Muziek / Toplijsten en favorieten / Rhythm & Poetry Tip Tribute Topic
4
geplaatst: 2 december 2019, 10:30 uur
Rhythm & Poetry Tip Tribute Topic
https://braboloco1913.files.wordpress.com/2017/12/img_4499.jpg?w=695
Op 1 december 2015 overleed Rob v/d Aker, oftewel Goldenboy (deze naam kreeg hij van Fresku door de kleur die hij kreeg als gevolg van zijn zeldzame aandoening), hier bekend als Rhythm & Poetry. Hij was recensent voor verschillende online hiphopplatforms, ook op deze site heeft hij aardig wat stukjes getikt. Veel users hebben met hem te maken gehad en ik weet dat zijn dood veel mensen heeft aangegrepen, zo ook in de muziekwereld. Akwasi heeft in DWDD een mooie ode gegeven en hij staat, veelal in zijn ziektebed, op de foto met een groot aantal van zijn nederhop-helden. Rapper Engel heeft met Paul de Munnik een liedje over hem gemaakt genaamd "Rob" en na zijn overlijden is Goldfest georganiseerd met optredens van o.a. Typhoon, Zwart Licht en Rico.
Ikzelf kende hem niet persoonlijk, wel hadden we binnen topics of bij albums wat contact. Het leek mij een leuk idee om een R&P RIP TIP TRIBUTE TOPIC te openen en aan de hand van zijn stukjes en stemmen zijn liefde voor muziek voort te laten leven. Hij heeft slechts één 5* album, namelijk Atmosphere - When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold, welke ik reeds op 10 november 2014 met 4,5* heb beoordeeld. Ik zag in zijn 4,5* en 4* lijsten echter leuke tips en mooie geschreven stukken, het lijkt me mooi om zijn tips op te volgen en daar op te reageren, wie mee wil doen, doet mee.
Het idee:
Kopieer een geschreven stuk/recensie van R&P bij een album dat je nog niet kent, beluister het album en reageer op zijn stukje. Ook zijn reacties op, of het meedoen met de door mij beluisterde tips welkom uiteraard. Ik trap meteen maar af:
Donald Byrd - Places and Spaces (1975)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/40000/40057.jpg
R&P: 4,5*
22 januari 2009, 12:13 uur:
Donald Byrd een man die ik eigenlijk wel zou moeten kennen; helaas dit was niet het geval. Door RLCB heb ik kennis mogen maken met de trompettist en is Places and Spaces het eerste, maar zeker niet het laatste, album wat ik van de man beluister.
Vanaf minuut één weet de cd al een ijzersterke indruk achter te laten met Change laat hij een overweldigende eerste indruk achter. Het is een nummer van ongekend hoog niveau, de verschillende instrumenten vormen een prachtige en volle laag van muziek, je krijgt veel verschillende geluiden te horen en zo worden je oren steeds maar weer getest. Het kleine beetje zang klinkt erg lekker en is een welkome bonus.
Met Wind Parade laat Donald zien ook van een rustige opbouw te houden. Het nummer begint erg beheerst met onder meer de vrouwelijke zang, door de toevoeging van de trompet ontpopt dit nummer zich tot een prachtige zonnebloem. Wel blijft het over het algemeen een wat rustig nummer, heerlijk om bij onderuit te zakken, het hoofd leeg te maken en genieten van de prachtige en sfeervolle klanken.
Dominoes is een nummer waar de zang een echt belangrijk element is, de hoge man stem klinkt erg goed in de oren. Het bijbehorende blaasspel is wederom fantastisch; sterker nog ik ben verliefd op de muziek die Donald maakt.
Toen de titeltrack kwam kreeg ik een zeer herkenbaar gevoel; wat blijkt heeft Pete Rock dit nummer gesampled. Het klinkt trouwens erg modern, opnieuw zorgen de verschillende instrumenten voor een prachtige opbouw, alles valt zeer harmonieus inelkaar. Places and Spaces is zonder twijfel mijn favoriete track, dit nummer is heerlijk krachtig.
