De 0.5 en 1* staan mij mij gereserveerd voor absolute onzin waar ik 1) niet vrijwillig naar luister en 2) mij niet laat opdringen dus daar is (nog) niet op gestemd. Daarom beginnen mijn stemmen bij 1.5 en 2*, en die worden voornamelijk bevolkt door artiesten die ik waardeer en een verschrikkelijk tegenvallende flutplaat hebben gemaakt, en door artiesten die ik op basis van juichende verhalen interessant vond maar weinig voor bleken te stellen.

1. Alanis Morissette - Jagged Little Pill 1.5*
Wat mij er destijds toe bracht om met mijn volle vertand deze draak te kopen snap ik nog steeds niet. Ik vrees toch dat dat op basis van het afschuwelijke "oughtta know" moet zijn geweest. Deze cd doet nu, gifgroen gespoten, dienst als onderzetter voor vervelende visite.

2. She Wants Revenge - She Wants Revenge 1.5*
Totaal nietszeggende interpol-kloon met niets, maar dan ook helemaal niets wat op een eigen smoelwerk of geluid lijkt.

3. Tool - Aenima 2*
Ongeveer hetzelfde wat Sxesven bij Lateralus schreef. Tool heeft nog geluk dat ik blijkbaar in een milde bui was toen ik stemde, want de 2* zijn wel erg scheutig voor deze plaat.

4 - Cat Power - The Greatest 2*
Misleidende titel, want dit is the saaiest. Flinke miskleun van mevrouw Marshall, die ik desondanks nog steeds hoog heb zitten. Maar de volgende plaat better be good!

5. Mono - Walking Cloud and Deep Red Sky, Flag Fluttered and the Sun Shined 2*
Deze plaat bevestigd waarom postrock bij mij heeft afgedaan: de inwisselbare, veel te lange, spanningsloze composities waarbij je de climax al van verre aan hoort komen. De veel te lange en te pretentieuze titels. De inwisselbaarheid met nog 30 andere postrockbands.

6. The Beatles - Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band 2*
Waarom juist déze plaat als hoogtepunt in de Beatles-discografie wordt gezien is mij onduidelijk. Bijna alle songs zijn tenenkrommend oubollig, en missen de frisheid die bv Revolver of Rubber Soul wel hadden.

7. Melt-banana - Cactuses Come In Flocks 2*
Waarom moeten bands oude ondermaatse demo-opnames uitbrengen?

8. Don Caballero - World Class Listening Problem 2*
Een smet op het blazoen van deze briljante band. Deze plaat had nooit onder deze naam uitgebracht mogen worden, daar van de oorspronkelijke bezetting alleen de drummer nog meedoet. Aangevuld met anonieme muzikanten resulteerde dit in een stuur- en gezichtsloze mathrockplaat.

9. Set Fire To Flames - Sings Reign Rebuilder 2*
Een uit de hand gelopen grap, die wordt geslikt als zoete koekjes.

10. Beck - Midnite Vultures 2*
Beck is geen Prince, dat is nu wel pijnlijk duidelijk.

11. 7 zuma 7 - Deep Inside 2*
Saaie, stoffige stoner.

12. Bloc Party - A Weekend In The City 2*
Het ooit leuke Bloc Party kreeg ambities en heeft de galm-knop gevonden.

13. Number One Cup - People, People, Why Are We Fighting? 2*
Kopen, iemand?

14. Unwound - Unwound 2*
Band bouwt eigen studio, band kan niet met eigen studio omgaan, band maakt in eigen studio topzware veel te lange veel te ambitieuze plaat die klinkt als andere band, band doet daar veel te lang over, band is vegeten door fans, band split.

