De top 4 ligt vast, nu nog een derde keer om de laatste 4 te rangschikken.

En dan stuiterend je bed in...

1987 13.

15 * Caribou 8
10 * Vamos 6
08 * Isla de Encanta 2
06 * Ed Is Dead 3
10 * The Holiday Song 5
07 * Nimrod's Son 7
03 * I've Been Tired 1
05 * Levitate Me 4

Smaken kunnen verschillen als het om Nimrod's Son en Isla de Encanta gaat.
Heftig plaatje, met een branie die de Pixies altijd hoog in het vaandel zouden dragen.
Maar zo onversneden als op Come on Pilgrim zouden ze enkel nog op Surfer Rosa klinken.

1987 13.

20 * Caribou 5
13 * Vamos 3
14 * Isla de Encanta 6
13 * Ed Is Dead 7
18 * The Holiday Song 8
11 * Nimrod's Son 4
07 * I've Been Tired 4
07 * Levitate Me 2

Ik luister de platen waarop ik stem in dit topic ook vaak een keertje om het geheugen weer even op te frissen (en omdat het leuk is ze weer te draaien natuurlijk). Bij Pixies was dit niet nodig, deze kan ik wel dromen (bovendien staat Slowdive al op om de dag rustig mee af te sluiten).

Wel lastig kiezen hier, de nummers ontlopen elkaar nauwelijks.

1987 13.

27 * Caribou 7
19 * Vamos 6
17 * Isla de Encanta 3
15 * Ed Is Dead 2
22 * The Holiday Song 4
12 * Nimrod's Son 1
15 * I've Been Tired 8
12 * Levitate Me 5

1987 13.

32 * Caribou 5
22 * Vamos 3
17 * Isla de Encanta
16 * Ed Is Dead 1
24 * The Holiday Song 2
12 * Nimrod's Son
15 * I've Been Tired
16 * Levitate Me 4

Ik viel pas in bij de Pixies toen in 1988 Bossanova uitkwam en de twee daarop volgende albums tesamen drie legendarische platen. Vaag zou ik ze (tracks zonder punten) misschien wel kennen van een live-album bijvoorbeeld. Moet ook ergens dit album/E.P.in digitale vorm hebben. Maar mag niet ontbreken in mijn muzikale geheugen, dat geef ik toe. Heerlijk dat venijnige in hun muziek.

1987 14. David Sylvian - Secrets of the Beehive (1987)



297 stemmen / 4.15 sterren / 4 meningen

September / The Boy with the Gun / Maria / Orpheus / The Devil's Own
When Poets Dreamed of Angels / Mother and Child / Let the Happiness In / Waterfront

David Sylvian - Secrets of the Beehive - full album

1987 14.

00 * September
00 * The Boy with the Gun
00 * Maria
00 * Orpheus
00 * The Devil's Own
00 * When Poets Dreamed of Angels
00 * Mother and Child
00 * Let the Happiness In
00 * Waterfront

Zowel het aantal stemmen als de hoge score op MusicMeter blijven me intrigeren.
Maar net zoals Spirit of Eden en The Laughing Stock me net iets te ver van de popmuziek voeren
bij Talk Talk, geraak ik bij David Sylvian solo het zo prachtige pop-spoor van Japan bijster.

Een moeilijke zin, merk ik nu zelf, maar dat is de muziek van Sylvian ook.
Dus ik denk wel dat zijn fans me begrepen hebben.

Jawel. Ik heb deze plaat een paar dagen terug weer eens gedraaid, maar het is geen plaat waar ik punten aan zou kunnen geven.

Ik ben hem nu aan het beluisteren en ik vind hem best wel onderhoudend.
Maar het fluctueert allemaal zo, het kabbelt en het vraagt dus wat meer aandacht.

Soms moet ik aan het werk van This Mortal Coil denken.
Komt ook deels door het stemtimbre dat je ook op Filigree and Shadow hoort.
This Mortal Coil - Filigree & Shadow (1986)

Na een eerste beluistering ben ik toch wat onder de indruk.
Onderhoudend met voldoende momenten die ook echt mooi waren.

Nu al 4 sterren waard. Toch een interessant forum spelletje.

1987 14.

02 * September 2
05 * The Boy with the Gun 5
00 * Maria
06 * Orpheus 6
03 * The Devil's Own 3
01 * When Poets Dreamed of Angels 1
00 * Mother and Child
04 * Let the Happiness In 4
00 * Waterfront

Orpheus, wat mij betreft het mooiste van DS

1987 14.

