heb getwijfeld of ik dit lange stuk in zijn geheel moest overnemen van Hifi.nl...
Maar het gaat teveel over ons , om het niet te doen

Ben jij wel zo origineel met je muzieksmaak, of is het je met de paplepel meegegeven?
Ben jij wel zo onherkenbaar hier op MuMe; of verraadt je muzieksmaak hoe je bent?

Tom ter Bogt: Je bent wat je luistert

Cultuurpsycholoog Tom ter Bogt (1956) is muziekliefhebber in hart en nieren. In de jaren tachtig draaide hij als diskjockey in discotheek The Swing in Nijmegen. Tegenwoordig verricht hij aan de Universiteit Utrecht onderzoek naar de sociale functies van muziek. “Het is verbluffend hoe goed mensen de persoonlijkheid van een onbekende inschatten op basis van diens muziekvoorkeur.”

Muziek motiveert. Bijna iedereen luistert er naar, soms een hele dag. We besteden veel geld aan vinyl, boxsets, iPods of juist betere speakerkabels voor een perfecte weergave. En natuurlijk wordt er veel over gepraat en geschreven. Het is daarom niet verwonderlijk dat ook wetenschappers zich soms op muziek storten. Zo probeert Henkjan Honing te ontsluieren hoe muziek door de hersenen verwerkt wordt. Cultuurpsycholoog Tom ter Bogt van de Universiteit Utrecht richt zich daarentegen vooral op de sociale functies van muziek. Hij onderzocht onder meer of je de vele muziekgenres overzichtelijk kunt indelen. Op basis van de smaak van tieners en twintigers vond hij vier overkoepelende muziekstijlen: Mainstream, Urban, Rock en High Brow.

Kader 1

Tot welke van de vier overkoepelende stijlen behoren je favoriete genres?

Mainstream:
Top 40
Nederlandse pop
Levenslied
Popballads

Urban:
Latin
R&B
Hiphop
Latin
Dancehall

Rock:
Rock
Metal
Punk
Gothic
Alternative

High Brow:
Klassiek
Jazz
Soul
Blues
Reggae
Singer-songwriter

“High Brow laat eigenlijk de meest verrassende mengeling van smaken zien”, legt Ter Bogt uit. “Jazz is in dat rijtje nog wel te verklaren. Dit genre nam in de jaren vijftig sterk in complexiteit toe en kroop daarmee richting de klassieke muziek. Maar soul, blues en reggae associeer je niet zo snel met het elitair klassieke genre. Ze waren in hun begintijd vooral populair in de lagere sociale klassen. Kennelijk zijn die genres in de loop der jaren cultureel opgewaardeerd.”

De voorkeur voor een bepaalde muzikale stijl komt al vroeg tot uiting: ongeveer rond het twaalfde jaar. Je smaak is zelfs zo diep verankerd dat deze nauwelijks nog wijzigt. “Houd je als puber van alternative, dan doe je dat na je twintigste meestal nog steeds”, stelt Ter Bogt. “En als je andere bands mooi gaat vinden, blijken die door de bank genomen tot hetzelfde genre te behoren. Je horizon verbreden? Vaak luister je dan gewoon naar een ander genre binnen dezelfde stijl. Een metalhead zal bijvoorbeeld eerder rock of gothic draaien dan hiphop of jazz.”

Kader 2

Vertel me wat je luistert en ik vertel je wie je bent:

Mainstream:
praatgraag
gericht op contact met anderen
hulpvaardig
tolerant

Urban:
praatgraag
gericht op contact met anderen

Rock:
in zichzelf gekeerd
slordig
open staand voor nieuwe ervaringen
fantasierijk

High Brow:
hulpvaardig en tolerant
nauwkeurig
gestructureerd
onzeker
neiging naar angst en depressie
open staand voor nieuwe ervaringen
fantasierijk


Muziekvriendschappen
U2 of Simple Minds. De Rolling Stones of de Beatles. Marillion of Fish. Soms lopen de discussies tussen fans zo hoog op, dat het lijkt alsof hun favoriete artiest deel uitmaakt van hun identiteit en een sterk persoonlijke overtuiging reflecteren. Toch is dat niet helemaal zo, blijkt uit het onderzoek van Ter Bogt. Of je het nu toe wilt geven of niet, de mensen in je omgeving beïnvloeden wel degelijk of je liever Frans Bauer of Arvo Pärt op je iPod zet. “Als je met een vriend of vriendin graag naar Urban luistert, zul je in de loop der tijd die voorkeur bij elkaar gaan versterken”, weet Ter Bogt. “Zelfs je ouders dragen een steentje bij. Het lukt met name moeders redelijk goed om hun muziekvoorkeur op hun dochters over te dragen. Zonen zijn iets minder bevattelijk voor de ouderlijke smaak. Met één uitzondering: High Brow. Ouders geven hun liefde of antipathie hiervoor juist wél door aan zoonlief. Het is overigens nog niet onderzocht of jongens na hun dertigste alsnog de smaak van hun ouders gaan waarderen.”

