Hoe heb je dit jaar muzikaal ervaren op verschillende aspecten? Plaats het hier, ik kom later ook nog met een stuk.

In 2013 heb ik meer artiesten live acts gezien dan in alle jaren daarvoor, al was dat niet zo moeilijk. Met BKS ook mijn eerste festival bezocht, waar Portishead dan nog eens het beste concert ooit verzorgde (het kon niet op).

Animal Collective en Joanna Newsom zijn doorheen het jaar van artiesten die ik enkel van naam kende uitgegroeid tot favoriete artiesten, in die zin zijn zij de artiesten van het jaar voor mij ook al hebben ze dit jaar niks uitgebracht.

En tenslotte was dit ook het jaar waarin ik voor het eerst aan de slag ging bij een (cover)band, (als gitarist), en die is nog steeds niet ontbonden.

en euh, dat was het ongeveer

Laat ik mezelf eens quoten uit het topic Hoe was jouw muzikale 2012?



Daar ben ik dit jaar overheen gegaan. Nooit gedacht dat dat zou gaan gebeuren want ik roep het elk jaar weer maar 2013 is dus een record op dat vlak en ook nu weer met enorme hoogtepunten in de vorm van een Prince optreden in Paradiso, een Rotown optreden en daarvoor een instore van mijn favoriete bandje Revere vlak voor mijn neus inclusief mijn favoriete nummer van het laatste album speciaal voor mij gezongen wat ze met een ander nummer in Rotown nog eens overdeden (en er volgen de komende 3 dagen nog 3 concerten van deze band). Tweemaal The Irrepressibles (3 als Amsterdam niet was gecancelled), Efterklang in Rotterdam en Madrid, tweemaal Anna von Hausswolff, twee maal Asaf Avidan, eindelijk Avishai Cohen en Suede live kunnen zien en dan dat spektakel van Roger Waters The Wall.
Daarnaast gewoon erg veel leuke en goede bands die ik al eerder live heb gezien (o.a. Scott Mathew en Pixies) maar ook de wat onbekendere met Stuart Warwick als ander hoogtepunt. De man herkende me bij binnenkomst voordat zijn optreden in Amsterdam begon (paar keer kort met hem gesproken via Facebook) wat grappig was maar live bleek het perfect net als zijn album The Butcher's Voice dat ik als beste album van dit jaar beschouw samen met die van Revere (maar dat album ligt sowieso heel anders bij mij).


Jamie van The Irrepressibles backstage mogen ontmoeten afgelopen zomer en dat werd een enorm gezellige avond met een down to earth zanger (wat ik niet verwacht had).
Met de zanger van Revere zelfs bevriend geraakt en dat is natuurlijk heel tof omdat je dan nog dichter op de muziek zit.


Dat concertjaar is dus nog heftiger geworden en dat nieuwe album van John Grant was geweldig maar haalt het net niet bij de voorganger. Wel een uitstekend optreden in een niet uitverkocht Paradiso meegemaakt van hem (maar ook daar moet gezegd dat zijn Rotown optreden van een paar jaar terug veel grotere impact op me had).
Het debuut van Woodkid was prima en hoe komt het toch dat ik altijd maar weer bij artiesten uitkom die homo blijken te zijn want Woodkid deed daar dus niet erg moeilijk over. Heel eerlijk gezegd is dat album van hem de laatste maanden wat naar de achtergrond geraakt en daarmee geen top 10 materiaal geworden.
Nick Cave leverde een pareltje af die dan weer wel in mijn top 10 eindigt en REVERE... het komt mijn omgeving en velen hier misschien de strot uit. Sorry daarvoor maar het is en blijft een belevenis om zo bij een band betrokken te kunnen zijn. Stephen heeft me inderdaad op de hoogte gehouden afgelopen jaar, ik heb veel voor de band kunnen betekenen (hun contract was er niet geweest als ik Bas van V2 indertijd niet gewezen had op deze band en het instore optreden in Rotterdam was er op mijn initiatief). Dat zijn de leuke dingen, zeker als je ook privé goed met elkaar kunt opschieten en je als beloning dan ook nog eens bij de bedankjes in het cd boekje wordt genoemd.
Vanaf morgen drie avonden even heel intens bezig zijn met deze band en daarna zal het wel weer wat gaan luwen omdat hun tweede album pas in maart in de UK gaat uitkomen en dan zullen de blikken wel even die kant op gaan.