You and the Music is wederom een parel, de samenwerking tussen de zang van man en vrouw is goed, maar vind ik denk ik net wat minder dan hetgeen ik eerder heb gehoord op de cd. Op dit nummer is het met name de saxofoon die de hoofdrol speelt (en dit is dan ook een lust voor de oren).
Night Whistler leunt op een prachtige sfeer, het is inderdaad wat donkerder en spannender dan de andere nummers; maar ook dit is geweldig uitgewerkt. Het concept staat als een huis, de spanning wordt prima opgebouwd en de instrumentatie is geweldig.
Ook de afsluitende track is geniaal; het zeer funky maar tegelijkertijd ook erg jazzvolle Just My Imagination vult met een mooi geluid de hele kamer. Het blaasspel is een lust voor het oor, de bijgevoegde instrumenten dragen alleen nog maar meer bij aan een geweldige zomerse sfeer. Een fraaie toegift voor de toch al zo fraaie cd.
Het einde is gekomen, wat moet ik er nog meer van zeggen dan dat ik RLCB dankbaar ben voor het geven van deze luisterervaring? Wat kan ik nog zeggen dat ik niet gezegd heb over de muziek die op dit album uitstraalt? Niets, woorden schieten soms simpelweg te kort bij iets wat schandalig mooi is.
Er zijn aardig wat albums uit zijn 4,5* lijst die ik al ken en heb beoordeeld, maar bij deze naam geen herkenning. De beschrijving per track maakt me nieuwsgierig en ik ben niet vies van een funky plaatje. Ik moest even zoeken wie of wat RLCB is, maar dit blijkt de inmiddels gebande user RedLightCityBoy te zijn. Bij dit album een leuke inhoudelijke discussie over wat voor muziek dit is, is het disco, soul, funk, jazz? Op 1 bericht na is er meer dan 10 jaar geleden over gesproken, tijd voor wat aandacht.
Bij beluisteren heb ik meteen een Beach Diggin' vibe: Beach Diggin', Volume 1 (2013). Mocht je dit niet kennen, ga dat checken, een heerlijke compilatie van dansbare, warme, maar vooral goede muziek uit alle uithoeken van de wereld.
Deze plaat van Donald is 35:35 minuten lang genieten, wat een warme volle productie. De strijkers, blazers, de drums, zijn stem, alles komt samen en het klopt gewoon. Instant blijdschap bij instarten van het album. Een lekker solo'tje, enthousiaste roepende mensen, hup, opstaan en dansen! De openingstrack is superfunky, deze doet het goed op je feestje. De strijkers zijn warm, de drums heerlijk, een geweldige solo, helemaal goed. Zoals R&P al zegt, het is vooral vol en prachtig. De tekst blijft in je hoofd zitten:
Change
Change
Things just rearrange
Change
Strange
Nothing stays the same
De volgende track is beduidend rustiger, maar heeft dezelfde warmte en weer dat volle geluid. Een mooie warme vrouwenstem, een geweldige trompet, een subtiel pianootje, de viool, ik krijg een zwoele zomeravond gevoel. Bij aandachtig beluisteren zo ontzettend knap samengesteld, niets voelt geforceerd, too much of overbodig. Heel knap. Wel wat zoetjes, misschien iets te lang en zoals user Osiris Apis ook bij het album zegt te gladjes.
De minste track vind ik Dominoes. Leuk dat R&P verliefd is geraakt op de muziek van de beste man, maar hier voelt het een beetje aan als een herhaling van zetten. Wederom een flowende doorlopende blaassectie, de subtiele en warme strijkers en percussie, dit keer met een mannenstem eroverheen, maar minder catchy dan de voorgaande tracks. Wel een lieve tekst over het samen aangaan van problemen.
