken hebben met smaakverschil , leeftijdsfase, wat je wel en niet allemaal doet , privésituatie en bewuste keuzes/interesse.

avatar van Don Cappuccino
Mijn twintig favoriete songs van het jaar. Één song per artiest:

1. Blood Incantation – Awakening from the Dream of Existence to the Multidimensional Nature of Our Reality (Mirror of the Soul)
2. Lana Del Rey – hope is a dangerous thing for a woman like me to have - but I have it
3. Sadness – Eye of Prima
4. FKA Twigs – Cellophane
5. Lingua Ignota – Do You Doubt Me Traitor
6. Lankum – The Wild Rover
7. Leprous – Alleviate
8. Full of Hell – Armory of Obsidian Glass
9. Hatchie – Her Own Heart
10. Tool – Culling Voices

11. Drab Majesty – Oxytocin
12. DIIV – Acheron
13. Idle Hands – Give Me to the Night
14. Blut Aus Nord – Mahagma
15. Cellar Darling – Insomnia
16. black midi – 953
17. Fontaines D.C. – Boys in the Better Land
18. Jessica Pratt – This Time Around
19. King Gizzard & The Lizard Wizard – Planet B
20. Voyager – Brightstar

Spotify-playlist

avatar van Mausie
Een bijna ondoenlijke klus, maar ik ben tot een top 40 gekomen:

01) Vampire Weekend - Harmony Hall
02) Manchester Orchestra - My Backwards Walk
03) Julia Jacklin - Pressure To Party
04) Aldous Harding - The Barrel
05) Foals – Sunday
06) Gang Starr - Family And Loyalty (Ft. J. Cole)
07) Silversun Pickups - It Doesn't Matter Why
08) The Japanese House - You Seemed So Happy
09) Kishi Bashi - Summer Of '42
10) Ladytron - The Animals

11) Hayden Thorpe - Love Crimes
12) Jessica Pratt - This Time Around
13) Big Thief - Century
14) Patrick Watson - Here Comes The River
15) Weyes Blood - Andromeda
16) Holy Holy - Teach Me About Dying
17) Andrew Bird - Bloodless
18) Purple Mountains - All My Happiness Is Gone
19) Beirut - Gallipoli
20) Peggy Gou - Starry Night

21) Aldous Harding - Fixture Picture
22) Weyes Blood - Everyday
23) Thom Yorke - Not The News
24) Big Thief - Cattails
25) Post Malone - Sunflower - Spider-Man: Into The Spider-Verse (Ft. Swae Lee)
26) Drab Majesty - Oxytocin
27) Malibu Ken - Acid King
28) Georgia - About Work The Dancefloor (The Black Madonna Remix)
29) Tame Impala - Borderline
30) Grimes - Violence (Ft. i_o)

31) Andrew Bird - Sisyphus
32) American Football - Uncomfortably Numb (Ft. Hayley Williams)
33) White Lies - Hurt My Heart
34) Caroline Polachek - So Hot You're Hurting My Feelings
35) The National - Light Years
36) Röyksopp - I Just Don't Understand You (Lost Tapes)
37) Bat For Lashes - The Hunger
38) Roosevelt - Falling Back
39) Durand Jones & The Indications - Morning In America
40) Karen Gwyer - Faces On Ankles

Best Of 2019

avatar van bennerd
Absolute favorieten:
Angel Du$t - Take Away the Pain
Battle Beast - World On Fire
Benny the Butcher - 18 Wheeler ft Pusha T
Facewreck - Most High Mosh Game
Freddie Gibbs & Madlib - Crime Pays
Magnitude - Opposition
Moment of Truth - Solitude

Verder nog:
Agnostic Front - AF Stomp
Angel Du$t - Big Ass Love
Atmosphere - Push Play
Eto x Superior - Wolves
Facewreck - SFO Intro
Facewreck - Talk da Walk
Gloryhammer - Masters of the Galaxy
Sabaton - Seven Pillars of Wisdom
Vatican - Sole Impulse
Westside Gunn - Kool G ft Conway and Benny the Butcher
Westside Gunn - Lucha Bros ft Curren$y and Benny the Butcher
Wild Side - All Bark No Bite

Gast
geplaatst: vandaag om 20:08 uur

geplaatst: vandaag om 20:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.