1982 19.

variabele stemsleutel

05 * Subdivisions 5
08 * The Analog Kid 8
06 * Chemistry 6
04 * Digital Man 4
03 * The Weapon 3
07 * New World Man 7
02 * Losing It 2
01 * Countdown 1

Trackvolgorde behouden aub.

1982 19.

variabele stemsleutel

11 * Subdivisions +6
15 * The Analog Kid +7
09 * Chemistry +3
06 * Digital Man +2
11 * The Weapon +8
11 * New World Man +4
07 * Losing It +5
02 * Countdown +1

Trackvolgorde behouden aub.

Als je net dé plaat gemaakt hebt, probeer je dat kunstje dan nog eens over te doen of gooi je het over een andere boeg? Rush maakt een volgende reuzenstap de jaren '80 in en helt als zodanig behoorlijk naar optie twee over. Het kostte wat fans, maar dan heb je ook wat.

Het kwaliteitsverloop is op dit album wat grilliger dan op zijn voorganger, maar de vier beste nummers dragen de 5*-score.

Ken deze niet, ken eigenlijk weinig van Rush naast het nummer La Villa Strangato (top!) en het album 2112. Die zijn leuk, maar nieuw werk van Rush luisteren vraagt nogal veel van me, het is echt Luisteren met hoofdletter L. Geldt voor meer platen hier, bv Cure, Peter Gabriel. Terwijl bv Duran Duran of Donald Fagen wat mij betreft lekker moeiteloos wegluisteren.
Ik vermoed dat als ik ouder wordt wat meer geduld krijg dit soort platen te Luisteren. Net als klassiek en jazz, dat kost me nu (een uitzondering daargelaten) teveel moeite. Maar soms de moeite waard: de pareltjes zijn vaak het resultaat van ook eens luisteren wat niet meteen lekker klinkt! Herkenbaar?

Nou, op je 43e moet je deze plaat toch langzaamaan aankunnen ... dit is nou niet bepaald een ontoegankelijk album. De vierde van Gabriel was inderdaad wel een iets taaiere kluif (waar de moeite uiteindelijk ook wel beloond wordt, maar dat terzijde).

Inderdaad best toegankelijk binnen de symfonische metal, maar dat genre vind ik als geheel niet makkelijk wegluisteren. Ik bedoel dat niet als kritiek, zoals ik al zei, het zijn vaak de pareltjes! Ik zie Queenrijche, Marillion en the Gathering in je top 10 staan, ook bands die ik super vind, maar zelden draai. Ik zet sneller lichtere muziek op, kijk maar naar mijn top 10: Kate Bush, George Michael, Stevie Wonder. Maar goed, wie weet ga ik nog eens in het oeuvre van Rush duiken hoor!

Nou is (voor zover ze al onder dat etiketje vallen) de metal bij Rush eigenlijk nooit verder weg geweest dan op dit album. Misschien een mooi beginpunt om er nog eens in te duiken dus.

1982 19.

variabele stemsleutel

11 * Subdivisions
19 * The Analog Kid 4
09 * Chemistry
06 * Digital Man
13 * The Weapon 2
12 * New World Man 1
07 * Losing It
05 * Countdown 3

Trackvolgorde behouden aub.

Dé afhaakplaat voor mij, deze Signals van de heren Lee, Lifeson en Peart. Tjongejonge, wat een afknapper na het nog goed genietbare Moving Pictures.

Deze plaat vandaag in de herkansing/herdraai gedaan, maar eerlijk gezegd vind ik alle 8 de tracks niet de moeite waard om nog eens te horen. Het groepsgeluid verzuipt hier in een gladde, symfonische brij. Ik kan e.e.a. nauwelijks onderscheiden, en na afloop van de draaibeurt kon ik geen enkele track meer terugvinden op de harde schijf van mijn geheugen.

Dit epistel zal ongetwijfeld een trap tegen de zere benen van Rush-liefhebbers zijn, maar ik kan o.a. de heren Casartelli en Vigil mededelen dat Rush mij met het vierluik 2112, A Farewell To Kings, Hemispheres en Moving Pictures nog steeds zéér kan bekoren

Conclusie : ik blijf toch wel een soort fan van Rush, maar Signals is toch echt een gesloten boek na vandaag...

Ik noem het ontoegankelijk, terwijl Zephyr het glad noemt. En dan hebben we het over dezelfde plaat
Misschien zijn het vooral relatieve kwalificaties. Vergeleken met 'echte' popmuziek is het niet zo glad, binnen het oeuvre van Rush juist wel?

Ja, met je laatste zin sla je wat mij betreft de spijker op de kop.

