Alleen de eerste 4 nummers echt memorabel.

1. Cloud Nothings - Wasted Days
2. Burial - Ashtray Wasp
3. Santigold - Disparate Youth
4. Phosphorescent - Song for Zula
5. Beach House - Myth
6. Todd Terje - Inspector Norse
7. John Talabot - Depak Ine
8. John Talabot - Last Land

Ik ben teleurgesteld. 3 toppers, en de rest gaat van goed tot vrij nietszeggend (zij het niet bagger). Wel tof dat er 2 nominaties van me (via het Maak kennis met-topic) in de finale staan.

12. John Talabot - Depak Ine (4*/10)
Het wordt nergens spannend. Of mooi. Een nummer dat zelfs aan mij voorbij flitst als ik er aandachtig naar luister.

11. John Talabot - Last Land (4*)
Hetzelfde geldt eigenlijk voor deze track. Omdat het minder lang duurt, is het minder storend. Vandaar dat deze een plaatsje hoger is geëindigd.

10. alt-J (∆) - Taro (5*)
Geen haat vanwege mij jegens Alt-J. Allemaal wel aardig, maar overtuigen doet het zelden. En al zeker niet op deze overdreven en folky track. Op de één of andere manier doet het me aan La Tribu de Dana denken. In mijn geval is dat geen positieve associatie. Die hoehoehoehoeoheoeoheheoheohoehoehoe's moeten er wat mij betreft ook niet bij.

---------------------------------- (vanaf hier vind ik de nummers best oké)
9. Phosphorescent - Song for Zula (6,5* - in waardering gedaald)
Phosphorescent kan ik goed hebben. Vreemd dus dat Song For Zula het bij jullie allemaal wel flikt en bij mij niet. Misschien omdat die elektronica die hij in het nummer gebruikt? Geen idee.

8. Burial - Ashtray Wasp (6,6*)
Dat ik dit het minste nummer van de Kindred EP vind wil enerzijds zeggen dat die EP best sterk is en anderzijds dat deze finale voor mij behoorlijk zwak is. Die vocals doen het. Het 'hypnotiserende' effect werkt niet half zo goed als bij Loner, maar ach. Sterke track hoor; alleen vind ik hem geen 12 minuten aan een stuk boeiend.

7. Jessie Ware - Wildest Moments (6,8*)
Jessie, Jessie toch... Blij dat ik je leerde kennen in 2012 hoor (dank je, Job De Wit!). De wildest moments op je album waren het leukst (110% met voorsprong); jammer dat je met Wildest Moments net je sufste single afleverde. Begrijpelijk wel dat deze het pakken beter doet dan eerder genoemde 110%. Ik vond het al vreemd dat dat nummer de finale kon winnen.

5. Bat for Lashes - Laura (7*)
Aanvankelijk vond ik dit slap. Nu kan ik het ergens wel appreciëren. Vleermuisje heeft namelijk een aangenaam stemgeluid. All Your Gold blijf ik desalniettemin beter vinden. Meer weet ik hier niet over (te vertellen).

5. Santigold - Disparate Youth (7,4*)
Kapotgedraaid. Niet door mezelf. Santigold was een van de grote hypes van 2012 had ik de indruk. Aangezien haar muziek voor mij een houdbaarheidsdatum heeft, had ik wel even genoeg van haar muziek. Nu ik deze na lange tijd weer eens opzet is het best aardig, jawuhl.



----------------------------------------------------(vanaf hier wordt het niveau hoger)

4. Beach House - Myth (8,1*)
Teleurgesteld dat ik was. Die nieuwe Beach House-plaat trok op niet veel. De voorganger was nochtans één van mijn favorieten. Zelfs Myth kon ik niet geheel waarderen. En net als bij Laura moet ik daar op terug komen; Myth heeft die typische Beach House-vibe

3. Todd Terje - Inspector Norse (8,8*)
De track waar ik het meest op gedanst heb in 2012? Dat zou deze zo maar eens kunnen zijn. Instant bliss wanneer die bliepjes erbij komen. Geweldig prettig en aanstekelijk schijfje.

