1. Big Thief - Los Angeles
2. Preservation & Gabe 'Nandez feat. billy woods - War
3. Wolf Alice - White Horses
4. Burial - Comafields
5. Jamie xx - Dream Night

1. BRUIT ≤ - Data
2. Cosmic Ear - Father and Son
3. Valkyrien Allstars - Lakenskrekk og Hakeslepp
4. Racing Mount Pleasant - Your New Place
5. Preservation & Gabe 'Nandez feat. billy woods - War
6. Big Thief - Los Angeles

7. Freddie Gibbs & The Alchemist - A Thousand Mountains
8. Burial - Comafields
9. McKinley Dixon - Run, Run, Run Pt. II
10. Jamie xx - Dream Night
11. Wolf Alice - White Horses
12. Djrum - A Tune for Us

Toffe finale, top twee vind ik ronduit fantastisch!

1. Racing Mount Pleasant - Your New Place
2. Wolf Alice - White Horses
3. Big Thief - Los Angeles
4. BRUIT ≤ - Data
5. Preservation & Gabe 'Nandez feat. billy woods - War

1. Preservation & Gabe 'Nandez feat. billy woods - War
2. BRUIT ≤ - Data
3. McKinley Dixon - Run, Run, Run Pt. II
4. Cosmic Ear - Father and Son
5. Valkyrien Allstars - Lakenskrekk og Hakeslepp

6. Racing Mount Pleasant - Your New Place
7. Burial - Comafields
8. Big Thief - Los Angeles
9. Djrum - A Tune for Us
10. Freddie Gibbs & The Alchemist - A Thousand Mountains
11. Jamie xx - Dream Night
12. Wolf Alice - White Horses

1. Burial - Comafields
2. Freddie Gibbs & The Alchemist - A Thousand Mountains
3. Jamie xx - Dream Night
4. Preservation & Gabe 'Nandez feat. billy woods - War
5. McKinley Dixon - Run, Run, Run Pt. II

1. Racing Mount Pleasant - Your New Place
2. McKinley Dixon - Run, Run, Run Pt. II
3. BRUIT ≤ - Data
4. Wolf Alice - White Horses
5. Freddie Gibbs & The Alchemist - A Thousand Mountains

1. Freddie Gibbs & The Alchemist - A Thousand Mountains
2. Jamie xx - Dream Night
3. Big Thief - Los Angeles
4. Burial - Comafields
5. BRUIT ≤ - Data

Ontzettend toffe en gevarieerde finale, dat doen we goed!

01. Cosmic Ear - Father and Son
02. Wolf Alice - White Horses
03. Big Thief - Los Angeles
04. Valkyrien Allstars - Lakenskrekk og Hakeslepp
05. McKinley Dixon - Run, Run, Run Pt. II

06. Djrum - A Tune for Us
07. Freddie Gibbs & The Alchemist - A Thousand Mountains
08. Preservation & Gabe 'Nandez feat. billy woods - War
09. Jamie xx - Dream Night
10. Racing Mount Pleasant - Your New Place
11. Burial - Comafields
12. BRUIT ≤ - Data

20 stemmers? Daar kan nog meer bij. Tot 20:00 uur de tijd!

1. BRUIT ≤ - Data
2. Valkyrien Allstars - Lakenskrekk og Hakeslepp
3. Burial - Comafields
4. Cosmic Ear - Father and Son
5. McKinley Dixon - Run, Run, Run Pt. II

6. Racing Mount Pleasant - Your New Place
7. Djrum - A Tune for Us
8. Preservation & Gabe 'Nandez feat. billy woods - War
9. Freddie Gibbs & The Alchemist - A Thousand Mountains
10. Wolf Alice - White Horses
11. Big Thief - Los Angeles
12. Jamie xx - Dream Night

Als het even kan binnen een uur, Gretz.

Anders komt je stem mooi te laat!

Over en sluiten. Uitslag staat.