Ook op Places and Spaces een ijzersterke sfeer en productie, de ingrediënten blijven lekker. Ikzelf heb weinig funk/soul/blues hoog beoordeeld, want ik vind het soms wat te veel op elkaar lijken, ik raak een soort van verzadigd door de instrumenten. Hoe knap ook, het is weinig verrassend meer na enkele tracks. In deze tracks wel een heel fijn orgeltje en de percussie is geweldig. Funky ten top, ook deze track is weer belachelijk dansbaar.
Ook op You and the Music staat de trompet in de spotlight, de drums zijn stuwend, de strijkers super. De samenzang is ok, al vind ik het wat gezapig, het voelt wat flauw en gedateerd. Wat dat betreft zou het iets meer punch mogen hebben, laat de stemmen maar eens goed horen, er staat geen uithaal op het album.
Mijn favoriete track is denk ik Night Whistler, die, nu ik het weer luister, toch grotendeels bestaat uit een soort van uithaal. Maar horen we hier een vrouw of een fluit? Een lekker mix van funk en laidback.
De afsluiter is wederom warm en subtiel, al lijkt het ietwat in de recycling te vallen, het wordt een beetje veel van hetzelfde. Ook hier subtiele zang, zonder enige pit, maar het klinkt allemaal erg lekker.
Een heerlijk warm plaatje met uitstekende instrumentatie, een fijne sfeer en sterke productie. De hoes vind ik ook prachtig, het nodigt uit tot luisteren. De man heeft een zeer indrukwekkend cv en een enorme lijst releases, hier ga ik nog eens dieper induiken. Mijn mening over dit album komt grotendeels overeen met dat van R&P, al valt mijn score in eerste instantie iets lager uit. De kwaliteit spat er vanaf, maar het heeft te weinig power om echt indruk te maken. Ik heb het enkele keren geluisterd en betrap me er soms op dat het enigszins ongemerkt aan me voorbij gaat. Toch komt ik uit op een mooie score, het is dansbaar, het maakt blij, geeft energie en ziet ontzettend sterk in elkaar. Een mooie tip R&P, dank je wel!
4*
https://braboloco1913.files.wordpress.com/2017/12/img_4499.jpg?w=695
Op 1 december 2015 overleed Rob v/d Aker, oftewel Goldenboy (deze naam kreeg hij van Fresku door de kleur die hij kreeg als gevolg van zijn zeldzame aandoening), hier bekend als Rhythm & Poetry. Hij was recensent voor verschillende online hiphopplatforms, ook op deze site heeft hij aardig wat stukjes getikt. Veel users hebben met hem te maken gehad en ik weet dat zijn dood veel mensen heeft aangegrepen, zo ook in de muziekwereld. Akwasi heeft in DWDD een mooie ode gegeven en hij staat, veelal in zijn ziektebed, op de foto met een groot aantal van zijn nederhop-helden. Rapper Engel heeft met Paul de Munnik een liedje over hem gemaakt genaamd "Rob" en na zijn overlijden is Goldfest georganiseerd met optredens van o.a. Typhoon, Zwart Licht en Rico.
Ikzelf kende hem niet persoonlijk, wel hadden we binnen topics of bij albums wat contact. Het leek mij een leuk idee om een R&P RIP TIP TRIBUTE TOPIC te openen en aan de hand van zijn stukjes en stemmen zijn liefde voor muziek voort te laten leven. Hij heeft slechts één 5* album, namelijk Atmosphere - When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold, welke ik reeds op 10 november 2014 met 4,5* heb beoordeeld. Ik zag in zijn 4,5* en 4* lijsten echter leuke tips en mooie geschreven stukken, het lijkt me mooi om zijn tips op te volgen en daar op te reageren, wie mee wil doen, doet mee.
