Als ik 'in het echt' over muziek praat met anderen (en er tegelijk naar luister), spreek ik regelmatig in termen van uitkijkstukjes. Op MusicMeter wordt er zelden over dit fenomeen gesproken. Vandaar dat ik hier een topic aan wil wijden.

Een uitkijkstukje is een stukje in een nummer waar je naar toe leeft. Het uitkijken kan 10 seconden van te voren beginnen, maar de meer gangbare uitkijken beginnen vaak al een minuut van te voren. Het uiteindelijke stukje waar het om gaat hoeft lang niet altijd een harde climax of orgasme in het nummer te betreffen. Integendeel, vaak is het een klein subtiel moment waar je al lang van te voren naar snakt.

Bij mij is het zo dat een 4,5* of 5,0* album bol staat van de uitkijkstukjes. Vaak zijn het groeiplaten, en ontdek je je favoriete uitkijkstukjes pas in de loop van de luisterbeurten. Om ze te weten moet je het album dus goed kennen.

Omdat het uitkijken een beetje een onbewust proces is, doe je het benoemen ervan niet even uit je blote hoofd. Je kan ze pas vastleggen door te luisteren, de stukken te herkennen, en op de seconde te registreren bij welk moment je zo'n gevoel krijgt van: "Oja, straks dat, yes!". Als het moment supreme er eenmaal is, registreer je de eindtijd.

Het grappige van uitkijkstukjes is dat je je regelmatig afvraagt of anderen het ook zo beleven. Daarom wil ik, net als in Het Beste Van-topic, hier elke dag om 0:00 bij een ander album beginnen. Laten we de bekendere albums nemen.

Wat moet je doen? Je zet de plaat (of cd) op, en al luisterend maak je je lijstje met uitkijkstukjes. Daarbij registreer je per uitkijk-item:
* titel van het nummer
* de begintijd
* de tijd van het moment supreme,
* omschrijving
Hoe we dit het beste kunnen noteren (en eenduidig) moeten we maar even uitvinden.

Aan het eind van de dag kunnen we concluderen welke stukjes onze favorieten zijn...

Het zijn voor mij vaak net even de kleine dingen in een nummer die het 'm doen.

Neem nu het nummer 'Tupelo Honey' van Van Morrison. Wanneer hij 'Drop it smack dab in the middle of the deep blue sea' zingt, dat is het voor mij helemaal. Waarom? Geen idee.

EDIT: overigens heb ik dit nummer al een paar jaar niet meer gehoord dus ik ben eigenlijk best wel benieuwd of dat stukje nog steeds hetzelfde doet bij mij. Destijds heb ik het nummer wel eens aan anderen laten horen en als dat stukje dan zou komen dan ging het als volgt:

Bob: "Moet je horen hoor, nu komt het!"
VM: "Drop it smack dab in the middle of the deep blue sea"
Bob kijkt de ander vol verwachting aan
Ander kijkt Bob vol verwarring terug
Ander: Uh, was dat het al?

Mooi initiatief JB, komt me heel bekend voor...
Ik weet zo al een aantal platen waar dit een waar luisteravontuur gaat worden.

Oo jonnie hier een medeuitkijkstukjesfreak! Ik kom hier op terug!

Ik verheug me nu al op de dag dat het album () van Sigur Rós behandeld word

Een prachtig topic voor muziekervaring. Je maakt vaak goede topics Jonnie en verwoord heel vaak mijn gedachten.

Een muziek onderzoeker zei eens in een lezing waar ik bij was, dat het plezier dat aan muziek beleeft wordt, grotendeels komt door het hebben van verwachtingen die vervolgens uitkomen.

morgen al beginnen?

Ik ben bij dat de uitkijkstukjes eindelijk uit de taboesfeer treden .
En het is ook een interessante manier om over albums te praten. Een goed inititatief dus

Ik vind het ook een prima initiatief.

Nog even uitkijken maar..

Sigur Ros - ( ) werd al genoemd, en lijkt me een goede om mee te beginnen. Allemaal nog eens luisteren dit etmaal, en je stukjes hier opschrijven!

Toen ik dat album luisterde keek ik altijd uit naar het moment dat ie afgelopen was. Is dat ook een uitkijkstukje?

Deze vond ik wel heeeeeel erg voorspelbaar eigenlijk

maar ja, zulke opmerkingen moet nou een keer iemand maken, en het is het beste als dat niet bij een toto-album (die er ongetwijfeld nog komen) gebeurt. Wanneer dat zou gebeuren zou de essentie van dit topic verloren gaan en zou het uitmonden in een welles-nietes discussie

Wat gemaster zegt hoeft zelfs niet eens negatief te zijn. Hetzelfde heb ik bij de D'Kat EP die hier op MM staat, toch krijgt die een dikke 5* van mij.