Maar er was meer bijzonder aan 2013: ik ben me weer op vinyl gaan storten na dat in 1988 (!) vaarwel te hebben gezegd en over ben gegaan op het verzamelen van cd's.
Mede hierdoor toch ook weer oude albums gaan draaien naast mijn enorme honger naar nieuwe dingen dat is blijven bestaan.
Die vinyl gekte heeft er zelfs voor gezorgd dat ik The Beatles meer dan ooit tevoren ben gaan waarderen. Van 'ach best leuk' naar 'eigenlijk heel geweldig'.

Afgelopen jaar ook weer een aantal Musicmeter users leren kennen wat altijd weer erg plezierig is. Zo bevalt het me erg goed om met GrafGantz en Vince Vega richting Rotown te gaan en kom ik graag buurten met Ducoz in de Plaatboef.
En als dan ook nog eens blijkt dat user Casartelli wel degelijk overeenkomstige smaak heeft dan is dat leuk kennismaken in het echie en hoop ik dat we elkaar op de site gewoon af en toe lekker dwars blijven zitten
El Ninjo is en blijft mijn grootste MuMe-maatje qua smaak en die kom ik dan ook nog wel eens tegen tijdens concerten en dat gaat ook voor titan op.
Maar zoals gezegd dus ook veel andere users ontmoet en dat was me een waar geneogen.

Een album top 50 is ook dit jaar weer makkelijk te maken met daarin albums die ik daadwerkelijk in bezit heb maar ik merk wel dat ik daar voorgaande jaren ruim overheen zat en nu is het exact 50. Daar is het kopen van vinyl natuurlijk schuldig aan want naast nieuwe LP's heb ik nog veel meer oude albums gekocht. De muziekindustrie mag nog steeds in z'n handjes blijven klappen met mijn koopgedrag.

2013 een topjaar? Ik dacht dat het niet mogelijk zou zijn maar het tegendeel blijkt waardoor ik ook dit jaar kan zeggen: zo goed als nu kan het nooit meer worden. We zullen zien eind 2014

Uitkijken doe ik naar nieuwe albums van Lost in the Trees, The Hidden Cameras, William Fitzsimmons en Blaudzun. Maar ook Marc Almond's samenwerking met John Harle lijkt me erg mooi en Zita Swoon Group brengt zijn project New Old World uit op cd en ik ben benieuwd hoe dat uitpakt.
En dan hoop ik in 2014 eindelijk Tom Waits eens live te kunnen zien maar ik vrees dat dat bij dromen zal blijven zoals ik dat al wat jaren doe.....

Qua concerten geweldig met magistrale optredens van The Veils, The National, Doe Maar, Peter Gabriel en een supereditie van Pukkelpop.

Qua nieuwe albums niet best. Voor mij teleurstellende releases van Arctic Monkeys, Pearl Jam, Eminem, Agnes Obel en slechts 1 album dat hoger scoort dan 4 sterren (The National). Daarnaast had Justin Timberlake van die 2 albums er 1 moeten maken.

