1-1

2-1

2-2

3-2

3-3

3-4

Nummers van Thin White Rope willen nog wel eens conventioneel beginnen, om dan na een paar minuten alsnog te ontsporen. Een beetje twisted, daar houd ik wel van. Hier volgen er twee, en bij beiden slaat na twee minuten de toon van het nummer radicaal om.

Bij Soundtrack is dat vooral muzikaal, het hele geluid van de band verandert halverwege het nummer. Van loom naar opgefokt, van gelukszalig naar geweldadig ... iedereen weer bij de les. Bij July komt de song zélf na twee minuten ook enigszins los van de grond, maar hier is het vooral Guy die een andere toon aanslaat. Was de songtekst tot dat moment nog verslaggevend, na de break wordt hij steeds minder volgbaar en klinkt hij als bevangen door een koortsdroom. 'The Redneck In Me Wants To Prove, The College Boy's Too Scared To Move'.

versus




Soundtrack - July

twee mindere goden
1-0

2-0

3-0

Dat wordt hier toch anders beleefd. Sowieso imho het beste nummer van Exploring The Axis tegenover eentje van misschien wel hun beste plaat In The Spanish Cave. Ik zou niet kunnen kiezen, maar wél bij deze stand ...

3-1

3-2

4-2

5-2

We hebben nog twee battles te gaan in deze eerste ronde en de komende battle is er één van volharding. Geen geconstrueerde songs maar twee monotone thema's, allebei ruim vijf minuten lang waarbij ik zeven of acht geen probleem zou hebben gevonden.

versus




Crawl Piss Freeze - Astronomy

0-1

0-2

0-3

0-4

Ik ben dusdanig geprikkeld door dit topic dat ik afgelopen dagen de discografie van Thin White Rope aan het afgaan ben. Ik heb nu alle 5 albums minimaal één keer beluisterd en vooral de eerste twee albums (Exploring The Axis en Moonhead) bevallen mij tot nu toe het beste. (zover je hier uitspraken over kan doen na 1 luisterbeurt)

Sowieso mooie ontdekking, inderdaad echt zo'n band waar niemand het over heeft en die langzaam wegzakt in het drijfzand der vergetelheid

Mission accomplished

Geen enkel nummer gaat op 0 stemmen eindigen

1-4

Eerste ronde, laatse battle, met wat mij betreft twee van de sterkste liedjes uit het oeuvre van Thin White Rope. On The Floe had op en plaat als Automatic For The People bepaald niet misstaan, het nummer is melodieus en heel verhalend. Disney Girl leunt meer op het duellerende gitaarwerk, maar heeft daarnaast een zeer catchy hook in de vorm van de zwierige melodielijn.

versus




On The Floe - Disney Girl

1-0

1-1

1-2

1-3

1-4

1-5