Anecdotes ... ik lees ze wel graag.

Zo zijn er vast wel enkele anecdotes te vertellen
over de vele muzikale aankopen die je collectie rijk is.

Ik vertel er alvast drie die me nu te binnen schieten.

1. Cocteau Twins - Garlands (1982)



We schrijven het academiejaar 1987-1988 en cd's kostten nog 750 frank (19 euro).
Ik kon me van het zakgeld dat ik kreeg om een hele week te eten één of twee cd's veroorloven
als ik zuinig was. Na Treasure en Head over Heels was het de beurt om Garlands aan te schaffen.

Groot was mijn verbazing toen bleek dat de winkelier op 1000 frank 750 teruggaf ipv 250.
Ik hoef er geen tekening bij te maken dat de muziekminnende student in mij meteen dacht:
koop ik morgen nog een tweede cd mee, want nu maak ik me zo snel mogelijk uit de voeten.

Van vele artiesten heb ik de oude cd's ondertussen ingeruild voor nieuwere remasters.
Maar die van Cocteau Twins zijn nog allemaal vanuit mijn studententijd. Ook Garlands dus
met de Peel Session en de twee demo's die ontbreken op de latere remaster.

2. The Traveling Wilburys - Traveling Wilburys, Vol. 3 (1990)



Twee academiejaren later (1989-1990) bevind ik me bij een andere Leuvense platenboer.
Ik wil namelijk de tweede van The Traveling Wilburys in huis halen nadat de eerste en Orbisons
Mystery Girl (die laatste kocht ik trouwens in een vreemde retro bui op vinyl) mij goed waren bevallen.

Toen ik op mijn kot kwam, sprong ik op uit mijn zetel toen ik die luidkeelse gitaren
en dat donderende drumwerk hoorde. Het kwartet klonk zonder Roy een pak argressiever.
Na een paar tracks viel het mij wel op dat ook de stemmen heel anders klonken.
En waar was die single die ik kende van de radio?

Ik terug naar de winkel. Bleek dat er dus totaal andere muziek op het schijfje stond
dat nochtans wel de correctie print had met daarop de album credits van Volume 3.
Ingeruild , maar nadien toch weer van de hand gedaan, want de sound van de groep
was inderdaad veranderd, iets meer met een rouw randje en iets minder geraffineerd.

3. The Stone Roses - The Stone Roses (1989)



Die oude cd van hen was al lang uit mijn collectie verdwenen, net als de cd single
van Fool's Gold. Maar mijn gebed om een mooie remaster bleef lang onbeantwoord.
Toen het album uiteindelijk na 30 jaar een deluxe behandeling kreeg, was het slikken
van het prijskaartje. Ondertussen leerde ik dat je geduld moet hebben, want prijzen
kunnen heel snel veranderen, zeker als je nog een jaartje kan wachten.

Begin vorig jaar had Saturn in Kortrijk een budget actie. Eén cd voor 4,99 euro
en vijf cd's uit datzelfde aanbod voor 20 euro. En je voelt me inderdaad al komen ...

Bij mijn wekelijkse bezoek aan de winkelketen hadden de medewerkers
net enkele cd's die daar toch al maanden lang tevergeefs lagen te wachten op een koper,
afgeprijsd en in de bewuste actierekken gedropt. Ik ging die dag naar huis met een 2cd versie
van het debuut van The Stooges, een 2cd deluxe versie van 77 van Talking Heads en ook eentje
van Spandau Ballets Diamond en met de 2cd+dvd editie van The Stone Roses.

Was ik een dag later gekomen, waren ze wellicht mee met een andere goudzoeker.

Ik had vandaag wel een aardige...
Even terug naar enkele weken geleden. Ik loop Concerto binnen en begin wat in de bakken te graven bij het 2e hands. Vervolgens loop ik naar het nieuwe gedeelte zeg maar en daar stond best een leuke plaat op. Ik stond gewoon even te luisteren en ja, dat was best wel goed eigenlijk, de volgende nummers op de cd ook, maar ik had geen idee wat het was. Ik twijfelde om het te gaan vragen, maar toch maar niet gedaan. Uiteindelijk had ik ook zat cd's weer, dus laat maar.
Loop ik vandaag dat mini Free record shopje op centraal station binnen en krijg nou de hik, ik herken direct diezelfde plaat die ik bij Concerto hoorde en ook nog eens exact hetzelfde nummer die ik als eerste toen bij Concerto hoorde....nr 4 overigens van de cd - St. Louis elegy.
Zoiets lijkt gewoon een soort boodschap en ik heb er dan ook gehoor aan gegeven, het was gewoon voorbestemd dat ik deze plaat moest kopen, duidelijk. Dus dit keer wel gevraagd wat het was en nu ben ik de nieuwe Mark Lanegan band - Funeral blues, rijker. Het heeft zo moeten zijn.

