De eerste keer was het een lange zit maar nadien niet meer. Toch dit album nog eens beluisteren.

Heb deze begin jaren 90 voor t eerst gehoord, vond t helemaal niks. Ze live gezien zo rond 2005 (Den Haag, StateX-Newforms festival), dat vond ik best gaaf. Mijn smaak was ook wat alternatiever geworden. Deze plaat toen nog maar s geprobeerd, kon me nog steeds niet echt boeien, en vroeg me af waarom deze zo populair/legendarisch was volgens velen. En as we speak deze plaat voor de 3e keer een kans aan het geven en nu boeit het me WEL! Spannende gitaren en melodieën, opbouw. Drummer en bassist zijn niet in de hoofdrol maar doen wel spannende dingen... Zal geen punten geven, daar wil ik m zeker nog 3 x voor beluisteren, en dat ga ik niet vandaag doen...
Verrassend hoe langzaam je soms platen leert waarderen.

1988 05. Talk Talk - Spirit of Eden (1988)



641 stemmen / 4.16 sterren / 7 meningen

The Rainbow / Eden / Desire
Inheritance / I Believe in You / Wealth

Talk Talk - Spirit of Eden

1988 05.

00 * The Rainbow
00 * Eden
00 * Desire
00 * Inheritance
00 * I Believe in You
00 * Wealth

Voer voor fijnproevers. Ik ga hem eerst nog eens draaien.

Een groter contrast met Sonic Youth is bijna niet denkbaar. Misschien is Spirit of Eden juist lekker om daarvan bij te komen.

Een vrij ontoegankelijk album en gedurfd van Talk Talk na twee succesvolle albums. Zal hem weer eens opzetten want misschien onderschat ik het album wel. Minimale muziek. Moet je echt voor in de stemming zijn. Zondag-ochtend lijkt mij een mooi tijdstip Stem 3.0*

1988 05.

01 * The Rainbow
04 * Eden
06 * Desire
02 * Inheritance
05 * I Believe in You
03 * Wealth

Bijna onmogelijk om top 6 van de nummers te maken, stem 5*, nummer 8 in persoonlijke top 10.

1988 05.

04 * The Rainbow +3
10 * Eden +6
10 * Desire +4
03 * Inheritance +1
07 * I Believe in You +2
08 * Wealth +5

Ja, dat was die ex-toptiennotering waar ik het over had. Qua overall-waardering inmiddels ook ingehaald door The Colour of Spring, maar dit blijft toch een heel bijzonder album.

1988 05.

05 * The Rainbow +1
16 * Eden +6
14 * Desire +4
05 * Inheritance +2
12 * I Believe in You +5
11 * Wealth +3

Weer eens gedraaid voor deze ladder. Het is inderdaad muziek waar je voor in de stemming moet zijn, nu was ik dat niet enorm (ook al is het een zonnige zaterdagmorgen), maar kon er toch wel beetje van genieten. "Eden" is voor mij het topstuk van deze plaat. Ik heb nog een cd-single van "I believe in you" met nonalbumtrack "John Cope", die is ongeveer van gelijk niveau. Mijn eerdere opmerking "Een groter contrast met Sonic Youth is bijna niet denkbaar" neem ik terug, ik zie juist overeenkomsten: ontoegankelijk, veel afwisseling rust/ lawaai, ingewikkelde arrangementen. "Avant-garde" noemen sommigen zowel bij Sonic Youth als (deze) Talk Talk. Als dit het debuut van Talk Talk was, was deze plaat vast een stuk onbekender gebleven. Ik had deze plaat in 1988 dan ook snel terzijde gelegd. Omdat het die band was van het prachtige "Colour of Spring" had ik het geduld om "Sprit of Eden te leren waarderen".

1988 05.

08 * The Rainbow 3
22 * Eden 6
19 * Desire 5
06 * Inheritance 1
14 * I Believe in You 2
15 * Wealth 4

matthijs
Ik ga met hoge verwachtingen de zondag-ochtend tegemoet

Herbeluisteren is er niet van gekomen.
Ik heb mijn recensie nog eens nagelezen, maar werd er weinig wijzer van.

Het is te moeilijk om een volgorde te bepalen omdat de tracks op kant 1 een organisch geheel vormen.

1988 06. R.E.M. - Green (1988)



483 stemmen / 3.95 sterren / 5 meningen

Pop Song '89 / Get Up / You Are the Everything / Stand / World Leader Pretend / The Wrong Child
Orange Crush / Turn You Inside-Out / Hairshirt / I Remember California / [Untitled]

R.E.M. - Green

1988 06.