15. Pretty Girls Make Graves - Élan Vital 2.5 *
Hoe het ooit so frisse bandje veranderde in een heel saai bandje.

16. Sigur Rós - () 2.5*
Hopelandish *proest*

17. Sonic Youth - NYC Ghosts & Flowers 2.5*
Slechtste SY-plaat.

18. Sebadoh - The Sebadoh 2.5*
Het produkt van te lang doorgaan.

19. Belle & Sebastian - Fold Your Hands Child, You Walk Like a Peasant 2.5*
Het produkt van een banddictator die de controle uit handen geeft. Hij is niet voor niks banddictator.

20. Girls Against Boys - Freak*On*Ica 2.5*
Het resultaat van in paniek raken als je per ongeluk door een groot label wordt getekend.

Ik snap echt niet waarom sommige mensen Ummagumma zo slecht vinden. Van het studiogedeelte kan ik dat begrijpen, maar het livegedeelte haalt de score toch omhoog?

Ik maak er een flop 10 van, 2* is niet slecht maar matig. Verzamelaars heb ik ook maar overgeslagen.

01. Vengaboys - The Party Album! (0,5*)
Schalde toentertijd regelmatig door het huis omdat mijn zus en moeder het wel leuk vonden. Ik dus niet. Waardeloos en vreselijk irritante muziek.

02. Merzbow & Gore Beyond Necropsy - Rectal Anarchy (0,5*)
Willekeurige herrie maakt geen muziek, slechts willekeurige herrie.

03. Merzbow - Tauromachine (0,5*)
Zie bovenstaande. Al zit er af en toe nog wat beluisterbaars in.

04. Joy Division - Unknown Pleasures (1*)
Vervelende boehoehoe-wat-ben-ik-zielig muziek die al snel irriteert. Gespeeld door incompetente muzikanten.

05. Limp Bizkit - Results May Vary (1*)
Waar ik de vorige platen van Limp Bizkit nog wel enigszins kon waarderen met af en toe een uitschieter naar boven is dit huilen met de pet op. Fred dacht muzikaal interessant bezig te kunnen zijn en dat kan hij gewoon niet. Het beukt niet meer en is niet grappig. Dan blijft er weinig over.

06. Earth - Earth 2 (1*)
1 uur en 13 minuten (!) exact hetzelfde geluid. Als intro of outro leuk maar nu niet direct iets dat ik boeiend kan noemen met deze lengte.

07. Aqua - Aquarium (1*)
Schalde vroeger ook regelmatig door het huis. Slappe onzinpop met één uitschieter: Turn Back Time vind ik erg aangenaam en past verder ook totaal niet op dit album.

08. Destiny's Child - Destiny Fullfilled (1,5*)
Destiny's Child heeft een aantal erg aangename nummers gemaakt (meestal singles) en hier staat er ook weer één op. Daar blijft het helaas bij, verder is het een saai, ongeinspireerd werkje met het ergste wat hedendaagse arrenbie te bieden heeft.

09. Britney Spears - Oops!...I Did It Again (1,5*)
Pop van de sufste soort. Inclusief verkrachte versie van (I Can't Get No) Satisfaction. Niet meer doen, alstublieft.

10. Kings of Convenience - Quiet Is the New Loud (1,5*)
Gaap. Saaier dan saai, suffer dan suf. Het duurt 44 minuten maar het lijkt een eeuwigheid te duren. De mooie albumtitel verdient betere muziek.

Dat tenenkrommende clowneske psychedelische gelulhannes kan ik geen nanoseconde velen.
En ik beoordeel hem nu juist op zijn studiogedeelte.. de rest komt eigenlijk van andere platen (die ik ook niet veel vind, maargoed..)

Toch knap trouwens, dat je de hele zit hebt volbracht dan.

Respect!

Nu ik,

01. A Perfect Circle - eMOTIVe

Draaaamaaaaa, na 2 supergoede platen, WAT EEN TELEURSTELLING.

02. De Jeugd van Tegenwoordig - Parels voor de Zwijnen (2005)

Ga aub koud op de grond liggen, en sta nooit meer op.

