^

Uhm, de beatles zijn begonnen in 1960. Deze garage bands bestonden al eind jaren 50 en dat ging de gehele jaren 60 door...
Zij maakten een soort rock and roll, die te extreem was voor het grote publiek en dus ook heel weinig aandacht kreeg en dus buiten de mainstream viel.

In die tijd zat je nog met de nasleep van Jazz wat destijds een beetje de mainstream was, vooral in de VS. Ook noemenswaardig dat liefhebbers van Jazz en de muziekcritici van die tijd de Beatles verschrikkelijk vonden, omdat jazz de moderne opvolging was van Klassiek, in veel opzichten ingewikkelder maar toch moderner, de beatles was in hun ogen de eerste muzikanten die zonder "conservatorium niveau" enorm succesvol waren. Daarbij werkte de hele hype rond de beatles ook niet echt mee, gillende meiden tijdens concerten etc. Als er 1 band ontzettend commercieel werd gezien in die tijd was het de beatles.

Natuurlijk niet. Underground heeft altijd bestaan als je het zo bekijkt. Er zijn altijd wel mensen die experimenteren met muziek. Maar ik heb het over rock/pop omdat dat het genre van the beatles is. De beatles zijn een rockband dus hebben ze niks te maken met avant-gardisten uit de underground van die tijd. Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat tot midden jaren '60 rock=pop was en het doel van wel iedere rock/popband was om in de hitlijsten te komen en niet om te experimenteren en "alternatief" te zijn (en bij de meeste garagebands was dit ook het doel).



Tja ik neem 1963 als referentiepunt omdat the Beatles vanaf toen populair werden en Beatlemania toen ontstond. Je kan ook evengoed 6 juli 1957, de dag dat McCartney Lennon voor de eerste keer ontmoette, nemen...

En je hoeft mij heus geen uitleg te geven over garagerock. Bij mijn weten ontstond die pas in de jaren '60 en heeft garage niks te maken met de jaren '50. De eerste garageband voor mij is the Wailers (wel al gevormd eind jaren '50). Maar voor mij begint garage pas echt in 1963 met Louie Louie van the Kingsmen. De garagebands begonnen pas op te komen toen the Beatles al immens populair waren in de VS, en zij zijn zonder twijfel de grootste invloed op al die bandjes. En daarna, eind '66-'67 krijg je de invloed van psychedelia in garage en daarna is het gedaan met garage.

Zo kun je natuurlijk alles recht lullen...voor jou misschien, denk dat de gemiddelde muziekhistoricus daarvast anders naar kijkt.

Tja, zeg mij dan waar het wel begint. En kom niet af met zo'n ruime datum van "jaren '50'.

En natuurlijk kan je alle rock terugbrengen naar 1955...

tuurlijk hebben uiteindelijk bands zoals the beatles daar wel een invloed opgehad, maar denk anders ook ff aan de surfmuziek, die hier aan vooraf ging.

Ok als je het zo bekijkt. Aan surfmuziek heb ik niet gedacht... Maar dan heb je het over de invloeden, en daar heb je natuurlijk gelijk in, maar voor mij ging het gewoon wanneer garage nu begint.

Toch blijf ik van mening dat the beatles de grootste invloed waren op garage rock.

Eigenlijk hebben we het nu over Amerika, maar the beatles zijn een Britse band. Welke underground scene was daar dan begin jaren '60? Skiffle?

Geen flauw idee...Maar goed, of het nu Britse of Amerikaanse non-mainstream is...het ging erom dat het alwel bestond.

zat trouwens nog wel aan Amerikaanse dingen te denken die een grote invloed hadden op garage, en ik denk dat wel de invloed van Bo Diddley niet mogen vergeten.

Via al de bands uit Groot-Britannie dan wel.

Tja, het zal echt wel bestaan hebben, maar wat is daar nu nog van terug te vinden. Wat lp's in een oude schuur misschien. De underground (of niet commerciele stroming) is pas echt op gang gekomen met de introductie van internet. Nu is iedere band in staat om een groot publiek te bereiken en uit te groeien tot een kwalitatieve underground act doordat meer mensen ze kennen en meer mensen de albums kopen.

Goed voorbeeld Neutral Milk Hotel.