06 * Pop Song '89
10 * Get Up
05 * You Are the Everything
08 * Stand
04 *World Leader Pretend
02 * The Wrong Child
11 * Orange Crush
07 * Turn You Inside-Out
09 * Hairshirt
03 * I Remember California
01 * [Untitled]

Absolute topplaat: R.E.M. rockt als nooit tevoren en als nooit daarna.
Met de fijnbesnaarde tracks 3, 6 en 9 als heerlijke, meer ingetogen intermezzo's.
Maar tien nummers lang brandt het vuur. Alleen het titelloze lied is wat makker.

1988 06.

09 * Pop Song '89 +3
14 * Get Up +4
12 * You Are the Everything +7
14 * Stand +6
09 * World Leader Pretend +5
02 * The Wrong Child
11 * Orange Crush +1
07 * Turn You Inside-Out
09 * Hairshirt
03 * I Remember California
03 * [Untitled] +2

Album heeft wel een lekkere flow, maar eigenlijk weinig op zichzelf echt memorabele nummers, waarmee het per saldo een van de minste R.E.M.-albums van de 20e eeuw is. En dan heb ik hem toch nog op 4,0* staan...

1988 06.

15 * Pop Song '89 6
19 * Get Up 5
21 * You Are the Everything 9
18 * Stand 4
20 * World Leader Pretend 11
05 * The Wrong Child 3
22 * Orange Crush 10
08 * Turn You Inside-Out 1(nog steeds heel fijn)
17 * Hairshirt 8
05 * I Remember California 2
10 * [Untitled] 7

Geweldige plaat inderdaad, hun eerste voor een groot label.
De doorbraak naar wereldleiderschap zat er nog niet in (Stand was, na The One I Love, wel hun tweede grote hit in hun thuisland), maar dat zou bij de follow-up wel gebeuren.
De Green-tour vind ik ook het hoogtepunt van REM als live-band, waarvan het schitterende Tourfilm getuigt.

Het is maar dat ik achter de vrijheid van meningsuiting sta. anders liet ik je vierendelen.




Zie je wel, dat het ook anders kan.

Ik zag ze live op Werchter 1989 en werd omvergeblazen, al was het maar door Stipes megafoon.

Ik zal Stand nooit meer los kunnen koppelen van Get a Life!

Voor mij ook een van de mindere R.E.M.-albums, ben het helemaal met Casartelli eens. Goed album en beter dan Document, maar er staan geen songs van het kaliber Fall On Me, Driver 8 of Cuyahoga op.

1988 06.

18 * Pop Song '89 3
24 * Get Up 5
25 * You Are the Everything 4
20 * Stand 2
31 * World Leader Pretend 11
06 * The Wrong Child 1
32 * Orange Crush 10
15 * Turn You Inside-Out 7
23 * Hairshirt 6
14 * I Remember California 9
18 * [Untitled] 8

1988 06.

26 * Pop Song '89 8
29 * Get Up 5
29 * You Are the Everything 4
21 * Stand 1
41 * World Leader Pretend 10
08 * The Wrong Child 2
43 * Orange Crush 11
24 * Turn You Inside-Out 9
26 * Hairshirt 3
21 * I Remember California 7
24 * [Untitled] 6

1988 06.

33 * Pop Song '89 7
31 * Get Up 2
40 * You Are the Everything 11
22 * Stand 1
51 * World Leader Pretend 10
11 * The Wrong Child 3
51 * Orange Crush 8
28 * Turn You Inside-Out 4
35 * Hairshirt 9
27 * I Remember California 6
29 * [Untitled] 5

Was voor mij ook de eerste keer dat ik het nummer hoorde

1988 06.

41 * Pop Song '89 8
36 * Get Up 5
42 * You Are the Everything 2
25 * Stand 3
57 * World Leader Pretend 6
11 * The Wrong Child
58 * Orange Crush 7
28 * Turn You Inside-Out
36 * Hairshirt 1
27 * I Remember California
33 * [Untitled] 4

De echte klik met dit album is voor mij nooit echt gekomen, best raar want ik ben best een groot REM liefhebber en er staan toch genoeg pareltjes op, als geheel toch minder in vergelijk met vele andere albums. De bijbehorende tourfilm (ik weet even niet meer hoe deze heet...) is natuurlijk wel geniaal!

1988 07. Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son (1988)



453 stemmen / 3.98 sterren / 3 meningen

Moonchild / Infinite Dreams / Can I Play with Madness? / The Evil That Men Do
Seventh Son of a Seventh Son / The Prophecy / The Clairvoyant / Only the Good Die Young

Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son

1988 07.