Hahaha, volgens mij is er iemand lichtjes op zijn pik getrapt.

Wat moet ik over deze plaat nu zeggen... Hij is wonderschoon, maar ik moet er wel voor in de stemming zijn. Hij staat momenteel op en echte uitkijkstukjes kan ik nog altijd niet opnoemen. Daarvoor is het allemaal net wat te kabbelend, er is gewoon niet iets dat er echt uitspringt bij mij. Vandaar ook mijn 3,5*. Nee, ik ga straks toch maar weer wat zwaar metaal in mijn CD-speler mikken.

Voor mij geen uitkijkstukjes op deze plaat, helaas.

Mmm, ik weet nu al wat mijn uitkijkstukje wordt, moet hem alleen nog even draaien, zodat ik de precieze coördinaten weet.

Toch nog een kleine update: de climax van nummer 8, vanaf 6.06 tot het einde springt er toch wel degelijk bovenuit, metname door de sterke ritme-sectie. Dat dit het einde van de CD is, is louter toeval...

Je zou het ook een juiste opbouw van het album kunnen noemen natuurlijk.

Ik vraag me nu toch af of dit topic wel echt gaat werken met de huidige opzet... Want ik als topic-starter heb vanavond niet eens zin om Sigur Ros op te zetten...

Ik denk dat we hier beter een algemeen topic van kunnen maken waar iedereen dat soort momenten kan opnoemen van welk album dan ook. Om dit spelletje te vervangen zouden we misschien een extra "het beste van" speciaal voor albums kunnen doen

Ik vond de keuze voor () dan ook best vreemd. Dat album moet het voor mij meer hebben van de mooie saaiheid dan van 'momenten'. Misschien dat Moviefreak maar eens een flinke zwengel aan het hele gebeuren moet geven.
En anders is wat obsessed zegt ook wel een optie.

Sigur Ros - ()
moment 1
nr 1, 5:11 - 5:33
Deze wist ik al gelijk toen ik de eerste noten van het album hoorde. Altijd als ik het album opzet dan is dat het eerste hoogtepunt. Het gaat om het einde van het openingsnummer. Daar gaat Jonsi met zijn stem steeds hoger, tot dat er op de achtergrond een nog hogere, vervormde stem komt. Dát stemmetje, dat doet het 'm. Simpel, maar prachtig.

Sigur Ros - ()
moment 2
nr 8, 9:18 - 9:28
Ik ben vergeten te noteren wanneer ik uitkeek naar dit stukje, maar het zal al vroeg zijn geweest tijdens het nummer. Het is een lang nummer met een desastreuze afloop, een opeenvolging van grote climaxen. Die climaxen zijn geweldig, maar niet eens zozeer het belangrijkste. Het zijn de zware drums, vlak voor de laatste climax die mij doen stampen op de grond. Net als bij een flinke ruzie is het niet de ruzie zelf die belangrijk is, het zijn de laatste woorden die vlak voor het ontaarden van de ruzie gesproken zijn die het zwaarste wegen. Zo luister ik naar deze genadeloze drumslagen.

Er zijn er heel veel, maar die me al eerste binnen schiet:

Snow Patrol - Run, de bijna 1 minuut durende gitaarsolo.. **** wat goed, zeg!

Nou, hier dan nog een hele kleine. (ik ben het ook wel eens met die eerste van bubbachups)
* nummer 8
* de begintijd : 2:37
* moment supreme (nou ja ): 3;02 -3;09
* omschrijving:
Het is maar een heel klein onopvallend zinnetje, net voor het nummer al voorzichtig openbreekt, maar er zit zo'n fijne melancholische vleug in. Persoonlijk doet mij dat kleine stukje meer dan het (iets te) bombastische einde van het nummer.

Ik kom er niet aan toe dit voor 12 uur te doen. De plaat loopt nu dan wel op zijn einde, ik heb er niet met een kladbok naast gezeten... Ik kan er over een uurtje ofzo wel een paar bedenken.

Ik heb ze op kladblok staan, over een half uurtje post ik ze wel

Laten we nu Interpol - Turn on the Bright Lights doen, dat wordt een flinke waslijst voor mij.

Ik post mijn Sigur Ros-bevindingen later nog wel. Misschien draai ik () zo nog wel een keer.

Die Interpol-plaat is wel een erg goede keus.