Muziek / Algemeen / literatuur en popmuziek
0
geplaatst: 10 juli 2004, 09:52 uur
Ik weet niet hoe het bij julie zit, maar ik vind een boek waarin muziek zit vaak een erg goed boek. En dan bedoel ik dat de hoofdpersoon/personen op de een of andere manier bij muziek betrokken zijn.
Mij lijkt het leuk om eens een inventarisatie te maken van goede boeken met goede muziek. Ik zet de eerste neer:
High Fidelity van Nick Hornby. Goed verfilmd ook overigens (met een cameo van Bruce Springsteen), maar vooral voor mannen een heel herkenbaar boek. Zeker voor mannen die van muziek houden. Toen het boek uitkwam werd het ook geadverteerd als de Bridget Jones' Diary voor mannen.
Citaat: Luister ik naar popmuziek, omdat ik ongelukkig ben? Of ben ik ongelukkig, omdat ik naar popmuziek luister?
Echt een aanrader deze!!!
Mij lijkt het leuk om eens een inventarisatie te maken van goede boeken met goede muziek. Ik zet de eerste neer:
High Fidelity van Nick Hornby. Goed verfilmd ook overigens (met een cameo van Bruce Springsteen), maar vooral voor mannen een heel herkenbaar boek. Zeker voor mannen die van muziek houden. Toen het boek uitkwam werd het ook geadverteerd als de Bridget Jones' Diary voor mannen.
Citaat: Luister ik naar popmuziek, omdat ik ongelukkig ben? Of ben ik ongelukkig, omdat ik naar popmuziek luister?
Echt een aanrader deze!!!
0
geplaatst: 10 juli 2004, 15:31 uur
Ex-drummer dan maar. Brusselmans als drummer van de band Foaming Vomit. Leuk boek, op www.literatuurmeter.nl geef ik 'm 4 sterren.
High Fidelity krijgt er 5.
0
geplaatst: 10 juli 2004, 15:33 uur
Trainspotting van Irvine Welsh natuurlijk. En er zijn er nog veel meer, maar ik ben slecht in titels en namen van auteurs.
Ik vind het ook leuk als er verwijzingen naar films in boeken zitten. In mijn laatste boek geen verwijzing naar muziek, maar wel een naar Full Metal Jacket. Daar word ik dan wel blij van.
Ik vind het ook leuk als er verwijzingen naar films in boeken zitten. In mijn laatste boek geen verwijzing naar muziek, maar wel een naar Full Metal Jacket. Daar word ik dan wel blij van.
0
geplaatst: 10 juli 2004, 15:47 uur
Hanif Kureishi met The Black Album (dit is ook de titel van de vertaalde versie 
).
).
0
geplaatst: 10 juli 2004, 20:03 uur
herman schreef:
Trainspotting van Irvine Welsh natuurlijk. En er zijn er nog veel meer, maar ik ben slecht in titels en namen van auteurs.
Trainspotting van Irvine Welsh natuurlijk. En er zijn er nog veel meer, maar ik ben slecht in titels en namen van auteurs.
"Filth" van Irvine Welsh vergeten vermelden. Bruce Robertson (dacht toch dat het hoofdpersonage zo heette) is daar een hilarische muziekfan van Michael Bolton & hairy hardmetal-bandjes - de manier waarop hij die muziek bespreekt. Prachtig
En natuurlijk ook "Less Than Zero", "Glamorama" (de passage in Tower Records betreffende popmuziek was pijnlijk herkenbaar) & voor de grappige recensies van Patrick Bateman, slechts één adres: "American Psycho".
0
geplaatst: 11 juli 2004, 11:55 uur
American Psycho was net de volgende die ik noemen wilde. De recensies zijn fantastisch in het banale. Om Huey een van de beste rockzangers aller tijden te noemen en Whitney een van de grootste zangeressen getuigt van wat inderdaad een behoorlijk zieke geest blijkt te zijn. Maar die recensies lezen erg grappig. En zijn natuurlijk prachtige symboliek voor de 'ziel' van Patrick.