2. Cloud Nothings - Wasted Days (9,2*)
I know my life's not going to change. And I'll live through all these wasted days. Never thought that I'd end up this way. And I know it's going to stay the same. I know I'm losing all my time. Can't believe that it was all mine. Feeling sick but I don't know why. Getting tired of living 'til I die. I thought I would be more than this.

Sums it up pretty much, doesn't it?

1. Portico Quartet - Ruins (9,4*)
Schoonheid. De essentie. Dat is die blazersectie in Ruins. Ongekende schoonheid.

Grappig dat ik de eerste helft al kende en de tweede helft echt volstrekt onbekend was voor mij. En waar is de tijd gebleven dat hiphop het goed doet?

1. Cloud Nothings - Wasted Days

Als ik kijk naar mijn topnummers van 2012 kom ik uit op o.a. :
- Keane, welke alleen met een minder nummer van het album mee heeft gedaan
- Anathema, welke veelvuldig mee heeft gedaan, maar mijn favoriet The Beginning and the End werd zeer snel uitgeschakeld (in een ladder waar Cloud Nothings won met een ander nummer)
- Cloud Nothings - Wasted Days

Oftewel, ik denk dat dit nummer sowieso in mijn top 5 staat van beste nummers uit 2012.

2. Beach House - Myth
Ik heb ze allebei op 3,5* staan. Het is zo’n typische band die niks fout doet, maar waar je toch niet helemaal warm voor draait. Lekker wegdromen is toch wel de perfecte omschrijving voor dit soort muziek. Zo één nummer is toch wel erg goed!

3. alt-J (∆) - Taro
Er kon slechts één album van het jaar 2012 zijn en de uitslag was net zo voorspelbaar als de nummer 1 in de Top 2000. Dit album was dé hit. En hoewel het album mij als geheel wat te belegen vind, is het toch zeker aangename muziek.

4. Santigold - Disparate Youth
Vrolijk nummertje, wel een beetje chaotisch af en toe. Ach, als je zulke lekkere drums uit je machine kan toveren.

5. Portico Quartet - Ruins
Weer electronica. Nu wat meer jazzy. Heeft iets meer om handen waardoor het meer body krijgt. Ook als je goed luistert hoor je wat leuke dingen en vraag je je niet na 3 minuten af hoe lang duurt nummer nog voort gaat kabbelen.

6. Burial - Ashtray Wasp
Ik heb bizar weinig mee gedaan, maar die keer dat ik meegedaan heb, kreeg ik alle drie de Burials om me oren. Deze zette ik toen op 4, achter o.a. Heart Attack (wat een heerlijke single is). Dit is voor mij echt ideale achtergrondmuziek. Een beetje opzwepend, zodat je lekker op kan schieten met je werk. Nergens overheersend dat het irritante electronica wordt.

P.S. Grappig genoeg zette ik toen Cloud Nothings, No Future / No Past, op 12.

7. Todd Terje - Inspector Norse
Last but not least, een retro dance-nummer uit Noorwegen. Ergens tussen knullig en schattig in, komt dit nummer wat moeilijk op gang. Ondertussen tep je wat mee, schud je wat heen en weer met je hoofd en vraag je je af waar die afgelopen 7 minuten gebleven zijn. Tegelijkertijd vraag je je ook af wat je net nou eigenlijk allemaal gehoord heb.

8. Phosphorescent - Song for Zula
Iets meer andere instrumenten. Verder nog een te hoog ongeïnspireerd electronic-gehalte wat het nummer eerder cliché maakt dan origineel en fris. Ok, deze is wat beter dan het gemiddelde nummer, maar waarom moet alles zo traaaaaaaaaaag gaan.

