Ja, Carnaval met een hoofdletter C en kleine letter heb ik inderdaad niet op geselecteerd.

Je komt soms met voor mij afwijkende versies van nummers. Deze Agostinho ken ik dan weer beter van deze uitvoering uit 1959.

Ook "I Remember Clifford" uit de finalelijst ken ik weer weer in een andere opname beter. Dit soort nummers hebben bij mij al van nature een behoorlijk blauwe gewenningsfase nodig en als ze dan ook nog weer gaan afwijken.

Even nog speciaal voor remcodulac een uitgebreide toelichting bij mijn hoge notering van Suus.

Ik had al vroeg een compilatie van die begint met The Wanderer, ook bekend van de nominaties:
Where pretty girls are, you know that I'm around
I kiss 'm and I love 'm, to me they're all the same
I hug 'm and I squeeze 'm, I don't even know their name

Maar het volgende couplet is uiterst paradoxaal met het vorige:
Oh well, there's Flo on my left and then there's Mary on my right
And Janie is the girl well that I’ll be with tonight
And when she asks me, which one I love the best?
I tear open my shirt and I show "Rosie" on my chest

En op de compilatie volgen daarna allerlei liedjes met damesnamen. Dames met allemaal een negatief karakter volgens de zanger: Prima Donna (She had a pair of roving eyes), Ruby baby (This girl don't love me), Little Diane (I wanna slap your face cause girls like you are a disgrace), Sandy (Just found out that she's no good).
Om tenslotte met die slet van een Runaround Sue te eindigen.

Verder valt mij op dat Dion het altijd heeft over "sad stories" om vervolgens als een vrolijke paljas te " hum-ba-diddy-en’" alsof het Carnavalsmorgen is (ja, ik kon deze referentie naar Agostinho niet achterwege laten). Suus is in Brazilie trouwens weer erg populair dankzij the Overtones.

I'm as happy as a clown zingt Dion in de Wanderer. Maar ondertussen wordt Dion in zijn liedjes voortdurend door al die dames belazerd en belazerd hij terug. En soms leidt het tot geweld. Dus in de volgende regel stelt hij tegenstrijdig aan zijn clownzijn vast: with my two fists of iron but I'm going nowhere. Om vervolgens weer paradoxaal vast te stellen: I roam around around around.

Wie dit alles wil begrijpen moet naar Leoncavallo's opera I Pagliacci. Dion is een grote fan van deze opera. Dion lijkt in veel van zijn liedjes op de Tonio uit deze opera.

Een goede analyse, inderdaad achterbaks, en eigenlijk niet sympathiek. Of toch weer wel? Hij is toch een achterbuurtjongen uit the Bronx?
In de opera die zich afspeelt in de Italiaanse achterbuurtstreek Calabrie zit Tonio Nedda achterna alsof het Ruby baby is en vergelijkt haar met Runaround Sue. Althans dat laatste wil hij Canio en het publiek doen geloven. Want de hoofdrolspelers in deze opera zijn acteurs die spelen dat ze acteur zijn en soms ook weer niet.

Deze opera gaat bovendien over clowns. In de beroemde aria "Vesti la giubba" roept de clown Pagliaccio die eerst Canio was: "Zet je nood en tranen om in humor". Wees vrolijk!
Nou, vergeet het maar. In de opera wordt je voortdurend als publiek belazerd. Want wat is fictie of werkelijkheid? Canio belazerd het publiek. Of is het Pagliaccio? Nedda belazerd Canio. Of is het Colombina? En Tonio belazerd Nedda. Of is het Taddeo?

En de echte Dion?
Die is al 54 jaar getrouwd met zijn enige echte Suus: Sue Butterfield. En ze hebben nog veel langer een relatie.
https://vignette.wikia.nocookie.net/dion-and-the-belmonts/images/4/46/Dion_and_Suzy.jpg/revision/latest?cb=20140620183611
Ze rennen dus al heel lang samen rond.

