1. Matthew*
2. Calypso*
3. Annie's Song
4. Leaving on a Jet Plane*
5. I Want To Live
6. Thank God I'm a Country Boy
7. Rocky Mountain High
8. Take Me Home, Country Roads (feat. Fat City)
9. Wild Montana Skies (feat. Emmylou Harris)*
10. Sweet Surrender

Zo dan, er is afgelopen week toch wel wat geschoven met de rangschikking ten opzichte van wat ik in mijn hoofd had, met name Rhymes & Reasons is gestegen, wat een werkelijk prachtig simpel liedje is dat toch zeg. Nooit een hit geweest of überhaupt op single uitgebracht All Day Watcher?

Nummer 1 is al nummer 1 sinds musicborst als kleuter mee luisterde in de woonkamer achter de rug van zijn moeder als zij op zondagmorgen plaatjes draaide...

Een paar weken geleden was ik in Vredenburg in afwachting totdat AmyMacDonald aldaar het podium ging betreden en ondertussen draaide op de achtergrond een geluidsbandje met wat top2000 achtergrondmuziek om te zorgen dat het binnenstromende publiek dat niet in een stilte hoefde te doen, niet te hard ook zodat iedereen rustig kon bijkletsen met de buren. En de zaal was zo'n beetje vol gelopen toen een kwartier voor aanvang Take Me Home, Country Roads voorbij kwam. Dit werd gelijk opgepikt, gesprekken verstomde en het publiek begon spontaan mee te zingen en bij het refrein aangekomen was er werkelijk niemand meer die niet mee deed. De zaal was met meer decibellen gevuld dan tijdens de echte support act.
Op zich sluit Amy natuurlijk prima aan bij het repertoire van John, maar het 99% van de aanwezige was nog niet geboren toen Take me Home een hit was. En op de andere bekende liedjes was ook weinig respons. Enfin, wat ik eigenlijk wil zeggen is dat John Denver gewoon een generatie overstijgende legende is, bedankt All Day Watcher om hem deze week in de spotlights te zetten!


01 Annie's Song
02 Rhymes & Reasons*
03 Take Me Home, Country Roads (feat. Fat City)
04 Leaving on a Jet Plane*
05 Rocky Mountain High
06 Calypso*
07 Poems, Prayers & Promises*
08 Thank God I'm a Country Boy
09 Farewell Andromeda (Welcome To My Morning)*
10 Matthew*

The Eagle and the Hawk*
Perhaps Love (feat. Plácido Domingo)
Follow Me*
Back Home Again
I Want To Live
Fly Away
How Can I Leave You Again
Sweet Surrender
Wild Montana Skies (feat. Emmylou Harris)*
I'd Rather Be A Cowboy*
My Sweet Lady
It Amazes Me
Sunshine on My Shoulders

Ik zie nu dat ik de meeste studio lp's uit de 70s heb van John. Althans, vanaf 'Aerie' uit 1971. Die vijf studioalbums van daarvoor (1966-1971) wil ik ook nog wel eens in de kringloopbakken tegenkomen. Dat ben ik dankzij dit spelletje te weten gekomen. Al schiet ik nu ook weer niet uit de startblokken richting de platenzaak.

Het album 'Greatest Hits' uit 1973 heb ik altijd laten liggen, want "greatest hits", maar ik zie nu dat het op Discogs en op RYM in de reguliere discografie is opgenomen. Dus helemaal geen verzamelplaat, maar hier op MuMe staat het wel bij de verzamelaars. Er staan wel twee nummers van dit album in de finale. Hoe zit dat nou?

Ik héb trouwens wel een verzamelaar, de 'Definitive All-Time Greatest Hits (2004)' en daarop staan 20 nummers (plus vier 'rare tracks'). Deze Greatest Hits-week zorgt voor verrassend weinig verrassingen, want 16 van de 20 nummers van die verzamelaar staan ook in deze finale. En de resterende vier waren gesneuveld bij Ronde 2.

