https://postimages.org/

Al wat jaartjes terug schreef ik in een andere lijst dat ik me wel eens zou gaan wagen aan een Joni Mitchell toplijst.

Het is er nooit van gekomen vanwege 'niet te doen'. Dat roep ik elke keer bij zo'n lijst, maar hier vond ik het toch echt te moeilijk. Ik heb slechts een handvol nummers die ik als favoriet bestempel en daarna is het of gewoon goed, of ik vind het matig (veel jaren '80 werk).

Joni zie ik met Kate Bush en Tori Amos als favoriete vrouwelijke artiest. Ik heb haar leren kennen door mijn liefde voor Prince die haar al bezong op zijn album Sign O' the Times. Hij quote het nummer Help Me op zijn Ballad of Dorothy Parker. Ook op When We're Dancing Close and Slow keert Joni subtiel terug (deze titel komt voor in Joni's Coyote).

Nu dan toch een top 50. Nee, het is niet echt een duidelijke lijst geworden. Zie het als een fijne trip door haar discografie (niet alle albums zijn vertegenwoordigd) en een eerbetoon aan deze grande dame. Haar gezondheid schijnt te wensen over te laten, dus de kans is niet groot dat we ooit nog nieuwe muziek van haar gaan horen.

Geniet daarom van deze vijftig pareltjes! At last.....

https://postimages.org/

50. At Last

Te vinden op het jazzy album Both Sides Now, een album met rokerige vocale jazz. Joni's stem is hier al wat zwaarder en donkerder.
Het is een schitterende jazz-standard. Het was een richting waar Joni meer en meer naar toe kroop op haar latere albums, minder experimenteel als op eerdere albums. Ze werd ouder en dat zal meegespeeld hebben. Wat mij betreft kon ze het aan.




49. If

De afsluiter van haar laatste album Shine uit 2007. Het is een adaptie van Rudyard Kipling's gedicht If. Ze veranderde het laatste stuk en maakte de tekst wat eigentijdser. We horen Herbie Hancock op piano. Herbie heeft in hetzelfde jaar zelf ook een album uitgebracht: River: the Joni Letters met daarop covers van Joni's werk.

48. Man from Mars

Het album Taming the Tiger is er zo eentje die telkens een beetje aan mijn aandacht ontsnapt, maar welke ik wel degelijk kan waarderen.
Een nummer voor haar cat Nietzsche die indertijd 18 dagen vermist was. Volgens Joni schreef ze het nummer in 17 dagen en keerde de kat op de 18e dag terug.
Ze heeft er meer over te vertellen en dat klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Of het allemaal klopt boeit niet echt: het is een fraai nummer van een ietwat vergeten album.




47. The Magdalene Laundries

The Magdalene Sisters was een film die enorme indruk op me maakte. Ik was er niet echt bekend mee en dan is het toch wel schokkend als je ziet wat er in die tijd allemaal gebeurde.

Op Turbulent Indio, ook zo'n vergeten album, staat het nummer The Magdalene Laundries. Ze had het eerst opgenomen met The Chieftains om het nummer een echt Iers tintje te geven. Dat nummer verscheen op hun album Tears of Stone.
Die versie klinkt zo: Voordat je verdergaat naar YouTube

46. Night Ride Home

De titeltrack van het gelijknamige album uit 1991. Het jaar waar grunge de wereld veroverde en alle ogen en oren een geheel andere kant op gingen. Maar Joni ging stug door. Dit albums is behoorlijk sterk, maar wordt zelden als een klassieker gezien van haar.
Dit nummer doet wat mij betreft zijn titel geheel eer aan. Hoe mooi is dit om te draaien op een verlaten snelweg in de nacht.




45. In France They Kiss on Main Street

Te vinden op The Hissing of Summer Lawns uit 1975. Dit nummer opent het album, een album waar ik aanvankelijk aan moest wennen vanwege de nieuwe richting die Joni opging. Op dit nummer valt dat nog mee en misschien dat het daarom wat beter in de smaak viel en is blijven hangen.
Het album in z'n geheel ben ik wel meer en meer gaan waarderen: duidelijk één van haar spannender werken. Weg is het folkmeisje.

44. Barangrill

Afkomstig van For the Roses. Wat valt er over te zeggen?! Het gaat over de constante zoektocht naar authenticiteit. Barangrill komt van Bar and Grill, twee belangrijke zaken in het leven: drinken en eten. Een mooi, eerlijke folksong.