Je omgeving mag dan invloed uitoefenen op de muziek die je luistert, Ter Bogt vond dat het omgekeerde ook geldt: je muzikale voorkeur bepaalt in wiens gezelschap je graag verkeert. “Geliefden vertonen een zekere gelijkheid in de muziek die ze draaien”, stelt Ter Bogt voorzichtig. “Ook bij het aangaan van vriendschappen speelt je favoriete muziekstijl een belangrijke rol. Eerstejaars scholieren die in ons onderzoek bevriend raakten, toonden van te voren al overeenkomsten in hun voorkeur. Een gedeelde smaak bleek zelfs een betere voorspeller voor het ontstaan van vriendschappen dan opleidingsniveau of afkomst. Muziek lijkt daarmee sociale barrières weg te nemen.”

Kansrekening
Op zijn bureau heeft Ter Bogt een rek met zijn favoriete cd’s staan. Oasis, Television en Comsat Angels: het zijn duidelijk rockbands. Maar Hank Williams? Die valt toch onder High Brow? “Nee, ik heb geen gespleten persoonlijkheid,” lacht Ter Bogt. “Ons onderzoek laat zien dat dezelfde karaktertrekken soms tot voorkeuren binnen meerdere stijlen leiden. Het is zeker mogelijk dat je hiphop én klassiek én het levenslied leuk vindt, maar als dit soort individuele voorkeuren relatief weinig voorkomt, raken ze ondergesneeuwd. Onze analysemethode belicht vooral algemene patronen. Je kunt die relatie tussen persoonlijkheid en muzieksmaak dan ook beter relativeren naar waarschijnlijkheden: als iemand van jazz houdt, is de kans groter dan gemiddeld dat hij bijvoorbeeld nauwkeurig en gestructureerd door het leven gaat. En soms moet je het zelfs over een compleet andere boeg gooien als je iemand wilt leren kennen: ongeveer één op de vijf mensen heeft namelijk helemaal niets met muziek.”

Lees meer : HiFi.nl - Onafhankelijk AV-platform - Hoogwaardige weergave van audio, video, muziek en film

Bovenstaande zijn van de genoemde genres mijn persoonlijke favorieten, dus wie ben ik nou eigenlijk ?

Tja, wat moet je met dit soort onderzoeken ?
Volgens mij hebben sommige psychologen/onderzoekers teveel tijd om handen

Tsja wat moet je hier nu mee, ik zit zowel in Urban, Rock en High Brow wat mijn favorieten betreft en dance staat helemaal nergens bij. Wie of wat ben ik dan........????

Dit lijkt nog het meest op handlezers, toekomst voorspellers, paragnosten en hororscopen als je het maar algemeen genoeg houd zit er altijd wel een kern van waarheid in......

Was Roos Vonk betrokken bij dit onderzoek? Voor mij gaat dit in ieder geval totaal niet op. En om reggae 'high brow' te noemen... Inhoudelijk kun je dat in ieder geval niet overtuigend brengen.

Misschien had je ook de rest van het stuk moeten lezen.

En waarom zou reggae niet onder high brow kunnen vallen? Alle reggae-liefhebbers die ik ken vallen wel onder het patroon... nauwkeurig, gestructureerd, hulpvaardig, tolerant...

Dance-muziek is trouwens compleet genegeerd hier, herken mezelf nog het meest in de rocker...

Ik bedoel de muziek, niet de personen. Met 'high brow' wordt in het culturele veld zoiets bedoeld als 'verrijkend en hoog artistiek'. Hoge cultuur voor de elite, kortom. Reggae valt daar niet onder. Blues en soul wat mij betreft ook niet direct. Ook de meeste singer-songwriters niet.

Ik val daar het meeste onder (klassiek, jazz, soul, blues, singer-songwriter), en rock dan nog (rock, metal). Als ik dan die resultaten bekijk zie ik twee overkoepelende eigenschappen: open staand voor nieuwe ervaringen en fantasierijk. Klopt wel.

