En toch ben ik het eens met judgepaddy. Popmuziek vandaag is saaier dan in alle decennia daarvoor. Slowcore, Industrial e.d. is geen popmuziek.

Genoeg gezeverd, tijd voor een lijstje

1. Ornette Coleman - The Shape of Jazz to Come (1959)
2. Miles Davis - Kind of Blue (1959)
3. Thelonious Monk - Brilliant Corners (1957)
4. Charles Mingus - Pithecanthropus Erectus (1956)
5. Sonny Rollins - Saxophone Colossus (1956)
6. George Russell - New York, N.Y. (1959)
7. Sun Ra - Jazz in Silhouette (1958)
8. The Modern Jazz Quartet - Fontessa (1956)
9. Stan Kenton - City of Glass (1951)
10. Donald Byrd - Byrd in Hand (1959)

11. Lennie Tristano - Manhattan Studio / New York Improvisations (1956)
12. Art Tatum - The Tatum Group Masterpieces, Vol.8 (1956)
13. Little Richard - Here's Little Richard (1957)
14. Clifford Brown / Max Roach Quintet - Clifford Brown & Max Roach (1954)
15. Howlin' Wolf - Moanin' in the Moonlight (1959)
16. Clifford Jordan/John Gilmore - Blowing in from Chicago (1957)
17. Chuck Berry - Chuck Berry Is on Top (1959)
18. John Coltrane - Blue Train (1957)
19. Jimmy Giuffre - Western Suite (1958)
20. Miles Davis - Birth of the Cool (1957)

21. Art Blakey & The Jazz Messengers - Drum Suite (1956)
22. Sonny Rollins - Freedom Suite (1958)
23. The Quintet - Jazz at Massey Hall (1953)
24. Herbie Nichols - The Third World (1956)
25. Yusef Lateef - Jazz Mood (1957)
26. Frank Sinatra - Songs for Swingin' Lovers! (1956)
27. George Russell - New York, N.Y. (1959)
28. Ravi Shankar - Music of India: Three Classical Ragas (1956)
29. Ella Fitzgerald & Louis Armstrong - Porgy & Bess (1957)
30. Ali Akbar Khan & Pandit Chatur Lal - Music of India: Morning & Evening Ragas (1956)

Dat is een silly claim, en niet meer dan dat. Om duidelijk te maken wat iets niet is, zul je eerst de inhoud van dat begrip in kwestie moeten definiëren. Stel je popmuziek gelijk aan popular music, dan haal je je de koekoek dat bijv Industrial daar niet aan voldoet, tenzij je natuurlijk naar een festival als Summer Darkness gaat. Vergis je daarentegen niet naast mainstream (= popular, ='overground') is de subcultuur (=underground) wel degelijk (mede)bepalend voor nieuwe richtingen in popular culture - de hele dans scene is niet uit het niets ontstaan.

Zo popular was veel van de hier geposte jazz in de 50s ook niet, trouwens; wat dat betreft is het symbolisch dat veel live jazz in kelders werd gespeeld (en dat was in da 70s nog zo; en ook acid house heb ik in '87 in een kelder ontdekt )
Lijstjes maken blijft heel moeilijk.

't Is een beetje als een film kijken uit de jaren '50. Je moet even door de laag stof heen kijken (of luisteren). Bij de ene plaat is die laag stof groter dan bij de ander.

Persoonlijk vind ik jaren '50-muziek puurder dan latere muziek. Dat maakt het niet per se beter, maar juist door de productie is het vaak alsof ze naast je in de kamer staan te spelen. Daarbij heb ik het dan overigens over de blues en (vocale) jazz; met de rock n' roll (Elvis, Buddy Holly, Chuck Berry) kan ik vooralsnog weinig.

14 lijstjes overigens. Vorig jaar waren het er ongeveer 25.