En volgens Sue is zij de Runaround Sue uit het liedje. Dat vertelt ze ook weer aan Oprah in 1990. Dan is zij dus eigenlijk de vrouw die Dion voor hoer uitmaakt.
Maar volgens Dion heet de Sue uit het liedje in het echt Roberta. Dus wat ze aan Oprah vertellen, is dan één grote act. Want wat is nou waar?

In deze video uit 2014 geven ze aan dat de eerste 55 jaar van een relatie het moeilijkst zijn. Maar bedoelen ze nou dat het 56e jaar nog moet komen of hebben ze eindelijk een paar makkelijke jaren achter de rug? Not quite roept Sue. Kortom Sue loopt weer weg met de waarheid of met de leugen.

En Dion is al sinds 1968 van de drugs af en in de Heer. Hij is een totaal ander persoon geworden. Van de ene doop naar de andere.
En ook hier krijg ik een dubbel gevoel bij. Klopt het verhaal wel helemaal?

Plat? Voor mij bepaald niet. Bij Dion heeft alles een dubbele waarheid. Eigenlijk is dit Joni Mitchel nummer nog het meest zijn lijflied hoewel wolken aan de onderkant natuurlijk behoorlijk plat kunnen lijken.

En dankzij Dion en zijn Runaround Sue ben ik mij in de dubbelzinnigheid van de Italiaanse opera gaan verdiepen. Compleet andere muziek maar ergens toch ook weer niet. Een grote schatkist met echte en nepjuwelen.
Ik begrijp nu wat Tonio probeert uit te leggen in de proloog van Pagliacci over toneel en werkelijkheid.
A running around man who is going nowhere with a runaway girl (not quite).
En daarom verdiend Dion bij mij een hoge notering.

Allereerst bedankt voor de lijst, het zier er mooi uit.

Zou het misschien geen idee zijn om liedjes die ook al in de 'reguliere' MuMeladder lijst staan te schrappen. Van de top 5 is enkel de nummer 4 niet aanwezig in de MuMeLijst, in een finale met andere stemmers gaan het toch vaak deze 'iets bekendere' nummers zijn die de punten gaan krijgen. Ik wil daarbij geen afbreuk doen aan deze lijst en al zeker niet aan de geweldige nummer één. Maar vier overwinningen op vijf wordt misschien wel een beetje saai hé

Laten we niet meedoen met bepaalde groeperingen die het onderscheid niet (willen) begrijpen tussen promiscuïteit als levensstijl en het 'oudste beroep ter wereld', en al helemaal niet dat beide zaken haar zaak zijn.

Nee, dank je, dan zouden we ons gaan behelpen met de restjes die de MuMeLijst niet lust. Vraag maar aan El Ninjo of hij de prehistorie met rust wil laten. Of wees blij dat er aldaar ook nog enige waardering is voor hetgeen wij hier zo waarderen.

Orbilin, heb je al een beslissing genomen of je volgend jaar weer een prehistorische ladder gaat organiseren?

Als troost kunnen wij wel heel goed afspreken dat 'jouw' platen en 'mijn' platen niet in elkaars topics mogen komen.

