Niet alleen rocksterren volgens mij. Een nummer als dit zou nu ook niet meer kunnen:

https://www.youtube.com/watch?v=qJFVPxBpezk

Je benoemt nu een handjevol dingen waarbij je beargumenteert dat cancelen ervan geen goed idee is of was. Je stelling was echter dat het nooit een goed idee is. Mag ik dan aannemen dat als bv jouw buurman je vandaag het ziekenhuis in slaat, hij morgen weer welkom is in je huis of je cancel je die wel? Ik kan me namelijk niet voorstellen dat iemand grenzeloos tolerant is.

Je hanteert hier volgens mij een veel bredere definitie van cancellen dan remcodurez doet.

Dat zou kunnen.

Volgens Van Dale:



Dat lijkt me vrij breed maar wellicht gaat het alleen om denkbeelden?

In dat geval zelfde vraag maar nu slaat de buurman niet iemand het ziekenhuis is maar is hij overtuigd nationaal socialist die vindt dat iedereen met een kleurtje vergast zou moeten worden.

edit: ter verduidelijking: ik vind het dus namelijk wel expliciet en nadrukkelijk een goed idee om dat soort mensen bewust uit te sluiten vanwege hun denkbeelden/acties.

Mijn visie is inderdaad meer maatschappelijker.
"Cancelcultuur is een modewoord voor het fenomeen dat mensen worden geboycot nadat zij in de publiciteit aan kritiek zijn blootgesteld. Dit gebeurt meestal na een storm van verontwaardiging op sociale media.




Moest mijn buurman me in het ziekenhuis slaan, ga ik hem vermoedelijk niet op de koffie de eerstkomende tijd uitnodigen.
Zelf heb ik in mijn leven weinig conflicten (al helemaal niet fysiek) gehad met mensen. Die enkele mensen die me echter oneerlijk behandeld hebben zal ik inderdaad ontlopen indien mogelijk, maar ze wissen uit mijn geheugen is niet mogelijk. Daarbij heb ik uit deze ontmoetingen ook zaken geleerd, die ik mogelijk in de toekomst anders zal doen. Cancellen vind ik dus niet echt het juiste woord in een persoonlijke kwestie.



Deze buurman cancellen lijkt me weinig op te lossen. Dan negeer je toch gewoon hetgeen hij denkt en zal hij verder alleen maar gesterkt worden in zijn ideeën door gelijkgestemden. één van mijn buren is inderdaad een stuk rechtser dan ikzelf. Hij deel quote's waar ik niet achter sta, gelooft dat iedereen het recht heeft zich te verdedigen met een vuurwapen en heeft lak aan wetgeving. Toch komen we nog goed overeen. Echte discussies heb ik nog niet met hem gevoerd, maar als hij toch iets aanhaalt waar ik me niet in kan vinden geeft ik al snel een tegenargument. Ik geloof in de sterkte van een goed dialoog.

Maar stel dat die buurman een artiest is en op de radio gedraaid wordt (met een verder qua tekst neutraal nummer). Zou je daar tegen zijn en eventueel zelfs tegen ageren?

Ik zie dat dus als cancellen. Als het gaat om een sociaal verschijnsel dan zie ik het meer als een beschrijvend iets en niet als een actief individueel iets, waar ik dan verder niet zo veel mee kan.



Dat kan. Niet mijn manier van leven. Want stel je bijvoorbeeld voor dat mijn andere buurman toevallig zo'n kleurtje heeft dan wil ik dat die buurman zich welkom voelt bij mij en niet dat hij daar over twijfelt omdat ik gezellig contact heb met de racist aan de andere kant.

Sowieso niet. Zoals al eerder gezegd maakt het mij verder niet uit wie wat wel of niet cancelt. Ik cancel alleen voor mezelf.

In de cancelcultuur gaat het vooral om cancellen vanwege de mening van anderen: "Daarbij kunnen hun opdracht-/werkgevers en adverteerders onder druk worden gezet om de samenwerking met hen te beëindigen."