02 * September
07 * The Boy with the Gun 2
00 * Maria
09 * Orpheus 3
03 * The Devil's Own
01 * When Poets Dreamed of Angels
00 * Mother and Child
05 * Let the Happiness In 1
00 * Waterfront

Vandaag na 20 jaar weer eens geluisterd. Nergens top, maar wel onderhoudend, en zoals Dazzler zegt, intrigerend.

1987 14.

02 * September
09 * The Boy with the Gun 2
00 * Maria
12 * Orpheus 3
04 * The Devil's Own 1
01 * When Poets Dreamed of Angels
00 * Mother and Child
05 * Let the Happiness In
00 * Waterfront

1987 14.

09 * September 7
12 * The Boy with the Gun 3
02 * Maria 2
21 * Orpheus 9
05 * The Devil's Own 1
07 * When Poets Dreamed of Angels 6
04 * Mother and Child 4
13 * Let the Happiness In 8
05 * Waterfront 5

Het is geen Tilt of The Drift, hoor. Ik vind het een prima toegankelijke plaat, iets rustiger dan Japan, maar zeker niet ontoegankelijk. Nummers als Orpheus en Let the Happiness In zijn toch geweldige popsingles. En September is ook wonderschoon. Zijn beste, samen met Brilliant Trees.

1987 15. Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987)



278 stemmen / 4.04 sterren / 5 meningen

Anywhere Out of the World / Windfall / In the Wake of Adversity / Xavier
Dawn of the Iconoclast / Cantara / Summoning of the Muse / Persephone (The Gathering of Flowers)

Dead Can Dance- Anywhere out of the World - full album

1987 15.

08 * Anywhere Out of the World
03 * Windfall
01 * In the Wake of Adversity
05 * Xavier
02 * Dawn of the Iconoclast
04 * Cantara
06 * Summoning of the Muse
07 * Persephone (The Gathering of Flowers)

Top 20 plaat voor mij.

Voor altijd verbonden met het live concert van november 1987.

Oeeee, je hebt ze in 1987 gewoon live gezien! Ik ben jaloers! Wowie. Ik mocht ze vorig jaar in de HMH zien, ook mooi, maar de echte magie was spaarzaam; magie zoals dit album bij me oproept. Heb m net weer eens geluisterd, na zeker 10 jaar. Ik schaam me eigenlijk dat ik hier 10 jaar niet van heb genoten.
Eigenlijk spreken alle albums van DCD me wel aan, met de enorme stijlontwikkeling van gitaarwave naar dit soort gothische ambientbombast (ik verzin maar een term he), later aangevuld met meer hypnotische percussie. Maar deze plaat nog wel het meest. Lisa klinkt hier --op het slotnummer na-- meer meisje dan vrouw, dat geeft een soort onschuld, onbevangenheid aan de sfeer, die erg past. Brendon zingt ook geweldig. En de melodieen en instrumentatie zijn subliem.

1987 15.

15 * Anywhere Out of the World 7
04 * Windfall 1
05 * In the Wake of Adversity 4
10 * Xavier 5
04 * Dawn of the Iconoclast 2
07 * Cantara 3
14 * Summoning of the Muse 8
13 * Persephone (The Gathering of Flowers) 6

Zie trouwens nu dat mijn puntenverdeling wel aardig lijkt op de jouwe, Dazzler!

Wat de puntenverdeling betreft: helemaal zo'n plaat waarop het nummer dat 1 punt krijgt veel dichter bij het nummer dat 8 punten krijgt ligt, dan de punten mathematisch doen vermoeden. Maar ja.

1987 15.

18 * Anywhere Out of the World 3
06 * Windfall 2
06 * In the Wake of Adversity 1
16 * Xavier 6
08 * Dawn of the Iconoclast 4
12 * Cantara 5
21 * Summoning of the Muse 7
21 * Persephone (The Gathering of Flowers) 8

Bij deze langspeler kan ik met een gerust hart aan alle tracks punten uitdelen. Is een hele tijd (samen met Chamelelons - Script of the Bridge) mijn favoriete album geweest. Heeft wel iets ingeleverd t.o.v. zeg maar tot een jaar of 5 geleden. Maar nog steeds zeer fraai. De B-kant (Lisa Gerrard dus) vind ik wel duidelijk een stuk sterker dan kant A.
Het concert in Paradiso, kort na verschijnen van WtRoaDS, is één van de absolute hoogepunten die ik mocht meemaken op het terrein van live-optredens. Indringend, hemels mooi, zeer memorabel.

