Noem je 10 favoriete metal/hardrock albums van de 80's en vertel er (eventueel) iets over.

P.S. N.a.v een idee van gebruiker James Douglas!

Wilde hier zelf net een topic over beginnen. Maar iemand is me dus voor

- METALLICA - Kill Em All (1983)

Mijn eerste metallica en tevens eerste metal album. Life has never been the same since then. Zoiets had ik nog nooit gehoord: snel, aggressief maar tevens verrassend melodieus. Doorstaat de test of time met gemak. Na al die jaren nog steeds mijn favoriete album ooit.

- GUNS N' ROSES - Appetite For Destruction (1987)

In een tijdperk gedomineerd door glam metal, komt GNR in 1987 af met een meer serieuze, gevaarlijkere, hardere, back to the roots sound. Overduidelijk geïnspireerd door 70's Aerosmith. Mss wel het beste debuut album aller tijden.

- METALLICA - Ride The Lightning (1984)

Opnieuw Metallica, maar ik kan het niet laten. Een jaar na Kill Em All komt Metallica met dit meesterwerk op de proppen. Muzikaal gezien is dit een enorme stap voorwaarts. Waar Kill Em All nog onvolwassen kan worden genoemd (vb. Metal Militia, ...), is Ride The Lightning veel serieuzer. Tevens experimenteert de band met tragere nummers als Fade To Black en The Call Of Ktulu. Master of Puppets en And Justice For All zullen min of meer dezelfde opstelling behouden:

1. snel nummer (Fight fire with fire, Battery, Blackened)
2. Title track (Ride the lightning, MoP, Justice)
3. Mid tempo (For Whom The Bell Tolls, Thing That Should Not Be, Eye Of The Beholder)
4. Ballad (Fade to black, Sanitarium, One)
5. Snel nummer (Trapped Under Ice, Disposable Herous, Shortest Straw)
...

Voorlaatste en laatste nummer worden afgewisseld: ofwel instrumental (Ktulu, To Live Is To Die, Orion) ofwel nog bliksemsnel (Creeping Death, Damage Inc. Dyers Eve)

- AC/DC - Back In Black (1980)

Het laatste echt goeie AC/DC album. Mss niet zo rauw als de Bon Scott-era, niettemin een knaller. Wereldwijd een van de meest verkochte albums aller tijden.


- IRON MAIDEN - Iron Maiden (1980)

Het was het debuutalbum of The Number Of The Beast. Het is uiteindelijk het eerste geworden. Typische NWOBHM. Classics: Prowler, Sanctuary, Remember Tomorrow, Iron Maiden, Running Free.

- JUDAS PRIEST - British Steel (1980)

Niet iedereen zal het hier met me eens zijn. Heavy Metal zoals het moet zijn. Classics: allemaal. Met als uitschieter: Rapid Fire.

"Leaving a trail of destruction that's second to none"

- VENOM - Black Metal (1982)

De drie dorpsidioten die NWOBHM spelen maar dan met een overduidelijk Satan gehalte. Ongewild wsl van de meest invloedrijke albums in Heavy Metal. Slechte rauwe productie, maar wel veel klassiekers: Leave Me In Hell, Black Metal, Sacrifice, Countess Bathory. Wederom een album dat iedereen in zijn kast moet hebben staan.

- MÖTLEY CRÜE - Shout At The Devil (1983)

Eigenlijk moet ik helemaal niet veel weten van Glam, buiten enkele uitzonderingen (Twisted Sister, W.a.s.p., Cinderella). Mötley Crüe is zo'n uitzondering en Shout At The Devil is overduidelijk hun beste werk. Alle songs zijn gewoonweg ongelooflijk catchy.

MEGADETH - Peace Sells... But Who's Buying? (1986)

1986: Slayer brengt Reign In Blood uit; Metallica levert MoP af. En Megadeth komt af met Peace Sells. Eigenlijk beschouw ik Rust In Peace als het betere album, maar dat is van 1990. Vandaar Peace Sells.

METALLICA - Master Of Puppets (1986)

Wilde dit eerst niet in de lijst opnemen, maar uiteindelijk zou het ontbreken van dit album in zulke lijstjes vergelijkbaar zijn met godslastering Nogmaals een teken dat Metallica echt wel veruit het beste was uit de 80s.

Eervolle vermeldingen:
- Iron Maiden: The Number of the Beast, Powerslave
- Judas Priest: Screaming For Vengeance
- Diamond Head - Lightning To The Nations
- Vardis - 100mph
- Overkill - Taking Over
- Exodus - Fabulous Disaster, Bonded By Blood
- Testament: The Legacy, The New Order
...

Als we strik genomen de jaren 80 moeten nemen (Voor mij lopen de jaren 80 tot 1992/1993: Bruce Dickinson en Rob Halford die solo gaan en Metallica die live shit uit brengt. Een keerpunt)


Onbekendere shit staat geïlustreerd met een video'tje
-----------

1. Metallica - Kill 'em all (1983)



Enkel dat laatste zinnetje klopt niet. Al scheelt het niet veel.



