41 Pendulum - Sziget, 2009

Instrumenten stonden belachelijk slecht op elkaar afgesteld, waardoor alleen drum en gitaar enigszins fatsoenlijk te horen waren. Daarnaast besloot de band continue slappe emo-muziek te spelen ipv vette drum&bass. In niks was te horen dat hier een band stond die een gemist optreden van het jaar ervoor moest goedmaken... Ben na een kwartier weggegaan...

Slechte optredens, daar moet je gewoon niet naar toe gaan.

Heb jij een glazen bol dan itch?

In mijn tijd wisten ze wel raad met slechte optredens

#40: System Of A Down - Pinkpop 2002

Stelletje over het paard getilde Armeniërs die toen eigenlijk al over hun hoogtepunt heen waren (debuutalbum). Staan ze een beetje stoned op het podium, beginnend met een oerflauw 'We Are Stoned'-liedje om het publiek mee te laten brullen. Daarna constant gezeik richting de soundman terwijl ze gewoon erg slecht speelden.

Staat al op 86, dus je bent niet de enige die er zo over denkt.

39 Ministry - Lokerse Feesten 2012

Frontman stiepelzat + playback (urineren op het podium ook dacht ik, maar ben niet meer zeker). Paar dagen later op een ander concert ingestort trouwens.

38.Ghostface Killah - Melkweg 2004

Op een of andere avond waarop eerst Opgezwolle een natuurlijk weergaloze show gaf. Daarna Ghostface! Hoge verwachtingen rondom een mijn favoriete Wu-Tang rappers. En wat deed ie? Kletsen! Vals zingen! Zichzelf om de haverklap heilig verklaren. En wat deed ie niet? Flowen! Rappen! Het publiek vermaken! Met een middelvinger omhoog en luid vloekend heb ik de Melkweg verlaten. Gek genoeg heeft dit werkelijk abominabele optreden nooit iets af gedaan aan mijn liefde voor Ghostface. Inmiddels is ie zelfs veruit mijn favoriete Wu-Tang MC. Werkelijk de slechtste show die ik ooit zag......

Met Pendulum (zie no.41 van Titmeister) heb ik ook een zeer slechte ervaring. Vind ze ook wel zeer slecht. Was in hetzelfde jaar op Sonisphere.

38 Ook Ministry, waarschijnlijk een paar dagen later. Was het eerste optreden nadat hij onwel was geworden. Op Brutal Assault in Tsjechië. Wat een verlepte zanger, een aanfluiting. Laatste twee albums zijn trouwens ook erg slecht.

zal ik dan ook maar een duit in het zakje doen:

37. Devendra Banhart - Lowlands 2007

Mensen uit het publiek halen en die op het podium mee laten zingen (ik meen dat het Rob uit Amersfoort was) is meestal niet een move die een concert er beter op maakt.. Het zegt helemaal iets over het optreden als dat wel zo is.

Met een indiebandje dat eruit zag alsof ie ze even verderop van de straat had geplukt speelde hij volstrekt onherkenbare nummers die nergens heen gingen, en stuk voor stuk alleen maar vervelend waren. Ook mag ik hopen dat ie stoned/zat/weet-ik-veel-wat was, want als ie er elke dag zo bij loopt lijkt me dat niet gezond.

Dat optreden van Devendra Banhart op Lowlands was inderdaad erg slecht...Ik kende hem niet echt, maar was door goede verhalen (o.a. op deze site) wel benieuwd geworden, dus was ik gaan kijken. Laten we het erop houden dat dat optreden me heeft doen besluiten om zijn albums toch maar niet te gaan beluisteren...

Sinead o'Connor, op Pinkpop. Jaar weet ik niet meer precies. Wat een aanstellerige performance en een valse kraai was een betere optie geweest, op zang. Mijn god.

