13 Shadow of The Season
Luchtiger dan dit wordt het niet. Bijna het perfecte popliedje. Melodieus met een klein scherp randje. De zomerhit van 1992 in bijna geheel Gondwana. 't Is dat ik niet weet waar dat ligt, lacht aerodynamic.

Lanegan klinkt nog jong op Alice Said, maar het typische geluid is wel al aanwezig.
Best een vrolijk nummer eigenlijk, iets wat hij later steeds minder zal brengen.
Nu kijkt hij nog van een afstand naar de dwaze wereld, en wordt hij nog niet opgeslokt.
Alice staat op het punt om het oude leven achter zich te laten, enzich te betreden in een verraderlijke luilekkerland.

12. One hundred days




Een van mijn favorieten, vooral vanwege de tweede stem van Chris Goss

Dying Days behoort wel tot mijn favorieten.
Vreemd genoeg pakte ik Screaming Trees pas na het hele grunge gebeuren op, terwijl ik Nirvana en Pearl Jam wel gelijk volgde.
Een zeer positieve recensie in de OOR van het album Bubblegum trok mij over de streep.
Hier klinkt de stem al geleefd, enlijkt het alsof hij op de rand vanzijn kunnen zingt, het zou alleen maar duisterder gaan klinken.

11 Undertow


Dit is prachtig geeft Franck Maudit ons mee. In sluimering moet je hier naar luisteren. Met de ogen nagenoeg dicht. Voel die onderhuidse spanning:
Fear and paranoia run together in my dreams
Water will accept me give me a peace I've never seen

10. The Winding Sheet

Weer zo'n heerlijke song van zijn debuut. Met z'n allen vinden we dit. Tijd voor een biertje.

Iedere artiest heeft wel werk wat ik minder vind, ik heb dat gevoel bij zijn samenwerking met Isobel Campbell.
Come Undone is voor mij te zoet, nog steeds voor mij een vraagteken waarom ze meerdere albums samen hebben gemaakt.

9. Carnival

For girls are sad in their eyes
They're all standin' around bein' hypnotised
En even later zingt hij bijna hetzelfde, maar net even anders, roept wendyvortex
Hoor maar:
The girls are dead in their eyes
Just standin' around like they're hypnotised
Mijn topsong! 'Helemaal mee eens' vult Tom Traubert aan.

In de donkere zaal zijn slecht filmpjes te plaatsen, excuses roept Etta.

8. Gravedigger's Song

Ahh, het ruigere werk van Blues Funeral. Iedereen geniet ervan omdat er weer gerockt kan worden.

Shovel down six feet
with a head heavy pain
the magnolia blooms so sweet
and it fades just the same

7. mockingbirds

Ah, eindelijk een song uit de oude doos. Hoor eens hoe onheilspellend dit klinkt:

You can't kill what's already dead
But I don't blame you for trying it

' Door dit soort opbeurende teksten is dit een van mijn favo's' roept likeahurricane In een ruk gevolgd door ' Ik krijg dorst van de opkomende emoties. Iedereen een biertje?' Zowel over het liedje als over het biertje zijn de meesten het eens.

6.
When Your number isn't up

Een langzame beat uit een drumcomputer vult de zaal. 'Daar heb je mijn favoriet, roept zaaf , terwijl hij met een kartonnen traytje bier de groep tegemoet loopt. Toch het een na beste liedje van Bubblegum.
When the sun is finally going down, and you're overdue to follow
But you're still above the ground
What ya got comin' is hard to swallow

5. Nearly lost you
" Had ik bijna de bus gemist" lacht Choconas . Dan had ik dit ook gemist. nearly lost you was de wereldhit van The Screaming Trees. De wereld wist het alleen niet.

I nearly, I nearly lost you there
And it's taken us somewhere
I nearly lost you there
Let's try to sleep now

Maar wat een baggertekst!

Baggertekst of niet. Ik geniet volop. The Screaming Trees deze week nader leren kennen, dus Nearly Lost You is ook anders van toepassing. Er staat al wat van de Screaming Trees de bestelling.
Maar ik geniet ook volop van dit geweldige concert Etta

4. One Way Street

When I'm dressed in white
Send roses to me
I drink so much sour whiskey
I can hardly see
And everywhere I've been
There's a world that howls my name

Het is gewoon de bastaardzoon van Howlin' Wolf! Heerlijk zoals hij dat zingt, roepen likeahurricane en Sleepy House ons toe. Onze favoriet!