(genoeg superlatieven hier)
(genoeg superlatieven hier)
0
JonnieBrasco
geplaatst: 11 juli 2004, 12:39 uur
Mijn mooiste fragment uit American Psycho:
Do you like Phil Collins? I've been a big Genesis fan ever since the release of their 1980 album, Duke. Before that, I really didn't understand any of their work. Too artsy, too intellectual. It was on Duke where, uh, Phil Collins' presence became more apparent. I think Invisible Touch was the group's undisputed masterpiece. It's an epic meditation on intangibility. At the same time, it deepens and enriches the meaning of the preceding three albums. Christy, take off your robe. Listen to the brilliant ensemble playing of Banks, Collins and Rutherford. You can practically hear every nuance of every instrument. Sabrina, remove your dress. In terms of lyrical craftsmanship, the sheer songwriting, this album hits a new peak of professionalism. Sabrina, why don't you, uh, dance a little. Take the lyrics to Land of Confusion. In this song, Phil Collins addresses the problems of abusive political authority. In Too Deep is the most moving pop song of the 1980s, about monogamy and commitment. The song is extremely uplifting. Their lyrics are as positive and affirmative as, uh, anything I've heard in rock. Christy, get down on your knees so Sabrina can see your ass. Phil Collins' solo career seems to be more commercial and therefore more satisfying, in a narrower way. Especially songs like In the Air Tonight and, uh, Against All Odds. Sabrina, don't just stare at it, eat it. But I also think Phil Collins works best within the confines of the group, than as a solo artist, and I stress the word artist. This is Sussudio, a great, great song, a personal favorite.
Ge-wel-dig!
Do you like Phil Collins? I've been a big Genesis fan ever since the release of their 1980 album, Duke. Before that, I really didn't understand any of their work. Too artsy, too intellectual. It was on Duke where, uh, Phil Collins' presence became more apparent. I think Invisible Touch was the group's undisputed masterpiece. It's an epic meditation on intangibility. At the same time, it deepens and enriches the meaning of the preceding three albums. Christy, take off your robe. Listen to the brilliant ensemble playing of Banks, Collins and Rutherford. You can practically hear every nuance of every instrument. Sabrina, remove your dress. In terms of lyrical craftsmanship, the sheer songwriting, this album hits a new peak of professionalism. Sabrina, why don't you, uh, dance a little. Take the lyrics to Land of Confusion. In this song, Phil Collins addresses the problems of abusive political authority. In Too Deep is the most moving pop song of the 1980s, about monogamy and commitment. The song is extremely uplifting. Their lyrics are as positive and affirmative as, uh, anything I've heard in rock. Christy, get down on your knees so Sabrina can see your ass. Phil Collins' solo career seems to be more commercial and therefore more satisfying, in a narrower way. Especially songs like In the Air Tonight and, uh, Against All Odds. Sabrina, don't just stare at it, eat it. But I also think Phil Collins works best within the confines of the group, than as a solo artist, and I stress the word artist. This is Sussudio, a great, great song, a personal favorite.
Ge-wel-dig!
0
geplaatst: 10 augustus 2004, 00:11 uur
Ik weet niet of iemand hem al gelezen heeft, maar van diezelfde Nick Hornby is 31 songs, een collectie met essays over voor hem belangrijke popliedjes, ook erg leuk en aangenaam informatief. Bovendien levert het ook een interessante achtergrond op van High Fidelity en About a boy.
Los van Nick Hornby kan ik ook The best a man can get aanraden. Geschreven door John o'Farrell. Zal niet teveel verklappen, maar het is een van de weinige boeken waar ik echt hard (heel hard) om heb moeten lachen. Mannelijk hoofdpersoon schrijft reclame jingles, is getrouwd met twee kinderen, begin dertig, maar heeft aan de andere kant van Londen ook een vrijgezellenflat (om te ontsnappen aan de sleur van thuis). Moeite met ovolwassen worden dus. Zitten veel popmuziek thema's in verwerkt en af en toe erg humoristische muziek trivia. Lezen!!!
Los van Nick Hornby kan ik ook The best a man can get aanraden. Geschreven door John o'Farrell. Zal niet teveel verklappen, maar het is een van de weinige boeken waar ik echt hard (heel hard) om heb moeten lachen. Mannelijk hoofdpersoon schrijft reclame jingles, is getrouwd met twee kinderen, begin dertig, maar heeft aan de andere kant van Londen ook een vrijgezellenflat (om te ontsnappen aan de sleur van thuis). Moeite met ovolwassen worden dus. Zitten veel popmuziek thema's in verwerkt en af en toe erg humoristische muziek trivia. Lezen!!!
0
geplaatst: 3 oktober 2004, 15:47 uur
Morvern Callar van Alan Warner.
Het ging zover dat ik de nummers opschreef die in het boek vermeld werden...