Het idee:
Kopieer een geschreven stuk/recensie van R&P bij een album dat je nog niet kent, beluister het album en reageer op zijn stukje. Ook zijn reacties op, of het meedoen met de door mij beluisterde tips welkom uiteraard. Ik trap meteen maar af:
Donald Byrd - Places and Spaces (1975)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/40000/40057.jpg
R&P: 4,5*
22 januari 2009, 12:13 uur:
Donald Byrd een man die ik eigenlijk wel zou moeten kennen; helaas dit was niet het geval. Door RLCB heb ik kennis mogen maken met de trompettist en is Places and Spaces het eerste, maar zeker niet het laatste, album wat ik van de man beluister.
Vanaf minuut één weet de cd al een ijzersterke indruk achter te laten met Change laat hij een overweldigende eerste indruk achter. Het is een nummer van ongekend hoog niveau, de verschillende instrumenten vormen een prachtige en volle laag van muziek, je krijgt veel verschillende geluiden te horen en zo worden je oren steeds maar weer getest. Het kleine beetje zang klinkt erg lekker en is een welkome bonus.
Met Wind Parade laat Donald zien ook van een rustige opbouw te houden. Het nummer begint erg beheerst met onder meer de vrouwelijke zang, door de toevoeging van de trompet ontpopt dit nummer zich tot een prachtige zonnebloem. Wel blijft het over het algemeen een wat rustig nummer, heerlijk om bij onderuit te zakken, het hoofd leeg te maken en genieten van de prachtige en sfeervolle klanken.
Dominoes is een nummer waar de zang een echt belangrijk element is, de hoge man stem klinkt erg goed in de oren. Het bijbehorende blaasspel is wederom fantastisch; sterker nog ik ben verliefd op de muziek die Donald maakt.
Toen de titeltrack kwam kreeg ik een zeer herkenbaar gevoel; wat blijkt heeft Pete Rock dit nummer gesampled. Het klinkt trouwens erg modern, opnieuw zorgen de verschillende instrumenten voor een prachtige opbouw, alles valt zeer harmonieus inelkaar. Places and Spaces is zonder twijfel mijn favoriete track, dit nummer is heerlijk krachtig.
You and the Music is wederom een parel, de samenwerking tussen de zang van man en vrouw is goed, maar vind ik denk ik net wat minder dan hetgeen ik eerder heb gehoord op de cd. Op dit nummer is het met name de saxofoon die de hoofdrol speelt (en dit is dan ook een lust voor de oren).
Night Whistler leunt op een prachtige sfeer, het is inderdaad wat donkerder en spannender dan de andere nummers; maar ook dit is geweldig uitgewerkt. Het concept staat als een huis, de spanning wordt prima opgebouwd en de instrumentatie is geweldig.
Ook de afsluitende track is geniaal; het zeer funky maar tegelijkertijd ook erg jazzvolle Just My Imagination vult met een mooi geluid de hele kamer. Het blaasspel is een lust voor het oor, de bijgevoegde instrumenten dragen alleen nog maar meer bij aan een geweldige zomerse sfeer. Een fraaie toegift voor de toch al zo fraaie cd.
Het einde is gekomen, wat moet ik er nog meer van zeggen dan dat ik RLCB dankbaar ben voor het geven van deze luisterervaring? Wat kan ik nog zeggen dat ik niet gezegd heb over de muziek die op dit album uitstraalt? Niets, woorden schieten soms simpelweg te kort bij iets wat schandalig mooi is.
Er zijn aardig wat albums uit zijn 4,5* lijst die ik al ken en heb beoordeeld, maar bij deze naam geen herkenning. De beschrijving per track maakt me nieuwsgierig en ik ben niet vies van een funky plaatje. Ik moest even zoeken wie of wat RLCB is, maar dit blijkt de inmiddels gebande user RedLightCityBoy te zijn. Bij dit album een leuke inhoudelijke discussie over wat voor muziek dit is, is het disco, soul, funk, jazz? Op 1 bericht na is er meer dan 10 jaar geleden over gesproken, tijd voor wat aandacht.