Mijn meest gekoesterde plaat van John (eerlijk gezegd de enige die ik écht koester) staat echter niet bij zijn collectie, maar bij het oeuvre van Jim Henson. Zijn tweede plaat met de Muppets mis ik helaas nog.
Al ben ik ook wel content met 5-DVD boxset 'Around The World' die ik een paar jaar geleden voor een habbekrats tegenkwam. Moet deze boxset ook niet eens worden opgenomen in de discografie van John op deze site? (Nee, ik bedank)

Het luisteren naar de finalesongs heeft in mij geen nieuwe diehard hardcore bekeerling tot de John Denver-clan opgeleverd, maar ik heb er met redelijk plezier naar geluisterd. En mijn nummer 1 vind ik niet redelijk plezierig, maar zelfs redelijk geweldig. Een genomineerd nummer zie ik: go figure.
Wel jammer dat het nummer zo kort is.

Verder is vooral zijn erg toegankelijke, fijne timbre een meerwaarde. Compositorisch en lyrisch was het voor mij vaak op het randje van Reader's Digest, zeker als er al te uitbundig met Kaapse viooltjes wordt gestreken en/of de lalala's de songteksten onnodig overnemen, maar dankzij Johns fijne stemgeluid en de warme 70s-productie bleef zijn werk veelal toch aan de goede kant van de medaille.

16 Oktober aanstaande, dan ben ik precies net zo oud als dat John werd.
Hulde voor je originele GH-keuze, ADW, want anders zou ik nooit zomaar John hebben opgezet.

1. The Eagle and the Hawk*
2. Calypso*
3. Leaving on a Jet Plane*
4. Annie's Song (al verdrink ik bijna in die bergen violen: it's almost too much)
5. Farewell Andromeda (Welcome To My Morning)*
Zo jammer van dat gela-la-la, dat kost kostbare punten. Had dat niet anders opgelost kunnen worden? Ik moet hier wel zelfs een beetje aan Tom Rapp denken.
6. Rhymes & Reasons*
7. Sunshine on My Shoulders (Tom Rapp revisited)
8. Sweet Surrender
9. Wild Montana Skies (feat. Emmylou Harris)*
10. I'd Rather Be A Cowboy*

Ik zie nu pas dat mijn Top 10 zeven nominaties bevat, incl. de hele Top 3.

1. Annie's Song
2. Leaving on a Jet Plane*
3. Calypso*
4. Sunshine on My Shoulders
5. Fly Away
6. I Want To Live
7. Perhaps Love (feat. Plácido Domingo)
8. My Sweet Lady
9. Take Me Home, Country Roads (feat. Fat City)
10. Rocky Mountain High

1. Annie's Song
2. Take Me Home, Country Roads (feat. Fat City)
3. Leaving on a Jet Plane*
4. Sunshine on My Shoulders
5. Rocky Mountain High
6. Calypso*
7. Thank God I'm a Country Boy
8. Perhaps Love (feat. Plácido Domingo)
9. Back Home Again
10. Farewell Andromeda (Welcome To My Morning)*

WEETJE #5

Met nog zo’n 3 uur te gaan tot de deadline, nog een laatste weetje ter afsluiting van het educatieve gedeelte van deze John Denver week

Naast het park in Aspen dat ik zaterdag noemde, is ook in Denver, Colorado een mooi eerbetoon aan onze muzikale held van deze week te vinden.

Op het terrein van het indrukwekkende Red Rocks Amphitheatre staat een bronzen standbeeld van Denver met een gitaar op zijn rug en een grote adelaar op zijn arm. Het ruim 3,5 meter hoge beeld werd in 2002 gemaakt door beeldhouwer Sue DiCicco en gefinancierd door Denver’s fans. Het kunstwerk getiteld “Spirit” is te vinden vlak bij de Colorado Music Hall of Fame.
https://dynamic-media-cdn.tripadvisor.com/media/photo-o/11/f9/5e/b2/john-denver.jpg?w=1200&h=1200&s=1

Denver heeft zelf zeker twee keer opgetreden in dit beroemde openluchttheater, in 1974 en 1982. Van beide shows zijn beelden te vinden op YouTube.
https://www.billboard.com/wp-content/uploads/2022/06/Red-Rocks-Amphitheatre-Morrison-Colorado-1548.jpg?w=942&h=628&crop=1

Dankzij deze LP heb ik een meer dan gemiddelde interesse in John Denver, dus leuk om me er weer eens een beetje in te verdiepen.