Algemeen klassement over vijf jaargangen Prehistorische Top 100

1. 499: Jacques Brel - Ne me quitte pas
2. 484: Del Shannon - Runaway
3. 449: Chuck Berry - Johnny B. Goode
4. 444: Billie Holiday - Strange Fruit
5. 415: Dizzy Gillespie & his Orchestra ft. Sarah Vaughan - Interlude (A Night in Tunisia)
6. 402: Miles Davis - So What
7. 400: Duke Ellington - Caravan
8. 382: Billie Holiday - God Bless the Child
9. 336: Yusef Lateef - Love Theme From "Spartacus"
10. 329: Sam Cooke - Chain Gang
11. 315: Elvis Presley - Jailhouse Rock
12. 293: Etta James - At Last
13. 292: Elvis Presley - That's All Right
14. 282: Miles Davis - All Blues
15. 274: The Isley Brothers - Shout
16. 273: Dinah Washington - Mad About the Boy
17. 262: Ray Charles - What'd I Say
18. 258: Nina Simone - My Baby Just Cares for Me
19. 256: Peggy Lee - Fever
20. 256: Nina Simone - Wild Is The Wind
21. 249: The Flamingos - I Only Have Eyes for You
22. 244: Ray Charles with The Raelettes - Hit the Road Jack
23. 239: Ray Charles - I've Got a Woman
24. 239: Duke Ellington - In a Sentimental Mood
25. 232: Paul Whiteman ft. George Gershwin - Rhapsody In Blue
26. 231: Lotte Lenya - Seeräuber-Jenny
27. 227: Stan Getz & João Gilberto ft. Astrud Gilberto - The Girl From Ipanema
28. 222: Elvis Presley - Heartbreak Hotel
29. 216: Chet Baker - My Funny Valentine
30. 214: Lotte Lenya - Alabama-Song
31. 211: Art Blakey & The Jazz Messengers - Moanin'
32. 199: Muddy Waters - Mannish Boy
33. 196: Sam Cooke - A Change Is Gonna Come
34. 193: Sidney Bechet - Petite fleur
35. 187: Cannonball Adderley - Autumn Leaves
36. 186: Frankie Laine - Rawhide
37. 181: The Shangri-Las - The Leader of the Pack
38. 180: The Marcels - Blue Moon
39. 180: Dick Dale And His Del-Tones - Misirlou
40. 178: Miles Davis - Flamenco Sketches
41. 178: Lotte Lenya - Surabaya Johnny
42. 172: The Dave Brubeck Quartet - Take Five
43. 171: The Dave Brubeck Quartet - Blue Rondo à la Turk
44. 170: Jerry Lee Lewis - Great Balls of Fire
45. 169: Chuck Berry - Roll Over Beethoven
46. 167: Kyu Sakamoto - Ue o Muite Arukou (Sukiyaki)
47. 166: The Beatles - A Hard Day's Night
48. 164: Big Mama Thornton - Hound Dog
49. 163: Otis Redding - Pain In My Heart
50. 158: Little Richard - Tutti-Frutti
51. 156: Billie Holiday - Lover Man (Oh, Where Can You Be?)
52. 155: Jan Johansson - Visa Från Utanmyra
53. 155: Fred Waring & The Pennsylvanians - Dem Dry Bones
54. 152: Dinah Washington - What a Difference a Day Makes
55. 150: The Beatles - I Saw Her Standing There
56. 150: Henry Mancini - Peter Gunn
57. 150: Ella Fitzgerald - Someone to Watch over Me
58. 150: Ella Fitzgerald - How Deep Is the Ocean?
59. 150: Ben E. King - Stand by Me
60. 148: The Boswell Sisters - Shout, Sister, Shout
61. 148: Billie Holiday - Fine and Mellow
62. 147: Ella Fitzgerald - Let´s Face the Music and Dance
63. 144: Buddy Holly - Peggy Sue
64. 142: Screaming Jay Hawkins - I Put a Spell on You
65. 141: The Ink Spots & Ella Fitzgerald - Into Each Life Some Rain Must Fall
66. 138: Billie Holiday - Gloomy Sunday
67. 136: Françoise Hardy - Tous les garçons et les filles
68. 133: The Everly Brothers - Cathy's Clown
69. 129: Woody Guthrie - This Land Is Your Land
70. 127: Elvis Presley - Don't Be Cruel
71. 126: Ella Fitzgerald & Louis Armstrong - Summertime
72. 124: Tennessee Ernie Ford - Sixteen Tons
73. 124: Sam Cooke - (What a) Wonderful World
74. 122: Edith Piaf - Non, je ne regrette rien
75. 122: Booker T. & The M.G.'s - Green Onions
76. 119: Dion - Runaround Sue
77. 118: Billie Holiday - Summertime
78. 116: Jacques Brel - Le moribond
79. 115: Nat "King" Cole - Nature Boy
80. 114: Duke Ellington, Charlie Mingus, Max Roach - Fleurette Africaine
81. 111: The Shirelles - Will You Love Me Tomorrow
82. 110: Stan Getz & Luiz Bonfa with Maria Toledo - Insensatez
83. 107: Hank Williams - I'm So Lonesome I Could Cry
84. 107: Jackie Brenston ft. Ike Turner - Rocket "88"
85. 105: Sam Cooke - Bring It On Home to Me
86. 104: Skip James - Hard Time Killin Floor Blues
87. 104: John Coltrane - My Favorite Things
88. 103: John Coltrane - Lush Life
89. 99: Nina Simone - Sinnerman
90. 95: Bob Dylan - Like a Rolling Stone
91. 94: Thelonious Monk - 'Bout Midnight
92. 94: Elvis Presley - All Shook Up
93. 93: The Ronettes - Be My Baby
94. 92: Elvis Presley - (Marie's the Name) His Latest Flame
95. 91: The Mamas & The Papas - California Dreamin'
96. 91: Ella Fitzgerald & Louis Armstrong - Dream a Little Dream of Me
97. 90: The Crew Cuts - Sh-Boom
98. 89: Bob Dylan - Ballad Of A Thin Man
99. 87: Tex Williams And His Western Caravan - Smoke, Smoke, Smoke (That Cigarette)
100. 86: Simon & Garfunkel - The Sound Of Silence

