het volgende, vaak als ik een hoes zie die ik erg lelijk vind, bijv deze,




dan heb ik weinig interesse om de plaat te gaan beluisteren

let wel, zuiver afgaande op de hoes

hebbie dat nu ook?

ik denk zon beetje, als het artwork al ruk is, dan zal de muziek ook wel ruk zijn

nu gaat die vlieger natuurlijk nooit helemaal op, maar ik handel er wel naar

mis ik zo veel?

Ik vind dit juist een heel mooie hoes, tja, smaken verschillen, de muziek is natuurlijk nog mooier. Maar gezien je stemmen zul je daar denk ik niet hetzelfde over denken

Ik wou net zeggen..

ik had het kunnen weten, aardig populair plaatje deze, en daarom koos ik um ook

ik vind de hoes dus erg lelijk

en de muziek?

sjah, die ken ik dus niet en dat blijft , gezienmijn theorie hierboven, waarschijnlijk ook zo

Hoe ben jij ooit aan Zappa geraakt?

haha, die hoezen zijn toch ware meesterwerken?

nah das overdreven, maar wel erg creatief, vooral in den beginne, en er staat zoveel op, dat maakt juist newsgierig

In zekere zin zit er wel een kern van waarheid in denk ik. Toch ook omdat de hoes toch enigszins de sfeer van de muziek probeert weer te geven.

Het kan zeker een extra trigger zijn, soms zelfs net "die druppel", maar veel meer zoek ik er ook niet achter. Is vooral belangrijk als het gaat om artiesten die je zelf niet kent en niet echt kan plaatsen lijkt me.

ik pak soms dingen uit de platenbaken bij zaken juist op de hoes, maar als ik ergens iets heb gelezen over een plaat en dat heeft mijn interesse getriggerd dan zal ik deze pakken hoe lelijk de hoes ook, gewoon puur omdat ik de plaat wil horen en uiteindelijk gaat het om de muziek.

Als ik een hoes als deze zie

dan hoef ik het album al niet meer te horen eigenlijk. Dus als het over extreem lelijke hoezen gaat heeft het wel invloed op me.

Dirty three! wat een gave hoes zeg! Ga dat album snel eens luisteren! Bedankt!

The Blue garden van Masters of Reality heb ik beluisterd vanwege de hoes en de naam

vond het wel boeiend klinken, muzikaal bleek dat ook het geval

je moet toch ergens aan aanknopingspunt hebben als je een hoesje ziet toch?

iets trekt de aandacht en daar baseer je toch je keus op als je een band nog niet kent, tenzij er alleen maar kale lege cd hoesjes in de rekken staan, kan je niet objectief zijn

als er erg veel aandacht besteed is aan het artwork, dan mag je toch verwachten dat de muziek ook van een behoorlijk niveau is, en daar kun je wel een keus op baseren, of je het dan mooi vind is afwachten

kortom, een hoes is wel degelijk van invloed op je keuzebepaling, daarbij gaat het verder dan mooi of niet mooi, als een hoes de aandacht trekt is dat het begin en dat kan op vele manieren

oh, paar jaar terug was het toch ook ineens een trend om ceedees te verpakken in blikjes, doosjes etc?

Ik ga zeker op de hoezen af. Er zijn albums die ik koop, puur vanwege de hoes. Andersom geldt dat ook. Uiteraard is het lang niet altijd zo extreem, maar ik ben zeker eerder geneigd om een album met een mooie hoes te kopen dan één met een lelijke hoes.

Naast het artwork van de hoes vind ik het materiaal ook belangrijk. Lost & Safe van de Books heeft bijvoorbeeld opzich leijke artwork, maar door het materiaal waarop het boekje is afgedrukt en de layout in het boekje is het toch 1 van mijn favoriete hoezen van vorig jaar. Andersom geldt dit ook, prachtige artwork heeft dat laatste album van Jackie-O Motherfucker, maar door dat gladde nepkarton waarop het is afgedrukt is het een totale afknapper.