Ik ken niet zoveel van de jaren '50, dus sorry voor het beperkt lijstje:

1. Ella Fitzgerald - Songs in a Mellow Mood (1954)
2. Billie Holiday - Billie Holiday Sings (1954)
3. Jacques Brel - Jacques Brel Nº 4 (1959)
4. Ella Fitzgerald - Ella Sings Gershwin (1950)
5. Billie Holiday - Body and Soul (1957)
6. Elvis Presley - Elvis (1956)
7. Jacques Brel - 3- Au printemps (1958)
8. Miles Davis - Kind of Blue (1959)
9. Frank Sinatra - Songs for Swingin' Lovers (1956)
10. Elvis Presley - Elvis Presley (1956)

Ligt er heel erg aan hoe je popmuziek definieert; als we het hebben over de meer top 40-achtige muziek, dan ben ik het zeker geneigd om het met jullie eens te zijn: Platte Dance, R&B en autotune pop is niet bepaald 's wereld meest interessante muziek. Dan nog een stuk liever Abba, The Monkies of The Everly Brothers.
Buiten de top 40 gebeurt er echter zo veel meer in het nieuwe millenium. Alleen de Neo-klassieke muziek van Nils frahm of de post-rock van GY!BE moet al voldoende zijn om de merits van de jaren 00 te bewijzen.

chevy93: het zou maar zo dat "pure" kunnen zijn wat dat gevoel van saaiheid bij de jaren 50 bij mij veroorzaakt. Films uit de jaren 50(en 40) vind ik overigens wel helemaal geweldig(Film Noir ).

judgepaddy: Een mooie uiteenzetting van de 50's mijn inziens. Al lees ik ook gelijk weer dingen waar ik totaal niks mee kan, zoals bijvoorbeeld de geboorte van ska. Ik krijg bij dat soort muziek altijd zo'n vreselijk mentaal beeld van wiet-rokende hippies die een beetje protesteren, maar voor de rest weinig nuttigs doen.

Thnx!
Maar VWB Ska zit je er behoorlijk naast Misterfool De Jamaicaanse Ska scene bestond uit Rude Boys. Dit waaide snel over naar Engeland (Toen nog net Engelse kolonie). Uit hun cultuur vermengd met de Engelse mods ontstonden de skinheads. (Rude Boys schoren hun haar ook zeer kort)
Niet bepaald hippies zou ik zo zeggen

I stand corrected. .
(van het weekend maar een top 10 inleveren, doe ik nog wat anders dan lichtelijk off-topic discussieren. .

Ik had het over pop(ulaire) muziek, en daarbij bedoelde ik eigenlijk echt top 40 muziek. De muziek die je op de radio hoort. Dat er daarbuiten genoeg interessants is, hoef je mij niet te vertellen.

Juist in de hitparade is het de laatste jaren interessanter dan ooit (lees: sinds ik het een beetje meemaak). The Weeknd, Beyoncé, Rihanna, nu Zayn (niet geheel toevallig allen R&B), en zelfs Justin Bieber en Selena Gomez doen (voor hitparademuziek) heel verrassende dingen. En iets langer geleden was o.a. Wankelmut's remix van Asaf Avidan een verrassende hit; helaas heeft dat nu geleid tot misbaksels van bijvoorbeeld Kygo.

Erg off-topic, terug naar de 50's: zometeen is Mingus' Pithecanthropus Erectus aan de beurt. Na The Shape of Jazz to Come de plaat waar ik het meest naar uit kijk om te gaan ontdekken.

Teunnis: ik lees het met verbazing. Heb wel het e.e.a gehoord van veel van de genoemde artiesten. Bij elke luisterbeurt verbaasde ik me meer hoe men(waaronder gewaardeerde users op de site) dit soort stompzinnige bagger kan waarderen, maar to each his own I guess. Uiteraard zullen sommige users wel weer stellen dat de genoemde muziek goed in elkaar zit, maar een goed in elkaar stekende drol is.....

Ik heb ook nergens iets gezegd over waardering, alleen dat er heus wel spannende ontwikkelingen gaande zijn in de muziek van de hitparades.

Tja, voor spannende of verrassende muziek moet je niet in de huidige hitlijsten zijn (Justin Bieber vind ik nauwelijks interessant), dan waren de jaren '60 (en in mindere mate '70) op dat gebied beter.