01. 13726: Startlijst
02. 02471: remcodulac
03. 01856: sokra
04. 01787: Orbilin
05. 01105: Edgar18
06. 00815: Kees-Jan
07. 00687: Justus18
08. 00457: Bertus
09. 00405: laxus11
10. 00391: kemm

Jaren:

1959. 3131
1961. 2384
1958. 2213
1957. 1446
1963. 1183
1960. 1166
1954. 1124
1955. 1041
1956. 1024
1964. 916
1962. 773
1939. 710
1941. 702
1965. 665
1944. 606
1931. 595
1951. 484
1947. 482
1937. 446

Regio's:

Noord-Amerika: 21263
Europa: 3329
Latijns Amerika: 491
Azië: 167
Oceanië: 0
Afrika: 0

Beste mensen,

Ik ben tot het inzicht gekomen dat vijf jaar intensief bezig zijn met dit onderwerp genoeg geweest is, gezien hoeveel er nog meer in de wereld is waar ik me in wil verdiepen: Andere muziek, andere geschiedenis, andere culturen, ethiek, maatschappij, milieu, mensenrechten, dierenrechten, artificiële intelligentie, wetenschap, bitcoins, 3d-printen ... te veel om op te noemen. En dat is wat ik ga doen.

Ik zou jullie graag nog een jaargang gunnen, maar dat lijkt mij geen goed idee. Je leeft maar één keer, er is te veel om te doen en te ontdekken om door te blijven gaan met meer van hetzelfde. Jammer dat een dag maar 24 uur heeft en een mensenleven begrensd is.

Het is mooi geweest en ik bedank iedereen heel hartelijk voor jullie inzet en steun. Wellicht komen we elkaar in een ander onderwerp of op een andere plaats weer tegen. Salut!

Ach, dat is spijtig.
Maar wel volkomen begrijpelijk

Bedankt voor al het werk dat je de afgelopen vijf jaar hebt verzet en in elk geval hebben we met het gedeelde bestand een mooi uitgangspunt om eens en op wat voor manier dan ook de draad weer op te pakken.

En dan ook geen covers van 'mijn' platen, hè!

Als ik hier mee zou instemmen dan zou ik mijn betoog helemaal onderuit halen want "hoer" heeft meerdere betekenissen.
De kern van mijn betoog is dat Dion allesbehalve plat is en dat al zijn liedjes meer dubbele bodems hebben dan bepaalde groeperingen (willen) begrijpen.