Inderdaad een goed album.

Ik maak vaak iets soortgelijks, maar omgekeerd mee.

Zo plan ik een uitstapje naar de platenboer
en zal ik me eindelijk eens dit en dat album aanschaffen.
Al die vorige keren heb ik het laten liggen, beetje wachten tot de prijs daalt,
blijkbaar niemand die van plan is het ding te kopen. Dat zit snor.

En uitgerekend op de dag van de waarheid zijn die cd's weg.

Maar dan denk ik weer ... had ik die albums nu echt wel nodig?
Misschien toch een teken dat ik wat moet bezuinigen in het budget.

Bedankt voor je bijdrage, deric.

Violator van Depeche Mode ooit voor de prijs van een cd single zien liggen.
Blijkbaar waren de titelnummers op de achterzijde moeilijk te zien.
Ik twijfelde nog over of ik het eerlijk tegen de verkoper zou zeggen.
Dit uit goed fatsoen toch maar gedaan.
Mocht het album echter gewoon voor het geprijsde bedrag mee nemen.

Ooit 2e hands Now This Is Music 4 gekocht bij de plaatselijke rommelmarkt; bleek dat ze in de achterste hoes ook nog Once Upon a Time van Simple Minds hadden gestopt.
En dat voor 1 gulden.

Kijk, ik vind dat allemaal leuk om te lezen.

I want more of that!

Heel wat jaren geleden, 200 Motels van Zappa was nog niet uit op cd en nog niet op vinyl in mijn bezit... ik zag deze in de 2e hands bakken bij mijn vaste platenboer (Elpee Den Bosch). Had toen geen geld genoeg bij me om hem te kopen. Enkele weken later terug gegaan... maar wat blijkt... weg... uit de bakken.

Ik dus aan de balie gevraagd of hij werkelijk weg was... nog niet maar wel besproken voor een andere klant.... die zou hem die dag komen ophalen.... er was ook nog een ander exemplaar binnengekomen ondertussen.... de eerste betrof een italiaanse flutpersing voor 25 gulden, de laatste een originele persing met boek voor 75 gulden.... ik kon hem dus wel kopen maar de andere klant had eerste keus....

Komt die man vervolgens net binnen.... de situatie wordt hem uitgelegd en hij kiest de goedkope versie..... Paulus Tops, uitbater van Elpee zegt me vervolgens, "neem jij deze dan ook maar mee voor 25 gulden", die originele persing dus....

Soms is het de moeite vaste klant te zijn....

In juni 2011 kocht ik Wars of the Roses van Ulver voor 5 euro. Dit hoeft niet per sé speciaal te zijn maar dat was het wel aangezien het album pas 2 maanden uit was!

En dan stond hij ook nog bij de 2e-hands cd´s.

Uitverkoopbakken in West- en Oost-Vlaanderen: Brugge, Kortrijk en Gent. De koopjes die ik daar heb gedaan en dan voornamelijk vinylplaten met een insnijding of gaatje in de hoes, zo heb ik ooit Reign in Blood van Slayer op vinyl voor 199 BEF zijnde 5 eur gekocht, twintig jaar geleden hé! Pop Center in Oostende, Bilbo in Brugge, Bilbo in Gent, Musicman in Brugge, Musicman in Gent... Bijna allemaal weg, slik. Had ik toen geweten wat men nu vraagt voor bepaalde platen uit dat tijdperk, ik had nog veel meer gekocht maar de budgetten waren toen lager dan nu. Damn.

Ook bij Elpee in Den Bosch, elke december... Ed, jij bent dit jaar vast wel jarig geweest... zoek maar een cd uit....