De concerten:

Ik heb drie concerten bezocht dit jaar, misschien nog Amenra aan het einde van de maand. Vrij weinig, maar ze waren wel allemaal ontzettend goed. In februari ben ik naar Jacco Gardner geweest in Tilburg (013) in de Kleine Zaal die ontzettend vol stond. Cabinet Of Curiosities was net uit, dus de belangstelling was ontzettend groot. Het was een goede set waarin de songs vrij natuurgetrouw werden gespeeld. Daarmee was het een sterk concert, maar wel het minst goede van het jaar. Herrek was het voorprogramma en had ook net een plaat uit. Goed, maar af en toe aan de langdradige en saaie kant. (3,7*)

Want in augustus stond Cult Of Luna in Eindhoven (Effenaar) op het programma. Met Vertikal hebben deze Zweden een van de betere albums van het jaar uitgebracht, ontzettend gelaagd en flink wat Electronic. Ik was zeer benieuwd hoe dat live werd vertolkt. De voorprogramma's waren Kaligoh en Izah. Kaligoh speelde pas zijn derde gig en dat was compleet niet te horen, een geoliede sludge/blackmetalmachine. Izah zag ik voor de tweede keer en het wist me weer niet te pakken, de combinatie van post-metal en shoegaze (onder andere ook Deafheaven) zou bij mij in de smaak moeten vallen, maar het is ontzettend saai en langdradig. Cult Of Luna zette een belachelijk goed optreden neer van 100 minuten met bijna alles van Vertikal maar ook Finland (mijn favoriete COL-nummer) en Owlwood. Met twee drummers wordt er een muur van geluid op je afgevuurd maar het ontzettend goede geluid (helemaal top!) waren alle details ontzettend goed te horen. Ik heb als een malle geheadbangd, ik heb met tranen in mijn ogen gestaan en ik was even ergens anders. Dit was mijn optreden van 2013. (5*)

En toen kwam Deafheaven. Ja, die band die met Sunbather mij volledig had weggeblazen en binnen no time mijn all time top 10 had bereikt. Toen bekend werd dat de band in Tilburg zou spelen had ik binnen tien minuten kaarten in the pocket. Het was een lekker klein zaaltje (150 man, uitverkocht) waardoor de intense sfeer erg goed overkwam. De zanger is een ontzettend goede performer en de band speelt retestrak. Ook dit was een belachelijk goed optreden en COL en Deafheaven liggen qua niveau ontzettend dicht bij elkaar. (4,8*)

De albums:

2013 was een fantastisch muzikaal jaar en vooral voor metalbegrippen. Aan het begin van het jaar had ik nooit verwacht dat mijn top 20 zo vol met metal stond aangezien ik heel veel andere genres ging beluisteren. Maar het niveau qua metal was echt belachelijk hoog dit jaar, misschien wel het beste in 5 jaar. Deafheaven heeft met Sunbather een meesterwerk gemaakt, Gorguts bracht met Colored Sands na 12 jaar een monumentale deathmetalplaat uit die de deathmetalconcurrentie laat zweten en Ataraxie bracht de beste doomplaat uit de laatste vijf jaar ten gehore.

Maar er waren zeker teleurstellingen. De grootste was van Editors met The Weight Of Your Love, een ontzettend zouteloze popplaat. Waar is de dreiging en diepte in de stem van Tom Smith, waar zijn de schreeuwende gitaarpartijen en waar zijn de goede songs? Ook wist MGMT de hoge verwachtingen niet te halen met een ontzettend raar en psychedelisch album. Het krijgt een voldoende van mij, maar na het geweldige Congratulations had ik meer verwacht. En Daft Punk zei het leven in de muziek terug te brengen, maar kwam met een ontzettend gladde plaat waar de emotie mij zoek is.

De muzikant en schrijver:

2013 is een jaar waarin ik als muzikant en schrijver enorm ben gegroeid. Vanaf dit jaar kan ik mezelf echt drummer noemen. Mijn timing zit nu helemaal goed en het is nu allemaal heel strak, ook is mijn uithoudingsvermogen flink omhoog gegaan. Ook ben ik niet alleen maar bezig om te drummen maar ook echt de intensiteit te voelen. In mijn meest recente filmpje is dit erg goed te zien:

Touché Amoré - DNA (Drum Cover)

Daarnaast heb ik ook bijdrages geleverd voor het eerste digitale album van Glenn (kobe bryant fan). Zijn muziek is Electronic en daarmee kreeg ik even iets heel anders toegeworpen om op te spelen. Daar ben ik verder mee gegaan, nummers pakken waarin geen of weinig drumpartijen zitten en zelf partijen bedenken. In 2014 ga ik dat ook filmen.