Als ik nog verder dit donkere woud, dit web van bomen, binnenga, kom ik nooit meer thuis. Liever keer ik nu terug. Wat mijn gut feeling ook zegt, ik moet terug. Ik moet terug naar huis, mijn thuis, mijn sofa. Ik kan er echter niets aan doen. De vogels roepen me met hun gefiedel. De herten versieren me met hun geburl. De wolf huilt extra vervaarlijk bij elke stap die ik achteruit zet. En hoor ik daar een koeienlied? Ik kan niet terug. Ik moet door. Terwijl de biggelende zweetdruppels mij kietelen stijgt mijn temperatuur tot hoogtes die ik niet eerder voor mogelijk had gehouden. Een bekende melodie bereikt mijn jeukende oren. Zingt die vogel nou Somewhere in Between? Ik speur het dak van bladeren af op zoek naar de fluiter, maar ik zie hem niet. Dat is niet gek ook, want het wordt donkerder en donkerder. Er is een storm op komst. Ik moet terug. Ik moet. Terug. Maar ik zet een stap vooruit. En nog één. Nog één. Ik kan er niets aan doen. De grond stuwt me verder met wat voelt als 126 bpm. Het bos haalt me in alsof ik vastzit aan een onzichtbaar koord. Waar ik eerst nog recentere nummers leek te herkennen ontsteken de dieren in het bos nu in een kakafonie van nummers van alle tijden. Hotel California, A Forest. Alles door elkaar.
Net als ik denk dat de apocalyps is aangevangen verandert alles. Ik kom bij een open plek in het bos. In mijn warrige hoofd speur ik naar dat woord, dat ene woord waar mijn buurvrouw altijd mee pronkt. Een tra, ja, zo noemt mijn puzzelende buurvrouw dat altijd. Deze tra is anders dan andere tra's. Deze tra is niet normaal. Net als Hedningarna's album overigens. Zou er een vogel zijn die Pornopolka kan fluiten? Maar wacht eens even... Er is niets meer te horen. Hier is het muisstil! Alles behalve de lucht is veranderd. De lucht blijft hetzelfde: donker, chaotisch en de wolken racen om wie het eerst een rondje om de wereld is geblazen.

Openbare Basisschool voor Songs

In het midden van de open plek staat een gebouw dat lijkt op een basisschool. Iets associëren met een basisschool in deze omgeving moet haast wel een hallucinatie zijn. Wie gaat hier nou naar school? Boven de ingang prijken de woorden Openbare Basisschool voor Songs. Normaal ben ik niet nieuwsgierig hoor. Normaal zou ik nooit gluren, spieken of me ook maar iets inbeelden. Toch sta ik voor ik het weet bij de voordeur. Dicht. Ik besluit een rondje om het gebouw te lopen. Alles zit dicht. Hoor ik stemmen? Ik duik achter de enige boom die op deze open plek te vinden is. Ik weet niet waarom, maar iets zegt me dat ik hier niet hoor te zijn. Ik wacht langer en langer. De stemmen lijken zich te vermenigvuldigen en ze klinken luider en luider. Ik kan me niet meer bedwingen en ik kom uit mijn schuilplaats. De stemmen komen van boven. Ik klim zo goed als ik kan langs de boomstam omhoog en ik vind mijzelf terug op een meter of 6 boven de grond. Het gebouw heeft een plat dak en daar staat warempel een dakraam open! Ik ben nu al zo ver dat er geen weg meer terug is. Ik moet weten wat daar binnen gebeurt. Ik kies de meest betrouwbare tak uit. Het is er eentje waar minder scheuren en barsten in zitten dan bij de rest. De tak hangt boven het dak van de school. Als ik geluk heb, kan ik precies door het dakraam naar binnen gluren. O nee, gluren, spieken. Ben ik dit? Doe ik dit? Ik schuif met benen aan weerszijden over de tak richting het puntje.

Het hele gezelschap kan ik niet overzien, maar dit lijkt een groep van ongeveer 21 dames en heren met puntmutsen en baarden. Snobben denk ik. Of nerds. Eén van beide óf, wat ook nog kan: beiden. Na de reis die ik heb afgelegd verbaas ik me daar niet meer over. Ik hoor een deur opengaan.
"Klaagzang over finalisten incoming", zegt een stem als er een heer met een petje met propellers op zijn hoofd mijn blikveld inloopt. De spreker wordt op zijn vingers getikt door een heer die de leiding lijkt te nemen.
"Binnen deze muren wordt ieders mening gerespecteerd, mijn beste", klinkt het. "Fijn dat iedereen er is. Laten we beginnen met de leerlingbespreking. We moeten de rapporten opmaken. Welke songs bespreken we vandaag, juffrouw?"
"Het is een klasje van 12, meester. Een divers klasje met potentieel, maar ook met twijfelgevallen."
Eén van de aanwezigen verslikt zich. "Twijfelgevallen zei u?!"
"Ach ja, juffrouw, deze meester hier verslikt zich bijna in de koffie. Matigt u uw toon alstublieft. Deze 12 leerlingen zijn hier voor een reden. Ze zijn allemaal goed genoeg bevonden om aan dit klasje deel te nemen. Daar hebben we immers zelf voor gezorgd."
"Ja, meester."
"Akkoord, laten we beginnen."