Wil je zeggen dat je pas een kwalitatieve underground act bent als meer mensen je kennen/kopen

daarnaast is Neutral Milk Hotel helemaal zo nieuw niet meer een deden die het binnen het indie circuit het al vrij goed met de hun album "In the Aeroplane Over the Sea" waarmee ze zelfs op pitchforkmedia een top10 posititie scoorden in de Indie Top100 of the 90's.

Verder sluit ik mij helemaal aan bij Toon1 over kwaliteit, dat, dat niet door verkoop enzo wordt bepaald...

Wat het leuke is aan mainstream is dat het verandert; het is ook niet voor niks een 'stroom'. Beatles waren wel mainstream, en verkochten veel toen ze eenmaal bekend waren. Feit is wel dat de mainstream vóór de Beatles en na de Beatles verschillen; het veranderen / beïnvloeden van de mainstream tekent de grote artiesten.

Madonna zei laatst in een interview "I want to be remembered as a revolutionary". Volgens mij gaat dat precies over waar ik het nu over heb: het beïnvloeden van de mainstream.

Nee, maar meer bekendheid zorgt wel voor meer (absolute, niet relatieve) verkoop, meer waardering, meer vraag op de festivals, meer bereik, meer mond op mond reclame enz. (de circel). Neutral Milk Hotel is nu veel bekender dan 8 jaar geleden, puur door internet. En dat is allemaal maar goed!

Dit inspireert anderen weer om ook dergelijke muziek te maken. Hoe meer je kent, uit meer vaten je kan tappen. Zowel artiest als luisteraar.

No main stream here.

Mainstram kent iedereen wel, maar voor goede muziek moet je op zoek gaan, m.i.

Hangt ook af naar welk tijdperk je gaat kijken. In het begin van de jaren 70 hadden bepaalde "populaire" acts toch een behoorlijk alternatief en experimenteel randje. Denk maar aan David Bowie, Lou Reed, Roxy Music, Pink Floyd... Naar die muziek moet je nu als jeugdige luisteraar op zoek gaan, terwijl het in de 70's doodleuk wel eens op de radio werd gedraait... Een mooi voorbeeld van hoe de muziek er doorheen de jaren op achteruit gegaan is...

De term mainstream, voorheen Middle of the Road genoemd, werd in de jaren '70 gelanceerd en slaat op gemakkelijk in het gehoor liggende muziek voor een zo breed mogelijk publiek. Het is erg moeilijk om te bepalen of muziek al dan niet mainstream is en vaak is het zo dat wat vandaag revolutionair of omstreden is, later door een breed publiek geaccepteerd wordt. Dit heeft vooral te maken met verschuiving van de generaties.

Voorbeelden zijn Elvis Presley in de jaren '50 en the Beatles en Rolling Stones in de jaren '60. In hun tijd waren ze omstreden en bezorgden ze de oudere generatie hoofdpijn, waar dat ze voor vele jongeren het einde waren. Nu worden ze algemeen gerespecteerd en zeer belangwekkend voor de muziek in de 20e eeuw beschouwd. Idem voor bv. David Bowie in de jaren '70, U2 in de jaren '80 en Nirvana in de jaren '90.

In de jaren '70 sloeg Middle of the Road (later mainstream) op muziek van de gelijknamige band, the Carpenters, Neil Diamond of Demis Roussos, muziek waarmee ouderen destijds met geen mogelijkheid bezwaar tegen konden hebben. In de jaren '60 kon je Tom Jones en Englebert Humperdinck mainstream noemen, in de jaren '80 Lionel Richie, Whitney Houston, George Michael of Madonna, momenteel Celine Dion, Rihanna of Marco Borsato.

Mainstream is niet per definitie slechte muziek. Abba en Fleetwood Mac in de jaren '70 waren schoolvoorbeelden van bands die in die tijd vrij mainstream waren maar muzikaal zeer begaafd en inventief.

In de jaren 50 schreeuwde iedereen dat Elvis (en rock 'n roll in het geheel) zo'n slechte invloed zou hebben op de jeugd, nu doen we er aerobics op...

Mainstream worden kan dus hard gaan als je niet oppast...

Natuurlijk, in de jaren '50 werd Elvis verketterd vanwege zijn sex & drugs & rock'n roll-attitude, nu wordt hij als één van de belangrijkste muzikanten van de 20e eeuw beschouwd. Het heeft te maken met de verschuiving van de generaties, de jonge aanbidders van toen zwaaiden enkele decennia later de plak.