Na mijn examens die ik met vlag en wimpel heb behaald heb ik in de zomer digitaal gesolliciteerd bij Zware Metalen, een Nederlandse metalwebsite. Binnen drie dagen kreeg ik te horen dat ik kon beginnen. Daarmee begon een periode van ontzettend veel nieuwe muziek die soms echt een maand voor de releasedatum werd gestuurd en die te recenseren. Dit is allemaal op MusicMeter begonnen en hier heb ik mijn schrijfstijl ontwikkeld. Door het schrijven op Zware Metalen wil ik nu meer richting Journalistiek gaan.

De conclusie:

2013 was een geweldig jaar op verschillende vlakken.

Daar heb ik alle vertrouwen in!

Ik zal me ook eens in het evaluatiefeest storten.

Achtergrond
Eind vorig jaar ben ik, na zeven jaar, gestopt als recensent bij Progwereld. Niet omdat ik op prog uitgekeken was (integendeel), maar na verloop van tijd heb je het qua nieuwe releases wel een beetje gehoord en is alles er wel een beetje over opgeschreven. Ik ging 2013 in met de hoop om de tijd die ik eerder vulde met het meermaals beluisteren van matige progpromo's nu aan muzikaal nuttiger (en diverser) zaken te besteden. Is dat gelukt?

De nieuwe muziek
Wat in elk geval niet veranderd is, is dat ik het eind van het jaar erg vroeg vind om terug te kijken. Met enig schraapwerk heb ik een voorlopig Top 10 over 2013 opgesteld. Met krapaan de helft prog is de diversiteit er in elk geval wat op vooruitgegaan, maar een flink aantal platen heb ik pas enkele keren gehoord, dus het beeld over het jaar zal nog wel wat bijgesteld worden. Dat mag ook wel, want met vier zuinige 4,0*-albums en de rest minder, houdt het op dit moment nog niet over met 2013.

De oude muziek
Als 2012 al oude muziek is, mogen Ryan Teague en iamthemorning als ontdekkingen onder dit kopje geschaard worden. Rare Bird en MuMe-knuffelband Wire verdienen het predicaat 'oude ontdekking' toch wel een stuk meer.

De concerten
Ja, dat was toch wel een beetje een golden oldies-gebeuren. Ik som op: The Gathering, Big Country, Rush, Van Der Graaf Generator, Camel, Boudewijn de Groot, Suede en Depeche Mode - er zit geen naam tussen die qua repertoire niet inmiddels ruim over het hoogtepunt heen is. 't Waren wel vrijwel allemaal puike concerten, dat dan weer wel. Enkel Big Country-met-Mike Peters bleef wat achter. Bodypolitics, uit het voorprogramma van The Gathering, heb ik nog in het hart kunnen sluiten.

2014?
Ach, vooruitkijken... nuja, na 1984 (Fugazi), 1994 (Brave) en 2004 (Marbles) staat er komend jaar in principe weer een Marillion-meesterwerk op de agenda, dus daar moeten we dan maar naar uitkijken. En iets vaker een iets eigentijdser optredentje meepakken (je woont toch niet voor niets in de hoofdstad) is ook andermaal een goed voornemen.

Veel LP's en CD's gekocht en nog steeds niet failliet. Nu loop ik rond met plannen om de oude Pioneer receiver maar eens te vervangen door iets van Rotel. Misschien stap ik zelfs af van het dolby-surround systeem en neem een versterker + voorversterker voor stereo geluid. Zal een ruimtelijke besparing opleveren in de huiskamer, aangezien ik dat surround systeem toch niet voor films gebruik, maar voor het draaien van muziek. Voor nieuwe speakers heb ik iets van B & W op het oog. Niet zo gekke veel concerten gezien; Sodom en VOF de Kunst waren dik de moeite waard.