2. Mercyful Fate - Don't Break The Oath (1984)

Ik kon hier evengoed Melissa zetten. Misschien dat ik die straks in deze lijst nog even vernoem. Ik zie nog wel.

Kwa Kick-ass gehalte is dit hetzelfde als VENOM. ("ALL HAIL SATAN!", " OOOH, IT'S THE LAW OF SATAN!", "I SWEAR TO GIVE MY MIND, MY BODY AND SOUL UNRESERVEDLY TO THE FURTHERANCE OF OUR LORD SATAN")
Al leunt dit meer aan tot Heavy Metal, muzikaal gezien. De vocals zijn nog steeds ongeëvenaard, en het klinkt eigenlijk in eerste instantie wat vrolijker dan het duister 'gebonk' van Venom.

Het beste wat het Europees continent ooit voortgebracht heeft.






3. Metallica - Master Of Puppets (1986)

Dit sterk staaltje muziek staat hier 3de.
Het is vooor sommigen onder jullie misschien verwonderlijk dat het slechts 3de staat. Deze moet inderdaad Kill 'em all voor zich laten. En dan vooral omdat het voor mij dat melodieuzere, agressieve gevoel van Kill 'em all mist. Toch is alles wat hier op staat perfect, tot de details.



4. Motörhead - Orgasmatron

De 2de verassing in deze top. Motörhead met een ander album dan Ace Of spades in de top is niet verwonderlijk, maar dat enkel wanneer Ace of Spades in de nummers er voor eindigd. Nu, hier is dit niet het geval. Deze plaat is voor mij net ietsje beter dan Ace Of spades.
Neem bijvoorbeeld het onderstaande nummer, het titelnummer Orgasmatron.
Bij Motörhead heb je eigenlijk steeds het zelfde formule, en steeds werkt het eigenlijk, voor elk album, de voorbije 30 jaar. Het een album is al wat beter dan de andere.
Tis eigenlijk niet te beschrijven wat dit beter maakt dan Ace Of spades. Tis wel wat heavy'er, maar toch. Luister zelf naar het nummer en maak het zelf uit






5. Ozzy Osbourne - Blizzard Of Ozz (1980)
Ozzy weet ons eigenlijk steeds te verbazen. De ene keer omdat hij vleermuizen eet op het podium, of omdat hij er zo stoned bij staat dat je niet weet wat te denken.
Dit album is gemaakt in de tijd dat Ozzy ons nog wist te verbazen met positieve dingen, zoals dit album bijvoorbeeld.
Een jonge kerel, genaamd Randy Rhoads, die daarvoor bij Quit Riot speelde, werd aangenomen tot gitarist. Slaagde hij die opdracht te vervullen? Ja zeker dat. Het gitaarwerk op deze (en de opvolger) zijn van de hoogste plank.

Toch kwam er een vroegtijdig einde aan het succesformule Ozzy + Rhandy: 19 maart 1982, toen Rhandy verongelukte met een vliegtuigje. Ozzy stond er bij en keer er naar, totaal geshokeerd. Het scheelde niet veel of Ozzy pleegde zelfmoord, of stopte met zijn carière na de dood van zijn beste vriend.

Onderstaande videoclip is een (officiële) videoclip van het tribute album uit 1987, waarop een live show stond uit 1981.






6. Slayer – Reign in Blood (1986)
Voor ik deze plaat geprobeerd had dacht ik steeds dat ze me niet zou liggen. Het imago van Slayer was voor mij te afschrikwekkend. Doch, is het raar dat ik dit album nooit vroeger geprobeerd heb.
Het mag dan wel Thrash zijn, en in hetzelfde jaar gemaakt zijn dan MoP, toch is dit geheel iets anders dan MoP. Het is allemaal niets ietsje meer ‘pushed-to-the limits’. Er wordt geëxperimenteerd met hoever je kan gaan in metal, wat tot deze plaat leidde.

(Als je dit leest heb je deze plaat wellicht hoog in je lijstjes staan, dus meer commentaar is volgens mij niet nodig)



7. King Diamond – Abigail (1987)
Eigenlijk deed King diamond bijna hetzelfde als Ozzy Osbourne bij zijn solocarière, jonge artiesten aantrekken.
Het eerste album, ‘Fatal Portrait’ mocht dan wel een goed album wezen, het niveau van Mercyful Fate werd niet gehaald. Dat kwam vooral omdat de line-up van dat album eigenlijk “(Mercyful Fate – Hank Shermann) + Andy LaRocque” was. Maar na Fatal Portrait gaven ook de overige leden er de brui aan, waarna vers bloed aangetrokken werd.
Mickey Dee, die hedendaags als een van de beste drummers ter wereld wordt beschouwd, begon zijn carrière bij dit album.
Het heel album is eigenlijk een horrorverhaaltje over de “demonbaby” Abigail. Elk nummer is eigenlijk een hoofdstukje. Het geheel is overgoten met uitstekend gitaarwerk. Elk detail, elke seconde muziek is tot de puntjes verzorgd.






