Big Star
Rolling Stones
Deep Purple

Voorlopig is passé, the 70's are to stay.

11. Uriah Heep
12. King Crimson
13. Rainbow
14. Jethro Tull
15. Thin Lizzy
16. Supertramp
17. Van Halen
18. Roxy Music
19. AC/DC
20. 10CC
21. Aerosmith
22. Electric Light Orchestra
23. Focus
24. Alan Parsons Project
25. T.Rex

David Bowie
Yes
Weather Report

Mijn 3 favoriete artiesten van de 70's (en aller tijden) in willekeurige volgorde:

Neil Young
Crosby, Stills & Nash
Queen

1. Neil Young
2. Crosby, Stills & Nash
3. Led Zeppelin

Gram Parsons zal denk ik op 4 komen. Nu kan ik er nog wel meer neerzetten, maar dat wisselt toch te veel.

1. David Bowie
2. Roxy Music
3. Pink Floyd

1. King Crimson
2. Pink floyd
3. Can
4. Van der graaf generator
5. Mike Oldfield

Tien in alfabetische volgorde:

10cc
Billy Joel
Bruce Springsteen
David Bowie
Herman van Veen
Kate Bush
Michel Fugain
Pink Floyd
Sparks
Stevie Wonder

KISS
Thin Lizzy
Black Sabbath

1. Bruce Springsteen
2. Bob Dylan
3. Eagles

1.Sex Pistols
2.The Rich Kids
3.The Clash

1. Barclay James Harvest
2. Camel
3. Genesis

4. Pink Floyd
5. Electric Light Orchestra
6. Alan Parsons Project
7. Supertramp
8. Yes
9. Led Zeppelin
10.Eagles

1. Queen
2. Pink Floyd
3. Deep Purple

Top 3 met analyse:

1. PINK FLOYD:

Moeilijke keuzes, want dit is mijn favoriete decenium als het gaat om originaliteit en beleving.
Artistiek kies ik voor Pink Floyd op 1, al ligt het allemaal dicht bijelkaar.
Je zou kunnen zeggen dat het bij Dark Side Of The Moon begon, maar dat is iets te makkelijk.
Floyd was al actief vanaf 1967 en met het debuut The Piper At The Gates Of Dawn werd er al indruk gemaakt.
Met het noodgedwongen vertrek van Syd Barret, werd de groep langzaam maar zeker een band die een progessieve richting opging.
Feitelijk werd die stap gezet op Atom Heart Mother.
Maar de groei was er duidelijk nog niet uit en op het uitstekende Meddle was er al meer structuur en meer sprake van echte songs.
Pink Floyd was vooral als eenheid magisch en vanaf de millionseller Dark Side Of The Moon wisten zij een aantal fantastische conceptalbums te verwezenlijken.
Tot het zware The Wall is er steeds sprake geweest van kwalitatieve doordachte albums.
De band herrees zonder Roger Waters in 1987, maar de 2 albums die nog werden gemaakt, bevatte welliswaar het geluid ( vooral door de herkenbaarheid van gitarist Gilmour en toetsenist Rick Wright.) maar konden het tij artistiek niet keren.

2. QUEEN:

Niet verwonderlijk, mijn oude jeugdliefde.
Queen kwam op in de glamrock, en werd in eerste instantie wat makkelijk in dat hokje neergezet.
Niet in de laatste plaats door de flamboyante verschijning van zanger Freddie Mercury.
Net als Bowie en Roxy Music trok Queen veel meer registers open en zijn de eerste vijf albums van uitzonderlijke klasse.
Nooit voorspelbaar, bombastisch en kwalitatief dik in orde.
Het grote succes kwam echter in 1975 met het album A Night At The Opera en de onwaarschijnlijke single Bohemian Rapsody.
Vanaf die tijd ging het heel hard en bouwde de groep binnen de kortste keren een uitstekende live reputatie op.
Naarmate de jaren 80 in zicht kwamen, behield de band nog wel succes, maar ging het artistiek bergafwaarts.
Queen was even helemaal de weg kwijt en leek zich over te geven aan trends die eigenlijk helemaal niet zo goed in hun straatje pastten.
Eind jaren 80 kwam het herstel in zicht, maar door het overlijden van Mercury ging in ''91'' het boek dicht.
Op gepaste tijden doen drummer Roger Taylor en gitarist Brian May onder de naam Queen nog wel eens iets( een aantal jaren met Paul Rodgers.)
Dit staat uiteraard in schril contrast met de Queen in de originele bezetting.
Nietemin heeft Queen in de 70's iets onvergetelijks neergezet.
En mijn jeugd grotendeels bepaald.

3. DAVID BOWIE.

Recentelijk helemaal voor Bowie gegaan en ik kan niet anders constateren dat de man vooral in de 70er jaren meer dan voorteffelijk werk heeft geleverd.
Bowie was van snelle veranderingen. Stilstand was dodelijk en zijn creativiteit kende geen grenzen.
Bowie kwam geleidelijk, maar vanaf Ziggy Stardust was het hek van de dam, al was Hunky Dory van het jaar ervoor (1971) een meer dan smakelijk voorgerecht.
De gedaantewisselingen volgden elkaar op, en de albums bleven sterk en origineel.
De Berlin trilogie in het bijzonder. Met Low, Heroes en Lodger veranderde de kameleon van de pop nog drastischer van kleur, maar bleef het allemaal uitermate spannend en boeiend.

Net als generatiegenoot Queen raakte ook Bowie in de jaren 80 van het pad.
Vanaf Let's Dance ( die nog wel wat aardige momenten heeft) is het allemaal wat vlakker en minder aansprekend. Tonight en Never Let Me Down zijn feitelijk platen om snel te vergeten.
Gelukkig kwam ook Bowie tot inkeer en zonder echt het niveau van zijn superieure 70's bedenksels te evenaren, bracht hij bij tijd en wijle aansprekende albums uit .
Tot 2004 bleef Bowie touren, maar haakte af door hartproblemen.
Bowie schijnt het goed te maken, maar is als artiest,naar het lijkt, met pensioen gegaan.

1. Curtis Mayfield
2. Gil Scott-Heron
3. Neil Young

1. Rush
2. Klaus Schulze
3. Judas Priest

Een aantal bands/artiesten.

In willekeurige volgorde, want het kan de ene keer Bruce Springsteen zijn de andere keer weer Queen, Eagles of Herman van Veen.

Bruce Springsteen
Queen
Pink Floyd
Herman van Veen
Eagles
Alan Parsons Project
10cc

1 ABBA
2 Stevie Wonder
3 Elton John
4 Bee Gees
5 Queen
6 Diana Ross
7 Donna Summer
8 Bob Marley & the Wailers
9 Pink Floyd
10 Blondie