Het meest positieve aan 2013 vond ik dat de grote hits niet superirritant waren (Maaike Ouboter uitgesloten). Kan een Blurred Lines en Get Lucky nog steeds met plezier aanhoren.
Qua concerten een wat mager jaar. Daar ik vorige jaren nog wel enthousiast kon worden van nieuwe bandjes en die dan wel in Bitterzoet oid ging kijken, waren het dit jaar de paar oudgedienden die meestal wel op een bezoekje mijnerzijds kunnen rekenen.
Wat ook wel tekenend is voor 2013 en nieuwe artiesten: ik heb dit jaar geen 1 debuutplaat helemaal uitgezeten muv Disclosure.

edit: Ownee, Courtney Barnett is natuurlijk ook haar 1e full-lenght. Alweer 2!
En misschien nog wel meer dat ik me niet kan herinneren.

Nou, 2013 was voor mij een memorabel muziekjaartje. Één van de betere. Een hoop goede releases, met name in de harde hoek. Één 5* plaat (Deafheaven) en een aantal vier- en- een- halvers. Ik heb niet zo veel concerten bezocht maar die ik gezien hebben waren meestal meer dan ok. Aan het eind van het jaar eindelijk muzikale helden (The Fall) aan het werk gezien en dat was onverwachts uitstekend.

Op luistergebied heb ik eindelijk het gemak van Spotify ontdekt. Met name op mijn werk, waar ik veel muziek kan luisteren, erg handig.

Na een verhuizing heb ik besloten om die 6 lelijke Benno's weg te doen en alle CD's (m.u.v. de afwijkende verpakkingen) in mappen te doen. Voor de LP's en overblijvende CD's heb ik zelf rekken getimmerd en die hebben nu een prominente plek in de huiskamer. Nieuwe muziek heb ik zo veel mogelijk op LP aangechaft. CD's koop ik alleen nog als het en toevoeging is aan de collectie, of een mooie reissue, of gewoon een bijzondere uitgave. Ter verhoging van de kwaliteit van de collecties hanteer ik voorlopig bij zowel LP's en CD het "wat er inkomt moet eruit/less is more" systeem: bij elke doordachte aanschaf van nu gaat er een ondoordachte of tegenvallende aanschaf van vroeger uit. Meestal geef ik die weg aan wie hem wil hebben. Dat is leuk.

Tot slot is met Lou Reed waarschijnlijk dé muzikant doodgegaan die verantwoordelijk is voor mijn muzieksmaak. En niet alleen met zijn eigen muziek, maar zo'n beetje elke band die ik bewonder is door hem beïnvloed.

2013 was voor mij muzikaal zo goed als even droog als 2012, kurkdroog. Met muziek heb ik mij weinig bezig gehouden. Ik denk dat ik zelfs te weinig nieuwe albums geluisterd heb om een top 10 mee te vullen. Er was echter een band die mij een aantal maanden terug toch weer aan het luisteren heeft gekregen: Chthonic. Ik heb echt enorm zitten genieten van Bú-Tik, een plaat die een hoge plek in mijn top 10 heeft verdient. Toen ik Chthonic, samen met Dying Fetus, Papa Roach en een drietal minder imponerende bands live hoorde op het Distortion Festival, kreeg ik weer zin in muziek. Ik ben pas net weer aan het luisteren geslagen en sinds gisteren ook aan het recenseren. De laatste twee weken gaan voor mij waarschijnlijk de meest intensieve van mijn muzikale 2013 worden. Ik heb zo veel in te halen.

Ik heb een artikel getypt over mijn muziek jaar van 2013.
Alleen deze is zo groot dat het een hele pagina in beslag neemt (denk ik)
Mag ik deze dan nog plaatsen of....

Wat mij betreft ga je je gang, ik maak mij ook wel eens schuldig aan het plaatsen van eindeloze berichten de niemand leest. De beheerders vinden het vast ook wel goed zolang je alinea's gebruikt .

In het kort:

In het najaar 2012 was alles nog normaal en was mijn cd collectie erg klein en mijn muziek kennis –10. Dit veranderde toen ik stage ging lopen bij de Free Record Shop wat door liep tot de zomer van dit jaar.