De rest zijn gewoon eenvoudige tegenstellingen. Ik vind dat een beetje gemakkelijk. Ik ben enigszins in mezelf gekeerd, maar ook erg nauwkeurig.

'Praat graag', 'gericht op contact met anderen'... Dit komt een beetje over alsof ik dit zelf ook zonder onderzoek wel op verwachtingen had kunnen invullen. Er zit erg weinig nuance in.

Er is hier vanuit de personen gedacht, niet vanuit de muziek.


Dan is high-brow wellicht niet de goede term hiervoor.


Er staat nergens dat dit voor iedereen geldt. Juist op een site als MusicMeter waar de fanaten zitten zul je wel sneller uitzonderingen tegenkomen.

Dat laatste heb je misschien wel gelijk in.

Ik wilde net iets met een soortgelijke strekking posten. Dus dan zal het vast waar zijn

Als ik het met mij persoonlijk vergelijk, klopt hier geen bal van. Ten eerste is mijn muzieksmaak zoals ie nu is eigenlijk pas sinds vorig jaar tot uiting gekomen. Eerlijk gezegd ontwikkeld hij zich nog steeds, zo luister ik pas sinds kort metal bijvoorbeeld. Daarnaast luister ik inderdaad veel uit meerdere genres, dus dat klopt ook al niet. Waar ik dan het meest naar luister? Waarschijnlijk toch het vakje 'rock' (al zit daar hip-hop, het genre waar ik na het brede 'rock' het meest naar luister daar alvast niet blij, plus een boel andere genres die ik wel luister). Ga ik dan kijken welke eigenschappen ze daarbij geven, dan klopt daar ook weinig van: ben juist erg open e.d. Qua eigenschappen zou ik zelfs zeggen dat ik het beste bij het vakje 'mainstream' pas. En dat is dan weer precies het enige hokje waarin ik vrijwel alles wat genoemd wordt niets vind.

Verder heeft helemaal niemand invloed gehad op mijn muzieksmaak, heb van huis uit namelijk helemaal niets meegekregen, muziek (luisteren) speelde (tot ik ermee begon, nu sleep ik mijn ouders juist een heel klein beetje mee) zo goed als geen rol in ons gezin. Dat klopt dus ook niet. Of ik ben gewoon raar

Het zal voor sommige mensen vast kloppen en er zal vast een kern van waarheid inzitten, maar voor mij niet.

Ik kan eigenlijk niets anders dan heel erg instemmen met Niels hierboven. Ten eerste zitten in iedere categorie behalve de eerste wel stijlen die ik graag beluister (Hiphop, Rock, Singer-Songwriter) en wordt smaak dus wel heel makkelijk onder vier categorieën geschaard, maar ik heb eigenschappen uit iedere categorie, terwijl ik dus helemaal niet van de eerste ben qua muziek. Ben zo praatgraag en gericht op contact met anderen als de pest volgens mij, maar ik ben dus ook slordig en fantasierijk.

Daarnaast ben ik dus ook net zoals Niels totaal niet muzikaal opgevoed en heb ik juist mijn omgeving er wat in gesleept. Zelfde conclusie als bovenstaande dus.

Dus als een generalisatie niet op jouw persoonlijke situatie van pas is klopt ie automatisch niet?

Nee, als een generalisatie niet op mijn persoonlijke status van pas is, klopt hij voor mij niet. Zoals in de conclusie van Niels ook stond.

Ben het met Roeland eens. Er zal vast wel iets van waar zijn, net zoals allerlei andere eigenschappen (slaaphouding en weet ik het wat nog meer) zouden verraden wat je karakter is, maar ik vind dit te vaag om wetenschappelijk gezien als iets heel erg serieus te zien. Wellicht klopt het bij bepaalde mensen in grote lijnen wel, maar volgens mij is het zo gegeneraliseerd en wijken er in de praktijk zoveel mensen vanaf dat het wetenschappelijk gezien nauwelijks bruikbaar is, volgens mij. Laat staan praktisch. Daarnaast zijn de bijgeleverde karaktereigenschappen zo ontzettend onnauwkeurig en breed dat je er ook niets aan hebt, zoals hierboven al wordt aangegeven door Stijn. Vraag me het nut van dit onderzoek dus af.

Verder niets tegen het plaatsen van dit artikel hier, hoor, het is wel grappig verder

Ja, dit lijkt op een soort 'onderzoekje' dat je in 4vwo doet.