Het ging zover dat ik de nummers opschreef die in het boek vermeld werden...
0
geplaatst: 3 oktober 2004, 18:40 uur
Bloompje schreef:
Morvern Callar van Alan Warner.
Het ging zover dat ik de nummers opschreef die in het boek vermeld werden...
Morvern Callar van Alan Warner.
Het ging zover dat ik de nummers opschreef die in het boek vermeld werden...
Er wordt daar nogal veel Can gesampled, niet?
0
geplaatst: 7 oktober 2004, 22:58 uur
Zij gaat voor 1 jaar naar China en laat hem achter. Zijn beste vriend zit in Cuba, ook voor 1 jaar.
In 1996 tijdens de opkomst van New Labour in Engeland, en de tweede cd van Oasis, speelt dit verhaal zich af in Londen.
Met een geniale rol voor Nick Drake's Five Leaves Left.
Voor iedereen die van goede muziek houdt en zich wel eens verlaten heeft gevoeld: A Year Apart van Tom Bromley.
In 1996 tijdens de opkomst van New Labour in Engeland, en de tweede cd van Oasis, speelt dit verhaal zich af in Londen.
Met een geniale rol voor Nick Drake's Five Leaves Left.
Voor iedereen die van goede muziek houdt en zich wel eens verlaten heeft gevoeld: A Year Apart van Tom Bromley.
0
aslan (crew)
geplaatst: 16 augustus 2008, 23:03 uur
Heart-Shaped Box (Zwart Hart) van Joe Hill (zoon van Stephen King)
-Hoofdpersoon in Zwart hart is hardrocker op retour Jude Coin. Hij heeft wel wat weg van Ozzy Osbourne, of van Alice Cooper...
-Heart-Shaped Box (de oorspronkelijke titel) is een Nirvana song
-de honden van de hoofdpersoon heten Bon en Angus, in wie de rockliefhebber de namen Bon Scott en Angus Young van AC/DC herkent
-songs die de revue passeren zijn: AC/DC-Highway to Hell, Led Zeppelin-Whole Lotta Love, Coldplay-Yellow, Nine Inch Nails-Hurt, Alice Cooper-No More Mr. Nice Guy
0
geplaatst: 19 augustus 2008, 21:16 uur
Link naar wiki
Eén van mijn favoriete boeken en voor het verband met muziek:
(uit de wiki)
Throughout the novel, Lethem seems to group people into distinct cultures by the music they listen to. Dylan is torn between the world of R&B, funk, and hip-hop opened for him by Mingus and Barrett Rude Jr. and the world of punk and classic rock expected of him by his classmates at Stuyvestant High and Camden College. Eventually, during his years as a DJ on the UC Berkeley student radio, Dylan emerges as a mix of music styles and cultures, which eventually leads to his profession as a writer of liner notes. Part 2 of the novel is a direct reproduction of Dylan's liner note about Barrett Rude Jr.'s music and life. The references to music appear everywhere throughout the novel, even in the names of the two main characters, who were each named after different musical geniuses (Bob Dylan and Charles Mingus).
0
geplaatst: 19 augustus 2008, 23:22 uur
Nick Hornby - 31 Songs
Heel bijzonder; verslag van zijn smaak. Door hem heb ik Badly Drawn Boy ontdekt; top!
Trouwens de leukste verwijzing zit in Slam van dezelfde Hornby: over de naam van een pasgeborene: het wordt Rufus, omdat Rufus Wainwright te horen is. De hoofdpersoon is blij dat er geen Coldplay te horen was: "Some one called Rufus was singing when he was born,I explained. Could be worse, then, couldn't it? He might be called Kylie. Or Coldplay. Coldplay Jones" Even later komt de achternaam van de moeder nog ter sprake: "Burns," said Andrea. "Coldplay Burns".
In Nieuwe Buren van Saskia Noort zitten aardig wat referenties naar U2; nou ben ik geen U2-lover meer en het boek vind ik ook maar matig, maar desalniettemin.
Heel bijzonder; verslag van zijn smaak. Door hem heb ik Badly Drawn Boy ontdekt; top!
Trouwens de leukste verwijzing zit in Slam van dezelfde Hornby: over de naam van een pasgeborene: het wordt Rufus, omdat Rufus Wainwright te horen is. De hoofdpersoon is blij dat er geen Coldplay te horen was: "Some one called Rufus was singing when he was born,I explained. Could be worse, then, couldn't it? He might be called Kylie. Or Coldplay. Coldplay Jones" Even later komt de achternaam van de moeder nog ter sprake: "Burns," said Andrea. "Coldplay Burns".