"Als eerste hebben we hier A Tune for Us. Meester Zwammer, u als mentor van dit kind, kunt vast iets over haar vertellen."
"Jazeker, meester. A Tune for Us is een song die haar eigen wereld in stand probeert te houden. Ze is bedachtzaam en verstild, maar in die stilte gebeurt er veel: ze telt, luistert, voelt. Als ze aan haar tafeltje zit drumt ze zachtjes tegen de onderkant van de tafel, bijna onhoorbaar. Haar bewegingen hebben iets precies en haast mathematisch. Als anderen druk doen, lijkt zij een ander tempo te volgen, alsof ze een maatsoort kent die niemand anders kent. Haar gevoel voor structuur maakt haar rustig en sereen. Spreken doet ze nog niet, meester, maar de klanken zeggen voldoende. Er is ook progressie meester. Ze groeit."
"Dank u, meester Zwammer. Tenzij iemand anders nog iets te melden heeft is het tijd voor de stemming."

Ik kan niet precies zien wat er nu gebeurt, maar er worden papieren over de lange tafel geschoven. De aanwezigen hummen en knikken, totdat alle papieren bij elkaar bij de juffrouw op een stapel liggen. Ze neemt het woord.

"De uitslag, heren:"

12. Djrum - A Tune for Us (13 punten, 4 keer genoemd)
(genomineerd door Zwammer, nummer 1 van Zwammer)

Volgens mij ben je verkeerd om begonnen, Paul. A Tune For Us niet op 1?!

Een luid applaus galmt uit de zaal onder mij. Ik heb de indruk dat de ruimte enorm is. Er zouden nog veel meer meesters en juffen in passen, denk ik. Het applaus blijft maar duren, zodat ik even de gelegenheid heb om om mij heen te kijken. Ik ben nog steeds op die ene tak op die ene boom op die ene open plek in dat ene vreemde bos. Beneden mij zijn de leerkrachten tot bedaring gekomen, des te meer omdat meester Zwammer zijn hand opsteekt. Hij krijgt het woord.
"Ik heb bezwaar tegen de gevoerde stemprocedure. Volgens mij zijn we verkeerd om begonnen. A Tune For Us niet op 1?!"
"Hear, hear!" vallen twee of drie stemmen hem bij.
"Ach, meester Zwammer, kom kom. Uw leerling heeft het uitstekend gedaan. We zien het allemaal wel terug bij de eindrapportage aan het eind van het jaar. Wellicht is zij nog niet uitgegroeid.
Laten we verder gaan. Tja, uhm... meester pauljojo, kunt u uw licht laten schijnen over het kind genaamd Run, Run, Run Pt. II?"
"Jazeker, edelachtbare, hoogedelgestrenge..."
"Kom, kom. Voor de draad ermee."
"Ja, meester. Ik heb dit lied overgenomen van meester Etob. Hij bracht me dit kind onder de aandacht en sindsdien heb ik mij erom bekommerd. Het is aandoenlijk, collega's. Dit lied is altijd onderweg. Hij houdt van rennen, springen en tikspelletjes, maar heeft tegelijk een sterke antenne voor wanneer het genoeg is. Dan stopt hij abrupt, gaat zitten en ademt diep. Zijn energie lijkt onuitputtelijk, maar hij kent ook kwetsbare momenten. Hij haat geweld. U weet toch, meester: vluchten, vechten of bevriezen? Run, Run, Run Pt. II zet het op een rennen. Als hij een harde knal hoort, als er een ruzie dreigt, als hij dreigt aangesproken te worden door een leerkracht: hij rent. Zijn elastiekje is altijd gespannen. Wat Run, Run, Run Pt. II kan leren is om beweging en rust in balans te brengen."
"Helder. Laten we stemmen."