8. Iron Maiden – Somewhere in Time (1986)

Het meesterwerkje van Iron Maiden. 8 (welliswaar langere) nummers.
Een ultieme metalplaat die elke metalliefhebber moet koesteren.
Voor mijn part veel beter dan voorganger. Leg bijvoorbeeld het titelnummer eens naast ‘Number Of the beast’ of ‘aces High’. Ik weet wat te kiezen hoor.
Geniale intro’s ook.


9. Black Sabbath – Heaven and Hell (1980)

Na het vertrek van Ozzy in 1978 waren deze METALhippies genoodzaakt om het nieuwe decennium een nieuwe weg in te slaan.
De vocalist van Rainobw werd aangetrokken om Ozzy te vervangen. Het imago werd totaal vernieuwd.
Het niveau werd terug de hoogte ingetrokken, zoals de eerste platen met Ozzy.






10. Judas Priest – Screaming For Vengeance (1982)

Een echte metalklassieker. Een plaat die al het beste van Judas Priest (muziekaal gezien) combineert meet een flinke portie rebellie. Nummers als “You’ve got another thing coming” en “electric eye” (en eigenijk elk nummer op het album): hoor het, hoor het!

You’ ve got another thing coming: destijds ook een grote hit.

1.Faith No More- The real thing (1989)
Mike Patton, een zeer eigenzinnige zanger met een ongekende energie in een cross over van metal/rock en avantgarde.

2. Black Sabbath- Headless Cross (1989)
Tony Martin, goede zanger maar ondergewaardeerd.
De mystiek is terug in de muziek.

3. The Michael Schenker Group-Michael Schenker Group(1980)
Michaels gitaarspel excelleert op zijn beste album, Cry for the Nations blijft een topper, vergeet zijn mindere platen.

4. Iron Maiden- 7th son of a 7th son (1988)
De single Can I play with madness klonk wel poppy, maar de rest van de plaat is gewoon beter en verdient een kans.

5.Voivod- Dimension Hatröss (1988)
Trash met een spacy randje en wetenschappelijke teksten.
De band heeft nadien nog veel moois gemaakt. Pluspunt Artwork.

6.The Cult- Electric (1987)
Rauwe rockplaat en live op hun best.

7.Metallica- Master of puppets (1986)
Mijn favoriete Metallicaplaat, van begin tot eind goed.

8. AC/DC -Back in black (1980)
Mijn favoriet AC/DC plaat. Nieuwe zanger Brian Johnson weet een eigen draai te geven en ze maken een prachtig harde rock en rollplaat. Eenvoud en kracht.

9.Slayer- Reign in blood (1986)
Hun voortrekkersrol en voorbeeld voor veel bands, controversiele Angel of Death zorgt voor extra aandacht.

10. Coroner- No more color (1989)
Zwiters vernuft, ze hebben alleen maar goede platen gemaakt.

Eervolle vermeldingen:
- Mercyful Fate- Don't break the oath (1984)
-Celtic Frost-To Mega Therion (1985)
-Pestilence-Consuming impulse (1989)

Hier mij favorieten ruwweg gerangschikt naar hoe vaak ik ze afspeel:

1. WOMEN AND CHILDREN FIRST - Van Halen (1980)

Het begint met het heerlijk dreunende And the cradle will rock en
rockt vervolgens door met vele klassiekers zoals Everybody want
some, de boogie van Fools en het agressiefve Romeo delight .
EEn half uur met 'groovende' oerrock. I love it (onderschat album)

2. APPETITE FOR DESTRUCTION - Guns & Roses

Er is al zoveel over geschreven dat ik het laat bij dat het een
heerlijk brutale rockplaat is met vele topnummers.

3. ACE OF SPADES - Motörhead

Kan ik lekker van uit mij dak gaan met favorieten als het
titelnummer ,Love me like a reptile,We are the roadcrew en
Jailbait.

4. HEAVEN AND HELL - Black Sabbath

BS slaat hiermee keihard terug na de teloorgang in de loop van
de 2e helft van de 70's. Als ik de begintonen van Neon Knights
hoor ben ik al verkocht. Klasse -songs met de heerlijke afsluiter
Lonely is the word.

5. KILLERS - Iron Maiden

Ook een heerlijk rockalbum. Hier is ook het begin al goed met
het instrumentale Ides of march dat prachtig overgaat
in het krachtige Wrathchild.

6. BACK IN BLACK - Ac/dc

Hoewel ik meer een liefhebber ben van het tijdperk met Bon Scott
vind ik dit wel het best/mooiste studio-album van de Aussies.
...I' m a rolling thunder cross the sky, you're only young but you
gonna die....(Hells Bells)

7. RIDE THE LIGHTNING - Metallica

Mijn favoriete Metallica plaat van de 80's! Hoewel ik niet zo'n
trasher ben kan deze mij zo af en toe nog wel bekoren en zie ik
wel in dat dit een topband is/was. Favoriete nummers zijn het
titelnummer en For whom the bell tolls.