1. Calypso
2. Annie's Song
3. The Eagle and the Hawk
4. Sunshine on My Shoulders
5. Leaving on a Jet Plane
6. Rocky Mountain High
7. Fly Away
8. Take Me Home, Country Roads (feat. Fat City)
9. Thank God I'm a Country Boy
10. My Sweet Lady

1. Annie's Song
2. Wild Montana Skies (feat. Emmylou Harris)*
3. Calypso*
4. Back Home Again
5. Take Me Home, Country Roads (feat. Fat City)
6. Fly Away
7. Leaving on a Jet Plane*
8. Poems, Prayers & Promises*
9. Thank God I'm a Country Boy
10. Matthew*

Toen ik pas begon met muziek ontdekken kwam uiteraard ook John Denver op een gegeven moment voorbij. Take Me Home Country Roads... wat vond ik dat een ongelooflijk ***nummer. Ik had eigenlijk meteen al geen zin meer om meer van deze man te horen. Tot een keer Annie's Song op de radio voorbijkwam; hey, dat is wel een mooi nummer. Toen ik erachter kwam dat dit van dezelfde artiest was als dat Deliverance-deuntje was ik toch wel geschokt. Allee, vooruit, ik zal dan toch wat meer van hem luisteren. Daar hoefde ik zelf niets voor te doen; het broertje van mijn beste vriend was fan en had altijd een verzamelaar van Denver opstaan. Nee, het was niet mijn muziek.

Dit leek mij, zo'n 25 jaar later, wel een perfect moment om nog eens wat John Denver te proberen. Thanks All Day Watcher; een Greatest Hits topic is altijd leuk om mee te doen. Ongeacht de artiest. Het was zeker geen straf om de finalelijst te beluisteren. Ik ga Denver niet nog een keer uit mezelf opzetten (dat moet ik dan ook eerlijk toegeven), maar een top 10 kan ik hier zeker van maken:


1. Annie's Song
2. How Can I Leave You Again
3. Calypso*
4. Take Me Home, Country Roads (feat. Fat City)
5. Rhymes & Reasons*
6. I'd Rather Be A Cowboy*
7. Leaving on a Jet Plane*
8. Rocky Mountain High
9. It Amazes Me
10. My Sweet Lady

1. Take Me Home, Country Roads (feat. Fat City)
2. Annie's Song
3. Leaving on a Jet Plane*
4. Calypso*
5. Rocky Mountain High
6. The Eagle and the Hawk*
7. Thank God I'm a Country Boy
8. Sunshine on My Shoulders
9. Wild Montana Skies (feat. Emmylou Harris)*
10. Sweet Surrender

John Denver kende ik voornamelijk van de hitjes, maar zijn oeuvre blijkt nu toch wel wat meer fraaie liedjes te bevatten dan ik vermoedde. Bedankt voor deze Greatest Hits dus!

01. The Eagle and the Hawk*
02. Sunshine on My Shoulders
03. Leaving on a Jet Plane*
04. Annie's Song
05. Calypso*
06. Farewell Andromeda (Welcome To My Morning)*
07. Poems, Prayers & Promises*
08. Rhymes & Reasons*
09. Rocky Mountain High
10. Back Home Again

GREATEST HITS OF JOHN DENVER - UITSLAG
https://i.scdn.co/image/ab67616d0000b27339177f57d3def16353d9420e

ALL ABOARD!! De lijnen zijn gesloten en om 21:00 vertrekt deze stoomtrein voor een reis langs John Denver’s beste nummers. Onderweg zullen we stoppen bij 23 stations, waarvan de laatste drie natuurlijk het meest interessant zijn: welke nummers gaan vereeuwigd worden in de lijst met alle Greatest Hits of...-edities op de MuMe Wiki?

Ik kan alvast verklappen dat er beeldmateriaal voorbij gaat komen uit een groot deel van zijn carrière. We gaan Denver in actie zien in 14 verschillende jaren in de periode 1972-1995.

23. It Amazes Me

Album: I Want to Live (1977)
Billboard Hot 100: #59

4 punten
2x genoemd

Come and listen to the story of a journey once begun
Of a people and their plenty and their season in the sun
And how they gave themselves a symbol and things they could hold
Living lives in desperation, in the fear of letting go

Tekstueel is dit nummer een soort verwondering over de menselijke natuur. Over hoe mensen elkaar hoop kunnen geven, pijn kunnen doen, kortom: hoe tegenstrijdig en ingewikkeld we als mensheid kunnen zijn. Op het album I Want To Live zijn meerdere van dit soort nummers met een maatschappelijke of filosofische insteek te vinden.