9. Jessie Ware - Wildest Moments
Een vrouw die geloof ik best wat goede muziek kan maken, maar alles wat in Beach House goed gedaan wordt, verzand in emotieloos, drumcomputergestuurde, dertien-in-een-dozijn dream pop. Iets minder safe had best gemogen.

10. John Talabot - Depak Ine
Wederom wat voortkabbelende electronica. Zet weinig zoden aan de dijk, maar is niet verkeerd.

11. Bat for Lashes - Laura
Ingetogen. Maar toch ook wel weer heel makkelijk. Een paar simpele pianoakkoorden en een meisje dat heel zuchtend zingt. Waarom dit wel, maar is een Birdy not done? Van hetzelfde laken een pak, als je ’t mij vraagt.

You’re more than a superstar!
Het doet me denken aan van die zelfhulpgroepen.

12. John Talabot - Last Land
Het eerste nummer had nog wel wat ambient-klasse. Hier hoor ik vooral irritante piepjes waarbij ik me niks kan voorstellen waar ik ook maar enigszins van zou genieten.

1. Beach House - Myth
Cijfer: 10
Dreampop heb ik het afgelopen jaar eigenlijk pas echt ontdekt. En dat begon allemaal bij het derde album van dit bijzondere duo (Teen Dream). Intussen kan ik wel zeggen dat Beach House een van mijn favoriete bands is geworden. Myth is voor mij het op een na beste nummer van 2012. Dit is er namelijk een van buitencategorie. Het heeft een fenomenale opening die me volledig in het nummer zuigt. Daarnaast wordt de betoverende stem van Victoria Legrand gecombineerd met een hemelse melodie. Ook vind ik de intermezzo's tussen de vocale stukken ontzettend sfeervol. Het nummer heeft voor mij iets ongrijpbaars/buitenaards wat ik niet kan plaatsen maar wat wel maakt dat het mijn absolute favoriet is van dit rijtje. Ook na zo'n 250x luisteren staat het nummer nog steeds als een huis. Ik hoop dat Myth een moderne klassieker wordt in het dreampopgenre.

2. Jessie Ware - Wildest Moments
Cijfer: 9,8
Jessie Ware heeft twee nummers van wereldklasse en dit is er een van. Wildest Moments is het mooiste (lichte) soulpopliedje wat ik ken. Ik lees over een klein soulrandje; dat gecombineerd met popstructuren maakt voor mij waarschijnlijk de perfecte mix. Net als stoepkrijt schreef ik soulmuziek vroeger vaak al op voorhand af, maar daar kijk ik nu wel mee uit. De songtekst vind ik subliem en het gevoel wat Jessie in het nummer legt is simpelweg van uitmuntende klasse. De overgangen van coupletten naar refrein zijn min of meer perfect te noemen. Verder is de bridge waarschijnlijk een van de mooiste bridges die ik ken. Ik krijg geregeld kippenvel wanneer ze zingt: "Are you thinking what if, what if we ruined it al..."
Qua productie/instrumentatie vind ik het nummer wel raakvlakken hebben met Everything Is Embarrassing (Sky Ferreira) en Losing You (Solange). Vergelijkbare ritmes (drums), waardoor ik een zelfde sfeertje evaar als in die andere twee mooie popliedjes (die er bij dit spel jammer genoeg in oktober in de eerste ronde al uitvlogen). Een heerlijke ritme waar ik altijd blij van wordt. Ik kan me niet voorstellen dat ik dit nummer ooit zat ga raken.

3. Phosphorescent - Song for Zula
Cijfer: 9,8
Mijn meest recente ontdekking van de 12 finalisten. Als het een paar maanden eerder was uitgebracht had misschien wel op #1 gestaan, want het is nu met afstand mijn favoriete nummer van het moment. Het is inderdaad gewoon zwaar verslavend en ik krijg eigenlijk altijd wel zin om het een aantal keer achter elkaar te draaien. Een magnifiek muziekstuk met hemelsmooie strijkers. Het was voor mij in eerste instantie even wennen aan de stem van Matthew Houck. Nu ben ik er absoluut van overtuigd dat hij een prachtige, fragiele stem heeft die absoluut een groot pluspunt is bij de muziek die hij maakt. Voorlopig kan ik me absoluut niet voorstellen dat ooit genoeg ga krijgen van Song for Zula. Dit is gewoon het perfecte liedje.
Ik denk trouwens dat als dit nummer wat later was genomineerd en aan de verkiezing van 2013 zou hebben meegedaan het die waarschijnlijk zou winnen.