Om maar terug te komen op de jaren '50: de rock'n roll was zeker een nieuwe wending in de muziekwereld in die zin dat de pop- en jeugdcultuur opkwam. Al is die ook sterk beïnvloed door blues (dat hoor je duidelijk bij Elvis Presley en Chuck Berry) en in mindere mate country. Ook bij Britse bands als Rolling Stones en de eerste hardrockplaten (Led Zeppelin) hoor je duidelijk bluesinvloeden.
Wat ik waardeer aan de muziek in de jaren '50 is de puurheid en gezelligheid al kan ik begrijpen dat sommigen ze nog teveel eenheidsworst vinden. Bluesnummers bevatten min of meer dezelfde schema's maar er zijn weinig genres die zo authentiek klinken. Verder hou ik ook veel van de doo wop (Crests, Coasters, Flamingos ...) wat ook typisch jaren '50 was. En natuurlijk de jazz, daar moet ik nog meer van beluisteren. Je had ook tal van crooners (Frank Sinatra, Dean Martin ...) maar die hebben ook hun charme.
Om terug te komen op de popcultuur die begon in de jaren '50: Elvis Presley, Chuck Berry en Buddy Holly waren die tijd erg populair (ik vind ze ook de beste 3 rockers in die tijd) maar toen werden ook al de eerste prefabidolen gecreëerd: Frankie Avalon (de Justin Bieber van die tijd) kort gevolgd door Fabian.

Ik moet Teunnis toch wel bijtreden in deze. De laatste jaren gebeurt er juist steeds meer interessants in de hitparade-muziek. Natuurlijk is er ook nog genoeg stompzinnige muziek te vinden, maar het niveau ligt wel een stuk hoger dan grofweg 10 jaar geleden.

On topic, ik kom op de valreep nog wel met een lijstje voor hier.

En Misterfool: wellicht is Moondog wat voor je.

Dat het niveau van de hitparade hoger ligt dan zo'n 10 jaar geleden ben ik het wel eens met herman (eind jaren '90, begin jaren '00 vind het dieptepunt).
In de jaren '50 kwam ook de soul op (Sam Cooke, Ray Charles, James Brown) overigens ook gebaseerd op blues (net als de doo wop).

Hier een geinige site VWB billboard top 30 einde jaars charts van '46 tot nu.
klik
Zomaar weer een vliegertje: Ik denk dat de scheiding underground - populair vanaf pakweg mid '40 in de beginjaren kleiner was waardoor de muziek in de populaire charts in die tijd creatiever en vernieuwender was.
Mijn ouders woonden eind '50 begin '60 in Amerika en als ik nu door hun platencollectie van die tijd brows dan zit er toch ook aardig wat Jazz tussen hoewel zij toch niet echt "connaisseurs" waren. Geen Ornette Coleman of Davis, maar toch wel Brubeck en Armstrong.

De Rock & Roll was een klap in het gezicht van conservatief Amerika.
Ik heb zelf bewust de opkomst van de Punk eind jaren '70 meegemaakt en dat veroorzaakte in die tijd behoorlijk wat commotie. Als je er maar een beetje punk uitzag werd je al snel door de gemiddelde "burgerman" met de nek aangekeken of nog erger. (Die punkgolf ging snel voorbij toen het een modebeeld werd en zelfs de Dolly Dots in leren jasjes en petticoats gingen lopen, maar dat terzijde)
De commotie van de R&R was in de jaren '50 vele malen groter. Dit was muziek van de duivel! Om Blues te leren spelen moest je minstens je ziel aan de duivel verkopen en blank christen conservatief Amerika zag met lede ogen aan hoe hun kinderen die verwerpelijke "nigger music" integreerde, versnelde en er onfatsoenlijk met seksueel getinte bewegingen op gingen dansen. Dit hadden ze ook afgekeken van die "verderfelijke negers".