In 1979 zong Denver het nummer in de Jaap Edenhal in Amsterdam. Geen al te beste kwaliteit opname, maar ik vond het toch leuk om ook een optreden in Nederland in de presentatie mee te nemen.

22. Sweet Surrender

Album: Back Home Again (1974)
Billboard Hot 100: #13

5 punten
3x genoemd

There’s a spirit that guides me
A light that shines for me
My life is worth the living
I don’t need to see the end

Eén van Denvers meer filosofische nummers, over loslaten, vrijheid en het vinden van betekenis tijdens de reis van het leven. De warme en open productie van het nummer is typisch voor Denvers midden-jaren-70 stijl en werd verzorgd door Milton Okun, die ook wordt gezien als Denvers ontdekker en een sleutelfiguur achter zijn succes.

In 1986 gaf John zijn achtergrondkoortje en dwarsfluitist alle ruimte tijdens een optreden in Birmingham.

21. I'd Rather Be A Cowboy (Lady's Chains)*

Album: Farewell Andromeda (1973)
Billboard Hot 100: #62

9 punten
4x genoemd

Jessie went away last summer, a couple of months ago
After all our time together, it was hard to see her go
She called me right up when she arrived, asked me one more time to come
But living on an LA freeway ain’t my kind of having fun

De opener van Denver's album uit 1973 vertelt het verhaal van een relatie die langzaam uiteenvalt omdat de twee geliefden verschillende levens willen leiden. Zij kiest voor een stedelijk leven vol spannende mogelijkheden, terwijl hij verlangt naar de bergen en de open lucht.

In 1980 speelde Denver dit nummer in zijn woonplaats met het Aspen Music Festival Orchestra. Het orkest werd gedirigeerd door Lee Holdridge, met wie Denver vaak samenwerkte voor arrangementen en orkestraties.

20. Follow Me*

Album: Take Me to Tomorrow (1970)
Billboard Hot 100: -

11 punten
3x genoemd

Follow me where I go what I do and who I know
Make it part of you to be a part of me
Follow me up and down all the way and all around
Take my hand and say you’ll follow me

Denver zingt hier over het verlangen om samen te reizen, zowel letterlijk als figuurlijk. Over het delen van zijn leven en de kwetsbaarheid van verliefd zijn. Het is een intiem, eenvoudig liedje met een heerlijk melodieus refrein.

In de TV-special Doris Day Today (1975) brachten John en Doris het nummer als duet.

19. My Sweet Lady

Album: Poems, Prayers & Promises (1971)
Billboard Hot 100: #32

13 punten
6x genoemd

Lady, are you crying, do the tears belong to me?
Did you think our time together was all gone?
Lady, you’ve been dreaming, I’m as close as I can be
And I swear to you our time has just begun

Een klein akoestisch liedje dat volledig wordt gedragen door Denver's warme stemgeluid en fingerpicking-stijl gitaarspel. Dit typische voorbeeld van zijn vroege periode als singer-songwriter, is één van de nummers die hij schreef voor zijn toenmalige vrouw Annie Martell. De bekendste van die liefdesverklaringen komt uiteraard pas veel later aan bod.

Een prachtige uitvoering in Cedar Rapids (1987) waar hij ondersteund wordt door een strijkkwartet (helaas zonder beelden). Dit live-album, dat gewoon op Spotify blijkt te staan, was voor mij de ontdekking van deze week. Dank daarvoor aan musicborst die de naam ervan noemde toen we het eerder over Johns ruimtevaart-droom hadden.

18. Back Home Again

Album: Back Home Again (1974)
Billboard Hot 100: #5

14 punten
4x genoemd

There's a storm across the valley, clouds are rolling in
The afternoon is heavy on your shoulders
There's a truck out on the four lane, a mile or more away
The whining of his wheels just makes it colder

Denver schreef dit nummer in een periode waarin hij veel tourde en het gemis van huis en familie sterk voelde. Tijdens concerten vertelde hij vaak dat het lied voor hem voelde als "thuiskomen bij jezelf".

Back Home Again won de CMA Award voor Song of the Year en werd een vaak gecoverde klassieker in de countrywereld (onder andere door Loretta Lynn en Johnny Cash).

