Voor Wagner een 8,2. Net iets te theatraal, maar wel een monumentaal nummer.

Voor Ravel een 9,7. Heerlijke opbouw.

De Bolero mijn favoriete klassieke muziekstuk!

9,8

Mmmm; toch net niet helemaal zo goed meer als mijn herinnering me influisterde. Maar het blijft wel een zeer acceptabel 'piece of music'...

8

Ah, mijn introductie in de klassieke muziek, jaartje of veertig geleden.

Blijft mooi: 9,0

Zat dat niet in Les Uns et Les Autres - de film die mijn vader geweldig vond en ons door de strot probeerde te krijgen. De film ben ik vergeten, de Bolero blijft toch wel fier overeind. Prachtige climax, beetje doodgedraaid, maar nog steeds mooi.

7,5

Ik had even wat te weinig tijd om mee te luisteren maar ben nu verder gegaan waar ik gebleven was. Debussy was dat. Van die man kende ik alleen nog Clair de Lune, maar dit stuk heeft zojuist behoorlijke indruk gemaakt. Prachtig stuk, revolutionair ook, lees ik op Wikipedia, zoals hij het met een vrij klein orkest doet, en juist de verschillende 'kleuren' van de strijkers weet te laten horen. Maar of het nou revolutionair was of niet, ik vind het bovenal erg mooi!

De lente van Vivaldi is natuurlijk bekend, en vind ik prima. Sowieso heeft hij allevier de seizoenen treffend neergezet!

021. DELIBES - Flower Duet (from Lakmé)
http://www.deccaclassics.com/imgs/s300x300/4783368.jpg

Ik doe toch nog eens een voorzichtige poging om wat vocale muziek te promoten.
Viens, Mallika, ... Dôme épais, beter bekend als het Flower Duet, uit Lakmé van Delibes
behoort tot de wat minder door de mangel gehaalde parels uit de operageschiedenis.

Geen uit volle borst zingende matrones of in strak pak gestreken tenoren,
maar een bijna smachtend duet dat de broze schoonheid van de bloem uitdraagt.

Wieg mee op de golvende melodie van dit door een lentebries meegevoerde klankenspel.

Zo, weet ik ook weer dat dit Delibes is, wist ik niet! Ik kende het wel, maar dacht dat het van Smetana was. Prachtig zangstuk (wat is daar trouwens mis mee?) dat toch ook wel toegankelijk is. Lichtvoetig, maar in de verste verte niet oppervlakkig. Nogmaals, echt prachtig!

9,5

Tweede gooi met punten van mij, heerlijk om dit te volgen.

008 Händel - Hallelujah (from Messiah Part 2) 8
009 Schubert - The Trout (Piano Quintet in A) 8
010 Liszt - Liebestraum No. 3 in A Flat 8
011 Verdi - Il Trovatore: Anvil Chorus (Act 2: Vedi! le Fosche Notturne Spoglie) 8
012 Gershwin - Rhapsody in Blue 8
013 Strauss - Also Sprach Zarathustra (Einleitung) 8
014 Strauss - An der Schönen Blauen Donau 8

Net als bij Puccini kan ik niet blij worden van de vocalen. Wel doe ik minder strafpunten bij deze van Delibes, omdat het allemaal nog net te behappen valt.

6

Delibes is mij toch wel een 10 waard.

En er zijn weinig mensen die dit topic zo "achten" als Sir Spamalot.

022. MOZART - Symphony No. 40 in G Minor
http://www.deccaclassics.com/imgs/s300x300/4783621.jpg

Ongetwijfeld één van de allerbekendste stukken klassiek ooit.
Deze eerste beweging (molto allergro) van Mozarts 40ste symfonie gaat er in als zoet koek.

In 1971 was het zelfs een hit voor Waldo de los Rio, een soort voorloper van André Rieu.
De met een pop saus overgoten versie schopte het tot nummer 1 in de Nederlandse hitparade.

Het mooie aan dit fragment is dat Mozart acht minuten lang op sleeptouw neemt
zonder dat je je een seconde gaat vervelen. De melodie ontvouwt zich in talloze gedaantes.

Ja, dat is met recht een klassiekertje. Bij het luisteren lukte het me de opgepopte versie even uit mijn gedachten te bannen en dan geef ik toch een 8,5.

Viens, Mallika is prachtig. Daarvoor een 9,5. Maar dan wel gebaseerd op de uitvoering door Joan Sutherland die ik ken. Deze hier vind ik net iets minder.

Jaaaaaaa ! Dit is klassiek zoals klassiek bedoeld is....

FAN-TAS-TISCH stuk muziek natuurlijk

9,5

023. BACH - Brandenburg Concerto No. 3 in G
http://www.deccaclassics.com/imgs/s300x300/4783384.jpg

Klassieke muziek zoals ze bedoeld is.
Het 3de Brandenburgs concerto van Bach valt zeker onder die noemen.
We beluisteren in de link de beroemde, eerste beweging (zonder tempo indicatie).

