Geef de nummers die je het liefst wel in de finale ziet 4, 3, 2 en 1 punten.

5 The Zealot Gene 4
5 Cross-eyed Mary * 3
5 Cold Wind to Valhalla * 2
4 Hunting Girl *
1 Skating Away on the Thin Ice of the New Day 1
A Passion Play, Part 1
Bourée
Hymn 43 *

Deadline: 14.00 uur

Geef de nummers die je het liefst wel in de finale ziet 4, 3, 2 en 1 punten.

6 The Zealot Gene 1
5 Skating Away on the Thin Ice of the New Day 4
5 Cross-eyed Mary
5 Cold Wind to Valhalla
4 Hunting Girl
2 A Passion Play, Part 1. 2
Bourée
3 Hymn 43 *3

Deadline: 14.00 uur

Geef de nummers die je het liefst wel in de finale ziet 4, 3, 2 en 1 punten.

8 Cross-eyed Mary +3
7 Skating Away on the Thin Ice of the New Day +2
6 The Zealot Gene
5 Cold Wind to Valhalla
4 Hunting Girl
4 Bourée +4
4 Hymn 43 * +1
2 A Passion Play, Part 1.

Deadline: 14.00 uur

GREATEST HITS OF JETHRO TULL - Ronde 3: Finale

Maak een top-10 van onderstaande lijst. Mooie toelichtingen worden gewaardeerd!

A Song For Jeffrey
Aqualung
Baker Street Muse
Budapest
Cold Wind to Valhalla *
Cross-eyed Mary *
Heavy Horses
Living in the Past *
Locomotive Breath
Minstrel in the Gallery
Mother Goose *
My God *
Skating Away on the Thin Ice of the New Day
Songs from the Wood
The Whistler *
The Zealot Gene
Thick as a Brick, Part 1
To Cry You A Song *
Velvet Green
With You There to Help Me

Deadline: zaterdag 9.00 uur

1. Baker Street Muse
Een heerlijke song om te luisteren terwijl je door de stad loopt. Eén van de meest stadse songs van Ian, denk ik. Ik snap niet veel van de tekst, maar het gaat wel om het straatleven, en ik geloof dat Ian het ook schreef met in zijn herinnering London. Wat mij betreft het mooiste en meest coherente van Tull. Prachtig gezongen en mooi gespeeld. Met name het stuk: 'I have no time, for Time Magazine or a Rolling Stone'

2. Thick a a Brick Part 1
Als heel Thick as a Brick als één song had meegedaan dan stond het op 1. Nu voelt het wat incompleet. Wel is Thick as a Brick het mooiste en beste stuk muziek ooit gemaakt. Dat vind ik tenminste. Ik denk dat ik deze zo vaak heb gehoord dat ik elke zin kan meezingen en elke slag kan meedrummen.

3. With You There To Help Me
Prachtige hardrock en een krachtige opener van de 'gitaarplaat' van Tull. Zowel Ian als Martin spelen hier electrische gitaar. Er staat ook wel fluit en akoestische gitaar op de plaat, maar het is voornamelijk veel electrische gitaar. Deze song heeft lekker veel dynamiek en kent een lekker stevig middenstuk, met scheurende leadgitaar van Martin. Een beetje op de achtergrond maar toch echt hoorbaar is de piano van John Evan, die later een echt belangrijk lid van de band zou worden.Het refrein van deze song is er ook eentje die lekker in je hoofd blijft zitten.

4. To Cry You a Song
Eigenlijk hetzelfde verhaal als bij With You There To Help Me, maar dan nog meer electrische gitaar. Sterker nog, deze song begint met een twinlead, terwijl Tull daar helemaal niet mee bezig was. Heerlijke rocksong. In de solostukken hoor je ook twee leadgitaren, twee keer Martin? Of toch Ian en Martin?

5. Aqualung
Ook al is het niet per sé mijn favoriete Tull-song, ik kan er niet om heen dat ik het wel een geweldige song vind. Een knaller van een opener en helemaal geen hitsingle, en toch hun bekendste nummer (denk ik). Ik geloof dat de gitaarsolo één van de 100 best gitaarsolo's allertijden is.