In 1985 trad Denver samen met de Nitty Gritty Dirt Band op tijdens de eerste editie van Farm Aid, een groot benefietconcert bedoeld om Amerikaanse boerenfamilies te steunen tijdens de zware landbouwcrisis van de jaren '80.

17. How Can I Leave You Again

Album: I Want to Live (1977)
Billboard Hot 100: #44

19 punten
2x genoemd
#1 van ECooper

There are pathways winding below me
In pleasure I’ve gone where they go
In the quiet stillness I can hear symphonies
The loveliest music I know

Dit nummer haalde maar nipt de finale, maar scoort toch mooi een nummer 1 positie op een lijstje.

Het gaat over het gevoel van onthechting wanneer je veel onderweg bent en het spanningsveld tussen vrijheid en verbondenheid. Zoals zo vaak putte Denver uit zijn eigen leven voor inspiratie en in deze periode was hij intensief aan het toeren. Onder andere door Australië in het jaar waarin dit album uit kwam.

16. Fly Away

Album: Windsong (1975)
Billboard Hot 100: #13

23 punten
5x genoemd

Life in the city can make you crazy
For sounds of the sand and the sea
Life in a high-rise can make you hungry
For things that you can’t even see

Het tekstfragment zegt het al: dit nummer gaat over verlangen naar vrijheid en ontsnappen aan een verstikkend stadsleven. Een belangrijke rol in het nummer is weggelegd voor Olivia Newton-John, die de kenmerkende, dromerige achtergrondzang verzorgde. Hoewel dit nummer hun bekendste samenwerking vormde, hebben John en Olivia vaker samengewerkt, met name tijdens specials en live-shows voor de televisie.

Zo klonk dit nummer tijdens het Wildlife Concert in 1995 (dat nog steeds op mijn lijstje staat om eens in zijn geheel te bekijken).

15. I Want To Live

Album: I Want to Live (1977)
Billboard Hot 100: #55

24 punten
5x genoemd

Have you gazed out on the ocean, seen the breaching of a whale?
Have you watched the dolphins frolic in the foam?
Have you heard the song the humpback hears five hundred miles away?
Telling tales of ancient history of passages and home?

Eén van Denver's meest idealistische en maatschappelijk betrokken nummers. Het is een muzikaal statement over hongerproblematiek en menselijke waardigheid. Samen met folkzanger Harry Chapin pleitte Denver bij president Jimmy Carter voor de oprichting van een President's Commission on World Hunger, en hij hoopte dat dit nummer zou kunnen dienen als themalied voor deze commissie.

De commissie zag daadwerkelijk het levenslicht, maar werd ook al snel weer ontbonden na het uitbrengen van een rapport. Denver zelf bleef zich wel langdurig inzetten voor het onderwerp, als mede-oprichter van The Hunger Project, dat nog altijd bestaat.

Een geïnspireerde uitvoering uit 1991, waar Denver ondersteuning kreeg van een orkest en koor.

14. Matthew*

Album: Back Home Again (1974)
Billboard Hot 100: -

24 punten
6x genoemd
#1 van All Day Watcher

Yes, and joy was just a thing that he was raised on
Love was just a way to live and die
Gold was just a windy Kansas wheat field
Blue was just the Kansas summer sky

Evenveel punten als zijn voorganger, maar verscheen één keer vaker op een lijstje.

Hoewel dit nummer nooit een hit is geweest, is het wel populair onder de fans. Ik heb er zelf altijd al een zwak voor gehad. Onder andere door het subtiele aanloopje dat je in de muziek hoort richting het refrein, dat voor mij perfect de vreugde weergeeft waar in die eerste zin over wordt gezongen.

Het lied vertelt het verhaal van een jongen die opgroeit op een boerderij in Kansas, omringd door de liefde van zijn ouders en prachtige natuur. Als een tornado de boerderij verwoest, toont de jongen een grote veerkracht.

"I had an uncle named Matthew", zingt Denver over de jongen uit de tekst. De oom die de inspiratie vormde heette in werkelijkheid Dean en hij overleed op zijn 20e door een auto-ongeluk. Ook de rest van het nummer is gebaseerd op echte familiegeschiedenis, inclusief de tornado.

Bij Back Home Again schreef ik al iets over Farm Aid. Na die eerste editie in 1985 groeide het uit tot een jaarlijks muziekfestival, dat telkens in een andere staat wordt gehouden. Vaste artiesten zijn onder andere Willie Nelson, Neil Young en sinds 1995 ook Dave Matthews.