8. THE NUMBER OF THE BEAST - Iron Maiden

Alhoewel ik meer een liefhebber ben van het Paul Di Ánno
tijdperk kan ik niet ontkennen dat dit een metalklassieker is van
80's. Ik vind hem wel de mooiste van IM na Di Ánno.

9. BRITISH STEEL - Judas Priest

Dit JP album hoor ik wat mijn smaak betreft het liefst. Ik vind met
met name het 2e gedeelte (afgezien van Breaking the law en
Rapid fire) het mooist. Staa overigens wel een draak van een
nummer op(United).

10.BLIZZARD OF OZZ - Ozzy Osbourne

Respectabele comeback van de Ozzman met dank aan
stergitarist Rhandy Roads (samen met Eddie van Halen de 2
invloedrijkste verniewers van de metal/rockgitaar eind jaren 70
en begin jaren 80).
Eerlijk gezegd speel ik maar de helft af; I don't know, Suicide
solution, Mr. Crowley (heerlijk gitaarwerk) en No bone movies.

1. Ozzy Osbourne - Diary of a Madman 5*

Van a tot z briljant! Vergeet Black Sabbath, dit is echte duisternis! En daarnaast ook nog pakkende melodiën op de koop toe. Vooral de onvergetelijke gitaarpartijen van de beste gitarist die metal ooit heeft gehad, Randy Rhoads, maken dit een genot om te luisteren. Maar qua compositie zitten deze nummers ook verfijnd en sterk in elkaar. Luister het titelnummer bijvoorbeeld maar eens. Hierna werd de Ozz een parodie op zichzelf, maar hier is hij nog oprecht verontrustend.

2. Ministry - The Mind Is a Terrible Thing to Taste 4,5*

Enorm veelzijdig album van industrial-metal crossover nummero uno: Ministry! Keiharde en razendsnelle metalriffs worden afgewisselt met een militaristische drumsound, waar de meeste metaldrummers zich op zullen verslikken. Zelden een agressiever nummer gehoord als Thieves!

3. Ozzy Osbourne - Blizzard of Ozz 4,5*

En het debuut van Ozzy mag er ook zijn! Met name nummers als Revelation of Suicide Solution kenmerken de metal van de jaren 80.. complexer, harder, maar ook vooral venijniger dan die slome hardrock uit de jaren 70. Dit laat alle blues-invloeden achter zich en zet in op bikkelharde riffs en geniale soli (meneer Rhoads). Daarnaast is het ook klassiek beïnvloed, iets dat me altijd wel heeft bevallen in metal.

4. Slayer - Reign in Blood 4,5*

Tsja, wat kan ik hierover nog kwijt? Wederom laat deze plaat horen wat er ten opzichte van de jaren 70 is veranderd in metalland: een gerichte beuk in je middenrif! Extremer zal het allemaal wel worden, maar de urgente geweldstirade die van deze plaat afkomt zal wel nooit meer helemaal worden geëvenaard! Araya haalt het letterlijk uit de hel en spuwt het over de luisteraar uit. Vanaf Angel of Death t/m Reign In Blood één grote vlammenzee in je huiskamer. Geweldig!

5. Van Halen - Fair Warning 4,5*

Wie dacht dat Van Halen zijn kruit had verschoten met het debuut, moet deze plaat nog maar eens goed luisteren. Hier zijn de mannen voor hun doen doorgeschoten in de donkere sound die Ain't Talkin Bout Love al in zich had. Een loodzwaar metalalbum wat in brutale krachtpatserij laat horen hoe meesterlijk Van Halen kon zijn. Jammer dat het zo'n slap puberbandje is geworden hierna en hun image totaal hebben vergooid. Dit is gemeen en recht-voor-je-raap.

6. Faith No More - The Real Thing 4,5*

Misschien wel de meest originele band uit het hele metal-oeuvre. Angel Dust was nog net een tikkeltje maffer, maar deze doet er weinig voor onder. Pakkende funkpartijen, strakke metal en vreemde crossovers doen dat je ieder nummer los van elkaar kunt luisteren, maar dat er een heerlijk scala aan verschillende klankkleuren voor je wordt ontvouwt. Daarbij blijft het ook erg pakkend en lekker in het gehoor.

7. Slayer - Hell Awaits 4,5*

Deze van Slayer is niet zo'n mokerslag als RIB, maar des te onderhuidser en gemener.. dit hakt zich middels gestoorde teksten en geluiden (intro titelnummer) net zo effectief door je hoofd als RIB doet.

8. Metallica - Ride the Lightning 4,5*

Metallica in topvorm, hun ideale format.. één lange instrumental, een ballad-achtig nummer en een superstrakke snelle opener en afsluiter. Staan geen echt zwakke nummers op en er staan een paar van hun beste op, waaronder de ballad-achtige Fade To Black, hier kan geen One of Sanitarium meer aan tippen.

