Nee. Op 109

Oeffff, veel te laag natuurlijk!

https://imagizer.imageshack.com/img907/1706/S8eIGG.jpg

Edith Piaf - La Vie en Rose

Aantal Punten: 363
Aantal keren genoemd: 31x
Aantal keren Podium: 3x
Het beste nummer in de finale voor: Edgar18




Over het leven en de carrière van Edith Piaf is al genoeg geschreven.
La Vie en Rose is het eerste van twee Piaf nummers in de finale. Het is een nummer waarvoor Piaf zelf de tekst heeft geschreven in een periode waarop ze een romantische relatie had met Yves Montand. Omdat zij en haar muzikale gevolg in eerste instantie dachten dat de song niet sterk genoeg was werd het nummer niet in haar repertoire opgenomen en gaf ze de song aan Marianne Michel die de lyrics een klein beetje aanpaste en het nummer populair maakte in de Parijse muziekzalen. Piaf speelde het nummer zelf pas voor het eerst live in 1946 en het werd meteen een publieksfavoriet. In 1947 nam ze het op single op en dit nummer maakte haar ook internationaal beroemd.

Zo....dit was voor nu even de laatste...even een pauze in de bekendmaking

Nou, die laatste zes stonden allemaal in mijn top 20, en Nathalie zelfs op 3. Ik ga maar weer even mijn verwachtingen bijstellen .

Pfoe, La Vie en Rose staat ook laag zeg.

Gaat voorlopig prima! En dan heb ik het ook over de presentatie

1.
2.
3.
4.
5. Barbara - Dis, Quand Reviendras-Tu?
6.
7.
8.
9.
10. Jacques Brel - Voir Un Ami Pleurer

11.
12.
13.
14.
15.
16. Barbara - L'Aigle Noir
17. Edith Piaf - La Vie en Rose
18. Les Rita Mitsouko - Marcia Baila
19. Gilbert Bécaud - Nathalie
20.

21.
22. Vanessa Paradis - Joe le Taxi
23.
24. Barbara Pravi - Je l'Aime, je l'Aime, je l'Aime
25. Jacques Brel - Le Moribond
26.
27.
28.
29.
30. Zaz - Je Veux

01.
02. Barbara - L'Aigle Noir
03.
04
05.
06
07.
08. Barbara - Dis, Quand Reviendras-Tu?
09.
10. Barbara Pravi - Je l'Aime, je l'Aime, je l'Aime

11. Jacques Brel - Voir Un Ami Pleurer
12.
13.
14.
15.
16.
17.
18. Jacques Brel - Le Moribond
19. Les Rita Mitsouko - Marcia Baila
20.

21. Edith Piaf - La Vie en Rose
22. Vanessa Paradis - Joe le Taxi
23.
24.
25.
26.
27.
28.
29. Gilbert Bécaud - Nathalie
30. Zaz - Je Veux

Heb ik de mainstreamaward al binnen?


9. Les Rita Mitsouko - Marcia Baila
14. Gilbert Bécaud - Nathalie
16. Vanessa Paradis - Joe le Taxi
18. Zaz - Je Veux

Jij moet echt gaan oppassen, ventje!

Daarvoor heb je Marcia Baila te hoog gezet...

12. Jacques Brel - Voir Un Ami Pleurer
13. Les Rita Mitsouko - Marcia Baila
18. Vanessa Paradis - Joe le Taxi
19. Jacques Brel - Le Moribond
20. Gilbert Bécaud - Nathalie

https://imagizer.imageshack.com/img907/3783/3PPpeD.jpg

Kate & Anna McGarrigle - Complainte Pour Ste. Catherine

Aantal Punten: 369
Aantal keren genoemd: 28x
Aantal keren Podium: 2x
Het beste nummer in de finale voor: Brunniepoo




