Vanaf vandaag presenteer ik in dit topic met een maximum van één per dag en een minimum van één per week, een stuk uit de rijke geschiedenis van de classic rock en/of progressive rock. Veel composities zullen afkomstig zijn uit de classic era (1967 t/m 1976), mijn favoriete periode uit de rockgeschiedenis, maar ook recent(er) werk zal de revue passeren.

Ik lees in dit topic graag jullie commentaar op de gepresenteerde stukken, om te beginnen met...




Als er één band musiceerde op het snijvlak tussen classic rock en progressive rock, dan was dat Deep Purple. Hoewel voor velen de discografie van deze band begint bij het legendarische In Rock, zagen voordien al drie albums het levenslicht die eveneens meesterwerkjes bevatten. April, afkomstig van de titelloze derde elpee, is zo'n juweeltje. Luister, geniet (of niet) en becommentarieer...

Mooi staaltje Rock muziek

Dat dacht ik ook! Lord (orgelintro) en Blackmore (daaropvolgende gitaarsolo, zijn tot dan toe langste ooit) schitteren, waarna een zo mogelijk nog sprankelender door Lord gecomponeerd klassiek-orchestraal middenstuk het pad plaveit voor de meer conventionele derde sectie. Wat een sfeer!

April begint nu pas echt!

Cijfer: 9,5

Deze band wordt, niet geheel ten onrechte, nogal eens in één adem genoemd met Deep Purple. Afkomstig van het gelijknamige album waarvan het de gehele B-kant opluistert, is het vandaag de beurt aan het epische Salisbury, evenals April verrijkt door een 24-string orchestra. Luister, geniet (of niet) en becommentarieer...

Dank voor je verheffende bijdrage, Schnee!

Als we het over de combinatie klassiek en progressieve rock hebben moeten we het Nederlandse Ekseption natuurlijk niet vergeten:

Deze van Deep Purple kende ik nog niet. En het spoort me ook niet aan om meer te beluisteren. Matige, saaie mix van klassiek en rock. Na 5,5 minuut vond ik het leuk geweest.

Deep Purple

Weer een combinatie van klassiek en rock, en weer een link met Deep Purple. Deze keer met Jon Lord, van het album Sarabande.

Salisbury is niet opgenomen met een strijkers-orkest, maar met blazers.
Dat zou je toch ook direct moeten horen.

Ik verschreef me en doelde op een "24-piece orchestra" waarmee ik wilde uitweiden over de numerieke ipv de instrumentale bezetting van het orkest.

Gaat echt als een trein, deze topic. Ik leer zoveel nieuwe muziek kennen.

Ja, ironisch genoeg is de band die door Schnee gepost werd, de enige band die ik door dit topic heb leren kennen .

in "deze" topic leer je vooral veel ouwe stoffige meuk kennen!

Na enige tijd als de Fyra te zijn gegaan, geef ik gehoor aan je smeekbede en blaas ik mijn lijftopic nieuw leven in...



Onderstaande bijdragen brengen daar verandering in. Net op tijd, want je dwaalt almaar verder af van het hartland van de ware rockmuziek.



Hoezo, heet je grootmoeder soms Mick Box?

Hoog tijd nu voor de nieuwe hekkensluiter van mijn Top 10: Budgie, Goddelijke parkiet (wat zou metal geweest zijn zonder?)!

Ik vind Budgie echt helemaal niks aan. Ik heb nog een picture-disc single van ze. (zal wel niks waard zijn).


Budgie vind ik net als Rush en Yes: zoek in godensnaam een betere zanger. Rock met een school jongentjes-zanger. Nee, ik kan er niet naar luisteren

Ik vind de "piepstem" van zanger Burke Shelley juist bijdragen aan de genietbaarheid van deze muziek.

Budgie, inspirator van menig grootheid in metalland. Wellicht dat Metallica's cover van "Breadfan" en Iron Maiden's interpretatie van "I Can't See My Feelings" je wèl kunnen bekoren.

Black Sabbath + Rush = Budgie

Iron Maiden en Metallica vind ik allebei verschrikkelijk.

Vallen de de stukjes toch duidelijk op zijn plek.

