Ondanks vakantie geen tijd gevonden om te bemoeien met de voorrondes, maar moet zeggen dat ik me prima kon vinden in de finalelijst. Daar had mijn bijdrage weinig toegevoegd, behalve dat in ieder geval The Return of the Giant Hogweed toch wel gemist wordt.
Hoewel de muziek allemaal van voor mijn geboorte is, kon ik uiteraard niet afwezig blijven in de finale, want wat een prachtmuziek heeft deze band in een paar jaar tijd gemaakt.
Met op nummer 1 één van de mooiste stukken muziek die er ooit gemaakt is. Wat een opbouw, wat een compositie, wat een afwisseling, wat een stem, wat een instrumentaal vakmanschap en zo kan ik nog wel even doorgaan! Ondanks dat ik het inmiddels honderden keren gehoord heb, word ik nog elke keer weer geraakt door de pracht die het nummer herbergt.

1. Firth of Fifth
2. The Musical Box
3. One for the Vine
4. The Fountain of Salmacis*
5. Eleventh Earl of Mar*
6. Carpet Crawlers
7. The Battle of Epping Forest*
8. Dancing with the Moonlit Knight
9. Mad Man Moon*
10. Blood on the Rooftops*

01. Supper's Ready
02. One for the Vine
03. Carpet Crawlers
04. The Cinema Show
05. Firth of Fifth
06. In the Cage
07. Dancing with the Moonlit Knight
08. Blood on the Rooftops*
09. Mad Man Moon*
10. Ripples

1. One for the Vine
2. In the Cage
3. Afterglow*
4. Firth of Fifth
5. The Musical Box
6. The Battle of Epping Forest*
7. Carpet Crawlers
8. The Lamia
9. The Cinema Show
10. Ripples

1. Firth of Fifth
2. The Musical Box
3. Dancing with the Moonlit Knight
4. The Cinema Show
5. Carpet Crawlers
6. Supper's Ready
7. Entangled
8. The Fountain of Salmacis*
9. One for the Vine
10. The Battle of Epping Forest*

1. Supper's Ready
2. One for the Vine
3. The Musical Box
4. Dancing with the Moonlit Knight
5. The Battle of Epping Forest
6. Blood on the Rooftops
7. Mad Man Moon
8. Entangled
9. Dance on a Volcano
10. The Cinema Show

Lastig. Er zitten sowieso maar weinig (of misschien wel geen) zwakke nummers in de finale. Supper's Ready is wel een uitschieter. Het enige nummer dat echt ontbreekt is The Knife.

01 White Mountain*
02 Firth of Fifth
03 Dance on a Volcano*
04 Dancing with the Moonlit Knight
05 Ripples
06 The Battle of Epping Forest*
07 Eleventh Earl of Mar*
08 Entangled
09 One for the Vine
10 Afterglow*

Het herbeluisteren kan maar 1 winnaar opleveren en dat is dan toch White Mountain.
Toch een mooie tijd, Genesis in 1970....

Vandaag vrij intensief naar Genesis vóór 1978 luisteren betekende voornamelijk een weerzien met oude bekenden, maar ook het ontmoeten van enkele nieuwe gasten. Uiteindelijk kwamen toch weer de bekendste nummers bovendrijven, maar die top vijf is dan ook wel om door een ringetje te halen! Ik ben alleen verbaasd dat The Lamb Lies Down on Broadway (het titelnummer) de finale niet gehaald heeft, die had bij mij gemakkelijk de top 10 gehaald.

01. Carpet Crawlers
02. Dancing with the Moonlit Knight
03. The Musical Box
04. Supper's Ready
05. Firth of Fifth
06. The Lamia
07. Ripples
08. Entangled
09. Afterglow*
10. The Cinema Show

https://townsquare.media/site/295/files/2012/07/Gabriel300.jpg?w=980&q=75
(Foto gestolen van ultimateclassicrock.com bij een artikel van Matthew Wilkening)

DE LIJNEN ZIJN GESLOTEN

Dank aan alle 23 deelnemers voor jullie stem en bijdragen. Ik heb ook zelf genoten van deze week.

Helaas moet er een nummer de laatste zijn. Tiebreaker overleefd, maar de finale was toch net een maat te sterk.

20. Watcher of the Skies (Foxtrot, 1972)


7 punten, 2 stemmen

19. Mad Man Moon (A Trick of the Tail, 1976)


13 punten, 4 stemmen

18. White Mountain (Trespass, 1970)


16 punten, 4 stemmen, nummer 1 van musician

Door het wegvallen van het mes het enige overgebleven nummer van Trespass en daarmee ook het enige nummer in de finale met bijdragen van Anthony Philipps en John Mayhew (en zonder Phil en Steve).
Helaas kwam niet iedereen na herbeluistering tot dezelfde conclusie als musician. Alsnog een terechte finalist natuurlijk...

Zeker een mooi nummer. De herbeluistering heeft hem zelfs nog uit de eliminatielijst gehouden (waar nummers als Dance on a Volcano en Supper's Ready nota bene wel in stonden). Maar daarmee was de koek ook wel weer op.