03. Motion City Soundtrack - Commit This to Memory (2005)

Let's get fucked up and die

04. Panic! At the Disco - A Fever You Can't Sweat Out (2005)

Verschrikkelijk

05. Korn - Take a Look in the Mirror (2003)

Ik moet alleen al overgeven van die bandnaam

06. Razorlight - Razorlight (2006)

'Amerika' en de rest

07. Metallica - St. Anger (2003)

We hadden al genoeg nu-metal.



Ik stop, dit is te erg

1. Benny Neyman - Vlinders van de Nacht 0,5*
Moest ik vroeger aanhoren als we met de auto ergens heen gingen. En met 1 gulden zakgeld per week is het lastig om een walkman te kopen..

2. Limp Bizkit - Chocolate Starfish 1*
Kutplaat van een erg lompe band. Dat was op het vorige album nog de charme, maar hier ging het echt mis. Alleen die Mission Impossible single was nog geinig

3. Craig David - Born To Do It 1*
Dankzij zuslief een paar keer moeten aanhoren. Zzzzz

4. Osdorp Posse - Kernramp 1,5*
Mijn eerste en laatste kennismaking met het fenomeen Def P. Tenenkrommende vent met tenenkrommende teksten.

5. Massive Attack - Blue Lines 1,5*
Muziek voor bejaarden. Niveau James Last

6. Easy Star All-Stars - Radiodread 1,5*
Reggae versie van OK Computer. Muziek is nog slechter dan het idee

7. The Velvet Underground - White Light/White Heat 1,5*
Avant Garde onzin verkleed als minimalistische gitaarmuziek

8. Bon Jovi - Crush 2*
In mijn zoektocht naar echte muziek kwam ik als 16 jarig ventje uit bij Bon Jovi. Auw.

9. Metallica - S&M 2*
Metallica speelt inferieure versies van hun grootste hits met een orkest. Boeiend.

10. Eric Clapton - Unplugged
Eric Clapton speelt inferieure versies van zijn grootste hits op een akoestische gitaar. Boeiend.

Avantgarde? Minimalistisch? (Download hem eens opnieuw, misschien heb je een heel ander album op je schijf)

Je gaat me toch niet vertellen dat je iets als Sister Ray niet kan waarderen? Nouja, klaarblijkelijk. En als dat minimalistich is, dan is de eifeltoren van boterkoek. En wat bedoel je met avant-garde mbt The VU?

Ik zie dat mensen steeds meer onderbouwing schrijven bij hun eigen lijstje. Ik zal ook eens een poging wagen (met name bij die platen waar het niet afdoende voor zich spreekt).

@ 1: het meest tenenkrommende vehikel voor een zelfbenoemde gitaarvirtuoos dat ik ooit gehoord heb

@ 3: juist. 40 minuten lang gemurmel dat behoorlijk op de zenuwen werkt.

@ 4: latere Def leppard vind ik wel ok, maar dit is echt het slechtste van twee werelden

@ 5: Chain en vooral Frameshift waren al niet echt best, maar dit slaat echt alles

@ 6: iemand op zoek naar de betekenis van 'kitsch'?

@ 7: waarschijnlijk het slechtste album van willekeurig welke proggrootheid dat nog uit de jaren '70 stamt

@ 10: Stuck in a moment is op zichzelf al bijna voldoende reden om de plaat in dit lijstje op te nemen, maar ook bijna alle andere nummers zijn op zijn best zouteloos. Wat dit te maken heeft met de alom geannonceerde terugkeer naar het Joshua tree geluid is me altijd een raadsel geweest.

@ 12: aal- en aalglad. Eén nummer is leuk, maar er staan er meer op.

@ 14: dit is mijn trauma van huis uit. Niet van toen ik nog een heel klein Casartelli'tje was en als ik de andere entries rond dat thema hier lees, had het een stuk erger gekund, maar toch...

@ 17: te lang, te kunstmatig, te overgeproduceerd, te slecht verhaal. En dan schrijven mensen hier iets over Symphony X.

@ 19: Killing joke, was dat niet die band van Love like blood. Ja, láng geleden...