6. Budapest
De beste song uit hun jaren 80-avonturen. Het zal vast niet deze song zijn geweest die doorslaggevend was om Metallica de grammy voor beste metal-band te ontfustelen. Het is een lekkere epische symfonische song, die in met een ander arrangement met orkest later nog veel mooier is vertolkd (zoek maar op).

7. The Whistler
Toen dit spel begon, las ik de tracklist, en een week lang is dit nummer niet uit mijn hoofd geweest. Nooit geweten dat ik dit zo een ontzettend fijne song vond. Ik was er zelf niet opgekomen. Zo zie je maar weer. Tull op zijn folkiest.

8. Mother Goose
Zou eigenlijk hoger moeten staan, maar ik ben slecht in een goede lijst samenstellen. Al dat geschuif continu. Ian's grappigste tekst en met Martin op blokfluit. Deze song is tijdloos tot en met en volledig akoestisch, wat ook wel gaaf is voor een band die live nogal hard kan spelen.

9. Zealot Gene
De plaat Zealot Gene vond ik een erg aangename verrassing. Een totaal andere line-up dan dat de meeste mensen gewend zijn. En de grootste afwezige moet wel Martin Barre zijn. Maar ik vind dat Florian O'Phale prima zijn mannetje staat. Deze song heeft wat lekker licks, met name in de pre-chorus. Tja, die keyboards maken het misschien wat banaal, maar Tull zonder banaal is ook weer geen Tull natuurlijk

10. A Song for Jeffrey
Jeffrey is natuurlijk Jeffrey Hammond, waarmee Ian al eerder in een band zat. Een goede vriend ook van Ian, want hij droeg wel drie nummers aan hem op (Song for Jeffrey, Jeffrey goes to Leicester Square en For Michael Collins, Jeffrey and Me). En dat allemaal in de tijd dat Jeffrey niet in de band zat. Wat een eer!
Deze song is Tull op zijn bluesrockiest, met akoestische slide, mondharmonica, met een mooie jazzy passage aan het eind en dat typische door Roland Rahsaan Kirk-beinvloedde fluitspel. Een wat vergeten song van een wat vergeten plaat, en blij dat deze mocht meedoen.

01. Thick as a Brick, Part 1
02. Locomotive Breath
03. Budapest
04. Skating Away on the Thin Ice of the New Day
05. Minstrel in the Gallery
06. Heavy Horses
07. Living in the Past *
08. Songs from the Wood
09. Aqualung
10. Baker Street Muse

01 Heavy Horses
02 Thick as a Brick, Part 1
03 Budapest
04 Velvet Green
05 Songs from the Wood
06 The Whistler *
07 To Cry You A Song *
08 Aqualung
09 My God *
10 A Song For Jeffrey

"Ik zou eigenlijk meer Jethro Tull moeten luisteren". En dat heb ik dus gedaan, tijdens en in de aanloop naar deze week. Het heeft de nodige herwaardering opgeleverd en toch ook wel de bekende constateringen dat het folkrocksetje Songs from the Wood / Heavy Horses (companion pieces voor de Mike Batt-albums van Steeleye Span) nog steeds wel favoriet is en dat er te weinig liedjes in een toptien passen. Buiten mededinging eervolle vermeldingen voor Cross-Eyed Mary, Locomotive Breath en With You There to Help Me dus en recente worp The Zealot Gene viel ook niks tegen.

1 thick as a brick
Jammer part 1. En 2 niet 1 nummer

2 bakerstreet muse

3 with you there to help me
Mn eerste plaat van hun op en bandrecorer opgenomen

4 Budapest

5 my god
Hoop dat dit de lange uitvoering is die ook op de 40 jarige uitgave staat als extended

6 skating away

7 Aqualung

8 to cry you a song
Dit staat ook de de eerste plaat die ik op band recorder had staan van de plaat benefit mijn 1 na mooiste Jethro Tull album.

9 a song for jeffrey

10 Heavy horses

Jammer te laat voor eliminatie ronde.
Heb ook een leven

1. Thick as a Brick, Part 1
2. Living in the Past *
3. Locomotive Breath
4. The Whistler *
5. Skating Away on the Thin Ice of the New Day
6. Aqualung
7. Heavy Horses
8. My God *
9. A Song For Jeffrey
10. Baker Street Muse

Voor wie net als mij wel een playlistje nodig heeft:

https://open.spotify.com/playlist/5QIu12RXlLkRjlmzjnA010?si=d60e51e9a5b4473e

Je hebt de liveversie van Skating Away, maar die is eigenlijk nog leuker!