Tijdens de editie van 1990 in Indianapolis bracht John Denver deze uitvoering van Matthew.

13. Perhaps Love (feat. Plácido Domingo)

Album: Seasons of the Heart (1982)
Billboard Hot 100: #59

26 punten
6x genoemd

Oh, love to some is like a cloud, to some as strong as steel
For some a way of living, for some a way to feel
And some say love is holding on and some say letting go
And some say love is everything and some say they don’t know

Denver schreef dit nummer voor operazanger Plácido Domingo, voor diens gelijknamige album uit 1981. Het ontwikkelde zich tot een duet tussen beide heren en werd in die vorm een flinke hit. Voor zijn eigen album dat een jaar later uit kwam, nam Denver een kortere solo-versie van het nummer op.

In 1986 zong Denver het duet met de Australische zangeres Julie Anthony tijdens een awardshow.

12. Poems, Prayers & Promises*

Album: Poems, Prayers & Promises (1971)
Billboard Hot 100: -

31 punten
7x genoemd

Days they pass so quickly now, the nights are seldom long
Time around me whispers when it’s cold
The changes somehow frighten me, still I have to smile
It turns me on to think of growing old

Het titelnummer van Denver's doorbraakalbum is een reflectie op het verstrijken van de tijd en de waarde van vriendschap. Er klinkt een tevredenheid in door over zijn situatie op dat moment, maar tegelijk droomt hij ook over wat het leven allemaal nog kan gaan brengen.

24 jaar nadat het nummer op plaat werd gezet, zette John het op de setlist van het Wildlife Concert. De man die tijdens dit concert regelmatig in actie te zien is op de dwarsfluit, is Jim Horn, een veelgevraagd sessiemuzikant op saxofoon en andere blaasinstrumenten. Naast Denver speelde hij ook met artiesten als Elvis Presley, George Harrison en Carole King.

11. Thank God I'm a Country Boy

Album: Back Home Again (1974)
Billboard Hot 100: #1

34 punten
10x genoemd

Well, my fiddle was my daddy’s till the day he died
And he took me by the hand and held me close to his side
He said, “Live a good life and play my fiddle with pride,
And thank God you’re a country boy"

De laagst genoteerde nummer 1 hit in onze eindlijst werd niet door Denver zelf geschreven, maar door John Martin Sommers, een multi-instrumentalist uit zijn begeleidingsband. Die schreef het lied als een vrolijke ode aan het eenvoudige boerenleven dat hij kende uit zijn jeugd.

Het was een live-versie van het nummer dat in 1975 als single werd uitgebracht en het tot de nummer 1 positie schopte. Deze versie is te vinden op het bijzonder sfeervolle live-album An Evening With John Denver, dat vaak in mijn Top 10 Albums te vinden is, of anders (zoals op dit moment) nipt erbuiten.

Er zijn helaas geen beelden van dit concert, dus ik kies voor een TV-special uit 1977, toen John werd begeleid door drie andere country grootheden: Johnny Cash (gitaar), Glen Campbell (banjo) en Roger Miller (viool).

10. Wild Montana Skies*

Album: It's About Time (1983)
Billboard Hot 100: -

36 punten
8x genoemd

His mother died that summer and he never learned to cry
He never knew his father and he never did ask why
He never knew the answers that would make an easy way
But he learned to know the wilderness and to be a man that way

Dit duet met Emmylou Harris vertelt het levensverhaal van een jongen die opgroeit in de Bitterroot Valley in Montana. De tekst zit vol beelden van natuur, seizoenen en gevoel van verbondenheid met het land.

Hoewel Harris en Denver zich in dezelfde kringen bewogen en veel wederzijds respect hadden, is hun samenwerking beperkt gebleven tot dit ene nummer.

Tijdens het Wildlife Concert in 1995 deed Denver's achtergrondzangeres Pat Hawk een enthousiaste poging om Harris te vervangen.

9. Rhymes & Reasons*

Album: Rhymes & Reasons (1969)
Billboard Hot 100: -

42 punten
8x genoemd

For the children and the flowers are my sisters and my brothers
Their laughter and their loveliness would clear a cloudy day
Like the music of the mountains and the colors of the rainbow
They’re a promise of the future and a blessing for today

Denver richt zich hier tot iemand die worstelt met verdriet, angst en het verlies van hoop. Het is een troostend lied waarin hij die persoon wil laten inzien dat er ook in moeilijke tijden altijd zin, schoonheid en richting te vinden zijn in het leven.