36. Visage Sinnersday Hasselt 2011

De dag kende meer verlepte new wave "helden" maar Visage zorgde voor plaatsvervangende schaamte door te diep in de poederdozen gezeten te hebben met hun neuzen. Een bassiste die stug een ander nummer speelde dan de rest van de band een hele set lang, een gitariste die continue Hey Common riep en klapte in haar handen om het publiek te overtuigen dat ze goed waren en een zanger die verwijfde wappertjes met de handjes maakte en geen toon zuiver zong. IiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiHiiiiiiiiiiiiiiiiiiii sing out of tune! zou beter zijn tekst geweest zijn. Ik wil jullie het niet onthouden. Eigenlijk is dit de nummer 1.

Dit is idd heel schokkend. Herinner me nog dat ik dat nummer de eerste keer hoorde, in hoofdstedelijke hotspot Paradiso, voorafgaand aan een concert aldaar - Siouxsie? - en het maakte toen diepe indruk. Vind het eigenlijk wel één van de (late) wave/new romantics anthems - je vindtghet ook heel veel op compilaties.

Een dergelijk optreden is natuurlijk desastreus voor dierbare en gekoesterde herinneringen van damals. Als ow'er leg ik wat dat betreft een welhaast dogmatische attitude aan de dag: geen reünie/herlevingsconcerten - de herinnering op m'n interne hard disk is me te dierbaar; en doen er zich wel eens mogelijke uitzonderingen voor - zoals de Konijnenmannen vorige maand, blijkt de pecuniaire hindernis (30 foppen) toch wel bezwaarlijk

Wat betreft flopconcerten staat het concert van James Brown (oktober 1988) me nog helder voor de geest, net als het optreden van Macy Gray op NSJ 2004 - bar en boos; volgens mij was ze zelfs d'r eigen naam kwijt.

Toch is het ook wel very rock 'n roll om compleet de weg kwijt zijnde op het podium te staan.
En dan maar zien wat er van komt. Overgave.
Het hoeven niet altijd de slechtste momenten te zijn.

Onzin; dat begrijpen artiesten tegenwoordig steeds beter. Grotere acts (o.a. Madonna, U2) sluiten in toenemende mate 360˚ contracten af met LiveNation. Nu de fans (voorheen afnemer van cd's) steeds minder cd's kopen, moet je als band zorgen dat je je fans aan je bindt. Dat doe je door een goed product te bieden: goede live muziek in een goed georganiseerde show. D'r zijn bands die dat al heel goed begrijpen. "Good evening Brussels" - bij een live optreden in Utrecht werkt op de lachspieren; een slechte indruk kan gevolgen hebben: there is no second chance for a first impression

Ik heb het over rock 'n roll, niet over een of ander businessconcept.

Als ik het nu hoor dan kan ik het gewoon niet meer loskoppelen van die ervaring.

Aan de hand van je posts had ik je muzikale voorkeur/oriëntatie al herleid. Rockies zijn wellicht niet de meest verlichte muzikale denkers, maar ook bij hen zal langzamerhand de 21e eeuw zijn aangebroken en in toenemende mate het waar-voor-mijn-geld-principe opgang doen, al wil ik wel een uitzondering maken voor concerten die zo goed als gratis zijn, bijv in het jeugdhonk of bij Boer Kobus in de hooischuur.

Ook rock/pop is een ambacht en dat moet je goed invullen. Vraag maar eens aan Shane McGowan wat regulier dronkenschap voor zijn carriere heeft betekend. Onnodig romantiseren is zinloos en het oordeel in social media heel snel, hard en effectief.

vleertje: en jouw ervaring is voer voor mijn terughoudendheid daarin. Clan of Xymox treedt met de regelmaat van de klok - bijv op Summer Darkness - nog op, maar ik blijf liever de herinnering aan het pretpakketoptreden (mét X-Mal Deutschland) koesteren

35. Mink Deville, Groningen in de Oosterpoort - ongeveer 1984/1985

In die tijd ging ik regelmatig naar concerten en van Mink Deville (Willy Deville) hadden mijn vrienden en ik hoge verwachtingen. Maar wat een afknapper. De band probeerde er nog wel wat van te maken maar Willy zelf had er klaarblijkelijk weinig zijn in. Totaal ongeïnspireerd. Demasiado corazon? Absoluut niet.