Dus laten we eens kijken wat we krijgen als we gaan googelen op "hoer betekenis".
Dan kom ik als eerste bij "Ensie" terecht:
Het woord hoer kan men als grof klinkend beschouwen. In de rosse buurt duidt rood licht op prostitutie. Een hoer wordt in beschaafd taalgebruik aangeduid als een meisje of vrouw van lichte zeden. Het woord hoer komt van het Indo-Germaanse karo-s, wat lief of begeerlijk betekent.

Met deze betekenis wekt jouw reactie de indruk dat je alleen de platte onderkant van de wolk ziet. Die bestaat uit "promiscuïteit" en "oudste beroep ter wereld".Terwijl er ook een andere kant van die wolk is die bestaat uit "rood licht" en "lief". Dion's lijflied is daarom nog het meest: "I've looked at clouds from both sides now".

Maar ik snap heel goed dat die vervelende wolken maar al te vaak al die prachtige strakblauwe luchten bedekken.
En wat nog veel erger is: teveel waterdamp in de avond zorgt ook nog voor dat vreselijke avondrood.
Ik vond het weer wat te plat worden om het rode licht van hoeren te associëren met de voorkeuren van team rood alhoewel Dion wel van de rode nummertjes is.

Doch laten we eerlijk zijn.
Qua muzikale promiscuïteit zijn de leden van het gele team natuurlijk de grootste hoeren. En aangezien ik heel graag ouwehoer over allerlei soorten muziek ben ik misschien wel de grootste hoer.
Ik moet toegeven dat Edgar18 voor mij de opper-genre-hoer is. Die is totaal niet monogaam en geniet echt van alle genres.

Maar als je hier maar een paar weken per jaar de hoer komt spelen dan is dat ook niets waard. Dus had ik eerlijk gezegd al besloten om volgend jaar intensiever deel te nemen. In ieder geval mee te doen met alle of een groot deel van de voorrondes.

Totdat ik dit las:
Er zijn inderdaad nog zoveel meer kleuren in het leven dan blauw, geel en rood. En dan heb ik het alleen nog over de muziek want er zijn zoveel onderwerpen en het leven heeft maar een beperkt pallet in draagvermogen.
Jammer, dat je stopt inderdaad maar met een fraaie argumentatie waar geen spelt tussen te krijgen is.

Heel hartelijk dank Orbilin voor al die jaren intensieve arbeid.
remcodulac verwoorde het mooi in zijn reactie.
Ik zal nu ook eens goed gaan nadenken of we dit ooit nog eens op één of andere manier kunnen oppakken.
Want voor mij is er dankzij dat prachtige gedeelde bestand van jou nog genoeg te ontdekken.

Heel jammer, Orbilin, maar ook zeer begrijpelijk. Dank je wel voor al je noeste arbeid en de vijf mooie jaren die je ons gegeven hebt.

Ik had nog een aantal fraaie prehistorische nummers op mijn potentiële nominatielijstje staan. Die zal ik hier de komende tijd posten, zodat we toch nog wat te genieten hebben aan het eind van het jaar.