De zussen Kate & Anna McGarrigle waren een vocaal duo uit de Franstalige provincie Quebec in Canada. Kate, getrouwd met Loudon Wainwright III, is natuurlijk ook bekend als de moeder van Rufus en Martha Wainwright.
De muziek van de zussen McGarrigle heeft een geheel eigen sound met kenmerken van de Amerikaans-Franse folkmuziek. Hoewel ze deels Franstalige muziek zongen, zijn ze in Frankrijk onbekend; ze hebben er zelfs nooit opgetreden.
In Nederland en Vlaanderen werden de zusters in 1975 bekend met het nummer Complainte pour Sainte-Catherine, geschreven door Anna McGarrigle en Philippe Tatartcheff. De combinatie van melodie en harmonieen met de songtekst geven het nummer een bitterzoete toon. Over de kryptische tekst is trouwens veel te doen geweest want het is eigenlijk heel onduidelijk waar die nu over gaat en waar die op slaat, m.n. over de terugkerende zinnen: Y a longtemps qu'on fait d'la politique, Vingt ans de guerre contre les moustiques (iets van: We zitten al lang in de politiek, 20 jaar vechten tegen de muggen) is blijkbaar veel gediscussieerd...ach ja, een lied hóeft natuurlijk geen boodschap te hebben, als het maar mooi is en dat is het

https://imagizer.imageshack.com/img907/2788/fT5gDV.jpg

Françoise Hardy - Le Temps de l'Amour

Aantal Punten: 392
Aantal keren genoemd: 29x
Aantal keren Podium: 5x
Het beste nummer in de finale voor:




Françoise Hardy tekende haar eerste contract met het platenlabel Disques Vogue in november 1961. In april 1962. Kort nadat ze eindexamen had gedaan, verscheen haar eerste album Oh oh Chéri, met het titelliedje geschreven door hetzelfde schrijversduo dat voor Johnny Hallyday schreef.
Ze breekt door met het nummer Tous les Garçons et les Filles wat we later nog tegenkomen in deze finale. Op hetzelfde gelijknamige debuutalbum staat ook het nummer Le Temps de l'Amour. Het nummer is medegeschreven door Jacques Dutronc, ook iemand die we later nog in deze finale tegen zullen komen (en waarmee Françoise Hardy nog samen een kind heeft gekregen, maar dat terzijde). Een kort nummer, zoals gebruikelijk in die tijd, wat je doet verlangen naar meer en langer door de sexy maar krachtige vertolking van Hardy.
De interpretatie van het nummer door Hardy vormt dan ook de referentie van het nummer maar wordt wel ten onrechte heel vaak als de originele versie beschouwd...die is namelijk van ene José Salcy die het nummer net een half jaar eerder uitbracht, maar wiens versie compleet overschaduwd is door haar versie.

8. Kate & Anna McGarrigle - Complainte Pour Ste. Catherine
14. Vanessa Paradis - Joe le Taxi
15. Françoise Hardy - Le Temps de l'Amour
17. Barbara - L'Aigle Noir
18. Edith Piaf - La Vie en Rose

https://imagizer.imageshack.com/img907/6164/Xc6kgx.jpg

Jo Lemaire et Flouze - Je Suis Venue Te Dire Que Je M'En Vais

Aantal Punten: 408
Aantal keren genoemd: 31x
Aantal keren Podium: 1x
Het beste nummer in de finale voor:




Eind jaren 70 richt Jo Lemaire samen met haar toenmalige echtgenoot Philippe Depireux de groep Jo Lemaire & Flouze op. In 1979 verschijnt het eerste album Jo Lemaire + Flouze op de markt. Met daarop het aanstekelijke nummer "Tintarella di luna". Een jaar later volgt het tweede album Precious Time. De grote doorbraak komt echter met de derde LP Pigmy World in 1981 en de song "Je Suis Venue Te Dire Que Je M'En Vais", een cover van Serge Gainsbourg, welke meteen ook een hit in heel Europa wordt.

Het Franse enfant terrible Serge Gainsbourg nam het nummer zelf op in 1973 op het album Vu de l’Extérieur. Volgens kenners vond Gainsbourg de inspiratie voor het lied in de kliniek waar hij verbleef na zijn eerste hartinfarct. Wie goed luistert hoort zijn toenmalige vriendin Jane Birkin huilen in deze uitvoering. Hij heeft dan een tijdje een relatie met Jane Birkin, die net bevallen is van een dochter, Charlotte. Serge Gainsbourg legt het vervolgens uit aan een Franse journalist “Als alles slecht is, moet je zingen over mooie liefde. Als alles goed is, zing dan over de breuken en wreedheden ”. Het nummer is gewijd aan Françoise-Antoinette Pancrazzi, zijn tweede vrouw en moeder van zijn twee eerste kinderen. De teksten verwijzen naar Chanson d'automne, een gedicht van Paul Verlaine, waarvan hij bepaalde verzen citeert.
Jo Lemaire covert het lied dus in 1981 met haar groep Flouze wat voor haar haar eerste internationale succes betekende in zowat heel Europa als ook in Canada en haar ook op de kaart zet als zangeres van het Franse chanson. In Nederland blijft het succes van Je Suis Venue Te Dire Que Je M'En Vais wat achter bij de rest van Europa, het stond in 1982 slechts 5 weken in de Tipparade.
In deze finale stond het trouwens maar 1x in de top 3 van iemands lijstje, ondanks dat het 31x genoemd werd.