Dan zou ik toch ook eens graag de uitleg lezen die bij Woodface van Crowded House hoort.

Die muziek werkt me dus vreselijk op de zenuwen, in het bijzonder bij deze plaat (hiervoor zaten nog wel enkele behapbare songs). Het is me te braaf (of zoiets) en na een tijdje komen die happy zanglijnen die in elk liedje opduiken me enorm de keel uit.

Altijd leuk zo'n vriendenmaak topic

Of deze platen goed of slecht zijn...daar ga ik niet over. Ik kan ze in ieder geval niet horen zonder erg opstandig te worden. In een aantal gevallen heb ik de neiging gehad de platenmaatschappij aan te schrijven en een vergoeding voor gederfde levensvreugd te eisen.

Voor de oplettenden onder u..ik spaar ook mijn eigen favorieten niet (Neon Lights en Blemish )

Volgorde is willekeurig.

1. Orbital - Snivilisation’
2. Da Brat - Funkdafied
3. Beirut - Gulag Orkestar
4. Counting Crows - Across a Wire - Live in New York City
5. David Sylvian - Blemish
6. Guns N' Roses - The Spaghetti Incident?
7. Nickelback - Silver Side Up
8. Nightmares on Wax - Mind Elevation
9. Roni Size & Reprazent - New Forms
10. The Arcade Fire - Funeral
11. Sepultura - Roots
12. James Blunt - Back to Bedlam
13. Eric Clapton - Unplugged
14. 7E Phalanx - Pulse
15. Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea
16. Oasis - Be Here Now
17. Public Enemy - It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back
18. Simple Minds - Neon Lights
19. Toto - Through the Looking Glass
20. The Eagles - Hotel California

Misschien dat sommige mensen toch eens hier of daar graag eens een "slecht" album opzoeken en beluisteren. Zo was ik vorig jaar toch wel geinteresseerd om eens naar Paris Hilton haar 'misbaksel' te luisteren. En wat ik hoorde was alles behalve goed maar zeker niet zo slecht als veel mensen graag willen doen lijken. Het is soms even intrigerend om te luisteren naar wat andere mensen slecht vinden dan wat iedereen de hoogte in prijst. Net zoals sommige films zo slecht zijn dat ze toch als een soort kuriosum eeuwige.. ehum..roem verkregen hebben (Plan 9). Even voor alle duidelijkheid: de keren dat ik opzettelijk naar slechte muziek luister zijn heel uitzonderlijk.

Heel erg slechte films kijken is leuker dan heel erg slechte muziek luisteren. Van slechte muziek krijg ik moordneigingen, terwijl hele slechte films soms toch weer vermakelijk kunnen zijn. Misschien heeft het iets te maken met dat er geen echte 'camp' waarde zit in muziek. Je hebt wel guilty pleasures, maar dat zijn meestal toch nog redelijk goed gemaakte nummers.

1. Bizarre - Hannicap Circus
De grap was er na één D-12 nummer vanaf. Op verdere nummers van deze groep was Bizarre voornamelijk irritant. Een solo-album is dan natuurlijk desastreus.

2. B-Legit - Hempin' Ain't Easy
Uit de periode dat ik alle hiphop wel het proberen waard vond. Dit album maakte mij duidelijk dat het dat niet was. Een werkelijk waardeloze rapper over een verveeld stel beats

3. 2Pac - Live at the House of Blues
Het was vast heel gezellig, daar in het House of Blues. Helaas is het vanuit de cd-speler één grote rommel waar je moeite moet doen af en toe flarden van slecht-opgenomen rap te kunnen ondescheiden van het gebrabbel.