4. Bat for Lashes - Laura
Cijfer: 9,5
Een toegankelijke pianoballad van indrukwekkende schoonheid, met een adembenemend mooie songtekst. Het verbaast me dat Nederland hier niet warm van loopt terwijl bijvoorbeeld Lana Del Rey met vergelijkbare nummers wel groots succes heeft.

5. Santigold - Disparate Youth
Cijfer: 9,5
Ongelofelijk sterk liedje. Had natuurlijk een grote (radio)hit moeten worden maar schijnbaar was Nederland er nog niet rijp voor. Het nummer zit simpel gezegd gewoon briljant in elkaar. Het is uitermate knap hoe Santigold moeiteloos verschillende stijlen gecombineerd tot een geheel wat buitengewoon catchy klinkt.

6. John Talabot - Last Land
Cijfer: 8,5
John Talabot ben ik dankzij dit spel op waarde gaan schatten. Ik zou zelf waarschijnlijk nooit op zoek zijn gegaan naar producers in het deep house genre, zoals zijn muziek vaak wordt omschreven. Last Land wordt nog iedere keer beter. Het is een bijzondere luisterervaring die vooral te danken is aan de schitterende melodie.

7. Todd Terje - Inspector Norse
Cijfer: 8,0
Gewoon een heerlijk luchtig (disco)dancenummer dat ik zonder dit topic waarschijnlijk rijkelijk laat had ontdekt of misschien wel nooit. Vreemd genoeg heb ik het ook nooit gehoord in het uitgaansleven. Waar ik de meeste populaire dansmuziek vrij eentonig vind bevat dit nummer twee geniale melodielijnen. En daar heb ik in 6 minuten meer dan genoeg aan. Het verbaast me dat Inspector Norse geen echte mainstreamhit geworden is. Volgens mij is het namelijk voor zo'n beetje iedereen uitermate genietbaar. Je kunt van dit deuntje inderdaad onmogelijk niet vrolijk worden.

8. alt-J (∆) - Taro
Cijfer: 8,0
Ook voor mij was alt-J een van de beste nieuwkomers van 2012. Nadat ik ze live heb kunnen zien is mijn waardering nog eens flink toegenomen. Taro is een mysterieus en ingetogen nummer met een uiterst knappe compositie. Het is echter niet hun allerbeste liedje. Ik moet dit zeker niet te vaak horen, op de een of andere manier slaat de verveling bij dan toch (te) snel toe. Terwijl ik dat bij andere nummers van hen veel minder heb.

9. John Talabot - Depak Ine
Cijfer: 7,5
Net als die andere van John Talabot een nummer met een heerlijke melodie maar als losstaand werk niet opvallend genoeg om in de punten te eindigen.

10. Burial - Ashtray Wasp
Cijfer: 7,5
Voelt voor mij ook net wat sterker aan wanneer ik de gehele Kindred EP afspeel. Nu tussen al die andere fantastische nummers wil ik liefst dat het net wat sneller is afgelopen. De melodie is niettemin best fraai te noemen. Bovendien zijn de vocalen echt wel goed. Toch had ik liever 1 van die andere 2 nummers van Burial in de finale gezien, die overtuigen me net wat meer.

11. Cloud Nothings - Wasted Days
Cijfer: 6,5
Ik hou niet zo van lange intermezzo's als deze bestaan uit jamsessies of gitaarsolo's. Wasted Days duurt me dan ook te lang (ca. 3 minuten was beter geweest) en vooral daarom valt mijn waardering wat tegen. Ik vind de rauwe, doorrookte stem van Dylan Baldi overigens wel prettig om naar te luisteren. Niettemin mag hij dat schreeuwen voortaan achterwege laten.

