van de Telegraaf.nl 12-01-2011

[modknip nieuwsartikel]

Het kan ook zo zijn dat er meer rock dan ooit is, verdeeld in een oneindig aantal subgenres die op een incidentele uitzondering geen van allen groot genoeg zijn om in de hitparade te geraken. Met andere woorden, er zijn gewoon niet veel grote "stadionacts" meer die mensen van verschillend pluimage aanspreken. Als dat de enige definitie van "rock" is dan klopt de stelling natuurlijk wel, maar dan hadden ze beter kunnen stellen dat "commerciële rock" dood is, of iets van die strekking.

Train van Soul Sister? Hier is een kenner aan het woord, dat kan niet anders

Rock als massamedium heeft zijn beste tijd wel gehad, ja. Net al jazz heeft het genre een hoogtijperiode gekend van begin jaren zestig tot pakweg 2000 - wat best nog een heel lange tijd is.

Het is het resultaat van een aantal ontwikkelingen die bij elkaar komen. Om te beginnen vind ik de hitparade van vandaag de dag sowieso niet meer maatgevend voor populariteit. Singles worden nauwelijks meer verkocht en de downloadcultuur richt zich - als het om grote aantallen gaat - toch vooral op oprispingen van het X-Factor- en Idols-kaliber. En dat zijn fenomenen die nóóit sterren zullen opleveren die lang meegaan. Helaas zijn de charts, net als vroeger, nog steeds wél bepalend voor wat veel media-aandacht krijgt.

Maar wat GrafGantz zegt is óók waar: pop- en rockmuziek zijn zó gefragmenteerd geworden in de meest uiteenlopende subgenres en -culturen dat er misschien wel méér rock gemaakt wordt dan ooit. En met de verkrijgbaarheid van muziek - ook die van tientallen jaren oud - is het nooit beter gesteld geweest dan nu (afgezien van de geluidskwaliteit, maar dat is een andere discussie).

Maar dat betekent wél dat de aandacht versnipperd raakt. Ik heb het elders op dit forum ook al eens opgemerkt: nieuwe rockmuziek, hoe goed die ook is, zal nooit meer de massale 'exposure' krijgen die bijv. The Beatles en Queen ten deel viel. Met als gevolg dat de 'eeuwige' top 100 en Top 2000-lijstjes waarschijnlijk tot in lengte van jaren gedomineerd zullen worden door muziek uit de periode 1965-2000.

Daarnaast is er een maatschappelijke ontwikkeling: muziek staat allang niet meer nummer één bij jongeren. Andere interesses - muzikale, zoals dance, rap en hiphop, maar ook games, computers en allerlei gadgets - hebben muziek letterlijk naar de achtergrond verdrongen.

Er is nog steeds goede rockmuziek; ik zie het beestje voorlopig nog niet doodgaan. Maar het aantal liefhebbers wordt steeds kleiner, waardoor het steeds meer een marginaal verschijnsel zal worden.

Dat maakt het wel héél erg, ja. Dat ik dat als Journey-fan van het eerste uur nog mag meemaken.... Mag ik weten WIE Don't stop believing tot beste rocksong van 2010 heeft uitgeroepen? Toch niet De Telegraaf, hoop ik?

Ik ben het met Lukas eens: dat nummer van Train is gewoon 'pop' in mijn boek. En Don't stop believin' vind ik een grensgeval als het gaat om het verschil tussen pop en rock.

Ik weet niet wat ik erger vind: de strekking van het artikel of het feit dat dit gepubliceerd wordt door een krant. Ik ben bang dat veel Nederlanders dom genoeg zijn om het klakkeloos aan te nemen.

Tja, er staan nog wel kwalijker onzinnigheden in de krant van wakker nederland...

Dat is waar. Wat mij betreft wordt de 'krant' dan ook afgeschaft, maar helaas reikt mijn invloed niet zo ver.

“The rock era is over…” So says Paul Gambaccini. “My arse,” says Classic Rock.

Classic Rock Magazine weerlegt de onzin die verkondigd wordt in het artikel:

http://www.classicrockmagaz...

Rock will never die!

In dit bericht wordt helemaal geen aandacht besteedt aan concerten, en met name festivals. Die staan toch nog vol met rock?

Standaardantwoord bij dergelijke uitspraken blijft nog altijd: "Geschiedenis is een cyclische beweging." Ik kom genoeg in contact met liefhebbers, onder andere via deze site, om te ervaren dat muziek nog leeft.