Een goed voorbeeld van wat met het contrapunt bedoeld wordt.
Bach was er een meester in: het door elkaar heen vlechten van verschillende melodieën.
In de popmuziek is Eleanor Rigby van The Beatles hier een goed voobeeld van.

Met deze zes concerto's probeerde Bach te solliciteren naar een baan in Brandenburg.
Wel, hij kreeg ze niet, maar lang zou het gelukkig niet meer duren voor hij echt doorbrak.

Alleen zijn koralen zijn nog mooier, maar ook dit krijgt van mij de hoogste score. Geweldige 'logische' muziek. Op het eerste gehoor simpel, maar o zo geweldig. Beste klassieke componist ooit? Ik denk het wel.

10

8

Ik moest Mozart nog een 10. Bach dan ook maar.

Ook weer 'echt' klassiek, maar voor mij toch een stuk minder indrukwekkend dan die van Mozart.

7,5

024. PACHELBEL - Canon in D
http://www.deccaclassics.com/imgs/s300x300/4783372.jpg

Laat ons nog even bij de barok en het contrapunt blijven.
Velen stonden in de schaduw van grootmeester Bach, maar af en toe
slaagde een componist als bijvoorbeeld Pachelbel erin om een hit te scoren.

Hoewel die zogenaamde canon van klassieke hits pas in de 20ste eeuw werd samengesteld,
vind je Pachelbels canon vaak op diverse verzamelaars met klassieke muziek en in de kerk terug.

Niks mis mee, prachtig meditatief muziekstuk.

9

Ja, deze blijft ook tijdloos mooi.
Een 8,5
En ik verwacht het Adagio van Albinoni (zie afbeelding) ook nog wel binnenkort.

De Brandenburger concerten hebben mij dan weer nooit zo kunnen pakken.
Een 7,0 daarvoor

Ik hoop nog op Rachmaninov

Ai, van dezen beschten man had ik nog nooit gehoord tot nu toe... Gelukkig volg ik dit topic, want dit Canon isch toch echt wel een prachtig werkje hoor !

8,25

025. RACHMANINOV - Piano Concerto No. 2 in C Minor
http://www.deccaclassics.com/imgs/s300x300/4783361.jpg

Rachmaninov, dat was voor mij een minder bekende naam.
Een maand of twee geleden kocht ik van hem bovenstaande cd.

Voor het fragment koos ik de eerste beweging (moderato) van zijn 2de piano concerto.

En ik moet zeggen dat ik nog me nog niet helemaal heb ingewerkt.
Een beetje zwaar op de handse romantiek, behoorlijk bombastisch wel.

Aanzwellende orkestklanken die de pianist omwallen.
Op het moment dat hij gaat soleren (improviseren haast) bekoort het me wel.
Maar voorlopig ben ik nog niet helemaal om. Maar dat kan nog komen.

Ik geef die Rachmaninov na een nieuwe beluistering een vette 8.

Pachelbel krijgt ook een 8. Mooi, statisch, sacraal, maar niet zo indringend.

Ah, dit is zo mooi, mooier ook nog dan zijn derde concerto. Misschien het mooiste pianoconcert dat ik ken, al moet het wedijveren met Beethovens 5e Emperorconcerto. Rubinstein speelt hem retesnel, ik ben hem rustiger gewend. Let op de eerste akkoorden - verdraaid, dat zijn de akkoorden van het James Bond-thema!

Alles is fantastisch aan dit stuk, ook de twee hierop volgende delen, maar dit eerste deel vind ik eigenlijk nog het mooist. Een brok Russische romantiek. Het rondzingen van het thema, de majestueuze beginakkoorden, de continue aanwezigheid van 'miniclimaxen', de pijlsnelle watervallen met de rechterhand, mens, ja, ik ben lyrisch.

Luister dit allen mensen, mooier wordt het echt niet, hier móeten Sigur Ros-adepten (om maar eens iets te noemen) toch wel van kunnen genieten. Mooiste stukje? Zo rond de 6 minuten, als het hoofdthema terugkeert nadat de blazers dat in niet mis te verstane bewoordingen hebben aangekondigd. Fantastisch!

10

Trouwens, ook het 2e en 3e deel zijn tof. Eric Carmens 'All by Myself' is een adaptatie van het langzame deel...

Interessante info en altijd leuk als iemand overloopt van passie.

Ja, die blazers die komen aanzetten, vond ik ook de moeite.
Ik merkte al wat groeimarge toen ik het daarstraks nog eens beluisterde.

Haha, ja, dat krijg je als je typt terwijl je luistert...

Helaas, hiervan ben ik niet echt gecharmeerd. 't Heeft wel wat, maar af toe word ik er ook wat kregelig van...

6,8