1. Thick as a Brick, Part 1
2. Aqualung
3. Locomotive Breath
4. Heavy Horses
5. Mother Goose *
6. My God *
7. Songs from the Wood
8. To Cry You A Song *
9. The Whistler *
10. Cross-eyed Mary *

Hoewel deze Greatest Hits me geleerd heeft dat Jethro Tull meer goede nummers voortgebracht heeft dan waar ik weet van had, heeft het me ook geleerd dat Thick as a Brick voor mij toch echt wel hun 'masterpiece' is. Wat een fantastisch stuk muziek is dat toch, alles aan die compositie klopt!

1. Thick as a Brick, Part 1
2. Budapest
3. To Cry You A Song *
4. My God *
5. Heavy Horses
6. Locomotive Breath
7. Aqualung
8. The Zealot Gene
9. Skating Away on the Thin Ice of the New Day
10. A Song For Jeffrey

Des te onbegrijpelijker dat het tweede deel niets eens door de nominatieronde is gekomen...

01. Locomotive Breath
02. Living in the Past *
03. Cross-eyed Mary *
04. Aqualung
05. My God *
06. To Cry You A Song *
07. A Song For Jeffrey
08. Skating Away on the Thin Ice of the New Day
09. Heavy Horses
10. The Whistler *

Ik dacht er aan om naar bed te gaan, maar toen schoot me dit spelletje nog te binnen. Ach, barst! Glad vergeten.
En Jethro Tulls gloriejaren zijn me net wat te dierbaar om niet alweer een spelletje van Casartelli over het hoofd te zien.
Dierbaar of niet, ik moest alle nummers nog wel een keer (her)beluisteren, want sommige liedjes uit de startlijst (lang, héél lang) niet gehoord.

1. Thick as a Brick 10: ik zou recalcitrant genoeg zijn om dit nummer dan, als enige tot nu toe, niét op #1 te zetten (want eigenlijk zet Mssr Renard dit nummer ook op #1), maar daarvoor is het epos gewoon te fantastisch. Om dan toch eigenwijs te zijn: wél gewoon het hele nummer, want onzin om alleen de A-zijde te benoemen. Het nummer heet 'Thick Is A Brick' en duurt bijna 44 minuten. Daar was helaas niet tegenop te snijden in de vinylperserijen. Op de LP-versies staat dan ook geen 'part 1' oid, maar op zowel de A-kant als op de B-kant 'Thick Of A Brick', zonder suffix, toevoeging of specificatie. Op enkele cd-uitgaves, zoals deze uitgave, staat het nummer dan ook als één track. En wat voor een! Mind blows. Jaw drops. Ears bleed. Skin goosebumps.

2. My God * 9: op het nipperste nippertje werd dit nummer in de eerste ronde toegevoegd. Mijn favoriete song van "normale lengte" en het zal niet voor het eerst geweest zijn dat mijn favoriet voortijdig in een GH sneuvelt.

3. Cross-eyed Mary * 8,8: ik denk dat ik eerder de coverversie van Iron Maiden kende (de b-kant van de single 'The Trooper'), dan het origineel. Misschien is Iron Maiden dus ook wel de reden dat ik in de jaren 80 Jethro Tull heb leren kennen? Als dat zo is: nog bedankt guys! Tulls versie is trouwens stukken beter.

4. Locomotive Breath 8,8: zelden had een progrocksong zo'n iconische metalriff. En toch was de Earring een jaar eerder met het mijns inziens vergelijkbare 'Back Home'. Lager dan Cross-Eyed Mary, want waar dat nummer een fenomenaal intro heeft, daar komt 'Locomotive Breath' juist als een ware stoomlocomotief (te) langzaam op gang.

5. With You There to Help Me: 8,7. Man man man, dat gitaargeweld! Het is pas 1970, maar de gitaarsound is nog meer "metal" dan Led Zeppelin en Black Sabbath destijds. Supereffectief in combinatie met die dampende folkrock.

6. To Cry You A Song * 8,6: hoe prachtig ik folkrockkant van Tull ook vind, als ze er ook nog gitaren doorheen laten scheuren, niet zelden met pakkende riffs, dan word ik pas écht blij.