In die tijd heb ik mijn kennis kunnen op doen binnen de muziek en zo heel veel nieuwe artiesten leren kennen en accepteren.
Het verslag wat ik geschreven heb begint iegelijk vanaf het punt dat ik een paar maanden in de winkel heb stage gelopen.

Verslag:

In 2012 had ik mijn stage in de horeca neer gelegd en ging terug de detailhandel in.
Zo kwam ik na lang proberen terecht bij de Free Record Shop bij mij in de buurt.
In het begin was het allemaal nog erg wennen als normaal bij een stage,
maar na een paar keer het verwerken van de nieuwe cd’s in de winkel ben ik eens wat gaan luisteren aan de luister paal.
Zo kwam ik het een en ander tegen wat mij erg beviel!
Ook mijn collega’s lieten mij wat muziek horen van hun kant, wat mij ook is gaan interesseren.
Na een zeer geweldige stage en afsluiting (van de winkel) nam ik met me mee een kennis van nieuwe moderne muziek.
Eenmaal toen ik de opleiding detailhandel dit jaar (September) ging doen koos ik voor een stage in een echte muziek winkel, gespecialiseerd in muziek.
Zo kwam ik terecht in de vinyl zaak van Rotterdam ‘DemonFuzz’ waar mijn mond van open viel vanwege het grote assortiment.
Hier heb ik weer mijn muziek interesse door getrokken en mee genomen,
maar ook veel geleerd over LP’S en totaal andere genres.


Nieuwe Muziek:

Zoals ik al eerder zij liep ik stage bij de Free Record Shop, zo moest ik deze keer voor een klant een cd zoeken dus zocht ik bij de letter ‘F’ van de band naam die meneer zocht.
Gevonden, maar dat niet alleen want ik vond ook de hoes erg interessant van
Foals – Holy Fire (4,0*)
Dus zocht ik naar de inhoud en zette ik deze op om te beluisteren aan de koptelefoon.
Ik stond verbaast ‘wat is dit’ en had gelijk de muziek opgezet voor in de winkel.
Waar bij ik ook de volume knop had gevonden tot dat mijn begeleider het iet wat te hard vond staan.

Ik mocht een klant belle omdat zijn cd binnen was gekomen en ik de verantwoording had
dit af te ronden tot aan de kassa.
Toch was ik wel erg benieuwd wat het voor muziek was, na deze lange zoektocht naar dat verzoek er van.
Dus zette ik de cd van de klant op, dit was de muziek Jacco Gardner – Cabinet of Curiosities (4,0*)
Ook dit beviel mij wel, helaas moest ik rekening houden met een collega die dit wat melancholische muziek vond.

Uitverkoop, dus alle cd’s dvd’s game’s kregen nieuwe prijsje met een promotie sticker er op.
Zo ook de aantrekkelijke voor kant van Tame Impala – Lonerism en ja dat was toch wel de beste muziek die ik tot nu toe tegen ben gekomen.
Thuis heb ik deze grijs gedraaid, aangezien mijn begeleider van mijn stage dit geen toepasselijke muziek vond voor in de winkel.

De aller laatste dag dat we open waren en tevens mij laatste stage dag, ik liep nog wat rond op zoek naar aantrekkelijke covers of herkenbare namen.
En kwam zo Vampire Weekend – Modern Vampires of the City (4,0*) tegen.
Dit vonden wij geweldige en zeer bijzondere muziek met hier een daar een originelen en aparte klank.

Thuis – op televisie was PinkPop te bekijken, maar ik had niet echt veel zin om te kijken.
Toch zapte ik even er naar om een blik te nemen van het festival en op dat moment stond ene Bladz.. Blaudzun op het podium, dit werd later nog aangeraden door mijn vader.
Het luisteren er van bracht 4,0* sterren voor het nieuwe album en weer een nieuwe (maar ook Nederlandse) smaak er bij.