Waarom geef je Live After Death dan 4,5 ster?

Omdat het een goede plaat is. Goede liveband ook. Maar ik vind het verschrikkelijk. Met name de manier van zingen van Bruce Dickinson.

Ik heb Metallica ook enkel voldoendse gegeven. Maar dat mag ik het toch nog steeds verschrikkelijk vinden?

Black Sabbath vind ik wel koning. Rush iets minder. Dat piepstemmetje waar ClassicProgRock1 dus op geilt heb ik dus echt helemaal niets mee en bands als Budgie kan ik ook wel verdragen, maar niet zo makkelijk door de aanwezigheid van de zanger (hoewel de vocale prestaties niet ondermaats zijn, dat zie ik ook wel).

Een jaartje geleden was ik echt helemaal weg van Vanilla Fudge (vrij ironisch als je je bedenkt dat ik net mij negatief uitgelaten heb over zangers met een hoge stem in de metal/rock - wereld) maar zij wisten progrock en hardrock wel zo mooi te mengen dat ik in de hemel word geschoten door de muziek. Hadden een hitje met ''Keep me Hanging On'' die Kim Wilde in al haar enthousiasme heeft verneukt en zijn de directe inspiratoren van Black Sabbath en stonden eigenlijk wel als voorbeeld voor de prehistorie van de metal.

Season of the Witch Maar ff het gezelligste filmpje uitgekozen die ze beschikbaar hadden op youtube

Goeie versie ja, al vind ik de versie van Donovan het beste

Ik was altijd wel te spreken over het geweld van Grand Funk Railroad. Ook een belangrijk speler in de begindagen van de heavy rock en wat we later metal zijn gaan noemen.

Echter, die zanger trek ik veel meer.

En deze om ook een beetje te lachen...

Alles mag maar logisch vind ik het niet.
Muziek welke ik verschrikkelijk vind ga ik niet met 4,5 ster waarderen.

Goede plaat, goede liveband ook maar jij vindt het verschrikkelijk dus een 4,5. Metallica ook verschrikkelijk maar enkel voldoendes. Je zult je vast aangevallen voelen maar het gaat echt helemaal nergens over. Dit kan toch niemand serieus nemen?

Niemand snapt wat ik bedoel. Ik oordeel platen op hun waarde, niet of ik er op kan dansen, ja of nee.


Is Maiden slecht? Nee.
Zijn de nummers slecht? Nee
Zijn de muzikanten slecht? Nee

Zou ik het op zetten en uit in dak gaan? Nee

Daarom geen onvoldoendes, maar ik vind er nog steeds niks aan. Ik hoef toch niet alles maar altijd goed te vinden?
Ik zie mezelf graag als muziekkenner, en ik luister en speel bijna alle bedenkbare stijlen. Maar binnen die stijlen zijn bands die ik leuker vind dan andere.

Wat ik bijvoorbeeld echt een slechte band vind is Nirvana. Slechte songs, slechte musici. Ik heb Nevermind geloof ik ook een onvoldoende gegeven.

Nog een voorbeeld: Caught in the Light van Barclay James Harvest of het debuut van Ivory Tower.
Die zijn echt slecht.

Ik ken ook platen waar er vals gezongen wordt, uit de maat gespeeld, waar de nummers gewoon echt slecht zijn. Kijk in mijn stemlijst, zou ik zeggen, tussen de 0,5* en de 2,5* zijn genoeg slechte platen te vinden.

Althans, platen die ik echt slecht vind. Want waarschijnlijk vinden anderen die dan wel weer goed.

Ik vind het in ieder geval onbeschoft en ook wel rottig om een hardwerkende band als Maiden of Metallica die mensen zoveel plezier geven, af te schepen met een 1* of een 2*, alleen maar omdat ik zo graag een muzikale snob wil zijn.

Bijvoorbeeld, dit: Maldoror - She (1999) is de slechtste plaat die ooit heb gehoord.

En toch voel ik me lullig dat ik het een 0,5* heb gegeven, en ik twijfel iedere keer om mijn stem weg te halen, maar de cd kostte me destijds 40 euro.

Maar er zijn ongetwijfeld liefhebbers.