https://imagizer.imageshack.com/img907/3306/X76UmV.jpg

Stereolab - Cybele's Reverie

Aantal Punten: 414
Aantal keren genoemd: 29x
Aantal keren Podium: 6x
Het beste nummer in de finale voor: Choconas , Johnny Marr en Koenr




Stereolab is een Engels - Franse avant-popband die in 1990 in Londen werd opgericht . Onder leiding van het songwriting-team van Tim Gane en Lætitia Sadier combineert de muziek van de groep invloeden uit krautrock , lounge en popmuziek uit de jaren 60 , vaak met een repetitieve motorische beat met gebruik van vintage elektronische keyboards en vrouwelijke vocalen gezongen in het Engels en Frans. Hun teksten hebben politieke en filosofische thema's met surrealistische invloeden.
Met hun album Transient Random-Noise Bursts with Announcements uit 1993 breken ze door in de underground scene van zowel Engeland als de VS.
Ook hun album Emperor Tomato Ketchup uit 1996 werd goed ontvangen en veel gedraaid op de universiteitsradio's. Het album bevatte hun vroege krautrockgeluid met funk, hiphopinvloeden en experimentele instrumentale arrangementen. Cybele's Reverie was de eerste single van het album. Door John Peel werd het verkozen tot zijn nummer 11 song van het jaar op John Peel 's Festive Fifty voor 1996.
In onze Franstalige ladder bereikt het de 17e plaats en prijkt het in 3 eindlijstjes bovenaan.

https://imagizer.imageshack.com/img908/2320/IOKKvM.jpg

Lio - Amoureux Solitaires

Aantal Punten: 431
Aantal keren genoemd: 34x
Aantal keren Podium: 3x
Het beste nummer in de finale voor: -




Vanda Maria Ribeiro Furtado Tavares de Vasconcelos is een Belgisch-Portugese zangeres. Zij is bekender onder haar artiestennaam Lio. Lio werd geboren in Mangualde, een klein stadje in Portugal. Haar ouders waren politiek links, en Lio is deze maatschappijvisie trouw gebleven. Mede vanwege de toenmalige zware invloed van het Salazar-regime, gesteund door de Rooms Katholieke kerk, emigreerde Lio in 1968 met haar moeder naar België. Lio groeide verder op in Brussel, in een zeer modaal stadsdeel.
In haar tienerjaren dankte ze haar platencontract aan de Belgische belastingwetten, die haar muziekmaatschappij verplichtten om ook Belgische artiesten onder contract te nemen.
Tot verbazing van iedereen, ook van Lio zelf, verkoopt haar muziek ver boven de verwachtingen. Ze heeft een enorm succes met het nummer Banana Split, genoemd naar het bekende TV programma uit d jaren 70. De 2e single van haar debuutalbum is Amoureux solitaires en ook daarmee scoort ze een grote hit. Het is een bubblegum-popnummer dat geschreven is door o.a. Elli Medeiros die in Nederland ook nog een heel bescheiden top 40 notering had met het nummer A Bailar Calypso.

Dat was het voorlopig, we zijn op de helft van de finale. Morgenavond...eh inmiddels vanavond verder.

1. Stereolab - Cybele's Reverie
5. Jacques Brel - Le Moribond
7. Jo Lemaire et Flouze - Je Suis Venue Te Dire Que Je M'En Vais
13. Lio - Amoureux Solitaires
14. Les Rita Mitsouko - Marcia Baila
16. Gilbert Bécaud - Nathalie
17. Françoise Hardy - Le Temps de l'Amour
19. Jacques Brel - Voir Un Ami Pleurer

7. Françoise Hardy - Le Temps de l'Amour
9. Jo Lemaire et Flouze - Je Suis Venue Te Dire Que Je M'En Vais
12. Stereolab - Cybele's Reverie
13. Zaz - Je Veux
14. Vanessa Paradis - Joe le Taxi
19. Edith Piaf - La Vie en Rose