Zomer 2013 – Mijn vader kreeg gratis Spotify bij een pakket van KPN.
Hier zocht ik gelijk alles op wat ik had ontdekt, ook wat ik al kon aan muziek.
Zo bekeek Spotify mijn muziek smaak en greep daar wat onbekende artiesten uit die ik zo wel eens leuk kon gaan vinden en dat werden er veel!
Waarvan ook Peter Bjorn and John – Writters Block (3,5*)
Deze kwamen ook nog voorbij: Unknown Mortal Orchestra / Field Music / Sam Flax / Blouse en ja nog veel meer!

Inmiddels had ik me ingeschreven voor de nieuws brief van Spinning Music,
waar Tame Impala bekend bij is.
Zo kwam ik ook nog meerdere bands tegen met dat ganre, waaronder Pond – Hobo Rocket (4,5*)
In deze band zit een lid wat ook bij Tame Impala zat namelijk Nick Allbrook, die hier en daar nog wel in meer bands speelt.

Free Record Shop was bij mij nog steeds hot, zo ging ik op pad om verschillende filialen langs te gaan en om daar de winkel te bewonderen en natuurlijk opzoek te gaan naar new stuf.
Zo kwam ik in Rotterdam bij de Free die overdekt zit bij een afdeling van een grote boeken winkel (Polare?)
Daar heb ik twee uurtjes gestaan en wat cd’s meegenomen om te luisteren, helaas was het niet zo veel dus kon het personeel mij steeds helpen met het cdtje te verwisselen.
Uit eindelijk kwam er iets… ik had niet veel zin meer om goed te luisteren.
Dus besloot ik die ene cd mee te nemen en thuis helemaal goed te gaan beluisteren.
Het ging om Young Dreams – Between Places (EP 4,0*)
Wauw deze band is zo origineel qua geluid dat dit opeens weer een toppertje opleverde in mijn collectie en dat voor vijf euro!





De nieuwe opleiding is gestart en begon al snel met een stage in een nieuwe winkel.
Deze keer echt gericht op muziek en laat je dan nog eens een enthousiaste muziek liefhebber hebben als docent.
Hij wist dan ook haar fijn uit te leggen waarom ik bij DemonFuzz moest stage gaan lopen.
En of ik al bij de Plaatboef of Velvet muziek was langs geweest, om daar te shoppen

Inmiddels loop ik bij DemonFuzz al een paar maanden stage en maak ik te veel mee om nog te typen in dit verhaal.
Dus laat ik dan door gaan naar de inkoop die wij een keer deden, dit hadden mijn collega’s gedaan bij een Indie Rock liefhebber.
Ja dan weet je wat je in huis haalt, zo kwam ik LP’s tegen van: Tame Impala / Field Music / Django Django!

Mijn collega wist na een tijdje wat mijn muziek smaak is en gaf mij een paar luister tips,
zo zetten hij ook eens Superhumanoids – Exhibitionists (4,0*) op en dat was tof (vonden wij!)
Op het moment ben ik daar nog steeds aan het ontdekken zoals muziek groepen tot nieuwe werkzaamheden en bijzondere platen.

Nieuwe wereld:


Aangezien ik stage ging lopen in Rotterdam en elke dag de zelfde route liep van station naar Eeendrachtsplein en vanaf daar door de Nieuwe Binnenweg moest kwam ik een hoop tegen>
Zo liep ik iegelijk al de hele tijd langs Rotown terwijl ik niet door had dat een podium was voor groten artiesten.
Zo kwam ik er pas later achter dat Rotown ook in de Nieuwe Binnenweg zit en dat daar best leuke artiesten optreden voor weinig entree kosten.

Op mijn vrije dag ben ik eens goed gaan kijken op het internet wat er allemaal voor platen winkeltjes zaten in Rotterdam en na dat uitzoeken ging ik natuurlijk meteen op pad.
Zo ging ik als gewoonlijk eerst naar de Free Record Shop en de Media Markt en at ik later bij de Macdonalds in de Oude Binnenweg.
Ik kwam dus ook langs de winkel Velvet waar ik cd’s tegen kwam die ik al zo lang op het oog had en nu eindelijk kon vast pakken en bekijken.
Helaas vond ik de cd’s die in de verkoop waren nog al duur voor mij, dus moest ik er niet te lang gaan staan.