Het ritueel herhaalt zich. Als iedereen er weer klaar voor zit spreekt de juf:

11. McKinley Dixon - Run, Run, Run Pt. II (15 punten, 8 keer genoemd)
(genomineerd door pauljojo)

Weer een lang applaus. Ik grijp de gelegenheid aan om nog eens om mij heen te kijken. "Aah"! Ik houd snel mijn hand voor mijn mond om mijn verdere gillen te onderdrukken. Daar om de stam beneden aan de boom zag ik in een flits iets kronkelen. Als het is wat ik denk dat het is, ben ik nu niet op de juiste plek. Ik besef echter dat elk geluid dat ik maak mijn aanwezigheid kan verraden, dus ik probeer me gedeisd te houden. In de lerarenkamer is het ondertussen weer rustig geworden.

"Meester hoi123, u bent mentor van dit kind, song Lakenskrekk og Hakeslepp, spreek ik het goed uit?"
"Uitstekend meester."
"Goed, steekt u van wal."
"Geachte aanwezigen, toen ik deze song voor het eerst ontmoette viel mijn mond ervan open. Ik heb er nachten lang niet van kunnen slapen. Het is een ondeugend kind en het barst van de energie rond bedtijd. Het kind speelt ongewoon vroeg voor zijn leeftijd met het idee dat mensen uit elkaar kunnen gaan en weer bij elkaar kunnen komen. Hij maakt gekke geluiden, trekt gezichten en verzint manieren om slaap uit te stellen. Het valt uiteindelijk toch altijd vredig in slaap. Het heeft wel wat weg van Visa, collega's."
"Fissa? Waar is die fissa?" hoor ik iemand plots roepen.
"Nee, nee, nee, Visa is een Noors genre van lyrische verhalenvertellers."
"Ah, nou, ik ken geen Noors." zegt dezelfde stem.
"Haha, ja. En Noors kent jou ook niet!" brult iemand.
"Order, order! Laten we stemmen. Papiertjes weer invullen en graag stapelen bij de juf."

10. Valkyrien Allstars - Lakenskrekk og Hakeslepp (21 punten, 8 keer genoemd)
(genomineerd door hoi123, nummer 1 van hoi123)

Dan had je beter je best moeten doen met je betoog lijkt me...

Ik had me klaargemaakt om lekker boekje te lezen vanavond, maar blijkt dat er in dit topic al een literair meesterwerk live uiteen wordt gezet. Ik klaag niet!!

Dit is verdacht waar trouwens, de melodielijn van dat eerste couplet en van de coda spookt al weken door m'n hoofd, zelfs 's nachts. Meesterwerkje, en het album ook een grote aanrader voor de folkliefhebbers onder ons.

Ik zit hier niet helemaal meer op mijn gemak. Bewegen durf ik niet meer, maar ondertussen moet ik wel achterom kijken, want het voelt onmiskenbaar alsof ik beslopen of bekropen wordt. Er nadert iets. Ik voel het.

"Mentor Choconas, aan u het woord."
"Dank u. We gaan het hebben over de song Father and Son. Het is een hartverwarmend kind met een ongewoon besef van tijd. Father and Son lijkt al vroeg in zijn leven kennisgemaakt te hebben met Brown Rice en Codona en Mali. Ik denk dat de biologische ouders van Father and Son erg houden van Don Cherry. Let wel, elke song houdt in meer of mindere mate van imiteren he, maar bij Father and Son zijn nadrukkelijk sporen terug te vinden. Ach, hij kan zo gefascineerd luisteren naar diepe, warme geluiden en wiegt soms zachtjes mee. Schrik echter niet als hij het eens uitblaast van opwinding. Ritmes voeren hem naar jungle-achtige omgevingen waar slangen en spinnen en..."

O jee. Ik zit hier niet goed. Ik schuif nog een beetje op. Voorzichtig pak ik de tak onder mij met twee handen vast. Ik leun er voorzichtig op, til mijn bips omhoog en schuif zo centimeter voor centimeter ietwat naar het uiteinde van de tak.

"En dan is de uitslag:" schalt des juffrouws stem.