Abbey Lincoln - Don't explain
Nino Rota - La dolce vita (finale)
Nino Rota - Le Parrain - Apollonia (Love Theme)
Mae West - I'm an Occidental Woman in an Oriental Mood
Mae West, Duke Ellington - My Old Flame
Orlando Silva - Rosa
Blind Willie Johnson - God Don't Never Change
Charles Mingus - Jump Monk
Scrapper Blackwell - Kokomo Blues (Baby Don't You Want to Go)
Tommy Dorsey and his Orchestra ft. Edythe Wright - You Don't Know How Much You Can Suffer
Sarah Vaughan - In a Sentimental Mood
Sarah Vaughan - Speak Low
Billie Holiday - Speak Low
Son House - Preachin' Blues
Ida Cox - Wild Women Don't Have the Blues
Ida Cox, Coleman Hawkins Quartet - Wild Women Don't Have the Blues
Francisco Canaro ft. Ernesto Famá - Milonga Sentimental
Francisco Canaro ft. Ernesto Famá & Lidia Desmond - Amor Es Amar
Francisco Canaro ft. Ernesto Famá - Secreto
Annette Hanshew - If I'd Only Believed in You
Louis Armstrong - St. James Infirmary Blues
Igor Strawinsky - Preludium for Jazz Band
Igor Strawinsky - Tango
Rhythm Willie - New Block and Tackle Blues
Walter Huston - September Song
Lata Mangeshkar - Aaje Re Nindiya
Lata Mangeshkar - Mera Dil Ye Pukare Aaja
Marlene Dietrich - Sag mir 'Adieu' (Time on My Hands)
Charlie Patton - Prayer of Death
Jack Teagarden and his Orchestra - Plantation Mood
Peggy Lee and The Benny Goodman Orchestra - Blues in the Night
Ruth Etting - Dancing with Tears in My Eyes
Ruth Etting - The Song is Ended
Duke Ellington Cotton Club Orchestra - Echoes of the Jungle

Heerlijk!

Ja, heel erg heerlijk. Wel een opname uit 1969 maar zeer fraai.
En de rest ook trouwens, zo te zien.

Dat zijn 36 potentiele pareltjes van Orbilin Kees-Jan. Ga jij daar nog over heen?

Wow, dat is meteen een hele lijst, Orbilin, daar ga ik de komende dagen lekker in grasduinen (benieuwd hoe vaak ik m'n tenen ga krommen ).
Ik ga het iets langzamer aanpakken (ik had in mijn lijstje ook maar 'slechts' 28 nominaties staan, dus Orbilin kloppen gaat me niet lukken ) .

Steeds één nummer per tijdvak:

1877-1927
1916 | Tuskegee Institute Singers | Nobody Knows The Trouble I See | Tuskegee Institute Singers - Nobody Knows The Trouble I See

1928-1936
1930 | The Boswell Sisters | Heebie Jeebies | The Boswell Sisters - Heebie Jeebies

1937 - 1945
1939 | Lou Bandy | Rats, Kuch en Bonen | Lou Bandy - Rats, Kuch en Bonen

1946 - 1954
1946 | James and Martha Carson | The Sweetest Gift, a Mother's Smile | James And Martha Carson - The Sweetest Gift, a Mother's Smile

1955 - 1962
1955 | The Statesmen Quartet | Where No One Stands Alone | The Statesmen Quartet - Where No One Stands Alone
1961 | The Marvelettes | Please mr. Postman | The Marvelettes - Please Mr. Postman

Laatste tijdvak toch maar twee nummers gekozen, want voor dat tijdvak heb ik nog een beetje veel nominaties.

Het is heel mooi geweest. Vijf jaar lang heb ik met zeer veel plezier aan het spel meegedaan. Vaak was het als ik thuis kwam van mijn werk eerst even ontspannen met een biertje en een pre-historisch laddertje. Soms kon dit niet en "moest" er vooraf geluisterd worden. Dat was beslist geen overwerk.
Voor jou is het wel een hele hoop werk geweest. Ik ben je daar zeer dankbaar voor. Mijn dank gaat ook uit naar de medespelers voor de inbreng die zij hebben geleverd.
Ik had graag met de nieuwe opzet nog een jaartje doorgegaan, maar ik begrijp je beslissing. En aan al het moois komt eens een eind. Nogmaals hartelijk dank, Orbilin .

Heel erg jammer. Ik ga mijn dagelijkse portie prehistorische muziek missen!