Meest aparte en bij Dazzler ook bekende verhaal is vorig jaar bij de MuMe in Antwerpen bij de record collector.
Lukas ontdekte bakken met cd's (nieuwe) die voor 5 euro wegmochten. Waarschijnlijk opgekocht bij een verdwenen zaak, maar nog niet uitgezocht.
Zit daar ook Scars bij met Author Author (bij amazon toch al gauw 40 pond). Die was in the pocket). Ook trouwens daar de deluxe pornography van The Cure gekocht ook nergens goedkoper.
Onlangs kocht ik ook Maccabees - Given to the Wild (kreeg je bij Kroeze de single Pelican bij op vinyl (niet verkeerd).

Vroeger kocht ik op vinyl 12 ' Assembly - Never Never, bij thuiskomst bleek coloured vinyl, was ik heel blij mee.

Daar deden ze bij Mute veel aan.
Heb zo ook 2 maxi's en een album van Depeche Mode (rood, groen en grijs).

Welke van depeche Leon?

People are People (japanse lp versie)
People are People maxi
Some Great Reward

Deze ooit gekocht in 1994 denk ik voor 250 Belgische Frank, (7,5€), lag er daar een stapeltje van ongeveer 10 stuks, had ik ze allemaal mee kon ik nu gaan rentenieren als ik zie hoeveel deze nu gaan...

Ooit een cdtje online besteld (Everready - Tech N9ne), opbrengst ging naar het goeie doel. Krijg hem binnen en hij blijkt gesigneerd.

En laatst voor 8 Euro bij m'n vaste CD verkoper As The World Burns van de Arsonists (Top 10 voor mij) gesigneerd door alle leden (pre breakup dus). Dat soort dingen maken mij dus erg blij.

Echt hele dure platen voor weinig geld heb ik niet veel spannende verhalen over. Deze is wel leuk opzich; DJ U-Neek verkocht ooit in een eigen webwinkel allemaal platen van Bone Thugs-N-Harmony, vooral veel unreleasde muziek.
Zo bracht hij ooit zelf The Lost Files (met bonus DVD vol exclusieve beelden) uit en verkocht em exclusief in zijn eigen shop. Helaas voor hem was dit zonder toestemming van BTNH zelf. Krayzie Bone kwam hier via via achter en die plaat is na een ruzie meteen van de planken gehaald (saillant detail is dat het zeer zeldzame debuut album van BTNH toen het nog broekjes waren, "Faces of Death" als bonustrack er op staat). Ik heb hem week 1 besteld, niet veel later was ie verdwenen en al aardig in waarde gestegen.
Dat is nu zo'n 5/6 jaar geleden, ben benieuwd waar ie nu voor gaat.

Ik ben ooit (zo rond m'n 16e) een tijdje lid geweest van zo'n cd-club. Je weet wel, je mag eerst een hele trits cd's aanschaffen voor een habbekrats, en vervolgens ben je verplicht om elke keer ten minste 1 bestelling te doen, en dan wel tegen de hoofdprijs. Ben er na een jaar al weer mee gestopt dus omgerekend per cd heb ik geloof ik geen slechte zaken gedaan. Vooral niet omdat ze het ooit gepresteerd hebben om me zomaar een cd op te sturen die ik niet besteld had, en ik daar ook nooit voor heb moeten betalen. Het ging om de debuutplaat van een band waar ik nog nooit van had gehoord, maar hij was direct m'n speler niet meer uit te branden. Enige tijd later wist deze band zowaar een behoorlijke hit te scoren met dit nummer:




Hoewel ongetwijfeld onbedoeld bleek dit wel een goede reclamestunt, aangezien ik hun tweede cd direct bij verschijnen gekocht heb (die overigens minder sterk was, maar met zo'n debuutplaat viel dat wel te verwachten), evenals de live-dubbelaar die daarna weer verscheen. Die laatste twee draaien nog maar zelden of nooit rondjes in m'n speler, maar voor August and Everything After heb ik nog altijd een zwak. En hoewel Mr. Jones een uitstekend nummer is denk ik niet dat ik het album destijds uit eigen beweging gekocht zou hebben op basis van die single. Een van m'n favoriete albums uit de jaren '90 heb ik dus door een heel gelukkig toeval leren kennen.

Geen idee waar het juist mis is gegaan, maar tijdens het bij-hangen van een 8-tal cd-rekjes uit de IKEA (en het daaropvolgende vullen van eerdergenoemde cd-rekjes) heb ik ontdekt dat ik Both Sides van Phil Collins maar liefst 3 keer heb

En volgens mij is dat nog niet eens zo'n gigantisch goei album... 't zullen wel rommelmarkt-aankopen zijn geweest, hoop je dan...