Ik ben t helemaal eens met Stijn Slayer. Ik geloof heus dat er geen rock meer staat in de charts. Maar om dan daarmee te stellen dat rock voorbij is? Live muziek staat meer in de belangstelling dan ooit, en dat is heus niet allemaal oude meuk. Als de hitparade een graadmeter moet zijn van popmuziek waarom is er dan geen hitparade die deels gebaseerd is op bezochte live-concerten? Is het niet eerder zo dat de chart als basis van (van wat eigenlijk nog?) over zijn bestaansrecht heen is?

Overigens geloof ik wel dat de rock een kleiner aandeel van de popmuziek heeft dan vroeger (gemeten volgens wat dan ook). Grote acts die echt door iedereen wereldwijd gekend worden zijn er nog steeds maar dat zijn inderdaad (denk aan Lady Gaga) minder vaak rockartiesten. En ik meen waar te nemen dat de jazz, in jaren ´60-80 weggedrongen door de rock, al enige tijd weer wat aan het terugkomen is. Grote popartiesten zijn momenteel vaak personen en geen groepen, en kunnen nu ook groot en wereldberoemd worden met jazz; Norah Jones en Bublé zijn denk ik bij het brede publiek minstens zo bekend als The National, de Editors of Arcade Fire.

Het is voorbij met de charts, niet met rock.

De charts zijn dood, ben ik helemaal met je eens. Die verkoopcijfers stellen, zeker in Nederland, echt hé-le-maal niets voor. Helaas zijn ze nog steeds bepalend voor het blikveld van veel mensen én de media, zoals hieruit weer blijkt.

De meeste artiesten, en zeker rockartiesten, moeten het vandaag de dag vooral van live-concerten hebben. En dan kan het zo zijn dat 7 van de 10 artiesten uit die lijst van Classic Rock rockbands zijn, maar het zijn natuurlijk wél allemaal dinosaurussen. U2, Metallica en Bon Jovi (allemaal rond 1980 begonnen) zijn de jonkies in die lijst. Dat zegt in elk geval iets over het tekort aan vers bloed.

Als het gaat om live-concerten hoeft rock nog niet aan de beademingsapparatuur. Maar de impact van rockmuziek op de samenleving is een stuk kleiner dan enkele decennia geleden. Er zijn geen sterren meer die, zoals vroeger, door iedereen gekend worden. En da's eigenlijk raar, in een tijdperk waarin nieuwe sensaties in no-time een wereldwijde vlucht kunnen nemen.
Maar tegelijkertijd is de voortschrijdende techniek tevens de boosdoener: je kunt je veel gemakkelijker aansluiten bij een bepaalde 'scene' en je - zeker met hedendaagse communicatiemiddelen - gemakkelijker afsluiten voor de grootste gemene deler.

Oh, nou zie ik het pas! Tja, kleine verschrijving, groot misverstand. Gelukkig doet Jan Leyers tegenwoordig veel interessantere dingen...

Laat me niet lachen, nota bene niemand minder dan Kravitz zelf is al jaren verzand in het uitpoepen van Sky-Radio muziek...

Schoenmakertje blijft dus maar fijn bij je leest

Je lijkt mijn hippie-oom wel...

Weet nog wel dat ik in de 90s als puber een weekje ging logeren bij oom en tante. Ik keek daar de top 40 waar dat nummer van Lenny voorbij kwam en mijn oom zei: "rock & roll dead? ja, als je het zo speelt..."

Zelden zoveel kletskoek in één stuk gelezen. Ik heb niet eens zin om op zulke nonsens te reageren. Gelukkig wordt eea hierboven al gemakkelijk ontkracht.

Tsja, het is natuurlijk een lekker tendentieus artikel, concluderen dan rock & roll dood is, door te zeggen dat er geen rock in de charts staat. Desondanks heeft de heer Gambaccini wel enigszins gelijk, het tijdperk van rock in de mainstream is voorbij. Vrijwel alle grote rockbands van dit moment zijn al minstens 20 jaar bezig, op een paar uitzonderingen na. En als er eens een nieuwe band komt, doen ze vaak een oudere band na. Buiten de mainstream worden nog wel bijzondere dingen gedaan, maar dat is veelal zo gefragmentariseerd, dat het grote publiek er niet door wordt bereikt.

