I'm in Love with a German Film Star (4)*
Skindeep (1)
The Swimmer (1)

En zo'n verandering kan net dat mooie aan een sound eraf halen. Zo miste ik toen ik The Cure voor het laatst zag in 2007 de synths echt enorm.

Wie o wie?

Fashion - Product Perfect (1979)



1.Product Perfect (3:51)
2.Die in the West (4:12)
3.Red, Green and Gold (4:40)
4.Burning Down (3:27)
5.Medley: Big John / Hanoi Annoys Me / the Innocent (7:24)
6.Citinite (5:18)
7.Don't Touch Me, Touch Me (3:00)
8.Bike Boys (5:05)
9.Fashion (3:30)
10.Technofascist (3:35)

Big John / Hanoi Annoys Me / the Innocent (1)

Big John / Hanoi Annoys Me / the Innocent (1)
Die in the West (1)*

Afgaande op de review lijkt dit me wel een leuk plaatje. Zal hem op mijn lijstje zetten om eens te beluisteren.

Zou ik zeker doen - en dan vooral zoeken naar de 12" remix van Move On , gemaakt door Zeus B. Held, cultname begin 80's (what's in a name). Fijn op de floor.

Big John / Hanoi Annoys Me / the Innocent (2)*
Die in the West (1)

Move On komt van een ander album, dat totaal anders klinkt, het meer funky Fabrique uit 1982. Daarop hebben ze ook een andere zanger.

Is mij niet onbekend; de albums staan hierachter me op de plank; "totaal anders" is imo wel een hyperbool; dat album klinkt meer richting Gang of Four en heeft meer waardering geoogst (why???) dan het eerste- die remix is heel anders dan die op het album; en zoals gezegd: Zeus B. Held was destijds een cultnaam.

Was meer ter info aan Herman omdat je linkt naar een nummer van Fashion dat niet op bovenstaand album staat en heel anders klinkt dan dit album, waardoor je Herman mogelijk een verkeerd beeld geeft van deze plaat. Vandaar mijn aanvullende info. Dat jij het allemaal al weet daar ben ik van overtuigd.

Big John / Hanoi Annoys Me / the Innocent (2)
Die in the West (1)
Citinite (1)*

Matig album. Ik denk dat bands als Wire, TH en Devo meer een brug geslagen hebben tussen de punk en de vroege new wave/post-punk.

Geweldig vind ik het ook niet, maar er staan wat leuke dingen op en het is nogal een vergeten album. Fashion was toch onderdeel van alle veranderingen in die tijd.

VANDAAG (1977), een echte klassieker: het debuut van Ultravox!
Toen, met John Foxx in de gelederen:




01. Saturday Night in the City of the Dead (2:36)
02. Life at Rainbow's End (3:44)
03. Slip Away (4:18)
04. I Want to Be a Machine (7:24)
05. Wide Boys (3:17)
06. Dangerous Rhythm (4:19)
07. The Lonely Hunter (3:46)
08. The Wild, the Beautiful an the Damned (5:52)
09. My Sex (3:01)
10. Slip Away [Live] * (4:12)
11. Modern Life [Live] * (2:31)
12. The Wild, the Beautiful an the Damned [Live] * (5:18)
13. My Sex [Live] * (3:05)

Het is verschrikkelijk maar ik heb het album nog nooit gehoord, voor zover ik me kan herinneren.

I Want to Be a Machine (1)*

Ik heb enkele nummers van Ultravox gehoord maar wat ik er van gehoord heb klinkt als pop/electronic, is dit eerste album wel typische wave/post-punk --> aanrader ?

Niet weer die discussie.

Ik ken dit album niet, maar heb wel een latere Ultravox-LP en die is prima.

Het is ook niet voor de discussie, maar ik vraag me af of ze later de poppy'er kant op zijn gegaan en dat het voorheen gewoon goede 'andere' muziek was. Zoals Fra Lippo Lippi

aub geen discussie nee.