9. Cosmic Ear - Father and Son (23 punten, 8 keer genoemd)
(genomineerd door Choconas, nummer 1 van Choconas)

Applaus. Ja, applaus. Verder is er helemaal niets in de buurt dat lawaai meer maakt op deze open plek en daarom is het enige moment dat ik mij een beetje vrij voel het moment dat het applaus klinkt. Godzijdank klappen de meesters en juffen hun handen stuk voor de song die meester Choconas zojuist zo treffend verwoorde. Ik kreeg er de kriebels van. En helemaal nu... Ahh, nee! Het kan toch niet waar zijn dat daar een slang om de boomstam slingert? Ik probeer nog een beetje op te schuiven en voor het eerst hoor ik een geluid dat mij zeer verontrust: de tak van de boom kraakt.

"Collega's, collega's. Stopt u alstublieft met applaudisseren. Ja. Ja, u ook, meneer. Dank u. Ik hoorde een geluid dat op deze plekken niet thuishoort. Mocht u het de volgende keer aan voelen komen, mejuffrouw, dan verzoek ik u hem op het toilet te laten, mejuffrouw."
"Maar..."
"Jajaja, we moeten door en het is opnieuw de beurt aan de heer Choconas om één van zijn mentorkinderen te bespreken. Gaat uw gang."
"Dank u. White Horses is intens op zoek naar haar eigen identiteit. Soms dromerig en zacht, dan weer fel en luid. Ze heeft een wilde energie die kan omslaan als een golf: plotseling en krachtig. In haar spel zoekt ze extreme emoties: lachen, huilen, gillen, knuffelen. Ik sprak haar laatst en ze heeft het over verre reizen in bossen, bij zeeën, de ruizende bladeren en lange takken die je omarmen. Het is een song die eigenlijk geen besties heeft, maar wel door de meesten geliefd wordt. Ja, er zijn natuurlijk haters in deze wereld, zoals meester panjoe en pauljojo, maar ja..."
"Jajaja, zo is het wel weer genoeg. We gaan over tot de stemming."

8. Wolf Alice - White Horses (25 punten, 8 keer genoemd)
(genomineerd door Choconas)

Erg leuke presentatie tot nu toe. Run, Run, Run Pt. II op 11 is wel erg laag, maar net te veel andere toppers in de finale. Had hem zelf misschien nog wel hoger moeten plaatsen. Ach

Een lied over omhelzende bomen, dat kan er ook nog wel bij. Was er maar iemand om van mij te houden. Ik schuifel een beetje ongemakkelijk over de tak. Dat is geen wonder, want de tak is nog maar zo dik als mijn hand. Voor ik het weet schuift mijn linker bil van de tak af en raast er een schok van opwinding door mijn lichaam. Ik pak de tak nog net op tijd met beide handen vast en weet hem ook met mijn rechter been te omklemmen. Ik bungel meer dan dat ik zit. Hoe laat zou het zijn, trouwens? Half vier ofzo?
Er gebeurt iets beneden. Ah, de meester met uitzonderlijke pet met propellers gaat staan.

"Ja, collega's, het is toch allemaal zeer bedroevend. 13-20 is een veel sterker lijstje dan de 1-12. Het is maar goed dat we de Spaanstalige scheten..."
"Meester dumb_helicopter, on-topic graag."
"Ja, meester. Los Angeles is een echte groeier. Jawel, collega's, elk kind heeft van nature een groeimindset, maar dit kind, deze song, groeit maar en groeit maar. Het is uitzonderlijk. Maar weet u, de biologische ouders van dit kind hebben we eerder bij ons op school gehad en elke keer waren het groeiers. Van die kinderen die op het eerste gezicht grijze muizen lijken, maar als je nog eens kijkt... En deze dan. Haar sociaal-emotionele ontwikkeling staat buiten kijf. De manier waarop ze woorden geeft aan haar gevoelens is zeer sterk. Deze song staat vol vertrouwen in het leven: ze wordt geliefd en dat weet ze."
"Akkoord. Papieren graag."

Terwijl de stemprocedure in volle gang is kijk ik om mij heen. Ik wil me dolgraag ophijsen, maar dat zal wat kracht kosten. De slang kronkelt nog op dezelfde plek als twee songs geleden. Och, ik heb er genoeg van. Ik wil naar huis. Of eigenlijk wil ik overal naartoe. Het maakt me niet uit. Stuur me naar Mona Lisa, naar Los Angeles, in een vliegtuig over de Grand Canyon. Als ik hier maar weg ben.

