Zie je topic nu pas
Larzz. Ik heb een beetje een dubbel gevoel bij de RvGs. Het fijne van de serie is dat een groot deel van de Blue Note catalogus toegankelijk werd voor het grote publiek. Ik heb echter inderdaad ook niet zoveel lovende woorden voor het geluid. Ik vind het zelf vaak te blikkerig, blaaswerk te ‘hard’ of koud en de piano te ver weg en ook heel kil klinken. Zelf gaat mijn voorkeur vaak uit naar Japanse remasters, maar deze zijn vaak prijziger en liggen niet vaak in de winkels (al koop ik nu nog zelden iets in een fysieke winkel).
Fijn dat ze er zijn, maar ze verdienen zeker niet de lof onder het mom van ‘remastered by the old master himself’. Want al heb ik Rudy hoog zitten, zijn remasters zijn nou niet bepaald het toonbeeld van prachtige geluidskwaliteit.