Over Dance on a Volcano gesproken:

17. Dance on a Volcano (A Trick of the Tail, 1976)


24 punten, 5 stemmen

Werd in de eerste ronde nog overtuigend toegevoegd (er werd zelfs schande gesproken van het ontbreken in de startlijst). Opwindend nummer wat hier ook zeker thuishoort, maar ja tussen zoveel klassiekers is het ook gewoon moeilijk standhouden.

Er gaat maar heel weinig boven Trespass.
A trick of the tail en Selling England by the pound wellicht.

Logischerwijs nooit nagemaakt door de (dus niet aanwezige) Steve Hackett. Had vermoedelijk wel zijn album kunnen zijn.

16. Eleventh Earl of Mar (Wind and Wuthering, 1976)


28 punten, 7 stemmen

15. The Lamia (The Lamb Lies Down on Broadway, 1974)


32 punten, 8 stemmen

14. The Fountain of Salmacis (Nursery Cryme, 1971)


40 punten, 8 stemmen

Ook the Fountain of Salmacis had een sterke eerste ronde. In de finale leek het tegen het eind nog hoger te eindigen, maar de laatste paar stemmers gaven niet zoveel punten. Het gaat hard met de nummers die niet in de startlijst stonden. Er zijn er nog 3 over geloof ik.

13. Entangled (A Trick of the Tail, 1976)


42 punten, 10 stemmen

Toch wel verrassend dat dit niet het hoogste Trick of the Tail nummer is. Er is er nog een over.

12. Blood on the Rooftops (Wind and Wuthering, 1976)


46 punten, 9 stemmen

Met iets meer dan 5 minuten alsnog een van de korter nummers in deze finale. Won de eerste ronde, maar komt net tekort voor de top 10. Dat komt vooral door het aantal stemmers, want de mensen die het in hun top 10 hadden gaven wel relatief veel punten.

11. Ripples (A Trick of the Tail, 1976)


47 punten, 12 stemmen

De hoogste notering van A Trick of the Tail kreeg daarentegen relatief veel stemmen, maar niet heel veel stemmen per persoon. Het eerste nummer dat meer dan de helft van de deelnemers in hun top 10 had staan.

En daarmee zijn we op de helft. Conclusie tot nu toe: de nummers met Phil Collins als zanger deden het heel goed in de eerste twee rondes, maar voor de finale gaan de meeste punten toch naar de nummers met Peter Gabriel.

10. Afterglow (Wind and Wuthering, 1976)


48 punten, 12 stemmen

9. The Battle of Epping Forest (Selling England by the Pound, 1973)


51 punten, 11 stemmen, nummer 1 van SBube

Terwijl andere albums nog hoogstens twee (en vaak een of nul) nummers in de strijd hebben is dit pas de eerste van de vier van Selling England by the Pound. Tevens het hoogst geplaatste nummer dat niet in de startlijst stond.

We maken een flinke sprong naar de nummer

8. In the Cage (The Lamb Lies Down on Broadway, 1974)


66 punten, 14 stemmen

Als ik goed heb gekeken is dit het hoogste nummer dat niet in de meest recente editie van de ProgLadder stond. (Mocht iemand bij de volgende editie nog een nominatieplekje over hebben...)

(Niet dat die lijst een gebrek aan Genesis heeft overigens.)

7. Supper's Ready (Foxtrot, 1972)


85 punten, 12 stemmen, nummer 1 van little lion man, ranboy, Salvadore en Gebruiker43757.

Nou, daar is 'ie dan. Het veel-delige magnum opus van Genesis. Een klinkende overwinning werd het inderdaad niet. Veel te weinig stemmen daarvoor. Wel scoort het nummer hoog in love/hate statistiekjes. Slecht een nummer kreeg meer eerste plaatsen...

6. The Cinema Show (Selling England by the Pound, 1973)


88 punten, 18 stemmen

Het hoogste nummer dat door niemand op 1 is gezet.

5. One for the Vine (Wind and Wuthering, 1976)


93 punten, 16 stemmen, de nummer 1 van uffing en Fathead





De hoogste notering met Phil Collins als zanger. Dat zal bij de post-1977 editie wel anders zijn. (Of Ray Wilson moet hier wel heel veel fans hebben).

Ray Wilson

4. Carpet Crawlers (The Lamb Lies Down on Broadway, 1974)


69 punten, 17 stemmen, nummer 1 van 50tracks, Alicia en Choconas

De hoogste notering van The Lamb Lies Down of Broadway. Kroop bij de laatste stemmer nog twee plekjes omhoog, maar het podium was nooit echt in zicht.

Ik moet overigens bekennen dat het The Lamb Lies Down album mij toch duidelijk minder aanspreekt dan de albums daarvoor en daarna. Toen ik alles weer ging beluisteren in de aanloop van deze editie had ik ook een beetje moeite om er doorheen te komen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er geen mooie nummers op staan, waarvan Carpet Crawlers er zeker een is.