"Stilte in de zaal alstublieft. De uitslag is hier:"

7. Big Thief - Los Angeles (27 punten, 8 keer genoemd)
(genomineerd door dumb_helicopter, nummer 1 van dumb_helicopter, yeahyeahyeah)

Huishoudelijke mededeling: het spijt me iedereen, maar ik doe er een beetje te lang over.
Het is nu bedtijd. Morgen verder.
Zoeken jullie alvast twee mooie nomi's uit voor de volgende maand?

Ja, tis leuk die creatieve presentaties bedenken, maar het kost altijd meer tijd dan je hoopt ik heb me er iig kostelijk mee vermaakt kijk uit naar het vervolg morgen, Joost!

Kudos voor de zeer creatieve presentatie, Joost. Ik kijk ook reikhalzend uit naar het vervolg. Slaap wel en tot morgen!

Lekker bezig pauljojo, leest als 'n trein! Benieuwd naar de ontknoping.

"Meester pauljojo, ik heb begrepen dat u de afgelopen maand ook een kind onder uw hoede had met extra ondersteuningsbehoeften. Kunt u daar iets meer over vertellen?"
"Jazeker, meester. De afgelopen maand mocht ik Data begeleiden. Data is gediagnostiseerd met een zeldzaam type Exclusivitis. Deze zeldzame ziekte uit zich door een afwezigheid op en een afkeer van Spotify. Meester Rain King bezat gelukkig de expertise om mij op dit gebied te begeleiden, waarvoor dank. Dit kind heeft behoefte aan een leerkracht die een beetje extra moeite wil doen om een relatie op te bouwen."
"Dank u. Ik heb de indruk dat wij deze kinderen goed kunnen begeleiden hier op school en dat wij hen van harte welkom kunnen heten in de toekomst, klopt dat?"
"Zeker, meester. Deze leerlingen met Exclusivitis ondervinden dan wel gematigde hinder van hun ziekte, maar zijn vaak ook dermate uhm... hoe zal ik het zeggen... exclusief, ja, dat ze een sterk karakter hebben en op een goede manier eigenzinnig zijn. Als ik over Data spreek bijvoorbeeld dan is het knip en klaar wat hij wil en welke emoties hij uit. Orde is voor hem overbodig. Als hij een kind ziet dat speelgoed op kleur of vorm sorteert, schopt hij dat maar al te graag in de war. Soms raakt hij overprikkeld en dan trekt hij zich toch terug om te filteren. Hij heeft een serieuze uitstraling, maar kan zich ook verwonderen."
"Dank, meester pauljojo. Stemmen, heren!"

De slang heeft mij ook in het vizier. Ik raap al mijn moed bij elkaar en weet mijzelf weer recht op de tak te trekken. Centimeter voor centimeter schuifel ik richting het uiteinde van de tak. Maar met elke centimeter die ik opschuif, komt de slang twee centimeter dichterbij.

"Meesters, meesters, zo kan ik toch niet tellen. Maak eens een ordelijke stapel van deze papieren." roept de juffrouw boven de paperassen uit.
"Nee, nee, juffrouw, dit is volledig zoals Data het zou willen. Compleet onnavolgbaar, niet-traceerbaar en verwarrend. Heel goed, juffrouw, begint u maar met tellen."
"Nou, vooruit dan. De uitslag:"

6. BRUIT ≤ - Data (30 punten, 10 keer genoemd)
(genomineerd door pauljojo, nummer 1 van AOVV, Edgar18)

KRAK! Wat een afschuwelijk geluid. De levensduur van deze tak komt aan zijn eind en ik kom aan het uiteinde van de tak. De slang is halverwege. Ik kan niets anders meer doen dan wachten op mijn naderende lot. De wolken boven mij zijn tot stilstand gekomen en huilen hun dikke tranen. KRAK! Nog enkele splinters houden vol en houden de tak bij de stam.