Bij beluisteren heb ik meteen een Beach Diggin' vibe: Beach Diggin', Volume 1 (2013). Mocht je dit niet kennen, ga dat checken, een heerlijke compilatie van dansbare, warme, maar vooral goede muziek uit alle uithoeken van de wereld.
Deze plaat van Donald is 35:35 minuten lang genieten, wat een warme volle productie. De strijkers, blazers, de drums, zijn stem, alles komt samen en het klopt gewoon. Instant blijdschap bij instarten van het album. Een lekker solo'tje, enthousiaste roepende mensen, hup, opstaan en dansen! De openingstrack is superfunky, deze doet het goed op je feestje. De strijkers zijn warm, de drums heerlijk, een geweldige solo, helemaal goed. Zoals R&P al zegt, het is vooral vol en prachtig. De tekst blijft in je hoofd zitten:
Change
Change
Things just rearrange
Change
Strange
Nothing stays the same
De volgende track is beduidend rustiger, maar heeft dezelfde warmte en weer dat volle geluid. Een mooie warme vrouwenstem, een geweldige trompet, een subtiel pianootje, de viool, ik krijg een zwoele zomeravond gevoel. Bij aandachtig beluisteren zo ontzettend knap samengesteld, niets voelt geforceerd, too much of overbodig. Heel knap. Wel wat zoetjes, misschien iets te lang en zoals user Osiris Apis ook bij het album zegt te gladjes.
De minste track vind ik Dominoes. Leuk dat R&P verliefd is geraakt op de muziek van de beste man, maar hier voelt het een beetje aan als een herhaling van zetten. Wederom een flowende doorlopende blaassectie, de subtiele en warme strijkers en percussie, dit keer met een mannenstem eroverheen, maar minder catchy dan de voorgaande tracks. Wel een lieve tekst over het samen aangaan van problemen.
Ook op Places and Spaces een ijzersterke sfeer en productie, de ingrediënten blijven lekker. Ikzelf heb weinig funk/soul/blues hoog beoordeeld, want ik vind het soms wat te veel op elkaar lijken, ik raak een soort van verzadigd door de instrumenten. Hoe knap ook, het is weinig verrassend meer na enkele tracks. In deze tracks wel een heel fijn orgeltje en de percussie is geweldig. Funky ten top, ook deze track is weer belachelijk dansbaar.
Ook op You and the Music staat de trompet in de spotlight, de drums zijn stuwend, de strijkers super. De samenzang is ok, al vind ik het wat gezapig, het voelt wat flauw en gedateerd. Wat dat betreft zou het iets meer punch mogen hebben, laat de stemmen maar eens goed horen, er staat geen uithaal op het album.
Mijn favoriete track is denk ik Night Whistler, die, nu ik het weer luister, toch grotendeels bestaat uit een soort van uithaal. Maar horen we hier een vrouw of een fluit? Een lekker mix van funk en laidback.
De afsluiter is wederom warm en subtiel, al lijkt het ietwat in de recycling te vallen, het wordt een beetje veel van hetzelfde. Ook hier subtiele zang, zonder enige pit, maar het klinkt allemaal erg lekker.
Een heerlijk warm plaatje met uitstekende instrumentatie, een fijne sfeer en sterke productie. De hoes vind ik ook prachtig, het nodigt uit tot luisteren. De man heeft een zeer indrukwekkend cv en een enorme lijst releases, hier ga ik nog eens dieper induiken. Mijn mening over dit album komt grotendeels overeen met dat van R&P, al valt mijn score in eerste instantie iets lager uit. De kwaliteit spat er vanaf, maar het heeft te weinig power om echt indruk te maken. Ik heb het enkele keren geluisterd en betrap me er soms op dat het enigszins ongemerkt aan me voorbij gaat. Toch komt ik uit op een mooie score, het is dansbaar, het maakt blij, geeft energie en ziet ontzettend sterk in elkaar. Een mooie tip R&P, dank je wel!
4*
* denotes required fields.