12. Portico Quartet - Ruins
Cijfer: 6
Jazz zal bij mij zelden hoger scoren dan een 7. Echt slecht is dit absoluut niet. Ik hoor een aantal fijne instrumenten en een aantal ingenieuze melodieën. Het kabbelt echter wel een beetje voort zonder dat het me echt raakt. Ik ben bang dat ik bij dit soort lange jazznummers toch (nog) niet echt een spanningsboog ervaar die me echt doet smaken naar meer.

De nummers 1 t/m 4 zitten op 6 punten van elkaar. Eén lijstje kan de stand nog helemaal omver schoppen.

Komt de bedenker van dit topic herman nog met een lijstje?

Spannend!

En al 27 lijstjes
Wanneer doe je de uitslag, Teun? Tussen 0u en 1u of morgen ergens?

Bedankt voor de pm teunnis, maar ja. Ben niet zo actief laatste tijd, heb dit volledig gemist en ga straks lekker slapen. Bekijk de lijst morgen wel even

De lijnen zijn gesloten!

De uitslag zal zo spoedig mogelijk komen.

De stemmen zijn geteld, de uitslag is bekend.

We hebben een recordaantal deelnemers, 27 om precies te zijn. Dus even een shout-out naar de volgende personen:

Angelo, arcade monkeys, Arno, chevy93, Co Jackso, Dance Lover, De-noir, DjFrankie, Don Cappuccino, dumb_helicopter, Dwejkk_, Gretz, Gyzzz, inquestos, jassn, kemm, odi, Ploppesteksel, Poeha, Rhythm & Poetry, Salvadore, Snoeperd, stoepkrijt, Sunderland, Teunnis, wibro en yeahyeahyeah.

Uiteindelijk werden twee nummers geen een keer op de 1e plek gezet, één daarvan komt nog verrassend ver. De nummer 12 haale 5,25% van de punten, de winnaar 10,70%. Het zit nog dichter bij elkaar dan vorig jaar.

Shout out naar Teunnis voor het organiseren! Woohooo!!

12. John Talabot - Last Land (51 punten, 15 keer genoemd)
(genomineerd door Poeha, nummer 1 van Poeha en Rhythm & Poetry)



Last Land is het derde nummer van Talabot's debuutalbum dat genomineerd werd. In maart haalde het de 8e plaats. Uiteindelijk bleek het tot veel meer in staat en haalde het dus de eindfinale. Helaas kon het daar geen potten breken, 15 keer genoemd worden bleek te weinig. Alhoewel, we gaan een ander nummer met zoveel noteringen behoorlijk ver zien komen.

11. John Talabot - Depak Ine (64 punten, 19 keer genoemd)
(genomineerd door inquestos)



Het zit John Talabot niet bepaald mee in de finale. Met drie nummers in de halve finale en twee in de finale zou een Top 10-notering rechtvaardig zijn. Het mocht niet baten, want Depak Ine strandt op plek 11. Schijnbaar hebben ze elkaar in de weg gelopen, want Depak Ine scoorde in de vorige rondes van de Grote Finale telkens uitzonderlijk goed - in Ronde 4 behaalde het zelf de virtuele koppositie. De oorzaak ligt hem bij het ontbreken aan hoge noteringen. Geen een keer bovenaan gezet en slechts twee keer op de tweede plek.

10. Portico Quartet - Ruins (69 punten, 17 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van Ploppesteksel en Snoeperd)



Dan stormen we de Top 10 van Song van het Jaar 2012 binnen met een bijzonder stukje jazz. Vreemd dat dit nummer zo ontzettend gemiddeld scoort. Het werd niet bijzonder veel of weinig genoemd en het aantal #1- tot #8-noteringen is aardig gespreid. Portico Quartet is één van de twee finalisten die de maandfinale niet bereikte. Dat het de Top 10 haalt zegt dus wel wat over de "groeipotentie" van dit nummer. Het nummer kwam dit spel binnen via het topic "Maak kennis met... 2012". Het werd daar genomineerd door Ploppesteksel.