"Zou het onweren vanavond? Vreemd. Ik heb daar niets over gelezen."
"Nee, wat een lawaai. Dat het zou regenen is voor mij ook nieuw. Er is iets niet pluis. Doet u het raam even dicht meester Johnny Marr? Dank u. Dan geef ik u meteen het woord voor een duiding van het kind A Thousand Mountains."
"Yo dudes, A Thousand Mountains is een bijzonder ventje. Hij gaat geen uitdaging uit de weg en is zeer vastberaden. Bij de gymnastieklessen klimt hij, springt hij en oefent hij de moeilijkste bewegingen alsof hij een missie heeft. Hij vindt kracht in herhaling: steeds opnieuw dezelfde route, steeds opnieuw dezelfde sprong. Van proberen kan je leren en opgeven is voor poessies. U kent allemaal toch wel de beroemde metafoor van de leerkuil, de kuil die het leerproces in beeld brengt? Deze song is het levende voorbeeld. Ondanks zijn jonge leeftijd straalt hij een soort zelfdiscipline uit. Hij is stoer, atletisch, maar niet luidruchtig: eerder beheerst en ingetogen. Een kind dat kracht koppelt aan innerlijke rust. Wonderlijk toch hoe de invloeden van beide biologische ouders terugkomen in deze song."

5. Freddie Gibbs & The Alchemist - A Thousand Mountains (31 punten, 10 keer genoemd)
(genomineerd door Johnny Marr, nummer 1 van Gyzzz, Johnny Marr)

20 snobben, snobbices, nerds en nerdienes klappen hun handen stuk voor het betoog van meester Johnny Marr, maar de juffrouw ziet er woedend uit.
"Wat is er met u aan de hand, juffrouw?"
"Ik moet toch de uitslag bekend maken!? U niet. U niet! Ik moet dat doen. Dat is mijn taak! Mijn taak."
"Ach, excuus, excuus," begint meester Johnny Marr, "neemt u mij mijn enthousiasme niet kwalijk. Ik dacht enkel en alleen maar: zo'n song kan alleen maar 31 punten opleveren. Het is nou eenmaal zoveel waard."
De juffrouw krabt aan de wrat op haar neus en mompelt na het natellen van de paperassen dat meester Johnny Marr wel gelijk had met zijn 31 punten.

De slang kruipt dichter en dichterbij. Ik moet hier weg en dus laat ik dit keer vrijwillig mijn linker bil van de tak glijden en verander ik mijn grip. Ik laat mij langzaam zakken. Nadat ik ook mijn rechterbeen van de tak heb laten glijden hang ik daar. Er zit niets anders op dan los te laten, maar ik wil niet. Misschien gaat de slang wel terug. Misschien komt er een wonder. Misschien is dit alles een droom. Misschien gaat dit alles vanzelf weg en wordt ik badend van het zweet wakker op mijn zalige sofa. Nog even. Nog even houd ik vast.

"Meester Titmeister, uw song is aan de beurt."
"Nu al, meester?"
"Ja, meester, u kent de regels."
"Ja, meester. Nou dan zal ik maar. Eén van de thema's in dit zalige klasje is dat de kinderen zich overduidelijk laten inspireren, open staan voor bronnen uit het verleden. Dit mentorkind van mij heeft het gewaagd om Dancing Girl te strikken voor een nieuw jasje. Een jasje zit Dancing Girl zelden als gegoten, maar dit is toch wel erg stijlvol gedaan. Dream Night doet dat nou eenmaal met andere leerlingen en oudleerlingen. Ze is zacht, lichtvoetig en glitterend en glanzend. Ze laat anderen een glimp zien van hoe de wereld kan zijn. Soms, ja, heel soms, ben ik haar even kwijt. Dan zit ze tijdens het buitenspelen in de bosjes te mijmeren. Dan verdwijnt ze in haar eigen droomwereld. Ze geniet van school meester, maar ze kijkt ook altijd reikhalzend uit naar het weekend."
"Stemmen."
"Papier hier!" gilt de juffrouw, bang dat ze nog een keer wordt overgeslagen.

Argh. Ik houd dit niet langer vol.

Een moment dat een eeuwigheid had kunnen zijn later hoor ik de juf: "Heren, er is een probleem met de uitslag. Hoe waren de regels ook alweer?"
"Juffrouw, eerst het aantal punten. Dan het aantal eerste plekken. Dan het aantal tweede plekken. Dan het aantal derde plekken."
Meester Titmeister: "Ik zei het toch. Ik zei toch dat zij niet aan de beurt was!"
"Welles, rustig nou. Het ging helemaal goed. Hier is de uitslag. 31 punten. 2 keertjes als nummer één genoemd. En 2 keertjes als nummer twee. A Thousand Mountains werd 1 keertje als nummer twee verkozen."

4. Jamie xx - Dream Night (31 punten, 12 keer genoemd)
(genomineerd door Titmeister, nummer 1 van Titmeister, Mausie)