43. Harlem in Havana

Weer eentje van Taming the Tiger. Een opvallend nummer met een scherpe instrumentatie. Het lijkt soms wat chaotisch, maar blijft allemaal goed binnen de lijnen. Een nummer waar een hoop in te ontdekken valt. Absoluut één van de sterkere nummers op Taming the Tiger.

42. The Boho Dance

The Hissing of Summer Lawns heb ik echt moeten leren waarderen, maar met nummers als deze moet dat ook gewoon lukken natuurlijk. Een nummer waarin ze omschrijft waar artiesten soms tegenaan lopen en wat het publiek van ze verwacht.




41. Cherokee Louise

Te vinden op Night Ride Home, maar ook op Travelogue, een album met herbewerkingen van haar eigen nummers en tevens een album waar ik erg graag naar luister. Het is moeilijk kiezen naar welke versie ik liever luister. Maar het orkestrale op Travelogue is toch wel magistraal.
De tekst gaat over een vriendin uit haar kindertijd die te maken heeft gehad met seksueel misbruik. Een lastige combinatie als je naar het muzikaal gebodene kijkt.

Er zij al mooie liedjes voorbij gekomen , hoewel mijn favorieten ook nog moeten komen.
The Boho Dance zou bij mij wel richting top 25 zijn gegaan overigens.

Ik vind ze erg moeilijk rangschikken. Ook de reden dat ik er blijkbaar nooit meer aan ben begonnen. Ik heb ook maar een handjevol echte favorieten en er zitten albums bij die me niet zo veel doen.

Verder is alles van gelijkwaardig hoog niveau.

40. Woodstock

Afkomstig van Ladies of the Canyon en ook als herbewerking te vinden op Travelogue. Bijna niet te vergelijken met elkaar, maar oh, wat vind ik de orkestrale versie toch mooi.
Een nummer dat inderdaad over het vermaarde festival is geschreven. Mitchell zou zelf ook op het festival spelen, maar dit ging op het laatste moment niet door.






39. The Jungle Line

Ik zou bijna zeggen dat Bow Wow Wow hun inspiratie door dit nummer gekregen hebben. Het Afrikaanse thema is onmiskenbaar met de drums op de voorgrond. Een vervreemdend maar vooral avontuurlijk nummer. Nummers als deze tonen de veelzijdigheid van Mitchell aan.

38. Blue

Wat is Blue toch een prachtig album! De titeltrack doet niet onder voor de rest, het had ook veel hoger of lager gezet kunnen worden. De luxe die ik heb met het werk van Joni. Ik denk dat Tori Amos ongetwijfeld inspiratie heeft gekregen van nummers als deze. De piano en zang staan hier centraal.




37. Cold Blue Steel and Sweet Fire

Waar op het vorige nummer de piano centraal stond, daar is dat hier de akoestische gitaar. Een nummer over haar toenmalige lover James Taylor en zijn heroine-verslaving.

36. Two Grey Rooms

Terug naar Night Ride Home voor het nummer Two Grey rooms. Een nummer over een rijke man die een goedkoop appartement met twee grijze kamers betrekt waar hij zijn ex naar het werk kan zien lopen en terug naar huis. Een triest verhaal , en zo voelt het nummer ook.




35. Carey

Een nummer waar ik het trieste gevoel juist weer niet ervaar. Geïnspireerd door haar tijd met Cary Raditz en haar tijd in een commune op Kreta.
Het nummer heeft ook wel een hippie-feel, wat het vrolijker gevoel dat ik hierbij krijg kan verklaren.

34. California

Geschreven tijdens haar verblijf in Frankrijk waar ze verlangde naar het klimaat Californië. Het gaat over haar tijd in Frankrijk, een uitstapje naar Spanje en een excursie naar een Grieks eiland.
Een subtiel en prettig nummer van Blue.




33. For the Roses

De titeltrack van For the Roses. Het is afkomstig van de uitdrukking ' To Run for the roses'. Een paard haalt de finish, hij krijgt een rozenkrans om z'n nek en een dag later schieten ze hem dood.

32. Shades of Scarlett Conquering

Een bijzondere tekst over een vrouw met een psychische stoornis. Er schijnt een link te zijn met de film Gone with the Wind.
Het is voor mij gewoon een erg mooi en pakkend nummer met een schitterende arrangement.





31. The Hissing of Summer Lawns

Ik blijf nog even bij hetzelfde album en wel de titeltrack. Naar verluidt een nummer over Jose Feliciano en zijn toenmalige vrouw Janna. Het nummer is geschreven vanuit het oogpunt van Janna. Of het echt over deze twee gaat is natuurlijk niet helemaal zeker, maar het gaat wel over de problemen in de relatie tussen de twee hoofdpersonen in dit nummer.