Luister maar eens deze Signals, en zoek dan Cygnus X-1 van het album AFTK op... Echt een gigantisch verschil ! In de jaren 70 was Rush nog hardrock, maar na de decenniumwisseling deel ik ze eerder in in de categorie Symfo en/of Progrock (?).

matthijs The Cure is toch niet zo moeilijk om te beluisteren. Ben net 3 jaar ouder maar kocht hun platen al toen ik nog puber was. Klassieke muziek zal ik ook nooit draaien en ook niet op oude leeftijd. Wij zijn van een geheel andere generatie. Achter de geraniums draai ik nog steeds The Smiths....vooral dan.

Ja, gek he, maar zo ervaar ik het toch. Als ik het opzet geniet ik wel maar op een gegeven moment, na een paar nummers wil ik toch weer wat anders. Soul, sommige electronica en vooral echte pop hou ik langer vol. Ik zeg dus niet dat the Cure of Rush voor iedereen ontoegankelijk IS , maar puur dat ik dat zo ervaar.

1982 20. Cocteau Twins - Garlands (1982)



193 stemmen / 4.00 sterren / 1 mening

Blood Bitch / Wax and Wane / But I'm Not / Blind Dumb Deaf
Shallow Then Halo / The Hollow Men / Garlands / Grail Overfloweth

1982 20.

02 * Blood Bitch
05 * Wax and Wane
03 * But I'm Not
06 * Blind Dumb Deaf
08 * Shallow Then Halo
04 * The Hollow Men
07 * Garlands
01 * Grail Overfloweth

Trackvolgorde behouden aub.

Wat een new wave parel blijft dit toch.
Hoewel ik niet alle nummers even sterk vind, blijft de atmosfeer betoverend.

Ik blijf een groot Cocteau Twins fan tot en met Blue Bell Knoll.
Hun drie laatste albums herbergen iets minder magie.

matthijs Ik heb dat vooral met de twee laatste albums van Radiohead. Hier wordt er lyrisch over gesproken maar ik kom er niet doorheen. Voor mij zeer ontoegankelijke muziek dus ik ervaar dat zelf ook wel natuurlijk........het oude werk van de band daarentegen is prachtig.

Als elke afwijkende, maar op zichzelf prima verdedigbare, mening een zere beentrap was geweest, was ik hier al vele jaren geleden afgehaakt.

Dit is de enige Cocteau Twins die ik op cd heb en ik vermoed dat dat ook zo gaat blijven. Matige wave met een zangeres die mij ernstig op de zenuwen werkt. Geen punten.

1982 20.

05 * Blood Bitch 3
10 * Wax and Wane 5
04 * But I'm Not 1
12 * Blind Dumb Deaf 6
16 * Shallow Then Halo 8
11 * The Hollow Men 7
11 * Garlands 4
03 * Grail Overfloweth 2

Trackvolgorde behouden aub.

Betere wave kom je zelden tegen. In weinig vergelijkbaar met latere parels als Victorialand en Heaven or Las Vegas. Kennelijk verschilt mijn smaak wel van die van andere liefhebbers; de nummers met de meeste voorkeurstemmen vind ik juist de minste van het stel.


1982 20.

13 * Blood Bitch 8
11 * Wax and Wane 1
11 * But I'm Not 7
17 * Blind Dumb Deaf 5
19 * Shallow Then Halo 3
13 * The Hollow Men 2
15 * Garlands 4
09 * Grail Overfloweth 6

Trackvolgorde behouden aub.

1982 20.

13 * Blood Bitch
11 * Wax and Wane
12 * But I'm Not 1
21 * Blind Dumb Deaf 4
21 * Shallow Then Halo 2
13 * The Hollow Men
15 * Garlands
12 * Grail Overfloweth 3

Trackvolgorde behouden aub.

Een legendarisch debuutalbum, wat mij betreft. Zit wel wat sleet op na al die jaren. (Misschien heb ik um wel te vaak gedraaid ?).

Waarvan akte!

Helaas gemist door een weekendje weg, jammer want deze plaat behoort volgens mijn oren tot de beste 20 platen ooit gemaakt.

1982 21. ABC - The Lexicon of Love (1982)



191 stemmen / 3.79 sterren / 4 meningen

Show Me / Poison Arrow / Many Happy Returns / Tears Are Not Enough / Valentine's Day
Look of Love (Part One) / Date Stamp / All of My Heart / 4 Ever 2 Gether / Look of Love (Part Four)

1982 21.

variabele stemsleutel

04 * Show Me
07 * Poison Arrow
00 * Many Happy Returns
05 * Tears Are Not Enough
03 * Valentine's Day
06 * Look of Love (Part One)
01 * Date Stamp
08 * All of My Heart
02 * 4 Ever 2 Gether
00 * Look of Love (Part Four)

Trackvolgorde behouden aub.

Tijdens de eerste helft van de jaren 80 werd er in de UK mooie muziek gemaakt.
ABC werd geboren in het postpunk tijdperk, groeide op tijdens de new romantic scene
en werd volwassen dankzij een verfrissende interesse in soul muziek.