In Nieuwe Buren van Saskia Noort zitten aardig wat referenties naar U2; nou ben ik geen U2-lover meer en het boek vind ik ook maar matig, maar desalniettemin.
0
Casartelli (moderator)
geplaatst: 20 augustus 2008, 10:02 uur
Mjuman schreef:
In Nieuwe Buren van Saskia Noort zitten aardig wat referenties naar U2; nou ben ik geen U2-lover meer en het boek vind ik ook maar matig, maar desalniettemin.
In Nieuwe Buren van Saskia Noort zitten aardig wat referenties naar U2; nou ben ik geen U2-lover meer en het boek vind ik ook maar matig, maar desalniettemin.
zo'n goedkoop boek... zulke goedkope citaten...
mooi topic, maar ik kwam zo snel ook niet verder dan dit niveau
0
geplaatst: 20 augustus 2008, 23:03 uur
Michael Connelly - Echo Park: Ry Cooder - Chavez Ravine; Miles Davis - Kind of Blue; Coltrane + Monk - Live at Carnegie Hall
David Lodge - Nice Work: Jennifer Rush (same) - vooral "The Power of Love" wordt een soort hilarisch leitmotiv: de romance tussen een Jaguar-rijdende directeur van een machinefabriek en een wetenschappelijk medewerkster semantiek.
(NB: Lodge is zelf literatuurwetenschapper)
David Lodge - Nice Work: Jennifer Rush (same) - vooral "The Power of Love" wordt een soort hilarisch leitmotiv: de romance tussen een Jaguar-rijdende directeur van een machinefabriek en een wetenschappelijk medewerkster semantiek.
(NB: Lodge is zelf literatuurwetenschapper)
0
Schnee
geplaatst: 23 april 2012, 11:49 uur
aERodynamIC schreef:
Hanif Kureishi met The Black Album (dit is ook de titel van de vertaalde versie ).
Hanif Kureishi met The Black Album (dit is ook de titel van de vertaalde versie
). Is het een referentie naar het gelijknamige prince album?
Verder vind ik "the wrong boy" van Willy Russel een gelweldig boek, leest heerlijk weg en zit helemaal vol met Smiths/Morrissey verwijzingen.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 27 april 2012, 18:37 uur
Toni Morrison - Jazz
Structuur van het boek is sterk beinvloedt door de muzikale structuur van jazz. En zo zijn er nog wat dingetjes, maar het is niet leuk als ik 't al verklap.
Of werk van Thomas Mann.
Structuur van het boek is sterk beinvloedt door de muzikale structuur van jazz. En zo zijn er nog wat dingetjes, maar het is niet leuk als ik 't al verklap.
Of werk van Thomas Mann.
0
geplaatst: 28 april 2012, 23:09 uur
Veel van Simon Vestdijk (periode '51 tot en met '66). Muziek speelt ook een belangrijke rol in het, wat mij betreft, mooiste boek ooit; De Avonden van van het Reve.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 28 april 2012, 23:59 uur
Heb van Vestdijk de Koperen Tuin gelezen, waar muziek een essentiele rol in speelt, maar erg bijzonder vond ik die niet.
0
geplaatst: 29 april 2012, 13:25 uur
Één van de nadelen van, vooral de Nederlandse, literatuur; soms is het zo saai. Desondanks lees ik Vestdijk graag, al zijn er, wat mij betreft, fijnere schrijvers in Nederland. Ik mis de bijdrage van Slowgaze op dit forum....
0
geplaatst: 29 april 2012, 13:31 uur
Roddy Doyle - The Commitments: (Dublin) soul speelt hierin een grote rol; is ook verfilmd in 1991 door Alan Parker - warm aanbevolen: lezen en dit Dexys Midnight Runners - Searching for the Young Soul Rebels (1980) draaien.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 29 april 2012, 13:46 uur
woutorrmusic schreef:
Één van de nadelen van, vooral de Nederlandse, literatuur; soms is het zo saai.
Één van de nadelen van, vooral de Nederlandse, literatuur; soms is het zo saai.
Ik lees ook bijna geen Nederlandse literatuur. Vind 't meestal niet zo denderend. Couperus enzo nog wel.
* denotes required fields.