30. Free Man in Paris

Afkomstig van het zeer fijne album Court and Spark. Graham Nash en David Crosby verzorgen de achtergrondzang. Ook nu weer een nummer dat gaat over een bekend persoon: David Geffen en de druk die hij ervaart uit de muziekindustrie.




29. Edith and the Kingpin

Hier is de inspiratie Edith Piaf en dat gegeven vermengd met een pooier uit Vancouver. Een bijzondere combinatie zullen we maar zeggen. Larry Carlton speelt een rol op gitaar en Wilton Felder op bas.

28. Otis and Marlena

Weer zo'n lastige: ga ik voor de originele versie van Don Juan's Reckless Daughter of die schitterende vertolking op Travelogue?!
Allebei mooi, dus allebei op nummer 28
Eerlijk gezegd heb ik geen idee waar het nummer echt over gaat, iemand?







27. If I Had a Heart

Het ziet er wel naar uit dat Shine uit 2007 haar laatste album zal zijn. Een prachtig album dan wel. Dit nummer behoort wat mij betreft tot de beste van dat album. Joni is verdrietig over de staat van de wereld die zij The Holy War noemt en dan richt ze vooral haar pijlen op de Verenigde Staten.

26. Urge for Going

Een nummer te vinden op haar Hits album. Een nummer geschreven door Joni en uitgevoerd door Tom Rush in 1967. Haar eigen versie zou op Blue komen, maar haalde het niet. Eeuwig zonde, want ik vind het prachtig. Toch snap ik het wel: het past niet lekker op Blue, het beter op de wat oudere folk-albums kunnen staan. In 1972 werd het een b-kant van You Turn Me On, I'm a Radio.




25. Amelia

Ook hier bestaat een prachtige Travelogue-versie van. Het origineel staat op het magistrale album Heijira.
Het verhaal van piloot Amelia Earhart werd gemengd met Joni's eigen verhaal rondom de break-up met haar partner John Guerin.

24. Come in from the Cold

Het begint me zelf ook op te vallen dat Night Ride Home goede zaken doet. Dit nummer valt elke keer weer heel goed bij mij. Het nummer klinkt vrij luchtig en niet gedateerd, zoals veel jaren '80 werk van vlak daarvoor dat wel doet.




23. Hejira

De titelsong van het album Hejira. Toch wel één van haar meest geprezen albums ook. De jazz-invloeden zijn prettig. Voor mij behoort dit nummer tot de ultieme automuziek. Ik heb het gedraaid toen we op reis waren in de VS. De stilte, de leegte, de schitterende landschappen en dan dit nummer. Ik heb er zeer goede herinneringen aan.

22. Don Juan’s Reckless Daughter

En daar is de titelsong van Don Juan’s Reckless Daughter, ook zo'n album dat ik lang een beetje links liet liggen. Ik hield te veel van de folk-kant denk ik.
Een nummer over de dualiteit van de menselijke persoonlijkheid.




21. Shine

En ook de titelsong van haar laatste album mag er zijn. Zo'n nummer waar ik fijn op kan wegdromen, de desolate klanken kunnen me ontroeren en Joni brengt me er in een andere werkelijkheid mee.
Wat mij betreft een vrij onderschat album ook.

Moet dit geheim blijven? Mooi eerbetoon aan deze pracht artieste!
Zelf ben ik vooral bekend met (en gecharmeerd van) haar 70-76 albums + 90's albums Night Ride Home & Turbulent Indigo. Ik zal eens meelezen over jouw bevindingen.

Oh, en mijn ontdekking van Joni was precies hetzelfde, en zo ook mijn n waardering voor Kate Bush en vooral Tori Amos (naast nog wat soul/ jazz dames).

20. The Circle Game

Lange tijs is Ladies of the Canyon mijn favoriete Joni album geweest. De lieflijke folk... ik viel en val er altijd weer voor. Inmiddels zijn andere albums dat een beetje voorbij gestreefd, maar prachtig blijft het.
Dit nummer gaat over de reis die een kind maakt naar volwassenheid waarbij ze een carroussel als metafoor gebruikt.




19. Borderline

Op Turbulent Indigo staat het geweldige Borderline (geen Madonna cover, of andersom). Ook daar vind ik de Travelogue versie zo ongelooflijk mooi van. De inhoud lijkt me vanzelfsprekend. Intens nummer, en mooi verwoord. Ik mag hopen dat meer mensen zo van Joni kunnen genieten als ik, want anders mis je toch echt iets.