(1945)

Platen werden demonstratief vernietigt maar het mocht niet baten.
En Jazz was daar al eerder mee begonnen, die kende geen opgelegde fatsoensnormen. Sinatra weigerde bijvoorbeeld te spelen in clubs die moeilijk deden over de zwarte leden in zijn band.
Toch was deze muziek direct terug te vinden in de charts van die tijd.
Wellicht dat de wat "zwaardere" Be Bop Jazz als "underground" beschouwd kan worden wat als sub-genre weer invloed had op de populaire Jazz van die tijd zoals Mjuman al aangaf.

judgepaddy misschien kan je hier De Site >> Gebruikers >> Essentiële Albums Voor je Eigen Muzikale Reis even een kijkje nemen; ben opgegroeid met beatmuziek en zo - daarop was ook heel veel kritiek:

Over Elvis schreef dj en journalist Skip Voogd in Tuney Tunes:

"Persoonlijk begrijpen we daar niets van. Het afschuwelijke, mensonterende geschreeuw, gepaard gaand met sinister uitgestoten klanken kan ons heus niet bekoren".

Zie ook De Site >> Gebruikers >> Essentiële Albums Voor je Eigen Muzikale Reis

Grappig als je ouwe zwart-wit beelden van live concerten van Cliff Richard ziet, strictly seated, zie je alle meisjes voorin de handjive uitvoeren - als substituut-dans (R&R en dans zou veel te veel opwinden).

1. Miles Davis - Kind of Blue (1959)
2. Dizzy Gillespie - Afro (1954)
3. Thelonious Monk - Brilliant Corners (1957)
4. Howlin' Wolf - Moanin' in the Moonlight (1959)
5. Johnny Cash - Johnny Cash with His Hot and Blue Guitar (1957)
6. Bernard Herrmann - Vertigo (1958)
7. Art Blakey & The Jazz Messengers - Moanin' (1959)
8. Moondog - Moondog (1956)
9. The Dave Brubeck Quartet - Time Out (1959)
10. Anthology of American Folk Music (1952)

Ik mag Herman dan nog bedanken voor de mooie tip. .

Het is mooi geweest. Genoeg beluisterd. Tijd voor mijn top 30.

1. Cannonball Adderley - Somethin' Else (1958)
2. Ray Charles - The Genius of Ray Charles (1959)
3. Louis Prima - The Wildest! (1956)
4. Martin Denny - Exotica (1956)
5. Jacques Brel - Jacques Brel 4 (1959)
6. Sonny Rollins - Saxophone Colossus (1956)
7. Dinah Washington - What a Diff'rence a Day Makes! (1959)
8. The Dave Brubeck Quartet - Time Out (1959)
9. Miles Davis - Kind of Blue (1959)
10. Art Blakey & The Jazz Messengers - Moanin' (1959)
11. John Coltrane - Blue Train (1957)
12. Chet Baker - My Funny Valentine (1953)
13. Louis Armstrong - Plays W.C. Handy (1954)
14. Lou Donaldson - Blues Walk (1958)
15. Charles Mingus - Pithecanthropus Erectus (1956)
16. Miles Davis - 'Round About Midnight (1957)
17. Ray Charles - Ray Charles (1957)
18. Sarah Vaughan - Sarah Vaughan (1954)
19. Bo Diddley - Bo Diddley (1958)
20. Miles Davis - Ascenseur Pour L'Échafaud (1958)
21. Moondog - Moondog (1956)
22. Charles Mingus - Mingus Ah Um (1959)
23. Billie Holiday - Lady in Satin (1958)
24. Sam Cooke - Sam Cooke (1957)
25. Cannonball Adderley - Sharpshooters (1958)
26. João Gilberto - Chega de Saudade (1959)
27. Tito Puente - Dance Mania (1958)
28. Frank Sinatra - In the Wee Small Hours (1955)
29. Thelonious Monk - Brilliant Corners (1957)
30. Ornette Coleman - The Shape of Jazz to Come (1959)

Mooi stuk Mjuman Ik krijg niet alle filmpjes geopend maar het plaatje is duidelijk.
Benieuwd naar je lijst. (waar blijft'ie overigens? )

Top!

Toon1

Hier ken ik Martin Denny dus aanvankelijk van:



Fantastisch nummer.

En je bent ook de eerste persoon buiten mezelf die exotica/spage age pop in de lijst plaatst. Een misbegrepen genre, helaas!