00 * Moonchild
00 * Infinite Dreams
00 * Can I Play with Madness?
00 * The Evil That Men Do
00 * Seventh Son of a Seventh Son
00 * The Prophecy
00 * The Clairvoyant
00 * Only the Good Die Young

Deze gunt me de tijd om een dagje over te slaan.
Al viel wel op dat deze jongens in datzelfde jaar de UK singles top 3 haalden.

1988 07.

04 * Moonchild 4
05 * Infinite Dreams 5
00 * Can I Play with Madness?
02 * The Evil That Men Do 2
06 * Seventh Son of a Seventh Son 6
01 * The Prophecy 1
03 * The Clairvoyant 3
00 * Only the Good Die Young

Al de zoveelste Maiden LP, maar toch een nieuw geluid: een meer dominate rol dan ooit tevoren voor de keyboards. En dat bevalt mij wel. Niet dat het ene beter is dan het ander, maar het geeft een andere sfeer, intro's doen bv vaak aan Marillion denken, de gitaeren zijn soms spaarzaam en vallen dan weer extra op als ze erbij komen. Vijf jaar eerder kon je de nieuwste Slayer en Maiden na elkaar draaien, en de overgang was merkbaar maar niet storend, vijf jaar later zou het een enorme stijlovergang zijn, gezien de ontwikkeling van Maiden. (En dat zegt iemand die al 5 concerten van Slayer heeft mogen genieten, voor je denkt dat ik die band diskwalificeer vanwege minder ontwikkeling.)

1988 07.

12 * Moonchild +8
12 * Infinite Dreams +7
03 * Can I Play with Madness? +3
03 * The Evil That Men Do +1
12 * Seventh Son of a Seventh Son +6
05 * The Prophecy +4
08 * The Clairvoyant +5
02 * Only the Good Die Young +2

Toen ik deze plaat een jaar of tien geleden als beginnende progliefhebber en als redelijk gesetteld metalliefhebber leerde kennen, ging hij erin als de spreekwoordelijke koek. Anno nu is er van de glans van weleer niet zo veel meer over. De plaat is te simpel en te repetitief om voor fatsoenlijke prog door te gaan en mist de hooks om voor een fatsoenlijke metalplaat door te gaan (als je naar Can I Play with Madness of The Evil That Men Do luistert, is Wasted Years ineens wel heel ver weg). Iets met een schoenmaker en een leest.

Het intro van de plaat is legendarisch, dat dan weer wel.

1988 08. Public Enemy - It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back (1988)



412 stemmen / 4.06 sterren / 6 meningen

Countdown to Armageddon / Bring the Noise / Don't Believe the Hype
Cold Lampin' with Flavor / Terminator X to the Edge of Panic / Mind Terrorist
Louder Than a Bomb / Caught, Can We Get a Witness? / Show 'Em Whatcha Got
She Watch Channel Zero?! / Night of the Living Baseheads / Black Steel in the Hour of Chaos
Security of the First World / Rebel Without a Pause / Prophets of Rage / Party for Your Right to Fight

Public Enemy - It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back

1988 08.

00 * Countdown to Armageddon
00 * Bring the Noise
00 * Don't Believe the Hype
00 * Cold Lampin' with Flavor
00 * Terminator X to the Edge of Panic
00 * Mind Terrorist
00 * Louder Than a Bomb
00 * Caught, Can We Get a Witness?
00 * Show 'Em Whatcha Got
00 * She Watch Channel Zero?!
00 * Night of the Living Baseheads
00 * Black Steel in the Hour of Chaos
00 * Security of the First World
00 * Rebel Without a Pause
00 * Prophets of Rage
00 * Party for Your Right to Fight

Alvorens de gangsta rappers elkaar een kogel door de kop joegen in de jaren 90,
keerde menige hiphop act zich eind jaren 80 tegen de schietgrage, blanke politie.

Dit album van Public Enemy stond toen overal geboekstaafd als een belangrijker plaat.
Het was al een tijdje geleden (van de punk-beweging) dat muziek de politiek een geweten schopte.
Maar wat is er na al die jaren van deze plaat blijven hangen, vraag ik me af.

Te meer omdat ik de bewuste plaat in mijn kast heb staan zonder ooit één seconde te beluisteren.
Een schande, ik weet het wel, maar laat ik dat vanavond goedmaken met een allereerste draaibeurt.

Wel, ik vond het geen slecht album, hoewel het nog te vroeg is voor een oordeel.
Er werd snedig gerapt en muzikaal zat er behoorlijk wat vaart en variatie in.