9. Van Halen - Women and Children First 4,5*

Niet zo zwaar of gemeen als Fair Warning, maar toch ook lood en loodzwaar deze plaat. Maakt alweer duidelijk dat Van Halen bij lange niet afgeschreven was, en dat de combi Van Halen bros-David Lee Roth de ideale combi was. Al die waanzinnige schreeuwen die Roth maakt en de voortreffelijke GITAAR (hoe moet je dit soevereine geluid omschrijven van meneer Van Halen?) zorgen voor een portie metal om U tegen te zeggen.

10. Rush - Moving Pictures 4*

Dicht tegen een 4,5* aanleunend, deze prachtplaat van Rush! Hun meesterwerk en absoluut ook een 80s plaat, technisch en productioneel gewoon superieur aan alles wat ze in de 70s deden. Verder gewoon de beste composities en de perfecte balans tussen complexiteit en pakkende riffs en songs.

Jaren tachtig: een decenium van opstandingen en wederopstandingen...

1. Iron Maiden - Iron Maiden
Iron Maiden kwam, zag en overwon. Niet de eerste heavy metal-plaat, niet de invloedrijkste, maar wel gewoon de beste (op de voet gevolgd door nog twee andere Maiden albums). De snelle, rauwe punkerige inslag gaat gepaard met de typische heavy metal uit eind jaar zeventig. Ook gaat hier muzikaliteit uitstekend gepaard met commercialiteit, dankzij Eddie zou Maiden nooit meer honger hoeven te leiden.
Waarom op 1? Ik heb drie 5-en uitgedeeld aan metal-platen uit de jaren 80, waarvan 3 voor Maiden.

2. Nuclear Assault - Handle with Care
Aan het eind van de jaren '80 is de thrash-metal op zijn hoogtepunt, en dankzij bands als S.O.D. en Anthrax zijn er ook elementen uit de hardcore/punk ingeslopen, evenals het feit dat de muziek niet donker of zelfs constant serieus moet zijn. Voormalig bassist van deze bands, Dan Lilker, richt dan zijn eigen band op met John Connelly: Nuclear Aussault. Rauwe speed/thrash met hardcore invloeden. De aparte zang van Connelly, de hakkende riffs en de doordringende bass van Lilker maken dit hét speedmetal albums uit de eighties.

3. Faith No More - The Real Thing
Faith No More haalde al een bescheiden hitje met We Care a Lot (dagelijks nog deels te horen op Discovery Channel), maar toen ze de vocale clown Mike Patton eenmaal aannamen, maakten ze pas echt vuurwerk.

4. AC/DC - Back in Black
In de jaren '70 was AC/DC een van de grootmachten. Met 5 knallers van platen waren ze een van de meest consistente bands. Dat was aan verschillende dingen te danken: het schrijftalent van de broertjes Young (vooral Malcolm), het showbeest Angus Young, en 'last but not least' de zang van Bon Scott. Helaas werd de band aan het einde van het decennium getroffen door een tragedie: Bon Scott stierf. Het gezicht van AC/DC was niet meer. Hoe en of AC/DC verder kon gaan was de grote vraag, Back in Black het nog grotere antwoord: een plaat vol 'instant classics' als You Shook Me All Night Long, Back in Black, Hell's Bells, Shoot to Thrill en Rock 'n Roll Ain't Noise Pollution, en 'old-school' songs als What Do You Do For Money Honey, Let Me Put My Love into You en Have a Drink on Me bewezen ze zich eens te meer, vanaf nu met zanger Brian Johnson in de gelederen. Niet alleen was het kwalitatief een succes, ook commercieel broken ze alle recorden: nog steeds is het een van de meeste verkochte platen ooit.

5. Exodus - Fabulous Disaster
Hét metal-genre uit de eigthies is wat mij betreft thrash metal. Groot gemaakt door Metallica en Slayer, maar onder andere dankzij hun doorzettingsvermogen is Exodus mijn favoriete thrash-band. Opgericht door de latere Metallica-gitarist Kirk Hammett met onder andere gitarist Gary Holt en drummer Tom Hunting stonden ze in de jaren tachtig steeds nét achter de Grote Vier. Desalniettemin wordt ook hun debuut (Bonded By Blood uit 1985) als een thrash-klassieker beschouwd, maar na dat de zanger van dat album, Paul Baloff, vertrok en werd vervangen door Zetro (Steve Souza) werd Exodus toch ietjes meer 'underground'.
Exodus leek tijd nodig om zich aan te passen aan Zetro, of andersom, wat te horen is op hun tweede album Pleasures of the Flesh. Een iets andere sound, maar toch is aan de nummers te horen dat ze meer geschikt zouden zijn geweest voor Baloff. Op de opvolger 'Fabulous Disaster' is dit euvel ruimschoots verholpen, en met classics als het titelnummer en de mosh-kraker The Toxic Waltz zetten ze een van de beste albums uit de jaren 80 op plaat.