Wat een onzin zeg. Ik ben een tijd echt een metalhead geweest en ik haat gothic, in ieder geval met van die zangeresjes. The Sisters Of Mercy, dat is wel geweldig!

Ook sta ik open voor hiphop en jazz. Ik luister het zelfs vaak.

Klopt.

Waarom staat mijn naam daarboven? Ik heb dat niet gezegd, dat doet de onderzoeker.

Omdat Don Oldfart quootte via jouw post, neem ik aan.

Klopt, bennerd. Misschien had ik even beter de naam van de schrijver erbij moeten zetten. Sorry voor de verwarring.

Oke, duidelijk. Ik dacht inderdaad even dat het aan mij gericht was.

Vooral kader 2 vind ik erg interessant. Wat betreft het feit dat het erg zwart-wit denk ik dat mensen te veel naar de conclusies kijken en te weinig naar de redenering achter de conclusies. Ik geloof niet dat hij getracht heeft de muziek en iemands persoonlijkheid te verklaren, maar er zijn toch wel een aantal punten waarin ik hem (vanuit mijn oogpunt) gelijk moet geven.

Nu beperk ik mezelf vooral tot de mainstream/rock-groep, omdat dat de groepen zijn waar ik mee te maken heb. Als ik naar mezelf kijk, is het niet verrassend dat ik naar het rock-gedeelte kijk. Laatste 3 punten zijn volledig op mij van toepassing. Ik zou mezelf niet als "in zichzelf gekeerd" zien, maar ben me er zeker van bewust dat ik geen aandachtshoer ben en dat ik soms ook echt van de wereld ben. Zo kan ik rustig alleen werken in een drukke klas en heb ik vaak mijn oortjes in op drukke plekken. Iets wat veel mensen echt totaal niet kunnen, merk ik wel eens. De eeuwige zoektocht naar aandacht bij hen zou volgens deze lijst moeten betekenen dat zij met name mainstream luisteren. En dat klopt ook!
Echter herken ik ook wel een beetje in mijzelf van mainstream. Wat dan weer verklaart zou worden door mijn liefde voor het Nederlandse lied.
Toch zal ik altijd teruggrijpen op rock en niet voor niets herken ik mij dan vooral in de eigenschappen die daaraan verbonden zijn.

Ik realiseer me wel degelijk dat het veel hocus pocus met vage begrippen is. Net zoals horoscopen. Maar ik geloof wel dat er wat in dit onderzoek zit. Het moet alleen grootschaliger en gedetailleerder gedaan worden, zodat men ook echt denkt "verdomd, zo ben ik inderdaad!"
Ik vrees echter dat muziek te weinig invloed heeft op je karakter (of andersom) om dergelijke gedachten bij mensen los te laten.

Misschien eens naar iemands muzieksmaak vragen en dan dit lijstje aflopen? Eens kijken of het werkt.

P.S. Mensen zoals Niels hebben sowieso niks met dit soort onderzoeken te maken. Volgens deze beredenering zou jij alle karaktertrekken hebben.

Quote aangepast

Een beetje flauw, moet ik zeggen.

Sorry, kon het weer niet laten...
Gelukkig heeft Chevy ondertussen een dikke huid gekregen, of niet soms Chevy ?

Tsja, Hifi.nl loopt wel heel erg achter... Dit artikel is namelijk al 4 jaar oud. Daarnaast worden er, zoals wel vaker als er nieuws over een wetenschappelijk artikel wordt gebracht, alleen maar de spraakmakende punten gepresenteerd. Ik heb het hele artikel een paar jaar geleden:

http://www.rutgerengels.nl/wp-content/uploads/2010/03/2008-Adolescents-music-preferences.pdf

Conclusie:
Much ado about nothing. Ter Bogt baseert zich op een Amerikaans onderzoek, dat sowieso al redelijk open deuren intrapt, waarbij hij de resultaten nog eens dunnetjes overdoet, met een hoop aannames. Er is veel interessanter musico-sociologisch onderzoek gedaan de afgelopen jaren...

Ik hou van singer-songwriters, hiphop, punk en jazz. Ik ben praatgraag, gericht op anderen, in mezelf gekeerd, gevoelig voor depressies, nauwkeurig, slordig, onzeker en fantasierijk. Oftewel, ik ben een wandelende paradox, maar dat wisten we al.

En je bent verwijfd, maar ook dat wisten we al.

Verdomme, heb ik net alles opgeruimd, blijkt dat ik ongestructureerd ben

Dan heb je het vast niet gestructureerd opgeruimd. Over paradoxen gesproken.