Nou, het lijstje is beluisterd. Was een interessante rit. Zoals eerder gezegd viel Elvis zwaar teleur (en dat terwijl de verwachtingen al niet heel hoog waren), maar gelukkig waren er een hele hoop toffe ontdekking en komen de albums gemiddeld denk ik ongeveer op 4* uit. De grootste verrassing is mijn nieuwe 50's favoriet: Champion Jack Dupree - Blues from the Gutter (1958). Geweldige vocalen, fijne piano, maar wat me helemaal heeft doen watertanden is de gitarist. Dit is muziek recht uit het hart. Volgens mij is dit bluesperfectie. Als ik muzikale ambities had, dan waren die nu compleet verwoest: hoe kun je meer bevlogen klinken dan dit?

Verder voldeed Pithecanthropus Erectus aan de hoge verwachtingen en bleek Billie Holiday's Lady Sings the Blues nog meer parels te bevatten dan alleen Strange Fruit - al blijft dat natuurlijk een ongekend hoogtepunt en veruit het beste nummer van de 50's. Blue Train en The Shape of Jazz to Come waren ook erg sterk, al moet ik beiden denk ik nog wat vaker luisteren. Saxophone Colossus en Time Out bevielen ook meteen. Louis Prima's The Wildest! was een aangename verrassing. Ik dacht dat het een doorsnee R&B-zanger was, maar hij blijkt een jazzverleden te hebben. En dan is het album weer een mengelmoes van van alles en nog wat. Heerlijk! Frank Sinatra's beste is nu volgens mijn lijstje niet In the Wee Small Hours, maar Sings for Only the Lonely. Al scheelt het weinig. 'Round About Midnight en Brilliant Corners vond ik de wat mindere jazzalbums, maar kunnen nog steeds op een kleine 4* rekenen. Buddy Holly was een stuk leuker dan Elvis. Wat oprechter en ook gevarieerder. Everyday blijft een nummer van ongekende schoonheid.

Moondog was heel intrigerend, maar zal ergens onderaan mijn top-25 eindigen. Net als Moanin' in the Moonlight en Little Girl Blue, waarbij die laatste toch wel wat tegenviel. De verwachtingen waren dan juist weer laag bij Johnny Cash with His Hot and Blue Guitar, maar uiteindelijk was het toch best prima. Wel te weinig voor een notering in de top-25. Chega de Saudade vond ik wat mat. Maar misschien is dat album vooral bekend omdat dit het eerste bossa nova album zou zijn, en niet vanwege de kwaliteit. Ook Jacques Brel 4 maakte geen verpletterende indruk. Hij stond in eerste instantie ook niet in mijn lijstje, maar toch geprobeerd als album van de dag. Elvis Presley staat dik onderaan het lijstje, waardoor Chuck Berry Is on Top niet meer het laagst beoordeelde album van de 50's is - om maar even aan te geven dat de 50's rock 'n' roll NMD is

Nu nog een paar dagen om nog eens wat te herbeluisteren. En misschien nog een album of twee proberen. Hebben mijn smaakgenoten nog geweldige tips?

EDIT: Misschien ga ik die Martin Denny eens proberen. Het nummer hierboven overtuigd nog niet direct, maar maakt we wel benieuwd naar meer.

Goed gegokt , al was dat na de 'kampioenen' hint ook niet meer zo moeilijk.

1. Elizete Cardoso - Canção do Amor Demais (1958)
2. Luiz Bonfá & Antonio Carlos Jobim - Orfeu Negro (1959)
3. Louis Prima - The Wildest! (1956)
4. João Gilberto - Chega de Saudade (1959)
5. Chet Baker - Sings (1956)
6. Miles Davis - Kind of Blue (1959)
7. Moondog - Moondog (1956)
8. Ravi Shankar - Music of India: Three Classical Rāgas (1956)
9. Tito Puente - Dance Mania (1958)
10. Billie Holiday - Lady in Satin (1958)

11. Elizete Cardoso - Naturalmente (1958)
12. Chet Baker - My Funny Valentine (1953)
13. Yma Sumac - Mambo! (1954)
14. Charles Mingus - Mingus Ah Um (1959)
15. Peggy Lee - Black Coffee (1953)
16. Perez Prado - Havana 3 A.M. (1956)
17. Billie Holiday - Lady Sings the Blues (1956)
18. José Prates - Tam... Tam... Tam...! (1958)
19. Dinah Washington - What a Diff'rence a Day Makes! (1959)
20. Kenny Dorham - Afro-Cuban (1955)