6. Saxon - Strong Arm of the Law
Buiten Iron Maiden, nog een sterke overlevende uit de NWOBHM. Niet altijd even sterke platen, maar met deze en nog enkele andere klassiekers zeker waardig voor een ster in de Heavy Metal Hall of Fame.

7. Motörhead - Ace of Spades
Met 'Overkill' doorgebroken aan het eind van de seventies, maar Ace of Spades (en vooral het titelnummer) bezorgde Lemmy en consorten sterrenstatus. Hij heeft nog altijd redelijk tot enorme sterke platen uitgebracht, met intervallen van niet meer dan twee jaar. Eind augustus mogen we Lemmy's 19e studio-kindje verwachten.

8. S.O.D. - Speak English or Die
Een van de grondleggers van de crossover thrash: flink snoepen uit zowel de hardcore als de thrash pot.

9. Kreator - Extreme Aggression
Goeie metal komt niet alleen uit Engeland en de VS. Oer-thrashers Kreator maakten samen met Sodom, Destruction, Coroner en Celtic Frost Duitsland en Zwitserland onveilig. Ook de betere powermetal (Helloween en verwanten) komt uit deze landen.

10. Death - Leprosy
Eind jaren '80 werd gekenmerkt door het onstaan van weer een nieuw metal subgenre: death metal. Met bands als Death, Morbid Angel en Obituary voorop kwam dit genre vroeg in de negentiger jaren tot een hoogtepunt, en er komen nog steeds heftigere en leukere albums uit dit genre voort.
Leprosy is wat mij betreft het beste death metal werk uit de 80's, op de voet gevolgd door Altars of Madness, Symphonies of Sickness en Slowly We Rot.

1. Slayer - Reign in blood
Absolute mijlpaal, beste thrashplaat ooit.

2. Iron Maiden - Powerslave

3. Voivod- Dimension Hatröss
Geniale psychedelische space metal

4. Sabbat - Dreamweaver Reflections of Our Yesterdays
Onbekend maakt onbemind, maar dit is Engelse thrash van de bovenste plank. Loodzwaar en boordevol vette gitaarriffs

5. Metallica - And justice for all
Zette een nieuwe productiestandaard neer met een moddervette drumsound en een muur van slaggitaarpartijen.

6. Faith no more - The real thing - Beste (metal) crossover band ooit

7. Sepultura - Beneath the Remains - Vette sound, briljante riffs and heerlijke soli

8. Infernäl Mäjesty - None Shall Defy - Weder, onbekend maakt onbemind. maar schitterende overgangsplaat tussen het thrash- en deathgenre.

9. Sabbat - History of a time to come
Zie nummer 4. Mindere productie maar evenveel riffwerk om bij te likkebaarden.

10. Anthrax - Among the living
Beetje de carnavalsband van het in het algemene zwartgeblakerde metalgezelschap maar genoeg nummers om mee uit je plaat te gaan. Eigenlijk dé dansplaat in dit genre.

1. Guns N’ Roses – Appetite For Destruction (1987)

Met dit album werd ‘Rock & Roll’ weer gevaarlijk in de jaren tachtig. Een uiterst smerig dagboek over het leven op de straten van Los Angeles.

2. Queensrÿche – Operation: Mindcrime (1988)

Prachtige conceptplaat die tekstueel heel diep gaat. 'Revolution Calling' is een regelrechte aanval op de Reagan-administration.

I used to think that only America's way, way was right
But now the holy dollar rules everybody's lives
Gotta make a million doesn't matter who dies

Ik heb ergens nog een interview liggen waarin met name (mastermind) Chris DeGarmo behoorlijk, zeker voor de tijd, gewaagde uitspraken deed.

De gave die dit document heeft is om mij zowel te ontroeren, als politiekbewust te maken. Net zozeer dat melodie en 'heavyness' met elkaar hand in hand gaan op het muzikale vlak. De rest weten jullie. Eén van de beste platen ooit naar mijn mening.

3. Megadeth – Peace Sells… But Who’s Buying? (1986)

Één van de allerbeste (metal)platen uit de jaren tachtig. Tegendraadse composities worden afgewisseld met smaakvol gitaarwerk en intelligente teksten. Tel daarbij op de spijkerharde productie en een sfeer die toxica en waanzin uitademt, en dan hebben we een winnaar.

4. Van Halen – Fair Warning (1981)

Samen met het debuut het beste wat Van Halen te bieden heeft. Qua intensiteit wordt deze niet overtroffen maar qua vernuftige songstructuren gaat men er overheen. De eerste 5 songs zijn magistraal te noemen. Ik moet er niet meer vuil aan willen maken. Een van de beste Hardrockplaten uit de jaren 80.

5. Savatage – Gutter Ballet (1989)

De broertjes Oliva weten hier de (bijna) uitstekende balans tussen kracht en emotie te vinden. Het titelnummer is een werkelijke streling voor je oren. Subtiel piano-intro, grootse orchestrale klanken, de ‘door merg en been’ zang van Jon en de prachtige gitaarsolo van Criss maken dit een majestueuze song. En zo zijn er nog meer emotionele pareltjes op dit album te vinden die gedreven worden door de smekende zang van Jon Oliva en de stuwende riffs van zijn broertje. Helaas zou Criss Oliva vier jaar later bij een tragisch auto-ongeval het leven laten.