01. (26) Barbara - L'Aigle Noir
04. (24) Les Rita Mitsouko - Marcia Baila
07. (18) Jo Lemaire et Flouze - Je Suis Venue Te Dire Que Je M'En Vais
09. (29) Barbara - Dis, Quand Reviendras-Tu?
12. (19) Françoise Hardy - Le Temps de l'Amour
14. (27) Zaz - Je Veux
16. (20) Kate & Anna McGarrigle - Complainte Pour Ste. Catherine
19. (23) Jacques Brel - Voir Un Ami Pleurer
20. (16) Lio - Amoureux Solitaires

Gaat alweer hard

2. Stereolab - Cybele's Reverie
3. Les Rita Mitsouko - Marcia Baila
4. Lio - Amoureux Solitaires
6. Jo Lemaire et Flouze - Je Suis Venue Te Dire Que Je M'En Vais
7. Vanessa Paradis - Joe le Taxi
11. Françoise Hardy - Le Temps de l'Amour
13. Kate & Anna McGarrigle - Complainte Pour Ste. Catherine
15. Edith Piaf - La Vie en Rose
17. Zaz - Je Veux

3 Françoise Hardy - Le Temps de l'Amour
4 Les Rita Mitsouko - Marcia Baila
6 Lio - Amoureux Solitaires
9 Kate & Anna McGarrigle - Complainte Pour Ste. Catherine
10 Zaz - Je Veux
12 Stereolab - Cybele's Reverie
14 Jo Lemaire et Flouze - Je Suis Venue Te Dire Que Je M'En Vais

Dat is geen verkeerd rijtje om in te staan, maar plek 17 is natuurlijk wel veel te laag!

01.
02. Barbara - L'Aigle Noir
03.
04
05.
06
07.
08. Barbara - Dis, Quand Reviendras-Tu?
09. Françoise Hardy - Le Temps de l'Amour
10. Barbara Pravi - Je l'Aime, je l'Aime, je l'Aime

11. Jacques Brel - Voir Un Ami Pleurer
12.
13. Kate & Anna McGarrigle - Complainte Pour Ste. Catherine
14.
15.
16. Lio - Amoureux Solitaires
17.
18. Jacques Brel - Le Moribond
19. Les Rita Mitsouko - Marcia Baila
20.

21. Edith Piaf - La Vie en Rose
22. Vanessa Paradis - Joe le Taxi
23.
24. Stereolab - Cybele's Reverie
25.
26.
27. Jo Lemaire et Flouze - Je Suis Venue Te Dire Que Je M'En Vais
28.
29. Gilbert Bécaud - Nathalie
30. Zaz - Je Veux

Tjonge, wat een vreemde uitslagen. Zo had ik het willen zien:

1. Jacques Brel - Voir Un Ami Pleurer
2. Barbara - L'Aigle Noir
....

https://imagizer.imageshack.com/img908/3517/id9xVZ.jpg

Mylène Farmer - Désenchantée

Aantal Punten: 432
Aantal keren genoemd: 33x
Aantal keren Podium: 6x
Het beste nummer in de finale voor: dynamo d , johan de witt en vigil




Mylène Jeanne Gautier, beter bekend als Mylène Farmer, is een in Canada geboren Franse zangeres. Farmer is geboren in Canada, maar ze heeft Franse ouders en ze woont al vanaf haar jeugd in Frankrijk. Zij begon haar carrière als mannequin en actrice, maar scoorde in 1984 haar eerste hit met "Maman a tort". Dit nummer was geschreven en gecomponeerd door Laurent Boutonnat die later ook haar videoclips zou gaan regisseren. Mede dankzij deze mini-speelfilmachtige video's waarin erotiek maar ook dood en geweld een belangrijke rol spelen, werd Farmer binnen korte tijd een succes.
Gedurende haar carrière heeft Farmer een aantal records gebroken. Ze is de best verkopende Franse zangeres sinds 1984, heeft een recordaantal diamanten platen, en ze is de enige artieste die in vier opeenvolgende decennia een diamanten album heeft gekregen.