7. Aqualung 8,5: ♪ Feeling like a dead duck♪ is de enige zin die ik altijd onthoud van de songtekst. Erg grapppig, zou zomaar een spreuk aan de wand mogen zijn.

8. Baker Street Muse 8,5: het lijkt wel een boek van Charles Dickens op muziek. Het waaiert en dwarrelt op barokke wijze alle zijpaden en dwarssteegjes in. Soms prachtig, soms zoekend, altijd fascinerend.

9. Velvet Green 8,4: samen met het helaas op het állerlaatste nippertje geëlimineerde 'Hunting Girl' het beste nummer van 'Songs From The Woods', met wel meer dan een incidentele knipoog naar Mike Oldfield. Althans, dat hoor ik erin. Met zo'n prachtig folkrockriff die schreeuwt om een vertragende postmetalsludgecoverversie van een band als Cult Of Luna ofzo.

10. Cold Wind to Valhalla *: 8,3
---------------------------------------------
Bubbling under:
Heavy Horses 8,2: eind jaren 80 leren kennen terwijl ik me toen vooral onderdompelde in thrash-, black- en deathmetalherrie. Zo heavy vond ik deze horses dus niet. Wel mooie sierpaarden waar ik liever naar luisterde dan dat ik keek naar de paarden van Anky van Grunsven. (Nee, het gaat nu werkelijk nergens meer over)

A Song For Jeffrey 8,2: fraaie Don van Vliet-imitatie van Ian.

The Whistler * 8,2

Minstrel in the Gallery 8: duurt net iets te lang voor het op gang komt. Had beter zes i.p.v. acht minuten kunnen duren: dan zou het mijn Top 10 hebben gehaald. Ook dankzij het geweldige gitaarwerk, al is juist de main riff wat te obligaat.

Mother Goose * 8

Songs from the Wood 8

Budapest 7,9: ik heb de cd 'Crest Of A Knave', maar nooit geluisterd. Instrumentaal en compositorisch werkelijk verbluffend prachtig, dat had ik niet verwacht van een plaat uit 1987. Wat mij betreft Grammy-waardiger dan menig nummer op 'And Justic For All'. Wat een fijne verrassing. Echter, Ians zang klinkt hier een stuk gerijpter dan op zijn 70s platen. Het lijkt wel alsof hij hier Mark Knopfler nadoet. En nee, dat is geen compliment. Strafpunten.

Skating Away on the Thin Ice of the New Day 7,7: 'War Child' is de enige plaat van Jethro Tull uit de periode 1968-1980 die ik tot twee jaar geleden niet had (tot ik 'em twee jaar geleden in een kringloop tegenkwam). Afgaande op de kritieken vond ik het de tijd van het luisteren niet waard. Nu ik dit nummer luister, en blijkbaar het meest populaire nummer van dit album, snap ik de kritieken ergens wel. Het heeft iets frivools en luchtigs en klinkt alsof Tull probeerde een hitsingle te maken. Het kan me op zich wel bekoren, maar vind het toch een slag minder dan het andere werk uit de 70s. Mooie quote van RYM: "This is a weird track, it is as if they took an accordian, a banjo, and weird Bulgarian folk music and went skating on the families pond in Prague until the ice broke and everyone fell into the water and drowned."

Living in the Past *: 7,5

The Zealot Gene 7,3: ik hoor een gemotiveerde Ian en het plezier straalt van de muziek af, tegelijkertijd doet het me bar weinig. Het is allemaal veel te veilig gespeeld en geproduceerd. Weg zijn al die gekkigheid, rococo-tierelantijntjes, onverwachte ingevingen en aparte wendingen van weleer.

Zouden de stemmers hier ook bekend zijn met Psychotic Waltz? Deze progmetalband-met-dwarsfluit- was mijn favoriete band in de jaren 90 en niet geheel ontoevallig was Tull de favoriete band van de zanger-dwarsfluitist.
Dit is een logische en toegankelijke instapsong voor deze band: I Remember

EDIT: terwijl ik dit schreef, piepte Choconas ertussen en bezigde de recalcitrantie die ik slechts vijnsde.