21. Jacques Brel - Jacques Brel 4 (1959)
22. Johnny Cash - Johnny Cash with His Hot and Blue Guitar (1957)
23. Buddy Holly - Buddy Holly (1958)
24. Nina Simone - Little Girl Blue (1958)
25. Elvis Presley - The Sun Sessions (1976)
26. Ray Charles - Ray Charles (1957)
27. Champion Jack Dupree - Blues from the Gutter (1958)
28. Bobby Montez - Jungle Fantastique! (1959)
29. Chuck Berry - After School Session (1957)
30. Esquivel - Other Worlds - Other Sounds (1958)

Nauwelijks verschil met mijn lijstje van vorig jaar zie ik. Eén Chet Baker en Chuck Berry erbij, een Charles Mingus en Enoch Light eraf.

1. Miles Davis - Kind of Blue (1959)
2. The Dave Brubeck Quartet - Time Out (1959)
3. Frank Sinatra - In the Wee Small Hours (1955)
4. Cannonball Adderley - Somethin' Else (1958)
5. Louis Armstrong - Plays W.C. Handy (1954)
6. Howlin' Wolf - Moanin' in the Moonlight (1959)
7. Nat King Cole - After Midnight (1956)
8. Johnny Cash - Johnny Cash with His Hot and Blue Guitar (1957)
9. Charles Mingus - Mingus Ah Um (1959)
10. Jacques Brel - Jacques Brel 4 (1959)

11. Frank Sinatra - Songs for Swingin' Lovers! (1956)
12. Ben Webster - Soulville (1957)
13. Charles Mingus and His Jazz Groups - Mingus Dynasty (1959)
14. Frank Sinatra - Sings for Only the Lonely (1958)
15. Ornette Coleman - The Shape of Jazz to Come (1959)
16. Miles Davis - Birth of the Cool (1957)
17. Louis Prima - The Wildest! (1956)
18. John Coltrane - Blue Train (1957)
19. Sonny Rollins - Saxophone Colossus (1956)
20. Art Blakey & The Jazz Messengers - Moanin' (1959)

21. Champion Jack Dupree - Blues from the Gutter (1958)
22. Little Richard - Here's Little Richard (1957)
23. Nina Simone - Little Girl Blue (1958)
24. Chuck Berry - Chuck Berry Is on Top (1959)
25. Ray Charles - Ray Charles (1957)
26. Ella Fitzgerald & Louis Armstrong - Porgy & Bess (1957)
27. Miles Davis - Ascenseur Pour L'Échafaud (1958)
28. Nat King Cole - Unforgettable (1952)
29. Sonny Rollins - Tenor Madness (1956)
30. Elvis Presley - Elvis Presley (1956)

01. Frank Sinatra - In the Wee Small Hours (1955)
02. Gil Evans - Gil Evans & Ten (1957)
03. Billie Holiday - Lady in Satin (1958)
04. Eddie "Cleanhead" Vinson - Clean Head's Back In Town (1957)
05. Miles Davis - Kind of Blue (1959)
06. Duke Ellington - Such Sweet Thunder (1957)
07. Elvis Presley - Elvis Presley (1956)
08. Gil Evans - New Bottle Old Wine (1958)
09. Buddy Holly - The Buddy Holly Story (1959)
10. Johnny Cash - Johnny Cash with His Hot and Blue Guitar (1957)

11. Charles Mingus - Mingus Ah Um (1959)
12. Cannonball Adderley - Somethin' Else (1958)
13. Jimmy Rushing - Rushing Lullabies (1959)
14. Howlin' Wolf - Moanin' in the Moonlight (1959)
15. Frank Sinatra - Songs for Swingin' Lovers (1956)

Laatste dag!

Vooralsnog 20 lijstjes. Inclusief mijzelf, Teunnis, Edgar18 en Mjuman(???) komen op een vergelijkbaar aantal als voorgaande jaren.

Mijn lijst komt er (uiteraard) in de loop van de avond aan!