De hoes neem ik overigens ook mee in mijn beoordeling van een album. Niet alleen omdat ik dat een wezenlijk onderdeel vind van het album als geheel, maar ook omdat ik merk dat ik - over het algemeen - liever naar albums met een mooie hoes luister. Het heeft geen enorme invloed op het cijfer, maar die invloed is zeker aanwezig.

Ik koop nooit muziek vanwege de hoes. Laat het soms wel liggen vanwege de hoes. Die van Marillion is een goed voorbeeld. Een populaire plaat, hoog gemiddelde, misschien zou ik het wel een wereldplaat vinden... Maar die hoes hoef ik er niet bij te hebben.

De hoezen van jou, Bubba, vallen me overigens wel vaak in positieve zin op in het 'nieuw in de collectie'-topic.

En natuurlijk moet je Dirty Three gaan luisteren, buuf Joy.

Ik heb nog nooit een cd gekocht vanwege de hoes. Wat een onzin zeg. Hooguit denk ik dan: "Goh, best wel een mooie hoes", maar meer ook niet. Wel koester ik mijn cd's die toevallig een heel mooi hoesje hebben.

Andersom heb ik ook nooit een cd niet gekocht omdat de hoes me niet aanstond.

Maar er is toch wel verschil tussen aandacht besteden aan het artwork en of Joy het mooi vindt?

@lebowski, uiteraard

wat ik bedoel is dat goeie muziek niet altijd betekend dat het mooi is

ik kan de complexiteit van een rush of genesis of vai best waarderen, maar dat betekend niet dat ik het altijd even mooi vind

muziek op hoogstaand niveau, conservatoriumfiguren, waarvan je hoort, dat zit goed in elkaar, kan nog steeds ruk klinken

@ herman, ik ga het nog doen ook, kopje suiker?

Ja, graag.

Ik heb zelf een tijdje geweigerd om King Crimson - In The Court of the Crimson King te luisteren, ook puur om de hoes die te lelijk voor woorden is. Eigenlijk best jammer dat ik hem vrij laat ben gaan luisteren, aangezien het een hele mooie plaat is

court of crimson king lelijke hoes?

ok, leg ik me bij je mening neer

oh, dirty three was geen succes , ik houd vast aan mijn theorie

-passing sugar.....

mijn antwoord: Green Day - Dookie, die vind ik wel een aparte hoes hebben , staat ook best veel op.

maar green day is een punkbandje, en een punkbandje maakt imo niet echt opwindende muziek,maximaal 5 akkoorden en rechttoerechtaan

toch knap dat Green Day met American Idiot toch weer een boeiende plaat afleverde

das een beetje het probleem met punk, de muziek is te eenvoudig om te blijven boeien plaat na plaat, dus green day heeft wel wat bereikt

Het is toch niet zo dat jullie allemaal alleen op de albumhoes afgaan?

Bij mij gaat het juist om de eerste indruk; albumhoes/de naam van de band/de titels in het geheel. Dat geheel zal me me extra enthausiast maken over de muziek of de toegangelijkheid wordt juist minder. Ik moet er dan op een bepaalde manier aan wennen en na een tijdje zal ik er dan wel serieus naar luisteren.

Er werd laatst verwezen naar 'Godspeed You! Black Emperor', maar ik heb het links laten liggen. Het gaf me de indruk dat het teveel Metal-achtig is, en dat is niet helemaal mijn stijl.
Later heb ik er toch naar geluisterd en dat bleek dus onterecht te zijn(wat ik er van gehoord heb tenminste)

Lijkt me dat meer mensen op die gehele eerste indruk, albumhoes/naam van de band/titels, afgaan of niet?

