Ik ben ook geen expert, maar ik heb mijn MP3-speler wel eens aangesloten op de versterker van mijn muziekinstallatie en ik hoor wel verschil tussen muziek van een CD en een MP3'-tje met een bitrate van 128 kb/s. Maar vanaf 196 kb en hoger is dat verschil veel moeilijker vast te stellen; ik hoor het eigenlijk niet als ik eerlijk ben, laat staan bij 320 kb.

Bij gecomprimeerde muziek (MP3) is er een deel van de informatie weggelaten om de muziek compacter op te kunnen slaan. Maar die informatie zit 'm vooral in de extreem hoge en lage tonen, die we met ons menselijk gehoor niet of nauwelijks kunnen waarnemen. Dat echt veel verschil is er niet.

Maar muziek met een lage bitrate klinkt voor mijn gevoel wel wat vlakker en 'doodser', alsof ze met name de bas bijna helemaal hebben weggelaten. Voor het overige is het inderdaad een beetje gegoochel met cijfers. Ik zou er echt mijn hand niet voor in het vuur durven steken dat ik bij een 'blind test' het verschil hoor tussen 192, 256 of 320 kb/s of zelfs met een CD. Waarschijnlijk niet zelfs. Wat dat betreft ben ik het wel met Yamato eens.

Hierboven werd een aantal keer beweert dat het voor het menselijk oor helemaal niet hoorbaar is. Dan vraag ik me af wat de meerwaarde is van die hoge bitratie.

Nouja, in de eerste plaats is het verschil tussen een CD een een mp3tje (of aac/m4a voor degenen die met iTunes coderen) voor de meeste mensen hoorbaar, zeker op een goede muziekinstallatie.

Het verschil in bitrate is gewoon dat ieder mens een andere gehoorgrens heeft. Hoe beter je gehoor, hoe hoger de bitrate waarin jij nog een kwaliteitstoename waarneemt t.o.v. een iets lagere bitrate. Volgens Sietse ligt de grens voor iedereen bij een bitrate van 200. Ik durf echter wel te zeggen dat ik denk dat deze grens pas bij 256 ligt. Eigenlijk, zo zou je kunnen stellen, is het dus onzin om je mp3-bestanden in een hogere bitrate te coderen.

Toch is 320 volgens mij over het algemeen de meest gewilde bitrate, puur omdat mensen vaak geen zin hebben om hun gehoor aan een test te onderwerpen en dus maar voor het best beschikbare gaan. Misschien ook omdat mensen graag willen geloven dat hun gehoor WEL goed genoeg is om het verschil waar te nemen tussen een mp3 van 320 en één van 200/256. Daarnaast heb je nog mensen die het gewoon een prettig idee vinden dat ze in ieder geval de best beschikbare mp3'tjes 'in handen hebben'.

Ik behoor zelf tot de groep die gewoon nooit de moeite genomen heeft om een luistertest te doen en daarom maar het best mogelijke heeft gekozen. Omdat ik mijn muziek echter met een variabele bitrate codeer is dat V0, hoewel ik me later bedacht dat ik waarschijnlijk geen verschil waar zou nemen tussen V0 en V1 blijf ik toch in V0 coderen omdat ik een hekel heb aan inconsistentie.

MP3 (64-192 kbps): 1
MP3 (193-256 kbps): 2
MP3 (320 kpbs): 2
MP3 (V6-V1): 4*
MP3 (V0): 1
AAC (62-192 kbps): 0
AAC (193-256 kbps): 0
AAC (320 kbps): 0
Ogg Vorbis: 0
FLAC: 2*
Apple Lossless: 0
AIFF: 0
WAV: 0
Anders: 0
Maakt me niet uit, ik laat het zoals ik het binnenhaal: 0
Ik heb geen flauw idee waar je het over hebt: 0

Ben ik absoluut met je eens.



Denk dat het inderdaad hier om gaat. Lijkt me verder vooral een houding voor lieden die niet vaak genoeg het belang kunnen benadrukken van de grootst mogelijke technologische kolder.

192 kbps .mp3 of V0/V1. 256 of 320 hoeven van mij niet. Dat verschil is toch niet hoorbaar (ook niet op fatsoenlijke speakers).

@ Harco: Het verschil tussen 192 en 320 is wel degelijk hoorbaar. Zeker op goede speakers. V0 is overigens van dezelfde kwaliteit als 320 en V1 is ongeveer gelijk aan 290 dus wat dat betreft snap ik je ook niet echt.

@ Haanhoen: Jij vindt het ook gewoon prettig om dingen als onzin en het aannemen van een houding te bestempelen, daar ken ik je lang genoeg voor. Hoewel je in de kern gelijk hebt ligt het in deze toch iets genuanceerder.

Verschillen in geluidskwaliteit tussen de diverse mp3 bitrates zijn duidelijk hoorbaar als ik via de smartphone met mijn Sennheiser IE 80 'oortjes' luister.
Er is dan ook een verschil waarneembaar tussen FLAC en mp3 320 geluidskwaliteit. Dat laatste verschil is wel erg klein en ik moet goed opletten om het te horen en de muziek moet er zich voor lenen.
De intro van Thriller leent zich hier bijvoorbeeld goed voor. Bij FLAC klinken de voetstappen, de dichtvallende deur en het wolvengehuil net even wat strakker en beter gedefinieerd.
Maar FLAC neemt wel meer dan tweemaal zoveel geheugenruimte in als mp3 320!
(Voor streamen is dat laatste natuurlijk niet relevant zolang de dataoverdrachtsnelheid het bij kan benen).
Gelukkig wordt SD kaart opslagcapaciteit ook steeds groter en wordt de dataoverdracht ervan sneller zodat high resolution audio opslag geen probleem meer hoeft te zijn.
Voor het merendeel van de muziek die ik op mijn smartphone beluister vanaf de SD-card volstaat mp3 320 kwaliteit. Een paar van mijn lievelingstracks beluister ik met FLAC kwaliteit.
Als ik echt van muziek wil genieten prefereer ik CD kwaliteit via mijn hifiset thuis en ga ik er lekker voor zitten, daar kan niets tegenop (behalve een live concert natuurlijk).