Super bedankt, Orbilin! Jouw topic op MusicMeter heeft mijn interesse voor de muziek van voor de jaren 60 eerst gewekt, daarna verdiept en uiteindelijk definitief gevestigd. Ik zal er de rest van mijn leven mee bezig blijven. Wie ooit in de nachtelijke uren van woensdag op donderdag inschakelt op Orinoco radio, heeft grote kans diverse nummers te horen uit de prehistorische ladders van de voorbije vijf jaren. En in de toekomst wellicht nieuwe vondsten uit die vervlogen tijden. Is het een idee dat er op MuMe een topic komt met een titel als 'Prehistorische vondsten' - liefst geopend door Orbilin zelf - waar de trouwe deelnemers en natuurlijk alle liefhebbers hun vondsten bij en onder elkaar kunnen zetten voor de nabije toekomst? Als een kleine waakvlam van de fakkel der prehistorische muziek die Orbilin vijf jaar heeft gedragen.

Ik heb moeite om precies de woorden te vinden die voldoende uitdrukken hoezeer de musicofiel in mij je dankbaar is, Orbilin, voor het werk dat je gestoken hebt in het gaande houden van het ladderspel waardoor ik zoveel mooie muziek uit de popprehistorie heb leren kennen. Dankdankdank, het ga je goed!

Mijn dank gaat ook uit naar de andere vaste deelnemers, want ook dankzij hun nominaties heb ik vele mooie oude nummers leren kennen!

Amen, Sokra! En ik ben ook helemaal voor een topic met prehistorische vondsten.

Als er een topic met prehistorische vondsten komt zal ik er zeker een bijdrage aan leveren.

De vraag is wel hoe je zo'n topic levend kunt houden. Wat dat betreft kan je weer denken aan een spelelement en/of aan een uitbreiding van het begrip prehistorie waarbij je niet teveel overlap krijgt met bestaande topics.
Zelf zit ik bij dat laatste te denken aan het toelaten van nieuwere opnames (van na 1962) van oude composities (van 1877-1962). Dat gaat dan meer richting archeologische vondsten.
Juist ja, goede niet-prehistorische covers van prehistorische composities of originelen, die bedoel ik.

Ik zat mij nog af te vragen hoe de bestaande tijdperken tot stand gekomen zijn. Ik kon dat niet zo snel meer terug vinden. Het startjaar (1877) en eindjaar (1962) snap ik wel en ik vind deze zeer goed gekozen.
Maar de knipjaren (1927, 1936, 1945, 1954) vind ik interessant om te horen of terug te vinden wat daar de motivatie voor was.

Ben benieuwd of anderen ook nog potentiële nominaties hadden en of men nog commentaar heeft op mijn eerste set nominaties.

Hierbij in ieder geval wat eigen commentaar:

De Tuskegee Institute Singers waren de eersten die de fraaie spiritual Nobody Knows The Trouble I See hebben opgenomen.

The Boswell Sisters begin ik steeds meer te waarderen. Niet al hun nummers, sommigen zijn me net iets te blauw, maar deze Heebie Jeebies vind ik echt geweldig. Ik ga toch nog wat meer grasduinen in hun repertoire.

De naïviteit van Nederland aan de vooravond van de tweede wereldoorlog komt op niet te mis te verstane wijze naar voren in de tekst van Lou Bandy's Rats, Kuch en Bonen. Een mooi stukje geschiedenis.

The Sweetest Gift kende ik al van Linda Ronstadt (samen met Emmylou Harris). Het is geschreven door James B. Coats in 1942, maar volgens mij is deze versie van James en Martha Carson de oudste opname. Deze versie mag er ook zijn, al kan voor mij niemand tippen aan de samenzang van Linda en Emmylou.

Where No One Stands Alone ken ik van The Peasall Sisters (bekend geworden van hun bijdrage aan de soundtrack van 'Brother Where Are Thou'. Zoekend naar oudere versies kwam ik deze schitterende versie van de voor mij nog totaal onbekende The Statesmen Quartet tegen.

