Yeah right. Omar Alfredo Rodriguez-Lopez bracht in 1994 zijn eerste plaat uit als lid van At the Drive-In. Heb je überhaupt wel eens een noot muziek van de man gehoord of baseer je je keuze puur op hoe lang men al bezig is?

John Coltrane, omdat hij in zijn (relatief korte) loopbaan een grotere groei en vernieuwingsdrang heeft laten zien als Mingus

David Bowie of Iggy Pop

Mensen die ik ken en diep in de Rock-genre zitten, zeiden tegen mij dat Santana (en Elvis) de rock-wereld op z'n kop had(den) gezet. Bovendien heb ik hun nooit over Omar Alfredo horen praten. Dit betekend dat hij dus onbelangrijk is (voor hun). Dus kies ik voor Carlos.

Toch prima beargumenteerd door Kariz.

Moeilijke keuze.....

David Bowie
Bowie blijft wel vernieuwen tijdens zijn loopbaan als artiest.
Al vind ik de nummers die hij samen met Iggy maakte wel erg goed. Ook andersom natuurlijk. Perfecte samenwerking.
Tin Machine kon ik ook erg waarderen.

Lennon of McCartney

Lennon, die heeft voor mijn gevoel toch beter solo werk afgeleverd.

Binnen Metallica: Load of Reload?

Alle 2 niet veel soeps.
Vanwege The Memory Remains toch maar voor Reload.

Heidevolk of Heideroosjes

Heideroosjes, reden: Heidevolk ken ik niet...

Tool of A Perfect Circle?

A Perfect Cirle, omdat ik over het algemeen metal niet zo kan waarderen en Tool meer in die hoek zit.

Asterix of Obelix?

Ahhhh..
Dit is te lastig.

Ik ga toch voor Asterix, hoewel Obelix de beste one-liners heeft.

Q of Q?

Q

Lou Reed of voorbeeld Bob Dylan?

Lou Reed

Dylan heeft prima songs geschreven; alleen met een hoog EO gehalte. Daar heb ik niet zo veel mee.

K3 of Kabouter Plop

K3, leuker om te zien en mijn kids vinden ze leuker...

Nickelback of Creed

Creed, ten onrechte wordt deze band zo onder vuur genomen, ze hebben prachtige nummers geschreven.

the seventies of the eighties?

the eighties, ligt me over het algemeen gewoon wat beter (meer hoge stemmen enzo)

Temple of the Dog of Cat Stevens?

Onmogelijke vergelijking wat mij betreft, toch maar Cat Stevens - ken eigenlijk alleen z'n beginperiode maar daar zitten toch een aantal (mooie) klassiekers tussen.

Elizabeth Fraser of Lisa Gerrard ?

Oeh kan het niet laten om het hier meteen weer over te nemen dan

Elizabeth Fraser, omdat ik de Cocteau Twins toch meer waardeer dan Dead Can Dance. Al gaat Summoning of the Muse werkelijk door merg en been.

REM in de jaren 80 of REM in de jaren 90?

Jaren 80, vanwege het briljante Orange Crush en betere platen toen gemiddeld dan in de 90s.

Autechre of Orbital?

Autechre, want orbital ken ik niet.

"Live" drummer of drumcomputer?

Dit heeft toch niks met muziek te maken.

Ik luister liever naar Assourancetourix dan naar TuPac.

Drumcomputer. Dat kan een heerlijk fout ingeblikt geluid geven, zoals ik het een maand geleden bij de Teenagers hoorde.

Queen of Phil Collins

Queen, want die kunnen nog irriteren... Phil Collins is alleen maar saaie grijze drek die ongemerkt voorbijglijdt.

Canada: Broken Social Scene of Arcade Fire?

Broken Social Scene

Wat veelzijdiger als je het mij vraagt, heerlijke platen (ook Arcade Fire is niet slecht trouwens)

Paradiso: Grote Zaal of Kleine Zaal

Gelukkig hebben jouw posts dat allemaal wel

Kleine zaal, daar spelen (meestal dan) leukere bandjes dan in de grote

Nine Inch Nails of Fear Factory?

Nine Inch Nails vind ik geweldig; met Fear Factory heb ik niks mee.

Mucky Pup of Dog Eat Dog

Dog Eat Dog

Daar heb ik in een ver verleden nog een boel plezier aan beleefd.

Lowlands of Pukkelpop?

Pukkelpop!!!

omdat ik daar al 5 jaar aan een stuk mijn tentje zet.

live of studio?

Ligt eraan hoe je deze vraag opvat natuurlijk. Maar ik zeg studio, omdat ik liveregistraties op cd (denk dat je dat bedoelt) toch zelden beter vind dan de studio-opnames. Live moet je bij zijn.

Henry Lee of Where the Wild Roses Grow?

1-0

Cave is op zijn best als hij rauw klinkt. Al is Where The Wild Roses Grow voor Kylie Minogue begrippen een geniaal nummer.