Het resultaat The Lexicon of Love is één van de bijna perfecte popplaatjes
die in 1982 verschenen. Met vier hitpotente singles, heerlijke strijkersarrangementen
van Anne Dudley en de meesterlijke producershand van Trevor Horn (beiden nadien ZTT label).

Voor de liefhebbers: The Look of Love (Part 2) en The Look of Love (Part 3) zijn te vinden
op de 12" release van de gelijknamige single en werden jammer genoeg niet weerhouden
voor de deluxe 2CD release. De b-kant Overture vind je daar wel, een instrumentale medley
met de muzikale thema's van een handvol liedjes van het album: super.

Ik zou hem stiekem gewoon nog even doen

Net als Garlands heb ik ook dit album in huis en ook hier houdt het helaas niet over met de liefde. Waar soortgenoten Heaven 17 met iets van een venijnig randje nog wel een beetje weet te overtuigen, nam aanschaf van het complete album hier het beeld van vrij zouteloze jaren '80 pop tot nog toe niet weg. Ook hier geen punten.

Dat venijnig randje van Heaven 17 duurde één album lang.
Daarna vond ik net die groep het voorbeeld van zouteloosheid: een goedkope kopie
van The Human League, met dat verschil dat de Heaven 17 hits minder memorabel waren.

Ieder zijn waarheid dus.

1982 21.

variabele stemsleutel

04 * Show Me
10 * Poison Arrow 3
00 * Many Happy Returns
06 * Tears Are Not Enough 1
03 * Valentine's Day
08 * Look of Love (Part One) 2
05 * Date Stamp 4
13 * All of My Heart 5
02 * 4 Ever 2 Gether
00 * Look of Love (Part Four)

Trackvolgorde behouden aub.

Geen onaardige plaat, maar behoort niet tot mijn favo's uit 1982.

1982 21.

variabele stemsleutel

04 * Show Me
13 * Poison Arrow 3
00 * Many Happy Returns
06 * Tears Are Not Enough
03 * Valentine's Day
10 * Look of Love (Part One) 2
05 * Date Stamp
14 * All of My Heart 1
02 * 4 Ever 2 Gether
00 * Look of Love (Part Four)

Trackvolgorde behouden aub.

Heb drie albums van ABC maar er is weinig blijven hangen op hun hits na.
Poison Arrow, waarmee ze doorbraken is wel een hoogtepuntje.

04 * Show Me
18 * Poison Arrow 5
00 * Many Happy Returns
08 * Tears Are Not Enough 2
03 * Valentine's Day
14 * Look of Love (Part One) 4
05 * Date Stamp
17 * All of My Heart 3
03 * 4 Ever 2 Gether 1
00 * Look of Love (Part Four)

Trackvolgorde behouden aub.

04 * Show Me
22 * Poison Arrow +4
00 * Many Happy Returns
08 * Tears Are Not Enough
06 * Valentine's Day +3
19 * Look of Love (Part One) +5
05 * Date Stamp
18 * All of My Heart +1
09 * 4 Ever 2 Gether +6
02 * Look of Love (Part Four) +2

Trackvolgorde behouden aub.

Wat weinig punten voor 4 ever 2 gether zeg, voor mij t mooiste hier. Beetje glad allemaal, maar mooie melodieen en mooie stem maken dat geen groot bezwaar.

1982 21.

variabele stemsleutel

06 * Show Me +2
30 * Poison Arrow +8
05 * Many Happy Returns +5
15 * Tears Are Not Enough +7
09 * Valentine's Day +3
28 * Look of Love (Part One) +9
09 * Date Stamp +4
28 * All of My Heart +10
10 * 4 Ever 2 Gether +1
08 * Look of Love (Part Four) +6

Trackvolgorde behouden aub.

Naast Duran Duran maakte ook ABC zijn klassiek album in 1982. Enigszins bombastisch maar o zo aanstekelijk. Tijdloos!

1982 22. The Clash - Combat Rock (1982)



189 stemmen / 3.53 sterren / 1 mening

Know Your Rights / Car Jamming / Should I Stay Or Should I Go / Rock the Casbah
Red Angel Dragnet / Straight to Hell / Overpowered by Funk / Atom Tan
Sean Flynn / Ghetto Defendant / Inoculated City / Death Is a Star

1982 22.

variabele stemsleutel

02 * Know Your Rights
00 * Car Jamming
04 * Should I Stay Or Should I Go
03 * Rock the Casbah
00 * Red Angel Dragnet
01 * Straight to Hell
00 * Overpowered by Funk
00 * Atom Tan
00 * Sean Flynn
00 * Ghetto Defendant
00 * Inoculated City
00 * Death Is a Star

Trackvolgorde behouden aub.

Soms zijn de MuMe leden wel erg trouw aan hun helden.
Dit album van The Clash haalt het overzicht van 30 albums met de meeste stemmen van 1982.
Maar ik neem aan dat het bij weinig mensen in hun Clash top 3 is terug te vinden.

Ik kwam niet verder dan de songs die ook al op single te vinden waren.