4. Michael Franti - Songs from the Front Porch
Michael Franti heeft het beste voor met de wereld. Niet gehinderd door enige vorm van realiteitszin overspoelt hij de luisteraar met positiviteit door zijn vervelende stem te laten jolen over een vreselijk povere begeleiding. Enige vorm van serieuze emotie kon ik helaas niet ontdekken

5. TRU - Tru 2 da Game
Dit komt uit de No Limit hoek, wat op zichzelf al genoeg zegt, maar dan is dit ook nog eens het dieptepunt van al het No Limit spul dat ik gehoord heb. Pure ergernis, en dan ook nog eens 2 uur lang

6. Lange Frans & Baas B - Supervisie
Grappig, ik heb deze nog op 1,5* staan. Dit komt ongetwijfeld enkel omdat ik hem een jaar of 2 geleden luisterde en daar nu niet echt meer behoefte aan heb, waardoor verandering van stem ook niet echt kan. Verdere uitleg lijkt me hier totaal overbodig.

7. Nelly - Nellyville
Vreselijk zoetsappige hiphop. BRRRRRRRRRRRR

8. Jayo Felony - Whatcha Gonna Do
Het bewijs dat hiphop hét genre is om in te falen. Een hiphopalbum verkloten kost altijd nog minder tijd en moeite dan een ander soort album verkloten, lijkt het.

9. Silkk The Shocker - Charge It 2 da Game
Zie de nummer 5. Deze cd had alleen één relatief leuk nummer en duurde geen 110 maar slechts 78 minuten

10. N.E.R.D. - Fly Or Die
De hiphop-met-allerlei-invloeden van In Search Of... was leuk en was een fijne frisse wind in de langzaam doodbloedende hiphopscene. De platte prutrock van Fly Or Die was een leuk bewijs dat deze genre-overstap niet helemaal een juiste was

11. Chamillionaire - The Sound of Revenge
Voor mensen die 50 Cent al vervelend vinden, luister hier voor de grap eens naar Dit is net zoiets als 50 Cent, maar dan voorzien van vreselijk uitgekauwde beats. Elk liedje heeft ook een bijpassend refrein dat vakkundig is gekopiëerd van het vorige, met enkele veranderingen. Heel treurig.

12. Daft Punk - Human After All
Je kunt 9 van de 10 keer kunt raden wat er voor beatje bij komt. Raden wanneer dit erin komt, is moeilijker, omdat het altijd later is dan je verwacht. Alles is vreselijk uitgerekt en klinkt ontzettend saai en lelijk

13. Onyx - Triggernometry
Waar de voorgaande albums van Onyx nog minstens vermakelijk waren, is Triggernometry een herhaling van het oudere werk, maar dan met door en door slechte beats, en een Onyx met iets teveel zelfvertrouwen, wat leidt tot 2 minuten opschepperij over eigen successen, geplakt achter ieder nummer

14. Snoop Dogg - The Game Is To Be Sold, No To Be Told
No Limit werk

15. DJ Shadow - The Outsider
Het slechtste van elk genre, willekeurig door elkaar gegooid.

16. Snoop Dogg - Paid The Cost To Be Da Boss
Snoop besluit te gaan experimenteren, en faalt hopeloos

17. Dr. Dre Presents... The Aftermath
Een iets te vliegende start bij Dre's toen kersverse label, wat leidt tot prut

18. Mack 10 - The Paper Route
Eigenlijk slechter dan plaats 18, maar dit is hét album dat definitief mijn interesse wegmaakte in deze hoek van de hiphop, wat toch aardig is.

19. Darude - Before the Storm
Hier luisterde ik graag naar toen in 11 was. Helaas is het net íets te simpel om buiten deze top20 te vallen


20. The Prodigy - Always Outnumbered, Never Outgunned
Dit album klinkt werkelijk smerig. Naast een enorme teleurstelling is het ook gewoon een ranzige bak geluiden

Ik ken gek genoeg geen slechte albums, waarschijnlijk omdat ik die albums niet ga kopen/pindakazen als ik de singles/eerste nummers slecht vind. Ik vond de filmscore van Kitano's film Sonatine behoorlijk irritant, de film vond ik ook matigjes

In je top 10 staan anders genoeg slechte artiesten.

En dan met het oog op je top 10...