ok, stel dat alle platen en ceedees gehuld waren in wit met alleen de band vermelding en titels van nummers

dan kun je maar 1 ding doen en dat is beluisteren, en aangezien de meeste muziek niet te beoordelen is op enkele minuten beluisteren zul je of de plaat moeten kopen of lenen bij bibliotheek, natuurlijk is het allemaal wat makkelijker sinds het pindakazen, want in een minuut binnen en bevalt het niet dan prullenbak in

magoed, je maakt mij niet wijs dat de hoes niet meetelt in beluisteren en beoordelen

oh, en wat ik nooit heb begrepen is afbeelden van muzikanten op de hoes zelf, 9 van de 10 keer is dat juist een afknapper, overigens vooral in de 80-er jaren hardrock en metal

man, de ene nog debieler dan de ander

Ah leuk, ik wilde hier al een topic over openen. Ik vraag me ook af in hoeverre de verpakking van een muzikaal product invloed heeft op jouw luisterervaring. Ik heb sterk het idee dat, hoe je het ook went of keert, iedereen bewust of onbewust de verpakking synchroniseert met de muziek die de verpakking bevat.

Het is altijd lastig als maatschappijen verpakkingen uitgeven die niet tussen alle andere normale verpakkingen in je kast kunnen worden gezet. Maar in het geval van de speciale editie van Summer Make Good van Mum heb je dan weer een uitzondering; die zou ingelijst moeten worden. Maar uitgaven zoals Frames van Oceansize voegen eigenlijk weinig toe aan de muziekbeleving op zich en hadden ook net zo goed gewoon in ouderwetsch plastic verpakking aangeboden kunnen worden. Hoe dan ook, er blijft altijd een 'rood sfeertje' door heel het album hangen. Hetzelfde als bij Sigur Ros' (). Stel je eens voor dat die hoes kleurrijk was en een duidelijk figuur op de voorkant zou hebben. Kijk je dan hetzelfde tegen de muziek die het schijfje bevat aan of wordt jouw luisterervaring er juist wel door beïnvloed?

En is het belangrijk voor jou om een album te kopen, alleen omdat het omhulsel van waar het feitelijk om gaat zo mooi is? En zou ik een album van Sigur Ros kunnen weigeren als het omhulsel ervan zo lelijk is dat mijn ogen ervan beginnen te tranen? Het feit dat ik Blackwater Park heb, is omdat Opeth er zo'n mooi artwork bij heeft geleverd. En Placebo's Sleeping with Ghosts staat in mijn hall of fame wat betreft mooie hoesjes, maar de inhoud van het schijfje heeft me nog niet te pakken gekregen.


Mee eens. (Net zoals het feit dat het noemen van de titel van een nummer in het nummer zelf op mij persoonlijk wat minder geloofwaardig overkomt.) Geef mij suggestie, geef mij een goed gevoel dat wat ik op de cd/plaat zelf aantref niet teleurstellend zal zijn. En dan mogen er van mij best wel wat mooie boekjes van cd-hoezen gemaakt worden.

En cd laten liggen omdat de hoes me niet aanstond is nog niet echt voorgekomen.
Een cd beluisteren puur afgaand op de hoes wel en dat heeft soms tot aangename verrassingen geleid.

Hier een album dat ik heb beluisterd puur omdat de hoes mij aanstond...
http://www.musicmeter.nl/album/83152

Normaal zou ik hem echt niet uit de platenbak hebben gehaald, maar zeer mooie uitgave.

Volgens mij ontdek ik hier een geheel nieuwe manier van muziek kopen... Afgaan op hoezen?

Meestal hoor ik ergens een gehele song of een fragment, word ik door iemand gewezen op muziek of ga ik wat samples luisteren. Daarna koop ik de CD en het maakt mij niet uit waar die in verpakt zit als ik de muziek maar mooi vind.

Dat neemt niet weg dat ik altijd blij ben als het hoesje en het boekje er ook een beetje verzorgd uitzien, zeker in het huidige CD tijdperk.

vandaag zag ik dit album voor 5 euro staan:




had de hoes al een paar keer eerder gezien, vond em telkens prachtig. uiteindelijk heb ik em niet meegenomen, maar nu ik de cijfers zie die bepaalde mensen aan de plaat geven heb ik er toch een beetje spijt van

De hoes lijkt bij mij soms haast wel het allerbelangrijkste te zijn. Ik denk dat zeker 75% van al mijn stemmen is begonnen bij een mooie / interessante hoes.

En dat is je geraden ook!!!! Prachthoes, pracht cd.