Vanaf de Oude Binnenweg ging ik automatisch de Nieuwe Binnenweg in waar ik terecht kwam bij de Plaatenboef.
Wauw, ik was even het overzicht kwijt..
Zij hadden zo veel cd’s en films in de verkoop dat ik daar van twee uur tot half vijf heb gestaan en vergat dat ik nog naar het spoor moest lopen om mijn trein terug te nemen.

Ik sta meestal om de twee weken in de Bruna (boeken winkel) om daar de Eppo te kopen.
Deze keer kwam ik ook een tijdschrift tegen met daar op Arcade Fire op de cover.
Ik had het blad gelijk gekocht en koop het nog regelmatig, het gaat dan ook om het bekendste muziek blad van Nederland ‘Oor’



Eindelijk was het nieuws bekend Arcade Fire had een aankondiging gedaan voor een nieuw album.
Dit heb ik natuurlijk (als fan) op de voet gevolgd dit jaar, het was dan ook opgeven moment dat de winkels vol stonden met de cd’s.
Maar ik had geen zin om er naar te kijken of om het aan te raken, ik wilde wachten totdat ik mijn cd binnen had (die dus helemaal vanuit Hong Kong kwam)
Uit eindelijk heb ik deze in huis en wordt die natuurlijk lekker veel gedraaid.

Om het kort af te ronden. Ik heb toch wel vrij veel mee gemaakt dit jaar binnen de muziek.
Mijn kennis is dan ook veel breder geworden net als mijn cd collectie.
Ook heb ik dit jaar met hoge druk kaarten besteld voor het concert van Blaudzun in Rotown.
Ik sluit het jaar af met een zelf gemaakte top 20 met daarin diverse bekende / onbekende artiesten.
Verder blijf ik nog een heel jaar stage lopen bij DemonFuzz tussen de LP’s en breid ik natuurlijk mijn kennis van muziek uit!

Ik wens iedereen een muzikaal 2014 toe!

Album Top 20 2013:

1) Pond – Hobo Rocket.
2) Young Dreams – Between Places (EP)
3) UMO – 2
4) Superhumanoids – Exhibitionists.
5) Hurts – Exile
6) Jacco Gardner – Jacco Gardner.
7) Foals – Holy Fire.
8 Vampire Weekend – Modern Vampires Of The City.
9) Arcade Fire – Reflektor.
10) Frankie Rose – Herein Wild.

-

11) Neon Neon – Pixies Makes Perfect.
12) MGMT – MGMT.
13) Blouse – Imperium.
14) Kid Gongo – Haunted Head.
15) Naked And Famous – Rolling Waves.

-

16) White Denim – Corsicana Lemonade.
17) Soul Sister Dance Revolution – Playground Kids.
18) Guards – In Guards We Trust.
19) Edward Sharpe And The Magnetic Zeros Kids.
20) Steven Wilson –The Raven That Refused To Sing.

In het kort?

Velvet, Plaatboef en Demon Fuzz

Blaudzun in Rotown..... keihard te laat met kaartjes kopen: uitverkocht

Hahaha, ik hou graag van lange verhalen!
De kaartjes voor het concert van Blaudzun gingen wel erg snel.
Je kan nog terecht in Amsterdam, Paradiso als ik het goed heb!

Klopt, maar Blaudzun in Paradiso vind ik een stap te ver als Rotown om de hoek ligt (plus het feit dat ik hem al eens live heb gezien en gehoord), dat heb ik er dan weer niet voor over

Ja dat kan ik wel begrijpen en Rotown is ook net weer wat anders dan Paradiso.
Kleiner, misschien ook wel gezelliger?!

Als ik moet kiezen ga ik voor Paradiso maar dat is nu eenmaal anderhalf uur reizen.