9. Jessie Ware - Wildest Moments (70 punten, 19 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van Angelo)



De hitmachine Jessie Ware weet in de finale geen potten te breken. Maar dat was dan ook niet de verwachting. Dit nummer kwam te weinig voor in de hogere regionen van de lijstjes, waardoor het blijft steken op een 9e plaats. De vraag zal altijd blijven hoe maandwinnaar 110% (tegenwoordig If You're Never Gonna Move genaamd) het in de finale gedaan zou hebben. Al is een 9e plaats zeker niet iets om je voor te schamen.

8. Todd Terje - Inspector Norse (74 punten, 19 keer genoemd)
(genomineerd door herman, nummer 1 van De-noir)



De stuiterbal van de finale eindigt nog verrassend hoog in de finale. En dan heeft nominator herman niet eens een lijstje ingediend, anders was het waarschijnlijk 6e geëindigd Misschien wel dé grootste clubhit (dan reken ik de David Guetta's en Afrojack's niet mee) van het afgelopen jaar. Knap dat zoiets ook de gemiddelde muziekliefhebber weet te bereiken.

7. Beach House - Myth (75 punten, 17 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van DjFrankie en Gretz)



Het tweede nummer dat we tegenkomen dat via de singles charts van Rate Your Music een nominatie verdiende. En er zullen er nog twee volgen. Daarmee blijkt de nieuwe bron van automatische nominaties een ongekend succes. De leadsingle van deze dreampoppers smaakte hier goed en de finaleplaats was dan ook geen verrassing. Dat het daar gemiddeld scoort mag ook geen verrassing heten.

6. alt-J (∆) - Taro (77 punten, 17 keer genoemd)
(genomineerd door inquestos, nummer 1 van Arno, inquestos en wibro)



alt-J (∆) is geen Radiohead, het wint blijkbaar niet alle competities. Vooraf was Taro dé favoriet (het werd in zes van de zes ladders 1e), maar die status weet het hier niet waar te maken. Sterker nog, het staat op behoorlijke afstand van de nummer 4. Voor een toppositie werd het bij te veel users niet gesmaakt. Tien van de 27 keer stond het niet in de Top 8. Ook spijtig voor inquestos, die zijn beiden nominaties buiten de Top 5 ziet eindigen.

5. Bat for Lashes - Laura (89 punten, 18 keer genoemd)
(automatisch genomineerd)



Bat for Lashes leek met Laura lange tijd mee te strijden voor de overwinning. De laatste vijf lijstjes brachten helaas voor haar zo weinig punten op dat de vier overgebleven nummers op een afstandje staan. Laura werd in de maand juli nog 15e (en moest dus vanaf de voorronde meedoen). Deze 5e plek is wat dat betreft een zeer grote verrassing. Ik merk bij bijna alle deelnemers dan ook dat dit nummer flink gegroeid is. Opvallend dat dit nummer geen enkele keer op #1 is gezet. Daar staan dan wel zes #2-noteringen tegenover.

Nu wordt het spannend, Phosphorescent, Burial, Cloud Nothings of Santigold. Voor mij is de eerstgenoemde de grote verrassing van deze contest.

4. Phosphorescent - Song for Zula (98 punten, 20 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van Co Jackso, Salvadore en yeahyeahyeah)



Dan zijn we nu bij de top vier gekomen, die zoals eerder gezegd ontzettend dicht bij elkaar ligt. Het nummer dat we daar het minst verwachtte komt als eerste langs. Dat maakt ook meteen dat het podium van Song van het Jaar 2012 enkel uit maandwinnaars bestaat. Phosphorescent haalde net zoveel punten binnen als de nummer 3, maar waar dit nummer drie keer bovenaan een lijstje stond, haalde de nummer 3 maar liefst zes #1-noteringen. Song for Zula is het tweede nummer dat via het topic "Maak kennis met... 2012" binnentrad. Angelo plaatste het in dat topic.