34. Arctic Monkeys, Pinkpop 2014

zelden een 'grote' band zo zien schutteren. Teveel nummers van het saaie laatste album, die ook nog eens lamlendig werden gespeeld. Zelfs die nummers van de eerste twee platen kwamen over alsof ze door een slechte tribute band werden gedaan. Daarnaast is er niets spontaans meer aan hun live shows, met als dieptepunt die cool as fuck act van Alex Turner

33. Stone Temple Pilots, ergens in 1993 Vera.

Ja, je verwacht een matige kopie van Pearl Jam. Dat het echter zo bar en boos was, had ik niet verwacht.

32. The Garden als voorprogramma van Warpaint, 18 maart 2015, Tivoli Vredenburg

Begon als een soort tweemans-garagerockband en dat ging nog wel, maar toen het duo vervolgens een paar rapnummers erin gooide werd het wel heel erg slecht. Deed me nog het meest denken aan dezelfde gemaakte raps van een klasgenootje toen hij 10 was...

31. Drive by truckers - Moulin Blues 2002, Moulin Blues 2005 en ZPF 2008.

Goede band, geweldige albums. Maar zodra ze voet op Nederlandse bodem zetten, zijn ze altijd te stoned om fatsoenlijk te spelen. Ik ben blijkbaar die ezel die zich maar liefst drie keer stoot aan dezelfde steen. De laatste keer heb ik gezworen nooit meer een optreden van de DBT te bezoeken. Ik was zooo teleurgesteld...

30. Guns 'N' Roses - Goffert Park Nijmegen 2017

Dit was de groots aangekondigde Not In This Lifetime Tour... Ze hadden zich beter bij die uitspraak kunnen houden en nooit meer in dit leven samen moeten spelen. Elk nummer werd te snel gespeeld (slechte drummer, denk ik), Axl zong vrijwel elk nummer een paar noten te laag en zijn fameuze gillende uithalen van vroeger klonken alsof ie totaal buiten adem was. Zelfs Slash speelde slecht... alsof zijn vingers 2x zo dik waren...
Kortom, slecht, slordig en niet op elkaar ingespeeld. Aanfluiting.

Wie is tegenwoordig de drummer? Brain?

29. Ik weet bij god niet meer waar en en wanneer het was, in elk geval was het op een festival. Ik heb LCD Soundsystem drie keer live gezien en durf wel te stellen dat het zich in de bovenste regionen van de livebands beweegt, op basis van twee van die drie optredens.

Op dat andere optreden was hun eigen bassist ziek of had papadag, en hadden ze de bassist van de bevriende band !!! (ja ,die heten écht zo) opgetrommeld. Hele grote fout. Die gast had voor het optreden zo veel gezopen en/of gesnoven en/of gespoten en/of geslikt dat zijn enige bijdrage aan het optreden bestond uit omvallen. En telkens als hij na veel moeite weet overeind was gekropen viel hij wéér om, en dit tot in het oneindige. Aan bas spelen is hij (waarschijnlijk gelukkig) niet toegekomen, en op den duur kwam hij ook niet meer overeind en lieten ze hem maar liggen. Leuk, zo'n "vriend", zeker als je je bedenkt dat de muziek van deze band vooral gebaat is bij een enorme vette bas.

28. The 1975 op Best Kept Secret, 2014

Het zal jeugdige overmoed zijn geweest, maar de zanger was te druk bezig met proberen cool te zijn - met zijn zonnebril, wijnfles en peuk - om te horen wat voor bagger zijn band ten gehore bracht. Slechtste optreden dat ik de afgelopen 5 jaar heb gezien.

27. Elvis Costello & The Attractions in De Vereeniging, Nijmegen Juni 1978

Arrogantie ten top. De lieveling van de vaderlandse poppers viel gigantisch door de mand. Ergens rond de 45 minuten was meneer klaar met een ongeïnteresseerd set. Natuurlijk waren de liedjes op zich prima maar als je er geen zin in hebt kun je beter thuis blijven.