Daarbuiten wordt de mainstream steeds meer gedomineerd door de zogenaamde urban-stijlen (hiphop, dance en R&B). Waar die 20-25 jaar geleden nog revolutionair waren, zijn die nu ook algemeen geaccepteerd geworden. Misschien willen mensen het niet zien, maar de parallellen met de opkomst van de rockmuziek in de 50's/60's valt duidelijk te trekken. Dat betekent niet rock niet meer zal bestaan, zeker aangezien er met de huidige techniek veel meer mogelijk is dan toen, maar het rock&roll-tijdperk is toch wel afgelopen. En zo'n reactie als van Classic Rock Magazine is natuurlijk typisch. Als die een nieuwe band aandragen, wordt deze meestal geroemd omdat ze zo goed de sound van Led Zeppelin oid benaderen... Inderdaad de manier om te bewijzen dat rock niet dood is, you go girl!

Tenslotte, zoals eerder gezegd, Lenny Kravitz citeren met profetie over de dood van rock&roll is hetzelfde als pyromaan de brandveiligheid van een huis laten demonstreren, ik bedoel, als er iemand is die hard bezig is het genre hoogstpersoonlijk de nek om te draaien...

Mijn hoop op een glorieuze toekomst voor rockmuziek is nog lang niet vervlogen.

http://www.youtube.com/watc...

In de top 10 van de Last.fm charts staan al vier rockbands die minder dan 20 jaar bezig zijn (als je vanaf het eerste album rekent): Radiohead, Muse, Linkin Park, en Arcade Fire. Ga je verder kijken in de charts, kom je al snel Kings of Leon, The Killers en The Strokes tegen.

Titmeister bedoelt waarschijnlijk dat er de laatste twintig jaar geen 'larger than life rockbands' meer zijn doorgebroken. Iets dat me een correcte vaststelling lijkt. Of zou Muse ooit daadwerkelijk dezelfde legendarische status als haar inspiratoren Queen en Pink Floyd bereiken?

Waarom niet?

Tuurlijk, nog paar jaartjes wachten totdat alle 'jonge' fans ouder zijn geworden, en in hun nostalgie alle albums van Muse tot verbijsterende klassiekers promoveren. Cfr. wat nu met Radiohead al gebeurt.

Omdat rock, sad but true, bij lange na niet meer de maatschappelijke impact heeft die het in het verleden had.

Arctic Monkeys waren in Engeland wel 'larger than life'. Het begon met een hype op internet en resulteerde in het snelst verkopende album ooit in Engeland. De singles kwamen ook op 1 binnen en ze stonden voor 2000 man nog voordat er iets was uitgebracht.
Na hun tweede album werd het wel een stuk minder.

Ik weet eerlijk gezegd niet wat hun status op dit moment is in Engeland.

In Nederland zou Muse inderdaad misschien nog het meest in aanmerking komen. Zij weten ook een gemeleerd publiek aan te trekken. Ik was onder de indruk van het bezoekersaantal vorig jaar in Nijmegen, 55.000 man. Ik had niet verwacht dat ze zo groot zouden worden.

Buiten de vraag of de last.fm charts een geschikte graadmeter is, valt het wel te weerleggen. Radiohead is sowieso al langer dan 20 jaar bezig (opgericht in 1989). Ik hoop dat je niet serieus bent als je Linkin Park een grote rockband noemt. Blijft over:

Muse
Arcade Fire
Kings of Leon
The Killers
The Strokes

Daar zou je nog Coldplay en Arctic Monkeys aan toe kunnen voegen, met de notitie dat Arcade Fire vooral heel populair is bij de liefhebbers en nog relatief onbekend bij de echte mainstream; en dat The Strokes, Arctic Monkeys en Kings of Leon nog moeten bewijzen dat ze groter zijn dan de hype rondom hun doorbraak. Hoe dan ook is het percentage grote rockbands marginaal als je dat vergelijkt met de periode 1965-1995. Roepen dat rock dood is, is een kwestie van populaire statements maken, maar het valt niet te ontkennen dat de rol van rock in de muziekwereld en met name in de mainstream tanende is...

Wacht... jij vindt Linkin Park niet groot? Leg uit?

Verder heb ik puur en alleen naar de Last.fm top 20 gekeken. Er zijn er heus wel meer dan dat te bedenken. Maar als je Linkin Park geen grote band vindt, dan houdt het al snel op inderdaad. En de Arctic Monkeys moeten nog bewijzen dat ze groter zijn dan de hype? Volgens mij hebben ze dat allang gedaan hoor.