Désenchantée was de eerste single van haar in 1991 uitgebrachte derde studioalbum L'Autre ...
De single werd een groot succes in Frankrijk waar de eerste plaats in de hitlijst bereikte en in 1991 het meest gedraaide nummer op de Franse radio was. De tekst is weinig vrolijkmakend en gaat over een ontevreden en teleurgestelde generatie. "Plus rien n'a de sens, plus rien ne va. Tout est chaos ..." ofwel "Niets heeft nog zin, niets gaat me goed af." Alles is een grote chaos. " Het is het meest succesvolle nummer van Farmer en wordt algemeen beschouwd als haar lijflied.
De videoclip werd geschoten in vijf dagen (van 18 tot 23 februari 1991) in Boedapest en was met een budget van ongeveer 240.000 euro een van de langste in tijd (10:12). De video voor de single bevat een rel in wat lijkt op een concentratiekamp waar volwassenen en kinderen worden onderworpen aan dwangarbeid en onheus worden behandeld door gewapende bewakers. De scènes over het in opstand komen zijn redelijk realistisch opgenomen en bevatten veel geweld.
Buiten Frankrijk werd Désenchantée een matig succes, in Nederland haalde het bijv de 18e plaats in de hitlijsten en in België slechts de 23e. In 2002 bracht de Belgische zangeres Kate Ryan haar eurodance-achtige versie van "Désenchantée" uit welke in Europa een stuk succesvoller was dan het origineel, zij bereikte in België de 1e plaats en in Nederland de 2e.

https://imagizer.imageshack.com/img907/6967/iqkbEZ.jpg

Serge Gainsbourg - Cargo Culte

Aantal Punten: 433
Aantal keren genoemd: 26x
Aantal keren Podium: 5x
Het beste nummer in de finale voor: herman




Serge Gainsbourg was een Frans dichter, zanger, componist, acteur en regisseur en is de artiestennaam van Lucien Ginsburg, de zoon van Joods-Oekraïense ouders uit Charkov (Oekraïne), die hun geboorteland waren ontvlucht na de Russische Revolutie.
Hij volgde lessen schilderskunst, onder meer bij Fernand Léger, in de vergeefse hoop een groot schilder te worden. Tijdens zijn militaire dienst werd hij regelmatig gestraft wegens gebrek aan discipline en raakte hij gewend aan zwaar alcoholgebruik. Tot zijn twintigste kwam hij aan de kost door allerlei beroepen. Uiteindelijk kreeg hij een zeker succes als crooner in casino's en nachtclubs.
Serge Gainsbourg lijdt zijn hele leven aan de angst om afgewezen te worden en aan zijn overtuiging dat hij lelijk is . Door de jaren heen creëerde hij een beeld van een vervloekte en provocerende dichter. De teksten van zijn liedjes spelen vaak met dubbele betekenissen en illustreren zijn voorliefde voor provocatie.
In 1971 brengt hij het conceptalbum L' Histoire de Melody Nelson uit, wat gezien wordt als 1 van de hoogtepunten uit zijn oeuvre.
Als eerbetoon aan het werk van Vladimir Nabokov, bouwt Gainsbourg dit album rond een verhaal en een jong vrouwelijk 15 jarig roodharig personage, in werkelijkheid belichaamd door zijn muze, Jane Birkin. Birkin leent haar gelijkenis (op de hoes van de plaat) en haar stem aan het personage van Melody Nelson (wat zich voornamelijk beperkt tot het zeggen van haar naam)
Het album draait om het getal 7, het ongeluksgetal van de heldin van het verhaal.
Gainsbourg vertelt over haar ongelukken in het eerste nummer Melody (ze wordt overreden door zijn Rolls-Royce die naar de ontmoeting met de verteller leidt) en het laatste nummer Cargo Culte (ze komt om bij een vliegtuigongeluk), beide nummers duren 7 minuten. Daarnaast bevat het album 7 nummers voor een duur van bijna 28 minuten ( 7 x 4 minuten). Dit is een van de redenen voor het ontbreken van het korte nummer Melody Lit Babar wat eerst ergens in het midden van het album zou komen maar vervolgens door Gainsbourg verwijderd werd om op 7 nummers te blijven.

Het probleem met Cargo Culte in de finale was dat het relatief gezien in weinig lijstjes voorkwam, er waren slechts 5 nummers die minder genoemd werden in de ontvangen eindlijstjes. Maar als het voorkwam stond het wel vaak redelijk hoog.

https://imagizer.imageshack.com/img633/8997/D11TdI.jpg

Edith Piaf - Non, Je Ne Regrette Rien

Aantal Punten: 435
Aantal keren genoemd: 34x
Aantal keren Podium: 5x
Het beste nummer in de finale voor: Shaky




Over het leven en de carrière van Edith Piaf is al genoeg geschreven.