Ja, dat kan. Ik kan echt alleen voor mezelf spreken en persoonlijk doe ik dat niet.

Maar zoals eerder al aangegeven:



Er wordt wel eens een band gecanceld die ergens zou optreden omdat zaaleigenaren te elfder ure nog op de hoogte worden gebracht van denkbeelden van bandleden van de betreffende band. Daar heb ik geen problemen mee. Uiteindelijk hebben die bandleden zelf in de hand wat ze verkondigen en actie is reactie. Iets met billen en blaren. Ik doe er dus zelf niet aan mee maar ik heb er zeker wel begrip voor.

Daar kan ik me wel in vinden. Misschien dat duiding naar je gekleurde buur toe, waarom je toch contact houdt met de andere ook een deel oplost.

Hoe je handelt hangt natuurlijk af van de situatie en de voorhanden parameters. Daarom dat 'cancellen' op privé vlak iets heel persoonlijks blijft en ik ook niet afkeur.


Hier heb ik trouwens ook begrip voor. Een private organisatie, radiozender of club of whatever moet uiteindelijk wel zelf keuzes mogen maken over wie of wat hij toelaat/ luistertijd gunt. Dit is ook weer meer een persoonlijke keuze, of deze van een groep mensen.
Het is enkel als het maatschappelijk overkoepelend wordt dat het een moeilijke kwestie is. vanaf wanneer cancel je iets?
Laatst een korte discussie met een collega die vond dat Marco Borsato gecanceld mocht worden, Maar Michael Jackson niet omdat deze meer culturele waarde had. Wie bepaalt deze culturele waarde? Welke criminele feiten staat hier tegenover? Moeilijke discussie die geen duidelijk antwoord biedt.

Ach, we kunnen nu wel iedereen die zich zit af te vragen waarom Onweerwolf nooit reageert op hun berichten naar dit bericht verwijzen. Om toch nog iets positiefs uit het cancelen te halen.

dix ben je nou snel je bericht aan het cancelen?

Waarschijnlijk de eerste en laatste keer in mijn leven dat ik hoop 'gecanceld' te zijn. Maakt het forum net wat gezelliger.

Ja klopt, eigenlijk om de reden die je zelf al hebt aangegeven. Bovendien ben ik gewoon kut

Ik snap wat je bedoelt. Ik ken ook mensen die dat zo doen maar ik persoonlijk zou me schamen tov mijn gekleurde buur, heb jij dat niet? En natuurlijk komt dat in gradaties maar er zijn gewoon echt grenzen, voor mij. Op een gegeven moment ervaar ik het echt als onprettig en dan kap ik het gewoon af. Bij een collega of zelfs een familielid kan ik nog bedenken dat er andere argumenten zijn maar bij een buurman niet meer.

En trek je het door dan kom je op een gegeven moment uit op de Paradox van Tolerantie en valt alle tolerantie weg. Dat is niet werkbaar en ik ben iemand die daar bewust over nadenkt en dat soort situaties wil voorkomen maar ik snap wel dat anderen dat minder hebben en dat dat op zich prima is.

Maar de stelling 'cancelen is nooit goed' bestrijd ik toch echt. Net als het idee dat de dialoog open houden altijd een goed plan is. Dat is een soort van maatschappelijk streven geworden maar ik denk helemaal niet dat dat altijd verstandig is. Ik denk namelijk dat het juist effectief kan zijn om mensen te laten weten dat als ze maatschappij ontwrichtende denkbeelden hebben dat het effect daarvan kan zijn dat ze in een sociaal isolement komen. Uiteraard kan radicalisatie daar een gevolg van zijn maar het tegengestelde ook. Het hebben van dat soort denkbeelden is uiteindelijk een keuze. Het is niet bijvoorbeeld een geaardheid zoals bij pedofielen waarbij sociaal isoleren juist wel alleen maar averechtse effecten heeft (en wat dan weer wel maatschappelijk geaccepteerd is, vreemd genoeg). Je zet zo iemand dan voor het blok en dwingt hem te beslissen of zijn denkbeelden echt zo belangrijk voor hem zijn dat hij sociale voordelen daarvoor wil offeren of niet.