6. Fates Warning - Perfect Symmetry (1989)

Onderschatte band die de trein miste naar groter succes. Waar bands als Dream Theater en Queensrÿche wisten te oogsten in de jaren negentig moest Fates Warning het doen met een rol in de marge. Het is dus te vergelijken met bovenstaande bands. Verwacht technische uitstekende songs maar met een surplus aan emotie, niet in de laatste plaats te danken aan de nieuwe zanger Ray Adler. Deze vorm zou met opvolger ‘Paralells’ uit 1991 tot een hoogtepunt komen.

7. Soundgarden – Louder Than Love (1989)

Sober, ruw en hysterisch. Zo is het tweede werkje van Soundgarden misschien het beste te omschrijven. Een relevante fusie tussen de sound van Led Zeppelin en Black Sabbath met daarin iets eigens uit Seattle omlijst door de kermende vocalen van Chris Cornell. Plaat voor de zomer.

8. Metallica – Ride the Lightning (1984)

De eerste keer dat ik 'Fight Fire with Fire' hoorde maakte deze plaat mij bang. Tja, ik was dan ook een jaartje of negen maar ik was compleet van mijn stuk door dit 5 minuten naderend stukje apocalypse. Daarna kon de plaat niet meer kapot, die sfeer heeft mij niet meer losgelaten. Dit is wat mij betreft het beste wat Metallica op de wereld heeft losgelaten.

9. Slayer – Reign in Blood (1986)

Waarschijnlijk de enige metalplaat uit dit decennium die klinkt alsof hij gisteren is opgenomen. Nog altijd relevant noemen we dat. Hoewel ik individuele tracks van andere Slayerplaten misschien beter vind kun je om zo’n orkaankracht uit je speakers niet heen.

10. Metal Church – Metal Church (1984)

De blauwdruk voor het genre ‘heavymetal’. Wat vooral bijblijft aan deze plaat zijn de ingenieuze songstructureren en de productie. Die is niet fantastisch maar het droge sluit zo goed aan bij de sfeer en geven de songs het laatste zetje. Dit schopt wat mij betreft menig plaat van Maiden of Priest, de zogenaamde meesters van dit (sub)genre, tot gruis. Helaas hield deze band het hoge niveau alleen op deze plaat vast.

Inderdaad een lekker ondergewaardeerd plaatje.

1 Slayer - Reign in Blood
2 Mercyful Fate - Don't Break The Oath
3 Death - Scream Bloody Gore
4 Possessed - Seven Churches
5 Slayer - Hell Awaits
6 Obituary - Slowly We Rot
7 Queensryche - Operation:Mindcrime
8 Death - Leprosy
9 King Diamond - Conspiracy

Die 10e kan ik ff niet opkomen.

update: willekeurige volgorde

- Back in Black (AC/DC)
- Master of Puppets (Metallica)
- Iron Maiden (Iron Maiden)
- Appetite for Destruction (Guns & Roses)
- Ace of Spades (Motörhead)
- The Number of the Beast (Iron Maiden)
- Women and Children First (Van Halen)
- Ride the Lightning (Metallica)
- Heaven and Hell (Black Sabbath)
- British Steel (Judas Priest)

Anthrax - fistful of metal
Bathory - blood, fire, death
Cacophony - speed metal symphony
Celtic frost - to mega therion
Dark angel - darkness descends
Kreator - pleasure to kill
Megadeth - peace sells...but who's buying?
Metallica - and justice for all
Morbid angel - altars of madness
Sepultura - morbid visions

1. Slayer - Reign in Blood
2. Iron Maiden - Live After Death
3. Napalm Death - Scum
4. Obituary - Slowly We Rot
5. Mercyful Fate - Don't Break the Oath
6. Sepultura - Beneath the Remains
7. Carcass - Reek of Putrefaction
8. Iron Maiden - Piece of Mind
9. Slayer - South of Heaven
10. Metallica - Ride the Lightning

1. Iron Maiden - Iron Maiden
2. Mercyful Fate - Don't break the oath
3. Coroner - No more color
4. Pestilence - Consuming impulse
5.AC/DC - Back in black
6. Metallica - Master of puppets
7. Motörhead - Ace of spades
8. Faith No More - The real thing
9. Black Sabbath - Headless cross
10. Voivod - Dimension Hatröss

1. Iron Maiden: Powerslave (1984)
2. Black Sabbath: Heaven and Hell (1980)
3. AC/DC: Back in Black (1980)
4. Motörhead: Another Perfect Day (1983)
5. Metallica: Master of Puppets (1986)
6. Guns N’ Roses: Appetite For Destruction (1987)
7. Dio: Holy Diver (1983)
8. Judas Priest: Defenders of the Faith (1986)
9. King Diamond: Abigail (1987)
10. Megadeth: Peace Sells (1986)