Non Je Ne Regrette Rien is gecomponeerd door Charles Dumont en de tekst is van Michel Vaucaire. Hun missie is om het nummer aan Piaf te laten horen in de hoop dat ze het zal zingen. Dat lijkt een onmogelijke opgave te worden. In oktober 1960 besluiten ze naar het huis van Piaf te gaan die herstellende is van een auto ongeluk en verder nergens heen kan gaan. Ze worden eigenlijk meteen weggestuurd door de secretaris van Piaf maar worden teruggeroepen door Piaf zelf…want nu ze er toch zijn kunnen ze net zo goed binnenkomen. Ze mogen 1 nummer laten horen waarop Dumont achter de piano kruipt en Non Je Ne Regrette Rien begint te spelen. Piaf’s houding slaat meteen om en zegt dat het nummer op haar lijf geschreven is. De rest is geschiedenis.

https://imagizer.imageshack.com/img908/833/dBfwYz.jpg

Michel Sardou - Les Lacs du Connemara

Aantal Punten: 436
Aantal keren genoemd: 27x
Aantal keren Podium: 8x
Het beste nummer in de finale voor: ranboy , Robbie34 en SBube




Michel Sardou is een Franse zanger, chansonnier en acteur. Hij komt uit een beroemde Franse artiestenfamilie. Zijn vader Fernand Sardou was zanger, cabaretier en acteur. Zijn moeder Jackie Sardou was zangeres en actrice.
In 1970 kwam zijn grote doorbraak in Frankrijk met de hits "Les Bals Populaires" en "Le Rire du Sergent". Een belangrijke factor voor het succes was componist Jacques Revaux, met wie hij tot in de jaren 90 zou samenwerken. Als een geëngageerde zanger maakt hij echter een moeilijke periode door halverwege de jaren 70. Hij stuit op kritiek met verschillende songs zoals J’Accuse, Le Temps des Colonies en Je Suis Pour (Ik ben er voor en daarmee bedoelde hij de doodstraf). In 1978 publiceerden zijn tegenstanders een essay getiteld 'Moeten we Sardou verbranden?' waarna hij zelfs enige tijd moet onderduiken. Maar hij wordt gesteund door andere artiesten en uiteindelijk keert de rust om hem heen weer terug.

Begin jaren 80 besluit Sardou om voortaan minder uitgesproken teksten te zingen. Aanvankelijk werkt dat niet goed, maar in 1981 verbaast hij vriend en vijand met de uitvoering van Les Lacs du Connemara. Het nummer gaat over de Ierse streek Connemara, waarbij Sardou veel typische Ierse kenmerken gebruikt in zijn tekst: de woeste en ruige natuur, met verwijzingen naar de Keltische cultuur, z'n legenden, Oliver Cromwell, Tipperary, Galway en typisch Ierse (familie)namen als Sean, Maureen, O'Connell en Flaherty.
Les Lacs du Connemara is niet alleen een doorslaand succes, maar zal voor de eeuwigheid licht beschonken medemensen op tafels jagen terwijl ze verwoed met witte servetten zwaaien. De overigen wankelen ondertussen polkagewijs het café of de feestzaal uit.
Het nummer trekt zich langzaam maar zeker op gang. De kracht zit in het bijna hamerende ritme. Terwijl Sardou op bezwerende wijze een desolaat Iers landschap beschrijft, valt er plots een versnelling uit de lucht. In die acceleratie komen alle personen uit de Connemara tot leven, zelfs ene Sean Kelly, waarbij je je afvraagt of het geen knipoog is naar de destijds populaire wielrenner. In volle IRA-crisis bezingt Sardou met liefde het fel geteisterde Ierland.
Het nummer heeft een nogal ongewone opbouw voor een Frans chanson. Het is uitzonderlijk lang (bijna zes minuten), waarvan de laatste twee minuten bestaan uit een enigszins bombastisch gearrangeerd instrumentaal stuk. Dit gedeelte is gespeeld door het London Symphony Orchestra en het koor dat bij dit orkest hoort.

Omdat je geen volledig top 30 moest inleveren kon ik het niet checken maar ik denk dat dit nummer anders het Love / Hate nummer van deze ladder was geworden, kijkende naar het feit dat het in slechts 27 van de 45 lijstjes voorkwam maar dan wel 8x in de top 3 en zelfs 3x bovenaan waardoor het dus nog een 12e plaats heeft bemachtigd.