Please Mr. Postman van The Marvelettes zou voor mij het wegvallen van Will You Still Love Me Tomorrow van the Shirelles (uit 1963, dus niet prehistorisch genoeg) moeten opvangen. Voor mij ook nog steeds de beste versie. The Beatles kunnen hier niet tegenop.

Een tweede setje:

1877 - 1927
1909 | Fisk Jubilee Singers | Swing Low Sweet Chariot | Fisk Jubilee Singers - Swing Low Sweet Chariot

1928 - 1936
1931 | Cab Calloway | Minnie the Moocher | Cab Calloway - Minnie The Moocher

1937 - 1945
1942 | Freddie Shack & his Orchestra featuring Ella Mae Morse | Cow Cow Boogie | Freddie Shack & his Orchestra featuring Ella Mae Morse - Cow Cow Boogie

1946 - 1954
1947 Wild Bill Moore | We're Gonna Rock, We're Gonna Roll | Wild Bill Moore - We're Gonna Rock, We're Gonna Roll

1955 - 1962
1957 | The Chantels | Maybe | The Chantels - Maybe
1962 | Wilbert Harrison | Let's Stick Together | Wilbert Harrison - Let's Stick Together

Hoezo the Shirelles uit 1963?
"Will You Still Love Me Tomorrow" is één van mijn favoriete singles uit 1960.

De single werd onder dit label van scepter in november 1960 uitgebracht (volgens mij op 13 november 1960 om precies te zijn). In ieder geval kan je hier in Billboard magazine van 14 november 1960 op pagina 35 nalezen: a good ballad with big ork backing.
The Shirelles zijn een prachtige prehistorische vondst van jou, Kees-Jan!

Die doet toch al jaren mee?

Klopt, staat onder het zelfde linkje zelfs in het bestand van Orbilin.
Ik snap die keuze voor dat linkje goed.
Maar je kan ook nog voor deze kiezen.

Ik moet ook eens leren om geen statements uit mijn hoofd op papier te zetten, maar alles eerst netjes te controleren. Ik bedoelde dus The Shangri-Las met The Leader of the Pack (welk nummer overigens ook nog eens uit 1964 is en niet uit 1963). Blijft de vraag wel waarom the Shirelles dan niet in de finale staan?

Zie mijn opmerking over dingen uit mijn hoofd doen hierboven. Maar dan hebben jullie wel een andere potentiële nominatie te goed:

1928 - 1936
1928 | Gid Tanner's Skillet Lickers | Cotton Eyed Joe | Gid Tanner's Skillet Lickers - Cotton Eyed Joe

Spijtige maar begrijpelijke beslissing, hoewel ik er naar uitkeek om al die oude liedjes eens te beluisteren. Zonder de sociale druk zal het een pak moeilijker zijn om me er toe te brengen om ze te beluisteren.

Ik vond dat deze Belpop klassieker eigenlijk niet mocht ontbreken:
The Cousins - Kili Watch uit 1961

En dat Domenico Modugno - Nel blu dipinto di blu uit 1958 ook door niemand is geselecteerd geraakt in die 5 jaar vind ik eigenlijk ook nogal raar, da's toch een nummer dat bijna iedereen wel kent...

Die van Agostinho die je hier plaatst is volgens mij de versie waar ik een paar jaar geleden naar zocht, maar die stond toen nog niet op YouTube. De versie die ik wel kon vinden, is er inmiddels niet meer. Panta Rhei.

I Remember Clifford kende ik oorspronkelijk door Stan Getz. Ben daarna op zoek gegaan naar een versie door Benny Golson zelf en zo liep ik tegen de versie aan die ik genomineerd heb. Vind het zelf de meest gevoelige die ik tegen ben gekomen. Bovendien de bonus van bewegende beelden, wat mij betreft.

Bedankt ook voor het mooie betoog aangaande Suus. Mijn commentaar was wellicht iets te hard, geboren uit frustratie, maar ik vind het samen met de "Heidezangers" nog steeds het minste nummer in de finale. Geef mij The Wanderer maar.