Slayer - Reign In Blood
Possessed - Seven Churches
Sepultura - Morbid Visions
Napalm Death - Scum
Slayer - Hell Awaits
Autopsy - Severed Survival
Carcass - Symphonies Of Sickness
Slaughter - Strappado
Morbid Angel - Altars Of Madness
Obituary - Slowly We Rot

Metal Top 10 :

1. Metallica - Ride The Lightning (1984)
2. Slayer - Reign In Blood (1986)
3. Iron Maiden - Iron Maiden (1980)
4. Black Sabbath - Heaven & Hell (1980)
5. Metallica - Master Of Puppets (1986)
6. Slayer - South Of Heaven (1988)
7. Iron Maiden - The Number Of The Beast (1982)
8. Megadeth - Pace Sells...But Who's Buying ? (1986)
9. Judas Priest - Screaming For Vengeance (1982)
10. Ozzy Osbourne - Blizzard Of Ozz (1980)

01:Black Sabbath:Born again/ Een erg ondergewaardeerd album, maar Ian Gillan klinkt hier beter dan bij Deep purple.
02:Robert Plant:Pictures At Eleven/ De zanger van Led Zeppelin bewees hiermee, dat ie op eigen benen kon staan, met hulp van oa Cozy Powell.
03:Primus:Suck On This// Funkrock van de bovenste plank. Behoorlijk heavy ook.
04:Iron Maiden:Powerslave /Zo wie zo het beste album van IM.
05:Black Sabbath-Heaven and Hell/ BS verrees uit zijn as met hulp van Ronnie James Dio. Elk nummer staat als een huis.
06:Black Sabbath:Seventh Star/ Glenn Hughes bracht soul in BS. En het werkte ook nog.
07:Rush:Permanent Waves/ Rush veranderde, maar leverde nog steeds goede rock muziek af.
08:Motörhead:Ace of Spades/ Alleen al de moeite waard vanwege het titelnummer.
09:The Cult:Electric/ Droog, strak en hard.
10:Deep Purple:Perfect Strangers/ DP kwam terug met een goed album, dat als vanouds klonk.

Metal Top 10 :

1. Metallica - Ride The Lightning (1984)
2. Slayer - Reign In Blood (1986)
3. Iron Maiden - Iron Maiden (1980)
4. Black Sabbath - Heaven & Hell (1980)
5. Metallica - Master Of Puppets (1986)
6. Megadeth - Peace Sells...But Who's Buying ? (1986)
7. Slayer - South Of Heaven (1988)
8. Iron Maiden - The Number Of The Beast (1982)
9. Candlemass - Epicus Doomicus Metallicus (1986)
10. Ozzy Osbourne - Blizzard Of Ozz (1980)


....bubbling under...

Motörhead - Ace Of Spades
Judas Priest - British Steel
Iron Maiden - Killers
Black Sabbath - Mob Rules
Sepultura - Beneath The Remains

1. Mercyful Fate – Don't Break the Oath (1984)
2. Queensrÿche – Rage for Order (1986)
3. Queensrÿche – Operation: Mindcrime (1988)
4. Suicidal Tendencies - How Will I Laugh Tomorrow When I Can't Even Smile Today (1988)
5. Dark Angel – Darkness Descends (1986)
6. Queensrÿche – The Warning (1984)
7. Slayer - Reign in Blood (1986)
8. Metal Church – Metal Church (1984)
9. Judas Priest – Defenders of the Faith (1984)
10. Savage Grace – After the Fall from Grace (1986)

Op de eerste zeven plaatsen staan albums die een maximum score kregen van mij, daarachter komen 25 albums met 4,50 sterren, dus dit was even zwoegen voor mij. Magische jaren voor mij. Mijn nummer één is voor mij onovertrefbaar.

update:

1. Ride The Lightning - Metallica (1984)
2. South Of Heaven - Slayer (1988)
3. Iron Maiden - Iron Maiden (1980)
4. To Mega Therion - Celtic Frost (1985)
5. Epicus Doomicus Metallicus - Candlemass (1986)
6. Reign In Blood - Slayer (1986)
7. Heaven & Hell - Black Sabbath (1980)
8. Agent Orange - Sodom (1989)
9. Game Over - Nuclear Assault (1986)
10. Metal Church - Metal Church (1984)

Dit is nogal wat. Een top-tien van favoriete jaren '80 hardrock/metalalbums. Geen doen zo wat.
Kan het niet per jaartal? 1982, 1983 en 1984 om er maar drie te noemen waren (toen, toen het allemaal begon maar ook anno nu, terugkijkend) zulke bijzondere jaren!
Gelukkig dat er af en toe motivaties bij de verder gortdroge lijstopsommingen staan.
De albums uit de jaren '80 waren en zijn legendarisch.
Lijst(poging) volgt, t.z.t.

Waar blijft je lijst buizen? Met motivaties uiteraard!