De finale gaat voor mij uitlopen op een enorme anti-climax. Geen enkele van de door mij genomineerde acht nummers zit in de top drie, een top drie met voor mij de minste nummers van de finale. Hoe jammer.

Maar toch, bedankt voor het organiseren Teunnis. Heel wat ontdekkingen gedaan in dit topic.

Nu maar hopen dat Santi het gaat doen.

Ik hoop op:

1. Santigold
2. Burial
3. Cloud Nothings

3. Cloud Nothings - Wasted Days (98 punten, 15 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van arcade monkeys, chevy93, dumb_helicopter, stoepkrijt, Sunderland en Teunnis)



Nu we de relatieve verrassing achter de rug hebben is het tijd voor het zware geschut. Waar Song for Zula nog rustgevend is zijn de komende drie nummers dat allerminst. Te beginnen met het zwaarste geschut. En dat is te merken aan hoe het aan zijn 98 punten kwam. Maar liefst zes keer is het op de eerste plek gezet (dat lukte de nummers 1 en 2 niet) en vier keer op de tweede plek (alleen Bat for Lashes deed dat beter). Maar tegelijkertijd is Wasted Days slechts 15 keer genoemd. Dat is samen met John Talabot's Last Land het minst. Een echte love/hate-plaat.

2. Santigold - Disparate Youth (103 punten, 21 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van Dance Lover en kemm)



Het laatste nummer van Rate Your Music grijpt néet naast de titel Song van het Jaar 2012. Eén schamel puntje verschil - al had Santigold er nog twee nodig vanwege het aantal #1-noteringen. Disparate Youth is de allemansvriend van deze finale. En dat klopt ook wel als je ziet hoe dit nummer beschreven wordt, want volgens velen is dit haast perfecte popmuziek. Disparate Youth is overigens wel het enige nummer dat in zijn hele Song van het Jaar-historie slechts twee nummers boven zich moest laten, waaronder dus de Song van het Jaar 2012.

1. Burial - Ashtray Wasp (104 punten, 19 keer genoemd)
(genomineerd door jassn, nummer 1 van Don Cappuccino, Dwejkk_, Gyzzz, jassn en odi)



Het is officieel, Burial heeft met Ashtray Wasp de Song van het Jaar 2012 gemaakt. Althans dat hebben wij met zijn allen in dit topic besloten. Waar ik voor de finale nog schreef dat John Talabot op basis van dit topic Artiest van het Jaar genoemd mag worden, zou ik - na de teleurstellende 11e en 12e plaats voor Talabot - die titel toch weer teruggeven aan Burial. Op vele plekken in de wereld wordt Burial op handen gedragen, in dit topic dus ook. Gezien de grote productiviteit van Burial is het niet onwaarschijnlijk dat hij in de volgende editie de kans krijgt zijn titel te verdedigen. Na meer dan een jaar stemmen is het eindelijk voor eens en voor altijd duidelijk wat de Song van het Jaar 2012 is:

Burial - Ashtray Wasp.

Mooie nummer 1 voor een mooie lijst. Binnenkort maar eens de hele top 100 in zijn geheel luisteren.

Absoluut geen verkeerde nummer 1. Ik zal hem komende tijd zeker nog een paar keer opzetten en kijken of ie bij mij nog door kan groeien.

Bedankt Teunnis, Inquestos en dumb_helicopter voor de organisatie. Chapeau ook voor de vrijwilligers (rekenaars) die er mede voor zorgden dat we vlot door konden spelen.

Dit topic is in een paar maanden tijd toch wel mijn favoriete spel van Musicmeter geworden, en een belangrijk hulpmiddel bij het ontdekken van nieuwe muziek.