I Want to Be a Machine (1)
Slip Away (1)*

Mooie keus! Hoewel sommigen het vast weer - net zoals bij Television - geen new wave zullen vinden, maar meer rock (ten onrechte nmm).
Dit is een heel gevarieerd album met duidelijke invloeden uit de punk, maar ook met een scheut jaren 70 rock en zelfs reggae (Dangerous Rhythm) en vleugje funk (The Lonely Hunter). Mooi album. Ondergewaardeerd op MuMe (slechts 3,2*).

Laat ik even een - perzoonlijk! - statement over Ultravoxx; U'vox1 denk veelzijdigheid, een 'classic' rock outfit, tenminste daar leek het op, met viool in de gelederen - erg klassike voor rock.

Met een drietal van de verlinkte topsongs - slechte kwaliteit op youtuvbe btw, als smaakproef. IS DAT NEW WAVE?

Yes friendly peoples - it is! Ik heb mijn bord, peper en zout klaar staan - if this ain't I'll eat my hat! **&^% Steve Lillywhite produceerde Ultravox. Waren ze succesvol - nee, onvoldoende voor handhaving van het platencontract. Zegt dat iets? 'k zou zeggen kijk naar de verkoop van de laatste twee Talk Talk albums en naar de intrensieke kwaliteit van die albums.

Midge Ure heeft de band heropgetuigd, van een strak, barok concept voorzien en zo ontstond een formulegebaseerde synthesizer(pop)-band. Ik vind het minder avontuurlijk, minder creatief, meer 'geregisseerd' dan U'vox 1 - draaibaar dat wel. Is U'vox 1 (met Foxx) Penelope Cruz, U'vox 2 (met Ure) is Cameron Diaz - cosmetica en styling vermag veel.

No knowing = not judging; c'est tout. Kent de boer de paprika niet, verbouwt ie 'em ook niet. Totdat de eerste boer 'em leert kennen en zich eraan waagt (we schrijven 1971/72). Inmiddels is paprika een geaccepteerde groente en volstrekt verrouwd op onze tafel.

Dus het komt er op neer dat ze later een andere sound hebben gekregen en deze dus vrij los staat van die nieuwe sound. En dat ik, omdat ik de nieuwe sound enkel ken - maar niets vind, toch een poging kan wagen (zonder vooraf te weten dat het fout gaat) om dit album te beluisteren?

Ken je paprika's? Lekker hè! Neem gewoon de moeite om te zoeken - ook het nieuwere werk van John Foxx vanaf '80 is de moeite waard. Recentelijk (Cathedral Oceans) is hij meer de multimedia kant uitgegaan. Try before you buy!

@Azra: heb je de links al gecheckt? Als die nummers je niet liggen, vergeet het dan maar.

@azra: Je snapt er weer helemaal niks van, hè! Mjuman bedoelt dat je gewoon eens paprika moet eten.

Verandering van spijs doet eten en paprika's kan je ook eerst garen en daarna vullen zet je ze in de oven.

CD heeft een aantal aspecten aangestipt van deze eersteling van Ultravox en wat de plaat nou zo bijzonder maakt is - afgezien van de onbalans in kwaliteit - het feit dat de een aantal verschillende richtingen durft uit te gaan en en passant een paar klassieke nummers als "I Want to Be a Machine" en "Dangerous Rhythm" neerzet.

Waar hebben we dat eerder gezien (gehoord, gelezen) het thema van de mens als machine? Dat zijn nummers die mij raken, net zoals "Hiroshima, Mon Amour" van de volgende plaat; nummers met diepgang. Vienna is in al zijn sfeerbepaling, het suggeren van een zwart-wit spionagefilm (denk "The Third Man') niet veel meer dan een container, een huls, meer vorm dan inhoud.

De laatste plaat van John Foxx is een samenwerking met Robin Guthrie (ja, die). Niet erg toegankelijk, maar absoluut de moeite waard.

I Want to Be a Machine (1)
Slip Away (1)
My Sex (1)*

Ik solliciteer nog eens om vanavond het album
van de dag te mogen plaatsen. Hij staat kant en klaar.

Ik heb er geen enkel probleem mee, prima!

Me too.