1987 15.

23 * Anywhere Out of the World 5
09 * Windfall 3
08 * In the Wake of Adversity 2
17 * Xavier 1
12 * Dawn of the Iconoclast 4
18 * Cantara 6
28 * Summoning of the Muse 7
29 * Persephone (The Gathering of Flowers) 8

1987 15.

31 * Anywhere Out of the World 8
11 * Windfall 2
09 * In the Wake of Adversity 1
21 * Xavier 4
15 * Dawn of the Iconoclast 3
25 * Cantara 7
34 * Summoning of the Muse 6
34 * Persephone (The Gathering of Flowers) 5

Nooit iets van die plaat begrepen. Krijgt vanavond ook geen herkansing.

1987 16. Depeche Mode - Music for the Masses (1987)



275 stemmen / 3.95 sterren / 6 meningen

Never Let Me Down Again / The Things You Said / Strangelove / Sacred / Little 15
Behind the Wheel / I Want You Now / To Have and to Hold / Nothing / Pimpf

beluister: Depeche Mode - Music for the Masses

1987 16.

00 * Never Let Me Down Again
00 * The Things You Said
00 * Strangelove
00 * Sacred
00 * Little 15
00 * Behind the Wheel
00 * I Want You Now
00 * To Have and to Hold
00 * Nothing
00 * Pimpf

En plots klinkt Depeche Mode niet langer als een synthpop maar als een rockband.
Voor mijn part even donker als zijn voorganger Black Celebration, maar met betere songs.

Ik ga eerst nog eens luisteren.

1987 16.

09 * Never Let Me Down Again
06 * The Things You Said
10 * Strangelove
08 * Sacred
02 * Little 15
05 * Behind the Wheel
07 * I Want You Now
03 * To Have and to Hold
04 * Nothing
01 * Pimpf

1987 16.

14 * Never Let Me Down Again +5
07 * The Things You Said +1
13 * Strangelove +3
08 * Sacred
04 * Little 15 +2
05 * Behind the Wheel
07 * I Want You Now
03 * To Have and to Hold
08 * Nothing +4
01 * Pimpf

Klinkt meer als één geheel dan enig voorgaand Depeche Mode album, maar de individuele nummers blijven in meerderheid toch wel achter bij die van Black Celebration. I Want You Now is zelfs knap beroerd.

Maar goed, al te veel hebben we met 4,0* ook weer niet te klagen.

1987 16.

22 * Never Let Me Down Again +8
13 * The Things You Said +6
23 * Strangelove +10
15 * Sacred +7
08 * Little 15 +4
14 * Behind the Wheel +9
09 * I Want You Now +2
06 * To Have and to Hold +3
13 * Nothing +5
02 * Pimpf +1

I Want You Now is inderdaad een draak. Ook To Have and to Hold en vooral Pimpf vind ik mindere nummers. Normaal gezien haalt een plaat met 3 op 10 mindere nummers geen 5* bij mij. Ik had ze dan ook altijd op 4,5*. Maar de kleppers maken zoveel goed dat ik ze toch maar 5* gegeven heb. Allemaal nummers die ik nog minstens 1 keer per maand beluister. Weer een stap vooruit na Black Celebration (een album dat ik na het schitterende Some Great Reward over het geheel genomen toch een klein dipje vond in hun oeuvre) en de aanloop naar hun absolute beste, Violator!

1987 16.

29 * Never Let Me Down Again 7
19 * The Things You Said 6
31 * Strangelove 8
17 * Sacred 2
11 * Little 15 3
18 * Behind the Wheel 4
09 * I Want You Now
06 * To Have and to Hold
14 * Nothing 1
07 * Pimpf 5

Neen, een 5 sterren plaat is het niet (ik heb zojuist mijn score aangepast).
Daarvoor is kant 2 inderdaad wat te mager met voor mij enkel Behind the Wheel en Pimpf
die ik echt goed vind. Maar kant 1 is wel één van de beste plaatkanten die ze ooit gemaakt hebben.

Nog even deze hoor!

1987 16.

37 * Never Let Me Down Again 8
22 * The Things You Said 3
38 * Strangelove 7
22 * Sacred 5
15 * Little 15 4
26 * Behind the Wheel 6
09 * I Want You Now
06 * To Have and to Hold
15 * Nothing 1
09 * Pimpf 2