En je rijdt met mij mee naar Groningen. Morgen de bokbiertocht.

3.
Kingdoms of Rain
Van het fantastische 'Whiskey for The Holy Ghost' . Mark Lanegan kruipt in de krochten van zijn ziel en levert een duister meesterwerk. Pijnlijk, confronterend en louterend. Heerlijk voor de late uurtjes wanneer er inderdaad ietwat whiskey (teveel) is geproefd, geeft crosskip de groep mee.

And every kingdom of rain comes pourin' down
Cause I loved you so long

2. Carry home
' Wat kan Mark goed andermans liedjes vertolken' vertelt Tribal Gathering '. Nu een liedje van Jeffrey Lee Pierce, God hebbe zijn ziel.' The Gun Club was fantastisch, mijmert de groep eensgezind.
Your love never survived the heat of my heart
My violent heart
In the dark

1. You Will miss me when I burn
Moet je eens horen Etta!: roepen aERodynamIC, Bonken Tribal gathering in koor. Wat een treurig, maar daardoor indrukwekkend liedje. Hoe kon je dat nu in je startlijst missen, prutser? Het mooiste dat Mark ooit gezongen heeft. En die Oldham van Palace Brothers heeft het geschreven. In treurigheid is hij de koning.
When you have no one,
No one can hurt you
When you have no one,
No one can hurt you

In nederigheid kan ik jullie alleen maar gelijk geven. Beste song van het concert.

Mijn grote dank dat jullie bij mij in de bus hebben willen zitten. Om 23.00 verzamelen en dan rijden we terug. We beginnen met BuZz Factory.....

Hulde Etta

Hahaha, geweldige presentatie

Inderdaad blij dat ik de bus niet gemist heb, Etta! Hartelijk dank voor het concert en de okselfrisse presentatie, puik werk!

P.S. Dat voorprogramma, met die niet onaardige zanger Eddie, daar gaan we zeker weten nog meer van horen! Let op mijn woorden!

Kingdoms of Rain is ook als samenwerking met Soulsavers geweldig.

Was dat die gast die van de P.A. af lazerde?

Ja, maar daar komt hij wel weer bovenop, maak je geen zorgen!

Petje af hoor EttaJamesBrown. En dan ook nog zonder voorkennis zowel mijn voorliefde voor zowel whisky als slechte woordgrappen in het verhaal verwerken!

Dank je wel jongens (en Wendy). Ik heb mij prima vermaakt. Gelukkig jullie ook.

En nu Autumn Leaves. gewoon omdat het kan




Enne,...arcade monkeys, neem jij het stokje over?

We rijden over de A7, in de verte zien we de Afsluitdijk. Tijd voor:

Vriendjes bikkel2 en GrafGantz, jullie hebben de bus gemist waar ik in zat.

Mark Lanegan ooit 2 nummers live mogen ervaren; bij Twilight Singers werden er door van die rookmachines een soort van nevel op het podium gecreëerd, en daar hoorde je opeens zijn stem, zong twee nummers mee en was vervolgens weer verdwenen.
Ik denk dat het mee speelde dat door dit magische gevoel, ik nooit de moeite heb genomen om een heel concert van hem te bezoeken.
De televisie opnames dat hij bij Queens Of The Stone Age het nummer A Song For The Dead mee zong, vind ik ook geweldig.
Daarin zit zo'n break, dat de helft van het publiek al begint te juichen, omdat ze denken dat het lied ten einde is.
Die irritatie in de ogen van Lanegan is dan prachtig; telkens weer.
Altijd loopt hij na afloop met een kwade blik het podium af.
Tijdens het grunge gebeuren heb ik hem altijd gezien als observator; een roadie in de tourbus; zittend in een hoekje, bewust niet mee doen met de sterren status.
De ultieme outsider; vaak het beste in zijn rol als ondersteunende factor, die met zijn rauwe, hese, spookachtige bluesstem een song net die extra dosering kracht kan geven.

Die rol past jou ook wel deric raven, van outsider. Mooi dat je jouw bespiegelingen met ons hebt willen delen. Snijden is voor chirurgen.