Ik bijvoorbeeld ben heel goed bekend met Psychotic Waltz en het soloproject Deadsoul Tribe. Ik ben zelf niet meer zo bezig met progmetal-albums (mijn arme oren). Maar het is zeker gaaf.

Als ik ook mag namedroppen (acts die door Tull zijn geïnsprireerd of er op lijken), kom ik uit op: Red Jasper, The Carpet Knights en de soloplaten van Martin Barre. Ook Blodwyn Pig (met Mick Abrahams) en Wild Turkey (met Glenn Cornick) zijn de moeite waard.

Wat te denken van 't Zweedse Ritual!

Verder is Psychotic Waltz ook weer niet zo Progmetal als Prog/Metal kan zijn. Het heeft een diepere blueslaag in zich en sowieso veel meer gevoel dan de meeste toonladdersmijters uit dat vermoeiende genre. Mosquito is een prima album bv.

Ritual ken ik niet. Ik zal het eens proberen.

Ik zie dat er meer Rituals zijn, ik doel op deze:
Ritual (III) - MusicMeter.nl

Ik zie bijvoorbeeld nergens het nummer Teacher terug of live is a long song of nummers van Roots to branches een van hun beste albums

Gert, het is een spelletje van een week en volgens mij doen er minder dan 10 mensen mee. Life's a Long Song is zeker leuk. Ik mis Wond'ring Aloud en zo mist iedereen wel wat. Een uutgebreid Jethro Tull-spel zou langer duren, maar vergt wel meer voorbereiding en organisatie. Ik heb dat ooit eens gedaan voor Allman Brothers, maar raakte gefrustreerd. Ik vind het al knap als iemand een langdurig spel organiseert.

Dit format van een week heeft nadelen maar is ook wel weer leuk, omdat je het ook zelf makkelijk kunt organiseren en er binnen een week weer een nieuwe band/act wordt aangepakt.

Binnenkort doe ik Barclay James Harvest. Je bent bij deze welkom.

Ik had het titelnummer van Roots to Branches genomineerd maar kreeg daarin geen enkele steun. Jammer, het had mijn uiteindelijke Top 10 wel gehaald.

Maar idd, dat is het spelletje.

Fascinerend toch hoe smaak werkt, want ik vind 'Mosquito' juist de enige van de (uiteindelijk) vijf albums waar ik niet helemaal in raak, en met afstand de minste vind. Dat van die blueslaag ("Butterfly!") en zeker van dat gevoel ga ik met je mee. Ritual moest ik even opzoeken. Of ik het überhaupt ken.
[...]
Goh, ik blijk er liefst drie cd's van te hebben.
Misschien maar eens luisteren dan.

Ben inmiddels wel benieuwd naar de uitslag, althans naar de posities onder de winnaar.

Ik kocht zo'n 18 jaar geleden dit boxje en dat was mijn 1ste kennismakking; https://www.discogs.com/release/2847222-Psychotic-Waltz-A-Social-Grace-Mosquito
Daarom horen deze 2 albums gevoelsmatig voor mij ook bij elkaar. Onzin natuurlijk maar zo gaat dat dan. Het titelnummer van Mosquito vind ik echt top en daarom schaal ik het album wat hoger in.




Dat overkomt mij gelukkig niet, ik weet altijd wel dat ik ze heb. Dat ik dan geen idee heb hoe ze klinken is een ander verhaal

Maar dat is de charme van een (te?) grote collectie zal ik maar zeggen

9 uur heb ik niet gehaald, 11 uur wel bijna. Ik kreeg alleen net bericht dat ik de cv even moet bijvullen, dat moet maar prioriteit hebben. Een last-minute lijstje mag dus nog, maar we beginnen zeer binnenkort.

20. Cold Wind to Valhalla *

Album: Minstrel in the Gallery

Aantal punten: 1
Aantal lijstjes: 1
Hoogste positie: 10


Uit twintig nummers maakten we toptienen. Fijn als ze dan allemaal ten minste genoemd worden, al is dat in het geval van Cold Wind to Valhalla echt op de bescheidenst mogelijke manier.

Je gaat solliciteren?

Dat heb ik twee jaar geleden nog gedaan, ben er nog van aan het bijkomen. Maar toen heb ik het cv aangevuld

CV aanvullen want anders heb je een koude wind uit Walhalla. Toevallig.