18. Bad Dreams

Een schitterend desolaat klinkend nummer van haar laatste album. Geïnspireerd door een opmerking van haar kleinzoon toen hij drie was: "Bad dreams are good, in the great plan."




17. All I Want

"I am on a lonely road and I am traveling traveling, traveling, traveling." De bekende opener van Blue. Zodra ik dit hoor weet ik dat er weer een heerlijk muzikaal avontuur zal gaan ontvouwen. Blue kan ik blijven beluisteren en verveelt nooit.

16. Song to a Seagull

De titelsong van het gelijknamige album uit 1968. Folk is hier de hoofdmoot, de zang nog puur en wat hoger den de gitaar begeleidt het nummer subtiel. Pure schoonheid in alle eenvoud.




15. My Old Man

Te vinden op Blue. Over dat album heb ik al genoeg lofuitingen gemaakt. Een nummer over de liefde. Niet een uniek onderwerp, maar als Joni het zingt is het al snel wel uniek. Simpel maar doeltreffend.

14. Chelsea Morning

Van het tweede album Clouds. Ze schrijft hier heel beschrijvend (iets waar ze om bekend staat). Zelf vindt ze nummers uit deze periode schattig, maar niet tot haar beste werk behoren. Misschien heeft ze daar gelijk in, maar ik vind het eigenlijk wel onweerstaanbaar.




13. Little Green

De nummers van Blue doen het goed. Wellicht niet zo heel verrassend. Ze schreef het kort nadat ze de papieren had getekend om haar dochter ter adoptie aan te bieden. Ze was een arme folk-zangeres en kon de zorg niet aan. Toen was dit niet bekend, pas in 1993 kwam dit verhaal naar buiten. Iedereen ging gelijk anders naar Little Green luisteren. In 1997 is Joni overigens weer met haar dochter herenigd.

12. The Same Situation

Court and Spark is mijn favoriete album van Joni, dus niet vreemd dat daar nu een nummer van verschijnt zo vlak voor de top 10. Ook hier hoo rik wel dat dames als Tori Amos ongetwijfeld naar Joni moeten hebben geluisterd. Volgens Joni gaat het over een vrouw die op zoek is naar de liefde maar uiteindelijk terechtkomt bij een womanizer als Don Juan.




11. Help Me




En ik blijf bij Court and Spark. Met de bekende openingszin die ook terugkeert in The Ballad of Dorothy Parker van Prince: Mind if I turn on the radio?" "Oh, my favorite song, " she said. And it was Joni singing: "Help me, I think I'm falling".
Over een man waar Joni Verliefd op wordt, wetende dat het gedoemd is te mislukken omdat het een vrijbuiter betreft.

10. Big Yellow Taxi

Toch wel één van haar bekendste nummers. Janet Jackson hielp daar later ook een handje aan mee. Een trip naar Hawaï zette haar aan dit nummer te schrijven. De schok die ze ervoer kijkend naar het schitterende landschap en onder haar raam de parkeerplaats. Mensen waarderen vaak te laat wat voor moois ze eigenlijk hebben: "Don't it always seem to go, that you don't know what you've got till it's gone"

9. Court and Spark

De titelsong van mijn favoriete Joni album. Ook hier valt het beschrijvende op. Joni weet te boeien qua teksten, maar zeker ook qua composities. Het is moeilijk om goed onder woorden te brengen wat het nu precies is waardoor ze me raakt. Misschien valt dat gewoon niet uit te leggen en moet je nummers als deze gewoon voelen.

8. Coyote

Wat is de flow op dit nummer toch heerlijk. Hejira is sowieso een heerlijk album en zoals eerder al vermeld enorm in waardering gestegen in de loop der jaren. De bas vind ik hier zeer aangenaam. Een nummer over Sam Shepard (toneelschrijver) die vergeleken wordt met een coyote.

7. Blue Boy

Van de oudere folk-albums blijft ladies of the Canyon toch wel mijn favoriet en dat is mede dankzij nummers als Blue Boy. Het klinkt zo eenvoudig en puur en dat bevalt me na al die jaren nog steeds goed.

6. Morning Morgantown

Hoe prachtig vind ik Morning Morgantown toch. Het klinkt allemaal nog zo puur en onbevangen. Het lijkt totaal niet meer op de latere nummers van Joni, ook haar zang is hier nog anders. Een nummer over de plaats Morgantown waar Joni naar school is gegaan. Een herinnering aan haar jonge jaren.

5. River

Is het nu wel of niet een kerstnummer?! De één vindt van wel de ander niet. Wat maakt het uit? Het is een geweldig nummer!