Nee, het is inderdaad nooit als single uitgebracht, ook niet als B-kant. De reden dat het toch zo'n bekend nummer van John is, is het album Greatest Hits uit 1973 dat EvilDrSmith vanmiddag aanhaalde. Dat is geen standaard verzamelaar, want het bevat nieuwe versies van eerder uitgebrachte nummers waaronder Rhymes & Reasons. Door beperkt budget en weinig studiotijd waren die songs niet geworden hoe hij ze bedoeld had. Oftewel, je hoort op Greatest Hits nieuwe, warmere arrangementen, andere zanglijnen en soms zelfs subtiele tekstwijzigingen. De nieuwe versies werden uiteindelijk de definitieve zoals de meeste mensen die kennen. John beschouwde het zelf ook als een volwaardig artistiek project en geen simpele compilatie.

Nog iets bijzonders over dit nummer: Denver speelde het in 1979 tijdens een groot UNICEF concert, bedoeld om geld in te zamelen en het International Year of the Child te openen. Na Rhymes & Reasons gespeeld te hebben, tekende hij op het podium een document waarmee hij alle auteursrechten van het nummer aan UNICEF schonk. Eén van de mooie voorbeelden van Denver's maatschappelijke betrokkenheid en levenslange inzet voor humanitaire doelen.

Voor de live-beelden gaan we naar Japan, 1984:

8. The Eagle and the Hawk*

Album: Aerie (1971)
Billboard Hot 100: -

44 punten
7x genoemd
#1 van EvilDrSmith, Choconas

I am the hawk, and there’s blood on my feathers
But time is still turning, they soon will be dry
And all those who see me, and all who believe in me
Share in the freedom I feel when I fly

Denver identificeert zich in deze tekst met zowel de adelaar als de havik, twee symbolen van vrijheid en onafhankelijkheid. De adelaar staat voor verhevenheid en visie. De havik voor strijd en doorzettingsvermogen.

Met een speelduur van iets meer dan twee minuten is het één van de kortste nummers die hij ooit heeft opgenomen. Hij schreef het speciaal voor de eerste televisie productie waar hij ooit bij betrokken was, een natuurdocumentaire over roofvogels.

In 1974 nam hij zijn publiek mee in hogere sferen tijdens de TV-special Live In The UK.

7. Farewell Andromeda (Welcome To My Morning)*

Album: Farewell Andromeda (1973)
Billboard Hot 100: #89

52 punten
10x genoemd

Welcome to my morning, welcome to my day
Yes, I’m the one responsible, I made it just this way
To make myself some pictures, see what they might bring
I think I made it perfectly, I wouldn’t change a thing

Ik las ergens een treffende beschrijving van dit nummer: "Het voelt als een diepe ademhaling: een frisse ochtend, een open horizon, nieuwe kansen."

'Andromeda' verwijst normaal gesproken naar een sterrenbeeld, sterrenstelsel of Griekse mythologische figuur, maar Denver gebruikt het woord als metafoor voor het achterlaten van het oude en het verwelkomen van het nieuwe.

We gaan naar The Bob Hope Show uit 1973, waar John optrad met het nummer ondersteund door band en orkest.

6. Sunshine on My Shoulders

Album: Poems, Prayers & Promises (1971)
Billboard Hot 100: #1

52 punten
10x genoemd

If I had a tale that I could tell you
I’d tell a tale sure to make you smile
If I had a wish that I could wish for you
I’d make a wish for sunshine for all the while

Zelfs het aantal noteringen op lijstjes was gelijk met Farewell Andromeda, dus uiteindelijk moest de hoogste positie het pleit beslechten. Sunshine wint de strijd met een 2e positie, tegenover een 3e voor Farewell.

Sunshine on My Shoulders is een zachte, dromerige ode aan kleine momenten van geluk, geschreven door Denver op een regenachtige lentedag in Minnesota toen hij verlangde naar buiten zijn en zonlicht.

We gaan naar Tokyo in mei 1981, waar we John zowaar een keer zonder gitaar aan het werk zien.