Maar maatschappelijk gezien is het ook niet iets waarover je beslist. Je kunt het wel cancelen noemen maar het is dan simpelweg een beschrijving van het fenomeen dat een collectief aan individuen er hetzelfde over denkt.



Niemand en iedereen dus. Hij mag cancelen wie hij wil, jij en ik ook en Radio 2 ook.

En voor criminele feiten hebben we gewoon het strafrecht natuurlijk. Dat cancelen gaat m.i. juist vooral ook over zaken die daar niet onder vallen.

Voor mijn gevoel werkt dat tegenwoordig steeds minder goed. Het is voor veel mensen zo makkelijk geworden om gelijkgezinden te vinden dat je door het cancelen van die mensen hun echo-chamber ook versterkt. Met sterkere radicalisering tot gevolg. Vervelende is ook dat veel van die mensen ook vaker niet dan wel openstaan voor een dialoog.

Maar goed, dat staal los van het cancelen van muziek of artiesten en zijn twee eigen discussies wat mij betreft. Mijn buurman is geen bekende persoon, dus hem cancelen heeft geen impact op andere partijen. Als een radio station besluit hele artiesten maar te cancelen heeft dat wel degelijk invloed op andere partijen.

Uiteraard is het vinden van gelijkgezinden gemakkelijker dan ooit, daar heb je zeker gelijk in en derhalve is radicaliseren 'veiliger'. Maar deze mensen zullen nog steeds offers moeten brengen als het gaat om werk, familie, gemeenschap, etc. wanneer ze daarvan worden buitengesloten.



Ik vraag me af hoe je daar dan bij komt. Het heeft toch impact op ten eerste die buurman zelf en daarnaast ook op andere mensen die anders in jouw bijzijn met hem geconfronteerd zouden worden?



Het heeft volgens mij allebei impact alleen verschilt de mate waarin.

Ik vind het iig geen verschillende discussies. Wellicht kun je als andere discussie wel de vraag opwerpen wat je vindt van mensen die klakkeloos 'meecancelen' op voordracht van een influencer of gezaghebbende partij ipv voor zichzelf te denken.

De offers die ze moeten brengen versterken hun eigen gevoel vaak. Nou zal dat niet voor iedereen gelden, maar wat ik in mijn eigen ervaring merk is dat het hun versterkt in hun eigen gevoel en visie. Waardoor elke vorm van dialoog of redenatie verloren gaat.
Wat uiteraard niet wilt zeggen dat ze er geen consequenties van zullen hebben. Maar ik betwijfel of dat voor velen tot nieuwe inzichten zal leiden. Of in hoeverre dat echt nadelig zal zijn.
Hierbij trouwens wel n=1.


Het heeft voornamelijk invloed op jou zelf. Hoeveel invloed het op de buurman heeft hangt er maar vanaf. Evenals de invloed op mensen die er anders mee geconfronteerd worden. De invloed blijft echter vooral rondom jou zelf.


Dat heeft impact voor alle luisteraars, voor de werknemers daar, voor de betreffende artiest en het label. En het levert discussievoer op in de plaatselijke media, bij mensen en nu ook hier. En het wordt eventueel gevolgd door andere radio zenders.

Maar de reden waarom ik het als verschillende discussies zie, is omdat het laatste eerder voelbaar zal zijn in de maatschappij dan het eerste. Of jij je buurman canceld moet jij weten, maar als groepen in de maatschappij dingen gaan cancelen is dat een ander verhaal.


Dat is inderdaad ook weer zo'n vervelend ding. Mensen die niet zelf kunnen/willen nadenken/onderzoeken en maar volgen wat een ander doet/zegt.